0115-KDIT2.4011.306.2026.2.DT

Interpretacja indywidualna

– stanowisko prawidłowe

Szanowna Pani,

stwierdzam, że Pani stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest prawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

17 kwietnia 2026 r. wpłynął Pani wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej. Uzupełniła go Pani pismem z 22 maja 2026 r. (wpływ) – w odpowiedzi na wezwanie. Treść wniosku jest następująca:

Opis stanu faktycznego

Jest Pani osobą fizyczną nieprowadzącą działalności gospodarczej. Na dzień złożenia wniosku posiada Pani nieograniczony obowiązek podatkowy w myśl art. 3 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Do czerwca 2025 r. zamieszkiwała Pani na stałe na terytorium Niemiec. To tam przez wiele lat posiadała Pani ośrodek interesów życiowych (pracowała, posiadała stałe miejsce zamieszkania oraz posiadała rodzinę).

W 2011 r. zmarł Pani mąż, który był obywatelem Niemiec. Od tamtego momentu otrzymuje Pani tzw. rentę wdowią. Świadczenie to odmiennie niż w Polsce wypłacane jest po śmierci małżonka niezależnie od otrzymywanych świadczeń z odpowiednika funduszu ubezpieczeń społecznych tj. „Deutsche Rentenvirung”. Od tamtego momentu otrzymuje Pani to świadczenie co miesiąc. Jest to świadczenie zakwalifikowane jako „duża renta wdowia”. Wyjaśnia Pani, że określenie „duża renta” czy „mała renta” uzależnione jest od stażu przebywania w związku małżeńskim.

Od 1 października 2025 r. otrzymuje Pani również emeryturę wypłacaną przez Państwo niemieckie. Jest to świadczenie okresowe, tożsame do polskiej emerytury, czyli do jego uzyskania musiała Pani posiadać staż pracy i musiała Pani przekroczyć wiek emerytalny. Otrzymuje Pani również emeryturę polską.

W czerwcu 2025 r. przeprowadziła się Pani na stałe do Polski. Z uwagi na uzyskiwanie przychodów z:

-     renty wdowiej (opodatkowanej na terytorium Niemiec),

-     emerytury niemieckiej (opodatkowanej na terytorium Niemiec),

-     emerytury polskiej (opodatkowanej na terytorium Polski),

powzięła Pani wątpliwość czy emerytura niemiecka i renta wdowia muszą być rozliczane w Polsce stosując metodę unikania podwójnego opodatkowania z progresją, czy też w ogólne nie musi wykazywać Pani tych dochodów w Polsce.

W przypadku braku uzyskania interpretacji indywidualnej, Pani bank twierdzi, że nie może nie pobrać zaliczki na podatek.

Uzupełnienie i doprecyzowanie opisu stanu faktycznego

Pani wniosek dotyczy rozliczenia za rok podatkowy 2025.

Przeprowadziła się Pani w czerwcu 2025 r. z zamiarem stałego zamieszkania na terytorium Polski. Posiadała więc Pani w 2025 r. nieograniczony obowiązek podatkowy w Polsce.

Emerytura wypłacana Pani przez państwo niemieckie pochodzi z obowiązkowego systemu ubezpieczeń socjalnych (społecznych).

Wypłacana Pani emerytura jest świadczeniem przyznawanym przez państwo – Niemcy. Jednakże zaprzeczyła Pani aby Pani emerytura była wypłacana lub pochodziła z funduszy utworzonych przez państwo niemieckie, jego jednostkę terytorialną lub organ lokalny, z tytułu świadczenia usług na rzecz tego państwa, jego jednostki terytorialnej lub organu lokalnego lub z tytułu świadczonych usług pozostających w związku z działalnością gospodarczą prowadzoną przez państwo niemieckie, jego jednostkę terytorialną lub organ lokalny.

Pytanie

Czy może Pani – na podstawie art. 18 ust. 2 umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania pomiędzy Rzeczpospolitą Polską a Republiką Federalną Niemiec – opodatkowywać dochody uzyskiwane z renty wdowiej i emerytury niemieckiej jedynie na terytorium Niemiec i nie wykazywać ich w rozliczeniach podatkowych Polsce?

Pani stanowisko w sprawie

Pani zdaniem, będzie mogła Pani skorzystać z art. 18 ust. 2 umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania zawartej między Rzeczpospolitą Polską a Republiką Federalną Niemiec i opodatkowywać dochody uzyskiwane z renty wdowiej i emerytury niemieckiej jedynie na terytorium Niemiec, nie wykazując ich w rozliczeniach podatkowych w Polsce.

Zgodnie z art. 3 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych – osoby fizyczne, jeżeli mają miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, podlegają obowiązkowi podatkowemu od całości swoich dochodów (przychodów) bez względu na miejsce położenia źródeł przychodów (nieograniczony obowiązek podatkowy).

Z kolei art. 4a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wskazuje, że przepisy art. 3 ust. 1 tej ustawy stosuje się z uwzględnieniem umów w sprawie unikania podwójnego opodatkowania, których stroną jest Rzeczypospolita Polska.

Podkreśla Pani, że Polskę łączy bilateralna umowa o unikaniu podwójnego opodatkowania zawarta między Rzeczpospolitą Polską a Republiką Federalną Niemiec. Na mocy art. 18 ust. 1 tej umowy państwa umówiły się, że emerytury i podobne świadczenia lub renty otrzymywane przez osoby mające miejsce zamieszkania w umawiającym się państwie z drugiego umawiającego się państwa, podlegają opodatkowaniu tylko w tym pierwszym państwie. Wyjątkiem od tej zasady jest art. 18 ust. 2 umowy, gdzie wskazano, że bez względu na postanowienia ust. 1 tej umowy, płatności otrzymywane przez osobę mającą miejsce zamieszkania w jednym umawiającym się państwie z obowiązkowego systemu ubezpieczeń socjalnych drugiego umawiającego się państwa podlegają opodatkowaniu tylko w tym drugim państwie.

