0115-KDIT2.4011.433.2026.2.DT

Interpretacja indywidualna

 – w części stanowisko prawidłowe i w części nieprawidłowe

Szanowny Panie,

stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego zdarzenia przyszłego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest:

·      prawidłowe – w części dotyczącej zaniechania poboru podatku od kwoty kredytu zaciągniętego na prace remontowe oraz

·      nieprawidłowe – w pozostałym zakresie.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

22 czerwca 2026 r. wpłynął Pana wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej. Uzupełnił go Pan pismami z 24 lipca 2026 r. (wpływ) i z 31 lipca 2026 r. (wpływ) – w odpowiedzi na wezwanie. Treść wniosku jest następująca:

Opis zdarzenia przyszłego

Jest Pan osobą fizyczną, polskim rezydentem podatkowym, nieprowadzącym działalności gospodarczej w zakresie objętym niniejszym wnioskiem.

Zawarł Pan z bankiem umowę kredytu hipotecznego waloryzowanego kursem CHF. Kredyt został zabezpieczony hipoteką na lokalu mieszkalnym. Kredyt CHF został przeznaczony na refinansowanie/spłatę i zamknięcie wcześniejszego kredytu hipotecznego zaciągniętego w złotych polskich na cele mieszkaniowe, a także na prace remontowe kredytowanego lokalu oraz na koszty związane z zawarciem i uruchomieniem kredytu.

Z umowy kredytu wynikał następujący podział kwoty kredytu:

-     272 800,00 zł – spłata i zamknięcie kredytu hipotecznego,

-     57 200,00 zł – prace remontowe kredytowanego lokalu,

-     4 713,33 zł – finansowanie składki ubezpieczenia spłaty rat kredytu,

-     6 666,67 zł – finansowanie opłat okołokredytowych.

Łączna kwota kredytu wynosiła 341 380,00 zł.

Planuje Pan zawrzeć z bankiem ugodę dotyczącą kredytu waloryzowanego kursem CHF. W związku z ugodą bank może dokonać umorzenia części wierzytelności wynikających z umowy kredytu. Bank przekazał Panu oświadczenie podatkowe, w którym ma Pan wskazać, w jakim zakresie kredyt był kredytem mieszkaniowym/refinansowym/konsolidacyjnym i w jakim zakresie spełnia warunki zaniechania poboru podatku. Wskazuje Pan, że kwota 272 800,00 zł dotyczyła spłaty wcześniejszego kredytu hipotecznego zaciągniętego na cele mieszkaniowe, kwota 57 200,00 zł dotyczyła prac remontowych kredytowanego lokalu mieszkalnego, natomiast kwota 6 666,67 zł stanowiła opłaty okołokredytowe niezbędne do zawarcia i uruchomienia kredytu hipotecznego. Kwota 4 713,33 zł dotyczyła składki ubezpieczenia spłaty rat kredytu.

Kredyt dotyczył jednej inwestycji mieszkaniowej, tj. jednego lokalu mieszkalnego. Nie korzystał Pan wcześniej z zaniechania poboru podatku od umorzonych wierzytelności z tytułu innego kredytu hipotecznego zaciągniętego na inną inwestycję mieszkaniową.

Uzupełnienie i doprecyzowanie zdarzenia przyszłego

Umowa kredytowa na pierwszy kredyt została datowana na 30 listopada 2009 r. Kredytu udzielił A S.A., który podlega nadzorowi państwowego organu nadzoru nad rynkiem finansowym, uprawniony do udzielania kredytów na podstawie odrębnych ustaw regulujących zasady funkcjonowania takich podmiotów.

