0115-KDIT2.4011.228.2026.3.ŁS
Możliwość skorzystania z ulgi na powrót.
Interpretacja indywidualna
– stanowisko prawidłowe
Szanowna Pani,
stwierdzam, że Pani stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego zdarzenia przyszłego jest prawidłowe.
Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej
15 marca 2026 r. wpłynął Pani wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej. Uzupełniła go Pani – na wezwania organu – pismem z 25 kwietnia 2026 r. oraz pismem z 22 maja 2026 r. Treść wniosku jest następująca:
Opis zdarzenia przyszłego
W 2026 r. powróciła Pani na stałe do Polski po ponad trzyletnim pobycie i pracy w Niemczech. W latach od 2022 do 2025 r. była Pani rezydentką podatkową Niemiec, gdzie mieszkała i wykonywała Pani pracę. W lutym 2026 r. przeniosła Pani miejsce zamieszkania oraz ośrodek interesów życiowych do Polski i podlega Pani w Polsce nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu. Za lata 2022-2024 składała Pani zeznania podatkowe w Niemczech. W najbliższym czasie złoży Pani rozliczenie podatkowe za rok 2025. Planuje Pani rozpocząć korzystanie z tzw. „ulgi na powrót" (na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 152 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych), licząc od roku 2026 i zamierza Pani ją kontynuować przez kolejne 4 lata podatkowe.
Posiada Pani obywatelstwo polskie. Wyjechała Pani do Niemiec 5 lipca 2022 r. Wyjazd nastąpił w celu podjęcia stałego zatrudnienia oraz zmiany stałego miejsca zamieszkania. Początkowo była Pani zatrudniona przez różne agencje zatrudnienia, świadcząc pracę we wskazanych przez nich zakładach pracy na terytorium Niemiec. Były to: (...) (od 5 lipca 2022 r. do 24 lipca 2022 r.), (...) (od 25 lipca 2022 r. do 26 lipca 2022 r.), (...) (od 28 lipca 2022 r. do 23 sierpnia 2022 r.), (...) (od 26 sierpnia 2022 r. do 28 lutego 2023 r.), (...) (od 1 marca 2023 r. do 27 lipca 2023 r.). Dowód: wydruki elektronicznego zeznania podatkowego w latach 2022-2023.
Następnie 1 sierpnia 2023 r. podjęła Pani pracę w (...). Pracę tę świadczyła Pani do dnia 31 lipca 2025 r. Dowód: pierwsze strony dwóch umów o pracę, zaświadczenie o wygaśnięciu umowy oraz wydruki elektronicznego zeznania podatkowego za rok 2024 i 2025.
Z uwagi na brak możliwości podjęcia pracy w regionie Pani zamieszkania w Niemczech, podjęła Pani zatrudnienie na podstawie umowy zlecenia w polskiej firmie X jako opiekunka osób starszych. Zlecenia były zawarte w okresach: od 1 sierpnia 2025 r. do 15 października 2025 r. oraz od 14 grudnia 2025 r. do 13 lutego 2026 r. Praca była wykonywana w landzie (...) na terytorium Niemiec i wypłacana w euro. Z uwagi na fakt, iż polska firma nie miała możliwości zatrudnienia Pani przy wskazaniu Pani niemieckiego adresu zamieszkania i zameldowania, w umowach zmuszona była Pani podać adres Pani domu rodzinnego w Polsce, gdzie nie zamieszkiwała Pani ani nie była Pani zameldowana.
W ramach ww. umów zleceń, składki na ubezpieczenia były odprowadzane do polskiego systemu zabezpieczeń społecznych. Ubezpieczenie zdrowotne było potwierdzone Europejską Kartą Ubezpieczenia Zdrowotnego (EKUZ) wydaną w Polsce. Dowód: zaświadczenie o okresach zatrudnienia wydane przez firmę X.
Oświadcza Pani, iż ośrodek Pani interesów życiowych w okresie wykonywania pracy dla polskiego pracodawcy, nadal pozostawał na terytorium Niemiec. Potwierdzeniem ww. jest fakt, że w przerwie pomiędzy zleceniami, tj. od 20 października 2025 r. do 13 grudnia 2025 r., został Pani przyznany przez Bundesagentur für Arbeit zasiłek dla osoby bezrobotnej. Dowód: zaświadczenie wydane przez Bundesagentur für Arbeit.
