0115-KDIT2.4011.160.2026.4.ENB

Interpretacja indywidualna

– stanowisko nieprawidłowe

Szanowny Panie,

stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego jest nieprawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

23 lutego 2026 r. wpłynął Pana wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej. W odpowiedzi na wezwania uzupełnił go Pan 10 kwietnia, 19 maja i 5 czerwca 2026 r. Treść wniosku jest następująca:

Opis stanu faktycznego

Jest Pan polskim rezydentem podatkowym - ma Pan miejsce zamieszkania oraz centrum interesów życiowych w Polsce, podlegając opodatkowaniu od całości uzyskiwanych dochodów niezależnie od miejsca ich uzyskiwania. Pana jedynym źródłem dochodów jest praca najemna w charakterze mobilnego technika (...) na pasażerskich statkach morskich Y wykonujących rejsy pasażerskie w transporcie międzynarodowym. Umowę o pracę podpisał Pan z X. Statek pływa pod banderą Malty.

Jego właścicielem jest X. Podmiotem zarządzającym jest: (...).

Wynagrodzenie uzyskuje Pan w euro, przelewem od (...) z opisem: (...) na Pana konto (...) na Litwie. Nie jest ono opodatkowane na Cyprze. W trakcie roku wykonuje Pan pracę powyżej 183 dni.

Uzupełniając wniosek wyjaśnił Pan, że wniosek dotyczy 2025 r. Ma Pan obywatelstwo polskie, od wskazanych we wniosku dochodów nie zapłacił Pan podatku w innym państwie.

Podmiotem, który uzyskuje przychody z transportu pasażerów i ostatecznie ponosi koszty wynagrodzeń załogi statku jest X. Podmiotem eksploatującym w transporcie międzynarodowym statki, na których wykonywał Pan pracę, była spółka X z siedzibą prawną i faktycznym zarządem pod adresem (...), Niemcy. Transport pasażerów odbywał się między różnymi państwami. Był Pan członkiem regularnej załogi statku. Jest Pan marynarzem, w rozumieniu art. 2 pkt 3 ustawy z 5 sierpnia 2015 r., o pracy na morzu (Dz.U. z 2023 r., poz. 225 7) w związku z art. II ust. 1 lit. f) Konwencji o pracy na morzu, przyjętej przez Konferencję Ogólną Międzynarodowej Organizacji Pracy w Genewie dnia 23 lutego 2006 r. (Dz.U. z 2013 r. poz. 845 i 846, z 2017 r. poz. 512, z 2019 r. poz. 962 oraz z 2021 r. poz. 707 oraz z 2025 r. poz. 1129).

Statki były używane do przewozu pasażerów w żegludze międzynarodowej, w rozumieniu art. 5a pkt 48 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych: przewóz ten spełniał przesłanki definicji legalnej wskazanej w tym przepisie.

Jeśli nie otrzyma Pan interpretacji indywidualnej do 30 kwietnia 2026 r., wówczas złoży Pan najpóźniej w tym dniu, we właściwym urzędzie skarbowym zaświadczenie armatora lub agencji zatrudnienia wymagane przez art. 21 ust. 35 pkt 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Zaświadczenie wystawi armator, o którym mowa w art. II ust. 1 lit. j) Konwencji o pracy na morzu, przyjętej przez Konferencję Ogólną Międzynarodowej Organizacji Pracy w Genewie dnia 23 lutego 2000 r. (Dz.U. z 2013 r. poz. 845 i 846, z 2017 r. poz. 512, z 2019 r. poz. 962 oraz z 2021 r. poz. 707 oraz z 2025 r. poz. 1129).

Jednocześnie podał Pan informację, że w styczniu 2025 r. pracował w Polsce, ale uzyskany dochód korzysta z ulgi do 26 lat, czyli nie ma z tego tytułu obowiązku rozliczania podatku.

Pytanie

Czy będąc polskim rezydentem podatkowym i uzyskując wyłącznie dochody z pracy w charakterze mobilnego technika (...) na statkach morskich Y w warunkach opisanych w stanie faktycznym wskazanym wyżej, nie uzyskując jednocześnie żadnych innych dochodów zarówno w Polsce jak i poza granicami kraju – podlega Pan opodatkowaniu z tytułu dochodów z pracy na tym statku w Polsce?

