0115-KDIT2.4011.320.2026.2.DT

Interpretacja indywidualna

– stanowisko nieprawidłowe

Szanowny Panie,

stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest nieprawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

28 kwietnia 2026 r. wpłynął Pana wniosek z 27 kwietnia 2026 r. o wydanie interpretacji indywidualnej. Uzupełnił go Pan pismem z 29 kwietnia 2026 r. (wpływ) oraz pismem z 26 maja 2026 r. (wpływ) – w odpowiedzi na wezwanie. Treść wniosku jest następująca:

Opis stanu faktycznego

Od 2015 r. pozostaje Pan w związku małżeńskim z A.D. (…), z którą posiada Pan dwójkę dzieci, tj. B.D. (…) i C.D. (…). Również w 2022 i 2024 r. byli Państwo małżeństwem.

W 2022 i 2024 r. uzyskiwał Pan dochody opodatkowane skalą podatkową z tytułu umowy o pracę. W latach 2022 i 2024 posiadał i posiada Pan do dnia dzisiejszego nieograniczone przez jakiekolwiek przepisy czy wyroki prawa do dzieci (np. po rozwodzie, w separacji, w związku partnerskim itp.) i wraz z małżonką wykonują Państwo wspólnie władzę rodzicielską nad małoletnimi dziećmi. Na chwilę obecną nie ma żadnych formalnych ograniczeń sądowych, porozumień, separacji, zakazów ani nakazów sądowych i innych instytucji, itp., które regulowałyby wykonywanie przez Pana władzy rodzicielskiej nad dziećmi. W związku z tym wykonywał Pan władzę rodzicielską w 2022 i 2024 r. Podobnie w tych latach Pana żona również nie miała ograniczonej władzy rodzicielskiej.

W 2022 i 2024 r. żadne z Pana dzieci na podstawie orzeczenia sądu nie zostało umieszczone w instytucji zapewniającej całodobowe utrzymanie w rozumieniu przepisów o świadczeniach rodzinnych.

Od 2019 r. żyją Państwo w dwóch różnych miastach i jest to Państwa decyzja wynikająca z Państwa relacji. W związku z tym dzieci zamieszkują z matką w mieszkaniu teściowej w E., Pan natomiast zamieszkuje we F. i dojeżdża Pan w dni wolne od pracy do miejsca zamieszkania dzieci. Dojazdy realizuje Pan przeważnie pociągiem ze względu na koszty lub okazjonalnie samochodem. Dojazdy te realizował Pan również w 2022 i 2024 r. Pokrywa Pan koszt utrzymania dzieci przelewając co miesiąc na konto żony ustaloną kwotę. Tak samo czynił Pan w 2022 i 2024 r. Uczestniczy Pan w życiu swoich dzieci, we wspólnych zabawach, nauce, itp. Organizuje im Pan zabawę jak i prezenty okolicznościowe. Tak samo czynił Pan w 2022 i 2024 r.

Od samego początku zawarcia związku małżeńskiego mieszkał Pan z żoną razem lub osobno. Podkreśla Pan, że różnie to było. Od 2019 r. mieszkają Państwo trwale osobno i nie rozliczają się wspólnie ze swoich dochodów. Pomimo tego, oboje partycypują Państwo w utrzymaniu rodziny i dzieci w takiej formie, w jakiej opisał Pan to powyżej.

W 2022 i 2024 r. w stosunku do Pana dzieci nie miały zastosowania przepisy art. 30c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych (opodatkowanie dochodów z działalności gospodarczej, działów specjalnych produkcji rolnej podatkiem liniowym) lub ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym (z wyjątkiem przepisów dotyczących najmu prywatnego) – w zakresie osiągniętych w roku podatkowym przychodów, poniesionych kosztów uzyskania przychodów, zobowiązania lub uprawnienia do zwiększania lub pomniejszenia podstawy opodatkowania albo przychodów, zobowiązania lub uprawnienia do dokonywania innych doliczeń lub odliczeń. W tym okresie nie miały także zastosowania przepisy z ustawy o podatku tonażowym lub ustawy o aktywizacji przemysłu okrętowego i przemysłów komplementarnych.

