0115-KDIT2.4011.353.2026.2.ŁS

Interpretacja indywidualna

 – stanowisko w części nieprawidłowe oraz w części prawidłowe

Szanowny Panie,

stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego zdarzenia przyszłego jest nieprawidłowe w części dotyczącej odliczenia wpłat Serii I oraz prawidłowe w części odliczenia wpłat Serii II.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

10 maja 2026 r. wpłynął Pana wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej. Uzupełnił go Pan – na wezwanie organu – pismem z 14 czerwca 2026 r. (wpływ). Treść wniosku jest następująca:

Opis zdarzenia przyszłego

1. Dane osobowe i sytuacja rodzinna:

Jest Pan – A A – osobą fizyczną mającą miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej i podlegającą w Polsce nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu w rozumieniu art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (dalej: ustawa o PIT).

Pozostaje Pan w związku małżeńskim z B A (dalej: Małżonka). Między małżonkami istnieje ustawowa wspólność majątkowa małżeńska. Małżonkowie rozliczają się wspólnie na podstawie art. 6 ust. 2 ustawy o PIT. Małżonka posiada orzeczenie o niepełnosprawności w stopniu znacznym. Dochód Małżonki w roku podatkowym 2024 i 2025 przekraczał dwunastokrotność renty socjalnej, o której mowa w art. 26 ust. 7e ustawy o PIT.

2. Okoliczności medyczne:

Małżonka leczona była onkologicznie, w tym lekiem zawierającym substancję czynną X. Lek ten nie podlega refundacji przez Narodowy Fundusz Zdrowia (dalej: NFZ) i nie był dostępny dla Małżonki w ramach programów lekowych finansowanych przez NFZ. Leczenie odbywało się w jednym ze Szpitali w woj. (...) (dalej: Szpital) – szpitalu publicznym, którego świadczenia są finansowane z kontraktu z NFZ.

Szpital publiczny prawdopodobnie nie mógł przyjąć bezpośredniej zapłaty od pacjentki lub jej małżonka za lek podawany w trakcie hospitalizacji finansowanej z NFZ, gdyż stanowiłoby to niedozwolone współpłacenie (co-payment) naruszające art. 15 ustawy z dnia 27 sierpnia 2004 r. o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych.

Jedyną możliwą ścieżką sfinansowania leku nierefundowanego w warunkach publicznej opieki zdrowotnej było pośrednictwo fundacji. Fundacja dokonuje darowizny na rzecz Szpitala, a Szpital podaje lek pacjentce. Jest to powszechnie stosowana praktyka w fundacjach wspierających leczenie pacjentów onkologicznych.

3. Mechanizm finansowania leczenia:

W celu umożliwienia leczenia Małżonki, nawiązał Pan (działając jako pełnomocnik Małżonki) współpracę z Q z siedzibą w V (KRS: (...), dalej: Fundacja).

Fundacja posiada status organizacji pożytku publicznego w rozumieniu art. 20 ust. 1 ustawy z dnia 24 kwietnia 2003 r. o działalności pożytku publicznego i o wolontariacie.

Fundacja prowadzi działalność pożytku publicznego w zakresie m.in. ochrony i promocji zdrowia w zakresie onkologii, działalności na rzecz osób niepełnosprawnych oraz działalności charytatywnej na rzecz chorych onkologicznie (cele określone w art. 4 ustawy o działalności pożytku publicznego i o wolontariacie).

Mechanizm finansowania leczenia opierał się na następującym łańcuchu czynności prawnych:

Etap 1: Małżonka zawarła z Fundacją umowę darowizny, na mocy której zobowiązała się przekazać Fundacji określoną kwotę pieniężną tytułem darowizny celowej na leczenie. W umowie został Pan ustanowiony pełnomocnikiem Małżonki z pełnymi prawami do reprezentowania jej we wszystkich procesach związanych z realizacją umowy.

Etap 2: Fundacja, po otrzymaniu środków, zawierała ze Szpitalem odrębną umowę darowizny pieniężnej, na mocy której przekazywała Szpitalowi środki z przeznaczeniem na zakup leku dla Małżonki.

Etap 3: Szpital, na podstawie umowy darowizny z Fundacją oraz porozumienia z pacjentką, zamawiał lek i wydawał go Małżonce w celu leczenia. Leczenie prowadzone było pod kontrolą onkologa. Faktury za lek wystawiane były na Szpital. Taka konstrukcja nie była Pana wyborem ani Małżonki w celu uzyskania korzyści podatkowej. Była to jedyna możliwa ścieżka sfinansowania leku nierefundowanego w warunkach publicznych świadczeń opieki zdrowotnej, narzucona przez reguły systemu ochrony zdrowia oraz model operacyjny Fundacji.

4. Szczegóły dokonanych wpłat:

W okresie od sierpnia 2024 r. do końca 2025 r. dokonano łącznie 12 wpłat na rzecz Fundacji, z czego 11 z nich było w kwocie 16 593,64 zł (słownie: szesnaście tysięcy pięćset dziewięćdziesiąt trzy złote 64/100), oraz jedna w kwocie 15 769,13 zł (słownie piętnaście tysięcy siedemset sześćdziesiąt dziewięć złotych 13/100), co daje łączną kwotę 198 299,17 zł.

Seria I – 7 wpłat dokonanych na rachunek Fundacji z tytułem przelewu: „(...)”.

Pierwsza wpłata (sierpień 2024 r.) została wykonana przez Małżonkę ze wspólnego rachunku bankowego małżonków. Pozostałe 6 wpłat zostało wykonanych przez Pana z tego samego wspólnego rachunku bankowego małżonków.

Seria II – 5 wpłat dokonanych na rachunek zbiórki prowadzonej przez Fundację z tytułem przelewu: „(...)”.

Wszystkie 5 wpłat zostało wykonanych przez Pana ze wspólnego rachunku bankowego małżonków. Zmiana formuły wpłat (z darowizny bezpośredniej na zbiórkę) wynikała wyłącznie ze zmiany zasad operacyjnych Fundacji, a nie z Pana inicjatywy.

