0115-KDIT2.4011.33.2026.2.KC

Interpretacja indywidualna

 – stanowisko nieprawidłowe

Szanowny Panie,

stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego jest nieprawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

15 stycznia 2026 r. wpłynął Pana wniosek z 24 listopada 2025 r. o wydanie interpretacji indywidualnej. Uzupełnił go Pan pismem z 7 lutego 2026 r. (wpływ 16 lutego 2026 r.) – w odpowiedzi na wezwanie. Treść wniosku jest następująca:

Opis stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego

Jest Pan ojcem dzieci: A. A w wieku 8 lat (data urodzenia: 26 listopada 2017 r.) i B. A w wieku 5 lat (data urodzenia: 7 września 2020 r.).

Zgodnie z prawomocnym wyrokiem sądu rodzinnego, dzieci zamieszkują na stałe z Panem. Pełna władza rodzicielska przysługuje obojgu rodzicom, jednak faktyczna opieka, wychowanie, prowadzenie spraw życia codziennego, szkolnictwo, opieka zdrowotna, jak i ponoszenie kosztów utrzymania spoczywa na Panu.

Obowiązkiem matki, na mocy orzeczenia sądu jest płacenie alimentów na rzecz dzieci w łącznej wysokości 1.400 zł miesięcznie. Poza alimentami matka dzieci nie sprawuje realnej, codziennej opieki nad dziećmi. Dzieci mieszkają z Panem, matka dzieci zgodnie z postanowieniem sądu powinna widywać się z dziećmi przez 4 dni w miesiącu, co drugi weekend lub jeśli chciałaby częściej, powinna uzgodnić to z Panem – ojcem dzieci. Czasami dzieci zostają na weekend u matki, wtedy to ona ponosi koszty wyżywienia i utrzymania. Już od dłuższego czasu dzieci niechętnie chcą widywać się z matką, bywały sytuacje, w których dzieci bały się nowego partnera matki i nie chciały u nich nocować.

Matka dzieci nie uczestniczy w podejmowaniu bieżących decyzji wychowawczych, nie zajmuje się opieką zdrowotną (wizyty u lekarzy) ani szkolną (nie ma kontaktu z nauczycielami, nie odrabia lekcji z dziećmi i nie pomaga w nauce, nie odpowiada za organizację zajęć dodatkowych, nie opłaca ich, nie interesuje się, czy dzieci uczęszczają na jakiekolwiek zajęcia) w sposób regularny.

Pan faktycznie wykonuje władzę rodzicielską i utrzymuje dzieci. Zapewnia wszystkie potrzeby dzieci od bytowych, po edukacyjne, rozwojowe, zdrowotne i emocjonalne.

8 maja 2023 r. matka wyprowadziła się od rodziny (dzieci i Pana). Rozwiódł się Pan z żoną 22 grudnia 2023 r., już od dnia jej wyprowadzki, dzieci mieszkały tylko z Panem, matka nie była zainteresowana opieką naprzemienną.

Sąd orzekł o kontaktach matki z dziećmi i ustalił dni widzenia. Sąd ustalił również, że miejsce zamieszkania dzieci będzie przy Panu. Nie została ustalona opieka naprzemienna.

W związku z licznymi utrudnieniami w wychowaniu dzieci przez matkę, zamierza Pan zająć się sprawą o ograniczenie praw rodzicielskich matki.

Poinformował Pan matkę dzieci, że w związku z zamieszkaniem dzieci, utrzymywaniem ich i wychowywaniem ma prawo do odliczenia całej ulgi prorodzinnej na dwoje dzieci za 2024 r. i za 7 miesięcy 2023 r., natomiast za 5 miesięcy 2023 r. ulga obowiązuje w 50% na każde dziecko, z uwagi na to, że zamieszkiwał Pan jeszcze razem z żoną i sprawował wspólnie władzę rodzicielską.

