0115-KDIT2.4011.231.2026.3.ŁS

Interpretacja indywidualna

– stanowisko nieprawidłowe

Szanowny Panie,

stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego zdarzenia przyszłego jest nieprawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

18 marca 2026 r. wpłynął Pana wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej. Uzupełnił go Pan – na wezwania organu – pismami z 20 kwietnia 2026 r. oraz z 21 maja 2026 r. Treść wniosku jest następująca:

Opis zdarzenia przyszłego

Od 1 lipca 2006 r. do 31 grudnia 2024 r. mieszkał Pan i pracował w Irlandii (będąc rezydentem podatkowym Republiki Irlandii).

Od 1 lipca 2006 r. był Pan członkiem funduszy emerytalnych – ostatnio, tj. od 8 kwietnia 2024 r. do 31 grudnia 2024 r. (...), plan numer (...). Wszystkie fundusze działały w oparciu o przepisy emerytalne obowiązujące w Irlandii.

Od 1 stycznia 2025 r. zamieszkuje Pan w Polsce. Prowadzi Pan jednoosobową działalność gospodarczą i jest Pan rezydentem podatkowym RP.

W związku z zakończeniem zatrudnienia w Irlandii – zgodnie z regulaminem Funduszu oraz prawem emerytalnym i podatkowym Republiki Irlandii – po ukończeniu 50 roku życia może Pan wypłacić 25% zgromadzonych środków (suma ta jest zwolniona z podatku dochodowego w Republice Irlandii) a pozostałą część sumy przetransferować do „Zatwierdzonego Funduszu Emerytalnego” (Approved Retirement Fund), tj. innego funduszu emerytalnego, działającego w oparciu o przepisy emerytalne i podatkowe Republiki Irlandii.

Informuje Pan, że urodził się (...) 1971 r. tj. ma Pan 55 lat.

Uzupełnienie opisu zdarzenia przyszłego

Wypłata 25% środków zgromadzonych w zagranicznym Funduszu nie nastąpiła. Wypłata może nastąpić po uzyskaniu informacji z KIS. Pytanie/wniosek o interpretację złożony został w celu uzyskania stanowiska KIS dotyczącego Pana sytuacji w przypadku wypłaty środków.

25% zgromadzonych środków to około 75 000 Euro (trudno podać dokładną kwotę, ponieważ wartość funduszu jest zmienna).

W ewentualnej dacie wypłaconych środków Pana miejscem zamieszkania i rezydencji podatkowej jest wyłącznie Rzeczpospolita Polska. Jest Pan obywatelem Polski oraz Irlandii.

Wypłata może nastąpić w związku z osiągnięciem wymaganego przez Fundusz – i obowiązujące w Irlandii prawo – wieku (tj. 50 lat).

Na pytanie z wezwania dotyczące tego czy uprawnienie do otrzymania środków i ich wypłata będzie związana z osiągnięciem przez Pana ustawowego wieku emerytalnego obowiązującego w Irlandii lub w związku z wcześniejszym przejściem na emeryturę wskazał Pan, że wypłata może nastąpić w związku z regulaminem Funduszu oraz prawem obowiązującym w Irlandii, które pozwala na wypłatę 25% środków z Funduszu wraz z osiągnięciem wieku 50 lat.

Wypłata nie stanowi „wycofania” środków – jest przysługującym zgodnie z regulaminem Funduszu oraz prawem Republiki Irlandii, świadczeniem emerytalnym zwolnionym z opodatkowania (do łącznej wartości wszystkich wypłat 200 000 Euro). Jednocześnie informuje Pan, że nie wypłacał dotychczas żadnych środków z Funduszu.

Fundusz emerytalny, z którego otrzyma Pan wypłatę 25% środków, został utworzony i działał w oparciu o przepisy dotyczące pracowniczych programów emerytalnych obowiązujące w Irlandii.

Nie wykonywał Pan w Irlandii usług o charakterze publicznym świadczonych na rzecz państwa, jednostek samorządu lokalnego tego państwa albo jednej z ich osób prawnych prawa publicznego. Był Pan zatrudniony w sektorze prywatnym.