Pana stanowisko w sprawie

W opisanym wyżej stanie faktycznym nie ma Pan obowiązku płacenia podatku dochodowego w Polsce (nie podlega Pan opodatkowaniu w Polsce), konsekwencją czego jest również brak obowiązku składania zeznania podatkowego w Polsce.

W sprawie zastosowanie ma umowa o unikaniu podwójnego opodatkowania zawarta w 1992 r., pomiędzy Rzecząpospolitą Polską a Republiką Cypru (dalej polsko-cypryjska), z której wynika, że w przypadku pracy na statku morskim zastosowanie w Polsce ma metoda wyłączenia z progresją. Skoro zaś Pan nie ma żadnych innych dochodów zarówno w Polsce jak i poza granicami kraju – nie ma Pan obowiązku płacenia podatku w Polsce z uwagi na specyfikę metody wyłącznie z progresją, która w tym przypadku ma dla Pana zastosowanie na podstawie powołanej wyżej umowy (art. 15 ust. 3, art. 24 umowy polsko-cypryjskiej). W myśl art. 15 ust. 3 tej umowy, bez względu na poprzednie postanowienia niniejszego artykułu wynagrodzenia z pracy najemnej wykonywanej na pokładzie statku, samolotu lub pojazdu drogowego mogą być opodatkowane w tym umawiającym się państwie, w którym mieści się siedziba prawna przedsiębiorstwa. Natomiast stosownie do art. 24 ust. 1 lit. a) umowy polsko-cypryjskiej, w Polsce podwójnego opodatkowania unikać się będzie w następujący sposób: Jeżeli osoba mająca miejsce zamieszkania lub siedzibę w Polsce osiąga dochód lub posiada majątek, który zgodnie z postanowieniami niniejszej umowy może być opodatkowany na Cyprze, to Polska będzie – z zastrzeżeniem postanowień lit. b) niniejszego artykułu zwalniać taki dochód lub majątek od opodatkowania. W Pana przypadku przepis art. 24 ust. 1 lit. b) umowy polsko-cypryjskiej nie ma zastosowania.

Natomiast w myśl art. 27 ust. 9 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, jeżeli podatnik, o którym mowa w art. 3 ust. 1, osiąga również dochody z tytułu działalności wykonywanej poza terytorium Rzeczypospolitej Polskiej lub ze źródeł przychodów znajdujących się poza terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, a umowa o unikaniu podwójnego opodatkowania nie stanowi o zastosowaniu metody określonej w ust. 8, lub z państwem, w którym dochody są osiągane, Rzeczpospolita Polska nie zawarła umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania, dochody te łączy się z dochodami ze źródeł przychodów położonych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej. W tym przypadku od podatku obliczonego od łącznej sumy dochodów odlicza się kwotę równą podatkowi dochodowemu zapłaconemu w obcym państwie. Odliczenie to nie może jednak przekroczyć tej części podatku obliczonego przed dokonaniem odliczenia, która proporcjonalnie przypada na dochód uzyskany w państwie obcym.

Jak już Pan wskazał wyżej, nie osiąga Pan innych dochodów aniżeli wskazane wyżej z pracy na statkach Y – zarówno w Polsce jak i poza Polską.

Niezależnie od powyższego, do Pana - jako osoby zatrudnionej na statku w rozumieniu art. II ust. 1 lit. f) Konwencji o pracy na morzu z 2006 r. (MLC) w zw. z art. 2 pkt 3 ustawy z 5 sierpnia 2015 r. oraz art. 5a pkt 47a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych ma również zastosowanie, przepis art. 21 ust. 1 pkt 23c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, wskutek czego nie musi Pan składać w Polsce zeznania podatkowego.

