0115-KDIT2.4011.345.2026.1.ŁS

Interpretacja indywidualna

– stanowisko nieprawidłowe

Szanowna Pani,

stwierdzam, że Pani stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego jest nieprawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

6 maja 2026 r. wpłynął Pani wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej. Treść wniosku jest następująca:

Opis stanu faktycznego

W sierpniu 2025 r. nabyła Pani spadek po zmarłej cioci (siostrze Pani mamy). W masę spadkową wchodziło mieszkanie, pieniądze z konta bankowego i jednostki w funduszu. Jednostki uczestnictwa nabyła Pani w Funduszu Inwestycyjnym Otwartym (SFIO).

Po nabyciu spadku złożyła Pani zeznanie podatkowe o nabyciu rzeczy lub praw majątkowych (SD-3). Podatek z tego tytułu został przez Panią już uregulowany.

W złożonym zeznaniu wykazała Pani nabycie jednostek uczestnictwa w Funduszu Inwestycyjnym po zmarłej cioci, o wartości 951 763,86 zł na dzień powstania obowiązku podatkowego tj. na dzień aktu poświadczenia dziedziczenia z 22 sierpnia 2025 r.

Jako spadkobierca nie uzyskiwała Pani odpowiedzi od Funduszu, a jedynie była Pani zawsze kierowana do kontaktu przez Bank spadkodawcy, który nie jest Pani Bankiem, co utrudniało Pani jako spadkobiercy wszelki kontakt oraz ewentualne dalsze dyspozycje co do jednostek funduszowych nabytych w drodze spadku. Dlatego też, jednostki uczestnictwa w Funduszu Inwestycyjnym zbyła Pani, gdyż w żaden sposób nie mogła Pani uzyskać informacji bezpośrednio z Funduszu.

Pytanie

1)  Czy wypłata środków pieniężnych z tytułu zbycia jednostek uczestnictwa Funduszu Inwestycyjnego nabytych w drodze spadku, podlega opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych?

2)  Czy w przypadku zbycia jednostek uczestnictwa nabytych w drodze spadku, spadkobierca nabywa prawo do pomniejszenia swojego przychodu o wartość jednostek uczestnictwa podlegającą już opodatkowaniu podatkiem od spadków i darowizn?

Pani stanowisko w sprawie

Pani zdaniem – w zakresie pytania nr 1 – jeśli zbycie jednostek uczestnictwa Funduszu Inwestycyjnego w drodze spadku podlega opodatkowaniu podatkiem od spadku i darowizn to nie powinno już podlegać opodatkowaniu podatkiem dochodowych od osób fizycznych, gdyż w Pani opinii jest to podwójne opodatkowanie tych samych jednostek funduszowych.

Pani zdaniem – w zakresie pytania nr 2 – przychód w kwocie 986 290,44 zł wypłacony Pani z tytuły zbycia jednostek uczestnictwa Funduszu Inwestycyjnego nabytych w drodze spadku powinna Pani pomniejszych o wartość tychże jednostek na dzień powstania obowiązku podatkowego od spadku i darowizn, tj. o kwotę 951 763,86 zł.

Zatem jeśli od kwoty 951 763,86 zł została już Pani opodatkowana podatkiem od spadku i darowizn to Pani faktycznym przychodem jest różnica pomiędzy kwotą Pani wypłaconą a kwotą już opodatkowaną podatkiem od spadku i darowizn.

W Pani opinii podatek dochodowy od osób fizycznych powinna Pani zatem ponosić od kwoty 34 526,58 zł i od takiej kwoty powinna Pani zapłacić podatek dochodowy.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku, jest nieprawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 592):

Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.

Brzmienie tego przepisu wskazuje, że opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych podlegają wszelkiego rodzaju dochody uzyskane przez podatnika, z wyjątkiem tych, które zostały enumeratywnie wymienione w katalogu zwolnień przedmiotowych zawartym w powyższej ustawie bądź, od których zaniechano poboru podatku.

W myśl art. 11 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Przychodami, z zastrzeżeniem art. 14-15, art. 17 ust. 1 pkt 6, 9, 10 w zakresie realizacji praw wynikających z pochodnych instrumentów finansowych, pkt 11, art. 19, art. 25b, art. 30ca, art. 30da i art. 30f, są otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń.

Jak wynika z powołanego powyżej przepisu, ustawodawca przyjął zasadę, że przychodem są:

-     pieniądze i wartości pieniężne, które zostały otrzymane przez podatnika – tj. takie pieniądze i wartości pieniężne, które podatnik rzeczywiście „dostał, odebrał, zainkasował, objął w posiadanie”;

-     pieniądze i wartości pieniężne, które zostały postawione do dyspozycji podatnika – tj. takie przysporzenia, które zostały mu faktycznie udostępnione/przekazane do odbioru; takie pieniądze i środki pieniężne, które podatnik ma możliwość włączyć do swojego władztwa, a więc ma możliwość skorzystania z tychże pieniędzy i wartości pieniężnych i nie jest to uzależnione od dodatkowej zgody osoby stawiającej określone pieniądze i wartości pieniężne do dyspozycji podatnika.