W latach 2022 i 2024 doszedł Pan do porozumienia z żoną – licząc na jej uczciwość – aby co drugi rok każde z Państwa odliczało sobie pełną ulgę na dzieci nie dzieląc jej między sobą po połowie każdego roku. Podkreśla Pan, że w związku z tym doszło do porozumienia co do sposobu podziału ulgi prorodzinnej za 2022 i 2024 r. i zgodnie z tym porozumieniem to Pan rozliczał ulgę prorodzinną w pełnej wysokości w tych latach. Była to umowa ustna, o której się poinformowali Państwo przed złożeniem zeznań podatkowych. W związku z tym w 2022 i 2024 r. dokonał Pan odliczenia w proporcji 100%.

Wskazuje Pan, że dodatkowego wyjaśnienia wymaga obecna sytuacja, pomimo iż nie ma ona wpływu na minione lata podatkowe, będące przedmiotem wniosku o interpretację podatkową.

Ze względu na konflikt od połowy 2024 r. i brak porozumienia między sobą, brak wspólnej wizji i przyszłości Państwa związku małżeńskiego w lipcu 2024 r. złożył Pan pozew o rozwód w celu uregulowania Pana kontaktów z dziećmi i aby przede wszystkim zwiększyć czas spędzany z nimi szczególnie podczas dłuższych okresów jak wakacje, ferie, święta oraz ze względu na chęć spędzania większej ilości czasu z dziećmi na działce rekreacyjnej ROD znajdującej się we F. – kupionej wspólnie przez Pana i Pana małżonkę właśnie z myślą o dzieciach. Jednak sprawa jest w toku i zakłada Pan, że rozstrzygnięcia nie będzie w tym roku. Niemniej podkreśla Pan, że obecna sprawa nie ma absolutnie wpływu na wniosek, a ma jedynie uregulować Pana spotkania i kontakty z dziećmi poprzez sądowe orzeczenie. Obecnie wystąpił Pan o zabezpieczenie kontaktów z dziećmi na czas toczącego się postępowania i pozostaje to praktycznie w podobnej formie w jakiej funkcjonowali Państwo przed okresem rozwodowym. W dalszym ciągu obowiązuje Państwa dotychczasowy sposób życia i kontaktów oraz udziału w życiu dzieci i sprawowania nad nimi opieki oraz wychowania, jednak w ograniczonym zakresie (nie ma Pan możliwości zabierania dzieci na dłuższe pobyty do czasu zakończenia sprawy), co wynika z procedur sądowych. W związku z tym, sprawy uregulowania miejsca zamieszkania małoletnich dzieci jak i innych kwestii rozstrzygają się obecnie w sądzie we F. gdzie oczekuje Pan na rozprawy i ostateczny wyrok. Sprawa jest w toku, dlatego też nie ma wpływu na lata poprzednie. Nie pozapadały żadne decyzje i w związku z tym każde z Państwa ma takie same prawa do dzieci bez jakichkolwiek ograniczeń. Również co ważne, miał Pan od urodzenia pierwszego dziecka z żoną umowę słowną i informowali się Państwo o tym, kto w danym roku podatkowym pobiera w całości ulgę na dzieci naprzemiennie, co drugi rok, w związku z rozliczaniem Państwa PIT-ów osobno.

Uzupełnienie stanu faktycznego

Ulga prorodzinna na małoletnie dzieci została rozliczona przez ich matkę w rocznych zeznaniach podatkowych za 2022 i 2024 r. w pełnej wysokości (100%). Ponadto według Pana obecnej wiedzy, matka dzieci rozliczyła ulgę prorodzinną za lata 2022 i 2024 w rocznych zeznaniach podatkowych składanych do końca kwietnia roku następnego (nie w ramach późniejszych korekt tych zeznań).