Stosownie do art. 21 ust. 1 pkt 23c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych zwolnione od podatku dochodowego od osób fizycznych są dochody marynarzy, którzy są obywatelami państwa członkowskiego Unii Europejskiej lub państwa należącego do Europejskiego Obszaru Gospodarczego, uzyskane z tytułu pracy na statkach morskich podnoszących banderę państwa członkowskiego Unii Europejskiej lub państwa należącego do Europejskiego Obszaru Gospodarczego, używanych do przewozu ładunku lub pasażerów z żegludze międzynarodowej, jeżeli była ona w danym roku podatkowym wykonywana łącznie przez okres co najmniej 183 dni, z wyjątkiem pracy wykonywanej na:

a)  holownikach, na których mniej niż 50% czasu pracy faktycznie wykonywanej przez holownik w ciągu roku stanowił przewóz ładunku lub pasażerów drogą morską,

b)  pogłębiarkach, na których mniej niż 50% czasu pracy faktycznie wykonywanej przez pogłębiarkę w ciągu roku stanowił przewóz wydobytego materiału drogą morską.

Jak już Pan wskazał wyżej nie wykonuje pracy na holownikach czy pogłębiarkach.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku, jest nieprawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 592):

Osoby fizyczne, jeżeli mają miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, podlegają obowiązkowi podatkowemu od całości swoich dochodów (przychodów) bez względu na miejsce położenia źródeł przychodów (nieograniczony obowiązek podatkowy).

W myśl art. 4a ustawy:

Przepisy art. 3 ust. 1, 1a, 2a i 2b stosuje się z uwzględnieniem umów w sprawie unikania podwójnego opodatkowania, których stroną jest Rzeczpospolita Polska.

Ustawodawca przesądził zatem, że zgodnie z zasadą nieograniczonego obowiązku podatkowego osoby fizyczne, jeżeli mają miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, podlegają obowiązkowi podatkowemu od całości swoich dochodów bez względu na miejsce położenia źródeł przychodów. Stąd też do tej kategorii osób mają zastosowanie ogólne reguły podatkowe korygowane wyłącznie treścią umów międzynarodowych w sprawie zapobieżenia podwójnemu opodatkowaniu.

We wniosku wyjaśnił Pan, że jest polskim rezydentem podatkowym. Źródłem Pana dochodów jest praca najemna w charakterze mobilnego technika (...) na pasażerskich statkach morskich Y ((...)) wykonujących rejsy pasażerskie w transporcie międzynarodowym. Umowę o pracę ma Pan podpisaną z podmiotem z Cypru.

Podmiotem, który uzyskuje przychody z transportu pasażerów i ostatecznie ponosi koszty wynagrodzeń załogi statku, a tym samym eksploatuje statki w transporcie międzynarodowym była spółka X z siedzibą prawną i faktycznym zarządem pod adresem (...), Niemcy. Transport pasażerów odbywał się między różnymi państwami. Był Pan członkiem regularnej załogi statku.

Mając na uwadze przedstawiony przez Pana opis zdarzenia i własne stanowisko wyjaśniam, że według Komentarza do Modelowej Konwencji OECD do art. 15 ust. 3 do wynagrodzeń załóg statków morskich lub statków powietrznych eksploatowanych w transporcie międzynarodowym lub barek eksploatowanych w żegludze śródlądowej stosuje się zasadę, która w pewnym zakresie jest zgodna z zasadą odnoszącą się do dochodów z żeglugi morskiej, śródlądowej i transportu lotniczego; chodzi o to, że podlegają one opodatkowaniu w państwie, w którym znajduje się faktyczny zarząd przedsiębiorstwa. W Komentarzu do art. 8 wskazano, że Umawiające się Państwa mogą uzgodnić między sobą zrzeczenie się prawa do opodatkowania dochodu na rzecz państwa, w którym mieści się faktyczny zarząd przedsiębiorstwa eksploatującego statki morskie, statki powietrzne lub barki. Przyczyny wprowadzenia takiej możliwości w przypadku dochodu z żeglugi morskiej, powietrznej lub śródlądowej odnoszą się również do wynagrodzenia załóg. Umawiające się Państwa mogą oczywiście uzgodnić między sobą postanowienie przyznające prawo do opodatkowania państwu przedsiębiorstwa. Takie postanowienie, jak również ust. 3 art. 15 zakładają, że ustawodawstwo wewnętrzne państwa, któremu przyznano prawo do opodatkowania, zezwala temu państwu opodatkować wynagrodzenie osoby zatrudnionej w danym przedsiębiorstwie, bez względu na jej miejsce zamieszkania.