Ponadto, za przychód należy uznać również wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń.

Ustawodawca tworząc system opodatkowania dochodów osób fizycznych miał na względzie, że przysporzenia uzyskiwane przez osoby fizyczne mogą być skutkiem różnych rodzajów czynności i zdarzeń. Stworzył więc klasyfikację tych przysporzeń w oparciu o kryterium źródła przychodów i system ich opodatkowania uwzględniający specyfikę poszczególnych źródeł przychodów. W języku powszechnym mianem „źródła” określane jest „to, co stanowi początek czegoś”, „przyczyna czegoś”, a synonimami tego pojęcia są m.in. czynnik sprawczy, powód, pochodzenie.

I tak, źródła przychodów są wymienione w art. 10 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Przypisanie uzyskanego przychodu do określonego, jednego źródła przychodów następuje w oparciu o okoliczności faktyczne sprawy i treść przepisów ustawy.

Źródłami przychodów są m.in. wskazane w art. 10 ust. 1 pkt 7 ww. ustawy:

kapitały pieniężne i prawa majątkowe, w tym odpłatne zbycie praw majątkowych innych niż wymienione w pkt 8 lit. a-c.

Źródło to nie jest jednorodne, obejmuje:

·      przychody z kapitałów pieniężnych – wymienione w art. 17 ust. 1 ww. ustawy;

·      przychody z praw majątkowych, w tym ich odpłatnego zbycia – uregulowane w art. 18 komentowanej ustawy.

Na podstawie zaś art. 17 ust. 1 pkt 5 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Za przychody z kapitałów pieniężnych uważa się przychody z tytułu udziału w funduszach kapitałowych, z zastrzeżeniem ust. 1c.

Z kolei art. 17 ust. 1c ww. ustawy stanowi, że:

Nie ustala się przychodu z tytułu umorzenia jednostek uczestnictwa subfunduszu funduszu inwestycyjnego z wydzielonymi subfunduszami, w przypadku zamiany jednostek uczestnictwa subfunduszu na jednostki uczestnictwa innego subfunduszu tego samego funduszu inwestycyjnego, dokonanej na podstawie ustawy z dnia 27 maja 2004 r. o funduszach inwestycyjnych i zarządzaniu alternatywnymi funduszami inwestycyjnymi.

W myśl art. 5a pkt 14 cytowanej ustawy:

Ilekroć w ustawie jest mowa o funduszach kapitałowych - oznacza to fundusze inwestycyjne oraz fundusze zagraniczne, o których mowa w przepisach o funduszach inwestycyjnych, oraz ubezpieczeniowe fundusze kapitałowe działające na podstawie przepisów o działalności ubezpieczeniowej i reasekuracyjnej, z wyjątkiem funduszy emerytalnych, o których mowa w przepisach o organizacji i funkcjonowaniu funduszy emerytalnych.

Zgodnie zaś z art. 30b ust. 1 pkt 5 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Od dochodów uzyskanych z umorzenia, odkupienia, wykupienia albo unicestwienia w inny sposób tytułów uczestnictwa w funduszach kapitałowych podatek dochodowy wynosi 19% uzyskanego dochodu.

Stosownie do art. 30b ust. 2 pkt 7 ww. ustawy:

Dochodem, o którym mowa w ust. 1, jest różnica między sumą przychodów uzyskanych z tytułu umorzenia, odkupienia, wykupienia albo unicestwienia w inny sposób tytułów uczestnictwa w funduszach kapitałowych a kosztami uzyskania przychodów, określonymi na podstawie art. 23 ust. 1 pkt 38 - osiągnięta w roku podatkowym.

Na podstawie zaś art. 30b ust. 4 omawianej ustawy:

Przepisu ust. 1 nie stosuje się, jeżeli odpłatne zbycie udziałów (akcji), udziałów w spółdzielni, papierów wartościowych i pochodnych instrumentów finansowych oraz realizacja praw z nich wynikających, a także umorzenie, odkupienie, wykupienie albo unicestwienie w inny sposób tytułów uczestnictwa w funduszach kapitałowych następuje w wykonywaniu działalności gospodarczej.

Z kolei art. 30b ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych stanowi, że:

Dochodów, o których mowa w ust. 1, nie łączy się z dochodami opodatkowanymi na zasadach określonych w art. 27 oraz art. 30c.

