0115-KDIT1.4011.562.2026.2.DB
Skutki podatkowe zawarcia z bankiem ugody dot. kredytu mieszkaniowego.
Interpretacja indywidualna
– stanowisko prawidłowe
Szanowny Panie,
stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest prawidłowe.
Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej
9 lipca 2026 r. wpłynął Pana wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej. Uzupełnił Pan wniosek – na wezwanie organu – pismem z 14 sierpnia 2026 r. (data wpływu 19 sierpnia 2026 r.). Treść wniosku jest następująca:
Opis stanu faktycznego
2 lipca 2025 r. przed Sądem Okręgowym (...) sygn. akt. (...) Wnioskodawca zawarł ugodę sądową z X S.A. (...) dotyczącą kredytu mieszkaniowego nr (...) z 20 lipca 2010 r., w wyniku której bank w terminie 21 dni od daty podpisania ugody wypłacił kredytobiorcy kwotę dodatkową w wysokości 34.800 złotych plus zwrot kosztów zastępstwa prawnego poniesionych przez kredytobiorcę w związku ze sporem w wysokości 10.800 złotych oraz opłatę od pozwu w wysokości 500 złotych, oraz zwolnił Wnioskodawcę z długu na kwotę 114.551,51 złotych.
Od powyższych kwot Wnioskodawca został obciążony podatkiem dochodowym, który przy rozliczeniu rocznym PIT-37 został uiszczony (zapłacony).
Uzupełnienie wniosku
Kredyt mieszkaniowy (umowa kredytu mieszkaniowego nr (...)), który został zaciągnięty przez Wnioskodawcę 20 lipca 2010 r. został zabezpieczony hipoteką zwykłą na nieruchomości typu dom jednorodzinny, która to nieruchomość jest zlokalizowana pod adresem: ul. (...), działka oznaczona numerem 111, dla której jest prowadzona księga wieczysta nr (...) przez Sąd Rejonowy (...), w kwocie 73.564,09 EUR. Dodatkowym zabezpieczeniem była hipoteka kaucyjna na nieruchomości typu dom jednorodzinny, która to nieruchomość jest zlokalizowana pod adresem: ul. (...), działka oznaczona numerem 111, dla której jest prowadzona księga wieczysta nr (...) przez Sąd Rejonowy (...), w kwocie 36.790 EUR.
Umowa kredytowa zawarta z X S.A. 20 lipca 2010 r. dotyczyła kredytu mieszkaniowego, rozumianego jako kredyt udzielony w całości na finansowanie własnego celu mieszkaniowego Wnioskodawcy jako Kredytobiorcy. Dotyczył on nieruchomości położonej pod adresem ul. (...). Inwestycja mieszkaniowa obejmowała swoim zakresem budowę domu (działka nie podlegała zakupowi, Wnioskodawca nabył ją w drodze dziedziczenia). Na wydatki sfinansowane z kredytu mieszkaniowego składały się zakup materiałów budowlanych niezbędnych do wybudowania domu, wyposażenie domu w okna, drzwi oraz inne wydatki związane z tym zakresem prac budowlanych. Środki z kredytu zostały również przeznaczone na zakup niezbędnego sprzętu i zabudowy meblowej wewnątrz domu w celu umożliwienia wprowadzenia się i zamieszkania. Jednocześnie w związku z datą, z jaką została zawarta umowa kredytowa spełniona została tutaj przesłanka do skorzystania z zaniechania poboru podatku od umorzonych osobom fizycznym kwot wierzytelności z tytułu kredytów.