Pierwszy z kredytów, o których mowa we wniosku nie został zabezpieczony hipoteką. Wskazał Pan, że został Pan wprowadzony w błąd przez notariusza i oszukany przez sprzedających. Sytuacja wyglądała następująco. Klika dni przed wizytą u notariusza sprawdził Pan stan księgi wieczystej i na spokojnie poszedł Pan na podpisanie umowy notarialnej. Podczas podpisywania dokumentów notariusz wspomniał o jakiejś wzmiance, ale nie poświęcił jej za wiele uwagi i nie napomknął, że należy się nią zainteresować, sprzedający też nic o tym nie wspomnieli. Pan nie był świadomy, z czym wiąże się taka wzmianka i podpisał dokumenty. Dokumenty zostały przekazane do banku, który nie zwrócił uwagi na niniejszą wzmiankę i udzielił kredytu. Klika miesięcy później, gdy dowiadywał się Pan w banku, czy już otrzymali dokumenty potwierdzające wpisanie hipoteki dowiedział się Pan, że na wpis nie ma szans bo niniejsza wzmianka jest zabezpieczeniem komorniczym i bank nie może dopisać hipoteki do takiej nieruchomości. Bank sugerował Panu podjęcie kroków zmierzających do usunięcia wzmianki bo inaczej zmuszony będzie do anulowania kredytu z powodu braku możliwości wpisu hipoteki w księdze wieczystej. Okazało się, że jest to zadłużenie poprzednich właścicieli nieruchomości, o którym nic nie wspomnieli i które był Pan zmuszony spłacić nie chcąc utracić nabytej nieruchomości. Finalnie udało się Panu doprowadzić do spłaty nieswojego zadłużenia i do wykreślenia wzmianki z księgi wieczystej. W tym momencie podjął Pan też kroki zmierzające do zmiany kredytodawcy i uzyskania kwoty pozwalającej na spłatę pierwotnego kredytu oraz na dokonanie remontu mieszkania.

Kredyt został zaciągnięty na realizację jednej inwestycji mieszkaniowej, tj. nabycie spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego. Nieruchomość znajduje się w Polsce, przy ul. B 1/I w C.

Nie pamięta Pan dokładnego wpisu odnoszącego się do celu w umowie kredytowej. Kwota udzielonej pożyczki została podzielona na dwie części: jedna część została przeznaczona na spłatę kredytu, który posiadali poprzedni właściciele nieruchomości i przelana bezpośrednio na wskazane przez ich kredytodawcę konto bankowe, a druga część, która pozostała po spłacie ich kredytu została przelana na konto poprzednich właścicieli nieruchomości. Pieniądze z pożyczki w ogóle do Pana nie trafiły, to bank dokonywał płatności.

Drugi z kredytów, o których mowa we wniosku został zaciągnięty 5 maja 2011 r. Kredytu udzielił D S.A., (...), który podlega nadzorowi państwowego organu nadzoru nad rynkiem finansowym i uprawniony jest do udzielania kredytów na podstawie odrębnych ustaw regulujących zasady funkcjonowania takich podmiotów. Kredyt ten został zabezpieczony hipoteką i ta hipoteka w dalszym ciągu widnieje w księdze wieczystej.

Wpisany w umowie kredytowej cel obejmował:

1)  refinansowanie kredytu hipotecznego przyznanego przez A S.A na podstawie umowy kredytowej nr (...) z dnia 30 listopada 2009 r.,

2)  finansowanie prac remontowych lokalu mieszkalnego nr I położonego w C przy ul. B 1,

3)  finansowanie części składki ubezpieczenia spłaty rat kredytu w zakresie: poważne zachorowania, operacje chirurgiczne oraz pobyt w szpitalu w wyniku choroby lub nieszczęśliwego wypadku,

4)  finansowanie opłat okołokredytowych.

Pieniądze z kredytu zostały przez Pana przeznaczone na:

1)  refinansowanie pierwszego kredytu – przelew realizowany przez bank bezpośrednio do pierwszego pożyczkodawcy – kwota 272 800 zł,

2)  na remont lokalu mieszkalnego nr I położonego w C przy ul. B 1 (generalny remont mieszkania tj. całościowy remont łazienki, ubikacji, kuchni, wymiana drzwi, podłóg, renowacja ścian i sufitów, odnowienie niektórych złączy elektrycznych, usunięcie części ściany działowej, itp.) – kwota 57 200 zł,

3)  finansowanie składki ubezpieczenia spłaty kredytu – kwota 4 713,33 zł (kwota zagospodarowana przez bank),

4)  opłaty okołokredytowe w wysokości 6 666,67 zł. Wskazał Pan, że nie zna Pan dokładnego wyszczególnienia kosztów opłat okołokredytowych, ale umowa była zawierana bezpośrednio z pracownikiem banku i nie brał w niej udziału żaden pośrednik kredytowy czy zewnętrzna firma. Opłaty okołokredytowe to koszty ponoszone bezpośrednio przez bank.

