0115-KDIT2.4011.247.2026.2.DT

Interpretacja indywidualna

– stanowisko prawidłowe

Szanowna Pani,

stwierdzam, że Pani stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest prawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

19 marca 2026 r. wpłynął Pani wniosek z 12 marca 2026 r. o wydanie interpretacji indywidualnej. Uzupełniła go Pani pismem z 16 kwietnia 2026 r. (wpływ 22 kwietnia 2026 r.) – w odpowiedzi na wezwanie. Treść wniosku jest następująca:

Opis stanu faktycznego

W 2023 r. sąd orzekł rozwód odstępując od orzekania o kontaktach. Ma Pani z małżeństwa dwoje małoletnich dzieci. W lutym 2024 r. sąd wydał postanowienie o realizowaniu kontaktów z dziećmi. Kontakty te wyczerpują znamiona opieki naprzemiennej. Na podstawie tego stanu faktycznego Zakład Ubezpieczeń Społecznych przyznał świadczenie wychowawcze, tzw. 800+ w równych częściach.

Pani były mąż jasno wyraził, że nie zgadza się na podział ulgi na dzieci w częściach równych. Z tego, co jest Pani wiadome, za 2024 r. (i spodziewa się Pani, że za 2025 r. już także) odliczył ulgę w całości chociaż nie jest rodzicem samotnie wychowującym dzieci.

Dzieci mają adres zamieszkania pod adresem zamieszania ojca, jednak nie ma innej możliwości, aby sąd wskazał dwa adresy. Administracyjnie jest to niemożliwe.

Stan faktyczny od czasu postanowienia sądu się nie zmienił. Trwa postępowanie zmieniające wyrok rozwodowy w kwestii opieki nad dziećmi. Aktualnie nadal obowiązuje postanowienie sądu z lutego 2024 r. wskazujące na opiekę naprzemienna. Wskazuje Pani jednak, że były mąż utrudnia kontakty z synem – ma Pani do czynienia z konfliktem lojalnościowym stwierdzonym przez psychologa. Wobec powyższego, faktyczną opiekę na równi z ojcem dzieci sprawuje nad jednym dzieckiem gdyż ojciec dzieci nie do końca respektuje postanowienia sądu.

Uzupełnienie i doprecyzowanie opisu stanu faktycznego

W latach 2024-2025 uzyskała Pani dochody opodatkowane według skali podatkowej z tytułu umowy o pracę.

Wyrok rozwodowy, o którym mowa we wniosku uprawomocnił się (...) 2023 r.

Pani syn urodził się (...) 2014 r., a córka (...) 2019 r.

Odpowiadając na pytanie, czy w okresie, którego dotyczy wniosek posiadała i wykonywała Pani władzę rodzicielską wskazała Pani, że tak oraz dodała Pani, że ma Pani pełnię władzy rodzicielskiej i cały czas jest ona wykonywana.

Odpowiadając na pytanie, czy w okresie, którego dotyczy wniosek ojciec dzieci posiadał i wykonywał władzę rodzicielską wskazała Pani, że tak oraz dodała Pani, że ojciec dzieci ma pełnię władzy rodzicielskiej i cały czas jest ona wykonywana.

Sąd nie orzekł formalnej opieki naprzemiennej (zabezpieczył kontakty na czas trwania postępowania) ponieważ od listopada 2023 r. trwa postępowanie regulujące kontakty z dziećmi i zmianę wyroku rozwodowego. Wniosek o uregulowanie kontaktów został przez Panią złożony po tym, jak ojciec dzieci przestał wywiązywać się z ustalonych przez Państwa wspólnie kontaktów z dziećmi. W wyroku rozwodowym sąd odstąpił od orzekania o kontaktach z uwagi na wypracowane przez Państwa porozumienie rodzicielskie, które było swojego rodzaju umową między rodzicami.