Wszystkie wpłaty zostały dokonane z rachunku bankowego objętego wspólnością majątkową małżeńską. Posiada Pan potwierdzenia wszystkich 12 przelewów.

Wpłaty przypadające na rok podatkowy 2024: 3 wpłaty na łączną kwotę 49 780,92 zł.

Wpłaty przypadające na rok podatkowy 2025: 9 wpłat na łączną kwotę 148 518,25 zł.

5. Posiadana dokumentacja:

Posiada Pan następującą dokumentację potwierdzającą opisany stan faktyczny:

a)  umowę darowizny zawartą pomiędzy Małżonką (jako Darczyńcą) a Fundacją (jako Obdarowanym), w której został Pan ustanowiony pełnomocnikiem z pełnymi prawami reprezentacji,

b)  porozumienie zawarte pomiędzy Małżonką a Szpitalem, potwierdzające brak refundacji leku przez NFZ oraz finansowanie leczenia przez Fundację,

c)  12 potwierdzeń przelewów bankowych ze wspólnego rachunku małżonków na rachunek Fundacji,

d)  orzeczenie o niepełnosprawności Małżonki w stopniu znacznym,

e)  dokumentację medyczną potwierdzającą konieczność stosowania leku X.

W przypadku pozytywnej odpowiedzi na zapytanie, zamierza Pan skorzystać z odliczenia na podstawię art. 26 ust. 1 pkt 9 lit. a ustawy o PIT, poprzez złożenie stosownych korekt za rok 2024 i 2025.

Uzupełnienie zdarzenia przyszłego

W 2024 r. i 2025 r. podlegał Pan na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu. W 2024 r. i 2025 r. posiadał Pan miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej i podlegał w Polsce nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu w rozumieniu art. 3 ust. 1 ustawy o PIT.

W 2024 r. i 2025 r. osiągnął Pan dochód opodatkowany według skali podatkowej.

Wartość przekazanych darowizn nie została i nie zostanie zaliczona do kosztów uzyskania przychodów. Wartość przekazanych darowizn nie została i nie zostanie zaliczona do kosztów uzyskania przychodów na podstawie art. 23 ust. 1 pkt 11 ustawy o PIT.

Wartość przekazanych darowizn nie została i nie zostanie odliczona od dochodów opodatkowanych na zasadach określonych w art. 30c ustawy o PIT.

Wartość przekazanych darowizn nie została i nie zostanie odliczona od przychodu na podstawie ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym.

Wartość przekazanych darowizn nie została i nie zostanie zwrócona Panu w jakiejkolwiek formie.

Fundacja nie działa w celu osiągnięcia zysku. Fundacja nie została utworzona przez partię polityczną.

Fundacja jest organizacją pozarządową w rozumieniu art. 3 ust. 2 ustawy o działalności pożytku publicznego i o wolontariacie, posiadającą status organizacji pożytku publicznego (OPP). Wynika to również z § 1 zawartej z Fundacją umowy darowizny, w którym Fundacja oświadczyła, że jest organizacją pożytku publicznego w rozumieniu tej ustawy.

Na pytanie z wezwania dotyczące tego, czy środki przekazywane Fundacji były gromadzone na indywidualnie wyodrębnionym rachunku lub subkoncie prowadzonym dla Pana Małżonki – wyjaśnił Pan, że środki były przekazywane w dwóch formach. W ramach Serii I wpłaty następowały na podstawie zawartej z Fundacją umowy darowizny — na ogólny rachunek bankowy Fundacji wskazany w tej umowie – ze wskazaniem celu „DAROWIZNA CELOWA KWOTY PIENIĘŻNEJ – NA LECZENIE B A”. W ramach Serii II wpłaty były dokonywane w ramach prowadzonego przez Fundację programu „Q”, na rachunek bankowy Fundacji, z przypisaniem wpłat do Salda Pana Małżonki jako beneficjentki (numer zbiórki (...)). Nie był to jednak odrębny rachunek bankowy ani subkonto prowadzone na rzecz Pana Małżonki. Zgodnie z regulaminem programu „Q”, wszystkie pozyskane w ramach Programu środki stanowią własność Fundacji i pozostają pod jej kontrolą, a „Saldo” jest wyłącznie wewnętrznym, księgowym przypisaniem środków w ramach Programu. Zmiana formuły wpłat wynikała wyłącznie ze zmiany zasad operacyjnych Fundacji, a nie z inicjatywy Pana lub Małżonki.

Z kolei na pytanie z wezwania – czy Fundacja była zobowiązana przeznaczyć otrzymane środki wyłącznie na finansowanie leczenia Pana Małżonki – wskazał Pan, że w odniesieniu do Serii I – tak. Zgodnie z § 4 ust. 1 zawartej umowy darowizny Fundacja (Obdarowany) zobowiązała się, pod warunkiem realizacji wpłaty, przekazać darowaną kwotę w formie darowizny pieniężnej przeznaczonej na leczenie Darczyńcy (Pana Małżonki) Szpitalowi, w terminie nie późniejszym niż 14 dni od daty otrzymania środków. W odniesieniu do Serii II (program „Q”) – nie w znaczeniu zamkniętego, wyłącznego przeznaczenia. Środki były przypisane do Salda Pana Małżonki jako beneficjentki i przeznaczone na realizację świadczeń na jej rzecz, w kategoriach wydatków kwalifikowanych określonych w regulaminie. Jednocześnie, zgodnie z regulaminem, wszystkie środki stanowiły własność Fundacji i pozostawały pod jej kontrolą, a w okolicznościach określonych w regulaminie mogły zostać przeznaczone na rzecz innych beneficjentów albo na realizację celów działalności statutowej Fundacji.

