0115-KDIT2.4011.364.2026.2.DT

Interpretacja indywidualna

– stanowisko nieprawidłowe

Szanowna Pani,

stwierdzam, że Pani stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest nieprawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

11 maja 2026 r. wpłynął Pani wniosek z 20 kwietnia 2026 r. o wydanie interpretacji indywidualnej. Uzupełniła go Pani pismem z 13 czerwca 2026 r. (wpływ) – w odpowiedzi na wezwanie. Treść wniosku jest następująca:

Opis stanu faktycznego

W następstwie ujawnienia przez Panią (...) 2025 r. zdrady męża i po nieudanych próbach ratowania przez Panią małżeństwa, (...) 2025 r. Pani ówczesny mąż A.A wyprowadził się z mieszkania.

Ma Pani dwóch synów – pełnoletniego B i małoletniego C. Od listopada 2024 r. Pani mąż nie zajmował się już w ogóle dziećmi, wyjeżdżał często na „delegacje”, od października jego przełożony „przywrócił” pracę w biurze, co – jak się później okazało – było lawiną kłamstw. Po zdemaskowaniu zdrad męża w (...) 2025 r., z uwagi na zbliżające się egzaminy maturalne starszego syna, zgodziła się Pani udawać przykładną żonę i żyć według „grafiku” męża uwzględniającego jego pomieszkiwanie u kochanki. Na tamten czas mocno wierzyła Pani, że uratuje małżeństwo, a Pani syn w spokoju napisze matury. Niestety z każdym dniem udawania, atmosfera w domu się zaostrzała, młodszy syn dopytywał się Pani, dlaczego taty cały czas nie ma w domu i dlaczego nie ma dla niego czasu. Starszy syn też doskonale widział, że wszystkie obowiązki domowe, szkolne i wychowawcze spadły na Pani barki. Bardzo zależało Pani, aby syn napisał egzamin maturalny, dlatego przed dziećmi wybielała Pani czyny męża tłumacząc, że tata ma bardzo stresującą pracę i trzeba go zrozumieć.

Jak już wiedziała Pani, że mąż nie jest zainteresowany ratowaniem małżeństwa, musiała Pani zabezpieczyć dzieci i siebie w obliczu nadchodzącego rozwodu. Wtedy udało się Pani uzgodnić z mężem notarialnie podział opieki nad małoletnim synem oraz kwestie finansowe podziału majątku. W przygotowanym akcie notarialnym została również wskazana data, do kiedy najpóźniej Pani mąż wyprowadzi się z mieszkania – był to (...).

W rzeczywistości w środku matur, tj. (...) 2025 r. starszy syn, domyślając się wszystkiego, poprosił ojca o poważną rozmowę, podczas której Pani mąż pod jego naciskiem przyznał się do tego, że od ponad roku ma kochankę. Posiada Pani akt notarialny poświadczający fakt, że Pani mąż od (...) 2025 r. nie mieszka już Panią i z dziećmi, a opieka nad synami, spoczywa na Pani barkach.

Od listopada 2024 r. Pani mąż wycofał się całkowicie z życia rodzinnego i przestał opiekować się synami , a także poświęcać im czas. Po wyprowadzce Pani męża młodszy syn u psychologa powiedział, że: „Dobrze, że tata się wyprowadził, bo teraz jest spokojniej w domu, nie boję się, a tata i tak dla mnie nie miał nigdy czasu. Myśli, że przybije żółwika i sprawa załatwiona”.

W związku z tym, że za 2025 r. składała Pani sama rozliczenie podatkowe, ma Pani do zwrotu do Urzędu Skarbowego bardzo dużą kwotę. Dodaje Pani, że pieniądze jakie zarobiła Pani do marca 2025 r. w dużej mierze zostały przeznaczone na nadpłatę kredytu hipotecznego jaki mieli Państwo zaciągnięty na mieszkanie.