Zgodnie zatem z Komentarzem do Modelowej Konwencji OECD (pkt 9) w zakresie art. 15 ust. 3, zasadę, w myśl której występuje opodatkowanie w państwie, w którym znajduje się faktyczny zarząd przedsiębiorstwa stosuje się do wynagrodzeń załóg statków morskich lub statków powietrznych eksploatowanych w transporcie międzynarodowym.

Tekst Modelowej Konwencji stanowiącej wzór umów w sprawie unikania podwójnego opodatkowania zawieranych przez Polskę, jak i brzmienie Komentarza do niej zostały wypracowane w drodze konsensusu przez wszystkie państwa członkowskie OECD, które zobowiązały się tym samym do stosowania zawartych w nich postanowień. Modelowa Konwencja, jak i Komentarz do niej, nie są źródłem powszechnie obowiązującego prawa, natomiast stanowią wskazówkę, jak należy interpretować zapisy umów w sprawie unikania podwójnego opodatkowania.

Zawierane przez Polskę umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania co do zasady są wzorowane na Modelowej Konwencji w sprawie podatku od dochodu i majątku OECD, zatem interpretacja ich postanowień powinna uwzględniać ustalenia przyjęte na szczeblu OECD, znajdujące wyraz w wypracowanym przez państwa członkowskie tej organizacji, w tym również Polskę, Komentarzu do Modelowej Konwencji (MK).

Ponieważ ma Pan miejsce zamieszkania w Polsce i uzyskuje dochody z pracy najemnej wykonywanej na statkach morskich eksploatowanych w transporcie międzynarodowym przez podmiot z faktycznym zarządem i siedzibą w Niemczech, to w analizowanej sprawie znajdą zastosowanie uregulowania Umowy między Rzecząpospolitą Polską a Republiką Federalną Niemiec w sprawie unikania podwójnego opodatkowania w zakresie podatków od dochodu i od majątku, podpisanej w Berlinie dnia 14 maja 2003 r. (Dz. U. z 2005 r. Nr 12, poz. 90; dalej: umowa polsko-niemiecka).

Zgodnie z art. 15 ust. 4 tej umowy:

Bez względu na poprzednie postanowienia niniejszego artykułu, wynagrodzenie otrzymywane z pracy najemnej, wykonywanej na pokładzie statku morskiego lub statku powietrznego eksploatowanego w transporcie międzynarodowym albo na pokładzie statku eksploatowanego w żegludze śródlądowej, może być opodatkowane w tym Umawiającym się Państwie, w którym znajduje się miejsce faktycznego zarządu przedsiębiorstwa.

Stosownie do art. 3 ust. 1 lit. e) ww. umowy):

W rozumieniu niniejszej umowy, jeżeli z kontekstu nie wynika inaczej określenie "transport międzynarodowy" oznacza wszelki transport statkiem morskim, statkiem powietrznym lub statkiem żeglugi śródlądowej eksploatowanym przez przedsiębiorstwo, którego miejsce faktycznego zarządu znajduje się w Umawiającym się Państwie, z wyjątkiem przypadku, gdy taki statek morski, statek powietrzny lub statek żeglugi śródlądowej jest eksploatowany wyłącznie między miejscami położonymi w drugim Umawiającym się Państwie.

Mając na uwadze przedstawione przez Pana okoliczności, w szczególności fakt że w 2025 r. wykonywał Pan pracę najemną na statkach morskich eksploatowanych w transporcie międzynarodowym przez przedsiębiorstwo z faktycznym zarządem i siedzibą w Niemczech, uznać należy, że do Pana dochodów znajduje zastosowanie art. 15 ust. 4 umowy polsko-niemieckiej. Oznacza to, że Pana dochody z tytułu pracy wykonywanej na statku morskim eksploatowanym w transporcie międzynarodowym przez przedsiębiorstwo mające faktyczny zarząd na terytorium Niemiec mogą być opodatkowane zarówno w Niemczech, jak i w Polsce.