Pytania

Czy przysługiwała Panu ulga na dzieci za 2022 i 2024 r. jeżeli pozostawał Pan w związku małżeńskim i jako rodzic wykonujący wspólnie władzę rodzicielską oraz sprawujący opiekę na dziećmi bez żadnych ograniczeń prawnych mógł Pan kwotę tę odliczyć od podatku w całości za wskazane lata lub w dowolnej ustalonej proporcji?

Czy przysługiwała Panu ulga na dzieci za 2022 i 2024 r. jeżeli pozostawał Pan w związku małżeńskim i jako rodzic wykonujący wspólnie władzę rodzicielską oraz sprawujący opiekę na dziećmi bez żadnych ograniczeń prawnych mógł Pan kwotę tę odliczyć od podatku w równych proporcjach wraz z małżonką (matką dzieci)?

Pana stanowisko w sprawie

W związku z opisem stanu faktycznego, uważa Pan, że za 2022 i 2024 r. przysługuje Panu ulga na dzieci przynajmniej w częściach równych, pomimo dwóch różnych lokalizacji zamieszkiwania Pana rodziny, gdyż uczestniczy Pan w życiu dzieci oraz przeznacza środki finansowe na ich utrzymanie, prezenty, zabawy, a także pokrywa Pan koszty spotkań kiedy widzicie się Państwo wszyscy razem, pomimo ograniczeń czasowych, lokalowych i związanych z dzielącym Państwa dystansem. Miał Pan w 2022 i 2024 r. i nadal ma Pan stały i bardzo doby kontakt oraz relacje z dziećmi. Uczestniczy Pan w ich wychowywaniu, opiece, edukacji oraz finasowaniu ich życia, zabaw i obowiązków. Robi i kupuje Pan dzieciom prezenty, organizuje zakupy, rozrywki itp. Ponosi Pan również niemałe koszty związane z dojazdami w celu stałych kontaktów i uczestniczenia w życiu rodzinnym z dziećmi. Dojazdy realizuje i realizował Pan nie tylko PKP, ale również własnym samochodem także w 2022 i 2024 r.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku, jest nieprawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Podstawową zasadą obowiązującą w przepisach ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t.j. Dz.U. z 2024 r. poz. 226 ze zm.) jest zasada powszechności opodatkowania, która wyrażona została w art. 9 ust. 1 tej ustawy. Z jego treści wynika, że:

Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.

Zgodnie z art. 27f ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Od podatku dochodowego obliczonego zgodnie z art. 27, podatnik ma prawo odliczyć kwotę obliczoną zgodnie z ust. 2 na każde małoletnie dziecko, w stosunku do którego w roku podatkowym:

1)  wykonywał władzę rodzicielską;

2)  pełnił funkcję opiekuna prawnego, jeżeli dziecko z nim zamieszkiwało;

3)  sprawował opiekę poprzez pełnienie funkcji rodziny zastępczej na podstawie orzeczenia sądu lub umowy zawartej ze starostą.

Stosownie do art. 27f ust. 2 ww. ustawy:

Odliczeniu podlega za każdy miesiąc kalendarzowy roku podatkowego, w którym podatnik wykonywał władzę, pełnił funkcję albo sprawował opiekę, o których mowa w ust. 1, w stosunku do:

1)  jednego małoletniego dziecka – kwota 92,67 zł, jeżeli dochody podatnika:

a)  pozostającego przez cały rok podatkowy w związku małżeńskim i jego małżonka, nie przekroczyły w roku podatkowym kwoty 112 000 zł,

b)  niepozostającego w związku małżeńskim, w tym również przez część roku podatkowego, nie przekroczyły w roku podatkowym kwoty 56 000 zł, za wyjątkiem podatnika samotnie wychowującego małoletnie dziecko wymienionego w art. 6 ust. 4c i 4g, do którego ma zastosowanie kwota dochodu określona w lit. a;

2)  dwojga małoletnich dzieci – kwota 92,67 zł na każde dziecko;

3)  trojga i więcej małoletnich dzieci – kwota:

a)  92,67 zł odpowiednio na pierwsze i drugie dziecko,

b)  166,67 zł na trzecie dziecko,

c)  225 zł na czwarte i każde kolejne dziecko.