Teraz żyje Pani skromniej, ale spokojniej. To co jest niezaprzeczalnym dla Pani faktem to jest to, że od listopada 2024 r. wychowuje Pani dzieci, zajmuje się gospodarstwem domowym i pracuje na swoją rodzinę. Ojciec dzieci w minimalnym zakresie, bo co drugi weekend, zabiera młodszego syna do siebie. Pracuje Pani ciężko. Ma Pani etat w pracy i etat jako matka i głowa rodziny, ale chce Pani, żeby dzieci miały możliwość kontynuować swoje pasje związane ze sportem (starszy syn gra w koszykówkę, a młodszy w siatkówkę). Chce Pani wysłać synów na obóz z rówieśnikami, czy też spędzić z nimi urlop nad morzem.

Uzupełnienie i doprecyzowanie stanu faktycznego

Pani dzieci to: B.A (urodzony (...) 2006 r.) i C.A (urodzony (...) 2013 r.).

W 2025 r. podlegała Pani na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu. Ponadto, w tym roku uzyskała Pani dochody opodatkowane według skali podatkowej.

(...) 2005 r. zawarła Pani związek małżeński z ojcem Pani dzieci. W 2025 r. Pani stan cywilny to mężatka. Wyrok rozwodowy pomiędzy Panią i ojcem dzieci uprawomocnił się (...) 2026 r. Od tego czasu jest Pani rozwódką.

W 2025 r. nie była Pani osobą w stosunku, do której orzeczono separację sądową. Uważa Pani jednak – biorąc pod uwagę zupełny rozpad pożycia małżeńskiego od sierpnia 2024 r. – że od tego czasu separacja, pomimo braku orzeczenia sądowego, miała miejsce w Pani małżeństwie. Na tamten czas mąż oszukiwał Panią, że (...). W 2025 r. Pani małżonek nie odbywał kary pozbawienia wolności orzeczonej wyrokiem sądu za popełnione przestępstwa lub przestępstwa podatkowe. Ponadto Pani małżonek nie został prawomocnym orzeczeniem sądu pozbawiony praw rodzicielskich.

Uważa Pani, że w 2025 r. z uwagi na sytuację w rodzinie, to znaczy notoryczne wyjazdy i delegacje męża oraz nieobecności męża w domu spowodowane przebywaniem całymi dniami u kochanki (Pani mąż (...)) – nie uczestniczył on w wychowywaniu dzieci, nie zajmował się nimi, nie dbał o ich potrzeby emocjonalne i finansowe (poza wywalczonymi przez Panią alimentami). Do (...) 2025 r., to znaczy do dnia zdemaskowania jego zdrady, żyła Pani w przeświadczeniu, że mąż jest bardzo zapracowany i zestresowany nakładem pracy i licznymi wyjazdami służbowymi. Dzieci dopytywały Panią, dlaczego tata nie mówi nic, że wyjeżdża, że wrócił do stacjonarnej pracy do biura, że musi jeździć do centrali do pracy (siedziba jego pracodawcy mieści pod (...)). W dniu, kiedy go Pani zdemaskowała, sprawdziła Pani telefon i znalazła (...). Ówczesny mąż utrzymywał Panią i dzieci w przekonaniu, że był wtedy w delegacji służbowej z pracy. Po zdemaskowaniu go przeprowadziła z nim Pani rozmowę i za jego namową wspólnie zdecydowali Państwo, że dla dobra dzieci, a szczególnie starszego syna, który miał przed sobą egzaminy maturalne, będą Państwo udawać, że w małżeństwie „wszystko jest w porządku”. Żyła Pani wtedy według grafiku męża. Pani mąż (...) i tak do (...) 2025 r., kiedy to Pani starszy syn nie wytrzymał napiętej sytuacji w domu i przeprowadził z Państwem rozmowę, podczas której pod naciskiem syna Pani ówczesny mąż przyznał się do zdrady opowiadając ze szczegółami od kiedy dopuszcza się zdrady, co robi i jak to robi. W tym samym dniu, czyli (...) 2025 r., Pani mąż wyprowadził się z domu do wynajętego nieopodal mieszkania, w którym wcześniej spotykał się potajemnie z kochanką. Od tamtego czasu starszy syn nie miał kontaktu z ojcem, aż do (...) 2025 r. Potem te kontakty były okazjonalne, a młodszy syn widywał się z ojcem sporadycznie w okresie wakacyjnym, zaś od (...) 2025 r. widuje się z nim co drugi weekend. Starszy syn spotyka się z ojcem średnio raz w miesiącu na godzinę. Nakład opieki i wychowania wobec dzieci jako ojca w stosunku do ich potrzeb jest praktycznie zerowy. Wielokrotnie proponowała Pani ojcu dzieci, aby zwiększył zakres kontaktów zwłaszcza z młodszym synem, niestety nie jest on tym zupełnie zainteresowany. Starszy syn już sam o tym decyduje i nie chce się z ojcem widywać bo źle na niego wpływają te spotkania. Synowie dowiedzieli się od ojca, że (...). Podkreśla Pani, że to pokazuje brak zapewnienia bezpieczeństwa emocjonalnego, dbania o dobre zdrowie psychiczne i emocjonalne Pani synów przez ojca. Ponadto młodszy syn został w (...) 2025 r. zmuszony przez ojca do poznania jego nowej partnerki, to jest niespełna dwa miesiące po tym jak wyprowadził się z domu i rozbił Państwa rodzinę. Starszy syn do dziś nie chce i nie poznał partnerki swojego ojca. Cały obowiązek zapewnienia dzieciom spokoju, rozmów, bezpieczeństwa w tej sytuacji spoczywał na Pani barkach. To wszystko utwierdza Panią w przekonaniu, że w 2025 r. była już Pani matką samotnie wychowującą synów.