Jest Pani osobą rozwiedzioną i do Niemiec wyjechała Pani samodzielnie. Centrum Pani interesów osobistych i gospodarczych zostało przeniesione do Niemiec w momencie rozpoczęcia stałego pobytu, tj. od 5 lipca 2022 r. Od tego momentu wykonywała Pani pracę w Niemczech, osiągała Pani tam dochody i podlegała Pani niemieckiemu systemowi podatkowemu, posiadając miejsce zamieszkania wyłącznie w Niemczech. Zgodnie z obowiązującymi przepisami niemieckimi w latach 2022, 2023 i 2024 złożyła Pani zeznania podatkowe do właściwego urzędu skarbowego w Niemczech. Za rok 2025 nie dokonała Pani jeszcze rozliczenia. Dowód: zeznania podatkowe za lata 2022-2024.
W okresie pobytu w Niemczech nie łączyły Panią z Polską więzi osobiste i gospodarcze, nie przebywała Pani w Polsce powyżej 183 dni w żadnym roku podatkowym. Nie posiadała Pani w Polsce żadnych inwestycji, nie prowadziła Pani działalności gospodarczej, ani wspólnego gospodarstwa domowego. Nie była Pani również zameldowana na terytorium Polski. W okresie stałego pobytu w Niemczech przyjeżdżała Pani do Polski sporadycznie, wyłącznie w celach prywatnych i rodzinnych, zazwyczaj kilka razy w roku, na krótkie wizyty. Pobyty te miały charakter incydentalny i nie skutkowały przeniesieniem ośrodka interesów życiowych do Polski. Do 31 lipca 2025 r. pozostawała Pani zatrudniona jedynie na podstawie niemieckich umów o pracę. Oświadcza Pani, że pomimo nawiązania w 2025 r. stosunku pracy z polskim pracodawcą X ośrodek Pani interesów życiowych pozostawał nadal na terytorium Niemiec.
Po powrocie do Polski nie utrzymuje Pani żadnych stosunków gospodarczych z Niemcami, tj. nie jest Pani tam zatrudniona i nie posiada Pani tam inwestycji. Wymeldowała się Pani z mieszkania w Niemczech 24 lutego 2026 r. i od tej daty centrum Pani interesów życiowych znajduje się w Polsce. Po przeniesieniu miejsca zamieszkania do Polski, podlega Pani w Polsce nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu, gdyż od 1 marca 2026 r., zawarła Pani umowę o pracę z pracodawcą w Polsce, tj. Y w A.
Powróciła Pani do Polski w celu: przeniesienia ośrodka interesów życiowych i zawodowych oraz podjęcia pracy w Polsce wraz ze stałym osiedleniem się na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej. Ponadto nie korzystała Pani wcześniej, w całości ani w części, z tzw. „ulgi na powrót”.
Uzupełnienie zdarzenia przyszłego
Zarówno powrót do Polski, jak i przeniesienie centrum interesów osobistych i gospodarczych na terytorium Polski nastąpiły 24 lutego 2026 r. Do 13 lutego 2026 r. przebywała Pani w Niemczech wykonując umowę zlecenie zawartą z polską firmą X. Przeprowadzka do Polski nastąpiła 24 lutego 2026 r.
W wyniku przeniesienia miejsca zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej od 24 lutego 2026 r. podlegała Pani w Polsce nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu, gdyż przeniosła Pani centrum interesów życiowych do Polski, a od 1 marca 2026 r. podjęła Pani zatrudnienie w Y w A na podstawie umowy o pracę.
W Niemczech w latach 2023-2025 oraz w okresie od 1 stycznia 2026 r. do dnia poprzedzającego dzień, w którym zmieniła Pani miejsce zamieszkania na Rzeczpospolitą Polską, miała Pani miejsce zamieszkania dla celów podatkowych – zgodnie z wewnętrznym prawem tego kraju.
Nie miała Pani miejsca zamieszkania na terytorium Polski w okresie trzech lat kalendarzowych poprzedzających bezpośrednio 2026 r. (tj. w latach 2023-2025) oraz od początku 2026 r. do dnia poprzedzającego dzień, w którym przeprowadziła się Pani do Polski.
Nie posiada Pani certyfikatu rezydencji z Niemiec, tj. zaświadczenia o Pani miejscu zamieszkania dla celów podatkowych wydanego przez właściwy organ niemieckiej administracji podatkowej.
