0115-KDIT2.4011.309.2026.2.DT

Interpretacja indywidualna

– stanowisko prawidłowe

Szanowni Państwo,

stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanych zdarzeń przyszłych w podatku dochodowym od osób fizycznych jest prawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

13 kwietnia 2026 r. wpłynął Państwa wniosek z 17 marca 2026 r. o wydanie interpretacji indywidualnej. Uzupełnili go Państwo pismem z 26 maja 2026 r. (wpływ 8 czerwca 2026 r.) – w odpowiedzi na wezwanie. Treść wniosku jest następująca:

Opis zdarzenia przyszłego

Zamierzają Państwo organizować dla swoich pracowników i członków ich rodzin imprezy integracyjne w formie pikników rodzinnych oraz imprez karnawałowych. Organizowane imprezy będą miały charakter ogólnodostępny, czyli będą mogli w nich uczestniczyć wszyscy zainteresowani pracownicy oraz członkowie ich rodzin (podczas pikniku rodzinnego) lub dorosła osoba towarzysząca (podczas imprezy karnawałowej). Udział w imprezie będzie miał charakter dobrowolny, tj. zainteresowani pracownicy zgłoszą chęć uczestnictwa poprzez wpisanie się na listę. W trakcie zapisów przekazane zostaną informacje, czy w imprezie będą także uczestniczyć członkowie ich rodzin lub osoby towarzyszące. Zapisy zbierane będą w celu ustalenia szacunkowej liczby osób na imprezie, aby określić koszty oraz weryfikacji tożsamości podczas imprez. Będą to imprezy zamknięte, stąd zadbają Państwo o to, aby znalazły się tam tylko osoby, które mogą w nich uczestniczyć, tj. pracownicy oraz ich rodziny lub osoby towarzyszące. Zbierane będą też zgody na przetwarzanie wizerunku, ponieważ na każdej imprezie integracyjnej będzie profesjonalny fotograf, który przygotuje fotorelację. Zdjęcia będą później udostępniane do przeglądania dla pracowników. Uczestnictwo pracowników w imprezie nie będzie wiązać się z powstaniem po ich stronie dodatkowych kosztów, tj. udział pracownika w imprezie będzie bezpłatny. Każdorazowo uczestnicy imprez będą mieć swobodny dostęp do zapewnionych atrakcji, będą one przeznaczone dla otwartego kręgu użytkowników, bez ograniczeń i limitów np. brak limitu czasowego użytkowania dmuchańców dla dzieci, brak limitu zdjęć wykonanych w foto budce. Uczestnicy imprez będą mieli również swobodę w korzystaniu z zapewnianego cateringu i możliwość dowolnego wyboru rodzaju posiłków. Zaznaczają Państwo ponadto, że nie będzie rozdawanych wcześniej kartek czy innych przedmiotów, które będą mogły być wymieniane na jedzenie. Udział pracowników w imprezie, a także sam fakt skorzystania przez nich z posiłków oraz z poszczególnych atrakcji zapewnionych w trakcie pikniku lub imprezy, nie będzie ewidencjonowany i weryfikowany. Jedyna weryfikacja to sprawdzenie, czy dana osoba jest pracownikiem firmy lub członkiem rodziny bądź osobą towarzyszącą, ze względu na charakter imprezy, która będzie zamknięta. Na koniec warto zaznaczyć, że celem imprez integracyjnych będzie budowanie zgranego i zmotywowanego zespołu, co przełoży się na lepszą współpracę, sprawniejszą komunikację oraz wyższą efektywność pracy. Spotkania tego rodzaju pozwolą pracownikom lepiej się poznać poza kontekstem służbowym, wzmocnią wzajemne zaufanie, poprawią atmosferę w miejscu pracy oraz ograniczą ryzyko konfliktów. Nieformalna atmosfera będzie sprzyjać otwartej wymianie myśli, ułatwi codzienną współpracę, a wspólne aktywności integracyjne rozwiną umiejętność współdziałania, rozwiązywania problemów i wyłaniania liderów. Dodatkowo imprezy integracyjne wzmocnią motywację i zaangażowanie pracowników, ponieważ będą formą ich docenienia, a jednocześnie pozwolą na odpoczynek od codziennych obowiązków, regenerację sił i redukcję stresu.

Są Państwo spółką z ograniczoną odpowiedzialnością, polskim rezydentem podatkowym podlegającym opodatkowaniu w Polsce od całości swoich dochodów, bez względu na miejsce ich osiągania.

Przedmiotem Państwa działalności jest działalność w zakresie: (...), pozostała działalność profesjonalna, naukowa i techniczna, gdzie indziej niesklasyfikowana oraz działalność wspomagająca edukację.

Pytania

1)  Czy w opisanym zdarzeniu przyszłym, w związku z udziałem pracowników w imprezie integracyjnej finansowanej z środków obrotowych, po stronie pracowników powstanie przychód ze stosunku pracy w rozumieniu art. 12 ust. 1 w związku z art. 11 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych?

2)  Jeżeli odpowiedź na pytanie 1 jest negatywna, czy będą na Państwu ciążyły obowiązki płatnika na podstawie art. 32 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych w związku z finansowaniem udziału pracowników w tym wydarzeniu?

3)  Czy w opisanym zdarzeniu przyszłym sfinansowanie przez Państwa udziału osoby towarzyszącej lub członka rodziny pracownika w imprezie integracyjnej spowoduje powstanie przychodu po stronie pracownika jako świadczenia związanego ze stosunkiem pracy w rozumieniu art. 12 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych?

4)  Czy na ocenę powstania przychodu wpływa fakt, że nie będą Państwo weryfikować faktycznej obecności uczestników na wydarzeniu ani ustalać wartości świadczenia przypadającej na konkretnego pracownika?

5)  Czy samo zebranie deklaracji uczestnictwa w celu organizacyjnym, bez weryfikacji faktycznej obecności i bez rozliczeń per uczestnik, powoduje powstanie przychodu po stronie pracownika?

