0115-KDIT2.4011.392.2026.4.DT

Interpretacja indywidualna

– stanowisko nieprawidłowe

Szanowny Panie,

stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest nieprawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

30 maja 2026 r. wpłynął Pana wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej. Uzupełnił go Pan pismami z 2 lipca 2026 r. (wpływ) i 13 sierpnia 2026 r. (wpływ) – w odpowiedzi na wezwania. Treść wniosku jest następująca:

Opis stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego

11 sierpnia 2007 r. zawarł Pan związek małżeński z A.C.. Ze związku tego pochodzi Pana syn – B.C., urodzony (...) 2008 r. w (...).

Wyrokiem Sądu Okręgowego (...) z (...) 2011 r., sygn. akt (...), Pana małżeństwo zostało rozwiązane przez rozwód, bez orzekania o winie. W wyroku tym Sąd powierzył wykonywanie władzy rodzicielskiej nad małoletnim B.C. obojgu rodzicom, ustalając jednocześnie, że każdorazowym miejscem zamieszkania dziecka będzie miejsce zamieszkania jego matki. Sąd nie ograniczył Pana kontaktów z małoletnim synem.

Następnie postanowieniem Sądu Rejonowego w (...) z (...) 2020 r., sygn. akt (...), zostały szczegółowo ustalone Pana kontakty z małoletnim synem. Kontakty te zostały ustalone jako kontakty bezpośrednie, odbywające się każdorazowo poza miejscem zamieszkania matki dziecka. Zgodnie z powyższym postanowieniem kontakty z synem odbywały się między innymi w roku szkolnym w każdą środę od godziny 16:30 do następującego po tym dniu czwartku do godziny rozpoczęcia zajęć szkolnych, a w przypadku braku tego dnia zajęć szkolnych – do godziny 10:00. Ponadto kontakty odbywały się w co drugi weekend każdego miesiąca, od piątku od godziny 16:30 do przypadającego po weekendzie poniedziałku do godziny rozpoczęcia zajęć szkolnych, a w przypadku braku tego dnia zajęć szkolnych – do godziny 10:00. Regulacja ta zastąpiła wcześniejszą regulację Pana kontaktów z synem zawartą w punkcie czwartym wyroku rozwodowego Sądu Okręgowego (...) z (...) 2011 r.

Wyrokiem Sądu Rejonowego (...) z (...) 2020 r., w sprawie o zmianę orzeczenia w zakresie alimentów, zasądzono od Pana alimenty na rzecz małoletniego B.C. w kwocie 1.100 zł miesięcznie, płatne z góry do 10. dnia każdego miesiąca do rąk matki małoletniego, począwszy od 1 maja 2020 r.

Przedmiotem niniejszego wniosku jest ustalenie, czy przysługiwało Panu prawo do preferencyjnego opodatkowania dochodów jako osobie samotnie wychowującej dziecko za lata podatkowe 2022, 2023, 2024 i 2025 oraz czy w związku z tym jest Pan uprawniony do złożenia korekt zeznań podatkowych za wskazane lata z zastosowaniem tego sposobu opodatkowania, jak również czy będzie Panu przysługiwało prawo do korzystania z tego sposobu opodatkowania w latach następnych, przy założeniu, że przedstawiony stan faktyczny oraz właściwe przepisy prawa podatkowego nie ulegną zmianie. Jest Pan zatrudniony na umowie o pracę oraz rozlicza dochody z działalności osobistej stosując PIT-36.

Wskazuje Pan również, że w 2023 r. złożył Pan zeznanie podatkowe za 2022 r., wybierając sposób opodatkowania przewidziany dla osoby samotnie wychowującej dziecko. Pomimo złożenia zeznania z zastosowaniem tej preferencji nie otrzymał Pan należnego zwrotu podatku wynikającego z takiego sposobu rozliczenia. W związku z powyższym, 7 sierpnia 2023 r. przedłożył Pan właściwemu urzędowi skarbowemu wyjaśnienia drogą mailową, wskazując na okoliczności uzasadniające prawo do preferencyjnego rozliczenia jako osoba samotnie wychowująca dziecko. Wyjaśnienia te nie zostały jednak uwzględnione przez urząd skarbowy. W konsekwencji, działając pod wpływem stanowiska organu podatkowego, został Pan zmuszony do złożenia korekty zeznania podatkowego za 2022 r. i rozliczenia podatku bez zastosowania preferencji przewidzianej dla osoby samotnie wychowującej dziecko. Nie zgadza się Pan z takim stanowiskiem i uważa, że w świetle rzeczywistego sposobu wykonywania opieki nad synem oraz ponoszenia przez Pana kosztów utrzymania i wychowania dziecka przysługiwało Panu prawo do rozliczenia za 2022 r. jako osobie samotnie wychowującej dziecko. Z tego względu występuje Pan z niniejszym wnioskiem o wydanie interpretacji indywidualnej, obejmującej zarówno 2022 r. jak i kolejne lata podatkowe 2023, 2024 i 2025 oraz lata następne, o ile stan faktyczny i prawny nie ulegną zmianie.

W latach podatkowych 2022-2025 pozostawał Pan po rozwodzie i nie pozostawał w związku małżeńskim. Nie prowadził Pan wspólnego gospodarstwa domowego z matką dziecka. Matka dziecka prowadziła odrębne gospodarstwo domowe. W latach 2022-2025 Pana syn B.C. był małoletni. Syn nie osiągał w tych latach dochodów własnych.

Świadczenie wychowawcze 500+, a następnie 800+ na syna B.C. pobierała matka dziecka.

Matka dziecka nie przekazywała Panu żadnej części tego świadczenia. Matka dziecka nie przekazywała Panu również żadnych innych środków finansowych na utrzymanie syna w okresach, w których syn przebywał pod Pana opieką. Przez cały okres objęty wnioskiem, tj. w latach 2022-2025, wykonywał Pan obowiązek alimentacyjny wobec syna i płacił alimenty w kwocie 1.100 zł miesięcznie, zgodnie z wyrokiem Sądu. Alimenty były płatne do rąk matki dziecka.

Niezależnie od płaconych alimentów – bez udziału drugiego rodzica, matki B. – wykonywał Pan władzę rodzicielską. Stale troszczył się Pan o byt materialny i emocjonalny syna, bez udziału (wsparcia) drugiej osoby, tj. uczestniczył w wychowaniu syna, dbał o jego prawidłowy rozwój, kształtując jego właściwe zachowania, rozwijał zainteresowania syna, sprawował nad nim pieczę/opiekę, troszczył się o jego rozwój fizyczny i duchowy, zabezpieczał potrzeby bytowe, zdrowotne i edukacyjne, pomagał w edukacji szkolnej, brał Pan także czynny udział w sprawach dotyczących syna związanych z jego kształceniem, dodatkowymi zajęciami itp. Ponadto ponosił Pan liczne wydatki związane z utrzymaniem, wychowaniem, edukacją, wypoczynkiem i rozwojem syna. W szczególności finansował Pan bieżące zakupy dla syna, w tym zakup odzieży, książek, artykułów potrzebnych do nauki oraz innych rzeczy osobistych. Ponosił Pan także koszty wspólnych wyjazdów, wakacji, pobytów poza miejscem zamieszkania oraz wyjazdów syna związanych z aktywnościami sportowymi, w tym wyjazdów snowboardowych.

Do czasu rozpoczęcia przez syna 8 klasy szkoły podstawowej Pana kontakty z synem były wykonywane co do zasady według regulacji sądowej wynikającej z postanowienia z (...) 2020 r. Jednak od początku roku szkolnego 2022/2023, tj. od czasu uczęszczania przez Pana syna do 8 klasy szkoły podstawowej, faktyczny sposób spędzania czasu przez syna z rodzicami uległ zmianie. Od tego okresu Pana syn – z uwagi na wiek, stopień samodzielności, potrzeby osobiste oraz relacje rodzinne – zaczął spędzać czas z Panem i z matką według własnego uznania, a nie według sztywnego harmonogramu kontaktów wynikającego z orzeczenia sądu. Wskazuje Pan, że w praktyce oznaczało to, że od początku roku szkolnego 2022/2023 syn przebywał u Pana w wymiarze istotnie przekraczającym kontakty określone w postanowieniu Sądu. Poza kontaktami wynikającymi z orzeczenia syn przebywał u Pana również w inne dni tygodnia, zgodnie ze swoimi bieżącymi potrzebami, planem zajęć, relacjami rodzinnymi oraz własnym uznaniem. W szczególności zdarzało się, że syn przebywał u Pana nie tylko w środy, czwartki i co drugi weekend, lecz także przykładowo w poniedziałki, wtorki lub czwartki, a także w innych dniach, gdy taka była jego decyzja albo potrzeba. W konsekwencji, w niektórych tygodniach syn spędzał u Pana około 60%–80% czasu, w szczególności, gdy przebywał u Pana przez kilka dni roboczych w tygodniu, weekendy, okresy wolne od nauki, wakacje, ferie, wyjazdy lub pobyty w Pana mieszkaniu w (...). Jednocześnie nawet w okresach, w których syn spędzał więcej czasu u matki, jego pobyt u Pana co do zasady nie był mniejszy niż około 30% czasu. Zakres Pana faktycznej opieki nad synem był zatem istotnie szerszy niż wyłącznie formalne wykonywanie kontaktów określonych w postanowieniu sądu. W czasie pobytu syna u Pana samodzielnie zapewniał mu Pan codzienną opiekę, wyżywienie, miejsce do spania i nauki, organizację dnia, transport, bieżące zakupy oraz wsparcie w sprawach szkolnych, osobistych i życiowych. Ponosił Pan te wydatki z własnych środków.