Dowody dokumentujące miejsce Pani zamieszkania dla celów podatkowych w Niemczech w okresie od 1 stycznia 2023 r. do dnia poprzedzającego dzień, w którym zmieniła Pani miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej:
· oświadczenia o podatku dochodowym tzw. „Lohnsteuerbescheinigung” od poszczególnych pracodawców,
· zaświadczenia o zameldowaniu w Niemczech w okresach od 5 lipca 2022 r. do 30 września 2022 r. oraz od 1 marca 2023 r. do 24 lutego 2026 r. W okresie od 1 października 2022 r. do 28 lutego 2023 r. zamieszkiwała Pani bez meldunku w mieszkaniach wynajętych przez Agencje Pracy,
· Druk U1 wystawiony przez (...), potwierdzający: okresy ubezpieczenia z tytułu zatrudnienia od 5 lipca 2022 r. do 31 lipca 2025 r. oraz świadczenia dla bezrobotnych na terytorium Niemiec od 20 października 2025 r. do 13 grudnia 2025 r.,
· Pismo (...) potwierdzające okresy ubezpieczenia w ww. Niemieckiej Kasie Chorych. Pani składki na ubezpieczenie zdrowotne w Niemczech były odprowadzane tylko do (...).
W Niemczech w latach 2023, 2024, 2025 oraz w okresie od 1 stycznia 2026 r. do dnia poprzedzającego dzień, w którym zmieniła Pani miejsce zamieszkania na Rzeczpospolitą Polską – miała Pani stałe miejsce zamieszkania.
Od 5 lipca 2022 r. do 23 lutego 2026 r. przebywała Pani w Niemczech.
Na pytanie z wezwania dotyczące tego, ile dni spędziła Pani w Polsce w roku 2023, 2024, 2025 oraz w okresie od 1 stycznia 2026 r. do dnia poprzedzającego dzień, w którym zmieniła Pani miejsce zamieszkania na Rzeczpospolitą Polską wyjaśniła Pani, że wizyty w Polsce miały charakter okazjonalny (odwiedziny u rodziny i znajomych), nie przekraczały 7 dni.
Na pytanie z wezwania dotyczące Pani powiązań osobistych z Niemcami i Polską w latach 2023, 2024, 2025 oraz w okresie od 1 stycznia 2026 r. do dnia poprzedzającego dzień, w którym zmieniła Pani miejsce zamieszkania na Rzeczpospolitą Polską wyjaśniła Pani, że Pani główne centrum interesów życiowych znajdowało się w Niemczech, w tym miejsce zamieszkania, wykonywanie pracy zarobkowej, a także codzienne życie i spędzanie wolnego czasu. Pani powiązania z Polską miały charakter okazjonalny i ograniczały się do telefonicznych kontaktów z rodziną i sporadycznych oraz krótkich odwiedzin rodziny i znajomych.
Posiada Pani jedno pełnoletnie dziecko ur. (...) 1993 r. przebywające w Holandii od 2021 r.
Na pytania z wezwania dotyczące Pani powiązań majątkowych (gospodarczych) z Niemcami oraz z Polską w latach 2023-2025 oraz od 1 stycznia 2026 r. do dnia poprzedzającego dzień, w którym zmieniła Pani miejsce zamieszkania na Rzeczpospolitą Polską wyjaśniła Pani, że z Niemcami miała Pani powiązania w postaci wynajmowanych nieruchomości w okresach podanych powyżej oraz oszczędności za pośrednictwem grupy finansowej (...). Z Polską natomiast konto bankowe, telefon, ubezpieczenia na życie — były to umowy kontynuowane po wyjeździe do Niemiec. W czasie sporadycznych wizyt w Polsce przebywała Pani w domach u rodziny i znajomych. Nie wynajmowała Pani mieszkań w Polsce.
W Niemczech zamieszkiwała Pani tylko w wynajmowanych mieszkaniach.
Nie posiada Pani inwestycji. Nie posiada Pani majątku nieruchomego.
Pani samochód był zarejestrowany i ubezpieczony w Niemczech. Po powrocie do Polski został przerejestrowany i ubezpieczony w Polsce 19 marca 2026 r. Posiadała Pani kredyt na samochód zaciągnięty w Banku (...). W Niemczech nie miała Pani zdolności kredytowej. Konto bankowe posiadała Pani w Polsce – (...) oraz konto – (...) z siedzibą na Litwie.