W lutym 2024 r. sąd udzielił zabezpieczenia do czasu prawomocnego zakończenia postępowania. W uzasadnieniu postanowienia sąd jasno wskazał, że taka forma kontaktów wyczerpuje znamiona opieki naprzemiennej oraz dzieci w skali miesiąca będą w równym czasie zarówno u matki jak i ojca. Sąd ustalił Pani kontakty następująco: co drugi tydzień od środy od odbioru dzieci z placówek oświatowych do niedzieli do godziny 19:00 oraz w każdym tygodniu od środy od odbioru dzieci z placówek oświatowych do piątku do zawiezienia dzieci do placówek oświatowych.

Przed wydaniem postanowienia o kontaktach z lutego 2024 r. kontakty z dziećmi były realizowane zgodnie z podpisanym przed sprawą rozwodową w 2023 r. porozumieniem rodzicielskim, w którym uzgodnione zostało, że dzieci będą spędzać zarówno u Pani jak i u ojca dzieci czas „po równo” w nieco innej konfiguracji dni. Była to kontynuacja uzgodnień przed Pani wyprowadzką z mieszkania byłego męża. Sąd postanowieniem z lutego 2024 r. zmienił tylko dni kontaktów.

Odpowiadając na pytanie, czy wspólnie z drugim rodzicem – w ramach pieczy naprzemiennej – wykonywała Pani władzę rodzicielską (zgodna współpraca rodziców we wszystkich aspektach wychowawczych) nad małoletnimi dziećmi, wskazała Pani, że tak oraz dodała, że władza rodzicielska jest wykonywana wspólnie.

Miejsce zamieszkania dzieci w 2024 r. i 2025 r. było u ich ojca. Jednak – co podkreśliła Pani we wniosku – nie ma innej możliwości, żeby sąd mógł ustalić dwa miejsca zamieszkania. W okresie kiedy przypada Pani czas kontaktów z dziećmi, dzieci są pod Pani opieką i pod Pani adresem zamieszkania. Adres pełni wyłącznie funkcję administracyjną ponieważ polskie prawo nie przewiduje możliwości posiadania dwóch adresów zamieszkania. Wskazuje Pani, że ma to miejsce nawet jeśli dzieci faktycznie mieszkają w dwóch domach.

W okresie, którego dotyczy wniosek żadne z dzieci nie zostało umieszczone w instytucji zapewniającej całodobowe utrzymanie.

W okresie, którego dotyczy wniosek w stosunku do Pani dzieci nie miały zastosowania przepisy art. 30c ustawy i podatku dochodowym od osób fizycznych lub ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym (z wyjątkiem przepisów dotyczących najmu prywatnego) – w zakresie osiągniętych w roku podatkowym przychodów, poniesionych kosztów uzyskania przychodów, zobowiązania lub uprawnienia do zwiększania lub pomniejszania podstawy opodatkowania albo przychodów, zobowiązania lub uprawnienia do dokonywania innych doliczeń lub odliczeń, bądź też przepisy ustawy o podatku tonażowym lub ustawy o aktywizacji przemysłu okrętowego i przemysłów komplementarnych.

Nie doszło między Panią i byłym mężem do porozumienia co do podziału ulgi prorodzinnej za 2024 r. Pani były mąż pisemnie odmówił podziału odliczenia ulgi na dzieci za ten rok. Za 2024 r. nie odliczyła Pani w ogóle ulgi na dzieci. Domniemywa Pani, że skoro Pani były mąż nie wyraził zgody na podział, to odliczył ulgę na dzieci w 100%.

Podobnie w przypadku ulgi prorodzinnej za 2025 r. nie doszło i nie dojdzie między Panią i byłym mężem do porozumienia co do jej podziału. Zapytała Pani byłego męża wprost o wyrażenie zgody na odliczenie ulgi po połowie. Odmowę otrzymała Pani również pisemnie. Za 2025 r. nie odliczyła Pani w ogóle ulgi na dzieci. Domniemywa Pani, że skoro Pani były mąż nie wyraził zgody na podział, to odliczył ulgę na dzieci w 100%.

Pytanie

Czy przysługuje Pani prawo do odliczenia połowy ulgi prorodzinnej na małoletnie dzieci za lata 2024-2025 biorąc pod uwagę postanowienie sądu wydane w lutym 2024 r., które (na czas trwania postępowania) zabezpiecza kontakty małoletnich dzieci w taki sposób, że mają być pod opieką zarówno Pani jak i ojca w równym wymiarze czasu?