Mimo tego matka dzieci odliczyła za cały 2023 i 2024 r. od swojego podatku ulgę prorodzinną w całości na jedno dziecko (B. A), tłumacząc że płaci alimenty i ta ulga jej się należy. Należy nadmienić, że alimenty były płacone dopiero od dnia zasądzenia ich przez sąd, matka dzieci nie płaciła ich dobrowolnie od dnia wyprowadzki do dnia ustalenia sądowego.

Przez cały 2023 r. i 2024 r. do dnia dzisiejszego pracuje Pan na podstawie umowy o pracę, posiada nieograniczony obowiązek podatkowy na terenie Rzeczypospolitej Polskiej. Żadne z dzieci w roku 2023 i roku 2024 ani w żadnym innym okresie, na mocy jakichkolwiek orzeczeń sądu, nie było umieszczane w żadnych ośrodkach zapewniających całodobowe utrzymanie.

Uzupełnienie stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego

Od 8 maja 2023 r. miejsce zamieszkania dzieci było wyłącznie takie samo jak Pana miejsce zamieszkania (dzieci mieszkały z Panem, stale przebywały u Pana). Matka wyprowadziła się 8 maja 2023 r., więc nie mieszkała już z Panem i dziećmi. Od tego momentu, miejsce zamieszkania dzieci nie było takie samo jak miejsce zamieszkania obojga rodziców.

W latach 2023-2024 nie miały zastosowania w stosunku do dzieci przepisy art. 30c lub ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym oraz ustawy z dnia 24 sierpnia 2006 r o podatku tonażowym lub ustawy z dnia 6 lipca 2016 r. o aktywizacji przemysłu okrętowego i przemysłów komplementarnych.

W stosunku do rodziców dzieci, nie doszło do porozumienia dotyczącego podziału ulgi prorodzinnej za lata 2023-2024.

Odliczył Pan w zeznaniu rocznym za 2023 i 2024 r. ulgę prorodzinną za cały rok 2023 i rok 2024 na jedno dziecko – A. A.

Matka dzieci odliczyła w zeznaniu rocznym za 2023 r. i 2024 r. rok ulgę prorodzinną za cały rok 2023 i rok 2024 na jedno dziecko – B. A.

Pytania

1)  Czy za miesiące czerwiec – grudzień 2023 r. i za 12 miesięcy 2024 r. przysługuje Panu prawo do dokonania odliczeń w ramach ulgi prorodzinnej w pełnej wysokości, tj. 100% kwoty, ustalonej zgodnie z art. 27f ust. 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, na dwie małoletnie córki?

2)  Czy ma Pan prawo do odliczenia ulgi prorodzinnej w pełnej wysokości za 12 miesięcy na dwie córki w 2025 r. i latach kolejnych?

Pana stanowisko w sprawie

W Pana ocenie, w opisanym stanie faktycznym, Panu przysługuje w całości ulga prorodzinna na dwie córki za miesiące od czerwca do grudnia 2023 r. oraz za cały 2024 r. i za kolejne lata, ponieważ zgodnie z art. 27f ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, odliczenie przysługuje podatnikowi za miesiące, w których wykonywał władzę rodzicielską.

Kluczowe jest słowo wykonywał, a nie posiadał. Przez 7 miesięcy 2023 r. (czerwiec – grudzień) i 12 miesięcy 2024 r. wyłącznie Pan wykonywał władzę rodzicielską. Matka dzieci tej władzy nie wykonywała, płaciła wyłącznie alimenty oraz sporadycznie widywała się z dziećmi.