W treści ugody bank stoi na stanowisku, że umowa kredytowa jest w całości skuteczna i ważna

Nie zna Pan planowanej daty zawarcia ugody, ale chciałby Pan zawrzeć ją w najbliższych miesiącach. Umorzenie ma nastąpić do końca 2026 r.

Pytanie

Czy w opisanym zdarzeniu przyszłym zaniechanie poboru podatku dochodowego od osób fizycznych, przewidziane w rozporządzeniu Ministra Finansów dotyczącym zaniechania poboru podatku od niektórych dochodów związanych z kredytem hipotecznym udzielonym na cele mieszkaniowe, obejmuje umorzone wierzytelności z tytułu kredytu CHF w części odpowiadającej kwotom: 272 800,00 zł przeznaczonej na spłatę i zamknięcie wcześniejszego kredytu hipotecznego, 57 200,00 zł przeznaczonej na prace remontowe kredytowanego lokalu oraz 6 666,67 zł przeznaczonej na niezbędne opłaty okołokredytowe związane z zawarciem i uruchomieniem kredytu hipotecznego, tj. łącznie w części odpowiadającej kwocie 336 666,67 zł?

Pana stanowisko w sprawie

Pana zdaniem, zaniechanie poboru podatku dochodowego od osób fizycznych powinno objąć umorzone wierzytelności z tytułu kredytu CHF w części odpowiadającej kwocie 336 666,67 zł, tj. w sumie:

-     272 800,00 zł przeznaczonej na spłatę i zamknięcie wcześniejszego kredytu hipotecznego zaciągniętego na cele mieszkaniowe,

-     57 200,00 zł przeznaczonej na prace remontowe kredytowanego lokalu mieszkalnego,

-     6 666,67 zł przeznaczonej na opłaty okołokredytowe niezbędne do zawarcia i uruchomienia kredytu hipotecznego.

W Pana ocenie powyższe kwoty pozostają w bezpośrednim związku z kredytem hipotecznym udzielonym na cele mieszkaniowe. Kwota 272 800,00 zł dotyczyła refinansowania wcześniejszego kredytu hipotecznego zaciągniętego na cele mieszkaniowe, a kwota 57 200,00 zł została przeznaczona na remont kredytowanego lokalu mieszkalnego, co mieści się w katalogu wydatków mieszkaniowych. W Pana ocenie również kwota 6 666,67 zł przeznaczona na opłaty okołokredytowe powinna zostać objęta zaniechaniem poboru podatku, ponieważ były to opłaty niezbędne do zawarcia i uruchomienia kredytu hipotecznego. Nie były one samodzielnym celem konsumpcyjnym ani wydatkiem niezwiązanym z lokalem mieszkalnym, lecz elementem kosztu uzyskania finansowania przeznaczonego na refinansowanie kredytu mieszkaniowego oraz remont lokalu.

Uważa Pan więc, że w razie umorzenia wierzytelności przez bank przychód podatkowy powstały z tego tytułu w części odpowiadającej kwocie 336 666,67 zł powinien korzystać z zaniechania poboru podatku dochodowego od osób fizycznych. Nie obejmuje Pan swoim stanowiskiem kwoty 4 713,33 zł przeznaczonej na finansowanie składki ubezpieczenia spłaty rat kredytu, ponieważ kwota ta dotyczyła składki ubezpieczeniowej, a nie bezpośrednio spłaty wcześniejszego kredytu hipotecznego, remontu lokalu ani niezbędnych opłat okołokredytowych.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku, jest prawidłowe – w części dotyczącej zaniechania poboru podatku od kwoty kredytu zaciągniętego na prace remontowe oraz nieprawidłowe – w pozostałym zakresie.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Podstawową zasadą obowiązującą w przepisach ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t.j. Dz.U. z 2026 r. poz. 592 ze zm.) jest zasada powszechności opodatkowania, która wyrażona została w art. 9 ust. 1 tej ustawy. Z jego treści wynika, że:

Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.

Jak stanowi natomiast art. 11 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Przychodami, z zastrzeżeniem art. 14-15, art. 17 ust. 1 pkt 6, 9, 10 w zakresie realizacji praw wynikających z pochodnych instrumentów finansowych, pkt 11, art. 19, art. 25b, art. 30ca, art. 30da i art. 30f, są otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń.