Pani stanowisko w sprawie

W związku z tym, że opieka naprzemienna jest przez Panią wykonywana, uważa Pani, że przysługuje Pani prawo do odliczenia ulgi na małoletnie dzieci w proporcji 50/50. W latach, których dotyczy wniosek uzyskiwała Pani dochody z tytułu umowy o pracę, jednak ani w 2024 r. ani w 2025 r. nie odliczyła Pani ulgi w żadnym stopniu, z uwagi na brak zgody ojca. W Pani odczuciu ma Pani do tego pełne prawo z uwagi na to że pracuje Pani, odprowadza podatki oraz ponosi koszty utrzymania dzieci. Uważa Pani, że sprawując opiekę naprzemienną ulga na małoletnie dzieci powinna przysługiwać obojgu rodzicom w równym stopniu. Na podstawie tego samego stanu faktycznego Zakład Ubezpieczeń Społecznych przyznał Pani połowę świadczenia wychowawczego, tzw. 800+ na dwoje dzieci, wobec czego tym bardziej jest Pani przekonana, że przysługuje Pani prawo do odliczenia połowy ulgi na małoletnie dzieci.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku, jest prawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t.j. Dz.U. z 2024 r. poz. 226 ze zm.):

Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.

W myśl art. 27f ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Od podatku dochodowego obliczonego zgodnie z art. 27, podatnik ma prawo odliczyć kwotę obliczoną zgodnie z ust. 2 na każde małoletnie dziecko, w stosunku do którego w roku podatkowym:

1)  wykonywał władzę rodzicielską;

2)  pełnił funkcję opiekuna prawnego, jeżeli dziecko z nim zamieszkiwało;

3)  sprawował opiekę poprzez pełnienie funkcji rodziny zastępczej na podstawie orzeczenia sądu lub umowy zawartej ze starostą.

Stosownie do art. 27f ust. 2 ww. ustawy:

Odliczeniu podlega za każdy miesiąc kalendarzowy roku podatkowego, w którym podatnik wykonywał władzę, pełnił funkcję albo sprawował opiekę, o których mowa w ust. 1, w stosunku do:

1)  jednego małoletniego dziecka – kwota 92,67 zł, jeżeli dochody podatnika:

a)  pozostającego przez cały rok podatkowy w związku małżeńskim i jego małżonka, nie przekroczyły w roku podatkowym kwoty 112 000 zł,

b)  niepozostającego w związku małżeńskim, w tym również przez część roku podatkowego, nie przekroczyły w roku podatkowym kwoty 56 000 zł, za wyjątkiem podatnika samotnie wychowującego małoletnie dziecko wymienionego w art. 6 ust. 4c i 4g, do którego ma zastosowanie kwota dochodu określona w lit. a;

2)  dwojga małoletnich dzieci – kwota 92,67 zł na każde dziecko;

3)  trojga i więcej małoletnich dzieci – kwota:

a)  92,67 zł odpowiednio na pierwsze i drugie dziecko,

b)  166,67 zł na trzecie dziecko,

c)  225 zł na czwarte i każde kolejne dziecko.

Na mocy art. 27f ust. 2a tej ustawy:

Za dochody, o których mowa w ust. 2 pkt 1, uważa się dochody uzyskane łącznie w danym roku podatkowym, do których mają zastosowanie zasady opodatkowania określone w art. 27 , art. 30b i art. 30c , pomniejszone o kwotę składek, o których mowa w art. 26 ust. 1 pkt 2 i 2a oraz art. 30c ust. 2 pkt 2.

W świetle art. 27f ust. 2b omawianej ustawy:

Odliczenie, o którym mowa w ust. 2 pkt 2 lub 3, przysługuje podatnikowi określonemu w ust. 1, który co najmniej przez jeden dzień roku podatkowego wykonywał władzę, pełnił funkcję lub sprawował opiekę, o których mowa w ust. 1, w stosunku do więcej niż jednego dziecka.