Matka dziecka nie przekazywała Panu środków na utrzymanie syna w tych okresach, mimo że pobierała świadczenie wychowawcze na syna. W latach objętych wnioskiem nie otrzymywał Pan pomocy ze strony matki dziecka w finansowaniu kosztów ponoszonych podczas faktycznego pobytu syna u Pana. Koszty te były pokrywane przez Pana niezależnie od alimentów płaconych matce dziecka. W konsekwencji ponosił Pan zarówno stały koszt alimentów, jak i dodatkowe, bezpośrednie koszty utrzymania syna w czasie, gdy syn pozostawał pod Pana opieką. Dbał Pan o bieżące potrzeby syna, jego rozwój, zdrowie, aktywność fizyczną, wypoczynek, wygląd, w tym wizyty u fryzjera, wyposażenie szkolne oraz możliwość uczestniczenia w wyjazdach i aktywnościach sportowych. W szczególności finansował Pan wspólne wyjazdy, ale również osobne zorganizowane wyjazdy syna na snowboard czy żagle.

Wydatki te były pokrywane z Pana własnych środków. Nie tworzył Pan z matką dziecka jednej rodziny ani jednego gospodarstwa domowego. Po rozwodzie mieszkali Państwo oddzielnie i samodzielnie wykonywali obowiązki wobec dziecka w czasie, w którym dziecko przebywało u każdego z Państwa.

Pozostaje Pan w związku partnerskim. Z tego związku (...) 2023 r. urodziły się Pana dzieci. Pana partnerka pobiera świadczenie 800+ na dzieci pochodzące z tego związku. Pana partnerka nie zajmuje się B.C. i nie wykonuje wobec niego obowiązków wychowawczych. Nie sprawuje nad nim codziennej opieki, nie zastępuje matki dziecka i nie uczestniczy w jego wychowaniu w sposób właściwy dla rodzica. Opieka nad B. w czasie jego pobytu u Pana była wykonywana przez Pana osobiście. Podkreśla Pan, że związek partnerski oraz fakt posiadania dzieci z tego związku nie zmieniają okoliczności, że w odniesieniu do syna B. to Pan samodzielnie wykonywał obowiązki opiekuńcze i wychowawcze w czasie, w którym syn pozostawał pod Pana pieczą.

W latach objętych wnioskiem nie istniała formalnie orzeczona opieka naprzemienna nad Pana synem. Orzeczenia sądowe regulowały miejsce zamieszkania dziecka przy matce, należne alimenty oraz Pana kontakty z synem. Faktycznie jednak, począwszy od początku roku szkolnego 2022/2023, syn przebywał u Pana w zakresie wynikającym z własnych decyzji i potrzeb, w wymiarze znacząco przekraczającym harmonogram kontaktów określony w orzeczeniu sądu. W czasie, gdy syn przebywał u Pana, nie korzystał Pan z pomocy matki dziecka ani z części świadczenia wychowawczego pobieranego przez matkę. Samodzielnie zapewniał Pan synowi opiekę, utrzymanie, wyżywienie, zakupy, wypoczynek, wyjazdy oraz zaspokojenie bieżących potrzeb. Ponosił Pan te ciężary samodzielnie, ze swoich dochodów i oszczędności.

Wskazuje Pan, że w latach 2022, 2023, 2024 i 2025 samotnie wychowywał Pan syna B.C. w rozumieniu art. 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. W czasie, w którym syn pozostawał pod Pana opieką, samodzielnie wykonywał Pan wobec niego obowiązki wychowawcze, opiekuńcze i finansowe, bez wsparcia matki dziecka i bez udziału Pana partnerki.

Nie korzystał Pan dotychczas z preferencyjnego opodatkowania jako osoba samotnie wychowująca dziecko za lata 2022-2025. Zamierza Pan złożyć korekty zeznań podatkowych za wskazane lata, wybierając sposób opodatkowania przewidziany dla osoby samotnie wychowującej dziecko.

Uzupełnienie i doprecyzowanie stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego

Nie wiadomo Panu, aby matka B.C. rozliczyła się za lata 2022-2025 w preferencyjny sposób jako osoba samotnie wychowująca dziecko. Według Pana wiedzy matka B.C. nie korzystała z preferencyjnego sposobu opodatkowania jako osoba samotnie wychowująca dziecko za lata objęte wnioskiem.

Wskazuje Pan, że nie posiada Pan jednak dostępu do zeznań podatkowych matki dziecka ani do informacji objętych tajemnicą skarbową. Może Pan zatem wskazać wyłącznie okoliczności znane Panu z własnej wiedzy. Nie wiadomo Panu również, aby matka B.C. zamierzała w latach następnych rozliczać się w preferencyjny sposób jako osoba samotnie wychowująca dziecko.

W okresie, którego dotyczy wniosek, tj. w latach 2022-2025, podlegał Pan na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu. Posiadał i posiada Pan miejsce zamieszkania dla celów podatkowych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.

W latach następnych, których dotyczy zdarzenie przyszłe opisane we wniosku, będzie Pan podlegał na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu, o ile nie ulegnie zmianie Pana miejsce zamieszkania dla celów podatkowych.

W okresie, którego dotyczy wniosek, uzyskiwał Pan dochody opodatkowane według skali podatkowej. W szczególności uzyskiwał Pan dochody z umowy o pracę oraz dochody z działalności wykonywanej osobiście, rozliczane w zeznaniu PIT-36. W latach następnych będzie Pan uzyskiwał dochody opodatkowane według skali podatkowej, o ile nie ulegnie zmianie Pana sytuacja zawodowa lub źródła uzyskiwanych dochodów.

Od narodzin Pana dzieci (...) 2023 r. wychowywał i wychowuje Pan dzieci pochodzące z obecnego związku partnerskiego wspólnie z ich matką. Jednocześnie podkreśla Pan, że okoliczność ta dotyczy wyłącznie dzieci pochodzących ze związku z partnerką, urodzonych (...) 2023 r.

Podkreśla Pan, że okoliczność ta nie dotyczy Pana syna, B.C., urodzonego (...) 2008 r., którego dotyczy niniejszy wniosek. Pana partnerka nie jest matką B.C., nie posiada wobec niego władzy rodzicielskiej, nie wykonuje wobec niego obowiązków rodzicielskich, nie finansuje jego potrzeb i nie uczestniczy w jego wychowaniu.

W odniesieniu do B.C. samodzielnie wykonywał i wykonuje Pan obowiązki opiekuńcze, wychowawcze i finansowe w czasie, w którym syn przebywa pod Pana opieką.

W latach kolejnych, po uzyskaniu przez B.C. pełnoletności, według Pana obecnej wiedzy, syn nie będzie otrzymywał zasiłku pielęgnacyjnego, dodatku pielęgnacyjnego ani renty socjalnej. Na dzień sporządzenia uzupełnienia nie są Panu znane żadne okoliczności, które wskazywałyby, że po uzyskaniu pełnoletności Pana syn będzie uprawniony do któregokolwiek z powyższych świadczeń.

Po uzyskaniu pełnoletności B.C. będzie kontynuował naukę w szkołach, o których mowa w przepisach regulujących system oświatowy lub szkolnictwo wyższe. Według Pana aktualnej wiedzy, syn będzie kontynuował naukę w Rzeczypospolitej Polskiej na uczelni objętej przepisami regulującymi szkolnictwo wyższe.

Według Pana obecnej wiedzy, po uzyskaniu pełnoletności B.C. nie będzie uzyskiwał dochodów ani przychodów, o których mowa w wezwaniu, w łącznej wysokości przekraczającej dwunastokrotność kwoty renty socjalnej określonej w ustawie z dnia 27 czerwca 2003 r. o rencie socjalnej, w wysokości obowiązującej w grudniu danego roku podatkowego. Wskazuje Pan ponadto, że w latach 2022-2025 syn był małoletni i nie osiągał dochodów własnych.

W odniesieniu do lat przyszłych wskazuje Pan, że według Pana obecnej wiedzy syn nie będzie uzyskiwał dochodów ani przychodów przekraczających wskazany limit. Jeżeli w przyszłości stan ten ulegnie zmianie, będzie Pan oceniał prawo do preferencyjnego rozliczenia z uwzględnieniem przepisów obowiązujących w danym roku podatkowym.

W okresie, którego dotyczy wniosek, tj. w latach 2022-2025, w stosunku do Pana ani do Pana syna nie miały zastosowania przepisy art. 30c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, tj. przepisy dotyczące opodatkowania dochodów z działalności gospodarczej albo działów specjalnych produkcji rolnej podatkiem liniowym, przepisy ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym, z wyjątkiem sytuacji, które nie wyłączają prawa do preferencyjnego rozliczenia, tj. przepisów dotyczących najmu prywatnego ani przepisy ustawy z dnia 24 sierpnia 2006 r. o podatku tonażowym lub ustawy z dnia 6 lipca 2016 r. o aktywizacji przemysłu okrętowego i przemysłów komplementarnych.

Według Pana obecnej wiedzy, w latach następnych wskazane powyżej przepisy również nie będą miały zastosowania ani do Pana, ani do Pana syna, o ile nie ulegnie zmianie stan faktyczny.

Wskazuje Pan, że nie prowadził formalnego rejestru pobytów syna u każdego z rodziców. Wskazane we wniosku wartości procentowe zostały podane według Pana najlepszej wiedzy i pamięci, na podstawie rzeczywistego sposobu funkcjonowania rodziny od początku roku szkolnego 2022/2023.