Za przychody należy zatem uznać każdą formę przysporzenia majątkowego, zarówno formę pieniężną jak i niepieniężną, w tym nieodpłatne świadczenia otrzymane przez podatnika. Dla celów podatkowych przyjmuje się, że nieodpłatne świadczenie obejmuje każde działanie lub zaniechanie na rzecz innej osoby oraz wszystkie zdarzenia prawne i zdarzenia gospodarcze w działalności podmiotów, których skutkiem jest przysporzenie majątku innej osoby, mające konkretny wymiar finansowy.

Przepis art. 10 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych zawiera katalog źródeł przychodów podlegających opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych.

Zgodnie z art. 10 ust. 1 pkt 9 ww. ustawy źródłem przychodów są inne źródła, a stosownie do art. 20 ust. 1 tej ustawy:

Za przychody z innych źródeł, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9, uważa się w szczególności: kwoty wypłacone po śmierci członka otwartego funduszu emerytalnego wskazanej przez niego osobie lub członkowi jego najbliższej rodziny, w rozumieniu przepisów o organizacji i funkcjonowaniu funduszy emerytalnych, kwoty uzyskane z tytułu zwrotu z indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego oraz wypłaty z indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego, w tym także dokonane na rzecz osoby uprawnionej na wypadek śmierci oszczędzającego, zasiłki pieniężne z ubezpieczenia społecznego, alimenty, stypendia, świadczenia otrzymane z tytułu umowy o pomocy przy zbiorach, dotacje (subwencje) inne niż wymienione w art. 14, dopłaty, nagrody i inne nieodpłatne świadczenia nienależące do przychodów określonych w art. 12-14 i art. 17.

Użycie w powyższym przepisie sformułowania „w szczególności” wskazuje, że definicja przychodów z innych źródeł ma charakter otwarty i nie ma przeszkód, aby do tej kategorii zaliczyć również przychody inne niż wymienione wprost w przepisie art. 20 ust. 1 tej ustawy. W związku z tym, przysporzenie mające realną korzyść finansową, o ile nie stanowi konkretnej kategorii przychodu zaliczanego do jednego ze źródeł wymienionych w art. 10 ust. 1 pkt 1-8b ww. ustawy, stanowi dla podatnika przychód z innych źródeł.

Instytucja kredytu uregulowana została przepisami ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Prawo bankowe (t.j. Dz.U. z 2026 r. poz. 38 ze zm.). Zgodnie z treścią art. 69 ust. 1 tej ustawy:

Przez umowę kredytu bank zobowiązuje się oddać do dyspozycji kredytobiorcy na czas oznaczony w umowie kwotę środków pieniężnych z przeznaczeniem na ustalony cel, a kredytobiorca zobowiązuje się do korzystania z niej na warunkach określonych w umowie, zwrotu kwoty wykorzystanego kredytu wraz z odsetkami w oznaczonych terminach spłaty oraz zapłaty prowizji od udzielonego kredytu.

Z kolei umorzenie wierzytelności następuje w przypadku zwolnienia z długu, czyli zrzeczenia się przez wierzyciela prawa do wierzytelności, bez uzyskania świadczenia ze strony dłużnika. Takie zrzeczenie się, pod warunkiem, że dłużnik je przyjmie, powoduje, że zobowiązanie wygasa.

Zgodnie bowiem z instytucją zwolnienia z długu uregulowaną w art. 508 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t.j. Dz.U. z 2026 r. poz. 795):

Zobowiązanie wygasa, gdy wierzyciel zwalnia dłużnika z długu, a dłużnik zwolnienie przyjmuje.

Podkreślić należy, że otrzymanie kredytu i jego spłata na warunkach przewidzianych w umowie kredytowej są obojętne podatkowo. Przychód po stronie kredytobiorcy pojawia się w przypadku, kiedy dochodzi do umorzenia kredytu, jego części lub odsetek. Wtedy bowiem kredytobiorca osiąga konkretne przysporzenie majątkowe (przychód w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych).

Kwestia zaniechania poboru podatku od kwoty umorzonych wierzytelności z tytułu kredytów mieszkaniowych została uregulowana w rozporządzeniu Ministra Finansów z 11 marca 2022 r. w sprawie zaniechania poboru podatku dochodowego od niektórych dochodów (przychodów) związanych z kredytem hipotecznym udzielonym na cele mieszkaniowe (t.j. Dz.U. z 2025 r. poz. 1672). Zgodnie z aktualnym brzmieniem § 4 tego rozporządzenia, ma ono zastosowanie do dochodów (przychodów) uzyskanych od 1 stycznia 2022 r. do 31 grudnia 2026 r.