Art. 27f ust. 2c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych stanowi, że:

Odliczenie, o którym mowa w ust. 1, nie przysługuje, poczynając od miesiąca kalendarzowego, w którym dziecko:

a)  na podstawie orzeczenia sądu zostało umieszczone w instytucji zapewniającej całodobowe utrzymanie w rozumieniu przepisów o świadczeniach rodzinnych;

b)  wstąpiło w związek małżeński.

Z art. 27f ust. 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wynika, że:

W przypadku gdy w tym samym miesiącu kalendarzowym w stosunku do dziecka wykonywana jest władza, pełniona funkcja lub sprawowana opieka, o których mowa w ust. 1, każdemu z podatników przysługuje odliczenie w kwocie stanowiącej 1/30 kwoty obliczonej zgodnie z ust. 2 za każdy dzień sprawowania pieczy nad dzieckiem.

Zgodnie z art. 27f ust. 4 tej ustawy:

Odliczenie dotyczy łącznie obojga rodziców, opiekunów prawnych dziecka albo rodziców zastępczych pozostających w związku małżeńskim. Kwotę tę podatnicy mogą odliczyć od podatku w dowolnej proporcji przez nich ustalonej. W przypadku braku porozumienia między podatnikami, którzy zgodnie z rozstrzygnięciem sądu wspólnie wykonują władzę rodzicielską nad małoletnim dzieckiem po rozwodzie lub w trakcie separacji (piecza naprzemienna), lub gdy miejsce zamieszkania dziecka jest takie samo jak miejsce zamieszkania obojga rodziców, opiekunów prawnych dziecka albo rodziców zastępczych pozostających w związku małżeńskim – kwotę tę podatnicy odliczają w częściach równych. W pozostałych przypadkach odliczenie w wysokości 100% stosuje podatnik, u którego dziecko ma miejsce zamieszkania w rozumieniu ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. – Kodeks cywilny.

W świetle zaś art. 26 § 1 i 2 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t.j. Dz.U. z 2025 r. poz. 1071 ze zm.):

§ 1. Miejscem zamieszkania dziecka pozostającego pod władzą rodzicielską jest miejsce zamieszkania rodziców albo tego z rodziców, któremu wyłącznie przysługuje władza rodzicielska lub któremu zostało powierzone wykonywanie władzy rodzicielskiej.

§ 2. Jeżeli władza rodzicielska przysługuje na równi obojgu rodzicom mającym osobne miejsce zamieszkania, miejsce zamieszkania dziecka jest u tego z rodziców, u którego dziecko stale przebywa. Jeżeli dziecko nie przebywa stale u żadnego z rodziców, jego miejsce zamieszkania określa sąd opiekuńczy.

W myśl art. 27f ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Odliczenia dokonuje się w zeznaniu, o którym mowa w art. 45 ust. 1, podając liczbę dzieci i ich numery PESEL, a w przypadku braku tych numerów – imiona, nazwiska oraz daty urodzenia dzieci. Na żądanie organów podatkowych, podatnik jest obowiązany przedstawić zaświadczenia, oświadczenia oraz inne dowody niezbędne do ustalenia prawa do odliczenia, w szczególności:

1)  odpis aktu urodzenia dziecka;

2)  zaświadczenie sądu rodzinnego o ustaleniu opiekuna prawnego dziecka;

3)  odpis orzeczenia sądu o ustaleniu rodziny zastępczej lub umowę zawartą między rodziną zastępczą a starostą;

4)  zaświadczenie o uczęszczaniu pełnoletniego dziecka do szkoły.

Stosownie do art. 27f ust. 7 ww. ustawy:

Przepis art. 6 ust. 8 stosuje się odpowiednio do dzieci, o których mowa w ust. 1 i 6.