Sformułowanie, że „w niektórych tygodniach” syn spędzał u Pana około 60%-80% czasu, oznacza, że w tych tygodniach syn przebywał u Pana przez kilka dni w tygodniu, często z noclegami, a nie wyłącznie w ramach krótkich odwiedzin po szkole.

Według Pana najlepszej wiedzy i pamięci:

-     w 2022 r., od początku roku szkolnego 2022/2023, tj. od około września 2022 r. do końca 2022 r., tygodnie, w których syn przebywał u Pana około 60%-80% czasu, występowały średnio około dwa razy w miesiącu;

-     w 2023 r. tygodnie, w których syn przebywał u Pana około 60%-80% czasu, również występowały średnio około dwa razy w miesiącu;

-     w 2024 r. tygodnie, w których syn przebywał u Pana około 60%-80% czasu, występowały średnio około dwa razy w miesiącu;

-     w 2025 r. tygodnie, w których syn przebywał u Pana około 60%-80% czasu, występowały średnio około dwa razy w miesiącu.

Podkreśla Pan, że opisany we wniosku sposób sprawowania opieki przedstawił Pan zgodnie ze swoją najlepszą wiedzą i pamięcią, możliwie najdokładniej, przy uwzględnieniu tego, że pobyty syna nie były od początku roku szkolnego 2022/2023 realizowane według sztywnego harmonogramu, lecz wynikały z bieżących potrzeb syna, jego planu zajęć, relacji rodzinnych oraz własnego uznania.

Pobyty syna u Pana w inne dni niż wynikające z postanowienia sądu o kontaktach nie miały wyłącznie charakteru krótkich odwiedzin po szkole. Były to pobyty połączone z noclegiem i miały charakter ciągły. Syn przebywał u Pana przez kolejne dni, korzystał u Pana z miejsca do spania, miejsca do nauki, wyżywienia, transportu, opieki oraz codziennego wsparcia. W tych okresach wykonywał Pan wobec syna bieżące obowiązki opiekuńcze i wychowawcze.

Zdarzały się również sytuacje, w których syn przychodził do Pana w wolnym czasie, np. po szkole, jednak zasadnicze znaczenie miały pobyty dłuższe, obejmujące noclegi, kolejne dni tygodnia, weekendy, okresy wolne od nauki, wakacje, ferie oraz wyjazdy.

Wskazuje Pan, że formalnie miejscem zamieszkania syna było miejsce zamieszkania matki, zgodnie z wyrokiem rozwodowym. Nie oznacza to jednak, że w całym okresie objętym wnioskiem zasadą było faktyczne pozostawanie syna przez większość czasu pod opieką matki.

Od początku roku szkolnego 2022/2023 faktyczny sposób przebywania syna u rodziców uległ zmianie. Syn zaczął spędzać czas u każdego z rodziców według własnego uznania i bieżących potrzeb, a nie wyłącznie według sztywnego harmonogramu kontaktów. W związku z tym w części okresów syn przebywał dłużej u matki, a w części okresów dłużej u Pana.

Nie jest Pan jednak w stanie wskazać dokładnego procentowego podziału czasu za cały okres objęty wnioskiem, ponieważ nie prowadził rejestru pobytów syna.

Sformułowanie, że „co do zasady” pobyt syna u Pana nie był mniejszy niż około 30% czasu oznacza, że według Pana najlepszej wiedzy i pamięci pobyty syna u Pana miały charakter stały, powtarzalny i istotny, a nie incydentalny. Nie może Pan jednak wykluczyć, że występowały pojedyncze tygodnie, w których syn przebywał u Pana krócej niż około 30% czasu albo wyjątkowo nie przebywał u Pana, np. z uwagi na wyjazdy, czy chorobę.

Takie pojedyncze sytuacje nie zmieniają jednak ogólnego charakteru sprawowanej przez Pana opieki, która od roku szkolnego 2022/2023 była stała, powtarzalna i znacząco szersza niż formalne kontakty określone w orzeczeniu sądu.

Wskazuje Pan, że nie prowadził Pan rejestru pobytów syna u każdego z rodziców, dlatego nie jest Pan w stanie precyzyjnie wskazać liczbowego ani procentowego porównania okresów opieki sprawowanej przez siebie i przez matkę dziecka w każdym roku.

Według Pana najlepszej wiedzy i pamięci:

-     w 2022 r., do początku roku szkolnego 2022/2023, pobyty syna u Pana odbywały się zasadniczo według kontaktów określonych w postanowieniu sądu. Od początku roku szkolnego 2022/2023 pobyty te uległy rozszerzeniu i około dwa razy w miesiącu występowały tygodnie, w których syn spędzał u Pana około 60%-80% czasu. W pozostałe dwa tygodnie w miesiącu syn spędzał u Pana nie mniej niż 30% czasu;

-     w 2023 r. sytuacja była podobna – około dwa razy w miesiącu występowały tygodnie, w których syn przebywał u Pana około 60%-80% czasu, natomiast w pozostałych okresach syn spędzał czas również u matki. W pozostałe dwa tygodnie w miesiącu syn spędzał u Pana nie mniej niż 30% czasu;

-     w 2024 r. sytuacja była podobna – około dwa razy w miesiącu występowały tygodnie, w których syn przebywał u Pana około 60%-80% czasu, natomiast w pozostałych okresach syn spędzał czas również u matki. W pozostałe dwa tygodnie w miesiącu syn spędzał u Pana nie mniej niż 30% czasu;

-     w 2025 r. sytuacja była podobna – około dwa razy w miesiącu występowały tygodnie, w których syn przebywał u Pana około 60%-80% czasu, natomiast w pozostałych okresach syn spędzał czas również u matki. W pozostałe dwa tygodnie w miesiącu syn spędzał u Pana nie mniej niż 30% czasu.

Podkreśla Pan, że brak możliwości precyzyjnego procentowego odtworzenia podziału czasu wynika z tego, że od początku roku szkolnego 2022/2023 pobyty syna u rodziców nie były realizowane według sztywnego harmonogramu, lecz zależały od bieżących potrzeb i decyzji syna.

Wskazuje Pan, że formalnie, zgodnie z wyrokiem rozwodowym, miejscem zamieszkania syna B.C. pozostawało miejsce zamieszkania matki.

Jednocześnie od początku roku szkolnego 2022/2023 faktyczny sposób przebywania syna u rodziców uległ zmianie. Syn przebywał również u Pana w znacznym i powtarzalnym wymiarze, często przekraczającym kontakty określone w postanowieniu sądu. W czasie pobytu u Pana syn miał zapewnione miejsce do spania, miejsce do nauki, wyżywienie, opiekę, transport oraz zaspokojenie bieżących potrzeb. Formalne miejsce zamieszkania przy matce nie odzwierciedlało zatem w pełni faktycznego sposobu sprawowania opieki nad synem od początku roku szkolnego 2022/2023.

Do 15 grudnia 2026 r. formalnym miejscem zamieszkania syna nadal będzie miejsce zamieszkania matki. Nie zmienia to jednak faktu, że w czasie pobytu syna u Pana samodzielnie wykonuje Pan i będzie wykonywał wobec niego obowiązki opiekuńcze, wychowawcze i finansowe. Wskazuje Pan ponadto, że Pana syn (...) 2026 r. ukończy 18 lat. Od tej daty będzie on osobą pełnoletnią, a tym samym będzie samodzielnie decydował o swoim miejscu zamieszkania oraz o tym, u którego z rodziców i w jakim wymiarze czasu będzie przebywał.

W konsekwencji w zakresie zdarzenia przyszłego, obejmującego okres po (...) 2026 r., formalne rozstrzygnięcia sądu rodzinnego dotyczące miejsca zamieszkania małoletniego dziecka nie będą już determinowały miejsca pobytu Pana syna. Po uzyskaniu pełnoletności Pana syn będzie mógł samodzielnie podejmować decyzje w tym zakresie, kierując się własnymi potrzebami, nauką, relacjami rodzinnymi oraz bieżącą sytuacją życiową.

Przewiduje Pan, że również po uzyskaniu przez syna pełnoletności będzie zapewniał mu Pan wsparcie, miejsce pobytu, pomoc w utrzymaniu, nauce, wyjazdach oraz bieżących potrzebach, o ile syn będzie kontynuował naukę i nadal będzie korzystał z Pana pomocy.

Nie prowadził rejestru pobytów syna u każdego z rodziców, dlatego nie jest w stanie z pełną dokładnością wskazać, który z rodziców w każdym roku objętym wnioskiem sprawował opiekę w większym wymiarze czasu.