Na podstawie § 1 ust. 1 ww. rozporządzenia:

Zarządza się zaniechanie poboru podatku dochodowego od osób fizycznych od kwot:

1)  umorzonych osobie fizycznej wierzytelności z tytułu kredytu mieszkaniowego, w przypadku gdy:

a)  kredyt mieszkaniowy został zaciągnięty na realizację jednej inwestycji mieszkaniowej, a w przypadku więcej niż jednego kredytu mieszkaniowego – gdy kredyty mieszkaniowe zostały zaciągnięte na realizację wyłącznie jednej inwestycji mieszkaniowej, oraz

b)  osoba fizyczna będąca stroną umowy kredytu mieszkaniowego nie korzystała z zaniechania poboru podatku od kwot umorzonych wierzytelności z tytułu kredytu mieszkaniowego zaciągniętego na realizację innej niż określona w lit. a inwestycji mieszkaniowej;

2)  otrzymanych przez osobę fizyczną świadczeń z tytułu kredytu mieszkaniowego udzielonego w walucie obcej lub w złotych, lecz nominowanego lub indeksowanego do waluty obcej, w związku z powstaniem przychodu z tytułu zastosowania ujemnego oprocentowania.

Stosownie do § 1 ust. 2 omawianego rozporządzenia:

Kwoty wierzytelności, o których mowa w ust. 1 pkt 1, obejmują:

1)  kwoty kredytu mieszkaniowego (kapitału);

2)  odsetki, w tym odsetki skapitalizowane, i prowizje;

3)  opłaty, jeżeli ich poniesienie przez kredytobiorcę było niezbędne do zawarcia umowy kredytu mieszkaniowego, z wyjątkiem kosztów usług dodatkowych, w szczególności ubezpieczeń.

Z § 1 ust. 4 powołanego rozporządzenia wynika, że:

W przypadku gdy kredyt mieszkaniowy został zastąpiony kredytem refinansowym lub gdy na jego spłatę został zaciągnięty kredyt konsolidacyjny, zaniechanie, o którym mowa w ust. 1 pkt 1, obejmuje odpowiednio kwotę wierzytelności z tytułu kredytu refinansowego lub konsolidacyjnego w części odpowiadającej kwocie wierzytelności z tytułu kredytu mieszkaniowego.

Na mocy § 1 ust. 5 cytowanego rozporządzenia:

Przez jedną inwestycję mieszkaniową, o której mowa w ust. 1 pkt 1 lit. a, rozumie się inwestycję, której celem jest zaspokojenie potrzeb mieszkaniowych:

1)  jednego gospodarstwa domowego albo

2)  więcej niż jednego gospodarstwa domowego, w przypadku gdy osoby fizyczne mające zajmować wspólnie jeden budynek mieszkalny, nie mniej niż jedna osoba fizyczna z każdego takiego gospodarstwa, są osobami zaliczonymi do I grupy podatkowej w rozumieniu art. 14 ust. 3 pkt 1 ustawy z dnia 28 lipca 1983 r. o podatku od spadków i darowizn (Dz.U. z 2024 r. poz. 1837 oraz z 2025 r. poz. 769 i 1064).

Przy czym na gruncie § 1 ust. 6 ww. rozporządzenia:

Przez jedno gospodarstwo domowe, o którym mowa w ust. 5, rozumie się gospodarstwo prowadzone przez osobę fizyczną zajmującą jeden lokal mieszkalny albo jeden budynek mieszkalny jednorodzinny, samodzielnie lub wspólnie z innymi osobami stale z nią zamieszkującymi i gospodarującymi.

W myśl § 3 ust. 1 rozporządzenia w sprawie zaniechania poboru podatku dochodowego od niektórych dochodów (przychodów) związanych z kredytem hipotecznym udzielonym na cele mieszkaniowe:

Ilekroć w rozporządzeniu jest mowa o kredycie mieszkaniowym, należy przez to rozumieć kredyt, który został:

1)  udzielony przed dniem 15 stycznia 2015 r. przez podmiot, którego działalność podlega nadzorowi państwowego organu nadzoru nad rynkiem finansowym, uprawniony do udzielania kredytów na podstawie odrębnych ustaw regulujących zasady funkcjonowania takich podmiotów, oraz