W 2025 r. utrzymywała Pani pełnoletniego syna, troszczyła się Pani o jego byt materialny, ze względu na to, że jest sportowcem, zapewniała mu Pani opiekę fizjoterapeuty, psychologa, wspierała go Pani mentalnie i finansowo w jego zmaganiach i osiągnięciach sportowych. Pełnoletni syn nie utrzymywał się samodzielnie w 2025 r. Pełnoletni syn w 2025 r. pozostawał na Pani utrzymaniu. Wskazuje Pani, że nie chodzi tutaj wyłącznie o pieniężny obowiązek alimentacyjny. W tym czasie obaj synowie potrzebowali dużego wsparcia z Pani strony, rozmów, wyjaśnień, przytulenia, podtrzymania na duchu, czy wizyty u psychologa. Bardzo starała się Pani im to zapewnić i w Pani poczuciu tak też się stało.

Pani zdaniem – na podstawie obserwacji i faktów w postaci braku kontaktu z pełnoletnim synem, braku zabiegania o jego uwagę oraz pokazania, że ojcu zależy na synu – w 2025 r. poza pieniężnym świadczeniem alimentacyjnym od ojca, syn nie pozostawał na jego utrzymaniu.

W 2025 r. pełnoletni syn nie otrzymywał zasiłku pielęgnacyjnego ani renty socjalnej.

Na pytanie, czy w 2025 r., Pani starszy syn (w przypadku, w którym był pełnoletni) do ukończenia 25. roku życia uczył się w szkołach, o których mowa w przepisach regulujących system oświatowy lub szkolnictwo wyższe, obowiązujących w Rzeczypospolitej Polskiej oraz w innym państwie – odpowiedziała Pani, że „Nie dotyczy – syn ma 19 lat”.

Pani pełnoletni syn nie uzyskał w 2025 r. dochodów podlegających opodatkowaniu na zasadach określonych w art. 27 lub art. 30b ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych ani przychodów, o których mowa w art. 21 ust. 1 pkt 148 i 152 tej ustawy.

Ma Pani tylko dwóch synów, których jest Pani matką i opiekunem prawnym. Nie ma Pani innego dziecka.

W 2025 r. w stosunku do Pani i do Pani dzieci nie miały zastosowania przepisy art. 30c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych oraz ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym (za wyjątkiem przepisów dotyczących najmu prywatnego). Nie miały również zastosowania przepisy z ustawy o podatku tonażowym lub ustawy o aktywizacji przemysłu okrętowego i przemysłów komplementarnych.

Pytanie

Czy ma Pani prawo rozliczyć się za 2025 r. jako matka samotnie wychowująca małoletnie dziecko?

Pani stanowisko w sprawie

Wobec sytuacji rodzinnej, jaka miała miejsce w 2025 r., stoi Pani na stanowisku, że w 2025 r. była już Pani matką samotnie wychowującą zarówno pełnoletniego syna B jak i małoletniego syna C.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku, jest nieprawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t.j. Dz.U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.):

Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.