Poza tym małoletnie dzieci od 8 maja 2023 r. stale przebywają u Pana oraz mają miejsce zamieszkania takie samo jak Pan. Rodzicie nie doszli do porozumienia w stosunku co do rozliczenia ulgi prorodzinnej, nie mają ustalonej pieczy naprzemiennej, dlatego zgodnie z art. 27f ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych prawo do ulgi prorodzinnej za 7 miesięcy 2023 r., 12 miesięcy 2024 r. i kolejne lata w 100% powinien posiadać wyłącznie Pan, czyli ojciec dzieci.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku, jest nieprawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 27f ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.):

Od podatku dochodowego obliczonego zgodnie z art. 27, podatnik ma prawo odliczyć kwotę obliczoną zgodnie z ust. 2 na każde małoletnie dziecko, w stosunku do którego w roku podatkowym:

1)  wykonywał władzę rodzicielską;

2)  pełnił funkcję opiekuna prawnego, jeżeli dziecko z nim zamieszkiwało;

3)  sprawował opiekę poprzez pełnienie funkcji rodziny zastępczej na podstawie orzeczenia sądu lub umowy zawartej ze starostą.

Na mocy art. 27f ust. 2 ww. ustawy:

Odliczeniu podlega za każdy miesiąc kalendarzowy roku podatkowego, w którym podatnik wykonywał władzę, pełnił funkcję albo sprawował opiekę, o których mowa w ust. 1, w stosunku do:

1)  jednego małoletniego dziecka – kwota 92,67 zł, jeżeli dochody podatnika:

a)  pozostającego przez cały rok podatkowy w związku małżeńskim i jego małżonka, nie przekroczyły w roku podatkowym kwoty 112 000 zł,

b)  niepozostającego w związku małżeńskim, w tym również przez część roku podatkowego, nie przekroczyły w roku podatkowym kwoty 56 000 zł, za wyjątkiem podatnika samotnie wychowującego małoletnie dziecko wymienionego w art. 6 ust. 4c i 4g, do którego ma zastosowanie kwota dochodu określona w lit. a;

2)  dwojga małoletnich dzieci – kwota 92,67 zł na każde dziecko;

3)  trojga i więcej małoletnich dzieci – kwota:

a)  92,67 zł odpowiednio na pierwsze i drugie dziecko,

b)  166,67 zł na trzecie dziecko,

c)  225 zł na czwarte i każde kolejne dziecko.

W myśl art. 27f ust. 2a ww. ustawy:

Za dochody, o których mowa w ust. 2 pkt 1, uważa się dochody uzyskane łącznie w danym roku podatkowym, do których mają zastosowanie zasady opodatkowania określone w art. 27, art. 30b i art. 30c, pomniejszone o kwotę składek, o których mowa w art. 26 ust. 1 pkt 2 i 2a oraz art. 30c ust. 2 pkt 2.

Stosownie do art. 27f ust. 2b ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Odliczenie, o którym mowa w ust. 2 pkt 2 lub 3, przysługuje podatnikowi określonemu w ust. 1, który co najmniej przez jeden dzień roku podatkowego wykonywał władzę, pełnił funkcję lub sprawował opiekę, o których mowa w ust. 1, w stosunku do więcej niż jednego dziecka.

Zgodnie z art. 27f ust. 2c ww. ustawy:

Odliczenie, o którym mowa w ust. 1, nie przysługuje, poczynając od miesiąca kalendarzowego, w którym dziecko:

1)  na podstawie orzeczenia sądu zostało umieszczone w instytucji zapewniającej całodobowe utrzymanie w rozumieniu przepisów o świadczeniach rodzinnych;

2)  wstąpiło w związek małżeński.

Stosownie do art. 27f ust. 2d omawianej ustawy:

Za podatnika pozostającego w związku małżeńskim, o którym mowa w ust. 2 pkt 1 lit. a oraz ust. 10 i 11, nie uważa się:

1)  osoby, w stosunku do której orzeczono separację w rozumieniu odrębnych przepisów;

2)  osoby pozostającej w związku małżeńskim, jeżeli jej małżonek został pozbawiony praw rodzicielskich lub odbywa karę pozbawienia wolności.

