0115-KDIT1.4011.548.2026.2.DB

Interpretacja indywidualna

– stanowisko prawidłowe

Szanowny Panie,

stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest prawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

3 lipca 2026 r. wpłynął Pana wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej, który dotyczy możliwości skorzystania z tzw. ulgi na powrót. Uzupełnił go Pan – w odpowiedzi na wezwanie organu – 10 sierpnia 2026 r. Treść wniosku jest następująca:

Opis stanu faktycznego

Wnioskodawca jest obywatelem Białorusi i posiadaczem Karty Polaka. Do 21 września 2021 r. Wnioskodawca był zatrudniony na terytorium Białorusi, gdzie świadczył pracę i uzyskiwał dochody. 27 września 2021 r. Wnioskodawca przyjechał do Polski na podstawie wizy krajowej typ D, uzyskanej na podstawie posiadanej Karty Polaka. Przyjazd Wnioskodawcy miał charakter wyłącznie tymczasowy, aklimatyzacyjny oraz rozpoznawczy.

Bezpośrednio po przyjeździe, w okresie od końca września 2021 r. do początku 2022 r., Wnioskodawca nie posiadał w Polsce stałego miejsca zamieszkania – był tymczasowo zakwaterowany w domu studenckim (czasowy meldunek). W tym okresie Wnioskodawca nie pozostawał w związku małżeńskim, a jego centrum interesów osobistych wciąż formalnie powiązane było z krajem pochodzenia. W okresie od 27 września 2021 r. do 11 lutego 2022 r. Wnioskodawca nie prowadził na terytorium Polski żadnej działalności zarobkowej ani nie osiągał żadnych dochodów ze źródeł położonych w Polsce i nie składał deklaracji PIT za rok 2021 w Polsce.

Oficjalne i faktyczne przeniesienie rezydencji podatkowej (ośrodka interesów życiowych i gospodarczych) do Polski nastąpiło 11 lutego 2022 r. wraz z rejestracją jednoosobowej działalności gospodarczej (JDG). Od tego momentu Wnioskodawca podjął stałą aktywność ekonomiczną w Polsce i zaczął uzyskiwać dochody na terytorium RP jako polski podatnik.

W okresie późniejszym (w lipcu 2022 r.) Wnioskodawca udał się jeszcze na Białoruś w celu uregulowania zaległych spraw osobistych, a po powrocie w sierpniu 2022 r. w pełni uregulował swoje centrum interesów osobistych w Polsce (wynajem mieszkania na rynku prywatnym, późniejszy zakup nieruchomości mieszkalnej oraz zawarcie związku małżeńskiego).

Uzupełnienie wniosku

Zgodnie z wewnętrznym prawem Białorusi w okresie od 27 września 2021 r. do 31 grudnia 2021 r. Wnioskodawca był traktowany jako osoba podlegająca opodatkowaniu w Białorusi ze względu na swoje miejsce zamieszkania (był białoruskim rezydentem podatkowym).

Zgodnie z wewnętrznym prawem Białorusi w okresie od 1 stycznia 2022 r. do 11 lutego 2022 r. Wnioskodawca był traktowany jako osoba podlegająca opodatkowaniu w Białorusi ze względu na miejsce zamieszkania (był białoruskim rezydentem podatkowym) – do czasu przeniesienia swojego ośrodka interesów życiowych i gospodarczych do Polski oraz zarejestrowania działalności gospodarczej 11 lutego 2022 r.

W latach 2019–2020 oraz w roku 2021 (do momentu przyjazdu do Polski 27 września 2021 r.) Wnioskodawca mieszkał na stałe na terytorium Białorusi. Wnioskodawca w żadnym z lat 2019, 2020 oraz 2021 nie przebywał na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej dłużej niż 183 dni w roku podatkowym.

Zakwaterowanie w domu studenckim miało charakter wyłącznie komercyjny (na zasadach odpłatnego wynajmu pokoju dla gości/osób zewnętrznych). Nie było ono w żaden sposób związane z podjęciem studiów w Polsce. Umowa została zawarta na czas określony (do końca roku akademickiego). Zakwaterowanie to miało charakter tymczasowy, aklimatyzacyjny i służyło jako rozeznanie możliwości osiedlenia się w Polsce.