6)  Czy na ocenę powstania przychodu wpływa sposób fakturowania usług, jeżeli Spółka i tak nie będzie prowadzić ewidencji faktycznego uczestnictwa i nie dokona alokacji kosztu na pracownika?

7)  Czy w opisanym zdarzeniu przyszłym Spółka będzie zobowiązana do wykazania wartości świadczenia w informacji PIT-11 pracownika w związku z udziałem w wydarzeniu lub udziałem osoby towarzyszącej?

Państwa stanowisko w sprawie

AD. 1

Stoją Państwo na stanowisku, że w opisanym zdarzeniu przyszłym, w związku z udziałem pracowników w imprezie integracyjnej finansowanej ze środków obrotowych, po stronie pracowników nie powstanie przychód ze stosunku pracy w rozumieniu art. 12 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych w zw. z art. 11 ust. 1 tej ustawy. W konsekwencji nie będą Państwo zobowiązani do przypisywania pracownikom wartości tego świadczenia jako przychodu.

Zgodnie z art. 11 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, przychodami są m.in. otrzymane pieniądze oraz wartości otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń. Stosownie zaś do art. 12 ust. 1 tej ustawy, za przychody ze stosunku pracy uważa się wszelkiego rodzaju wypłaty pieniężne oraz wartość świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń, bez względu na źródło ich finansowania.

Jednocześnie, kwalifikacja danego zdarzenia jako nieodpłatnego świadczenia skutkującego powstaniem przychodu pracownika wymaga, zgodnie z utrwaloną linią wykładni, aby świadczenie to powodowało po stronie pracownika realne, wymierne przysporzenie majątkowe, przypisane indywidualnie konkretnemu pracownikowi. Kryteria te zostały wyraźnie wskazane w wyroku Trybunału Konstytucyjnego z 8 lipca 2014 r., sygn. K 7/13, w którym podkreślono, że opodatkowane mogą być tylko takie nieodpłatne świadczenia, które są spełnione za zgodą pracownika, w jego interesie, przynoszą mu konkretną korzyść i których wartość można przypisać konkretnemu pracownikowi.

W Państwa ocenie, w opisanym zdarzeniu przyszłym przesłanki te nie zostaną spełnione, ponieważ:

-     świadczenie ma charakter zbiorowy i ogólnodostępny, a jego celem jest integracja zespołu i budowa relacji, co pozostaje w uzasadnionym interesie pracodawcy, a nie jest świadczeniem o charakterze stricte konsumpcyjnym, przyznanym indywidualnie danemu pracownikowi;

-     nie będą Państwo indywidualizować świadczenia, tj. nie będzie prowadzona ewidencja faktycznego uczestnictwa na potrzeby rozliczeń podatkowych, nie będą Państwo przypisywać kosztu udziału „na pracownika”, ani ujmować tak ustalonej wartości w systemie kadrowo-płacowym jako przychodu pracownika; ewentualne zgłoszenia udziału będą wykorzystywane wyłącznie w celach organizacyjnych, bez weryfikacji wykorzystania świadczeń w trakcie imprezy;

-     brak będzie podstaw do ustalenia wartości świadczenia przypadającej na konkretnego pracownika, ponieważ w ramach imprezy nie będzie możliwe rzetelne określenie, w jakim zakresie poszczególni pracownicy skorzystali z posiłków, atrakcji, czy innych elementów wydarzenia; świadczenie nie będzie miało cech świadczenia przypisanego do osoby.

W konsekwencji, nawet jeśli pracownik faktycznie weźmie udział w wydarzeniu, to z uwagi na brak możliwości przypisania mu zindywidualizowanej, wymiernej korzyści oraz brak możliwości jej wyceny w sposób prawidłowy i niebudzący wątpliwości, nie wystąpi przychód w rozumieniu art. 11 ust. 1 i art. 12 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Podkreślają Państwo, że odmienna kwalifikacja mogłaby wystąpić w sytuacji, gdyby w ramach imprezy występowały elementy świadczeń o charakterze indywidualnym i możliwym do wyceny, np. imienne bilety, albo gdyby prowadzili Państwo rozliczenia w sposób pozwalający na przypisanie kosztu do konkretnej osoby. Jednakże w opisywanym zdarzeniu przyszłym zamierzają Państwo ukształtować organizację i rozliczenie wydarzenia w sposób wykluczający taką indywidualizację.

Wobec powyższego, Państwa zdaniem, udział pracowników w imprezie integracyjnej finansowanej ze środków obrotowych w opisanym modelu nie będzie skutkował powstaniem po ich stronie przychodu ze stosunku pracy.

AD. 2

W przypadku udzielenia odpowiedzi negatywnej na pytanie nr 1, stoją Państwo na stanowisku, że nie będą na Państwu ciążyły obowiązki płatnika, o których mowa w art. 32 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, w związku z finansowaniem udziału pracowników w imprezie integracyjnej opisanej we wniosku.

Stosownie do art. 32 ww. ustawy, zaliczki oblicza się od dochodu uzyskanego przez pracownika, rozumianego jako przychód ze stosunku pracy pomniejszony o koszty uzyskania przychodu oraz potrącone w danym miesiącu składki na ubezpieczenia społeczne, a następnie uwzględnia się m.in. składkę na ubezpieczenie zdrowotne.

W Państwa ocenie, obowiązki płatnika wynikające z art. 32 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych mają charakter wtórny względem istnienia po stronie pracownika przychodu podlegającego opodatkowaniu, a więc powstają wyłącznie wówczas, gdy po stronie pracownika występuje przychód ze stosunku pracy w rozumieniu art. 12 ust. 1 ww. ustawy.