2)  zabezpieczony w postaci hipoteki ustanowionej na nieruchomości lub udziale w nieruchomości lub prawie wieczystego użytkowania gruntu lub udziale w takim prawie, lub spółdzielczym własnościowym prawie do lokalu mieszkalnego lub udziale w takim prawie, lub prawie do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej lub udziale w takim prawie, oraz

3)  zaciągnięty na wydatki, o których mowa w art. 21 ust. 25 pkt 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Zgodnie z art. 21 ust. 25 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych za wydatki poniesione na cele, o których mowa w ust. 1 pkt 131, uważa się wydatki poniesione na:

a)  nabycie budynku mieszkalnego, jego części lub udziału w takim budynku, lokalu mieszkalnego stanowiącego odrębną nieruchomość lub udziału w takim lokalu, a także na nabycie gruntu lub udziału w gruncie albo prawa użytkowania wieczystego gruntu lub udziału w takim prawie, związanych z tym budynkiem lub lokalem,

b)  nabycie spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub udziału w takim prawie, prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej lub udziału w takim prawie,

c)  nabycie gruntu pod budowę budynku mieszkalnego lub udziału w takim gruncie, prawa użytkowania wieczystego takiego gruntu lub udziału w takim prawie, w tym również z rozpoczętą budową budynku mieszkalnego, oraz nabycie innego gruntu lub udziału w gruncie, prawa użytkowania wieczystego gruntu lub udziału w takim prawie, jeżeli w okresie, o którym mowa w ust. 1 pkt 131, grunt ten zmieni przeznaczenie na grunt pod budowę budynku mieszkalnego,

d)  budowę, rozbudowę, nadbudowę, przebudowę lub remont własnego budynku mieszkalnego, jego części lub własnego lokalu mieszkalnego,

e)  rozbudowę, nadbudowę, przebudowę lub adaptację na cele mieszkalne własnego budynku niemieszkalnego, jego części, własnego lokalu niemieszkalnego lub własnego pomieszczenia niemieszkalnego

‒ położonych w państwie członkowskim Unii Europejskiej lub w innym państwie należącym do Europejskiego Obszaru Gospodarczego albo w Konfederacji Szwajcarskiej.

Zaniechanie poboru podatku znajdzie zastosowanie do umorzonych osobom fizycznym kwot wierzytelności z tytułu kredytów zaciągniętych na cele mieszkaniowe i zabezpieczonych hipotecznie, udzielonych przed dniem 15 stycznia 2015 r. przez podmioty uprawnione do udzielania kredytów na podstawie odrębnych ustaw, w przypadku, gdy osoba fizyczna będąca stroną umowy kredytu mieszkaniowego nie korzystała z zaniechania poboru podatku od kwot umorzonych wierzytelności z tytułu kredytu mieszkaniowego zaciągniętego na realizację innej niż określona w lit. a inwestycji mieszkaniowej (§ 1 ust. 1 pkt 1 lit. b ww. rozporządzenia).

Analizowane zaniechanie może mieć zastosowanie także w przypadku umorzenia kredytu refinansowego lub konsolidacyjnego, w sytuacji gdy zarówno kredyt refinansowy, jak i kredyt konsolidacyjny, został zaciągnięty na spłatę kredytu mieszkaniowego udzielonego na wydatki, o których mowa w art. 21 ust. 25 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych (§ 1 ust. 4 ww. rozporządzenia). W takiej sytuacji zaniechanie obejmuje odpowiednio kwotę wierzytelności z tytułu kredytu refinansowego lub konsolidacyjnego w części odpowiadającej kwocie wierzytelności z tytułu kredytu mieszkaniowego.

Co istotne, aby umorzone kwoty wierzytelności z tytułu kredytu refinansowego lub konsolidacyjnego mogły korzystać z zaniechania poboru podatku dochodowego od osób fizycznych na podstawie ww. rozporządzenia, kredyt ten musiał zostać zaciągnięty na spłatę kredytu mieszkaniowego, o którym mowa w § 3 ust. 1 ww. rozporządzenia. A więc, na spłatę kredytu udzielonego przed 15 stycznia 2015 r. przez podmiot uprawniony do udzielania kredytów na podstawie odrębnych ustaw, który został zaciągnięty na cele mieszkaniowe i zabezpieczony hipotecznie.