Na pytanie dotyczące tego, czy w przypadku niewykorzystania całości środków mogły one zostać przeznaczone na realizację innych celów statutowych Fundacji lub na rzecz innych podopiecznych udzielił Pan odpowiedzi, że w odniesieniu do Serii I – nie. Zgodnie z treścią umowy darowizny, w przypadku przeznaczenia darowizny w całości lub części na inny cel niż wskazany albo w przypadku jej niewykorzystania, Darczyńca lub Pełnomocnik mógł żądać zwrotu, a Fundacja była zobowiązana zwrócić niewykorzystaną kwotę na rachunek, z którego wpłynęła darowizna (lub na inny rachunek wskazany przez Darczyńcę lub Pełnomocnika). W odniesieniu do Serii II – tak. Zgodnie z regulaminem programu „Q”, środki zgromadzone w ramach Programu, niewykorzystane na rzecz pomocy beneficjentowi, mogły zostać przekazane innym beneficjentom (w przypadku wygaśnięcia umowy wskutek śmierci beneficjenta albo wypowiedzenia umowy) albo na realizację celów działalności statutowej Fundacji. Potwierdza to również treść regulaminu, zgodnie z którym wszystkie pozyskane środki stanowią własność Fundacji i pozostają pod jej kontrolą.

Lek zawierający substancję czynną X nie podlegał refundacji przez NFZ i nie był dostępny w ramach programów lekowych finansowanych przez NFZ. W konsekwencji uzyskanie środków za pośrednictwem Fundacji było faktycznym warunkiem sfinansowania zakupu tego konkretnego leku nierefundowanego. Decyzję terapeutyczną o zastosowaniu leku oraz jego zakup podejmował jednak samodzielnie Szpital, w ramach prowadzonego procesu leczniczego, na podstawie odrębnej umowy darowizny zawartej pomiędzy Fundacją a Szpitalem. Pomiędzy Fundacją a Małżonką nie istniał stosunek prawny zobowiązujący do wydania leku.

Środki zostały przekazane na prowadzoną przez Fundację działalność statutową w zakresie ochrony i promocji zdrowia w onkologii oraz działalności charytatywnej na rzecz chorych onkologicznie. W odniesieniu do Serii I — ze wskazaniem beneficjenta leczenia (Pana Małżonki) w formie polecenia w rozumieniu art. 893 Kodeksu cywilnego. Obdarowanym była Fundacja, która samodzielnie zawarła odrębną umowę darowizny ze Szpitalem.

W odniesieniu do Serii II — w ramach programu „Q”, zgodnie z regulaminem którego nadrzędnym celem jest ratowanie zdrowia lub życia Beneficjentów, wpłaty były przypisane do Salda Pana małżonki jako Beneficjentki, przy czym wszystkie środki stanowiły własność Fundacji i pozostawały pod jej kontrolą.

Z treści umowy darowizny wynika, że:

 I.      Darczyńca (Pana Małżonka) darował Fundacji oznaczoną kwotę pieniężną, płatną na rachunek bankowy Fundacji z tytułem przelewu „DAROWIZNA CELOWA KWOTY PIENIĘŻNEJ – NA LECZENIE B A”,

II.       Fundacja, pod warunkiem realizacji wpłaty, zobowiązała się przekazać tę kwotę w formie darowizny pieniężnej na leczenie Darczyńcy Szpitalowi, nie później niż w terminie 14 dni od otrzymania środków, zawierając w tym celu odrębną umowę z placówką medyczną.

III.      Darczyńca mógł odwołać darowiznę w razie przeznaczenia jej przez Fundację na inny cel niż wskazany, a niewykorzystane środki podlegały zwrotowi na rachunek, z którego wpłynęły.

Umowa stanowiła, że to Darczyńca (Pana Małżonka) przekaże Fundacji darowiznę. Jednocześnie Darczyńca ustanowił Pana Pełnomocnikiem z pełnymi prawami do reprezentowania Darczyńcy we wszystkich procesach związanych z realizacją umowy. Umowa nie regulowała tej kwestii wprost – nie zawierała ani postanowienia zakazującego dokonywania wpłat przez osoby inne niż Darczyńca, ani postanowienia wprost przewidującego dokonywanie wpłat przez Pana we własnym imieniu.

Wpłat dokonywał Pan jako osoba łącząca w sobie jednocześnie trzy role: małżonka, pełnomocnika ustanowionego w umowie oraz współwłaściciela środków pieniężnych pochodzących z majątku wspólnego małżonków.

W chwili wykonywania poszczególnych przelewów nie różnicował Pan świadomie, w której z tych ról działa — jedynym celem było sfinansowanie leczenia żony.

Wszystkie wpłaty zostały dokonane z rachunku objętego ustawową wspólnością majątkową małżeńską (art. 31 § 1 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego), w której Pan pozostaje z Małżonką. Między małżonkami nie istnieje rozdzielność majątkowa.

Spośród 12 wpłat, 11 zostało technicznie zleconych przez Pana, a 1 przez Małżonkę — w każdym przypadku z tego samego rachunku wspólnego. To Pan zatem faktycznie i osobiście dokonał zdecydowanej większości przelewów, rozporządzając środkami stanowiącymi majątek wspólny, którego jest Pan współwłaścicielem. W tym znaczeniu dokonał Pan przysporzenia na rzecz Fundacji również kosztem własnego majątku (art. 888 § 1 Kodeksu cywilnego).

Z uwagi na bezudziałowy (łączny) charakter majątku wspólnego, środki przekazane Fundacji obciążały ekonomicznie oboje małżonków, niezależnie od tego, kto technicznie zlecił dany przelew oraz kto został formalnie wskazany w umowie jako Darczyńca.

Okoliczność, że umowa darowizny wskazywała Małżonkę jako Darczyńcę, a Pana jako pełnomocnika, wynikała wyłącznie z modelu operacyjnego Fundacji, który wymagał zawarcia umowy przez pacjenta (beneficjenta leczenia) — nie była natomiast wyrazem woli stron co do przypisania ekonomicznego ciężaru darowizny wyłącznie Małżonce. Stanowisko o prawie małżonka do odliczenia darowizny dokonanej z majątku wspólnego, niezależnie od tego, który z małżonków technicznie jej dokonał, znajduje potwierdzenie w ugruntowanej linii orzeczniczej dotyczącej ekonomicznej jedności małżonków (m.in. wyrok WSA w Łodzi sygn. I SA/Łd 127/08, wyrok WSA w Kielcach z 18 sierpnia 2011 r. sygn. I SA/Ke 321/11).