Według Pana najlepszej wiedzy i pamięci:

-     w 2022 r. – do początku roku szkolnego 2022/2023 syn przebywał u Pana zasadniczo według kontaktów określonych w postanowieniu sądu. Od początku roku szkolnego 2022/2023 pobyty syna u Pana uległy rozszerzeniu. Około dwa razy w miesiącu występowały tygodnie, w których syn spędzał u Pana około 60%-80% czasu. Nie jest Pan jednak w stanie precyzyjnie wskazać, który z rodziców sprawował opiekę w większym wymiarze w całym 2022 r.;

-     w 2023 r. – około dwa razy w miesiącu występowały tygodnie, w których syn spędzał u Pana około 60%-80% czasu. W pozostałych okresach syn przebywał również u matki ale u Pana nie mniej niż 30% czasu. Nie jest Pan w stanie precyzyjnie wskazać, który z rodziców sprawował opiekę w większym wymiarze w całym 2023 r.;

-     w 2024 r. – około dwa razy w miesiącu występowały tygodnie, w których syn spędzał u Pana około 60%-80% czasu. W pozostałych okresach syn przebywał również u matki ale u Pana nie mniej niż 30% czasu. Nie jest Pan w stanie precyzyjnie wskazać, który z rodziców sprawował opiekę w większym wymiarze w całym 2024 r.;

-     w 2025 r. – około dwa razy w miesiącu występowały tygodnie, w których syn spędzał u Pana około 60%-80% czasu. W pozostałych okresach syn przebywał również u matki ale u Pana nie mniej niż 30% czasu. Nie jest Pan w stanie precyzyjnie wskazać, który z rodziców sprawował opiekę w większym wymiarze w całym 2025 r.

Podkreśla Pan, że przedmiotem wniosku nie jest ustalenie matematycznego podziału czasu sprawowania opieki nad synem, lecz ocena, czy w czasie, w którym syn pozostawał u Pana, wykonywał Pan obowiązki wychowawcze, opiekuńcze i finansowe samodzielnie, bez udziału drugiego rodzica. Wskazuje Pan, że w tych okresach rzeczywiście samodzielnie sprawował Pan opiekę nad synem, ponosił koszty jego utrzymania i zaspokajał jego bieżące potrzeby. Wskazuje Pan ponadto, że syn (...) 2026 r. ukończy 18 lat. Od tej daty będzie on osobą pełnoletnią, a tym samym będzie samodzielnie decydował o swoim miejscu zamieszkania oraz o tym, u którego z rodziców i w jakim wymiarze czasu będzie przebywał. Przewiduje Pan, że również po uzyskaniu przez syna pełnoletności będzie zapewniał mu Pan wsparcie, miejsce pobytu, pomoc w utrzymaniu, nauce, wyjazdach oraz bieżących potrzebach, o ile syn będzie kontynuował naukę i nadal będzie korzystał z Pana pomocy.

Pytania

Czy w opisanym stanie faktycznym przysługiwało Panu prawo do opodatkowania dochodów za lata 2022-2025 w sposób przewidziany dla osoby samotnie wychowującej dziecko, o którym mowa w art. 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, a w konsekwencji tego, czy może Pan złożyć korekty zeznań podatkowych za wskazane lata z zastosowaniem tego sposobu opodatkowania?

Czy w przypadku, gdy w latach następnych przedstawiony we wniosku stan faktyczny oraz właściwe przepisy prawa podatkowego nie ulegną zmianie, będzie Panu przysługiwało prawo do opodatkowania dochodów w sposób przewidziany dla osoby samotnie wychowującej dziecko, o którym mowa w art. 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych?

Pana stanowisko w sprawie

Pana zdaniem, w opisanym stanie faktycznym, przysługiwało Panu prawo do preferencyjnego opodatkowania dochodów jako osobie samotnie wychowującej dziecko za lata podatkowe 2022-2025, a w konsekwencji przysługuje Panu również prawo do złożenia korekt zeznań podatkowych za wskazane lata z zastosowaniem tego sposobu opodatkowania. Pana zdaniem, będzie Panu również przysługiwało prawo do korzystania z preferencyjnego sposobu opodatkowania jako osobie samotnie wychowującej dziecko w latach następnych, do chwili zmiany stanu faktycznego lub zmiany właściwych przepisów prawa podatkowego. Prezentuje Pan stanowisko, zgodnie z którym spełnia Pan przesłanki określone w art. 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Jest Pan osobą rozwiedzioną, nie pozostaje w związku małżeńskim, nie prowadzi wspólnego gospodarstwa domowego z matką dziecka, a w okresach, w których syn B.C. przebywał i przebywa u Pana, samodzielnie wykonuje Pan wszystkie obowiązki rodzicielskie wobec syna, troszcząc się o jego rozwój intelektualny, emocjonalny i fizyczny. Wskazuje Pan, że w czasie sprawowania faktycznej opieki nad synem działa samodzielnie, bez wsparcia matki dziecka. Matka dziecka nie przekazuje Panu żadnej części świadczenia wychowawczego 500+ ani 800+, nie przekazuje innych środków finansowych na utrzymanie syna w czasie jego pobytu u Pana i nie uczestniczy w ponoszeniu kosztów utrzymania dziecka w tych okresach. Ponosi Pan koszty utrzymania syna z własnych środków, niezależnie od alimentów płaconych do rąk matki dziecka. Finansuje Pan między innymi bieżące zakupy, odzież, książki, potrzeby szkolne, wakacje, wyjazdy oraz aktywności sportowe syna, w tym wyjazdy snowboardowe. Zapewnia Pan synowi również opiekę, wyżywienie, transport, miejsce pobytu i warunki do nauki, finansuje koszt opieki zdrowotnej w czasie, gdy syn przebywa u Pana, w tym również podczas wspólnych pobytów w Pana mieszkaniu w (...).

W Pana ocenie, o prawie do preferencyjnego rozliczenia jako osoba samotnie wychowująca dziecko nie przesądza wyłącznie formalne miejsce zamieszkania dziecka wskazane w orzeczeniu sądu ani fakt, że władza rodzicielska przysługuje obojgu rodzicom. Decydujące znaczenie ma rzeczywisty sposób wykonywania obowiązków rodzicielskich w danym roku podatkowym. Wskazuje Pan, że od początku roku szkolnego 2022/2023, tj. od czasu uczęszczania syna do 8 klasy szkoły podstawowej, faktyczny sposób sprawowania opieki nad synem uległ zmianie. Syn, z uwagi na wiek, samodzielność oraz relacje rodzinne, zaczął spędzać czas z Panem i matką według własnego uznania, a nie wyłącznie według sztywnego harmonogramu kontaktów wynikającego z orzeczenia sądu. W praktyce syn przebywał u Pana w różnym wymiarze czasu, w niektórych okresach około 60%-80% czasu, a co do zasady nie mniej niż około 30% czasu. W czasie, w którym syn przebywał u Pana – wychowywał go Pan samotnie, tj. bez udziału i wsparcia drugiego rodzica. Samodzielnie podejmował Pan czynności związane z opieką, wychowaniem i utrzymaniem dziecka oraz samodzielnie ponosił Pan związane z tym koszty. Pana zdaniem, rodzice nie wychowywali syna wspólnie w rozumieniu jednoczesnego wykonywania obowiązków rodzicielskich w tym samym czasie i miejscu. Rodzice pozostają po rozwodzie, mieszkają oddzielnie, prowadzą odrębne gospodarstwa domowe, a w czasie pobytu syna u Pana, matka dziecka nie uczestniczyła w wykonywaniu obowiązków opiekuńczych, wychowawczych ani finansowych wobec dziecka. O wspólnym wychowywaniu dziecka nie świadczy sam fakt powierzenia władzy rodzicielskiej obojgu rodzicom. Pojęcia te nie są tożsame. Władza rodzicielska jest kategorią prawnorodzinną, natomiast pojęcie samotnego wychowywania dziecka na gruncie art. 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych powinno być oceniane przede wszystkim przez pryzmat faktycznego, samodzielnego wykonywania obowiązków wychowawczych oraz samodzielnego ponoszenia kosztów utrzymania dziecka.