Z treści wniosku wynika w szczególności, że 5 maja 2011 r. zaciągnął Pan kredyt hipoteczny waloryzowany kursem CHF w D S.A., który podlega nadzorowi państwowego organu nadzoru nad rynkiem finansowym i jest uprawniony do udzielania kredytów na podstawie odrębnych ustaw regulujących zasady funkcjonowania takich podmiotów. Kredyt ten został zaciągnięty na realizację jednej inwestycji mieszkaniowej, tj.: refinansowanie wcześniej zaciągniętego kredytu na zakup mieszkania, finansowanie prac remontowych tego lokalu mieszkalnego, finansowanie części składki ubezpieczenia spłaty rat kredytu oraz finansowanie opłat okołokredytowych niezbędnych do zawarcia tego kredytu. Kredyt ten został zabezpieczony hipoteką, która w dalszym ciągu widnieje w księdze wieczystej.

Jednakże zaciągnięty przez Pana wcześniej, tj. 30 listopada 2009 r. kredyt na nabycie mieszkania w A S.A. nie został zabezpieczony hipoteką z powodu istnienia w księdze wieczystej nieruchomości zabezpieczenia komorniczego związanego z długiem poprzednich właścicieli tej nieruchomości. Pomimo spłaty zadłużenia i wykreślenia wzmianki z księgi wieczystej podjął Pan kroki zmierzające do zmiany kredytodawcy i uzyskania kwoty pozwalającej na spłatę pierwotnego kredytu oraz na dokonanie remontu mieszkania.

Planuje Pan zawrzeć z D S.A. ugodę dotyczącą kredytu waloryzowanego kursem CHF. W związku z ugodą bank może dokonać umorzenia części wierzytelności wynikających z umowy kredytu. Nie zna Pan planowanej daty zawarcia ugody, ale chciałby Pan zawrzeć ją w najbliższych miesiącach. Umorzenie ma nastąpić do końca 2026 r. Wskazał Pan ponadto, że nie korzystał Pan wcześniej z zaniechania poboru podatku od umorzonych wierzytelności z tytułu innego kredytu hipotecznego zaciągniętego na inną inwestycję mieszkaniową. Bank przekazał Panu oświadczenie podatkowe, w którym ma Pan wskazać, w jakim zakresie kredyt był kredytem mieszkaniowym/refinansowym/konsolidacyjnym i w jakim zakresie spełnia warunki zaniechania poboru podatku. Powziął Pan wątpliwość, w jakim zakresie zaniechanie poboru podatku obejmie kwotę umorzonej wobec Pana wierzytelności.

Zasadnicze znaczenie w kwestii zaniechania poboru podatku na podstawie przepisów rozporządzenia Ministra Finansów w sprawie zaniechania poboru podatku dochodowego od niektórych dochodów (przychodów) związanych z kredytem hipotecznym udzielonym na cele mieszkaniowe ma to, aby:

·      kredyt został zaciągnięty na realizację jednej inwestycji mieszkaniowej;

·      kredytobiorca nie korzystał wcześniej z zaniechania poboru podatku od kwot umorzonych wierzytelności z tytułu kredytu mieszkaniowego zaciągniętego na realizację innej inwestycji mieszkaniowej;

·      kredyt był kredytem mieszkaniowym.

Przy czym przez kredyt mieszkaniowy w rozumieniu § 3 ust. 1 pkt 1-3 ww. rozporządzenia rozumie się kredyt, który został:

·      udzielony przed 15 stycznia 2015 r. przez podmiot, którego działalność podlega nadzorowi państwowego organu nadzoru nad rynkiem finansowym, uprawniony do udzielania kredytów na podstawie odrębnych ustaw regulujących zasady funkcjonowania takich podmiotów, oraz

·      zabezpieczony w postaci hipoteki ustanowionej na nieruchomości lub udziale w nieruchomości lub prawie wieczystego użytkowania gruntu lub udziale w takim prawie, lub spółdzielczym własnościowym prawie do lokalu mieszkalnego lub udziale w takim prawie, lub prawie do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej lub udziale w takim prawie, oraz

·      zaciągnięty na wydatki, o których mowa w art. 21 ust. 25 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

W przypadku, w którym kredyt nie spełnia jednej z ww. przesłanek, nie może zostać uznany za kredyt mieszkaniowy, o którym mowa w przepisach rozporządzenia Ministra Finansów w sprawie zaniechania poboru podatku dochodowego od niektórych dochodów (przychodów) związanych z kredytem hipotecznym udzielonym na cele mieszkaniowe. Tym samym umorzenie wierzytelności z tytułu zaciągnięcia takiego kredytu nie może korzystać z zaniechania poboru podatku na podstawie ww. przepisów tego rozporządzenia.

