0115-KDIT2.4011.263.2026.1.MM

Interpretacja indywidualna

– stanowisko prawidłowe

Szanowna Pani,

stwierdzam, że Pani stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest prawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

23 marca 2026 r. wpłynął Pani o wydanie interpretacji indywidualnej. Treść wniosku jest następująca:

Opis stanu faktycznego

We wrześniu 2022 r. podpisała Pani Umowę Deweloperską z przedstawicielem dewelopera. 28 listopada 2024 r. podpisała Pani – wraz z małżonkiem – akt notarialny przenoszący własność nieruchomości na Państwa rzecz.

Na etapie sprzedaży nieruchomości deweloper oferował możliwość zakupu miejsca postojowego w trzech wariantach:

1.  miejsce graniczące ze stojakami rowerowymi – 37 000 zł brutto,

2.  miejsce regularnie graniczące ze ścianą lub innym miejscem – 40 000 zł brutto,

3.  miejsce z ładowarką elektryczną – 50 000 zł brutto.

Wybrała Pani wariant 2 za kwotę 40 000 zł. W praktyce okazało się, że zakupione miejsce graniczy ze stojakami rowerowymi, czyli nie odpowiada wybranemu wariantowi i jest produktem innej kategorii cenowej.

W dniu 17 października 2024 r. zgłosiła Pani pierwszą reklamację dotyczącą niezgodności miejsca postojowego, która nie została uwzględniona. W dniu 27 sierpnia 2025 r. złożyła Pani drugą reklamację, w której domagała się Pani zwrotu różnicy w cenie oraz wypłaty nienależnie pobranych środków. Reklamacja została pozytywnie rozpatrzona przez przedstawiciela dewelopera. W trakcie korespondencji mailowej pracownicy dewelopera potwierdzili zamiar dokonania zwrotu środków.

Posiada Pani również podpisane porozumienie z deweloperem dotyczące zwrotu różnicy w cenie.

Ostatecznie deweloper dokonał zwroty kwoty 3 000 zł na Pani konto. Zwrot stanowił wyłącznie różnicę w cenie i nie obejmował żadnych dodatkowych świadczeń ani odsetek.

W 2026 r. otrzymała Pani od dewelopera – drogą listową oraz przez portal e-Deklaracje – informację PIT-11, w której wykazano kwotę przychodu w wysokości 1 500 zł w części F, pkt 100.

Taki sam PIT otrzymał Pani mąż.

Pytanie

Czy kwota, która została Pani zwrócona w 2025 r., w związku z nienależnie pobraną różnicą w cenie miejsca postojowego stanowiąca wyłącznie zwrot uprzednio wpłaconych środków, bez jakiegokolwiek dodatkowego przysporzenia majątkowego, powinna być traktowana jako przychód podlegający opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych, a tym samym wykazana w informacji PIT-11, którą otrzymała Pani w 2026 r.?

Pani stanowisko w sprawie

W Pani ocenie, zwrócone środki nie stanowią przychodu podatkowego, gdyż mają charakter wyłącznie zwrotu różnicy w cenie miejsca postojowego i nie powodują faktycznego przysporzenia majątkowego. W związku z tym kwota 3 000 zł (po 1 500 zł na każdego współmałżonka) nie powinna podlegać opodatkowaniu, a wykazanie jej w informacji PIT-11 przez dewelopera jest niezasadne.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku jest prawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

W myśl art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 592):

Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.

Art. 9 ust. 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych stanowi, że:

Dochodem ze źródła przychodów, jeżeli przepisy art. 23o, art. 23u, art. 24-24b, art. 24c, art. 24e, art. 30ca, art. 30da oraz art. 30f nie stanowią inaczej, jest nadwyżka sumy przychodów z tego źródła nad kosztami ich uzyskania osiągnięta w roku podatkowym. Jeżeli koszty uzyskania przekraczają sumę przychodów, różnica jest stratą ze źródła przychodów.

Treść art. 11 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wskazuje, że:

Przychodami, z zastrzeżeniem art. 14-15, art. 17 ust. 1 pkt 6, 9, 10 w zakresie realizacji praw wynikających z pochodnych instrumentów finansowych, pkt 11, art. 19, art. 25b, art. 30ca, art. 30da i art. 30f, są otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń.

Z art. 10 ust. 1 pkt 9 ww. ustawy wynika, że źródłem przychodów są inne źródła.