Zgodnie z zawartą przez Wnioskodawcę ugodą sądową, stanowiącą załącznik do protokołu rozprawy z 2 lipca 2025 r. (Sygn. akt: (...)) mającą miejsce przed Sądem Okręgowym (...) – w składzie: (...) – na dzień 2 lipca 2025 r. na kwotę zadłużenia składały się:
• kapitał (pozostała część do spłaty kwota kredytu) w wysokości 27.007,31 EUR,
• odsetki zawieszone w wysokości 59,47 EUR,
• odsetki bieżące w wysokości 71,43 EUR,
co oznacza, że po przeliczeniu na walutę polską po średnim kursie Narodowego Banku Polskiego z dnia poprzedzającego dzień zawarcia ugody (tj. 4,2415 zł/EUR) zadłużenie Wnioskodawcy jako kredytobiorcy na dzień zawarcia ugody wynosiło 115.106,72 złotych. Kwota 114.551,51 złotych stanowi równowartość 27.007,31 EUR kapitału kredytu, tj. dotyczyła ona kapitału kredytu (pozostałej kwoty do spłaty).
Wnioskodawca nie korzystał nigdy z zaniechania poboru podatku na podstawie rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 11 marca 2022 r. w sprawie zaniechania poboru podatku dochodowego od niektórych dochodów (przychodów) związanych z kredytem hipotecznym udzielonym na cele mieszkaniowe. Tym samym spełnia 2 z 5 przesłanek do skorzystania z zaniechania poboru podatku od umorzonych osobom fizycznym kwot wierzytelności z tytułu kredytów.
Wypłata dodatkowa w kwocie 34.800 zł wypłacona przez Bank wynikała wprost z zawartej przez Wnioskodawcę ugody z 2 lipca 2025 r. W związku z nieważnością umowy (odnosząc się do orzecznictwa TSUE oraz Uchwały III CZP 25/22) i uznaniem zawartej umowy za abuzywną, kwota ta stanowi dodatkową wypłatę przez X S.A. jako rekompensatę. W związku z otrzymaniem tej kwoty Bank nie wystawi PIT-11.
20 lipca 2010 r. Wnioskodawca zawarł z X S.A. umowę kredytu mieszkaniowego nr (...). Kredyt mieszkaniowy został udzielony w całości na sfinansowanie własnego celu mieszkaniowego oraz został zabezpieczony hipoteką. Kredyt został udzielony przez podmiot, którego działalność podlega nadzorowi państwowego organu nadzoru nad rynkiem finansowym, uprawniony do udzielania kredytów na podstawie odrębnych ustaw regulujących zasady funkcjonowania takich podmiotów. Wnioskodawca nie korzystał nigdy z zaniechania poboru podatku na podstawie Rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 11 marca 2022 r. w sprawie zaniechania poboru podatku dochodowego od niektórych dochodów (przychodów) związanych z kredytem hipotecznym udzielonym na cele mieszkaniowe.
2 lipca 2025 r. Wnioskodawca zawarł ugodę sądową stanowiącą załącznik do protokołu rozprawy (sygn. akt (...)), w ramach której zakończono spór oraz uchylono niepewności co do roszczeń wynikających z umowy. W wyniku tej ugody Bank zwolnił Wnioskodawcę jako kredytobiorcę z długu (tj. umorzył zadłużenie Wnioskodawcy jako kredytobiorcy) w kwocie 115.106,72 złotych, stanowiącej różnicę między kwotą zadłużenia na dzień sporządzenia ugody wynoszącą – zgodnie z księgami rachunkowymi Bank na dzień 2 lipca 2025 r. – 27.138,21 EUR (co po przeliczeniu po średnim kursie NBP z dnia poprzedzającego dzień zawarcia ugody daje wartość 115.106,72 złotych) a kwotą wynikającą z przewalutowania.
Pytanie (sformułowane w uzupełnieniu wniosku)
Czy w wyniku umorzenia przez bank wierzytelności w wysokości 115.106,72 zł (pozostała kwota kapitału do spłaty 114.551,51 zł, odsetki zawieszone 252,24 zł oraz odsetki bieżące 302,97 zł) powstał po stronie Wnioskodawcy przychód w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, a jeżeli tak to czy w odniesieniu do kwoty tego umorzenia Wnioskodawca ma prawo do skorzystania z zaniechania poboru podatku na podstawie Rozporządzenia Ministra Finansów z 11 marca 2022 r. w sprawie zaniechania poboru podatku dochodowego od niektórych dochodów (przychodów) związanych z kredytem hipotecznym udzielonym na cele mieszkaniowe (t.j. Dz. U. z 2024 r. poz. 102) w aktualnie obowiązującym brzmieniu zmienionym Rozporządzeniem Ministra Finansów z 20 grudnia 2024 r. (Dz. U. 2024 poz. 1912)?