W świetle art. 27f ust. 2b omawianej ustawy:

Odliczenie, o którym mowa w ust. 2 pkt 2 lub 3, przysługuje podatnikowi określonemu w ust. 1, który co najmniej przez jeden dzień roku podatkowego wykonywał władzę, pełnił funkcję lub sprawował opiekę, o których mowa w ust. 1, w stosunku do więcej niż jednego dziecka.

Art. 27f ust. 2c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych stanowi, że:

Odliczenie, o którym mowa w ust. 1, nie przysługuje, poczynając od miesiąca kalendarzowego, w którym dziecko:

a)  na podstawie orzeczenia sądu zostało umieszczone w instytucji zapewniającej całodobowe utrzymanie w rozumieniu przepisów o świadczeniach rodzinnych;

b)  wstąpiło w związek małżeński.

Z art. 27f ust. 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wynika, że:

W przypadku gdy w tym samym miesiącu kalendarzowym w stosunku do dziecka wykonywana jest władza, pełniona funkcja lub sprawowana opieka, o których mowa w ust. 1, każdemu z podatników przysługuje odliczenie w kwocie stanowiącej 1/30 kwoty obliczonej zgodnie z ust. 2 za każdy dzień sprawowania pieczy nad dzieckiem.

Zgodnie z art. 27f ust. 4 tej ustawy:

Odliczenie dotyczy łącznie obojga rodziców, opiekunów prawnych dziecka albo rodziców zastępczych pozostających w związku małżeńskim. Kwotę tę podatnicy mogą odliczyć od podatku w dowolnej proporcji przez nich ustalonej. W przypadku braku porozumienia między podatnikami, którzy zgodnie z rozstrzygnięciem sądu wspólnie wykonują władzę rodzicielską nad małoletnim dzieckiem po rozwodzie lub w trakcie separacji (piecza naprzemienna), lub gdy miejsce zamieszkania dziecka jest takie samo jak miejsce zamieszkania obojga rodziców, opiekunów prawnych dziecka albo rodziców zastępczych pozostających w związku małżeńskim – kwotę tę podatnicy odliczają w częściach równych. W pozostałych przypadkach odliczenie w wysokości 100% stosuje podatnik, u którego dziecko ma miejsce zamieszkania w rozumieniu ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. – Kodeks cywilny.

Stosownie zaś do art. 26 § 1 i 2 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t.j. Dz.U. z 2025 r. poz. 1071 ze zm.):

§ 1. Miejscem zamieszkania dziecka pozostającego pod władzą rodzicielską jest miejsce zamieszkania rodziców albo tego z rodziców, któremu wyłącznie przysługuje władza rodzicielska lub któremu zostało powierzone wykonywanie władzy rodzicielskiej.

§ 2. Jeżeli władza rodzicielska przysługuje na równi obojgu rodzicom mającym osobne miejsce zamieszkania, miejsce zamieszkania dziecka jest u tego z rodziców, u którego dziecko stale przebywa. Jeżeli dziecko nie przebywa stale u żadnego z rodziców, jego miejsce zamieszkania określa sąd opiekuńczy.