Regulamin przewiduje kilka opcji wykorzystania zgromadzonych środków. Jedną z nich jest wypłacenie maksymalnie 25% zgromadzonych środków oraz (1) wykupienie emerytury (annuity) lub (2) przeniesienie pozostałych środków do „Approved Retirement Fund”. Szczegółowa procedura jest opisana w dokumencie (...).

Dodatkowo, regulacje podatkowe Republiki Irlandii określają maksymalną sumę wypłaconych środków i zwolnioną z opodatkowania na 200 tys. euro (...).

Jak opisano na stronie (...) – procedura „przejścia na emeryturę” – w tym wypłata 25% „cash lump sum” – możliwa jest z osiągnięciem wieku 50 lat.

Fundusz jest częścią systemu emerytalnego obowiązującego w Republice Irlandii i podlega regulacjom Republiki Irlandii. Celem Funduszu jest gromadzenie środków, które mają zabezpieczyć źródła utrzymania po przejściu na emeryturę i w tym celu te środki były gromadzone.

Republika Irlandii nie reguluje „wieku przejścia na emeryturę”. Wiek przejścia na emeryturę określają indywidualne kontrakty. Wypłata „state pension”, tj. emerytury państwowej następuje po ukończeniu 66 lat.

Procedura oraz regulacje dostępne są po adresem: (...)

Wypłata 25% środków uzależniona jest od osiągnięcia określonego wieku przyjętego dla członków Funduszu tj. 50 lat. Regulacje podatkowe Republiki Irlandii nie określają minimalnego ani maksymalnego wieku dla tej wypłaty, określają jedynie maksymalną jej wysokość (jako wypłaty zwolnionej z opodatkowania).

Pytanie

Czy wypłata 25% środków zgromadzonych w zagranicznym Funduszu, zgodnie z przepisami Funduszu oraz prawa emerytalnego i podatkowego Republiki Irlandii, przed ukończeniem 60 roku życia podlega zwolnieniu zgodnie z art. 21 ust. 1 pkt 58?

Pana stanowisko w sprawie

Uważa Pan, że wypłata 25% zgromadzonych środków nie podlega opodatkowaniu podatkiem od osób fizycznych, bo nie podlega opodatkowaniu zgodnie z przepisami podatkowymi i emerytalnymi Republiki Irlandii oraz następuje zgodnie z Regulaminem Funduszu.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku, jest nieprawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 592 ze zm.):

Osoby fizyczne, jeżeli mają miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, podlegają obowiązkowi podatkowemu od całości swoich dochodów (przychodów) bez względu na miejsce położenia źródeł przychodów (nieograniczony obowiązek podatkowy).

Na podstawie art. 3 ust. 1a ww. ustawy:

Za osobę mającą miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej uważa się osobę fizyczną, która:

1)  posiada na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej centrum interesów osobistych lub gospodarczych (ośrodek interesów życiowych) lub

2)  przebywa na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej dłużej niż 183 dni w roku podatkowym.

Natomiast art. 3 ust. 2a cytowanej ustawy stanowi, że:

Osoby fizyczne, jeżeli nie mają na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej miejsca zamieszkania, podlegają obowiązkowi podatkowemu tylko od dochodów (przychodów) osiąganych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej (ograniczony obowiązek podatkowy).

Stosownie zaś do art. 4a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Przepisy art. 3 ust. 1, 1a, 2a i 2b stosuje się z uwzględnieniem umów w sprawie unikania podwójnego opodatkowania, których stroną jest Rzeczpospolita Polska.

W kontekście powyższego wyjaśnienia wymaga, że ustalenie miejsca zamieszkania podatnika decyduje o zakresie ciążącego na nim obowiązku podatkowego. Inaczej mówiąc, od miejsca zamieszkania zależy czy podatnik podlega nieograniczonemu, czy ograniczonemu obowiązkowi podatkowemu w Polsce. Nieograniczonym obowiązkiem podatkowym objęci są podatnicy, którzy w Polsce mają miejsce zamieszkania. Podlegają oni obowiązkowi podatkowemu od całości swoich dochodów (przychodów) bez względu na miejsce położenia źródeł przychodów. Natomiast jeśli podatnik będzie miał miejsce zamieszkania za granicą, to w Polsce będzie płacił podatek tylko od dochodów (przychodów) uzyskanych w danym roku podatkowym w Polsce (ograniczony obowiązek podatkowy).