Skoro, zgodnie z Państwa stanowiskiem przedstawionym w odpowiedzi na pytanie nr 1, w opisanym zdarzeniu przyszłym nie dojdzie do powstania przychodu po stronie pracowników, to brak jest podstawy prawnej do:

-     ustalenia wartości przychodu pracownika z tego tytułu;

-     obliczenia dochodu stanowiącego podstawę naliczenia zaliczki;

-     pobrania i odprowadzenia zaliczki na podatek dochodowy.

W konsekwencji powyższego, w sytuacji, gdy po stronie pracowników nie powstaje przychód, nie mogą zostać Państwo uznani za zobowiązanych do realizacji obowiązków płatnika w odniesieniu do świadczenia, które nie stanowi przychodu w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Dotyczy to zarówno obowiązku poboru zaliczek, jak i obowiązków ewidencyjno-informacyjnych związanych z wykazywaniem takich świadczeń jako opodatkowanych przychodów ze stosunku pracy.

Zastrzegają Państwo jednocześnie, że gdyby w praktyce pojawiły się elementy świadczeń o charakterze indywidualnym i możliwym do wycenienia, wówczas mogłoby to prowadzić do powstania przychodu w tej części, a tym samym do aktualizacji obowiązków płatnika co do tej wyodrębnionej, indywidualnej korzyści. Jednakże w opisywanym zdarzeniu przyszłym zamierzają Państwo ukształtować organizację wydarzenia w sposób wyłączający indywidualizację i wycenę świadczenia przypadającego na konkretnego pracownika.

Wobec powyższego, stoją Państwo na stanowisku, że przy negatywnej odpowiedzi na pytanie nr 1, nie będą na Państwu ciążyły obowiązki płatnika na podstawie art. 32 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych w związku z finansowaniem udziału pracowników w wydarzeniu.

AD. 3

Stoją Państwo na stanowisku, że w opisanym zdarzeniu przyszłym sfinansowanie przez Państwa udziału osoby towarzyszącej lub członka rodziny pracownika w imprezie integracyjnej nie spowoduje powstania przychodu po stronie pracownika jako świadczenia związanego ze stosunkiem pracy w rozumieniu art. 12 ust. 1 w związku z art. 11 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Zgodnie z art. 12 ust. 1 ww. ustawy, przychodami ze stosunku pracy są wszelkiego rodzaju wypłaty pieniężne oraz wartość świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń, niezależnie od źródła finansowania. Jednocześnie, aby dane świadczenie zostało zakwalifikowane jako przychód pracownika, musi spełniać przesłanki nieodpłatnego świadczenia skutkującego przysporzeniem majątkowym pracownika. W szczególności musi być realne, wymierne oraz możliwe do indywidualnego przypisania. Kryteria te wynikają z wykładni przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych ukształtowanej w orzecznictwie, w tym w szczególności w wyroku Trybunału Konstytucyjnego z 8 lipca 2014 r., sygn. K 7/13.

W Państwa ocenie, w przedstawionych okolicznościach finansowanie udziału osoby towarzyszącej bądź rodziny pracownika nie spowoduje powstania przychodu pracownika, ponieważ:

-     świadczenie będzie nadal mieć charakter zbiorowy i nie będzie indywidualizowane, a więc udział osoby towarzyszącej będzie stanowić element organizacji wydarzenia integracyjnego, w ramach którego nie jest prowadzona ewidencja korzystania ze świadczeń ani wycena świadczenia przypadającego na poszczególne osoby;

-     brak będzie podstaw do przypisania pracownikowi konkretnej, wymiernej wartości odpowiadającej udziałowi osoby towarzyszącej bądź członka rodziny. Nie będą Państwo ustalać kosztu udziału „na osobę" ani „na pracownika’’, nie będą też Państwo rozliczać wydarzenia w sposób umożliwiający rzetelne określenie, jaka wartość świadczenia przypada na konkretnego pracownika z tytułu udziału osoby towarzyszącej;

-     brak będzie świadczeń przypisanych imiennie lub o z góry oznaczonej wartości, które mogłyby zostać jednoznacznie przypisane do pracownika w związku z udziałem osoby towarzyszącej.

Państwa zdaniem, sam fakt, że pracownik będzie mógł przyjść na wydarzenie z osobą towarzyszącą lub członkiem rodziny, nie oznacza automatycznie, że pracownik uzyska z tego tytułu opodatkowaną korzyść majątkową. Aby mówić o przychodzie pracownika, konieczne byłoby wykazanie, że po stronie pracownika powstało mierzalne przysporzenie w postaci sfinansowania świadczenia o konkretnej wartości, które można w sposób niebudzący wątpliwości przypisać konkretnemu pracownikowi. W opisanym zdarzeniu przyszłym taki warunek nie jest spełniony, ponieważ organizacja wydarzenia oraz sposób jego rozliczenia wykluczają możliwość rzetelnego określenia wartości świadczenia przypadającej na pracownika w związku z udziałem osoby towarzyszącej lub członka rodziny.

Wskazują Państwo jednocześnie, że odmienne wnioski mogłyby powstać w razie przyjęcia odmiennego modelu organizacyjnego, a w szczególności, gdyby prowadzili Państwo rozliczenia per uczestnik lub per pracownik zależnie od liczby osób towarzyszących, dysponowali wiarygodną ewidencją faktycznej obecności i na jej podstawie przypisywali koszty do konkretnych pracowników, albo zapewniali osobom towarzyszącym świadczenia o charakterze indywidualnym i możliwym do wyceniania. Jednakże w opisanym zdarzeniu przyszłym zamierzają Państwo ukształtować organizację i rozliczenie wydarzenia w sposób wyłączający indywidualizację świadczeń i możliwość przypisania wartości do konkretnego pracownika.