W myśl art. 27f ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Odliczenia dokonuje się w zeznaniu, o którym mowa w art. 45 ust. 1, podając liczbę dzieci i ich numery PESEL, a w przypadku braku tych numerów – imiona, nazwiska oraz daty urodzenia dzieci. Na żądanie organów podatkowych, podatnik jest obowiązany przedstawić zaświadczenia, oświadczenia oraz inne dowody niezbędne do ustalenia prawa do odliczenia, w szczególności:

1)  odpis aktu urodzenia dziecka;

2)  zaświadczenie sądu rodzinnego o ustaleniu opiekuna prawnego dziecka;

3)  odpis orzeczenia sądu o ustaleniu rodziny zastępczej lub umowę zawartą między rodziną zastępczą a starostą;

4)  zaświadczenie o uczęszczaniu pełnoletniego dziecka do szkoły.

Stosownie do art. 27f ust. 7 ww. ustawy:

Przepis art. 6 ust. 8 stosuje się odpowiednio do dzieci, o których mowa w ust. 1 i 6.

W świetle art. 6 ust. 8 tej ustawy:

Sposób opodatkowania, o którym mowa w ust. 2 i 4d, nie ma zastosowania, w przypadku gdy chociażby jeden z małżonków, osoba samotnie wychowująca dziecko lub jej dziecko:

1)  stosuje przepisy:

a)  art. 30c lub

a)  ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym, z wyjątkiem art. 6 ust. 1a tej ustawy

-     w zakresie osiągniętych w roku podatkowym przychodów, poniesionych kosztów uzyskania przychodów, zobowiązania lub uprawnienia do zwiększania lub pomniejszenia podstawy opodatkowania albo przychodów, zobowiązania lub uprawnienia do dokonywania innych doliczeń lub odliczeń;

2)  podlega opodatkowaniu na zasadach wynikających z ustawy z dnia 24 sierpnia 2006 r. o podatku tonażowym lub ustawy z dnia 6 lipca 2016 r. o aktywizacji przemysłu okrętowego i przemysłów komplementarnych.

Z literalnego brzmienia art. 27f ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wynika, że warunkiem zastosowania przez rodzica ulgi na małoletnie dziecko jest wykonywanie w stosunku do tego dziecka władzy rodzicielskiej. Wobec tego, zasadnym jest odniesienie się do ustawy z dnia 25 lutego 1964 r. – Kodeks rodzinny i opiekuńczy (t.j. Dz.U. z 2023 r. poz. 2809).

Z art. 92 ww. ustawy wynika, że:

Dziecko pozostaje aż do pełnoletności pod władzą rodzicielską.

Zgodnie z art. 93 § 1 ww. ustawy:

Władza rodzicielska przysługuje obojgu rodzicom.

Stosownie do art. 95 § 1 ww. ustawy:

Władza rodzicielska obejmuje w szczególności obowiązek i prawo rodziców do wykonywania pieczy nad osobą i majątkiem dziecka oraz do wychowania dziecka, z poszanowaniem jego godności i praw.

W myśl art. 97 § 1 przytoczonego Kodeksu:

Jeżeli władza rodzicielska przysługuje obojgu rodzicom, każde z nich jest obowiązane i uprawnione do jej wykonywania.

W świetle zaś art. 107 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego:

§ 1. Jeżeli władza rodzicielska przysługuje obojgu rodzicom żyjącym w rozłączeniu, sąd opiekuńczy może ze względu na dobro dziecka określić sposób jej wykonywania i utrzymywania kontaktów z dzieckiem. Sąd pozostawia władzę rodzicielską obojgu rodzicom, jeżeli przedstawili zgodne z dobrem dziecka pisemne porozumienie o sposobie wykonywania władzy rodzicielskiej i utrzymywaniu kontaktów z dzieckiem. Rodzeństwo powinno wychowywać się wspólnie, chyba że dobro dziecka wymaga innego rozstrzygnięcia.