Powołuje się Pan na ugruntowane poglądy prezentowane w orzecznictwie sądów administracyjnych, zgodnie z którymi jeżeli przez część czasu w roku podatkowym dziecko zamieszkuje u jednego z rozwiedzionych rodziców, to rodzic ten w tym czasie samodzielnie, bez wsparcia drugiego rodzica, wychowuje dziecko. Przez pozostały czas dziecko może być wychowywane przez drugiego rodzica. Każdy z rodziców działa wówczas odrębnie, bez wsparcia drugiej osoby, samodzielnie dokonuje czynności związanych z wychowaniem i utrzymaniem dziecka oraz samodzielnie ponosi koszty utrzymania dziecka w określonym czasie roku podatkowego. W szczególności wskazuje Pan na wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z 7 lutego 2023 r., sygn. akt II FSK 1766/20, w którym dokonano wykładni przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych dotyczących preferencyjnego opodatkowania osób samotnie wychowujących dzieci, z uwzględnieniem zmian obowiązujących od 2022 r. Zgodnie z poglądem wyrażonym w tym orzeczeniu, nowa redakcja przepisów dotyczących preferencji dla osób samotnie wychowujących dzieci nie modyfikuje ukształtowanego już w orzecznictwie rozumienia wyrażenia ustawowego „samotnego wychowywania dzieci”, zamieszczonego obecnie w art. 6 ust. 4c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Zmiana przepisów wyklucza natomiast wspólne opodatkowanie w przypadku samotnego wychowywania dzieci w sytuacji wykonywania opieki naprzemiennej przez rodziców, jeżeli spełnione są warunki wskazane w ustawie. Podkreśla Pan, że w Pana przypadku nie została formalnie orzeczona opieka naprzemienna. Orzeczenia sądowe regulowały miejsce zamieszkania dziecka przy matce, należne od Pana alimenty oraz Pana kontakty z synem. Faktycznie jednak od roku szkolnego 2022/2023 syn przebywał u Pana w zakresie wynikającym z własnych decyzji i potrzeb, często w wymiarze przekraczającym harmonogram kontaktów wynikający z orzeczenia sądu. Wskazuje Pan również, że rodzice nie otrzymywali świadczenia wychowawczego na syna na zasadach właściwych dla opieki naprzemiennej, tj. w podziale między rodziców. Świadczenie wychowawcze pobierała wyłącznie matka dziecka i nie dzieliła go z Panem. Tym samym nie występowała sytuacja, w której świadczenie wychowawcze było ustalone każdemu z rodziców w części, zgodnie z zasadami przewidzianymi dla opieki naprzemiennej. Na aktualność powyższego stanowiska w obecnym stanie prawnym wskazuje również wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie z 3 lipca 2024 r., sygn. akt I SA/Sz 217/24. Orzeczenie to zapadło już na gruncie regulacji obowiązujących od 2022 r., tj. art. 6 ust. 4c i nast. ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Sprawa dotyczyła rozwiedzionego ojca małoletnich dzieci, przy czym władza rodzicielska była powierzona obojgu rodzicom, miejsce zamieszkania dzieci określono przy matce, ojciec był obciążony alimentami, a świadczenie wychowawcze pobierała wyłącznie matka dzieci. W wyroku tym WSA w Szczecinie podzielił stanowisko wyrażone w orzecznictwie sądów administracyjnych, że pojęcia „samotnego wychowywania dziecka” nie można zawężać wyłącznie do sytuacji, w której drugi rodzic jest całkowicie wyeliminowany z procesu wychowawczego. Sąd wskazał, że także po zmianach przepisów obowiązujących od 2022 r. zachowuje aktualność wykładnia, zgodnie z którą rodzic może samotnie wychowywać dziecko w czasie, w którym sprawuje nad nim pieczę samodzielnie, bez udziału drugiego rodzica, ponosząc w tym czasie ciężary jego utrzymania i wychowania. WSA w Szczecinie odwołał się w szczególności do poglądu wyrażonego w cytowanym wyżej wyroku NSA z 7 lutego 2023 r., sygn. akt II FSK 1766/20, wskazując, że nowe brzmienie przepisów dotyczących preferencji dla osób samotnie wychowujących dzieci nie daje podstaw do odmiennego rozumienia pojęcia „samotnego wychowywania dzieci” niż to, które ukształtowało się w orzecznictwie na tle poprzedniego stanu prawnego. Zmiana przepisów od 2022 r. nie oznacza zatem, że preferencja przysługuje wyłącznie temu rodzicowi, który wychowuje dziecko przez cały rok całkowicie bez jakiegokolwiek udziału drugiego rodzica. Wskazuje Pan, że powyższy wyrok ma istotne znaczenie dla Pana sprawy, ponieważ dotyczy podobnego modelu rodzinnego: rodzice pozostają po rozwodzie, władza rodzicielska przysługuje obojgu rodzicom, dziecko formalnie ma miejsce zamieszkania przy matce, świadczenie wychowawcze pobiera matka, natomiast ojciec w czasie pobytu dziecka u siebie samodzielnie wykonuje obowiązki wychowawcze i ponosi koszty utrzymania dziecka. Taki stan faktyczny nie wyklucza – Pana zdaniem – uznania ojca za osobę samotnie wychowującą dziecko w rozumieniu art. 6 ust. 4c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

W konsekwencji stoi Pan na stanowisku, że wykładnia przyjęta w wyroku WSA w Szczecinie z 3 lipca 2024 r., sygn. akt I SA/Sz 217/24, potwierdza prawidłowość Pana stanowiska. Skoro w czasie pobytu syna u Pana samodzielnie sprawował Pan nad nim pieczę, samodzielnie ponosił koszty jego utrzymania, nie otrzymywał od matki dziecka jakiejkolwiek części świadczenia wychowawczego ani innych środków, a rodzice nie wykonywali obowiązków wychowawczych wspólnie, tj. jednocześnie w tym samym czasie i miejscu, to spełnia Pan przesłankę samotnego wychowywania dziecka.

W Pana ocenie, w niniejszej sprawie zostały spełnione przesłanki pozwalające uznać Pana za osobę samotnie wychowującą dziecko, ponieważ:

-     w latach 2022-2025 nie pozostawał Pan w związku małżeńskim, lecz był osobą rozwiedzioną;

-     nie rozliczał się Pan wspólnie z małżonkiem;

-     nie prowadził Pan wspólnego gospodarstwa domowego z matką dziecka;

-     Pana syn, B.C., był w latach 2022-2025 małoletni;

-     Pana syn nie osiągał w latach objętych wnioskiem dochodów własnych, które mogłyby wpływać na Pana prawo do preferencyjnego rozliczenia;

-     w odniesieniu do Pana syna nie została orzeczona opieka naprzemienna;

-     świadczenie wychowawcze 500+, a następnie 800+ na syna nie zostało ustalone obojgu rodzicom w częściach. Świadczenie to pobierała wyłącznie matka dziecka;

-     Matka dziecka nie przekazywała Panu żadnej części świadczenia wychowawczego 500+ ani 800+;

-     nie otrzymywał Pan od matki dziecka żadnych innych środków finansowych na utrzymanie syna w okresach, w których syn przebywał pod Pana opieką;

-     samodzielnie ponosił Pan koszty utrzymania, wychowania, wypoczynku, rozwoju i bieżących potrzeb syna w czasie jego pobytu u Pana;

-     Pana partnerka nie wykonywała wobec B.C. obowiązków rodzicielskich, nie sprawowała nad nim codziennej opieki, nie finansowała jego potrzeb i nie uczestniczyła w jego wychowaniu.

Stoi Pan na stanowisku, że pojęcie samotnego wychowywania dziecka należy wiązać przede wszystkim z samodzielnym pokrywaniem przez podatnika kosztów związanych z wychowaniem i utrzymaniem dziecka oraz osobistym, bezpośrednim dbaniem o jego rozwój fizyczny, emocjonalny i intelektualny. Wykonywał Pan te obowiązki osobiście i samodzielnie. W Pana opinii nie można uznać, że wychowywał Pan syna wspólnie z matką dziecka tylko dlatego, że matka dziecka również sprawowała opiekę nad synem w czasie jego pobytu u niej. Nie wykonywali Państwo obowiązków rodzicielskich jednocześnie, w tym samym miejscu i czasie. Każde z rodziców wykonywało te obowiązki odrębnie, w swoim gospodarstwie domowym, bez udziału drugiego rodzica.

Podziela Pan pogląd, zgodnie z którym wychowywanie dziecka realizowane przez każdego z rodziców osobno, w określonych przedziałach czasu w roku podatkowym, może stanowić samotne wychowywanie dziecka przez każdego z tych rodziców. Przepisy ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych nie wymagają, aby drugi rodzic został całkowicie wyeliminowany z procesu wychowania dziecka. Taka wykładnia byłaby nadmiernie zawężająca i prowadziłaby do ograniczenia preferencji wyłącznie do wdów, wdowców albo osób, którym przyznano wyłączną władzę rodzicielską, czego ustawodawca nie przewidział.

Pana zdaniem, preferencja przewidziana dla osób samotnie wychowujących dzieci ma również istotny kontekst finansowy. Celem tej regulacji jest wsparcie podatników, którzy w danym roku podatkowym samodzielnie ponoszą ciężary wychowania i utrzymania dziecka. Pan takie ciężary ponosił – zarówno przez zapłatę alimentów, jak i przez bezpośrednie finansowanie potrzeb syna w czasie jego pobytu u Pana. Wskazuje Pan, że w przypadku rozwiedzionych rodziców nie można utożsamiać „samotnego wychowywania” z całkowitym, wyłącznym i nieprzerwanym sprawowaniem opieki nad dzieckiem przez cały rok podatkowy. W realiach rodzin rozłączonych dziecko może przebywać u każdego z rodziców w różnych okresach, a każdy z rodziców może w tych okresach samodzielnie wykonywać obowiązki wychowawcze. W takiej sytuacji rodzic, który w danym czasie samodzielnie sprawuje pieczę nad dzieckiem i samodzielnie ponosi koszty jego utrzymania, powinien być uznany za osobę samotnie wychowującą dziecko. Wskazuje Pan ponadto, że w Pana sprawie nie występują przesłanki negatywne wyłączające prawo do preferencyjnego rozliczenia, jako osoby samotnie wychowującej dziecko, w szczególności przesłanki związane z opieką naprzemienną, o których mowa w art. 6 ust. 4f ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

W tym zakresie powołuje się Pan na wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z 10 lipca 2025 r., sygn. akt II FSK 182/24, w którym NSA wskazał, że ograniczenie przewidziane w art. 6 ust. 4f ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, dotyczące rodziców sprawujących nad dzieckiem opiekę naprzemienną, należy rozumieć ściśle. Sąd podkreślił, że ustawodawca nie wprowadził definicji legalnej pojęcia „opieka naprzemienna”, a ograniczenie prawa do ulgi powinno dotyczyć wyłącznie takich sytuacji, w których występuje rzeczywisty, równy i uzgodniony podział obowiązków związanych z wychowywaniem dziecka, oparty na stałym porozumieniu rodziców oraz bezkonfliktowym uzgadnianiu spraw dziecka. NSA wskazał również, że niekorzystne dla podatnika skutki wynikające z art. 6 ust. 4f ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych mogą wystąpić wyłącznie wtedy, gdy spełnione są łącznie dwie przesłanki: po pierwsze, dziecko pozostaje pod opieką naprzemienną, a po drugie, obydwojgu rodzicom zostało ustalone świadczenie wychowawcze zgodnie z art. 5 ust. 2a ustawy o pomocy państwa w wychowywaniu dzieci. Sąd zaakcentował, że samo faktyczne przebywanie dziecka u obojga rodziców nie jest wystarczające do zastosowania ograniczenia prawa do preferencji, jeżeli nie występują ustawowe przesłanki opieki naprzemiennej oraz ustalenia świadczenia wychowawczego obojgu rodzicom.