Pana stanowisko w sprawie (sformułowane w uzupełnieniu wniosku)
20 lipca 2010 r. Wnioskodawca zawarł z X S.A. umowę kredytu mieszkaniowego nr (...). Kredyt mieszkaniowy został udzielony w całości na sfinansowanie własnego celu mieszkaniowego oraz został zabezpieczony hipoteką zwykłą na nieruchomości typu dom jednorodzinny, która to nieruchomość jest zlokalizowana pod adresem: ul. (...), działka oznaczona numerem 111, dla której jest prowadzona księga wieczysta nr (...) przez Sąd Rejonowy (...), w kwocie 73.564,09 EUR. Dodatkowym zabezpieczeniem była hipoteka kaucyjna na nieruchomości typu dom jednorodzinny, która to nieruchomość jest zlokalizowana pod adresem: ul. (...), działka oznaczona numerem 111, dla której jest prowadzona księga wieczysta nr (...) przez Sąd Rejonowy (...), w kwocie 36.790,00 EUR. Środki z kredytu zostały przeznaczone w całości na sfinansowanie kosztów budowy domu położonego w (...), przy ulicy (...). Kredyt został przeznaczony w całości na realizację jednej inwestycji mieszkaniowej – z uwagi jednak na znaczny upływ czasu nie posiada faktur i innych rachunków związanych z realizacją ww. inwestycji. Kredyt ten związany był z realizacją potrzeb mieszkaniowych na rzecz jednego gospodarstwa domowego. Kredyt został udzielony przez podmiot, którego działalność podlega nadzorowi państwowego organu nadzoru nad rynkiem finansowym, uprawniony do udzielania kredytów na podstawie odrębnych ustaw regulujących zasady funkcjonowania takich podmiotów. Kwota udzielonego kredytu w części kapitałowej wynosiła po przeliczeniu jej na złotówki 287.116,44 zł.
2 lipca 2025 r. Wnioskodawca zawarł ugodę sądową stanowiącą załącznik do protokołu rozprawy (sygn. akt: (...)), w ramach której zakończono spór oraz uchylono niepewności co do roszczeń wynikających z umowy. W wyniku tej ugody Bank zwolnił Wnioskodawcę jako kredytobiorcę z długu (tj. umarzył zadłużenie Wnioskodawcy jako kredytobiorcy) w kwocie 115.106,72 złotych, stanowiącej różnicę między kwotą zadłużenia na dzień sporządzenia ugody wynoszącej – zgodnie z księgami rachunkowymi Banku na dzień 2 lipca 2025 r. – 27.138,21 EUR (co po przeliczeniu po średnim kursie NBP z dnia poprzedzającego dzień zawarcia ugody daje wartość 115.106,72 złotych) a kwotą wynikającą z przewalutowania.
W związku z umorzeniem zadłużenia Wnioskodawcy jako kredytobiorcy (saldo zadłużenia wynosi 0 zł), tj. 115.106,72 zł, X SA wystawił PIT-11.
W ocenie Wnioskodawcy, w odniesieniu do zadanego przez Niego pytania czy może skorzystać z zaniechania poboru podatku dochodowego od osób fizycznych uregulowanym w Rozporządzeniu Ministra Finansów z 11 marca 2022 r. w sprawie zaniechania poboru podatku dochodowego od niektórych dochodów (przychodów) związanych z kredytem hipotecznym udzielonym na cele mieszkaniowe (t.j. Dz. U. z 2024 r. poz. 102) w aktualnie obowiązującym brzmieniu zmienionym Rozporządzeniem Ministra Finansów z 20 grudnia 2024 r. (Dz. U. 2024 poz. 1912), przysługuje Mu prawo do skorzystania z ww. zaniechania.