§ 2. W braku porozumienia, o którym mowa w § 1, sąd, uwzględniając prawo dziecka do wychowania przez oboje rodziców, rozstrzyga o sposobie wspólnego wykonywania władzy rodzicielskiej i utrzymywaniu kontaktów z dzieckiem. Sąd może powierzyć wykonywanie władzy rodzicielskiej jednemu z rodziców, ograniczając władzę rodzicielską drugiego do określonych obowiązków i uprawnień w stosunku do osoby dziecka, jeżeli dobro dziecka za tym przemawia.

§ 3. Na zgodny wniosek stron sąd nie orzeka o utrzymywaniu kontaktów z dzieckiem.

Podkreślić należy, że korzystanie z każdej preferencji podatkowej, w tym ulgi przewidzianej w art. 27f ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, uzależnione jest od spełnienia wszystkich ustawowych przesłanek wymaganych do jej zastosowania.

Jak wynika z art. 27f ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ulga na małoletnie dzieci przysługuje rodzicom, jeżeli wykonują władzę rodzicielską. Wobec tego samo posiadanie władzy rodzicielskiej jest niewystarczające do zastosowania przedmiotowej preferencji. Dla nabycia prawa do ulgi konieczne jest zarówno posiadanie przez rodzica władzy rodzicielskiej nad małoletnim dzieckiem, jak i jej faktyczne wykonywanie, czyli wykonywanie wszystkich obowiązków, dzięki którym dziecko wychowywane jest w sposób zapewniający jego prawidłowy rozwój, w szczególności sprawowanie faktycznej pieczy nad dzieckiem i jego wychowywanie, troszczenie się o fizyczny i duchowy rozwój dziecka, a więc zapewnienie/zabezpieczenie wszystkich potrzeb dziecka od bytowych po edukacyjne, rozwojowe, zdrowotne i emocjonalne.

Przy czym przez wychowywanie należy rozumieć zapewnianie stałej opieki, prowadzącej do uzyskania pełnego rozwoju fizycznego i psychicznego. Chodzi zatem o aktywne uczestniczenie w wychowywaniu dziecka i realny wpływ na rozwój jego osobowości. Realizacja prawa wykonywania władzy rodzicielskiej może następować przykładowo poprzez osobiste kontakty z nauczycielami, interesowanie się stanem zdrowia dziecka i pomoc w jego leczeniu, zapewnianie wsparcia w nauce, interesowanie się sposobem spędzania wolnego czasu.

Wykonywanie władzy rodzicielskiej należy zatem odnieść do konkretnych okoliczności faktycznych, w oparciu o zachowania i konkretną aktywność rodziców wobec dziecka.

Z treści wniosku wynika, że jest Pan ojcem dwójki małoletnich dzieci. Od 2015 r. pozostaje Pan nieprzerwanie w związku małżeńskim z matką Pana dzieci. Od 2019 r. żyje Pan z żoną i dziećmi w różnych miastach. Dzieci mieszkają z matką w E., Pan natomiast mieszka we F. W 2022 i 2024 r. posiadał Pan i wykonywał względem dzieci nieograniczoną władzę rodzicielską. W ww. okresie realizował Pan dojazdy do dzieci w dni wolne od pracy. Uczestniczył Pan w życiu swoich dzieci, we wspólnych zabawach, nauce, itp. Kupuje Pan również dzieciom prezenty oraz pokrywa Pan koszt ich utrzymania, przelewając co miesiąc na konto żony ustaloną kwotę. W 2022 i 2024 r. w stosunku do Pana dzieci nie miały zastosowania przepisy wskazane w art. 6 ust. 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Ponadto, żadne z Pana dzieci nie zostało w tych latach umieszczone w instytucji zapewniającej całodobowe utrzymanie w rozumieniu przepisów o świadczeniach rodzinnych.