Wskazuje Pan, że w Pana sprawie przesłanki te nie zostały spełnione. Po pierwsze, w odniesieniu do B.C. nie została orzeczona przez sąd opieka naprzemienna. Orzeczenia sądowe regulowały miejsce zamieszkania dziecka przy matce, obowiązek alimentacyjny oraz Pana kontakty z synem. Nie ustanowiono jednak systemu opieki naprzemiennej, polegającego na porównywalnych i powtarzających się okresach sprawowania pieczy przez oboje rodziców na podstawie orzeczenia sądu. Po drugie, świadczenie wychowawcze 500+, a następnie 800+, na syna B.C. nie zostało ustalone obojgu rodzicom w częściach. Świadczenie to pobierała wyłącznie matka dziecka i nie przekazywała Panu żadnej jego części. Nie wystąpiła zatem sytuacja, w której świadczenie wychowawcze zostało ustalone każdemu z rodziców po połowie, zgodnie z zasadami przewidzianymi dla opieki naprzemiennej. W konsekwencji tego – w Pana opinii – nie spełnia Pan przesłanek negatywnych, które wyłączałyby możliwość zastosowania preferencyjnego sposobu opodatkowania. Sam fakt, że syn w latach objętych wnioskiem przebywał zarówno u Pana, jak i u matki, a od roku szkolnego 2022/2023 spędzał czas z rodzicami w większym zakresie według własnego uznania, nie oznacza, że zachodziła opieka naprzemienna w rozumieniu art. 6 ust. 4f ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Podkreśla Pan, że w czasie pobytu syna u Pana wykonywał Pan obowiązki wychowawcze samodzielnie, bez udziału matki dziecka, ponosił Pan samodzielnie koszty utrzymania syna i nie otrzymywał od matki dziecka żadnych środków finansowych, w tym żadnej części świadczenia wychowawczego. W Pana ocenie, nie można zatem uznać, że rodzice wspólnie, w znaczeniu jednoczesnego i uzgodnionego wykonywania obowiązków rodzicielskich, wychowywali syna w ramach opieki naprzemiennej.

W świetle powyższego, z uwzględnieniem stanowiska wyrażonego w prawomocnym wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 10 lipca 2025 r., sygn. akt II FSK 182/24, stoi Pan na stanowisku, że art. 6 ust. 4f ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych nie znajduje do Pana zastosowania. Tym samym w Pana sprawie nie występują przesłanki negatywne wyłączające prawo do preferencyjnego opodatkowania jako osoby samotnie wychowującej dziecko. Podkreśla Pan również, że pozostawanie w związku partnerskim i posiadanie dzieci z tego związku nie wyłącza prawa do preferencyjnego rozliczenia w odniesieniu do syna B.C. Według Pana, przepisy art. 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych nie uzależniają prawa do preferencyjnego opodatkowania od tego, czy podatnik pozostaje w związku nieformalnym, lecz od tego, czy spełnia ustawowe przesłanki dotyczące samotnego wychowywania dziecka. W Pana opinii, w Pana przypadku przesłanki te są spełnione. Pozostaje Pan osobą rozwiedzioną, nie zawarł Pan ponownie związku małżeńskiego i nie prowadzi Pan wspólnego gospodarstwa domowego z matką B.C. Pana partnerka nie jest matką B., nie posiada wobec niego władzy rodzicielskiej, nie wykonuje wobec niego obowiązków rodzicielskich, nie sprawuje nad nim codziennej opieki, nie finansuje jego potrzeb i nie uczestniczy w jego wychowaniu. Nie zastępuje również matki dziecka w procesie wychowawczym. Opieka nad B. w czasie jego pobytu u Pana była i jest wykonywana przez Pana osobiście.

Podkreśla Pan, że sam fakt, że pozostaje Pan w związku partnerskim oraz posiada dzieci z tego związku, nie oznacza, że przestał Pan samotnie wychowywać B. w rozumieniu art. 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Dla oceny prawa do preferencji istotne jest – w Pana ocenie – to, kto faktycznie wykonuje wobec danego dziecka obowiązki wychowawcze, opiekuńcze i finansowe. W odniesieniu do B.C. obowiązki te wykonuje Pan samodzielnie w czasie, gdy syn przebywa pod Pana opieką.

Powyższe stanowisko znajduje potwierdzenie w aktualnej praktyce interpretacyjnej organów podatkowych. W interpretacji indywidualnej Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z 11 sierpnia 2025 r., sygn. 0112-KDSL1- 2.4011.369.2025.2.AP, organ uznał za prawidłowe stanowisko podatniczki, że może ona skorzystać z preferencyjnego rozliczenia jako osoba samotnie wychowująca dziecko mimo, że zamieszkiwała z dorosłym partnerem, który nie był rodzicem dziecka. W interpretacji tej wskazano: „Spełniła Pani warunki uprawniające do rozliczenia podatku w sposób przewidziany dla osoby samotnie wychowującej dziecko”. Wskazuje Pan, że z opisu interpretacji wynika, że dla organu istotne było to, iż osoba dorosła zamieszkująca z podatniczką nie była rodzicem dziecka i nie wykonywała wobec dziecka obowiązków rodzicielskich.

W Pana ocenie analogiczna sytuacja zachodzi w Pana sprawie. Pana partnerka nie jest rodzicem B.C., nie uczestniczy w wykonywaniu władzy rodzicielskiej nad nim, nie sprawuje nad nim pieczy i nie ponosi ciężarów jego utrzymania. Pobieranie przez Pana partnerkę świadczenia 800+ na dzieci pochodzące z Państwa związku pozostaje bez znaczenia dla oceny Pana prawa do preferencyjnego rozliczenia w odniesieniu do B.C.. Są to bowiem świadczenia dotyczące innych dzieci i innego stosunku rodzinnego. W konsekwencji pozostawanie przez Pana w związku partnerskim nie może być utożsamiane ze wspólnym wychowywaniem B.C.. Wspólne zamieszkiwanie z partnerką albo prowadzenie życia rodzinnego w odniesieniu do dzieci pochodzących z tego związku nie oznacza – w Pana opinii – że Pana partnerka współwychowuje B.

W odniesieniu do syna B. wykonuje Pan obowiązki opiekuńcze, wychowawcze i finansowe samodzielnie, bez udziału drugiego rodzica oraz bez udziału partnerki. Dlatego okoliczność pozostawania przez Pana w związku partnerskim oraz posiadania dzieci z tego związku nie wyłącza – w Pana opinii – prawa do preferencyjnego opodatkowania jako osoby samotnie wychowującej dziecko w odniesieniu do syna B.C.. W konsekwencji, Pana zdaniem, okoliczności przedstawione we wniosku potwierdzają, że spełniał Pan warunki do preferencyjnego opodatkowania jako osoba samotnie wychowująca dziecko za lata 2022-2025. Uważa Pan zatem, że przysługuje Panu prawo do złożenia korekt zeznań podatkowych za ww. lata i wyboru sposobu opodatkowania przewidzianego dla osoby samotnie wychowującej dziecko.

W odniesieniu do zdarzenia przyszłego stoi Pan na stanowisku, że jeżeli w latach następnych przedstawiony stan faktyczny nie ulegnie zmianie, tj. nadal będzie Pan osobą rozwiedzioną, nie będzie prowadził Pan wspólnego gospodarstwa domowego z matką dziecka, będzie samodzielnie wykonywał Pan obowiązki wychowawcze wobec syna w czasie jego pobytu u Pana, będzie Pan samodzielnie ponosił koszty jego utrzymania, a matka dziecka nie będzie przekazywała Panu części świadczenia wychowawczego ani innych środków na utrzymanie syna, to będzie Panu przysługiwało prawo do stosowania preferencyjnego sposobu opodatkowania również w latach następnych, o ile nie ulegną zmianie przepisy prawa podatkowego.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku, jest nieprawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Podstawową zasadą obowiązującą w przepisach ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t.j. Dz.U. z 2026 r. poz. 592 ze zm.) jest zasada powszechności opodatkowania, która wyrażona została w art. 9 ust. 1 tej ustawy. Z jego treści wynika, że:

Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.

W myśl art. 6 ust. 4c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Od dochodów jednego rodzica lub opiekuna prawnego, podlegającego obowiązkowi podatkowemu, o którym mowa w art. 3 ust. 1, będącego panną, kawalerem, wdową, wdowcem, rozwódką, rozwodnikiem, osobą, w stosunku do której orzeczono separację w rozumieniu odrębnych przepisów, lub osobą, której małżonek został pozbawiony praw rodzicielskich lub odbywa karę pozbawienia wolności, jeżeli ten rodzic lub opiekun w roku podatkowym samotnie wychowuje dzieci:

1)  małoletnie,

2)  pełnoletnie, które zgodnie z odrębnymi przepisami otrzymywały zasiłek (dodatek) pielęgnacyjny lub rentę socjalną,

3)  pełnoletnie do ukończenia 25. roku życia, uczące się w szkołach, o których mowa w przepisach regulujących system oświatowy lub szkolnictwo wyższe, obowiązujących w Rzeczypospolitej Polskiej oraz w innym państwie

-     podatek może być określony zgodnie z ust. 4d na wniosek wyrażony w rocznym zeznaniu podatkowym.