Na mocy art. 27f ust. 2e ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Limity dochodów określone w ust. 2 pkt 1 nie dotyczą podatnika i jego małżonka, którzy wykonywali władzę, pełnili funkcję albo sprawowali opiekę, o których mowa w ust. 1, w stosunku do jednego dziecka, posiadającego orzeczenie albo decyzję, o których mowa w art. 26 ust. 7d.

Zgodnie z art. 26 ust. 7d omawianej ustawy:

Warunkiem odliczenia wydatków, o których mowa w ust. 7a, jest posiadanie przez osobę, której dotyczy wydatek:

1)  orzeczenia o zakwalifikowaniu przez organy orzekające do jednego z trzech stopni niepełnosprawności, określonych w odrębnych przepisach, lub

2)  decyzji przyznającej rentę z tytułu całkowitej lub częściowej niezdolności do pracy, rentę szkoleniową albo rentę socjalną, albo

3)  orzeczenia o niepełnosprawności osoby, która nie ukończyła 16 roku życia, wydanego na podstawie odrębnych przepisów.

Z art. 27f ust. 3 ww. ustawy wynika, że:

W przypadku gdy w tym samym miesiącu kalendarzowym w stosunku do dziecka wykonywana jest władza, pełniona funkcja lub sprawowana opieka, o których mowa w ust. 1, każdemu z podatników przysługuje odliczenie w kwocie stanowiącej 1/30 kwoty obliczonej zgodnie z ust. 2 za każdy dzień sprawowania pieczy nad dzieckiem.

Stosownie do art. 27f ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Odliczenie dotyczy łącznie obojga rodziców, opiekunów prawnych dziecka albo rodziców zastępczych pozostających w związku małżeńskim. Kwotę tę podatnicy mogą odliczyć od podatku w dowolnej proporcji przez nich ustalonej. W przypadku braku porozumienia między podatnikami, którzy zgodnie z rozstrzygnięciem sądu wspólnie wykonują władzę rodzicielską nad małoletnim dzieckiem po rozwodzie lub w trakcie separacji (piecza naprzemienna), lub gdy miejsce zamieszkania dziecka jest takie samo jak miejsce zamieszkania obojga rodziców, opiekunów prawnych dziecka albo rodziców zastępczych pozostających w związku małżeńskim – kwotę tę podatnicy odliczają w częściach równych. W pozostałych przypadkach odliczenie w wysokości 100% stosuje podatnik, u którego dziecko ma miejsce zamieszkania w rozumieniu ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. – Kodeks cywilny.

Zgodnie z art. 25 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 1071 ze zm.):

Miejscem zamieszkania osoby fizycznej jest miejscowość, w której osoba ta przebywa z zamiarem stałego pobytu.

Z art. 26 ww. Kodeksu wynika, że:

§ 1. Miejscem zamieszkania dziecka pozostającego pod władzą rodzicielską jest miejsce zamieszkania rodziców albo tego z rodziców, któremu wyłącznie przysługuje władza rodzicielska lub któremu zostało powierzone wykonywanie władzy rodzicielskiej.

§ 2. Jeżeli władza rodzicielska przysługuje na równi obojgu rodzicom mającym osobne miejsce zamieszkania, miejsce zamieszkania dziecka jest u tego z rodziców, u którego dziecko stale przebywa. Jeżeli dziecko nie przebywa stale u żadnego z rodziców, jego miejsce zamieszkania określa sąd opiekuńczy.

W myśl art. 27f ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Odliczenia dokonuje się w zeznaniu, o którym mowa w art. 45 ust. 1, podając liczbę dzieci i ich numery PESEL, a w przypadku braku tych numerów – imiona, nazwiska oraz daty urodzenia dzieci. Na żądanie organów podatkowych, podatnik jest obowiązany przedstawić zaświadczenia, oświadczenia oraz inne dowody niezbędne do ustalenia prawa do odliczenia, w szczególności:

1)  odpis aktu urodzenia dziecka;

2)  zaświadczenie sądu rodzinnego o ustaleniu opiekuna prawnego dziecka;

3)  odpis orzeczenia sądu o ustaleniu rodziny zastępczej lub umowę zawartą między rodziną zastępczą a starostą;

4)  zaświadczenie o uczęszczaniu pełnoletniego dziecka do szkoły.