Wobec tego, że w chwili dokonywania przelewów wskazane role faktycznie się pokrywały, a ustalenie jednej „wyłącznej” roli nie jest możliwe, wnosi Pan, aby organ przyjął wykładnię korzystniejszą dla Pana, tj. uznał, że działał Pan we własnym imieniu jako współdarczyńca rozporządzający środkami z majątku wspólnego, a co najmniej — że jako małżonkowi pozostającemu we wspólności majątkowej przysługuje Panu prawo do odliczenia darowizny dokonanej z tego majątku.

Na żadnym z 12 dowodów przelewów nie występuje odrębne, formalne oznaczenie „darczyńcy”. Przelewy zostały wykonane z rachunku bankowego objętego wspólnością majątkową małżeńską i zawierają jedynie dane nadawcy rachunku (technicznego zleceniodawcy przelewu) oraz tytuł przelewu. Tytuły przelewów wskazują cel darowizny i osobę leczoną (B. A), nie wskazują natomiast darczyńcy w znaczeniu prawnym. Jedynym zróżnicowaniem pomiędzy poszczególnymi wpłatami jest to, który z dwojga małżonków technicznie zlecił dany przelew z rachunku wspólnego — co stanowi wyłącznie czynność techniczną i nie przesądza o tym, czyim kosztem majątkowym nastąpiło przysporzenie, gdyż środki w każdym przypadku pochodziły z majątku wspólnego.

1)   25 sierpnia 2024 r. – Q – NA LECZENIE B A – 16 593,64 zł – wpłata od B. A,

2)   22 października 2024 r. – Q – NA LECZENIE B A – 16 593,64 zł – wpłata od A A,

3)   25 listopada 2024 r. – Q – NA LECZENIE B A – 16 593,64 zł – wpłata od A A,

4)   20 stycznia 2025 r. – Q – NA LECZENIE B A – 16 593,64 zł – wpłata od A A,

5)   16 lutego 2025 r. – Q – NA LECZENIE B A – 16 593,64 zł – wpłata od A A,

6)   1 kwietnia 2025 r. – Q – NA LECZENIE B A – 16 593,64 zł – wpłata od A A,

7)   27 kwietnia 2025 r. – Q – NA LECZENIE B A – 16 593,64 zł – wpłata od A A,

8)   23 maja 2025 r. – Q„(...)” - B. A – 15 769,13 zł – wpłata od A A,

9)   22 czerwca 2025 r. – Q„(...)” – B. A – 16 593,64 zł – wpłata od A A,

10)  27 lipca 2025 r. – Q„(...)” B. A – 16 593,64 zł – wpłata od A A,

11)  17 sierpnia 2025 r. – Q„(...)” – B. A – 16 593,64 zł – wpłata od A A,

12)  19 września 2025 r. – Q„(...)” – B. A – 16 593,64 zł – wpłata od A A,

Na żadnym z dowodów wpłat nie wskazano darczyńcy – ani wyłącznie Pana, ani wyłącznie Małżonki, ani obojga. Dowody wskazują wyłącznie nadawcę rachunku oraz tytuł przelewu, a rachunek jest rachunkiem wspólnym małżonków. Wobec braku oznaczenia darczyńcy jedyną cechą różnicującą wpłaty jest osoba technicznego zleceniodawcy – wskazana odrębnie przy każdej z 12 wpłat w zestawieniu powyżej (11 wpłat zlecił Pan, 1 – Małżonka).

Pytanie

Czy pozostając we wspólności majątkowej małżeńskiej z Małżonką w opisanym powyżej stanie faktycznym ma Pan prawo do odliczenia od dochodu, na podstawie art. 26 ust. 1 pkt 9 lit. a ustawy o PIT, kwot wpłat dokonanych ze wspólnego rachunku bankowego małżonków na rzecz Fundacji (organizacji pożytku publicznego), w sytuacji gdy:

1)  umowa darowizny została formalnie zawarta przez Małżonkę jako Darczyńcę, a Pan występował w tej umowie jako pełnomocnik Małżonki,

2)  większość przelewów (11 z 12) została faktycznie wykonana przez Pana, ze wspólnego rachunku bankowego małżonków, 1 przez małżonkę również z tego samego rachunku wspólnego,

3)  środki na wpłaty pochodziły z majątku wspólnego małżonków,

4)  wpłaty miały charakter celowy (na leczenie Małżonki lekiem nierefundowanym),

5)  Fundacja przekazywała otrzymane środki Szpitalowi publicznemu w formie darowizny pieniężnej, a Szpital finansował z nich zakup leku podawanego Małżonce,

6)  schemat finansowania przez Fundację był jedyną osiągalną ścieżką sfinansowania leku nierefundowanego w warunkach publicznej opieki zdrowotnej?

Pana stanowisko w sprawie

Pana zdaniem, przysługuje Panu prawo do odliczenia od dochodu, na podstawie art. 26 ust. 1 pkt 9 lit. a ustawy o PIT, wpłat dokonanych na rzecz Fundacji ze wspólnego rachunku bankowego małżonków, do wysokości limitu 6% dochodu, z następujących powodów:

1. Środki pochodziły z majątku wspólnego – oboje małżonkowie są darczyńcami

Wszystkie wpłaty zostały dokonane z rachunku bankowego objętego wspólnością majątkową małżeńską.

Zgodnie z art. 31 § 1 ustawy z dnia 25 lutego 1964 r. – Kodeks rodzinny i opiekuńczy (dalej: KRO), z chwilą zawarcia małżeństwa powstaje między małżonkami z mocy ustawy wspólność majątkowa obejmująca przedmioty majątkowe nabyte w czasie jej trwania przez oboje małżonków lub przez jednego z nich (majątek wspólny). Wspólność ta ma charakter łączny (bezudziałowy) – każdy z małżonków jest współwłaścicielem całego majątku wspólnego. Skoro środki pieniężne na rachunku wspólnym stanowią majątek wspólny, to wpłata dokonana z tego rachunku obciąża ekonomicznie oboje małżonków, niezależnie od tego, kto technicznie zlecił przelew lub kto jest formalnie wskazany w umowie jako darczyńca.