W myśl zaś art. 30b ust. 6a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Po zakończeniu roku podatkowego podatnik jest obowiązany w zeznaniu, o którym mowa w art. 45 ust. 1a pkt 1, wykazać uzyskane w roku podatkowym dochody, o których mowa w ust. 1 i 1a, i obliczyć należny podatek dochodowy.

Ust. 7 ww. art. 30b stanowi, że:

Jeżeli nie jest możliwa identyfikacja umarzanych, odkupywanych, wykupywanych albo unicestwianych w inny sposób tytułów uczestnictwa w funduszach kapitałowych, przy ustalaniu dochodu przyjmuje się, że każdorazowo przychód został osiągnięty z tytułów uczestnictwa w funduszach kapitałowych nabytych najwcześniej (FIFO). Przepis ten stosuje się odrębnie do każdego rachunku inwestycyjnego.

Z kolei art. 23 ust. 1 pkt 38 omawianej ustawy stanowi, że:

Nie uważa się za koszty uzyskania przychodów wydatków na objęcie lub nabycie udziałów albo wkładów w spółdzielni, udziałów (akcji) oraz papierów wartościowych, a także wydatków na nabycie tytułów uczestnictwa w funduszach kapitałowych; wydatki takie są jednak kosztem uzyskania przychodu z odpłatnego zbycia tych udziałów w spółdzielni, udziałów (akcji) oraz papierów wartościowych, z wykupu przez emitenta obligacji, a także z umorzenia, odkupienia, wykupienia albo unicestwienia w inny sposób tytułów uczestnictwa w funduszach kapitałowych, z zastrzeżeniem ust. 3e, w części niezaliczonej w jakiejkolwiek formie do kosztów uzyskania przychodów.

Na podstawie zaś art. 23 ust. 3e ww. ustawy:

Przepisu ust. 1 pkt 38 zdanie po średniku nie stosuje się przy zamianie jednostek uczestnictwa subfunduszu na jednostki uczestnictwa innego subfunduszu tego samego funduszu inwestycyjnego z wydzielonymi subfunduszami, dokonanej na podstawie ustawy z dnia 27 maja 2004 r. o funduszach inwestycyjnych i zarządzaniu alternatywnymi funduszami inwestycyjnymi.

Natomiast art. 22 ust. 1m ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych stanowi, że:

W przypadku odpłatnego zbycia udziałów w spółce kapitałowej, udziałów w spółdzielni oraz papierów wartościowych, wykupu przez emitenta papierów wartościowych albo umorzenia, odkupienia, wykupienia albo unicestwienia w inny sposób tytułów uczestnictwa w funduszach kapitałowych, a także zwrotu wkładów albo udziałów w spółdzielni, nabytych przez podatnika w drodze spadku, kosztami uzyskania przychodu są wydatki poniesione przez spadkodawcę w celu objęcia lub nabycia tych udziałów w spółce kapitałowej oraz papierów wartościowych, udziałów albo wkładów w spółdzielni, a także na nabycie tych tytułów uczestnictwa w funduszach kapitałowych.

Powołany przepis ma charakter wyjątku od zasady, że kosztami uzyskania przychodów są wydatki poniesione przez podatnika (zasada ta wynika w szczególności z art. 22 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych). Pozwala na uwzględnienie w kosztach podatkowych podatników - spadkobierców wydatków faktycznie poniesionych przez inne osoby (spadkodawców). Przepis art. 22 ust. 1m ww. ustawy przewiduje swoistą sukcesję prawa spadkodawcy do uwzględnienia wydatków, o których mowa w art. 23 ust. 1 pkt 38 ww. ustawy w kosztach uzyskania przychodów z tytułów w nim wymienionych na spadkobiercę (spadkobierców), tj. w przypadku ich dziedziczenia.

Niezależnie od powyższego wyjaśnić również należy, że w art. 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych przewidziane zostały sytuacje, w których uzyskanie korzyści majątkowej mieszczącej się w definicji przychodu nie spowoduje powstania obowiązku podatkowego w podatku dochodowym od osób fizycznych. Wśród wyłączeń zawartych w tym przepisie, w ust. 1 pkt 3 wskazane zostały przychody podlegające przepisom o podatku od spadków i darowizn.

Stosownie bowiem do art. 2 ust. 1 pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Przepisów ustawy nie stosuje się do przychodów podlegających przepisom o podatku od spadków i darowizn.

Przepis ten dotyczy sytuacji podatników osiągających dochód (przychód), który co do zasady może podlegać opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych, a który uzyskany został przez nich w sposób nieodpłatny, na podstawie jednego z tytułów wymienionych w art. 1 ustawy z 28 lipca 1983 r. o podatku od spadków i darowizn (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 478). Jego rolą jest zapobieżenie sytuacji, w której to samo przysporzenie majątkowe powodowałoby powstanie obowiązku podatkowego w dwóch podatkach, czego skutkiem byłoby podwójne opodatkowanie tego samego przysporzenia majątkowego. Przy czym zaznaczyć należy, że wyłączeniu temu podlega jedynie nabycie na podstawie jednego z tytułów wskazanych w art. 1 ustawy o podatku od spadków i darowizn.