Art. 27f ust. 7 wskazanej ustawy stanowi:

Przepis art. 6 ust. 8 stosuje się odpowiednio do dzieci, o których mowa w ust. 1 i 6.

Według art. 6 ust. 8 ww. ustawy:

Sposób opodatkowania, o którym mowa w ust. 2 i 4d, nie ma zastosowania, w przypadku gdy chociażby jeden z małżonków, osoba samotnie wychowująca dziecko lub jej dziecko:

1)  stosuje przepisy:

a)  art. 30c lub

b)  ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym, z wyjątkiem art. 6 ust. 1a tej ustawy

-  w zakresie osiągniętych w roku podatkowym przychodów, poniesionych kosztów uzyskania przychodów, zobowiązania lub uprawnienia do zwiększania lub pomniejszenia podstawy opodatkowania albo przychodów, zobowiązania lub uprawnienia do dokonywania innych doliczeń lub odliczeń;

2)  podlega opodatkowaniu na zasadach wynikających z ustawy z dnia 24 sierpnia 2006 r. o podatku tonażowym lub ustawy z dnia 6 lipca 2016 r. o aktywizacji przemysłu okrętowego i przemysłów komplementarnych.

Na gruncie art. 92 ustawy z dnia 25 lutego 1964 r. – Kodeks rodzinny i opiekuńczy (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 236 ze zm.):

Dziecko pozostaje aż do pełnoletności pod władzą rodzicielską.

Stosownie do art. 93 § 1 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego:

Władza rodzicielska przysługuje obojgu rodzicom.

Art. 95 § 1 cytowanego Kodeksu stanowi, że:

Władza rodzicielska obejmuje w szczególności obowiązek i prawo rodziców do wykonywania pieczy nad osobą i majątkiem dziecka oraz do wychowania dziecka, z poszanowaniem jego godności i praw.

Z art. 97 § 1 przytoczonego Kodeksu wynika, że:

Jeżeli władza rodzicielska przysługuje obojgu rodzicom, każde z nich jest obowiązane i uprawnione do jej wykonywania.

Przystępując do analizy przedstawionego we wniosku opisu zdarzenia podkreślić należy, że korzystanie z każdej preferencji podatkowej, w tym ulgi przewidzianej w art. 27f ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, uzależnione jest od spełnienia wszystkich ustawowych przesłanek wymaganych do jej zastosowania.

Jak wynika z art. 27f ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ulga na małoletnie dzieci przysługuje rodzicom, jeżeli wykonują władzę rodzicielską.

Samo posiadanie władzy rodzicielskiej jest niewystarczające do zastosowania przedmiotowej preferencji. Dla nabycia prawa do ulgi konieczne jest zarówno posiadanie przez rodzica władzy rodzicielskiej nad małoletnim dzieckiem, jak i jej faktyczne realizowanie, czyli wykonywanie obowiązków, dzięki którym dziecko wychowywane jest w sposób zapewniający jego prawidłowy rozwój, w szczególności sprawowanie faktycznej pieczy nad dzieckiem i jego wychowywanie, troszczenie się o fizyczny i duchowy rozwój dziecka, a więc zapewnienie/zabezpieczenie wszystkich potrzeb dziecka od bytowych, po edukacyjne, rozwojowe, zdrowotne i emocjonalne. Przy czym przez wychowywanie należy rozumieć zapewnianie stałej opieki, prowadzącej do uzyskania pełnego rozwoju fizycznego i psychicznego. Chodzi zatem o aktywne uczestniczenie w wychowywaniu dziecka i realny wpływ na rozwój jego osobowości. Realizacja prawa wykonywania władzy rodzicielskiej może następować przykładowo poprzez osobiste kontakty z nauczycielami, interesowanie się stanem zdrowia dziecka i pomoc w jego leczeniu, zapewnianie wsparcia w nauce, interesowanie się sposobem spędzania wolnego czasu.