W latach 2023, 2024, 2025 oraz w okresie od 1 stycznia 2026 r. do dnia poprzedzającego dzień, w którym zmieniła Pani miejsce zamieszkania na Rzeczpospolitą Polską nie korzystała Pani ze świadczeń zdrowotnych lub społecznych w Polsce.
W latach 2023, 2024, 2025 oraz w okresie od 1 stycznia 2026 r. do dnia poprzedzającego dzień, w którym zmieniła Pani miejsce zamieszkania na Rzeczpospolitą Polską korzystała Pani ze świadczeń zdrowotnych lub społecznych w Niemczech.
W Niemczech prowadziła Pani aktywność społeczną i kulturalną. W roku 2024 i 2025 należała Pani do Związków Zawodowych w (...).
W latach 2023, 2024, 2025 oraz w okresie od 1 stycznia 2026 r. do dnia poprzedzającego dzień, w którym zmieniła Pani miejsce zamieszkania na Rzeczpospolitą Polską prowadziła Pani swoje gospodarstwo domowe w Niemczech.
W latach 2023, 2024, 2025 oraz w okresie od 1 stycznia 2026 r. do dnia poprzedzającego dzień, w którym zmieniła Pani miejsce zamieszkania na Rzeczpospolitą Polską zarządzała Pani swoim majątkiem w Niemczech.
Za lata 2023-2024 nie składała Pani w Polsce zeznań podatkowych.
Na pytanie z wezwania w jakim kraju złoży Pani zeznanie podatkowe za 2025 r. – w Niemczech czy w Polsce wyjaśniła Pani, że w Niemczech. W Polsce złożyła Pani dodatkowo PIT-37 do Urzędu Skarbowego w (...) obejmujący dochody uzyskane z umowy zlecenia. Informację o sposobie rozliczenia dochodów wypłaconych przez firmę X uzyskała Pani na wizycie konsultacyjnej w ww. Urzędzie Skarbowym.
Kartę EKUZ otrzymała Pani w grudniu 2025 r. lub w styczniu 2026 r. i została ona wydana na wniosek złożony przez firmę X, która wysłała ją do Niemiec na adres wykonywanego wtedy zlecenia w Niemczech.
W okresach od 1 sierpnia 2025 r. do 15 października 2025 r. oraz od 14 grudnia 2025 r. do 13 lutego 2026 r. czynności w ramach umów zlecenia z firmą X były wykonywane wyłącznie poza terytorium Rzeczypospolitej Polskiej – w landzie (...) na terytorium Niemiec.
Pod adresem domu rodzinnego w Polsce wskazanym przez Panią w umowach z polską firmą X nie posiadała Pani pomieszczenia urządzonego i zastrzeżonego do Pani stałego użytkowania (tj. stałego ogniska domowego).
W okresie wykonywania przez Panią czynności w ramach umów zlecenia z firmą X mieszkała Pani świadcząc tę pracę w domu osoby wymagającej opieki. Bez zameldowania i umowy najmu.
W Polsce posiadała Pani rachunek bankowy, na który wpływało wynagrodzenie od firmy firmą X. w (...).
Przyznanie niemieckiego zasiłku dla bezrobotnych w okresie od 20 października 2025 r. do 13 grudnia 2025 r. było uzależnione od posiadania przez Panią miejsca zamieszkania na terytorium Niemiec w tym czasie oraz od potwierdzenia centrum interesów życiowych na terytorium Niemiec.
Zasiłek dla bezrobotnych w Agentur fur Arbeit uzyskała Pani składając stosowny wniosek wraz z wymaganymi prawem dokumentami, potwierdzającymi staż pracy, potwierdzenie zameldowania w Niemczech oraz oświadczenie własne. Oświadczenie zostało złożone w ww. instytucji i nie posiada Pani jego kopii. Dotyczyło wskazania miejsca interesów życiowych. Ponadto informuje Pani, że w przypadku dalszego przebywania na terytorium Niemiec mogłaby Pani nadal pobierać zasiłek dla bezrobotnych. Postanowiła Pani jednak wrócić do Polski i pracować w wyuczonym zawodzie pracownika socjalnego.
Od 1 stycznia 2023 r. do 28 lutego 2023 r. zamieszkiwała Pani bez meldunku w mieszkaniach wynajętych przez Agencję Pracy (...) pod adresami: (...) oraz (...), wykonując pracę w (...). Rachunki mieszkaniowe były opłacane przez Agencję Pracy.