W świetle art. 6 ust. 8 tej ustawy:

Sposób opodatkowania, o którym mowa w ust. 2 i 4d, nie ma zastosowania, w przypadku gdy chociażby jeden z małżonków, osoba samotnie wychowująca dziecko lub jej dziecko:

1)  stosuje przepisy:

a)  art. 30c lub

a)  ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym, z wyjątkiem art. 6 ust. 1a tej ustawy

-     w zakresie osiągniętych w roku podatkowym przychodów, poniesionych kosztów uzyskania przychodów, zobowiązania lub uprawnienia do zwiększania lub pomniejszenia podstawy opodatkowania albo przychodów, zobowiązania lub uprawnienia do dokonywania innych doliczeń lub odliczeń;

2)  podlega opodatkowaniu na zasadach wynikających z ustawy z dnia 24 sierpnia 2006 r. o podatku tonażowym lub ustawy z dnia 6 lipca 2016 r. o aktywizacji przemysłu okrętowego i przemysłów komplementarnych.

Z literalnego brzmienia art. 27f ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wynika, że warunkiem zastosowania przez rodzica ulgi na małoletnie dziecko jest wykonywanie w stosunku do tego dziecka władzy rodzicielskiej. Wobec tego, zasadnym jest odniesienie się do ustawy z dnia 25 lutego 1964 r. – Kodeks rodzinny i opiekuńczy (t.j. Dz.U. z 2026 r. poz. 236).

Z art. 92 ww. ustawy wynika, że:

Dziecko pozostaje aż do pełnoletności pod władzą rodzicielską.

Zgodnie z art. 93 § 1 ww. ustawy:

Władza rodzicielska przysługuje obojgu rodzicom.

Stosownie do art. 95 § 1 ww. ustawy:

Władza rodzicielska obejmuje w szczególności obowiązek i prawo rodziców do wykonywania pieczy nad osobą i majątkiem dziecka oraz do wychowania dziecka, z poszanowaniem jego godności i praw.

W myśl art. 97 § 1 przytoczonego Kodeksu:

Jeżeli władza rodzicielska przysługuje obojgu rodzicom, każde z nich jest obowiązane i uprawnione do jej wykonywania.

Podkreślić należy, że korzystanie z każdej preferencji podatkowej, w tym ulgi przewidzianej w art. 27f ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, uzależnione jest od spełnienia wszystkich ustawowych przesłanek wymaganych do jej zastosowania.

Jak wynika z art. 27f ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ulga na małoletnie dzieci przysługuje rodzicom, jeżeli wykonują władzę rodzicielską. Wobec tego samo posiadanie władzy rodzicielskiej jest niewystarczające do zastosowania przedmiotowej preferencji. Dla nabycia prawa do ulgi konieczne jest zarówno posiadanie przez rodzica władzy rodzicielskiej nad małoletnim dzieckiem, jak i jej faktyczne wykonywanie, czyli wykonywanie wszystkich obowiązków, dzięki którym dziecko wychowywane jest w sposób zapewniający jego prawidłowy rozwój, w szczególności sprawowanie faktycznej pieczy nad dzieckiem i jego wychowywanie, troszczenie się o fizyczny i duchowy rozwój dziecka, a więc zapewnienie/zabezpieczenie wszystkich potrzeb dziecka od bytowych po edukacyjne, rozwojowe, zdrowotne i emocjonalne.

Przy czym przez wychowywanie należy rozumieć zapewnianie stałej opieki, prowadzącej do uzyskania pełnego rozwoju fizycznego i psychicznego. Chodzi zatem o aktywne uczestniczenie w wychowywaniu dziecka i realny wpływ na rozwój jego osobowości. Realizacja prawa wykonywania władzy rodzicielskiej może następować przykładowo poprzez osobiste kontakty z nauczycielami, interesowanie się stanem zdrowia dziecka i pomoc w jego leczeniu, zapewnianie wsparcia w nauce, interesowanie się sposobem spędzania wolnego czasu. Wykonywanie władzy rodzicielskiej należy zatem odnieść do konkretnych okoliczności faktycznych, w oparciu o zachowania i konkretną aktywność rodziców wobec dziecka.