W konsekwencji, stoją Państwo na stanowisku, że sfinansowanie udziału osoby towarzyszącej lub członka rodziny pracownika w imprezie integracyjnej, w opisanym modelu, nie będzie skutkować powstaniem przychodu po stronie pracownika w rozumieniu art. 12 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

AD. 4

Stoją Państwo na stanowisku, że na ocenę powstania przychodu wpływa fakt, iż nie będą Państwo weryfikować faktycznej obecności uczestników na wydarzeniu ani ustalać wartości świadczenia przypadającej na konkretnego pracownika. Okoliczności te przemawiają za wnioskiem, że w opisanym zdarzeniu przyszłym po stronie pracowników nie powstanie przychód ze stosunku pracy w rozumieniu art. 12 ust. 1 w związku z art. 11 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Zgodnie z art. 11 ust. 1 ww. ustawy, przychodem jest m.in. wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń. W ocenie Spółki zwrot ten odnosi się zarówno do faktu uzyskania świadczenia, jak i do jego wartości, a zatem jeśli nie jest możliwe ustalenie, czy konkretna osoba otrzymała świadczenie i jaka jest jego wartość, to brak jest podstaw do rozpoznania przychodu.

Na poparcie powyższego przytaczają Państwo wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z 30 września 2014 r., II FSK 2353/12, w którym Sąd wskazał, że:

-     „w przypadku, gdy wartości świadczeń nieodpłatnych nie można przyporządkować do świadczeń uzyskiwanych przez konkretnego pracownika (...) brak jest podstaw do ustalenia przychodu”;

-     przychód „nie może bowiem zostać hipotetycznie przypisany podatnikowi”, lecz musi być ustalony zgodnie z art. 11 ust. 1 i art. 12 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

W tym samym wyroku NSA podkreślił również znaczenie zwrotu z art. 11 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych: „użyty w art. 11 ust. 1 (...) zwrot „wartość otrzymanych” odnosi się zarówno do samego faktu uzyskania takiego świadczenia, jak i jego wielkości (wartości)”.

Wskazują Państwo, że analogicznie Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z 10 grudnia 2014 r., II FSK 3402/14, potwierdził, że: „koszty udziału pracowników w imprezie integracyjnej sfinansowanej przez pracodawcę nie stanowią dla tego pracownika przychodu ze stosunku pracy”.

W konsekwencji uważają Państwo, że jeżeli nie będą Państwo weryfikować faktycznej obecności oraz nie ustalą wartości świadczenia przypadającej na konkretnego pracownika, to z uwagi na brak możliwości indywidualizacji i wyceny nie będzie spełniona przesłanka przypisania wymiernej korzyści do konkretnego podatnika, co wyklucza powstanie przychodu.

AD. 5

Stoją Państwo na stanowisku, że samo zebranie deklaracji uczestnictwa w celu organizacyjnym, bez weryfikacji faktycznej obecności oraz bez rozliczeń na uczestnika, nie spowoduje powstania przychodu po stronie pracownika w rozumieniu art. 12 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Podkreślają Państwo, że deklaracja uczestnictwa jest w opisanym zdarzeniu przyszłym wyłącznie narzędziem organizacyjnym i nie przesądza ani o faktycznym uczestnictwie, ani o zakresie korzystania ze świadczeń, ani o wartości świadczenia.

W Państwa ocenie, w tym kontekście kluczowe pozostaje to, co wskazał Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z 30 września 2014 r., II FSK 2353/12, tj. to, że w sytuacji, gdy nie można ustalić, „czy pracownik w rzeczywistości otrzymał określone świadczenie i jaka jest jego wartość”, to „brak jest podstaw do ustalenia przychodu”, a przychód „nie może (...) zostać hipotetycznie przypisany podatnikowi”.

Ponadto w przywołanym wyroku Sąd podkreślił wprost, że „otrzymanie nieodpłatnego świadczenia musi dotyczyć konkretnego pracownika (...) podatnikiem podatku dochodowego od osób fizycznych jest osoba fizyczna, a nie grupa osób”. Zatem samo zgłoszenie do udziału, bez weryfikacji realnego skorzystania i bez wyceny, nie tworzy podstaw do przypisania świadczenia i jego wartości konkretnemu podatnikowi.

Stanowisko to jest spójne z praktyką interpretacyjną, w tym z interpretacją indywidualną Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z 3 listopada 2025 r., 0112-KDIL2-1.4011.871.2025.1.DJ, w której organ uznał za prawidłowe stanowisko wnioskodawcy, że nie należy pobierać podatku, gdy uczestnik nie otrzymuje konkretnego, wymiernego świadczenia i nie można ustalić wartości przypadającej na niego indywidualnie.

W konsekwencji, sama deklaracja udziału jako element organizacyjny nie spowoduje powstania przychodu, jeżeli nie będzie towarzyszyć jej weryfikacja faktycznej obecności i indywidualizacja wartości świadczenia.

AD. 6

Stoją Państwo na stanowisku, że sposób fakturowania usług może mieć znaczenie dowodowe, ale nie powinien przesądzać o powstaniu przychodu po stronie pracownika, jeżeli nie będą Państwo prowadzić ewidencji faktycznego uczestnictwa i nie dokonają alokacji kosztu na pracownika, a tym samym nie będzie możliwe ustalenie wartości świadczenia przypadającej na konkretną osobę.

Państwa zdaniem, zasady wyceny innych nieodpłatnych świadczeń, o których mowa w art. 11 ust. 2a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, mogą zostać zastosowane tylko wtedy, gdy istnieje możliwość przypisania świadczenia i jego wartości do konkretnego podatnika. Jeżeli tego przypisania nie da się dokonać, brak jest podstaw do ustalenia przychodu.

Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z 30 września 2014 r., II FSK 2353/12, jednoznacznie wskazał, że w sytuacji braku indywidualizacji świadczeń „nie można stwierdzić, czy pracownik w rzeczywistości otrzymał określone świadczenie i jaka jest jego wartość", a w konsekwencji „brak jest podstaw do ustalenia przychodu z tytułu świadczeń nieodpłatnych", przy czym „przychód nie może (...) zostać hipotetycznie przypisany podatnikowi”.