Przepis art. 3 ust. 1a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wskazuje na dwa warunki, od spełnienia których uzależnia się kwalifikację danej osoby jako mającej miejsce zamieszkania w Polsce. Powyższe przesłanki są rozdzielone spójnikiem „lub”, co jest równoznaczne z tym, że wystarczy spełnienie którejkolwiek z nich, aby uznać, że osoba posiada miejsce zamieszkania w Polsce, a co za tym idzie - podlega w kraju nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu, czyli opodatkowaniu od wszystkich osiąganych dochodów.

Jako pierwszy warunek pozwalający na uznanie osoby za mającą miejsce zamieszkania na terytorium RP przepis wskazuje posiadanie centrum interesów osobistych lub gospodarczych (ośrodek interesów życiowych). Przesłanka ta została skonstruowana w bardzo szeroki sposób, jeśli chodzi o zakreśloną grupę osób, które na potrzeby podatku dochodowego od osób fizycznych posiadają w Polsce ośrodek interesów życiowych. Wynikać może to z użycia w powołanym powyżej przepisie spójnika „lub” w sformułowaniu „centrum interesów osobistych lub gospodarczych” dla doprecyzowania kiedy uznaje się daną osobę za mającą miejsce zamieszkania na terytorium RP. Tym samym określona osoba, która ma ścisłe powiązania biznesowe czy też gospodarcze w Polsce, a całą rodzinę i znajomych w innym państwie, może w takiej sytuacji podlegać opodatkowaniu w Polsce od całości swoich dochodów.

Za osobę mającą miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej uważa się również osobę fizyczną, która przebywa na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej dłużej niż 183 dni w roku podatkowym. W świetle art. 3 ust. 1a ww. ustawy analizowany warunek stanowi samodzielną podstawę do uznawania określonej kategorii osób za rezydentów, niezależną od omówionego powyżej posiadania na terytorium RP centrum interesów życiowych.

W przedmiotowej sprawie zastosowanie znajduje Umowa między Rządem Rzeczypospolitej Polskiej a Rządem Irlandii w sprawie unikania podwójnego opodatkowania i zapobiegania uchylaniu się od opodatkowania w zakresie podatków od dochodu, sporządzona w Madrycie dnia 13 listopada 1995 r. (Dz. U. z 1996 r. Nr 29 poz. 129), zmodyfikowana przez Konwencję wielostronną implementującą środki traktatowego prawa podatkowego mające na celu zapobieganie erozji podstawy opodatkowania i przenoszeniu zysku, podpisaną przez Polskę i Irlandię w dniu 7 czerwca 2017 r. („Konwencja MLI”).

W myśl art. 18 ust. 1 ww. Umowy:

Z uwzględnieniem postanowień artykułu 19 ustęp 2, emerytury i inne podobne świadczenia wypłacane osobie mającej miejsce zamieszkania w Umawiającym się Państwie z tytułu wcześniejszego zatrudnienia oraz każda renta wypłacana takiej osobie podlegają opodatkowaniu tylko w tym Państwie.

Stosownie do art. 18 ust. 2 ww. Umowy:

Określenie „renta” oznacza określoną kwotę wypłacaną okresowo w ustalonych terminach dożywotnio lub przez konkretny lub dający się wymierzyć okres, jako spełnienie zobowiązania dokonywania płatności w zamian za uprzednio w pełni wykonane świadczenie pieniężne lub w równoważniku pieniężnym.

Zgodnie natomiast z art. 22 ust. 1 Umowy między Rządem Rzeczypospolitej Polskiej a Rządem Irlandii:

Części dochodu osoby mającej miejsce zamieszkania lub siedzibę w Umawiającym się Państwie, bez względu na to, skąd są one osiągane, a które nie zostały objęte postanowieniami poprzednich artykułów niniejszej umowy, podlegają opodatkowaniu tylko w tym Państwie.

Biorąc zatem pod uwagę przedstawione we wniosku okoliczności, uznać należy, iż świadczenie, które zamierza Pan otrzymać z irlandzkiego funduszu, o którym mowa we wniosku, będzie podlegać opodatkowaniu tylko w Pana miejscu zamieszkania, czyli w Polsce.