Stosownie do art. 6 ust. 4d ww. ustawy:

W przypadku, o którym mowa w ust. 4c, podatek jest określany w podwójnej wysokości podatku obliczonego od połowy dochodów osoby samotnie wychowującej dzieci, z uwzględnieniem art. 7, przy czym do sumy tych dochodów nie wlicza się dochodów (przychodów) opodatkowanych w sposób zryczałtowany na zasadach określonych w niniejszej ustawie.

Z art. 6 ust. 4e ww. ustawy wynika, że:

Przepisu ust. 4c pkt 3 nie stosuje się, jeżeli dziecko, o którym mowa w tym przepisie, uzyskało w roku podatkowym:

1)  dochody, z wyjątkiem renty rodzinnej, podlegające opodatkowaniu na zasadach określonych w art. 27 lub art. 30b lub

2)  przychody, o których mowa w art. 21 ust. 1 pkt 148 i 152

-     w łącznej wysokości przekraczającej dwunastokrotność kwoty renty socjalnej określonej w ustawie z dnia 27 czerwca 2003 r. o rencie socjalnej (Dz.U. z 2023 r. poz. 2194 oraz z 2024 r. poz. 1615), w wysokości obowiązującej w grudniu roku podatkowego.

W świetle zaś art. 6 ust. 4f powoływanej ustawy:

Sposób opodatkowania, o którym mowa w ust. 4d, nie ma zastosowania do osoby, która wychowuje wspólnie z drugim rodzicem albo opiekunem prawnym co najmniej jedno dziecko, w tym również gdy dziecko jest pod opieką naprzemienną, w związku z którą obydwojgu rodzicom zostało ustalone świadczenie wychowawcze zgodnie z art. 5 ust. 2a ustawy z dnia 11 lutego 2016 r. o pomocy państwa w wychowywaniu dzieci (Dz.U. z 2024 r. poz. 1576, z 2025 r. poz. 619 i 1301 oraz z 2026 r. poz. 203).

W myśl art. 6 ust. 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Sposób opodatkowania, o którym mowa w ust. 2 i 4d, nie ma zastosowania, w przypadku gdy chociażby jeden z małżonków, osoba samotnie wychowująca dziecko lub jej dziecko:

1)  stosuje przepisy:

a)  art. 30c lub

b)  ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym, z wyjątkiem art. 6 ust. 1a tej ustawy

-     w zakresie osiągniętych w roku podatkowym przychodów, poniesionych kosztów uzyskania przychodów, zobowiązania lub uprawnienia do zwiększania lub pomniejszenia podstawy opodatkowania albo przychodów, zobowiązania lub uprawnienia do dokonywania innych doliczeń lub odliczeń;

2)  podlega opodatkowaniu na zasadach wynikających z ustawy z dnia 24 sierpnia 2006 r. o podatku tonażowym lub ustawy z dnia 6 lipca 2016 r. o aktywizacji przemysłu okrętowego i przemysłów komplementarnych.

Przystępując do oceny możliwości skorzystania przez Pana z preferencyjnego rozliczenia podatku dochodowego od osób fizycznych za lata 2022-2025 i lata kolejne dla osoby samotnie wychowującej dziecko, podkreślić należy, że wszystkie ulgi i zwolnienia podatkowe są odstępstwem od zasady powszechności opodatkowania.

Odstępstwa od zasady powszechności opodatkowania muszą bezwzględnie wynikać z przepisów prawa i być interpretowane ściśle z jego literą. Oznacza to, że nie można dokonywać wykładni rozszerzającej ani też zawężającej. Stąd też, aby skorzystać z preferencji podatkowej, w tym tej przewidzianej dla osób samotnie wychowujących dzieci, konieczne jest spełnienie wszystkich przesłanek wymaganych do jej zastosowania. Preferencja ta obwarowana jest szeregiem warunków wyraźnie wskazanych w ustawie o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Przepisy ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wymieniają enumeratywnie osoby, którym przysługuje status osób samotnie wychowujących dzieci, odwołując się zarówno do statusu cywilnoprawnego osoby wychowującej dzieci (panna, kawaler, wdowa, wdowiec, rozwódka, rozwodnik), jak również do tego, że osoba ta musi faktycznie wychowywać dzieci samotnie. Przy czym, ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych nie definiuje – dla potrzeb jej wykładni i stosowania – samotnego wychowywania, ani nie odsyła w tym zakresie do odrębnych regulacji.

Dla ustalenia znaczenia „samotnie” oraz „wychowywać” należy zatem odwołać się w pierwszej kolejności do językowych reguł interpretacyjnych.

Zgodnie z internetowym Słownikiem Języka Polskiego PWN „wychować — wychowywać” to: (1) «zapewnić dziecku opiekę i doprowadzić je do samodzielności», (2) «przygotować kogoś do pracy w jakiejś dziedzinie». Zatem, „wychowywać” w słownikowym rozumieniu oznacza: zapewniając byt doprowadzić do osiągnięcia pełnego rozwoju psychicznego i fizycznego. Wychowywanie polega na stałym troszczeniu się o byt materialny dziecka oraz o jego rozwój emocjonalny. Wychowanie dziecka można określić jako kształtowanie osobowości dziecka poprzez kształtowanie jego samodzielności, obowiązkowości, rozwijanie predyspozycji intelektualnych i umiejętności praktycznych, kształtowanie światopoglądu, systemu wartości oraz postaw emocjonalnych.

Natomiast, „samotny” to: (1) «żyjący sam, bez rodziny, przyjaciół», (2) «znajdujący się w określonej sytuacji, w określonym czasie zupełnie sam», (3) «spędzany, odbywany w pojedynkę, bez towarzystwa», (4) «znajdujący się na odludziu».

Przez osobę samotnie wychowującą dziecko, o której mowa w przytoczonych na wstępie przepisach ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, należy więc rozumieć osobę, która faktycznie w pojedynkę w pełni lub w przeważającej mierze wychowuje dziecko bez udziału drugiego rodzica w procesie wychowawczym, stale, na co dzień troszcząc się nie tylko o byt materialny, ale także rozwój emocjonalny dziecka. Zgodnie z orzecznictwem sądów administracyjnych osobami samotnie wychowującymi dziecko mogą być również rodzice sprawujący opiekę naprzemienną. Zdaniem sądów rodzic ma prawo opodatkować swoje dochody w sposób preferencyjny jeżeli w określonym miejscu i czasie, bez udziału drugiego rodzica sprawuje opiekę nad dzieckiem, zaspakaja jego potrzeby życiowe oraz dba o rozwój dziecka. Nie oznacza to jednak, że zarówno ojciec, jak i matka dziecka, mogą opodatkować swoje dochody na zasadach przewidzianych dla rodziców samotnie wychowujących dzieci. Zgodnie bowiem z art. 6 ust. 4c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych prawo to przysługuje tylko jednemu rodzicowi, pod warunkiem, że spełnia pozostałe warunki.

Jednocześnie przepisy ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych nie uzależniają prawa podatnika do preferencyjnego opodatkowania jego dochodów od tego, czy przez cały rok był osobą samotnie wychowującą dzieci. Wystarczające jest zatem, aby taki stan zaistniał w ciągu roku, a nie trwał przez cały rok.

Z treści wniosku wynika w szczególności, że od 2011 r. pozostaje Pan osobą rozwiedzioną. W wyroku rozwodowym sąd powierzył wykonywanie władzy rodzicielskiej nad małoletnim B.C. obojgu rodzicom, ustalając jednocześnie, że każdorazowym miejscem zamieszkania dziecka będzie miejsce zamieszkania jego matki. Sąd nie ograniczył Pana kontaktów z małoletnim synem. Nie została przez sąd orzeczona opieka naprzemienna. Następnie, postanowieniem sądu z czerwca 2020 r. zostały szczegółowo ustalone Pana kontakty z małoletnim synem. Kontakty te zostały ustalone jako kontakty bezpośrednie, odbywające się każdorazowo poza miejscem zamieszkania matki dziecka. Zgodnie z postanowieniem sądu kontakty z synem odbywały się między innymi w roku szkolnym w każdą środę od godziny 16:30 do następującego po tym dniu czwartku do godziny rozpoczęcia zajęć szkolnych, a w przypadku braku tego dnia zajęć szkolnych – do godziny 10:00. Ponadto kontakty odbywały się w co drugi weekend każdego miesiąca, od piątku od godziny 16:30 do przypadającego po weekendzie poniedziałku do godziny rozpoczęcia zajęć szkolnych, a w przypadku braku tego dnia zajęć szkolnych – do godziny 10:00. Regulacja ta zastąpiła wcześniejszą regulację Pana kontaktów z synem zawartą w punkcie czwartym wyroku rozwodowego Sądu Okręgowego (...) z (...) 2011 r. W latach 2022-2025 nie prowadził Pan wspólnego gospodarstwa domowego z matką dziecka. W okresie objętym wnioskiem Pana syn był małoletni, a świadczenie 800+ na syna w całości pobierała matka dziecka.