Z perspektywy sposobu fakturowania oznacza to, że nawet jeśli faktura zawiera element odnoszący się do liczby osób, to sama ta okoliczność nie zmienia faktu, iż brak jest danych koniecznych do przypisania świadczenia konkretnemu pracownikowi, jeżeli nie będą Państwo weryfikować uczestnictwa i nie będą alokować kosztów na osoby.

Wskazują Państwo, że powyższy podgląd popiera interpretacja z 3 listopada 2025 r., 0112-KDIL2-1.4011.871.2025.1.DJ, w której organ odwołując się do wyroku Trybunału Konstytucyjnego o sygn. akt K 7/13 zaakcentował, że przychód może powstać tylko wtedy, gdy korzyść jest „wymierna i przypisana indywidualnemu pracownikowi” oraz że w realiach imprezy masowej/integracyjnej, gdy „nie można ustalić wartości przypadającej na niego indywidualnie”, nie ma podstaw do poboru podatku.

Jednocześnie wskazują Państwo, że z ostrożności dowodowej preferowane będzie fakturowanie ryczałtowe, czyli za organizację wydarzenia jako całości, ponieważ ogranicza argumentację o potencjalnym podziale kosztu na osobę. Nie zmienia to jednak w Państwa opinii zasadniczej konkluzji wynikającej z orzecznictwa Naczelnego Sądu Administracyjnego, że o powstaniu przychodu przesądza nie opis na fakturze, lecz realna możliwość ustalenia, że konkretny pracownik otrzymał świadczenie i jaka była jego wartość. W przeciwnym razie brak będzie podstaw do ustalenia przychodu i nie będzie dopuszczalne jego hipotetyczne przypisywanie.

AD. 7

Stoją Państwo na stanowisku, że w opisanym zdarzeniu przyszłym nie są Państwo zobowiązani do wykazania wartości świadczenia w informacji PIT-11 pracownika w związku z udziałem pracownika w wydarzeniu ani w związku z udziałem osoby towarzyszącej lub członka rodziny pracownika, ponieważ po stronie pracownika nie powstanie przychód ze stosunku pracy w rozumieniu art. 12 ust. 1 w zw. z art. 11 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, a dodatkowo nie będzie możliwe przypisanie pracownikowi indywidualnej, wymiernej wartości świadczenia.

Informacja PIT-11 służy wykazaniu przychodów, od których płatnik jest zobowiązany pobierać zaliczki albo co najmniej wykazać przychody pracownika uzyskane ze stosunku pracy. Wskazują Państwo, że skoro w opisanym zdarzeniu przyszłym po stronie pracownika nie dojdzie do powstania przychodu, to brak będzie podstaw do wykazywania w PIT-11 jakiejkolwiek wartości z tego tytułu. W szczególności, jak podkreślił Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z 30 września 2014 r., II FSK 2353/12, w sytuacji, gdy nie można ustalić, czy pracownik w rzeczywistości otrzymał określone świadczenie i jaka jest jego wartość, „brak jest podstaw do ustalenia przychodu”, a przychód „nie może (...) zostać hipotetycznie przypisany podatnikowi”. Skoro zatem nie będzie można prawidłowo ustalić przychodu konkretnego pracownika, to tym bardziej nie będzie podstaw do wykazywania takiej hipotetycznej wartości w informacji PIT-11.

Dodatkowo, w przytoczonej wyżej interpretacji indywidualnej z 3 listopada 2025 r., organ uznając za prawidłowe stanowisko wnioskodawcy o braku przychodu i braku obowiązku poboru podatku zaakcentował, że uczestnik imprezy nie otrzymuje konkretnego, wymiernego świadczenia i „nie można ustalić wartości przypadającej na niego indywidualnie”. Konsekwencją takiej kwalifikacji jest brak podstaw do wykazywania przychodu po stronie uczestników, co obejmuje również brak podstaw do raportowania wartości świadczenia jako przychodu pracownika.

Zastrzegają Państwo jednocześnie, że gdyby w ramach wydarzenia wystąpiły elementy o charakterze indywidualnym i możliwym do wycenienia, które można przypisać konkretnemu pracownikowi, wówczas mogłaby powstać konieczność odrębnego rozpoznania przychodu i wykazania go w informacji podatkowej właściwej dla danego rodzaju świadczenia. Jednak w opisywanym zdarzeniu przyszłym zakładają Państwo model organizacyjny wyłączający indywidualizację i wycenę świadczeń na każdego pracownika, co przesądza o braku obowiązku wykazania wartości świadczenia w PIT-11.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które Państwo przedstawili we wniosku, jest prawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t.j. Dz.U. z 2026 r. poz. 592 ze zm.):

Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.

W myśl art. 11 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Przychodami, z zastrzeżeniem art. 14-15, art. 17 ust. 1 pkt 6, 9, 10 w zakresie realizacji praw wynikających z pochodnych instrumentów finansowych, pkt 11, art. 19, art. 25b, art. 30ca, art. 30da i art. 30f, są otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń.

Z przepisu art. 11 ust. 2 ww. ustawy wynika, że:

Wartość pieniężną świadczeń w naturze, z zastrzeżeniem ust. 2c oraz art. 12 ust. 2-2c, określa się na podstawie cen rynkowych stosowanych w obrocie rzeczami lub prawami tego samego rodzaju i gatunku, z uwzględnieniem w szczególności ich stanu i stopnia zużycia oraz czasu i miejsca ich uzyskania.

Stosownie do treści art. 11 ust. 2a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Wartość pieniężną innych nieodpłatnych świadczeń ustala się:

1)  jeżeli przedmiotem świadczenia są usługi wchodzące w zakres działalności gospodarczej dokonującego świadczenia – według cen stosowanych wobec innych odbiorców;

2)  jeżeli przedmiotem świadczeń są usługi zakupione – według cen zakupu;

3)  jeżeli przedmiotem świadczeń jest udostępnienie lokalu lub budynku – według równowartości czynszu, jaki przysługiwałby w razie zawarcia umowy najmu tego lokalu lub budynku;

4)  w pozostałych przypadkach – na podstawie cen rynkowych stosowanych przy świadczeniu usług lub udostępnianiu rzeczy lub praw tego samego rodzaju i gatunku, z uwzględnieniem w szczególności ich stanu i stopnia zużycia oraz czasu i miejsca udostępnienia.