Od 1 marca 2023 r. do 31 stycznia 2025 r. zamieszkiwała Pani wraz z partnerem pod adresem (...). Umowa najmu była zawarta na partnera. Była Pani tam zameldowana za zgodą właściciela mieszkania. Opłaty związane z utrzymaniem lokalu (czynsz i energia) oraz usługi internetowe, objęte były umowami zawartymi przez partnera, z uwagi na fakt, że zamieszkiwał on pod wskazanym adresem od kilku lat, a Pani wprowadziła się 1 marca 2023 r., wobec czego nie zachodziła potrzeba dokonywania zmian w dotychczasowych umowach.
Od 1 lutego 2025 r. do 24 lutego 2026 r. zamieszkiwała Pani wraz z partnerem pod adresem (...). Umowa najmu była zawarta wspólnie na Panią i partnera (dokumenty posiada były partner). Rachunki mieszkaniowe (czynsz, energia) były umowami zawartymi na partnera z uwagi na jego bardzo dobrą znajomość języka niemieckiego. Usługi internetowe były kontynuowane pod nowym adresem (zgłaszana była tylko aktualizacja miejsca zamieszkania).
Nadmienia Pani, że w Niemczech umowę o dostawę energii elektrycznej zawiera się przy pomocy systemów teleinformatycznych, tj. telefonicznie lub za pomocą e-mail, do tego jest potrzebna bardzo dobra znajomość języka niemieckiego. Dlatego umowy zawierał Pani partner.
Pytania
Czy w opisanej sytuacji spełnia Pani warunki do skorzystania z tzw. „ulgi na powrót”, o której mowa w art. 21 ust. 1 pkt 152 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, w czterech kolejno po sobie następujących latach podatkowych, począwszy od roku 2026?
Pani stanowisko w sprawie
Pani zdaniem, spełnia Pani warunki do skorzystania z „ulgi na powrót”, ponieważ obecnie podlega Pani w Polsce nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu, nie miała Pani miejsca zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej w okresie obejmującym trzy lata kalendarzowe poprzedzające bezpośrednio rok przed powrotem (2023-2025), posiada Pani obywatelstwo polskie oraz nie korzystała Pani uprzednio w całości ani w części z tego zwolnienia.
W związku z powyższym uważa Pani, że przysługuje Pani prawo do skorzystania z ulgi na powrót w latach 2026-2029.
Ocena stanowiska
Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku, jest prawidłowe.
Uzasadnienie interpretacji indywidualnej
Stosownie do art. 21 ust. 1 pkt 152 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 592):
Wolne od podatku dochodowego są przychody podatnika, który przeniósł miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, do wysokości nieprzekraczającej w roku podatkowym kwoty 85 528 zł, osiągnięte:
a) ze stosunku służbowego, stosunku pracy, pracy nakładczej i spółdzielczego stosunku pracy,
b) z umów zlecenia, o których mowa w art. 13 pkt 8,
c) z pozarolniczej działalności gospodarczej, do których mają zastosowanie zasady opodatkowania określone w art. 27, art. 30c albo art. 30ca albo ustawie o zryczałtowanym podatku dochodowym w zakresie ryczałtu od przychodów ewidencjonowanych,
d) z zasiłku macierzyńskiego, o którym mowa w ustawie z dnia 25 czerwca 1999 r. o świadczeniach pieniężnych z ubezpieczenia społecznego w razie choroby i macierzyństwa
- w czterech kolejno po sobie następujących latach podatkowych, licząc od początku roku, w którym podatnik przeniósł to miejsce zamieszkania, albo od początku roku następnego, z zastrzeżeniem ust. 39, 43 i 44.