Jednocześnie, w Polsce – w celu zapobieżenia podwójnemu opodatkowaniu – należy zastosować określoną w art. 24 ust. 2 lit. a) umowy polsko-niemieckiej metodę zapobiegania podwójnemu opodatkowaniu (tzw. metodę wyłączenia z progresją).

Zgodnie z tym przepisem:

W przypadku osoby mającej miejsce zamieszkania lub siedzibę w Rzeczypospolitej Polskiej, podwójnego opodatkowania unikać się będzie w następujący sposób:

Jeżeli osoba mająca miejsce zamieszkania lub siedzibę w Rzeczypospolitej Polskiej osiąga dochód lub posiada majątek, który zgodnie z postanowieniami niniejszej umowy może być opodatkowany w Republice Federalnej Niemiec, wówczas Rzeczpospolita Polska zwolni z uwzględnieniem postanowień litery b) taki dochód lub majątek od opodatkowania. Rzeczpospolita Polska może przy obliczaniu kwoty podatku od pozostałego dochodu lub majątku tej osoby zastosować stawkę podatkową, która byłaby zastosowana, gdyby dochód lub majątek zwolniony od opodatkowania nie podlegał takiemu zwolnieniu.

W sytuacji zatem, gdy osoba mająca miejsce zamieszkania w Polsce osiąga dochód, który zgodnie z postanowieniami umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania może być opodatkowany w Niemczech, to Polska zwolni taki dochód z opodatkowania, ale może przy obliczaniu podatku od pozostałej części dochodu lub majątku takiej osoby stosować stopę podatkową, która byłaby zastosowana, gdyby zwolniona część dochodu lub majątku nie podlegała takiemu zwolnieniu.

Metoda ta została odzwierciedlona w art. 27 ust. 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, zgodnie z którym:

Jeżeli podatnik, o którym mowa w art. 3 ust. 1 , oprócz dochodów podlegających opodatkowaniu, zgodnie z ust. 1, osiągał również dochody z tytułu działalności wykonywanej poza terytorium Rzeczypospolitej Polskiej lub ze źródeł przychodów znajdujących się poza terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, zwolnione od podatku na podstawie umów o unikaniu podwójnego opodatkowania lub innych umów międzynarodowych - podatek określa się w następujący sposób:

1)  do dochodów podlegających opodatkowaniu podatkiem dochodowym dodaje się dochody zwolnione od tego podatku i od sumy tych dochodów oblicza się podatek według skali określonej w ust. 1;

2)  ustala się stopę procentową tego podatku do tak obliczonej sumy dochodów;

3)  ustaloną zgodnie z pkt 2 stopę procentową stosuje się do dochodu podlegającego opodatkowaniu podatkiem dochodowym.

Zasadę opodatkowania przedstawioną w wyżej powołanym art. 27 ust. 8 ustawy stosuje się wyłącznie w przypadku, jeżeli podatnik oprócz dochodów zwolnionych z opodatkowania na podstawie umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania, osiągnął inne dochody podlegające opodatkowaniu w Polsce na ogólnych zasadach albo chciał skorzystać z preferencyjnego rozliczenia rocznego np. łącznie z małżonkiem.

Jeśli podatnik nie chce skorzystać z preferencyjnego rozliczenia i nie uzyskał w danym roku podatkowym dochodów, które podlegały opodatkowaniu na zasadach ogólnych to nie jest zobowiązany do składania zeznania podatkowego w Polsce i uwzględniania w nim – na potrzeby ustalenia stopy procentowej – zwolnionych dochodów zagranicznych.