Na mocy art. 11 ust. 2b cytowanej ustawy:

Jeżeli świadczenia są częściowo odpłatne, przychodem podatnika jest różnica pomiędzy wartością tych świadczeń, ustaloną według zasad określonych w ust. 2 lub 2a, a odpłatnością ponoszoną przez podatnika.

Z ogólnej definicji przychodów zawartej w art. 11 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wynika, iż przychodami są w szczególności otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń. Ponieważ za przychody należy uznać każdą formę przysporzenia majątkowego – zarówno formę pieniężną, jak i niepieniężną, w tym nieodpłatne świadczenia otrzymane przez podatnika – to wskazać należy, że dla celów podatkowych przez nieodpłatne świadczenie rozumie się te wszystkie zdarzenia prawne lub gospodarcze, których skutkiem jest nieodpłatne, tj. niezwiązane z kosztami lub inną formą ekwiwalentu, przysporzenie w majątku podatnika mające konkretny wymiar finansowy. Zatem do przychodu należy zaliczyć każdy rodzaj świadczenia, które dana osoba (podatnik) otrzymuje kosztem majątku innej osoby.

W świetle art. 10 ust. 1 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Źródłami przychodów są stosunek służbowy, stosunek pracy, w tym spółdzielczy stosunek pracy, członkostwo w rolniczej spółdzielni produkcyjnej lub innej spółdzielni zajmującej się produkcją rolną, praca nakładcza, emerytura lub renta.

Zgodnie z art. 12 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Za przychody ze stosunku służbowego, stosunku pracy, pracy nakładczej oraz spółdzielczego stosunku pracy uważa się wszelkiego rodzaju wypłaty pieniężne oraz wartość pieniężną świadczeń w naturze bądź ich ekwiwalenty, bez względu na źródło finansowania tych wypłat i świadczeń, a w szczególności: wynagrodzenia zasadnicze, wynagrodzenia za godziny nadliczbowe, różnego rodzaju dodatki, nagrody, ekwiwalenty za niewykorzystany urlop i wszelkie inne kwoty niezależnie od tego, czy ich wysokość została z góry ustalona, a ponadto świadczenia pieniężne ponoszone za pracownika, jak również wartość innych nieodpłatnych świadczeń lub świadczeń częściowo odpłatnych.

Na mocy art. 12 ust. 2 ww. ustawy:

Wartość pieniężną świadczeń w naturze przysługujących pracownikom na podstawie odrębnych przepisów ustala się według przeciętnych cen stosowanych wobec innych odbiorców – jeżeli przedmiotem świadczenia są rzeczy lub usługi wchodzące w zakres działalności pracodawcy.

Stosownie do art. 12 ust. 3 omawianej ustawy:

Wartość pieniężną innych nieodpłatnych świadczeń lub świadczeń częściowo odpłatnych ustala się według zasad określonych w art. 11 ust. 2-2b.

Przy czym, stosownie do art. 12 ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Za pracownika w rozumieniu ustawy uważa się osobę pozostającą w stosunku służbowym, stosunku pracy, stosunku pracy nakładczej lub spółdzielczym stosunku pracy.

Użyty w art. 12 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych zwrot „w szczególności” oznacza, że wymieniane kategorie przychodów stanowią katalog otwarty. Przychodem ze stosunku pracy i stosunków pokrewnych są więc wszelkiego rodzaju wypłaty i świadczenia skutkujące u podatnika powstaniem przysporzenia majątkowego, mające swoje źródło w łączącym pracownika z pracodawcą stosunku pracy lub stosunku pokrewnym.

Z art. 32 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wynika, że:

Zakłady pracy będące osobami fizycznymi, osobami prawnymi oraz jednostkami organizacyjnymi nieposiadającymi osobowości prawnej są obowiązane jako płatnicy obliczać i pobierać w ciągu roku zaliczki na podatek dochodowy od osób, które uzyskują od tych zakładów przychody ze stosunku służbowego, stosunku pracy, z pracy nakładczej lub ze spółdzielczego stosunku pracy, z zasiłków pieniężnych z ubezpieczenia społecznego wypłacanych przez zakłady pracy lub z tytułu udziału w nadwyżce bilansowej wypłacanej w spółdzielniach pracy.

Stosownie do art. 38 ust. 1 powyższej ustawy:

Płatnicy, o których mowa w art. 32-35, przekazują, z zastrzeżeniem ust. 2 i 2a, kwoty pobranych zaliczek na podatek w terminie do 20 dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym pobrano zaliczki, na rachunek urzędu skarbowego, przy pomocy którego naczelnik urzędu skarbowego właściwy według miejsca zamieszkania płatnika wykonuje swoje zadania, a jeżeli płatnik nie jest osobą fizyczną, według siedziby bądź miejsca prowadzenia działalności, gdy płatnik nie posiada siedziby. Jeżeli między kwotą potrąconego podatku a kwotą wpłaconego podatku występuje różnica, należy ją wyjaśnić w deklaracji, o której mowa w ust. 1a.

Zgodnie z art. 39 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Płatnicy, o których mowa w art. 32 , art. 33 i art. 35, są obowiązani przesłać podatnikowi i urzędowi skarbowemu, przy pomocy którego naczelnik urzędu skarbowego właściwy według miejsca zamieszkania podatnika wykonuje swoje zadania, a w przypadku podatnika, o którym mowa w art. 3 ust. 2a, urzędowi skarbowemu, przy pomocy którego naczelnik urzędu skarbowego właściwy w sprawach opodatkowania osób zagranicznych wykonuje swoje zadania, imienne informacje sporządzone według ustalonego wzoru. Informację, o której mowa w zdaniu pierwszym, sporządza się również w przypadku dokonywania wypłaty świadczeń określonych w art. 21 ust. 1 pkt 46, 74, 148 i 152-154. W informacji tej wykazuje się również dochody zwolnione od podatku na podstawie umów o unikaniu podwójnego opodatkowania lub innych umów międzynarodowych.