Wskazuje Pani, że w przedstawionym stanie faktycznym, zarówno renta wdowia jak i emerytura niemiecka są świadczeniami wypłacanymi z obowiązkowego systemu ubezpieczeń socjalnych. Spełniają one tym samym definicję określoną w art. 18 ust. 2 umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania. W wyniku powyższego, Pani zdaniem, nie będzie musiała Pani wykazywać tych dochodów w zeznaniu podatkowym w Polsce, a w szczególności polski bank nie ma prawa pobierania od tych świadczeń zaliczek na podatek.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku, jest prawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t.j. Dz.U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.):

Osoby fizyczne, jeżeli mają miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, podlegają obowiązkowi podatkowemu od całości swoich dochodów (przychodów) bez względu na miejsce położenia źródeł przychodów (nieograniczony obowiązek podatkowy).

Stosownie zaś do art. 4a ustawy:

Przepisy art. 3 ust. 1, 1a, 2a i 2b stosuje się z uwzględnieniem umów w sprawie unikania podwójnego opodatkowania, których stroną jest Rzeczpospolita Polska.

Z treści wniosku wynika, że przeprowadziła się Pani do Polski w czerwcu 2025 r. z zamiarem stałego zamieszkania. W 2025 r. posiadała Pani w Polsce nieograniczony obowiązek podatkowy. Wcześniej zamieszkiwała Pani na terenie Niemiec. Tam przez wiele lat posiadała Pani ośrodek interesów życiowych (pracowała, posiadała stałe miejsce zamieszkania oraz posiadała rodzinę). W 2011 r. zmarł Pani mąż, który był obywatelem Niemiec. Od tamtego momentu otrzymuje Pani tzw. rentę wdowią. Świadczenie to odmiennie niż w Polsce wypłacane jest po śmierci małżonka niezależnie od otrzymywanych świadczeń z odpowiednika funduszu ubezpieczeń społecznych tj. „Deutsche Rentenvirung”. Od tamtego momentu otrzymuje Pani to świadczenie co miesiąc. Ponadto od 1 października 2025 r. otrzymuje Pani również emeryturę wypłacaną przez Państwo niemieckie. Jest to świadczenie okresowe, tożsame do polskiej emerytury, czyli do jego uzyskania musiała Pani posiadać staż pracy i musiała Pani przekroczyć wiek emerytalny. We wniosku wskazała Pani, że emerytura wypłacana Pani przez państwo niemieckie pochodzi z obowiązkowego systemu ubezpieczeń socjalnych (społecznych).

W związku z tym, że w 2025 r. posiadała Pani miejsce zamieszkania dla celów podatkowych w Polsce oraz otrzymywała Pani rentę wdowią i emeryturę z niemieckiego obowiązkowego systemu ubezpieczeń socjalnych, w niniejszej sprawie zastosowanie znajdą postanowienia umowy między Rzecząpospolitą Polską a Republiką Federalną Niemiec w sprawie unikania podwójnego opodatkowania w zakresie podatków od dochodu i od majątku, podpisanej w Berlinie 14 maja 2003 r. (Dz.U. z 2005 r. Nr 12 poz. 90).

W świetle art. 18 ust. 1 tej umowy:

Emerytury i podobne świadczenia lub renty, otrzymywane przez osobę mającą miejsce zamieszkania w Umawiającym się Państwie z drugiego Umawiającego się Państwa, podlegają opodatkowaniu tylko w tym pierwszym Państwie.

Ogólną zasadą jest więc opodatkowanie emerytur i rent uzyskiwanych z Niemiec, przez osobę mającą miejsce zamieszkania w Polsce, w kraju miejsca zamieszkania, tj. w Polsce. Wyjątek dotyczy sytuacji, gdy świadczenie jest wypłacane z obowiązkowego systemu ubezpieczeń socjalnych. Zgodnie bowiem z art. 18 ust. 2 tej umowy:

Bez względu na postanowienia ustępu 1 niniejszego artykułu płatności otrzymywane przez osobę mającą miejsce zamieszkania w jednym Umawiającym się Państwie z obowiązkowego systemu ubezpieczeń socjalnych drugiego Umawiającego się Państwa, podlegają opodatkowaniu tylko w tym drugim Państwie.

Wobec powyższego, świadczenia wypłacane z niemieckiego obowiązkowego systemu ubezpieczeń socjalnych na rzecz osoby mającej miejsce zamieszkania w Polsce – zgodnie z art. 18 ust. 2 ww. umowy – podlegają opodatkowaniu tylko w Niemczech, a w konsekwencji nie podlegają opodatkowaniu w Polsce. Pani zaś otrzymuje właśnie takie świadczenia.

Tym samym w zeznaniu podatkowym za 2025 r. nie ma Pani obowiązku wykazywania otrzymywanych z Niemiec renty wdowiej ani emerytury. Wobec braku opodatkowania tych świadczeń w Polsce, Pani bank nie powinien pobierać z tego tytułu zaliczek na podatek dochodowy.

Mając powyższe na uwadze, Pani stanowisko oceniłem jako prawidłowe.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pani przedstawiła i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

·      Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2026 r. poz. 622). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pani sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pani do interpretacji.

·      Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:

1)  z zastosowaniem art. 119a;

2)  w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;

3)  z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

·      Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

·      w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

·      w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.