Dokonanie darowizny pieniężnej z rachunku prowadzonego dla jednego z małżonków, między którymi istnieje wspólność majątkowa, nie pozbawia drugiego z nich możliwości odliczenia.

Stanowisko to potwierdził Dyrektor KIS w licznych interpretacjach, dopuszczając odliczanie darowizn przez małżonka, z którego rachunku nie dokonano przelewu, o ile między małżonkami istniała wspólność majątkowa.

Również sądy administracyjne wykształciły korzystną linię orzeczniczą, uzasadniającą prawo obojga małżonków do odliczenia wspólnego wydatku ekonomiczną jednością małżonków (por. wyrok WSA w Łodzi sygn. I SA/Łd 127/08, wyrok WSA w Kielcach z 18 sierpnia 2011 r. sygn. I SA/Ke 321/11).

2. Formalny status:

Bycie pełnomocnikiem, nie wyklucza statusu jako współdarczyńcy. Fakt, że w umowie z Fundacją Małżonka została wskazana jako Darczyńca, a Pan jako pełnomocnik, wynika wyłącznie z modelu operacyjnego Fundacji, która wymaga, aby umowę zawierał pacjent (beneficjent leczenia). Nie jest to wyraz woli stron co do przypisania ekonomicznego ciężaru darowizny wyłącznie Małżonce. W rzeczywistości to Pan osobiście wykonywał 11 z 12 przelewów.

Działał Pan nie tylko jako pełnomocnik, ale również jako współwłaściciel środków pieniężnych stanowiących majątek wspólny.

Tym samym – niezależnie od formalnej treści umowy – faktycznie Pan dokonał przysporzenia na rzecz Fundacji kosztem swojego majątku (art. 888 § 1 K.c.).

Kwota poszczególnych wpłat (16 593,64 zł za cykl, łącznie ok. 198 299,17 zł za 12 cykli) kilkukrotnie przekracza całkowity dochód Małżonki w roku podatkowym.

Ekonomicznie niemożliwe jest, aby Małżonka samodzielnie sfinansowała te wpłaty z własnych środków. Ciężar ekonomiczny darowizny obciążał zatem przede wszystkim Pana.

Darowizna celowa na fundację OPP podlega odliczeniu – wskazanie beneficjenta nie zmienia charakteru darowizny. Wskazanie celu darowizny (leczenie konkretnej osoby) stanowi polecenie w rozumieniu art. 893 Kodeksu cywilnego, a nie świadczenie wzajemne.

Fundacja była obdarowanym – to ona otrzymała środki pieniężne i to ona samodzielnie rozporządzała nimi, zawierając odrębną umowę darowizny ze Szpitalem.

Stanowisko to potwierdził Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej w interpretacji indywidualnej z 9 marca 2023 r. (sygn. 0112-KDIL2-1.4011.11.2022.2.DJ), w której wprost stwierdził, że darowizna dokonana na rzecz fundacji ze wskazaniem konkretnej osoby fizycznej jako beneficjenta (w formie polecenia) podlega odliczeniu od podstawy opodatkowania.

Organ wskazał, że „jeżeli darczyńca ofiarował określoną sumę pieniężną fundacji (osobie prawnej) i polecił przeznaczenie tej sumy na sfinansowanie leczenia wskazanej przez siebie osobie, nie dochodzi do zmiany po stronie obdarowanego. Jest nim nadal fundacja”.

W niniejszej sprawie Fundacja pełniła rolę analogiczną – przyjmowała darowizny i samodzielnie podejmowała decyzję o ich dalszym przekazaniu Szpitalowi w formie odrębnej umowy darowizny. Pan (ani Małżonka) nie był stroną transakcji zakupu leku – faktura była wystawiana na Szpital.

4. Brak alternatywnej ścieżki wyklucza zarzut obejścia prawa:

Schemat finansowania przez Fundację nie był Pana wyborem dokonanym w celu uzyskania korzyści podatkowej. Był to jedyny prawnie dopuszczalny sposób sfinansowania leku nierefundowanego podawanego w Szpitalu publicznym.

Szpital publiczny, działając w ramach kontraktu z NFZ, nie mógł przyjąć bezpośredniej zapłaty od pacjentki lub jej rodziny za lek podawany w trakcie hospitalizacji (co potwierdzono w treści porozumienia zawartego pomiędzy Małżonką a Szpitalem).

W konsekwencji nie zachodzi przesłanka „obejścia prawa podatkowego” w rozumieniu art. 119a Ordynacji podatkowej, gdyż nie miał Pan możliwości osiągnięcia tego samego celu (sfinansowania leczenia) w sposób prostszy, który jednocześnie prawdopodobnie nadal pozwalałby na skorzystanie z odliczenia z tytułu ulgi rehabilitacyjnej (w przypadku zakupu leków na receptę np. wprost w aptece co w tej sytuacji nie było możliwe).

5. Kwota darowizny nie została zwrócona Panu w jakiejkolwiek formie:

Zgodnie z art. 26 ust. 5 ustawy o PIT, odliczeniu nie podlegają darowizny zwrócone podatnikowi w jakiejkolwiek formie. W niniejszej sprawie przesłanka ta nie zachodzi.

Nie otrzymał Pan od Fundacji ani od Szpitala żadnego świadczenia pieniężnego ani rzeczowego. Środki przekazane Fundacji zostały przez nią w całości przekazane Szpitalowi na podstawie odrębnej umowy darowizny zawartej pomiędzy Fundacją a Szpitalem. Nie był Pan stroną tej umowy.

Należy doprecyzować, że lek X jest lekiem doustnym – Szpital wydawał lek Małżonce, pod kontrolą onkologa, która zażywała go w domu.