Treść powyższego przepisu wskazuje, że opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych podlegają wszelkiego rodzaju dochody uzyskane przez podatnika, z wyjątkiem tych, które zostały enumeratywnie wymienione w katalogu zwolnień przedmiotowych zawartym w powyższej ustawie bądź, od których zaniechano poboru podatku.

W świetle art. 6 ust. 4c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Od dochodów jednego rodzica lub opiekuna prawnego, podlegającego obowiązkowi podatkowemu, o którym mowa w art. 3 ust. 1, będącego panną, kawalerem, wdową, wdowcem, rozwódką, rozwodnikiem, osobą, w stosunku do której orzeczono separację w rozumieniu odrębnych przepisów, lub osobą, której małżonek został pozbawiony praw rodzicielskich lub odbywa karę pozbawienia wolności, jeżeli ten rodzic lub opiekun w roku podatkowym samotnie wychowuje dzieci:

1)  małoletnie,

2)  pełnoletnie, które zgodnie z odrębnymi przepisami otrzymywały zasiłek (dodatek) pielęgnacyjny lub rentę socjalną,

3)  pełnoletnie do ukończenia 25. roku życia, uczące się w szkołach, o których mowa w przepisach regulujących system oświatowy lub szkolnictwo wyższe, obowiązujących w Rzeczypospolitej Polskiej oraz w innym państwie

-  podatek może być określony zgodnie z ust. 4d na wniosek wyrażony w rocznym zeznaniu podatkowym.

Na mocy art. 6 ust. 4d tej ustawy:

W przypadku, o którym mowa w ust. 4c, podatek jest określany w podwójnej wysokości podatku obliczonego od połowy dochodów osoby samotnie wychowującej dzieci, z uwzględnieniem art. 7, przy czym do sumy tych dochodów nie wlicza się dochodów (przychodów) opodatkowanych w sposób zryczałtowany na zasadach określonych w niniejszej ustawie.

Stosownie do art. 6 ust. 4f ww. ustawy:

Sposób opodatkowania, o którym mowa w ust. 4d, nie ma zastosowania do osoby, która wychowuje wspólnie z drugim rodzicem albo opiekunem prawnym co najmniej jedno dziecko, w tym również gdy dziecko jest pod opieką naprzemienną, w związku z którą obydwojgu rodzicom zostało ustalone świadczenie wychowawcze zgodnie z art. 5 ust. 2a ustawy z dnia 11 lutego 2016 r. o pomocy państwa w wychowywaniu dzieci (Dz. U. z 2024 r. poz. 1576).

Zgodnie zaś z art. 6 ust. 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Sposób opodatkowania, o którym mowa w ust. 2 i 4d, nie ma zastosowania, w przypadku gdy chociażby jeden z małżonków, osoba samotnie wychowująca dziecko lub jej dziecko:

1)  stosuje przepisy:

a)  art. 30c lub

a)  ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym, z wyjątkiem art. 6 ust. 1a tej ustawy

-     w zakresie osiągniętych w roku podatkowym przychodów, poniesionych kosztów uzyskania przychodów, zobowiązania lub uprawnienia do zwiększania lub pomniejszenia podstawy opodatkowania albo przychodów, zobowiązania lub uprawnienia do dokonywania innych doliczeń lub odliczeń;

2)  podlega opodatkowaniu na zasadach wynikających z ustawy z dnia 24 sierpnia 2006 r. o podatku tonażowym lub ustawy z dnia 6 lipca 2016 r. o aktywizacji przemysłu okrętowego i przemysłów komplementarnych.

Zgodnie ze stanowiskiem utrwalonym zarówno w orzecznictwie, jak i w doktrynie prawa, wszelkie preferencje podatkowe stanowią wyłom od zasady powszechności opodatkowania oraz mają charakter przywileju, z którego podatnik ma prawo, a nie obowiązek korzystania. Muszą one być zatem interpretowane bez dokonywania wykładni rozszerzającej, a także zawężającej danego przepisu prawa podatkowego. Nadto, przy wszelkiej interpretacji przepisów prawa podatkowego i próbach odkodowania zawartych w nich norm prawnych, należy posługiwać się przede wszystkim wykładnią językową.