Z opisu zdarzenia wynika również, że w styczniu 2025 r. uzyskał Pan dochody z pracy wykonywanej w Polsce, które korzystały z „ulgi do 26 lat”, tj. z art. 21 ust. 1 pkt 148 ustawy, zgodnie z którym:

Wolne od podatku są przychody:

a)  ze stosunku służbowego, stosunku pracy, pracy nakładczej, spółdzielczego stosunku pracy,

b)  z umów zlecenia, o których mowa w art. 13 pkt 8,

c)  z tytułu odbywania praktyki absolwenckiej, o której mowa w przepisach ustawy z dnia 17 lipca 2009 r. o praktykach absolwenckich (Dz.U. z 2025 r. poz. 1578 ),

d)  z tytułu odbywania stażu uczniowskiego, o którym mowa w art. 121a ustawy z dnia 14 grudnia 2016 r. - Prawo oświatowe,

e)  z zasiłku macierzyńskiego, o którym mowa w ustawie z dnia 25 czerwca 1999 r. o świadczeniach pieniężnych z ubezpieczenia społecznego w razie choroby i macierzyństwa

- otrzymane przez podatnika do ukończenia 26. roku życia, do wysokości nieprzekraczającej w roku podatkowym kwoty 85 528 zł.

Ww. ulga dla młodych polega na zwolnieniu od podatku dochodowego od osób fizycznych m.in. przychodów ze stosunku pracy i stosunków pokrewnych oraz z osobiście wykonywanej działalności na podstawie umowy zlecenia niezależnie od miejsca położenia źródła tych przychodów, otrzymanych przez podatnika do ukończenia 26. roku życia, do wysokości nieprzekraczającej w roku podatkowym kwoty 85 528 zł.

Uzyskanie przez podatnika przychodów objętych w całości ulgą dla młodych samo w sobie nie rodzi obowiązku złożenia zeznania podatkowego. Dla potrzeb złożenia zeznania muszą wystąpić dodatkowe okoliczności, np. podatnik oprócz przychodów objętych ulgą dla młodych uzyskał dochody podlegające opodatkowaniu według skali podatkowej, ubiega się o zwrot nadpłaconego podatku, lub ma obowiązek doliczyć do dochodu lub podatku kwoty uprzednio dokonanych odliczeń, do których utracił prawo.

Mając zatem na uwadze, że skoro w 2025 r. oprócz zwolnionych w Polsce z opodatkowania dochodów z pracy wykonywanej na wskazanych statkach uzyskał Pan jedynie dochody zwolnione z podatku na podstawie ww. „ulgi dla młodych” to zgodzić się z Panem należy, że w przedstawionej sytuacji nie był Pan zobowiązany do składania zeznania podatkowego za 2025 r.

Brak obowiązku złożenia zeznania nie ma jednak związku ze wskazaną przez Pana umową polsko-cypryjską lub art. 27 ust. 9 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Brak obowiązku złożenia zeznania jest skutkiem zastosowania metody unikania podwójnego opodatkowania wynikającej z umowy polsko-niemieckiej w zw. z art. 27 ust. 8 ustawy oraz zwolnienia przedmiotowego o którym mowa w art. 21 ust. 1 pkt 148 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Końcowo, odnosząc się do możliwości zastosowania wskazanego przez Pana art. 21 ust. 1 pkt 23c ustawy, wyjaśniam, że co do zasady zwolnić z podatku można jedynie dochody które są opodatkowane podatkiem dochodowym od osób fizycznych. W sytuacji zatem gdy dochody uzyskane z pracy wykonywanej na statkach eksploatowanych w transporcie międzynarodowym są zwolnione w Polsce z opodatkowania w oparciu o zapisy umowy polsko-niemieckiej i w przedstawionej przez Pana sytuacji nie są uwzględniane na potrzeby ustalenia stopy procentowej, to niezależnie od ewentualnego spełnienia warunków wynikających z tego przepisu nie ma on zastosowania.

W konsekwencji, w myśl zasady, że wadliwa argumentacja prawna przedstawiona we wniosku, przy prawidłowo wywiedzionym skutku prawnym, winna skutkować uznaniem stanowiska podatnika za nieprawidłowe, Pana stanowisko należało uznać za nieprawidłowe.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pan przedstawił i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

·      Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 622). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego i zastosuje się Pan do interpretacji.

·      Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:

1) z zastosowaniem art. 119a;

2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;

3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

·      Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

·      w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

·      w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.