Na podstawie art. 21 ust. 39 ustawy:
Przy obliczaniu kwoty przychodów podlegających zwolnieniu od podatku na podstawie ust. 1 pkt 148 i 152-154 nie uwzględnia się przychodów podlegających opodatkowaniu zryczałtowanym podatkiem dochodowym na podstawie niniejszej ustawy, zwolnionych od podatku dochodowego oraz od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
Stosownie do art. 21 ust. 43 ustawy:
Zwolnienie, o którym mowa w ust. 1 pkt 152, przysługuje pod warunkiem, że:
1) w wyniku przeniesienia miejsca zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej podatnik podlega nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu oraz
2) podatnik nie miał miejsca zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej w okresie obejmującym:
a) trzy lata kalendarzowe poprzedzające bezpośrednio rok, w którym zmienił miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, oraz
b) okres od początku roku, w którym zmienił miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, do dnia poprzedzającego dzień, w którym zmienił miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, oraz
3) podatnik:
a) posiada obywatelstwo polskie, Kartę Polaka lub obywatelstwo innego niż Rzeczpospolita Polska państwa członkowskiego Unii Europejskiej lub państwa należącego do Europejskiego Obszaru Gospodarczego albo Konfederacji Szwajcarskiej lub
b) miał miejsce zamieszkania:
- nieprzerwanie co najmniej przez okres, o którym mowa w pkt 2, w państwie członkowskim Unii Europejskiej lub państwie należącym do Europejskiego Obszaru Gospodarczego, Konfederacji Szwajcarskiej, Australii, Republice Chile, Państwie Izrael, Japonii, Kanadzie, Meksykańskich Stanach Zjednoczonych, Nowej Zelandii, Republice Korei, Zjednoczonym Królestwie Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej lub Stanach Zjednoczonych Ameryki, lub
- na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej nieprzerwanie przez co najmniej 5 lat kalendarzowych poprzedzających okres, o którym mowa w pkt 2, oraz
4) posiada certyfikat rezydencji lub inny dowód dokumentujący miejsce zamieszkania dla celów podatkowych w okresie niezbędnym do ustalenia prawa do tego zwolnienia, oraz
5) nie korzystał uprzednio, w całości lub w części, z tego zwolnienia - w przypadku podatników, którzy ponownie przeniosą miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.
W myśl natomiast art. 21 ust. 44 ustawy:
Suma przychodów zwolnionych od podatku na podstawie ust. 1 pkt 148 i 152-154 nie może w roku podatkowym przekroczyć kwoty 85 528 zł.
Ww. przepisy zostały wprowadzone z dniem 1 stycznia 2022 r. przez art. 1 pkt 13 lit. a tiret 13 ustawy z dnia 29 października 2021 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2021 r. poz. 2105).
Ponadto z art. 53 ww. ustawy zmieniającej wynika, że:
Zwolnienie, o którym mowa w art. 21 ust. 1 pkt 152 ustawy zmienianej w art. 1, ma zastosowanie do podatników, którzy przenieśli miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej po dniu 31 grudnia 2021 r.
Ulga, o której mowa w ww. art. 21 ust. 1 pkt 152 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, polega na zwolnieniu od podatku dochodowego niektórych przychodów osiągniętych w czterech kolejno po sobie następujących latach podatkowych przez podatników, którzy w wyniku przeniesienia miejsca zamieszkania na terytorium Polski po dniu 31 grudnia 2021 r. podlegają w Polsce nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu.
W celu skorzystania z ww. „ulgi na powrót” spełnione muszą być również dodatkowe warunki określone w art. 21 ust. 39, 43 i 44 ustawy.
Nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu w Polsce tj. obowiązkowi podatkowemu od całości swoich dochodów (przychodów) bez względu na miejsce położenia źródeł przychodów, podlegają osoby mające na jej terytorium miejsce zamieszkania. Wynika to z art. 3 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, który stanowi, że:
Osoby fizyczne, jeżeli mają miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, podlegają obowiązkowi podatkowemu od całości swoich dochodów (przychodów) bez względu na miejsce położenia źródeł przychodów (nieograniczony obowiązek podatkowy).
Stosownie do art. 3 ust. 1a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
Za osobę mającą miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej uważa się osobę fizyczną, która:
1) posiada na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej centrum interesów osobistych lub gospodarczych (ośrodek interesów życiowych) lub
2) przebywa na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej dłużej niż 183 dni w roku podatkowym.
W świetle art. 4a ww. ustawy:
Przepisy art. 3 ust. 1, 1a, 2a i 2b stosuje się z uwzględnieniem umów w sprawie unikania podwójnego opodatkowania, których stroną jest Rzeczpospolita Polska.
Treść wniosku i jego uzupełnienia wskazuje, że w wyniku przeniesienia 24 lutego 2026 r. miejsca zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej podlega Pani w Polsce nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu. Zatem, warunek wskazany w art. 21 ust. 43 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych został spełniony.
Następny warunek określa art. 21 ust. 43 pkt 2 lit. a i b ww. ustawy.