Tym samym, z preferencyjnego opodatkowania dochodów, na zasadach przewidzianych w art. 6 ust. 4d w związku z ust. 4c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, może korzystać rodzic (przysposabiający) lub opiekun prawny samotnie wychowujący dzieci, będący w roku podatkowym, którego rozliczenie ma dotyczyć – panną, kawalerem. Ustawodawca określił również, że z omawianej preferencji może korzystać osoba, której związek małżeński ustał wskutek śmierci współmałżonka (wdowa, wdowiec) lub został rozwiązany poprzez orzeczenie rozwodu (rozwódka, rozwodnik). Samotnie wychowującą dzieci może być również osoba, w stosunku do której orzeczono separację w rozumieniu odrębnych przepisów, jak też osoba, której małżonek został pozbawiony praw rodzicielskich lub odbywa karę pozbawienia wolności.

Z treści złożonego przez Panią wniosku wynika w szczególności, że jest Pani matką dwójki dzieci – pełnoletniego B i małoletniego C. Wskazała Pani, że od (...) 2024 r. Pani mąż nie zajmował się w ogóle dziećmi. W (...) 2025 r. zdemaskowała Pani zdradę męża. Do (...) 2025 r. próbowała Pani naprawić małżeństwo i chronić swoje dzieci, mając na uwadze fakt, że Pani starszy syn podchodził wtedy do egzaminów maturalnych. Pani ówczesny mąż wyprowadził się z mieszkania w (...) 2025 r. i zamieszkał z kochanką. Podkreśla Pani, że w 2025 r. była już Pani matką samotnie wychowującą synów. Jednakże we wniosku wskazała Pani także, że w 2025 r. pozostawała Pani mężatką. Pani małżeństwo zostało rozwiązane wyrokiem, który uprawomocnił się dopiero w (...) 2026 r. Ponadto, Pani mąż nie został w 2025 r. pozbawiony praw rodzicielskich. W tym samym roku nie była też Pani osobą, w stosunku do której orzeczono separację w rozumieniu odrębnych przepisów, a Pani ówczesny mąż nie odbywał kary pozbawienia wolności.

Przenosząc powyższe na grunt niniejszej sprawy – nie kwestionując Pani zaangażowania w proces wychowawczy dzieci – nie sposób uznać, że w świetle tak przedstawionego stanu faktycznego w Pani przypadku spełnione zostały wszystkie warunki wymagane dla rozliczenia się jako osoba samotnie wychowująca dzieci. Fakt, że w okresie, którego dotyczy wniosek, samotnie wychowywała Pani dzieci nie jest wystarczającą przesłanką pozwalającą na skorzystanie z omawianej preferencji. Konieczne jest również bycie jedną z osób, o których mowa w art. 6 ust. 4c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Pani zaś w 2025 r. nie należała do żadnej z kategorii osób wymienionych w tym przepisie, jak bowiem wynika z wniosku – przez cały 2025 r. – pozostawała Pani mężatką, a ponadto nie była Pani osobą, w stosunku do której orzeczono separację w rozumieniu odrębnych przepisów, osobą pozostającą w związku małżeńskim, której małżonek odbywał karę pozbawienia wolności ani osobą pozostającą w związku małżeńskim, której małżonek został pozbawiony praw rodzicielskich w stosunku do małoletnich dzieci.

W konsekwencji powyższego należy wskazać, że w 2025 r. nie posiadała Pani statusu osoby samotnie wychowującej dzieci, o której mowa w art. 6 ust. 4c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Tym samym za ww. rok nie przysługuje Pani prawo do preferencyjnego rozliczenia się jako osoba samotnie wychowująca dziecko, gdyż nie spełnia Pani wszystkich przesłanek wymaganych przez przepisy powołanej wyżej ustawy.

Mając powyższe na uwadze, Pani stanowisko należało ocenić jako nieprawidłowe.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pani przedstawiła i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

·      Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2026 r. poz. 622 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pani sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pani do interpretacji.

·      Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:

1)  z zastosowaniem art. 119a;

2)  w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;

3)  z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

·      Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

·      w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

·      w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA). 

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.