Okoliczność ta nie zmienia jednak oceny prawnej z następujących powodów:

Po pierwsze, art. 26 ust. 5 ustawy o PIT mówi o zwrocie darowizny podatnikowi – czyli Panu. Tymczasem nie otrzymał Pan żadnego świadczenia. Lek został wydany Małżonce jako pacjentce, w ramach prowadzonego przez Szpital procesu leczniczego. Nawet gdyby przyjąć najszerszą wykładnię pojęcia „zwrotu w jakiejkolwiek formie”, to zwrot taki musiałby nastąpić na rzecz darczyńcy, a nie na rzecz osoby trzeciej.

Po drugie, wydanie leku Małżonce nie stanowiło świadczenia Fundacji na rzecz Małżonki. Fundacja przekazała darowiznę pieniężną Szpitalowi. To Szpital – na podstawie odrębnej relacji leczniczej z pacjentką – samodzielnie podjął decyzję o zakupie leku, włączeniu go do procesu terapeutycznego i wydaniu pacjentce. Między Fundacją a Małżonką nie istniał żaden stosunek prawny przewidujący wydanie leku.

Po trzecie, łańcuch prawny obejmował trzy odrębne czynności z udziałem trzech par podmiotów:

(1) Pan/Małżonka → Fundacja (darowizna pieniężna),

(2) Fundacja → Szpital (darowizna pieniężna),

(3) Szpital → pacjentka (wydanie leku w ramach procesu leczniczego na podstawie porozumienia ze Szpitalem).

Na żadnym etapie nie nastąpił przepływ środków ani świadczeń w kierunku odwrotnym – od Fundacji do Pana.

Wydanie leku pacjentce przez Szpital jest ostatnim ogniwem tego łańcucha i dotyczy relacji Szpital – pacjentka, a nie relacji Fundacja – darczyńca.

Po czwarte, gdyby przyjąć odmienną wykładnię – że wydanie leku osobie bliskiej darczyńcy stanowi „zwrot darowizny w jakiejkolwiek formie” – to żadna darowizna celowa na fundację prowadzącą działalność charytatywną w zakresie ochrony zdrowia nie podlegałaby nigdy odliczeniu, ponieważ z natury rzeczy środki przekazane takiej fundacji są przeznaczane na leczenie konkretnych osób.

Taka wykładnia prowadziłaby do wniosku, że ustawodawca z jednej strony dopuścił odliczanie darowizn na cele ochrony zdrowia (art. 4 ust. 1 pkt 6 ustawy o działalności pożytku publicznego i o wolontariacie), a z drugiej strony automatycznie wykluczył je przepisem o zwrocie – co byłoby wewnętrznie sprzeczne i niezgodne z zasadą racjonalności ustawodawcy.

Ponadto umowa darowizny z Fundacją w § 5 przewidywała możliwość odwołania darowizny wyłącznie w przypadku przeznaczenia jej na inny cel niż wskazany – co potwierdza, że po przekazaniu środków nie zachowywał Pan (ani Małżonka) prawa do dysponowania nimi ani do uzyskania jakiegokolwiek świadczenia zwrotnego.

Jedynym wyjątkiem była sytuacja niewykorzystania środków na wskazany cel, która w niniejszej sprawie nie zaistniała – środki zostały w całości wykorzystane na leczenie.

6. Spełnienie przesłanek art. 26 ust. 1 pkt 9 lit. a ustawy o PIT:

Podsumowując, w Pana ocenie, spełnione są wszystkie przesłanki odliczenia darowizny:

a)  darowizna została przekazana na cele określone w art. 4 ustawy o działalności pożytku publicznego i o wolontariacie (ochrona i promocja zdrowia, działalność na rzecz osób niepełnosprawnych, działalność charytatywna),

b)  obdarowanym jest organizacja, o której mowa w art. 3 ust. 2 i 3 ww. ustawy (Fundacja Q posiada status OPP),

c)  darowizna została udokumentowana dowodem wpłaty na rachunek płatniczy obdarowanego (potwierdzenia przelewów bankowych),

d)  wartość darowizny nie została zaliczona do kosztów uzyskania przychodów,

e)  odliczeniu podlega kwota nieprzekraczająca 6% Pana dochodu (art. 26 ust. 1 pkt 9 in fine),

f)   środki pochodziły z majątku wspólnego małżonków, a przelewy wykonywał Pan – co czyni Pana współdarczyńcą niezależnie od formalnej treści umowy z Fundacją.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku, jest w części nieprawidłowe oraz w części prawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Podstawową zasadą obowiązującą w przepisach ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t.j. Dz.U. z 2024 r. poz. 226 ze zm.) jest zasada powszechności opodatkowania, która wyrażona została w art. 9 ust. 1 tej ustawy. Stanowi on, że:

Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.

Treść powyższego przepisu wskazuje, że opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych podlegają wszelkiego rodzaju dochody uzyskane przez podatnika, z wyjątkiem tych, które zostały enumeratywnie wymienione w katalogu zwolnień przedmiotowych zawartym w powyższej ustawie bądź od których zaniechano poboru podatku.

Stosownie zaś do art. 9 ust. 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Dochodem ze źródła przychodów, jeżeli przepisy art. 23o, art. 23u, art. 24-24b, art. 24c, art. 24e, art. 30ca, art. 30da oraz art. 30f nie stanowią inaczej, jest nadwyżka sumy przychodów z tego źródła nad kosztami ich uzyskania osiągnięta w roku podatkowym. Jeżeli koszty uzyskania przekraczają sumę przychodów, różnica jest stratą ze źródła przychodów.

Przy czym art. 26 ust. 1 pkt 9 lit. a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych stanowi, że:

Podstawę obliczenia podatku, z zastrzeżeniem art. 29-30cb, art. 30da-30dh, art. 30e-30g i art. 30j-30p, stanowi dochód ustalony zgodnie z art. 9, art. 23o, art. 23u, art. 24 ust. 1, 2, 3b-3e, 4-4e, 6 i 21 lub art. 24b ust. 1 i 2, po odliczeniu kwot darowizn przekazanych na cele określone w art. 4 ustawy o działalności pożytku publicznego, organizacjom, o których mowa w art. 3 ust. 2 i 3 tej ustawy, lub równoważnym organizacjom określonym w przepisach regulujących działalność pożytku publicznego obowiązujących w innym niż Rzeczpospolita Polska państwie członkowskim Unii Europejskiej lub innym państwie należącym do Europejskiego Obszaru Gospodarczego, prowadzącym działalność pożytku publicznego w sferze zadań publicznych, realizującym te cele, z zastrzeżeniem ust. 6e.