Wskazać należy, że wysokość odliczenia kwoty z tytułu ulgi na dzieci, o której mowa w art. 27f ustawy, została określona na dziecko. Rodzicom dziecka ustawodawca przyznał jeden wspólny limit. W konsekwencji, jeżeli w stosunku do danego dziecka obojgu rodzicom przysługuje władza rodzicielska, to w określonych przypadkach każdy z rodziców ma prawo do odliczenia, w granicach przysługującej kwoty ulgi. Powyższe oznacza, że suma miesięcznych odliczeń dokonanych przez oboje rodziców względem tego samego dziecka nie może przekroczyć kwoty obliczonej zgodnie z art. 27f ust. 2 ustawy.

Brzmienie art. 27f ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wskazuje, że kwotę obliczoną zgodnie z art. 27f ust. 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, rodzice mogą odliczyć od podatku:

a)  w dowolnej proporcji przez nich ustalonej,

b)  w równych częściach w przypadku braku porozumienia między rodzicami, którzy:

·  zgodnie z rozstrzygnięciem sądu wspólnie wykonują władzę rodzicielską nad dzieckiem po rozwodzie lub w trakcie separacji (piecza naprzemienna), lub

·  gdy miejsce zamieszkania dziecka jest takie samo jak miejsce zamieszkania obojga rodziców, opiekunów prawnych dziecka albo rodziców zastępczych pozostających w związku małżeńskim.

Natomiast w przypadkach innych, niż wyżej wymienione, odliczenie w wysokości 100% stosuje ten z rodziców, u którego dziecko ma miejsce zamieszkania w rozumieniu ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. – Kodeks cywilny.

Co istotne w przedmiotowej sprawie, ww. przepis wskazuje jedynie na podział przysługującej rodzicom ulgi prorodzinnej i nie pozbawia on samego prawa do odliczenia. Prawo do ulgi – przy spełnieniu pozostałych przesłanek – przysługuje zatem na każde małoletnie dziecko, w stosunku do którego podatnik wykonywał władzę rodzicielską, nawet w ograniczonym zakresie.

Kluczowe w przedmiotowej sprawie jest rozumienie zwrotu „ustalenia” zawartego w art. 27f ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Wskazać należy, że sądy administracyjne wyjaśniały już, jak należy rozumieć ww. zwrot „ustalenia”. I tak przykładowo Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z 26 lipca 2016 r. sygn. akt II FSK 447/16 wskazał, że:

art. 27f ust. 4 u.p.d.o.f. nie zawiera warunku zawarcia „ustaleń” czy też porozumienia rodziców dziecka w jakiejś szczególnej formie. W konsekwencji porozumienie pomiędzy rodzicami co do każdorocznego odliczenia ulgi prorodzinnej wynika z faktycznych czynności (faktycznego odliczania ulgi), a nie z formalnej umowy lub jej zmiany.

Natomiast w wyroku z 26 lipca 2016 r. sygn. akt II FSK 1420/13 Naczelny Sąd Administracyjny podniósł, że:

Możliwe jest zatem uwzględnienie przez nich rzeczywistego przebiegu realizacji opieki nad dziećmi w trakcie roku podatkowego, a jedynym warunkiem jest, aby ustalenia sposobu podziału kwoty ulgi dokonano zgodnie.