Jak zostało wspomniane wyżej, zgodnie z § 1 ust. 4 analizowanego rozporządzenia – w przypadku kredytu refinansowego lub konsolidacyjnego, zaniechanie poboru podatku obejmuje odpowiednio kwotę wierzytelności z tytułu kredytu refinansowego lub konsolidacyjnego w części odpowiadającej kwocie wierzytelności z tytułu kredytu mieszkaniowego. To zaś oznacza, że zaniechaniu poboru podatku podlegać może jedynie kwota odpowiadająca części tego kredytu, która może zostać uznana za wierzytelność z tytułu kredytu mieszkaniowego (w rozumieniu przepisów ww. rozporządzenia).

W związku z powyższym, należy uznać, że kredyt, który zaciągał Pan w D S.A. stanowi kredyt mieszkaniowy, o którym jest mowa w ww. rozporządzeniu jedynie w części, w której został on zaciągnięty na prace remontowe lokalu mieszkalnego. Tylko w tej części spełnia on wszystkie warunki wskazane w § 3 ust. 1 tego rozporządzenia.

Natomiast kredyt ten, w części, w której został on udzielony na refinansowanie wcześniejszego kredytu na zakup lokalu, który zaciągnął Pan w A S.A., a który nie został zabezpieczony hipoteką, nie spełnia warunku określonego w § 3 ust. 1 pkt 2 ww. rozporządzenia Ministra Finansów.

Mając zatem na uwadze przedstawiony we wniosku opis zdarzenia oraz powołane przepisy prawa stwierdzam, że umorzenie przez D S.A. kwoty wierzytelności z tytułu kredytu zaciągniętego przez Pana w 2011 r., będzie stanowić dla Pana przychód w rozumieniu art. 11 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, z tytułu nieodpłatnych świadczeń klasyfikowany do źródła, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9 w zw. z art. 20 ust. 1 tej ustawy, podlegający opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych.

Jednakże w stosunku do uzyskanego przez Pana przychodu związanego z umorzeniem części wierzytelności z tytułu kwoty kredytu przeznaczonej na prace remontowe lokalu mieszkalnego, znajdzie zastosowanie zaniechanie poboru podatku dochodowego od osób fizycznych na podstawie rozporządzenia Ministra Finansów w sprawie zaniechania poboru podatku dochodowego od niektórych dochodów (przychodów) związanych z kredytem hipotecznym udzielonym na cele mieszkaniowe. Spełnia Pan bowiem wszystkie przesłanki umożliwiające zastosowanie ww. zaniechania w odniesieniu do tej części wierzytelności.

Natomiast, w stosunku do uzyskanego przez Pana przychodu związanego z umorzeniem części wierzytelności z tytułu kredytu przeznaczonego na refinansowanie wcześniej zaciągniętego kredytu, który nie został zabezpieczony hipoteką (mimo, że środki zostały przeznaczone na zakup lokalu mieszkalnego), nie znajdzie zastosowania ww. zaniechanie poboru podatku dochodowego od osób fizycznych na podstawie powołanego rozporządzenia. W konsekwencji w związku z umorzeniem tej części wierzytelności uzyska Pan przychód z innych źródeł, od którego powinien Pan zapłacić podatek dochodowy.

W przypadku zaś opłat okołokredytowych niezbędnych do zawarcia kredytu z 2011 r., zaniechanie poboru podatku dotyczyć będzie mogło umorzenia – analogicznie do powyższego – jedynie tej części, która odpowiada kwocie wierzytelności z tytułu kredytu mieszkaniowego, tj. kwocie przypadającej na remont lokalu mieszkalnego.

Mając powyższe na uwadze, Pana stanowisko należało uznać za prawidłowe jedynie w części dotyczącej zaniechania poboru podatku od wierzytelności z tytułu kredytu zaciągniętego na prace remontowe.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Pan przedstawił i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

·      Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy  z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2026 r. poz. 622 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pan do interpretacji.

·      Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:

1)  z zastosowaniem art. 119a;

2)  w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy  z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;

3)  z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

·      Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

·      w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

·      w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.