Z powodu niejednolitości stanowisk sądowych dotyczących kwestii „nieodpłatnego świadczenia”, zasadniczego znaczenia nabrał wyrok Trybunału Konstytucyjnego z 8 lipca 2014 r., sygn. akt K 7/13 (Dz.U. z 2014 r., poz. 947), w którym to Trybunał dokonał ustalenia, jakie kryteria statuują nieodpłatne świadczenie do zakwalifikowania go jako przychodu z tytułu stosunku pracy.

Definiując pojęcie „innych nieodpłatnych świadczeń” jako przychodu, w rozumieniu art. 12 ust. 1 i art. 11 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych Trybunał Konstytucyjny wskazał, że za przychód pracownika mogą być uznane takie świadczenia, które:

•      po pierwsze, zostały spełnione za zgodą pracownika (skorzystał z nich w pełni dobrowolnie),

•      po drugie, zostały spełnione w jego interesie (a nie w interesie pracodawcy) i przyniosły mu korzyść w postaci powiększenia aktywów lub uniknięcia wydatku, który musiałby ponieść,

•      po trzecie, korzyść ta jest wymierna i przypisana indywidualnemu pracownikowi (nie jest dostępna w sposób ogólny dla wszystkich podmiotów).

Aby można było uznać, że pracownik otrzymał nieodpłatne świadczenie, powyższe przesłanki muszą być spełnione łącznie.

W kontekście pierwszego warunku, Trybunał Konstytucyjny podkreślił, że "inne nieodpłatne świadczenia" na rzecz pracownika mogą być uznane za jego przychód w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych tylko pod warunkiem, że rzeczywiście spowodowały zaoszczędzenie przez niego wydatków. Ustalenie tej okoliczności zależy od tego, czy pracownik skorzystał ze świadczenia oferowanego przez pracodawcę w pełni dobrowolnie. Zgoda na skorzystanie ze świadczenia wyraża bowiem ocenę pracownika, że świadczenie – z punktu widzenia jego sytuacji zawodowej, życiowej, rodzinnej – jest celowe i przydatne, leży w jego interesie. Oznacza to, że w braku świadczenia ze strony pracodawcy pracownik musiałby ponieść wydatek. W konsekwencji, przyjęcie świadczenia oferowanego przez pracodawcę oznacza uniknięcie tego wydatku.

Odnosząc się do drugiego kryterium organ doprecyzował, że dla oceny w czyim interesie leży świadczenie, istotnym jest czy stanowi ono realne przysporzenie majątkowe. Trybunał Konstytucyjny uznał, że w zakres innego nieodpłatnego świadczenia, jako przychodu wchodzą wszystkie zjawiska gospodarcze i zdarzenia prawne, „których skutkiem jest nieodpłatne, tj. niezwiązane z kosztami lub inną formą ekwiwalentu, przysporzenie majątku tej osobie, mające konkretny wymiar finansowy”. W konsekwencji, aby wartość świadczenia uzyskanego od pracodawcy podlegała opodatkowaniu, po stronie pracownika musi pojawić się dochód, czyli korzyść majątkowa. Przedmiotowa korzyść może wystąpić w dwóch postaciach, tj. prowadzić do powiększenia aktywów, co jest zwykłym skutkiem wypłaty pieniędzy, albo do zaoszczędzenia wydatków, co może być następstwem świadczenia rzeczowego lub w formie usługi. W wyniku takiego świadczenia w majątku pracownika nie pojawia się wprawdzie realny dochód (w znaczeniu ekonomicznym), ale ponieważ znaczenie dochodu na gruncie ustawy jest szersze, zaoszczędzenie wydatków musi być traktowane na równi z przyrostem majątku.

Ponadto, jak zauważył Trybunał Konstytucyjny w powołanym wyżej wyroku:

Obiektywne kryterium – wystąpienia po stronie pracownika przysporzenia majątkowego (korzyści) – nie jest natomiast spełnione, gdy pracodawca proponuje pracownikom udział w spotkaniach integracyjnych czy szkoleniowych, choćby organizowanych poza miejscem pracy (imprezy wyjazdowe). W tym przypadku, nawet jeśli pracownik uczestniczy w spotkaniu (konferencji, szkoleniu) dobrowolnie, po jego stronie nie pojawia się korzyść, choćby w postaci zaoszczędzenia wydatku.

Integracyjny charakter zorganizowanego dla pracowników i innych uprawnionych osób wydarzenia, wpływa zatem na ocenę, że biorący w nim udział pracownicy nie uzyskują przysporzenia majątkowego, które należałoby uznać za ich przychód.

Rozwijając trzeci warunek Trybunał Konstytucyjny wskazał, że przychód powstaje, jeżeli można zindywidualizować świadczenie, określić jego wartość pieniężną oraz skonkretyzować odbiorcę.

Trybunał w analizowanym wyroku wyraźnie podkreślił, że:

Warunkiem objęcia podatkiem dochodowym korzyści majątkowej uzyskanej przez podatnika jest jej rzeczywisty i wymierny charakter […]. Do powstania zobowiązania podatkowego konieczne jest bowiem jego skonkretyzowanie, czyli określenie w przepisach prawa podatkowego wysokości, terminu i miejsca dokonywania płatności z tytułu zobowiązania podatkowego. Kwota podlegająca opodatkowaniu, jako czynnik determinujący wysokość podatku, musi być zatem ściśle określona. […] Trybunał przyznaje, że gdyby traktować jako przychód pracownika jego udział w organizowanych przez pracodawcę imprezach zbiorowych, adresowanych do wszystkich pracowników, wówczas rzeczywiście nie można byłoby ustalić podstawy opodatkowania indywidualnych osób (podatników).