Wyjaśniła Pani m. in., że od 5 lipca 2022 r. do 23 lutego 2026 r. przebywała Pani na terytorium Niemiec, gdzie znajdowało się centrum Pani interesów osobistych i gospodarczych. W Niemczech wykonywała Pani pracę zarobkową, prowadziła gospodarstwo domowe, korzystała ze świadczeń zdrowotnych i społecznych, posiadała stałe miejsce zamieszkania oraz podlegała niemieckiemu systemowi podatkowemu. Ponadto w Niemczech prowadziła Pani aktywność społeczną i kulturalną, w tym w latach 2024 i 2025 należała Pani do związków zawodowych. W latach 2023-2025 oraz w okresie od 1 stycznia 2026 r. do dnia poprzedzającego dzień przeniesienia miejsca zamieszkania do Polski posiadała Pani miejsce zamieszkania dla celów podatkowych w Niemczech. W Polsce przebywała Pani jedynie sporadycznie, kilka razy w roku, podczas krótkich wizyt prywatnych i rodzinnych, nieprzekraczających kilku dni w roku, nie prowadziła tu gospodarstwa domowego, nie korzystała ze świadczeń zdrowotnych ani społecznych, a Pani powiązania z Polską ograniczały się głównie do posiadania rachunku bankowego, telefonu oraz ubezpieczenia na życie. Również wykonywanie przez Panią czynności na podstawie umów zlecenia zawartych z polskim podmiotem nie skutkowało przeniesieniem ośrodka interesów życiowych do Polski, gdyż praca ta była wykonywana wyłącznie na terytorium Niemiec, gdzie nadal znajdowało się centrum Pani interesów życiowych.
Mając zatem opisany przez Panią we wniosku całokształt okoliczności uznać należy, że w latach 2023-2025, oraz w okresie od 1 stycznia 2026 r. do momentu powrotu do Polski nie miała Pani miejsca zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej. Tym samym spełnia Pani również wymagania określone w art. 21 ust. 43 pkt 2 lit. a i b cytowanej ustawy.
We wniosku wskazała Pani również, że posiada Pani polskie obywatelstwo, co oznacza spełnienie warunku wynikającego z art. 21 ust. 43 pkt 3 lit. a ww. regulacji.
Kolejnym istotnym kryterium warunkującym zastosowanie „ulgi na powrót” jest stosownie do art. 21 ust. 43 pkt 4 ustawy, posiadanie certyfikatu rezydencji lub innych dowodów dokumentujących miejsce zamieszkania dla celów podatkowych w okresie niezbędnym do ustalenia prawa do tego zwolnienia.
Zgodnie z art. 5a pkt 21 ustawy:
Ilekroć w ustawie mowa jest o certyfikacie rezydencji - oznacza to zaświadczenie o miejscu zamieszkania podatnika dla celów podatkowych wydane przez właściwy organ administracji podatkowej państwa miejsca zamieszkania podatnika.
Z treści art. 21 ust. 43 pkt 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wynika, że podatnik powinien posiadać certyfikat rezydencji lub też inny dowód dokumentujący miejsce zamieszkania dla celów podatkowych w okresie niezbędnym do ustalenia prawa do zwolnienia. Wystarczy zatem, że podatnik posiada inne dokumenty, które potwierdzą jego miejsce zamieszkania w innym państwie, muszą to być jednak dokumenty potwierdzające miejsce zamieszkania dla celów podatkowych.
Choć przepisy podatkowe nie wymieniają w tym zakresie żadnego katalogu, to należy pamiętać, że zgodnie z art. 180 § 1 Ordynacji podatkowej:
Jako dowód należy dopuścić wszystko, co może przyczynić się do wyjaśnienia sprawy, a nie jest sprzeczne z prawem.
Powyższe oznacza, że innymi dowodami wskazującymi na miejsce zamieszkania poza Polską mogą być m.in. umowa o pracę, historia zatrudnienia, zagraniczne zeznania podatkowe, zagraniczna umowa najmu nieruchomości, paski wynagrodzeń, wyciągi bankowe czy też zagraniczne zaświadczenie od pracodawcy. Można w tym zakresie przedstawić również inne dowody.