W opisie stanu faktycznego wskazał Pan, że doszedł Pan do porozumienia z żoną, co do sposobu podziału ulgi prorodzinnej. Zgodnie z tym porozumieniem, w 2022 i 2024 r. ulgę prorodzinną w całości miał rozliczyć Pan. Jednakże wskazał Pan również, że w ww. latach matka dzieci rozliczyła ulgę prorodzinną w pełnej wysokości. Ponadto, według Pana wiedzy, matka dzieci rozliczyła tę ulgę w rocznych zeznaniach podatkowych składanych do końca kwietnia roku następnego.

Przy czym w przypadku złożenia przez rodziców dzieci niezgodnych w zakresie rozliczenia ulgi prorodzinnych zeznań podatkowych, przyjmuje się, że nie doszło między nimi do skutecznego porozumienia w kwestii podziału ulgi prorodzinnej. Stanowisko to zostało wypracowane w orzecznictwie sądów administracyjnych. Pogląd taki wyraził m.in. Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z 26 lipca 2016 r., sygn. akt II FSK 447/16, w którym Sąd ten stwierdził, że:

[…] organy nie były zobligowane do ustalenia, czy strony doszły do porozumienia odnośnie zmiany wcześniej umówionej proporcji. Prawidłowo oceniły fakt złożenia przez małżonków różnych zeznań podatkowych, jako brak porozumienia, co do rozliczenia omawianej ulgi.

Wobec faktu, że wykonuje Pan władzę rodzicielską razem z matką dzieci, w Pana sytuacji na możliwość odliczenia kwoty wskazanej w art. 27f ust. 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych decydujący wpływ będzie miał art. 27f ust. 4 tej ustawy.

Zgodnie z tym przepisem kwotę ulgi rodzice mogą odliczyć od podatku:

a)  w dowolnej proporcji przez nich ustalonej,

b)  w równych częściach w przypadku braku porozumienia między rodzicami, którzy:

-     zgodnie z rozstrzygnięciem sądu wspólnie wykonują władzę rodzicielską nad dziećmi po rozwodzie lub w trakcie separacji (piecza naprzemienna), lub

-     gdy miejsce zamieszkania dzieci jest takie samo jak miejsce zamieszkania obojga rodziców, opiekunów prawnych dzieci albo rodziców zastępczych pozostających w związku małżeńskim.

Natomiast w przypadkach innych niż wyżej wymienione – odliczenie w pełnej wysokości stosuje ten z rodziców, u którego dzieci mają miejsce zamieszkania w rozumieniu ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny.

Wobec powyższego, mając na uwadze, że nie doszło w Państwa przypadku do skutecznego porozumienia w sprawie podziału ulgi, pozostają Państwo małżeństwem (brak jest orzeczonej opieki naprzemiennej), a miejscem zamieszkania dzieci w 2022 i 2024 r. było miejsce zamieszkania ich matki – stwierdzić należy, że nie był Pan w tych latach uprawniony do dokonania odliczenia z tytułu ulgi prorodzinnej, o której mowa w art. 27f ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Do Pana sytuacji znajduje bowiem zastosowanie zdanie czwarte przepisu art. 27f ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, zgodnie z którym w przypadkach innych niż wyżej wymienione, odliczenie w wysokości 100% stosuje ten z rodziców, u którego dzieci mają miejsce zamieszkania. W analizowanej sprawie była to matka dzieci.

Tym samym w Pana przypadku – wobec braku skutecznego porozumienia w sprawie podziału ulgi prorodzinnej za 2022 i 2024 r. – fakt zamieszkiwania dzieci z drugim rodzicem uniemożliwia Panu odliczenie ulgi prorodzinnej zarówno w pełnej wysokości, jak i w kwocie równej z matką dzieci, nawet pomimo wykonywania przez Pana władzy rodzicielskiej w stosunku do małoletnich dzieci.

Wobec powyższego, Pana stanowisko należało uznać za nieprawidłowe.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pan przedstawił i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

·      Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2026 r. poz. 622). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pan do interpretacji.

·      Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:

1)  z zastosowaniem art. 119a;

2)  w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;

3)  z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

·      Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

·      w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

·      w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.