W opisie zdarzenia przyszłego wskazali Państwo, że zamierzają organizować dla swoich pracowników i członków ich rodzin imprezy integracyjne w formie pikników rodzinnych oraz imprez karnawałowych. Organizowane imprezy będą miały charakter ogólnodostępny, czyli będą mogli w nich uczestniczyć wszyscy zainteresowani pracownicy oraz – w zależności od charakteru imprezy – członkowie ich rodzin lub dorosła osoba towarzysząca. Będą to imprezy zamknięte, bezpłatne, a udział w imprezach będzie miał charakter dobrowolny. Każdorazowo uczestnicy imprez będą mieć swobodny dostęp do zapewnionych atrakcji, będą one przeznaczone dla otwartego kręgu użytkowników, bez ograniczeń i limitów. Uczestnicy imprez będą mieli również swobodę w korzystaniu z zapewnianego cateringu i możliwość dowolnego wyboru rodzaju posiłków. Udział pracowników w imprezie, a także sam fakt skorzystania przez nich z posiłków oraz z poszczególnych atrakcji zapewnionych w trakcie pikniku lub imprezy, nie będzie ewidencjonowany i weryfikowany. We wniosku wskazali Państwo także, że celem imprez integracyjnych będzie budowanie zgranego i zmotywowanego zespołu, co przełoży się na lepszą współpracę, sprawniejszą komunikację oraz wyższą efektywność pracy. Spotkania tego rodzaju pozwolą Państwa pracownikom lepiej się poznać, wzmocnią wzajemne zaufanie, poprawią atmosferę oraz ograniczą ryzyko konfliktów. Dodatkowo imprezy integracyjne wzmocnią motywację i zaangażowanie Państwa pracowników, a także pozwolą na odpoczynek od codziennych obowiązków, regenerację sił i redukcję stresu.

Przenosząc poczynione wyżej rozważania na grunt niniejszej sprawy stwierdzam, że dobrowolny udział w organizowanych przez Państwa imprezach integracyjnych, których głównym celem będzie budowanie zgranego i zmotywowanego zespołu, co przełoży się na lepszą współpracę, sprawniejszą komunikację oraz wyższą efektywność w pracy, a także wzmocni wzajemne zaufanie, poprawi atmosferę w pracy i ograniczy ryzyko konfliktów – nie będzie stanowić dla Państwa pracowników przysporzenia majątkowego. Z opisu zdarzenia wynika bowiem, że planowane imprezy integracyjne będą organizowane w interesie pracodawcy oraz brak będzie możliwości indywidualizacji świadczenia dla konkretnego pracownika. Tym samym udział w nich pracowników i innych uprawnionych - członków rodziny, osób towarzyszących, nie będzie stanowić dla Państwa pracowników nieodpłatnego świadczenia, o którym mowa w art. 11 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

W konsekwencji powyższego, udział w imprezach integracyjnych nie spowoduje powstania po stronie Państwa pracowników przychodu z tytułu nieodpłatnych świadczeń. Tym samym nie będą na Państwu ciążyć obowiązki płatnika wskazane w art. 32 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, a więc obowiązki obliczenia, pobrania i przekazania zaliczek na podatek dochodowy. Nie będą na Państwu ciążyć także z tego tytułu obowiązki informacyjne, o których mowa w art. 39 ust. 1 tej ustawy, a więc konieczność wykazania świadczenia w informacji PIT-11 Państwa pracowników.

Jednocześnie – odnosząc się do pozostałych wątpliwości wynikających z zadanych we wniosku pytań – wskazuję, że na ocenę powstania przychodu wpływ mają przesłanki określone w wyroku Trybunału Konstytucyjnego z 8 lipca 2014 r., sygn. akt K 7/13. Tym samym obiektywne okoliczności wpływające na brak wystąpienia przynajmniej jednej z tych przesłanek stanowić mogą podstawę do oceny tego, że nie dochodzi do powstania przychodu z tytułu nieodpłatnych świadczeń. Okolicznościami takimi mogą być wskazane przez Państwa: brak weryfikacji faktycznej obecności uczestników na wydarzeniu, brak ustalenia wartości świadczenia przypadającego na konkretnego pracownika i brak alokacji kosztu na pracownika, jeżeli wynikają one z obiektywnego braku możliwości ich ustalenia. Okoliczności te mogą więc – w realiach danej sprawy – stanowić o przesłance wymierności i możliwości przypisania świadczenia do konkretnego pracownika, o której mowa w ww. wyroku Trybunału Konstytucyjnego. Jednocześnie, okolicznościami niewpływającymi bezpośrednio na tę przesłankę jest sposób fakturowania usług, gdyż nie stanowią one samodzielnej przeszkody w możliwości zindywidualizowania świadczenia dla konkretnego pracownika. Ponadto samo zebranie deklaracji uczestnictwa nie powoduje powstania przychodu po stronie pracownika nie jest bowiem równoznaczne z otrzymaniem świadczenia. Przychód ze stosunku pracy powstaje, wyłącznie w razie realnego uzyskania przysporzenia majątkowego, nie jest natomiast związany z potencjalną możliwością jego uzyskania.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy zdarzeń przyszłych, które Państwo przedstawili i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.

W odniesieniu do powołanych we wniosku wyroków oraz interpretacji indywidualnej informuję, że zostały one wydane w indywidualnych sprawach i nie mają zastosowania ani konsekwencji wiążących w odniesieniu do żadnego innego zaistniałego stanu faktycznego czy też zdarzenia przyszłego.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

·      Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2026 r. poz. 622 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosują się Państwo do interpretacji.

·      Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:

1)  z zastosowaniem art. 119a;

2)  w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;

3)  z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

·      Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

·      w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

·      w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.