W opisie zdarzenia wskazała Pani, że nie posiada Pani certyfikatu rezydencji podatkowej z Niemiec, jednakże jest Pani w posiadaniu dokumentów potwierdzających Pani związek z Niemcami i wykonywanie tam pracy w okresie poprzedzającym przeprowadzkę do Polski, w postaci oświadczeń o podatku dochodowym wystawionych przez niemieckich pracodawców, zaświadczeń o zameldowaniu w Niemczech, druku U1 wystawionego przez Agentur für Arbeit potwierdzającego okresy ubezpieczenia z tytułu zatrudnienia oraz pobierania świadczeń dla bezrobotnych, a także pisma (...) potwierdzającego okresy podlegania niemieckiemu ubezpieczeniu zdrowotnemu. Ponadto, w opisie zdarzenia podała Pani, że jako dowody na opisane przez siebie informacje posiada Pani wydruki elektronicznych zeznań podatkowych za lata 2022-2023 oraz zeznania podatkowe za lata 2022-2024.
W oparciu o przedstawione przez Panią wyjaśnienia uznać zatem należy, że spełnia Pani warunek wskazany w art. 21 ust. 43 pkt 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Wymienione przez Panią dokumenty co prawda nie stanowią certyfikatu rezydencji, jednakże mogą one potwierdzać miejsce zamieszkania dla celów podatkowych w okresie niezbędnym do ustalenia prawa do tego zwolnienia.
Nigdy wcześniej ani w całości, ani w części, nie korzystała Pani ze zwolnienia, o którym mowa w art. 21 ust. 1 pkt 152 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych (ulgi na powrót), co oznacza także spełnienie przesłanki wynikającej z art. 21 ust. 43 pkt 5 omawianej ustawy.
Od dnia 1 marca 2026 r. uzyskuje Pani świadczenia z tytułu stosunku pracy, w związku z zawarciem umowy o pracę z pracodawcą w Polsce, tj. Y w A.
Zatem uznać należy, że przysługuje Pani prawo do skorzystania z tzw. „ulgi na powrót”, o której mowa w art. 21 ust. 1 pkt 152 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
Przedmiotowe zwolnienie z opodatkowania obejmuje przychody do wysokości nieprzekraczającej w roku podatkowym kwoty 85 528 zł, osiągnięte z tytułów wymienionych w przepisie (m.in. ze stosunku pracy) – w czterech kolejno po sobie następujących latach podatkowych, licząc od początku roku, w którym nastąpiło przeniesienie miejsca zamieszkania, albo od początku roku następnego, z zastrzeżeniem ust. 39, 43 i 44.
Z ulgi na powrót może Pani zatem skorzystać odpowiednio za lata 2026 –2029, lub za lata 2027 – 2030.
Wobec powyższego Pani stanowisko należało uznać za prawidłowe.
Dodatkowe informacje
Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Pani przedstawiła i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
Jako organ interpretacyjny nie mam uprawnień do przeprowadzania postępowania dowodowego, a informacje niezbędne do wydania interpretacji mogę przyjmować wyłącznie z przedstawionego przez Panią opisu zdarzenia. Jeżeli przedstawiony we wniosku opis zdarzenia będzie się różnił od stanu występującego w rzeczywistości, wówczas wydana interpretacja nie będzie chroniła Pani w zakresie dotyczącym rzeczywiście zaistniałego zdarzenia. Na podatniku spoczywa obowiązek udowodnienia w toku ewentualnego postępowania kontrolnego czy podatkowego okoliczności faktycznych, z których wywodzi on dla siebie korzystne skutki prawne.
Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
· Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 622). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pani sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pani do interpretacji.
· Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
1) z zastosowaniem art. 119a;
2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
· Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.
Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację
Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):
· w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
· w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).
Podstawa prawna dla wydania interpretacji
Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.
Rozliczaj podatki zgodnie z przepisami — w programie TaxMachine
Interpretacje pomagają zrozumieć przepisy; TaxMachine pomaga je zastosować w praktyce — prowadzi księgi, liczy podatki i generuje deklaracje, a stawki, druki i przepisy aktualizuje na bieżąco.
- ✓ Księga przychodów i rozchodów, ryczałt oraz pełna księgowość
- ✓ Faktury i e-faktury KSeF, JPK_V7 i JPK_KR
- ✓ PIT, CIT, VAT i inne deklaracje + wysyłka e-Deklaracje z pobraniem UPO
- ✓ Środki trwałe i amortyzacja, płace i ZUS
- ✓ Automatyczne aktualizacje stawek, druków i przepisów