Potwierdzeniem stanowiska Wnioskodawcy jest spełnienie wszystkich przesłanek określonych w § 1 pkt 1 ww. rozporządzenia Ministra Finansów, uprawniających do skorzystania z zaniechania poboru podatku dochodowego od niektórych dochodów (przychodów), tj.:
• Kredyt mieszkaniowy został zaciągnięty na realizację jednej inwestycji mieszkaniowej;
• Wnioskodawca nie korzystał z zaniechania poboru podatku od kwot umorzonych wierzytelności z tytułu kredytu mieszkaniowego zaciągniętego na realizację jakiejkolwiek (tej ani innej) inwestycji mieszkaniowej;
• Kredyt został udzielony przed dniem 15 stycznia 2015 r.;
• Kredyt został udzielony przez podmiot uprawniony do udzielania kredytów na podstawie odrębnych ustaw;
• Kredyt był zabezpieczony hipotecznie na jednym z rodzajów nieruchomości, o jakich mowa w § 3 pkt 2 wskazanego Rozporządzenia
Dodatkowo zaniechanie, o którym mowa w § 1 i § 2, ma zastosowanie do dochodów (przychodów) uzyskanych od 1 stycznia 2022 r. do 31 grudnia 2026 r. – ugoda zawarta z bankiem została zawarta 2 lipca 2025 r. i tego też dnia nastąpiło zwolnienie przez Bank z długu.
W związku z powyższym Wnioskodawca utwierdzam się w przekonaniu, iż ma prawo do skorzystania z zaniechania poboru podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie kwoty umorzonej przez bank na podstawie Rozporządzenia Ministra Finansów z 11 marca 2022 r. w sprawie zaniechania poboru podatku dochodowego od niektórych dochodów (przychodów) związanych z kredytem hipotecznym udzielonym na cele mieszkaniowe (t.j. Dz. U. z 2024 r. poz. 102) w aktualnie obowiązującym brzmieniu zmienionym Rozporządzeniem Ministra Finansów z 20 grudnia 2024 r. (Dz. U. 2024 poz. 1912).
Ocena stanowiska
Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest prawidłowe.
Uzasadnienie interpretacji indywidualnej
Art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.) wyraża zasadę powszechności opodatkowania. Zgodnie z jego treścią:
Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
Stosownie do art. 9 ust. 2 ww. ustawy:
Dochodem ze źródła przychodów, jeżeli przepisy art. 23o, art. 23u, art. 24-24b, art. 24c, art. 24e, art. 30ca, art. 30da oraz art. 30f nie stanowią inaczej, jest nadwyżka sumy przychodów z tego źródła nad kosztami ich uzyskania osiągnięta w roku podatkowym. Jeżeli koszty uzyskania przekraczają sumę przychodów, różnica jest stratą ze źródła przychodów.
Jak stanowi art. 11 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
Przychodami, z zastrzeżeniem art. 14-15, art. 17 ust. 1 pkt 6, 9, 10 w zakresie realizacji praw wynikających z pochodnych instrumentów finansowych, pkt 11, art. 19, art. 25b, art. 30ca, art. 30da i art. 30f, są otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń.
Za przychody należy zatem uznać każdą formę przysporzenia majątkowego, zarówno formę pieniężną, jak i niepieniężną, w tym nieodpłatne świadczenia otrzymane przez podatnika. Dla celów podatkowych przyjmuje się, że nieodpłatne świadczenie obejmuje każde działanie lub zaniechanie na rzecz innej osoby oraz wszystkie zdarzenia prawne i zdarzenia gospodarcze w działalności podmiotów, których skutkiem jest przysporzenie majątku innej osoby, mające konkretny wymiar finansowy. Z definicji tej wywieść można również, że za przychody podatkowe mogą być uznane tylko takie świadczenia, które są określonym przyrostem majątkowym (zarówno zwiększającym aktywa, jak i zmniejszającym pasywa) o charakterze definitywnym, niemające charakteru zwrotnego.