Stosownie do art. 20 ust. 1 ustawy:

Za przychody z innych źródeł, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9, uważa się w szczególności: kwoty wypłacone po śmierci członka otwartego funduszu emerytalnego wskazanej przez niego osobie lub członkowi jego najbliższej rodziny, w rozumieniu przepisów o organizacji i funkcjonowaniu funduszy emerytalnych, kwoty uzyskane z tytułu zwrotu z indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego oraz wypłaty z indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego, w tym także dokonane na rzecz osoby uprawnionej na wypadek śmierci oszczędzającego, zasiłki pieniężne z ubezpieczenia społecznego, alimenty, stypendia, świadczenia otrzymane z tytułu umowy o pomocy przy zbiorach, dotacje (subwencje) inne niż wymienione w art. 14, dopłaty, nagrody i inne nieodpłatne świadczenia nienależące do przychodów określonych w art. 12-14 i art. 17.

Z ogólnej definicji przychodów zawartej w art. 11 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wynika, iż przychodami są w szczególności otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń. Do przychodów podatkowych zalicza się tylko takie przychody, które w danym momencie są trwałe, definitywne i bezwarunkowe. Nie będą to zatem jakiekolwiek przychody, lecz przychody, które stanowić będą trwałe przysporzenie majątkowe. Co do zasady więc o zaliczeniu danego przysporzenia majątkowego do przychodów podlegających opodatkowaniu decyduje definitywny charakter tego przysporzenia w tym sensie, że w sposób ostateczny faktycznie powiększa majątek podatnika (takie przysporzenie, którym może rozporządzać jak właściciel). Przychód podatkowy musi charakteryzować się definitywnością i nie mieć charakteru zwrotnego.

Z opisu zdarzenia wynika w szczególności, że we wrześniu 2022 r. podpisała Pani Umowę Deweloperską z przedstawicielem dewelopera. 28 listopada 2024 r. podpisała Pani – wraz z małżonkiem – akt notarialny przenoszący własność nieruchomości na Państwa rzecz.

Na etapie sprzedaży nieruchomości deweloper oferował możliwość zakupu miejsca postojowego w trzech wariantach:

1.  miejsce graniczące ze stojakami rowerowymi – 37 000 zł brutto,

2.  miejsce regularnie graniczące ze ścianą lub innym miejscem – 40 000 zł brutto,

3.  miejsce z ładowarką elektryczną – 50 000 zł brutto.

Wybrała Pani wariant 2 za kwotę 40 000 zł. W praktyce okazało się, że zakupione miejsce graniczy ze stojakami rowerowymi, czyli nie odpowiada wybranemu wariantowi i jest produktem innej kategorii cenowej.

W dniu 17 października 2024 r. zgłosiła Pani pierwszą reklamację dotyczącą niezgodności miejsca postojowego, która nie została uwzględniona. W dniu 27 sierpnia 2025 r. złożyła Pani drugą reklamację, w której domagała się Pani zwrotu różnicy w cenie oraz wypłaty nienależnie pobranych środków. Reklamacja została pozytywnie rozpatrzona przez przedstawiciela dewelopera.

Posiada Pani podpisane porozumienie z deweloperem dotyczące zwrotu różnicy w cenie.

Ostatecznie deweloper dokonał zwroty kwoty 3 000 zł na Pani konto. Zwrot stanowił wyłącznie różnicę w cenie i nie obejmował żadnych dodatkowych świadczeń ani odsetek.

Wobec powyższego stwierdzić należy, że pieniądze, które uzyskała Pani od dewelopera na podstawie zawartego z nim porozumienia, stanowią wyłącznie różnicę pomiędzy ceną, którą Pani zapłaciła za miejsce postojowe, a ceną miejsca określoną w niższym wariancie cenowym, które rzeczywiście Pani otrzymała i – jak Pani wskazała – nie obejmowały one żadnych dodatkowych świadczeń ani odsetek. Dlatego też w opisanym zdarzeniu po Pani stronie nie doszło do powstania przysporzenia majątkowego. W konsekwencji otrzymane przez Panią pieniądze nie są dla Pani przychodem w rozumieniu art. 11 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych i ich uzyskanie nie skutkuje po Pani stronie obowiązkiem zapłaty podatku dochodowego.

W tej sytuacji wystawienie informacji PIT-11 przez dewelopera było bezpodstawne.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pani przedstawiła i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.

Ponadto, należy wskazać, iż z uwagi na fakt, że interpretacje prawa podatkowego wydawane są w indywidualnej sprawie na wniosek zainteresowanego – co wynika z art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej – to niniejsza interpretacja pełni funkcję ochronną jedynie dla Pani, jako podmiotu występującego z wnioskiem. W przypadku gdyby Pani mąż chciał uzyskać interpretację indywidualną powinien wystąpić z odrębnym wnioskiem o jej udzielenie.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

·      Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz.U. z 2026 r. poz. 622). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pani sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pani do interpretacji.

·      Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:

1)  z zastosowaniem art. 119a;

2)  w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;

3)  z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

·      Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

·      w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

·      w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.