W opisie zdarzenia wskazał Pan, że jest Pan ojcem małoletnich dzieci: Julii i B. A. Zgodnie z prawomocnym wyrokiem sądu rodzinnego, dzieci zamieszkują na stałe z Panem. Pełna władza rodzicielska przysługuje obojgu rodzicom. Sąd orzekł o kontaktach matki z dziećmi i ustalił dni widzenia. Obowiązkiem matki, na mocy orzeczenia sądu jest płacenie alimentów na rzecz dzieci w łącznej wysokości 1.400 zł miesięcznie. Matka dzieci zgodnie z postanowieniem sądu powinna widywać się z dziećmi przez 4 dni w miesiącu, co drugi weekend lub jeśli chciałaby częściej, powinna uzgodnić to z Panem. Czasami dzieci zostają na weekend u matki, wtedy to ona ponosi koszty wyżywienia i utrzymania. Faktyczna opieka, wychowanie, prowadzenie spraw życia codziennego, szkolnictwo, opieka zdrowotna spoczywa na Panu. Od 8 maja 2023 r. miejsce zamieszkania dzieci było wyłącznie takie samo jak miejsce zamieszkania Pana. Matka wyprowadziła się 8 maja 2023 r., więc nie mieszkała już z Panem i dziećmi. Od tego momentu, miejsce zamieszkania dzieci nie było takie samo jak miejsce zamieszkania obojga rodziców. Jednakże, pomiędzy rodzicami, nie doszło do porozumienia dotyczącego podziału ulgi prorodzinnej za lata 2023-2024. Odliczył Pan ulgę prorodzinną za lata 2023-2024 na jedno dziecko – A. A. Matka dzieci odliczyła ulgę prorodzinną za lata 2023-2024 na jedno dziecko – B. A.

Przenosząc powyższe na grunt przedmiotowej sprawy, stwierdzam że za miesiące czerwiec – grudzień 2023 r. i za 12 miesięcy 2024 r. nie przysługuje Panu prawo do dokonania odliczeń w ramach ulgi prorodzinnej w pełnej wysokości, tj. 100% kwoty, ustalonej zgodnie z art. 27f ust. 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, na dwie małoletnie córki. Nie można zgodzić się z Panem, że w przedmiotowej sprawie nie zawarł Pan porozumienia z byłą żoną co do podziału ulgi prorodzinnej na dwie małoletnie córki za lata 2023-2024. Złożyli Państwo zeznania podatkowe, w których Pan odliczył ulgę prorodzinną w pełnej wysokości na córkę Julię, a Pana żona na córkę Zuzannę. W przedmiotowej sprawie, na skutek faktycznych czynności (faktycznego odliczania ulgi) w złożonych zeznaniach podatkowych, suma miesięcznych odliczeń dokonanych przez oboje rodziców względem tego samego dziecka nie przekroczyła kwoty obliczonej zgodnie z art. 27f ust. 2 ww. ustawy. Porozumienie, do którego odsyła art. 27f ust. 4 omawianej ustawy, zawarte pomiędzy rodzicami co do każdorocznego odliczenia ulgi prorodzinnej wynika z faktycznych czynności – w tej sprawie, ze złożonych zeznań podatkowych.

Natomiast, jeśli nie zawrze Pan porozumienia z byłą żoną co do sposobu podziału ulgi prorodzinnej na dwie małoletnie córki za rok 2025 i lata następne, to w Pana sytuacji będzie miało zastosowanie zdanie czwarte przepisu art. 27f ust. 4 omawianej ustawy, zgodnie z którym w przypadkach innych niż wyżej wymienione odliczenie w wysokości 100% stosuje ten z rodziców, u którego dziecko ma miejsce zamieszkania w rozumieniu ustawy Kodeks cywilny. Za te lata będzie Pan mógł dokonać odliczeń w ramach ulgi prorodzinnej, o której mowa w art. 27f ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, w wysokości 100% kwoty ulgi ustalonej zgodnie z art. 27f ust. 2 ww. ustawy, na małoletnie dzieci, które z Panem mieszkają i względem których wykonuje Pan władzę rodzicielską.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pan przedstawił i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia oraz zdarzenia przyszłego, które Pan przedstawił i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

·      Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy  z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa. Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pan do interpretacji.

·      Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:

1)  z zastosowaniem art. 119a;

2)  w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;

3)  z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

·      Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

·      w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

·      w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.