Ocena skutków podatkowych Pani sytuacji

Z analizy treści Pani wniosku wynika, że w sierpniu 2025 r. nabyła Pani spadek po zmarłej cioci (siostrze Pani mamy). W masę spadkową wchodziło mieszkanie, pieniądze z konta bankowego i jednostki w funduszu. Jednostki uczestnictwa nabyła Pani w Funduszu Inwestycyjnym Otwartym (SFIO). Po nabyciu spadku złożyła Pani zeznanie podatkowe o nabyciu rzeczy lub praw majątkowych (SD-3). Podatek z tego tytułu został przez Panią już uregulowany. W złożonym zeznaniu wykazała Pani nabycie jednostek uczestnictwa w Funduszu Inwestycyjnym po zmarłej cioci, o wartości 951 763,86 zł na dzień powstania obowiązku podatkowego tj. na dzień aktu poświadczenia dziedziczenia z 22 sierpnia 2025 r. Jednostki uczestnictwa w Funduszu Inwestycyjnym zbyła Pani.

Powzięła Pani wątpliwości czy wypłata środków pieniężnych z tytułu zbycia jednostek uczestnictwa Funduszu Inwestycyjnego nabytych w drodze spadku, podlega opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych oraz czy w przypadku zbycia jednostek uczestnictwa nabytych w drodze spadku, spadkobierca nabywa prawo do pomniejszenia swojego przychodu o wartość jednostek uczestnictwa podlegającą już opodatkowaniu podatkiem od spadków i darowizn.

W pierwszej kolejności wyjaśniam, że nabycie przez Panią jednostek uczestnictwa w drodze spadku oraz późniejsze ich zbycie stanowią dwa odrębne zdarzenia prawne wywołujące odmienne skutki podatkowe.

Nabycie rzeczy i praw majątkowych w drodze spadku podlega regulacjom ustawy z dnia 28 lipca 1983 r. o podatku od spadków i darowizn. Natomiast skutki podatkowe związane ze zbyciem odziedziczonych jednostek uczestnictwa należy oceniać na gruncie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

W konsekwencji okoliczność, że nabycie jednostek uczestnictwa podlegało opodatkowaniu podatkiem od spadków i darowizn, nie wyłącza opodatkowania dochodu osiągniętego z ich późniejszego zbycia podatkiem dochodowym od osób fizycznych.

Uzyskany przez Panią przychód z tytułu zbycia jednostek uczestnictwa w funduszu inwestycyjnym, nabytych w drodze spadku, stanowi przychód z kapitałów pieniężnych, kwalifikowany do źródła przychodów, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 7 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Dochód uzyskany z tego tytułu podlega opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych na zasadach określonych w art. 30b ust. 1 pkt 5 w związku z art. 30b ust. 2 pkt 7 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Jednocześnie wskazuję, że ustawodawca w sposób szczególny określił zasady ustalania kosztów uzyskania przychodów w przypadku zbycia jednostek uczestnictwa w funduszu inwestycyjnym, nabytych w drodze spadku. Z cytowanego wcześniej art. 22 ust. 1m ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wynika, że kosztem uzyskania przychodu są wydatki poniesione przez spadkodawcę na nabycie tytułów uczestnictwa w funduszach kapitałowych.

Przepis ten nie przewiduje natomiast możliwości zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów wartości jednostek uczestnictwa przyjętej dla potrzeb opodatkowania podatkiem od spadków i darowizn. W szczególności za koszt uzyskania przychodu nie może zostać uznana wskazana przez Panią wartość odpowiadająca wartości jednostek uczestnictwa ustalonej na dzień powstania obowiązku podatkowego w podatku od spadków i darowizn.

Tym samym nie można zgodzić się z Pani stanowiskiem, że opodatkowaniu powinna podlegać jedynie różnica pomiędzy kwotą uzyskaną ze zbycia jednostek uczestnictwa a wartością tych jednostek przyjętą uprzednio do opodatkowania podatkiem od spadków i darowizn.

Do kosztów uzyskania przychodów może Pani zaliczyć wydatki poniesione przez spadkodawczynię na nabycie jednostek uczestnictwa, o ile takie wydatki zostały poniesione i spełniają przesłanki określone w art. 22 ust. 1m komentowanej ustawy.

Wobec powyższego Pani stanowisko należało uznać za nieprawidłowe.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pani przedstawiła i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

·      Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 622). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pani sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego i zastosuje się Pani do interpretacji.

·      Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:

1) z zastosowaniem art. 119a;

2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;

3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

·      Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

·      w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

·      w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.