Natomiast stosownie do art. 27f ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, kwotę obliczoną zgodnie z art. 27f ust. 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, rodzice mogą odliczyć od podatku:

a)  w dowolnej proporcji przez nich ustalonej,

b)  w równych częściach w przypadku braku porozumienia między rodzicami, którzy:

-     zgodnie z rozstrzygnięciem sądu wspólnie wykonują władzę rodzicielską nad dzieckiem po rozwodzie lub w trakcie separacji (piecza naprzemienna), lub

-     gdy miejsce zamieszkania dziecka jest takie samo jak miejsce zamieszkania obojga rodziców, opiekunów prawnych dziecka albo rodziców zastępczych pozostających w związku małżeńskim.

W przypadkach innych niż wyżej wymienione, odliczenie w wysokości 100% stosuje ten z rodziców, u którego dziecko ma miejsce zamieszkania w rozumieniu ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. – Kodeks cywilny.

We wniosku wskazała Pani, że jest Pani matką dwójki małoletnich dzieci. W 2023 r. sąd rozwiązał Pani małżeństwo, odstępując jednocześnie od odrzekania o kontaktach z dziećmi. Zarówno Pani jak i ojciec dzieci posiadają władzę rodzicielską, którą cały czas wykonują. Z treści wniosku wynika, że sąd nie orzekł formalnej opieki naprzemiennej. Niemniej jednak do lutego 2024 r. Pani kontakty z dziećmi były realizowane zgodnie z zawartym porozumieniem rodzicielskim, w którym ustalone zostało, że dzieci będą spędzać zarówno u Pani jak i u ich ojca czas „po równo”. W lutym 2024 r. sąd dokonał zmiany dni kontaktów wydając postanowienie o zabezpieczeniu w toczącej się obecnie sprawie. W uzasadnieniu postanowienia sąd jasno wskazał, że taka forma kontaktów wyczerpuje znamiona opieki naprzemiennej oraz dzieci w skali miesiąca będą w równym czasie zarówno u Pani jak i ojca. Sąd ustalił Pani kontakty następująco: co drugi tydzień od środy od odbioru dzieci z placówek oświatowych do niedzieli do godziny 19:00 oraz w każdym tygodniu od środy od odbioru dzieci z placówek oświatowych do piątku do zawiezienia dzieci do placówek oświatowych. Wskazała Pani ponadto, że na podstawie takiego stanu faktycznego Zakład Ubezpieczeń Społecznych przyznał Państwu świadczenie wychowawcze w równych częściach. W treści wniosku wskazała Pani także, że władza rodzicielska jest przez Państwa wykonywana wspólnie. Sąd ustalił miejsce zamieszkania dzieci przy ojcu, jednakże jak podkreśliła Pani w treści wniosku, wynika to z braku innej możliwości (przeszkoda administracyjna). W czasie kiedy przypada Pani okres kontaktów z dziećmi, dzieci są pod Pani opieką i pod Pani adresem zamieszkania.

Nie doszło pomiędzy Panią i ojcem dziecka do porozumienia w sprawie podziału ulgi prorodzinnej za lata 2024-2025. W okresie, którego dotyczy wniosek uzyskała Pani dochody opodatkowane według skali podatkowej i nie miały w stosunku do Pani dzieci zastosowania przepisy wskazane w art. 6 ust. 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Mając na uwadze powyższe, stwierdzić należy, że w przypadku braku porozumienia w sprawie podziału ulgi, gdy po rozwodzie wykonują Państwo wspólnie władzę rodzicielską w ramach sprawowanej przez Państwa pieczy naprzemiennej nad małoletnimi dziećmi to niezależnie od wskazanego adresu zamieszkania dzieci – kwotę ulgi prorodzinnej, o której mowa w art. 27f ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych za lata 2024-2025 mogła rozliczyć Pani w połowie określonej w przepisach wysokości. Do Pani sytuacji w tych latach znajduje bowiem zastosowanie zdanie trzecie przepisu art. 27f ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, zgodnie z którym w takim przypadku kwotę ulgi prorodzinnej podatnicy odliczają w częściach równych.

Wobec powyższego, Pani stanowisko oceniłem jako prawidłowe.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pani przedstawiła i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

·      Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2026 r. poz. 622). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pani sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pani do interpretacji.

·      Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:

1)  z zastosowaniem art. 119a;

2)  w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;

3)  z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

·      Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

·      w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

·      w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.