Przepis art. 10 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych zawiera katalog źródeł przychodów podlegających opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych.
Zgodnie z art. 10 ust. 1 pkt 9 ww. ustawy źródłem przychodów są inne źródła.
Stosownie do art. 20 ust. 1 ww. ustawy:
Za przychody z innych źródeł, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9, uważa się w szczególności: kwoty wypłacone po śmierci członka otwartego funduszu emerytalnego wskazanej przez niego osobie lub członkowi jego najbliższej rodziny, w rozumieniu przepisów o organizacji i funkcjonowaniu funduszy emerytalnych, kwoty uzyskane z tytułu zwrotu z indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego oraz wypłaty z indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego, w tym także dokonane na rzecz osoby uprawnionej na wypadek śmierci oszczędzającego, zasiłki pieniężne z ubezpieczenia społecznego, alimenty, stypendia, świadczenia otrzymane z tytułu umowy o pomocy przy zbiorach, dotacje (subwencje) inne niż wymienione w art. 14, dopłaty, nagrody i inne nieodpłatne świadczenia nienależące do przychodów określonych w art. 12-14 i art. 17.
Definicja przychodów z innych źródeł ma charakter otwarty (o czym świadczy użycie przez ustawodawcę sformułowania „w szczególności”), tak więc nie ma przeszkód, aby do tej kategorii zaliczyć również przychody inne niż wymienione wprost w przepisie art. 20 ust. 1 ustawy. W związku z tym każde świadczenie mające realną korzyść finansową, o ile nie stanowi konkretnej kategorii przychodu zaliczanego do jednego ze źródeł wymienionych w art. 10 ust. 1 pkt 1-8b ww. ustawy, jest dla świadczeniobiorcy przychodem z innych źródeł.
Instytucja kredytu uregulowana została przepisami ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Prawo bankowe. Zgodnie z treścią art. 69 ust. 1 tej ustawy:
Przez umowę kredytu bank zobowiązuje się oddać do dyspozycji kredytobiorcy na czas oznaczony w umowie kwotę środków pieniężnych z przeznaczeniem na ustalony cel, a kredytobiorca zobowiązuje się do korzystania z niej na warunkach określonych w umowie, zwrotu kwoty wykorzystanego kredytu wraz z odsetkami w oznaczonych terminach spłaty oraz zapłaty prowizji od udzielonego kredytu.
Otrzymanie kredytu i jego spłata na warunkach przewidzianych w umowie kredytowej są obojętne podatkowo. Przychód po stronie kredytobiorcy pojawia się w przypadku umorzenia kredytu, jego części lub odsetek. Wtedy bowiem kredytobiorca osiąga konkretne przysporzenie majątkowe (przychód w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych).
Tym samym wartość umorzonej kwoty wierzytelności z tytułu kredytu hipotecznego na podstawie ugody z bankiem stanowi dla Pana przychód w rozumieniu art. 11 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, z tytułu nieodpłatnych świadczeń, klasyfikowany do źródła, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9 w zw. z art. 20 ust. 1 ww. ustawy.
Przychód taki może skorzystać z zaniechania poboru podatku dochodowego od osób fizycznych, bowiem zgodnie z § 1 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 11 marca 2022 r. w sprawie zaniechania poboru podatku dochodowego od niektórych dochodów (przychodów) związanych z kredytem hipotecznym udzielonym na cele mieszkaniowe (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 1672):
Zarządza się zaniechanie poboru podatku dochodowego od osób fizycznych od kwot:
1) umorzonych osobie fizycznej wierzytelności z tytułu kredytu mieszkaniowego, w przypadku gdy:
a) kredyt mieszkaniowy został zaciągnięty na realizację jednej inwestycji mieszkaniowej, a w przypadku więcej niż jednego kredytu mieszkaniowego - gdy kredyty mieszkaniowe zostały zaciągnięte na realizację wyłącznie jednej inwestycji mieszkaniowej, oraz
b) osoba fizyczna będąca stroną umowy kredytu mieszkaniowego nie korzystała z zaniechania poboru podatku od kwot umorzonych wierzytelności z tytułu kredytu mieszkaniowego zaciągniętego na realizację innej niż określona w lit. a inwestycji mieszkaniowej;
2) otrzymanych przez osobę fizyczną świadczeń z tytułu kredytu mieszkaniowego udzielonego w walucie obcej lub w złotych, lecz nominowanego lub indeksowanego do waluty obcej, w związku z powstaniem przychodu z tytułu zastosowania ujemnego oprocentowania.