Przyjazd do Polski 27 września 2021 r. nie był związany z rozpoczęciem studiów ani z uczestnictwem w żadnym projekcie naukowym. Wnioskodawca do Polski przyjechał sam (przez przejście graniczne z Federacją Rosyjską/Obwodem Królewieckim). Przed przyjazdem do Polski Wnioskodawca rozwiązał umowę o pracę na Białorusi. Nie dokonywał sprzedaży majątku, gdyż mieszkając razem z matką w należącym do niej mieszkaniu nie posiadał własnej nieruchomości.

Przez „formalne” powiązanie interesów osobistych z Białorusią Wnioskodawca rozumie fakt posiadania stałego zameldowania na Białorusi oraz brak stałego miejsca zamieszkania i aktywności gospodarczej w Polsce. Formalne powiązanie odpowiadało faktycznemu – do momentu oficjalnego rozpoczęcia działalności gospodarczej w Polsce (11 lutego 2022 r.) głównym zapleczem życiowym i finansowym Wnioskodawcy (zgromadzone oszczędności) pozostawała Białoruś.

Wnioskodawca wskazał, że nie posiadał nieruchomości na własność na terytorium Białorusi. Wnioskodawca mieszkał na stałe razem z matką w należącym do niej mieszkaniu na Białorusi, gdzie posiadał stałe zameldowanie. W okresie od 27 września 2021 r. do 11 lutego 2022 r. Wnioskodawca nie przebywał na Białorusi. Na Białorusi Wnioskodawca nie posiadał nieruchomości. Wnioskodawca posiadał na Białorusi środki finansowe zgromadzone na rachunku bankowym z tytułu wcześniejszego zatrudnienia. Na Białorusi pozostawała najbliższa rodzina Wnioskodawcy (matka, z którą do momentu wyjazdu wspólnie zamieszkiwał i prowadził gospodarstwo domowe). Wnioskodawca nie prowadził na terytorium Białorusi działalności społecznej, politycznej ani kulturalnej. Wnioskodawca nie korzystał w tym okresie ze świadczeń społecznych (itp.) na Białorusi. Wnioskodawca posiadał zarejestrowany numer telefonu na Białorusi. Umowy na media były podpisane przez właściciela mieszkania (matkę Wnioskodawcy).

W okresie od 27 września 2021 r. do 11 lutego 2022 r. Wnioskodawca przebywał w sposób ciągły w Polsce. W tym okresie zamieszkiwał w domu studenckim na podstawie komercyjnej umowy najmu pokoju. W tym okresie w Polsce nie przebywały najbliższe Wnioskodawcy osoby w rozumieniu przepisów podatkowych (nie posiadał żony, partnerki ani dzieci) i nie prowadził z nikim wspólnego gospodarstwa domowego. Nie posiadał w Polsce nieruchomości, innego majątku ani kredytów. Wnioskodawca posiadał polski numer telefonu oraz tymczasowy rachunek bankowy wykorzystywany wyłącznie do bieżących wydatków osobistych. Wnioskodawca nie prowadził w Polsce aktywności społecznej, politycznej ani kulturalnej. Wnioskodawca nie korzystał z polskiej publicznej służby zdrowia ani świadczeń społecznych, z wyjątkiem przyjęcia szczepienia przeciwko COVID-19, co było wówczas wymagane ze względów sanitarno-epidemiologicznych i związane z procedurą zwolnienia z kwarantanny po przyjeździe. Wnioskodawca posiadał zarejestrowany polski numer telefonu. Wnioskodawca nie posiadał samochodu ani umów na media w Polsce. Od momentu przyjazdu do 11 lutego 2022 r. Wnioskodawca nie podejmował zatrudnienia ani działalności zarobkowej. Okres ten przeznaczył na aklimatyzację oraz przygotowania do uruchomienia działalności gospodarczej (JDG).

Procedurę dotyczącą uzyskania zezwolenia na pobyt stały na podstawie Karty Polaka Wnioskodawca rozpoczął 28 czerwca 2022 r. (data złożenia wniosku w urzędzie, data wpływu 4 lipca 2022 r.), a decyzję uzyskał 2 listopada 2022 r.

W okresie do momentu rozpoczęcia działalności gospodarczej Wnioskodawca utrzymywał się wyłącznie z własnych oszczędności zgromadzonych podczas wcześniejszej pracy na Białorusi.

Kartę Polaka Wnioskodawca uzyskał w maju 2021 r. Przed 27 września 2021 r. Wnioskodawca nigdy nie mieszkał w Polsce.