Z przepisu art. 26 ust. 1 pkt 9 lit. a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wynika, że podstawowym warunkiem odliczenia od dochodu jest dokonanie darowizny oraz przeznaczenie darowizny na cel enumeratywnie wymieniony w art. 4 ustawy z dnia 24 kwietnia 2003 r. o działalności pożytku publicznego i o wolontariacie (t.j. Dz.U. z 2024 r. poz. 1491 ze zm.).

Aby zatem podatnik mógł skorzystać z odliczenia, o którym mowa w art. 26 ust. 1 pkt 9 lit. a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, łącznie muszą zostać spełnione następujące warunki:

·      darowizna musi zostać przekazana na cele określone w art. 4 ustawy o działalności pożytku publicznego i o wolontariacie,

·      obdarowanym musi być organizacja, o której mowa w art. 3 ust. 2 lub ust. 3 tej ustawy, prowadząca działalność pożytku publicznego w sferze zadań publicznych.

Stosownie do art. 3 ust. 1 ustawy o działalności pożytku publicznego i o wolontariacie:

Działalnością pożytku publicznego jest działalność społecznie użyteczna, prowadzona przez organizacje pozarządowe w sferze zadań publicznych określonych w ustawie.

Sfera zadań publicznych, w ramach której podmioty pożytku publicznego mogą prowadzić działalność pożytku publicznego, została określona w art. 4 ust. 1 ustawy o działalności pożytku publicznego i o wolontariacie. Zgodnie z art. 4 ust. 1 pkt 6 i 7 tej ustawy:

Sfera zadań publicznych, o której mowa w art. 3 ust. 1, obejmuje zadania w zakresie:

6) ochrony i promocji zdrowia, w tym działalności leczniczej w rozumieniu ustawy z dnia 15 kwietnia 2011 r. o działalności leczniczej (Dz.U. z 2024 r. poz. 799),

7) działalności na rzecz osób niepełnosprawnych.

Kolejnym niezbędnym do zachowania warunkiem uprawniającym do skorzystania z takiego odliczenia jest status beneficjenta, który musi być organizacją, o której mowa w art. 3 ust. 2 i 3 ustawy o działalności pożytku publicznego i o wolontariacie.

Zgodnie z art. 3 ust. 2 ww. ustawy:

Organizacjami pozarządowymi są:

1) niebędące jednostkami sektora finansów publicznych w rozumieniu ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych lub przedsiębiorstwami, instytutami badawczymi, bankami i spółkami prawa handlowego będącymi państwowymi lub samorządowymi osobami prawnymi,

2) niedziałające w celu osiągnięcia zysku

- osoby prawne lub jednostki organizacyjne nieposiadające osobowości prawnej, którym odrębna ustawa przyznaje zdolność prawną, w tym fundacje i stowarzyszenia, z zastrzeżeniem ust. 4.

Natomiast zgodnie z art. 3 ust. 3 wyżej cytowanej ustawy:

Działalność pożytku publicznego może być prowadzona także przez:

1) osoby prawne i jednostki organizacyjne działające na podstawie przepisów o stosunku Państwa do Kościoła Katolickiego w Rzeczypospolitej Polskiej, o stosunku Państwa do innych kościołów i związków wyznaniowych oraz o gwarancjach wolności sumienia i wyznania, jeżeli ich cele statutowe obejmują prowadzenie działalności pożytku publicznego;

2) stowarzyszenia jednostek samorządu terytorialnego;

3) spółdzielnie socjalne;

4) spółki akcyjne i spółki z ograniczoną odpowiedzialnością oraz kluby sportowe będące spółkami działającymi na podstawie przepisów ustawy z dnia 25 czerwca 2010 r. o sporcie (Dz.U. z 2023 r. poz. 2048 oraz z 2024 r. poz. 1166), które nie działają w celu osiągnięcia zysku oraz przeznaczają całość dochodu na realizację celów statutowych oraz nie przeznaczają zysku do podziału między swoich udziałowców, akcjonariuszy i pracowników.

Tym samym zakres odliczenia, o którym mowa w art. 26 ust. 1 pkt 9 lit. a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, nie jest uzależniony od posiadania przez obdarowany podmiot formalnego statusu organizacji pożytku publicznego. Istotne jest natomiast, aby podmiot ten należał do kręgu podmiotów wskazanych w art. 3 ust. 2 lub 3 ustawy o działalności pożytku publicznego i o wolontariacie oraz prowadził działalność pożytku publicznego w sferze zadań publicznych, realizując cele określone w art. 4 tej ustawy. Wśród podmiotów, o których mowa w art. 3 ust. 2 ustawy o działalności pożytku publicznego i o wolontariacie, ustawodawca wymienił m.in. fundacje.

Podkreślenia wymaga także fakt, że w myśl z art. 26 ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Łączna kwota odliczeń z tytułów określonych w ust. 1 pkt 9 nie może przekroczyć w roku podatkowym kwoty stanowiącej 6% dochodu, z tym że odliczeniu nie podlegają darowizny poniesione na rzecz:

1) osób fizycznych;

2) osób prawnych oraz jednostek organizacyjnych niemających osobowości prawnej, prowadzących działalność gospodarczą polegającą na wytwarzaniu wyrobów przemysłu elektronicznego, paliwowego, tytoniowego, spirytusowego, winiarskiego, piwowarskiego, a także pozostałych wyrobów alkoholowych o zawartości alkoholu powyżej 1,5%, oraz wyrobów z metali szlachetnych albo z udziałem tych metali, lub handlu tymi wyrobami.