Do opodatkowania przedmiotowej wypłaty w Polsce będą miały zatem zastosowanie przepisy polskiego prawa podatkowego, tj. ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Podstawową zasadą obowiązującą w przepisach ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych jest zasada powszechności opodatkowania, która wyrażona została w art. 9 ust. 1 tej ustawy. Z jego treści wynika, że:

Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.

Brzmienie tego przepisu wskazuje, że opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych podlegają wszelkiego rodzaju dochody uzyskane przez podatnika, z wyjątkiem tych, które zostały enumeratywnie wymienione w katalogu zwolnień przedmiotowych zawartym w powyższej ustawie bądź, od których zaniechano poboru podatku.

W myśl art. 11 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Przychodami, z zastrzeżeniem art. 14-15, art. 17 ust. 1 pkt 6, 9, 10 w zakresie realizacji praw wynikających z pochodnych instrumentów finansowych, pkt 11, art. 19, art. 25b, art. 30ca, art. 30da i art. 30f, są otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń.

Jak wynika z powołanego powyżej przepisu, ustawodawca przyjął zasadę, że przychodem są:

-     pieniądze i wartości pieniężne, które zostały otrzymane przez podatnika – tj. takie pieniądze i wartości pieniężne, które podatnik rzeczywiście „dostał, odebrał, zainkasował, objął w posiadanie”;

-     pieniądze i wartości pieniężne, które zostały postawione do dyspozycji podatnika – tj. takie przysporzenia, które zostały mu faktycznie udostępnione/przekazane do odbioru; takie pieniądze i środki pieniężne, które podatnik ma możliwość włączyć do swojego władztwa, a więc ma możliwość skorzystania z tychże pieniędzy i wartości pieniężnych i nie jest to uzależnione od dodatkowej zgody osoby stawiającej określone pieniądze i wartości pieniężne do dyspozycji podatnika.

Ponadto, za przychód należy uznać również wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń.

Na podstawie zaś art. 11a ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Przychody w walutach obcych przelicza się na złote według kursu średniego walut obcych ogłaszanego przez Narodowy Bank Polski z ostatniego dnia roboczego poprzedzającego dzień uzyskania przychodu.

Wobec powyższego do kategorii przychodu – w rozumieniu cytowanego wyżej art. 11 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych – można niewątpliwie zaliczyć różnego rodzaju świadczenia pieniężne, w tym świadczenia wypłacane uczestnikom funduszy emerytalnych działających w oparciu o przepisy dotyczące pracowniczych programów emerytalnych.

Nie oznacza to jednak, że wszystkie te świadczenia podlegają opodatkowaniu. Niektóre z nich, wymienione w katalogu zwolnień przedmiotowych, określonym w art. 21 ust. 1 cyt. ustawy, korzystają ze zwolnienia od podatku. Przy czym korzystanie z każdej preferencji podatkowej, w tym zwolnienia od podatku, jest możliwe wyłącznie w sytuacji, gdy spełnione są wszelkie przesłanki określone w przepisie stanowiącym podstawę prawną danej preferencji.

Stosownie do regulacji zawartej w art. 21 ust. 1 pkt 58 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Wolne od podatku dochodowego są wypłaty:

a)  transferowe środków zgromadzonych w ramach pracowniczego programu emerytalnego do innego pracowniczego programu emerytalnego lub na indywidualne konto emerytalne w rozumieniu przepisów o indywidualnych kontach emerytalnych,

b)  środków zgromadzonych w pracowniczym programie emerytalnym dokonane na rzecz uczestnika lub osób uprawnionych do tych środków po śmierci uczestnika,

c)  środków zgromadzonych w grupowej formie ubezpieczenia na życie związanej z funduszem inwestycyjnym lub w innej formie grupowego gromadzenia środków na cele emerytalne dla pracowników - do pracowniczego programu emerytalnego, zgodnie z przepisami o pracowniczych programach emerytalnych

–    - z zastrzeżeniem ust. 33.

W myśl art. 21 ust. 33 ww. ustawy:

Przez pracownicze programy emerytalne rozumie się pracownicze programy emerytalne utworzone i działające w oparciu o przepisy dotyczące pracowniczych programów emerytalnych obowiązujące w państwach członkowskich Unii Europejskiej lub w innych państwach należących do Europejskiego Obszaru Gospodarczego albo w Konfederacji Szwajcarskiej.