2. Kwoty wierzytelności, o których mowa w ust. 1 pkt 1, obejmują:
1) kwoty kredytu mieszkaniowego (kapitału);
2) odsetki, w tym odsetki skapitalizowane, i prowizje;
3) opłaty, jeżeli ich poniesienie przez kredytobiorcę było niezbędne do zawarcia umowy kredytu mieszkaniowego, z wyjątkiem kosztów usług dodatkowych, w szczególności ubezpieczeń.
3. W przypadku gdy kredyt mieszkaniowy został zaciągnięty również na wydatki inne niż określone w art. 21 ust. 25 pkt 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz.U. z 2025 r. poz. 163, z późn. zm.), zaniechanie, o którym mowa w ust. 1 pkt 1, obejmuje kwotę wierzytelności z tytułu kredytu mieszkaniowego w części, w jakiej kwota kredytu mieszkaniowego zaciągniętego na wydatki określone w art. 21 ust. 25 pkt 1 tej ustawy pozostaje do całkowitej kwoty zaciągniętego kredytu mieszkaniowego.
4. W przypadku gdy kredyt mieszkaniowy został zastąpiony kredytem refinansowym lub gdy na jego spłatę został zaciągnięty kredyt konsolidacyjny, zaniechanie, o którym mowa w ust. 1 pkt 1, obejmuje odpowiednio kwotę wierzytelności z tytułu kredytu refinansowego lub konsolidacyjnego w części odpowiadającej kwocie wierzytelności z tytułu kredytu mieszkaniowego.
5. Przez jedną inwestycję mieszkaniową, o której mowa w ust. 1 pkt 1 lit. a, rozumie się inwestycję, której celem jest zaspokojenie potrzeb mieszkaniowych:
1) jednego gospodarstwa domowego albo
2) więcej niż jednego gospodarstwa domowego, w przypadku gdy osoby fizyczne mające zajmować wspólnie jeden budynek mieszkalny, nie mniej niż jedna osoba fizyczna z każdego takiego gospodarstwa, są osobami zaliczonymi do I grupy podatkowej w rozumieniu art. 14 ust. 3 pkt 1 ustawy z dnia 28 lipca 1983 r. o podatku od spadków i darowizn (Dz.U. z 2024 r. poz. 1837 oraz z 2025 r. poz. 769 i 1064).
6. Przez jedno gospodarstwo domowe, o którym mowa w ust. 5, rozumie się gospodarstwo prowadzone przez osobę fizyczną zajmującą jeden lokal mieszkalny albo jeden budynek mieszkalny jednorodzinny, samodzielnie lub wspólnie z innymi osobami stale z nią zamieszkującymi i gospodarującymi.
7. W przypadku gdy stroną umowy kredytu mieszkaniowego na realizację jednej inwestycji mieszkaniowej, o której mowa w ust. 1 pkt 1 lit. a, są co najmniej dwie osoby fizyczne, zaniechanie poboru podatku, o którym mowa w ust. 1 pkt 1, ma zastosowanie wyłącznie do osób, o których mowa w ust. 1 pkt 1 lit. b.