Natomiast zgodnie z art. 26 ust. 7 pkt 1 ww. ustawy:

Wysokość wydatków na cele określone w ust. 1, z zastrzeżeniem ust. 7c, ustala się na podstawie:

dowodu wpłaty na rachunek płatniczy obdarowanego lub jego rachunek w banku, inny niż rachunek płatniczy - w przypadku darowizny pieniężnej;

Art. 26 ust. 6b omawianej ustawy stanowi, że:

Podatnicy korzystający z odliczenia darowizn, o którym mowa w ust. 1 pkt 9 oraz wynikającego z odrębnych ustaw, są obowiązani wykazać w zeznaniu, o którym mowa w art. 45 ust. 1, kwotę przekazanej darowizny, kwotę dokonanego odliczenia oraz dane pozwalające na identyfikację obdarowanego.

W myśl art. 26 ust. 6c powyższej ustawy:

W przypadku zwrotu dokonanej darowizny, obdarowany jest obowiązany przekazać urzędowi skarbowemu informację o zwróconej podatnikowi darowiźnie, w terminie miesiąca od dnia dokonania zwrotu.

Stosownie do treści art. 26 ust. 6f ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Odliczenia darowizn, o którym mowa w ust. 1 pkt 9, nie stosuje się w przypadku, gdy podatnik zaliczył wartość przekazanej darowizny do kosztów uzyskania przychodów na podstawie art. 23 ust. 1 pkt 11.

Natomiast w myśl art. 26 ust. 13a przywołanej ustawy:

Wydatki na cele określone w ust. 1 podlegają odliczeniu od dochodu, jeżeli nie zostały zaliczone do kosztów uzyskania przychodów lub nie zostały odliczone od dochodów opodatkowanych na zasadach określonych w art. 30c lub nie zostały odliczone od przychodu na podstawie ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym albo nie zostały zwrócone podatnikowi w jakiejkolwiek formie.

Ponadto, zgodnie z treścią art. 45 ust. 3a wskazanej wyżej ustawy:

Jeżeli podatnik, obliczając podatek należny, dokonał odliczeń od dochodu, podstawy obliczenia podatku lub podatku, a następnie otrzymał zwrot odliczonych kwot (w całości lub w części), w zeznaniu podatkowym składanym za rok podatkowy, w którym otrzymał ten zwrot, dolicza odpowiednio kwoty poprzednio odliczone.

Ocena skutków podatkowych Pana sytuacji

Powziął Pan wątpliwość, czy w opisanym zdarzeniu przysługuje Panu prawo do odliczenia od dochodu na podstawie art. 26 ust. 1 pkt 9 lit. a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych kwot wpłaconych na rzecz Fundacji ze wspólnego rachunku bankowego małżonków.

Odnoszą się do wpłat dokonanych w ramach Serii I wskazuję, że z przedstawionego opisu sprawy wynika, że w ramach tej serii umowa darowizny została zawarta pomiędzy Pana Małżonką jako darczyńcą a Fundacją jako obdarowanym. W umowie tej został Pan ustanowiony pełnomocnikiem Małżonki z pełnymi prawami do reprezentowania jej we wszystkich procesach związanych z realizacją umowy. Darczyńcą w odniesieniu do wpłat Serii I była więc wyłącznie Pana Małżonka, natomiast Pan występował jedynie jako jej pełnomocnik. Okoliczność, że większość przelewów została technicznie wykonana przez Pana z rachunku objętego wspólnością majątkową małżeńską, nie zmienia faktu, że stroną umowy darowizny pozostawała wyłącznie Pana Małżonka. Jednocześnie środki były przekazywane na rachunek Fundacji z przeznaczeniem na leczenie Pana Małżonki.

Wobec tego nie przysługuje Panu zatem prawo do odliczenia od dochodu na podstawie art. 26 ust. 1 pkt 9 lit. a omawianej ustawy wpłat objętych Serią I.

Odmiennie natomiast należy ocenić wpłaty dokonane w ramach Serii II.

Jak wynika z opisu sprawy, wpłaty te były dokonywane w ramach programu prowadzonego przez Fundację „Q”. Zgodnie z regulaminem tego programu wpłacane środki były przypisywane do salda Pana Małżonki jako beneficjentki, jednak przez cały czas stanowiły własność Fundacji i pozostawały pod jej kontrolą. Fundacja samodzielnie decydowała o sposobie rozdysponowania zgromadzonych środków zgodnie z zasadami programu oraz realizowanymi celami statutowymi.

W konsekwencji należy uznać, że przysługuje Panu prawo do odliczenia od dochodu wpłat dokonanych przez Pana w ramach wpłat Serii II na rzecz Fundacji, na podstawie art. 26 ust. 1 pkt 9 lit. a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, z uwzględnieniem limitu określonego w art. 26 ust. 5 ww. ustawy, tj. do wysokości 6% osiągniętego dochodu.

Wobec powyższego Pana stanowisko należało uznać w części za nieprawidłowe oraz w części za prawidłowe.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Pan przedstawił i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.

W odniesieniu do powołanej przez Pana interpretacji indywidualnej wskazuję, że rozstrzygnięcie w niej zawarte dotyczy konkretnej, indywidualnej sprawy i zostało wydane w oparciu o przedstawiony w tej sprawie stan faktyczny (zdarzenie przyszłe). Interpretacja ta nie ma zatem zastosowania ani skutków prawnych w odniesieniu do innych stanów faktycznych lub zdarzeń przyszłych, w tym do sprawy będącej przedmiotem Pana wniosku.

Zaznaczenia również wymaga, że jestem ściśle związany przedstawionym we wniosku opisem zdarzenia. Ponosi Pan ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym jego przedstawieniem. Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, o ile rzeczywisty stan sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem podanym przez Pana w przedmiotowej sprawie. W związku z tym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego w opisie sprawy, udzielona odpowiedź traci swą aktualność.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

·      Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy  z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2026 r. poz. 622 ze zm). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pan do interpretacji.

·      Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:

1) z zastosowaniem art. 119a;

2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy  z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;

3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

·      Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

·      w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

·      w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.