Wskazał Pan, że w przypadających na Pana okresach opieki nad synem stale troszczył się Pan o byt materialny i emocjonalny syna, bez udziału (wsparcia) drugiej osoby, tj. uczestniczył w wychowaniu syna, dbał o jego prawidłowy rozwój, kształtując jego właściwe zachowania, rozwijał zainteresowania syna, sprawował nad nim pieczę/opiekę, troszczył się o jego rozwój fizyczny i duchowy, zabezpieczał potrzeby bytowe, zdrowotne i edukacyjne, pomagał w edukacji szkolnej, brał Pan także czynny udział w sprawach dotyczących syna związanych z jego kształceniem, dodatkowymi zajęciami itp. Ponadto ponosił Pan liczne wydatki związane z utrzymaniem, wychowaniem, edukacją, wypoczynkiem i rozwojem syna. Wskazał Pan także, że od początku roku szkolnego 2022/2023, tj. od czasu uczęszczania przez Pana syna do 8 klasy szkoły podstawowej, faktyczny sposób spędzania czasu przez syna z rodzicami uległ zmianie. Od tego okresu Pana syn – z uwagi na wiek, stopień samodzielności, potrzeby osobiste oraz relacje rodzinne – zaczął spędzać czas z Panem i z matką według własnego uznania, a nie według sztywnego harmonogramu kontaktów wynikającego z orzeczenia sądu. Na skutek tego, Pana syn przebywał u Pana również w inne dni tygodnia niż te wynikające z postanowienia sądu, a w niektórych tygodniach spędzał u Pana około 60%-80% czasu, w szczególności, gdy przebywał u Pana przez kilka dni roboczych w tygodniu, weekendy, okresy wolne od nauki, wakacje, ferie, wyjazdy lub pobyty w Pana mieszkaniu w (...). Podkreślił Pan, że nawet w okresach, w których syn spędzał więcej czasu u matki, jego pobyt u Pana co do zasady nie był mniejszy niż około 30% czasu.

Pobyty syna u Pana w inne dni niż wynikające z postanowienia sądu o kontaktach nie miały wyłącznie charakteru krótkich odwiedzin po szkole. Były to pobyty połączone z noclegiem i miały charakter ciągły. Syn przebywał u Pana przez kolejne dni, korzystał u Pana z miejsca do spania, miejsca do nauki, wyżywienia, transportu, opieki oraz codziennego wsparcia. W tych okresach wykonywał Pan wobec syna bieżące obowiązki opiekuńcze i wychowawcze.

Pobyty syna u Pana miały charakter stały, powtarzalny i istotny, a nie incydentalny. Nie może Pan jednak wykluczyć, że występowały pojedyncze tygodnie, w których syn przebywał u Pana krócej niż około 30% czasu albo wyjątkowo nie przebywał u Pana, np. z uwagi na wyjazdy, czy chorobę.

Według Pana najlepszej wiedzy i pamięci:

-     w 2022 r. – do początku roku szkolnego 2022/2023 syn przebywał u Pana zasadniczo według kontaktów określonych w postanowieniu sądu. Od początku roku szkolnego 2022/2023 pobyty syna u Pana uległy rozszerzeniu. Około dwa razy w miesiącu występowały tygodnie, w których syn spędzał u Pana około 60%-80% czasu. Pozostałe dwa tygodnie w miesiącu syn spędzał u Pana nie mniej niż 30% czasu. Nie jest Pan jednak w stanie precyzyjnie wskazać, który z rodziców sprawował opiekę w większym wymiarze w całym 2022 r.;

-     w latach 2023-2025 – około dwa razy w miesiącu występowały tygodnie, w których syn spędzał u Pana około 60%-80% czasu. W pozostałych okresach (pozostałe dwa tygodnie) syn przebywał również u matki ale u Pana nie mniej niż przez 30% czasu. Nie jest Pan w stanie precyzyjnie wskazać, który z rodziców sprawował opiekę w większym wymiarze w latach 2023-2025.

Zgodnie z Pana wiedzą, B.C. po osiągnięciu pełnoletności nie będzie otrzymywał zasiłku pielęgnacyjnego, dodatku pielęgnacyjnego ani renty socjalnej. Pana syn będzie uczył się w szkołach, o których mowa w przepisach regulujących system oświatowy lub szkolnictwo wyższe oraz nie będzie uzyskiwał dochodów ani przychodów w łącznej wysokości przekraczającej dwunastokrotność kwoty renty socjalnej określonej w ustawie o rencie socjalnej, w wysokości obowiązującej w grudniu danego roku podatkowego.

W latach 2022-2025 podlegał Pan nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu w Polsce, uzyskiwał Pan dochody opodatkowane skalą podatkową oraz nie miały w stosunku do Pana ani Pana syna zastosowania przepisy, o których mowa w art. 6 ust. 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Taki stan rzeczy ma mieć miejsce także w latach następnych.

Jednakże we wniosku wskazał Pan także, że pozostaje Pan w nieformalnym związku z nową partnerką. Od momentu narodzin Państwa wspólnych dzieci, tj. (...) 2023 r. wychowywał i nadal wychowuje je Pan wspólnie z ich matką (Pana partnerką).

Mając na uwadze przedstawiony opis zdarzenia i powołane przepisy prawa stwierdzam, że w 2022 r. i latach następnych posiadał Pan wskazany w art. 6 ust. 4c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych stan cywilny. Od 2011 r. jest Pan bowiem osobą rozwiedzioną. Od tego czasu Pana syn B.C. urodzony w 2008 r. zamieszkuje z matką. Do września 2022 r. kontakty z synem realizował Pan w sposób określony w postanowieniu sądu. Dopiero od początku roku szkolnego 2022/2023 pobyty syna u Pana uległy rozszerzeniu. Syn spędzał u Pana w niektórych tygodniach nawet około 60-80% swojego czasu.

Fakt, że realizując kontakty z synem B.C., na które składa się m.in. przebywanie z dzieckiem, w pewnych okresach wykraczających poza ramy określone przez sąd, przejmował Pan i przejmuje od drugiego rodzica opiekę nad synem nie sprawia, że zyskuje Pan w ten sposób miano rodzica samotnie wychowującego dziecko. Nie wychowywał Pan syna bez udziału drugiego rodzica. Nie została przez sąd orzeczona opieka naprzemienna. Dziecko zgodnie z orzeczeniem sądu zamieszkiwało z matką i aktywnie uczestniczyła ona w jego wychowaniu. Skoro czynności składające się na proces wychowywania były w szczególności od września 2022 r. wykonywane zarówno przez matkę Pana syna jak i w dużej mierze przez Pana, to nie był i nie jest Pan rodzicem wychowującym to dziecko samotnie.

W niniejszej sprawie istotne jest również to, że wraz z nowelizacją przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, które zaczęły obowiązywać od 1 stycznia 2022 r., ustawodawca sformułował nowe wyłączenie, zgodnie z którym preferencyjne opodatkowanie jako osoba samotnie wychowująca dziecko nie ma zastosowania do osoby, która wychowuje wspólnie z drugim rodzicem albo opiekunem prawnym co najmniej jedno dziecko (art. 6 ust. 4f ustawy). Jednocześnie wyjaśnienia wymaga, że ustawodawca w art. 6 ust. 4f wskazał, że okolicznością wyłączającą możliwość preferencyjnego opodatkowania jest także (również) wykonywanie opieki naprzemiennej, w związku z którą obydwojgu rodzicom zostało ustalone świadczenie wychowawcze w połowie jego wysokości. Nie oznacza to jednak, że wyłączenie to ma zastosowanie tylko w tak ściśle określonym przypadku. Przepis ten odnosi się przede wszystkim do sytuacji, w której dany rodzic wychowuje więcej niż jedno dziecko. Wówczas nie skorzysta on z preferencji, gdy co najmniej do jednego dziecka zachodzi wychowywanie wspólnie z drugim rodzicem albo opiekunem prawnym.

We wniosku wskazał Pan, że pozostaje Pan w związku z nową partnerką. Z tego związku posiada Pan dwójkę małoletnich dzieci, urodzonych w listopadzie 2023 r., które – w okresie, którego dotyczy wniosek – wychowywał Pan i nadal wychowuje wspólnie z ich drugim rodzicem. Powyższe oznacza, że miało do Pana zastosowanie wyłączenie, o którym mowa w art. 6 ust. 4f ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Z treści wniosku wynika ponadto, że wyłączenie, o którym mowa powyżej, będzie miało do Pana zastosowanie także w latach kolejnych.

Wobec powyższego pomimo faktu, że posiadał i posiada Pan wskazany w art. 6 ust. 4c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych stan cywilny – nie przysługiwało Panu za lata 2022-2025 prawo do zastosowania preferencyjnego rozliczenia, o którym mowa w art. 6 ust. 4d ww. ustawy. Także w rozliczeniu za przyszłe lata podatkowe nie będzie Pan uprawniony do skorzystania z preferencji, o której mowa w ww. przepisie.

W związku z tym, że nie przysługuje Panu prawo do rozliczenia dochodów w sposób preferencyjny, przewidziany dla osoby samotnie wychowującej dziecko, za lata 2022-2025 nie ma Pan prawa do złożenia korekty zeznań podatkowych celem skorzystania z preferencyjnego sposobu opodatkowania określonego w art. 6 ust. 4d ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Tym samym, Pana stanowisko oceniłem jako nieprawidłowe.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pan przedstawił i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia oraz zdarzenia przyszłego, które Pan przedstawiła i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.

Odnosząc się do przywołanych przez Pana orzeczeń oraz interpretacji indywidualnej informuję, że zostały one wydane w indywidualnych sprawach i nie mają zastosowania, ani konsekwencji wiążących, w odniesieniu do żadnego innego zaistniałego stanu faktycznego bądź zdarzenia przyszłego.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

·      Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2026 r. poz. 622 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pan do interpretacji.

·      Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:

1)  z zastosowaniem art. 119a;

2)  w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;

3)  z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

·      Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

·      w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

·      w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.