Na podstawie zaś art. 2 ust. 1 pkt 18 ustawy z dnia 20 kwietnia 2004 r. o pracowniczych programach emerytalnych (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 556 ze zm.):

Użyte w ustawie określenia oznaczają: wypłata - dokonaną przez uczestnika lub osobę uprawnioną wypłatę gotówkową lub realizację przelewu środków zgromadzonych w ramach programu na wskazany przez uczestnika lub tę osobę rachunek bankowy - na warunkach określonych w umowie zakładowej, w przypadku spełnienia warunków określonych w ustawie.

Warunki te określone są w art. 42 ust. 1 - 3 ww. ustawy, zgodnie z którym:

1. Wypłata następuje:

1)  na wniosek uczestnika po osiągnięciu przez niego wieku 60 lat;

2)  na wniosek uczestnika po przedstawieniu przez niego decyzji o przyznaniu prawa do emerytury i po ukończeniu 55. roku życia;

3)  w przypadku ukończenia przez uczestnika 70 lat, jeżeli wcześniej nie wystąpił z wnioskiem o wypłatę środków;

4)  na wniosek osoby uprawnionej, w przypadku śmierci uczestnika.

2. Przepisu ust. 1 pkt 3 nie stosuje się, jeżeli uczestnik jest pracownikiem pracodawcy prowadzącego ten program. W takim przypadku wypłata następuje po ustaniu stosunku pracy.

3. Wypłata może być, w zależności od wniosku uczestnika albo osoby uprawnionej, dokonywana jednorazowo albo ratalnie. Wypłata jednorazowa jest dokonywana w terminie nie dłuższym niż 1 miesiąc od dnia złożenia wniosku, a w przypadku wypłaty ratalnej pierwsza rata jest płatna w terminie nie dłuższym niż 1 miesiąc od dnia złożenia wniosku, chyba że uczestnik albo osoba uprawniona wystąpi z wnioskiem o wypłatę w terminie późniejszym.

Z powyższego wynika, że zamiarem ustawodawcy było, aby określenie „wypłata” dotyczyło świadczeń, które realizują cel programu emerytalnego, tj. zabezpieczenie źródła utrzymania osobie otrzymującej wypłatę po przejściu na emeryturę.

Tymczasem, w przedstawionej we wniosku sytuacji wypłata 25% środków zgromadzonych w Funduszu nie nastąpi w związku z osiągnięciem przez Pana ustawowego wieku emerytalnego obowiązującego w Republice Irlandii ani w związku z wcześniejszym przejściem na emeryturę. Jak wynika z opisu sprawy, wypłata ta może nastąpić po ukończeniu przez Pana 50 roku życia, czyli progu wiekowego wymaganego wyłącznie na podstawie regulaminu Funduszu. Ponadto z opisu sprawy wynika, że wypłata obejmie jedynie część środków zgromadzonych w Funduszu, natomiast pozostałe środki nadal pozostaną w systemie emerytalnym i zostaną przeznaczone na wykupienie emerytury (annuity) albo przeniesione do „Approved Retirement Fund”.

Wobec tego wypłata przez Pana 25% środków z zagranicznego funduszu przed ukończeniem przez Pana 60 roku życia i bez posiadania decyzji o przyznaniu uprawnień emerytalnych będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych w Polsce jako przychód w rozumieniu art. 11 ust. 1 omawianej ustawy i tym samym nie będzie korzystała ze zwolnienia określonego w art. 21 ust. 1 pkt 58 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Bez wpływu na powyższe pozostaje okoliczność, że zgodnie z przepisami prawa Republiki Irlandii przedmiotowa wypłata korzysta ze zwolnienia z opodatkowania w tym państwie. Zwolnienie wynikające z przepisów prawa obcego nie oznacza bowiem automatycznie zwolnienia od opodatkowania na gruncie przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych obowiązujących w Polsce.

Wobec powyższego Pana stanowisko należało uznać za nieprawidłowe.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Pan przedstawił i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

·      Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego i zastosuje się Pan do interpretacji.

·      Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:

1)  z zastosowaniem art. 119a;

2)  w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;

3)  z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

·      Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

·      w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

·      w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.