Natomiast w myśl § 3 ust. 1 rozporządzenia:
Ilekroć w rozporządzeniu jest mowa o kredycie mieszkaniowym, należy przez to rozumieć kredyt, który został:
1) udzielony przed dniem 15 stycznia 2015 r. przez podmiot, którego działalność podlega nadzorowi państwowego organu nadzoru nad rynkiem finansowym, uprawniony do udzielania kredytów na podstawie odrębnych ustaw regulujących zasady funkcjonowania takich podmiotów, oraz
2) zabezpieczony w postaci hipoteki ustanowionej na nieruchomości lub udziale w nieruchomości lub prawie wieczystego użytkowania gruntu lub udziale w takim prawie, lub spółdzielczym własnościowym prawie do lokalu mieszkalnego lub udziale w takim prawie, lub prawie do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej lub udziale w takim prawie, oraz
3) zaciągnięty na wydatki, o których mowa w art. 21 ust. 25 pkt 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych.
Stosownie do § 4 ww. rozporządzenia:
Zaniechanie, o którym mowa w § 1 i § 2, ma zastosowanie do dochodów (przychodów) uzyskanych od dnia 1 stycznia 2022 r. do dnia 31 grudnia 2026 r.
Zgodnie z treścią ww. art. 21 ust. 25 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
Za wydatki poniesione na cele, o których mowa w ust. 1 pkt 131, uważa się wydatki poniesione na:
a) nabycie budynku mieszkalnego, jego części lub udziału w takim budynku, lokalu mieszkalnego stanowiącego odrębną nieruchomość lub udziału w takim lokalu, a także na nabycie gruntu lub udziału w gruncie albo prawa użytkowania wieczystego gruntu lub udziału w takim prawie, związanych z tym budynkiem lub lokalem,
b) nabycie spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub udziału w takim prawie, prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej lub udziału w takim prawie,
c) nabycie gruntu pod budowę budynku mieszkalnego lub udziału w takim gruncie, prawa użytkowania wieczystego takiego gruntu lub udziału w takim prawie, w tym również z rozpoczętą budową budynku mieszkalnego, oraz nabycie innego gruntu lub udziału w gruncie, prawa użytkowania wieczystego gruntu lub udziału w takim prawie, jeżeli w okresie, o którym mowa w ust. 1 pkt 131, grunt ten zmieni przeznaczenie na grunt pod budowę budynku mieszkalnego,
d) budowę, rozbudowę, nadbudowę, przebudowę lub remont własnego budynku mieszkalnego, jego części lub własnego lokalu mieszkalnego,
e) rozbudowę, nadbudowę, przebudowę lub adaptację na cele mieszkalne własnego budynku niemieszkalnego, jego części, własnego lokalu niemieszkalnego lub własnego pomieszczenia niemieszkalnego
– położonych w państwie członkowskim Unii Europejskiej lub w innym państwie należącym do Europejskiego Obszaru Gospodarczego albo w Konfederacji Szwajcarskiej.
Zatem zaniechanie poboru podatku do umorzonych osobom fizycznym kwot wierzytelności z tytułu kredytów znajdzie zastosowanie, jeżeli zostaną spełnione łącznie następujące przesłanki:
• kredyt został udzielony na zaspokojenie potrzeb mieszkaniowych jednego gospodarstwa domowego prowadzonego przez osobę fizyczną zajmującą jeden lokal mieszkalny, samodzielnie lub wspólnie z innymi osobami stale z nią zamieszkującymi i gospodarującymi;
• kredyt został zaciągnięty na wydatki, o których mowa w art. 21 ust. 25 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych;
• kredyt był udzielony przed dniem 15 stycznia 2015 r. przez podmioty uprawnione do udzielania kredytów na podstawie odrębnych ustaw;
• kredyt był zabezpieczony hipotecznie;
• kredytobiorca nie korzystał wcześniej z umorzenia zobowiązania z tytułu innego kredytu na własne cele mieszkaniowe zabezpieczonego hipotecznie.
Skutki podatkowe opisanego zdarzenia
Jedną z przesłanek do skorzystania z zaniechania poboru podatku jest przeznaczenie kredytu na wydatki, o których mowa w art. 21 ust. 25 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
Zgodnie z art. 21 ust. 25 omawianej ustawy, wydatkiem uznawanym za cel mieszkaniowy jest m.in. nabycie budynku mieszkalnego. Ponadto w artykule tym – jako jeden z wydatków na cele mieszkaniowe – został wymieniony również wydatek poniesiony na budowę, rozbudowę, nadbudowę, przebudowę lub remont własnego budynku mieszkalnego.
Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych nie definiuje „remontu”. Dla wyjaśnienia tego pojęcia należy odnieść się do jego znaczenia funkcjonującego w języku powszechnym. I tak, „remont” to „doprowadzenie jakiegoś budynku lub urządzenia do stanu używalności; naprawa, odnawianie (czegoś)”. Synonimami tego pojęcia są m.in. „naprawa, przebudowa, odrestaurowanie, modernizacja”.
Za „remont”, o którym mowa w art. 21 ust. 25 pkt 1 lit. d) ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, należy więc uznać prace dotyczące budynku i jego części składowych (tj. wszystkiego, co nie może być odłączone od budynku bez uszkodzenia lub istotnej zmiany całości albo bez uszkodzenia lub istotnej zmiany przedmiotu odłączonego), służące jego utrzymaniu we właściwym stanie, doprowadzeniu go do pożądanej zdolności użytkowej, modernizacji jego elementów składowych. „Remontem” w rozumieniu omawianego przepisu jest również tzw. wykończenie budynku mieszkalnego, a więc prace służące doprowadzeniu go do zdolności użytkowej. W każdym przypadku remont dotyczy „materii” budynku mieszkalnego, a więc jego ścian, podłóg, sufitu, okien, drzwi, wyposażenia technicznego takiego jak instalacje: wodna, kanalizacyjna, elektryczna, grzewcza, gazowa, bądź innych elementów trwale połączonych konstrukcyjnie z elementami budowlanymi budynku.
Wobec powyższego wydatkowanie przez Pana środki z kredytu są wydatkami wskazanymi w art. 21 ust. 25 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
W konsekwencji w Pana sytuacji przy umorzeniu przez bank zadłużenia kredytowego zostały spełnione warunki do skorzystania z zaniechania poboru podatku dochodowego od niektórych dochodów (przychodów) związanych z kredytem hipotecznym udzielonym na cele mieszkaniowe, o których mowa w wyżej cytowanym rozporządzeniu Ministra Finansów. Tym samym do uzyskanego przez Pana przychodu związanego z umorzeniem wierzytelności z tytułu kredytu znajduje zastosowanie zaniechanie poboru podatku dochodowego od osób fizycznych. Wobec tego nie jest Pan zobowiązany do opodatkowania tego przychodu podatkiem dochodowym od osób fizycznych.
Dodatkowe informacje
Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pan przedstawił i stanu prawnego, który obowiązywał w dniu zaistnienia zdarzenia.
Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
· Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2026 r. poz. 622 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pan do interpretacji.
· Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
1) z zastosowaniem art. 119a;
2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
· Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.
Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację
Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143; dalej jako „PPSA”).
Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):
· w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
· w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).
Podstawa prawna dla wydania interpretacji
Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.
Rozliczaj podatki zgodnie z przepisami — w programie TaxMachine
Interpretacje pomagają zrozumieć przepisy; TaxMachine pomaga je zastosować w praktyce — prowadzi księgi, liczy podatki i generuje deklaracje, a stawki, druki i przepisy aktualizuje na bieżąco.
- ✓ Księga przychodów i rozchodów, ryczałt oraz pełna księgowość
- ✓ Faktury i e-faktury KSeF, JPK_V7 i JPK_KR
- ✓ PIT, CIT, VAT i inne deklaracje + wysyłka e-Deklaracje z pobraniem UPO
- ✓ Środki trwałe i amortyzacja, płace i ZUS
- ✓ Automatyczne aktualizacje stawek, druków i przepisów