Wyjazd na Białoruś w lipcu 2022 r. miał charakter wyłącznie krótkotrwały, prywatny i osobisty (odwiedziny rodziny oraz załatwienie spraw osobistych) – pobyt ten trwał do sierpnia 2022 r., po czym Wnioskodawca natychmiast powrócił do Polski. Wyjazd ten nie wiązał się ze zmianą rezydencji podatkowej ani przywróceniem centrum interesów życiowych na Białorusi.

Związek małżeński Wnioskodawca zawarł 15 sierpnia 2023 r. na Białorusi. Z obecną żoną wszedł w związek partnerski oraz zaczął wspólnie zamieszkiwać w Polsce dopiero od sierpnia 2022 r. (po swoim powrocie z Białorusi). Przed tą datą Wnioskodawca nie pozostawał w związku małżeńskim, w związku partnerskim ani nie prowadził z nikim wspólnego gospodarstwa domowego.

Wnioskodawca posiada pełną dokumentację potwierdzającą historię zatrudnienia poza terytorium Polski bezpośrednio przed przyjazdem. W szczególności dysponuje książeczką pracy potwierdzającą Jego ostatnie miejsce zatrudnienia na terytorium Białorusi w okresie od 3 listopada 2016 r. do 21 września 2021 r.

Przychody z działalności gospodarczej od momentu jej rozpoczęcia Wnioskodawca opodatkowuje na zasadach ogólnych według skali podatkowej.

Pytanie

Czy w opisanym stanie faktycznym Wnioskodawca spełnia warunki uprawniające do skorzystania ze zwolnienia podatkowego, o którym mowa w art. 21 ust. 1 pkt 152 ustawy o PIT (tzw. ulga na powrót), uznając luty 2022 r. za moment przeniesienia miejsca zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej dla celów podatkowych?

Pana stanowisko w sprawie

W ocenie Wnioskodawcy, spełnia on wszystkie warunki uprawniające do skorzystania ze zwolnienia podatkowego, o którym mowa w art. 21 ust. 1 pkt 152 ustawy o PIT (tzw. Ulga na powrót).

Faktyczne przeniesienie miejsca zamieszkania dla celów podatkowych na terytorium RP nastąpiło po 31 grudnia 2021 r., tj. w lutym 2022 r. Zgodnie z Objaśnieniami Podatkowymi Ministra Finansów z dnia 29 kwietnia 2021 r. w sprawie rezydencji podatkowej, sama data fizycznego przekroczenia granicy (27 września 2021 r.) nie decyduje o zmianie rezydencji podatkowej. Przez niemal cały rok 2021 Wnioskodawca pracował i mieszkał na Białorusi (do 21 września 2021 r.), a jego pobyt w Polsce pod koniec roku miał charakter wyłącznie rozpoznawczy i tymczasowy (zakwaterowanie w akademiku, brak aktywności ekonomicznej w Polsce). Dopiero podjęcie stałej działalności gospodarczej (JDG) 11 lutego 2022 r. oraz utworzenie infrastruktury biznesowej (konto firmowe) zmaterializowało przesłankę przeniesienia centrum interesów gospodarczych do Polski. Posiadanie Karty Polaka spełnia natomiast wymóg formalny dotyczący statusu podatnika określony w ustawie.

W związku z powyższym rok 2022 jest rokiem przeniesienia miejsca zamieszkania, co uprawnia Wnioskodawcę do zwolnienia z podatku przychodów z JDG do kwoty 85.528 zł rocznie przez 4 kolejne lata podatkowe (z możliwością wyboru jako roku startowego roku 2022 lub 2023, zgodnie z art. 21 ust. 39 ustawy o PIT).

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest prawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 21 ust. 1 pkt 152 ustawy z 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2022 r. poz. 2647 ze zm.):

Wolne od podatku dochodowego są przychody podatnika, który przeniósł miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, do wysokości nieprzekraczającej w roku podatkowym kwoty 85 528 zł, osiągnięte:

a.  ze stosunku służbowego, stosunku pracy, pracy nakładczej i spółdzielczego stosunku pracy,

b.  z umów zlecenia, o których mowa w art. 13 pkt 8,

c.   z pozarolniczej działalności gospodarczej, do których mają zastosowanie zasady opodatkowania określone w art. 27, art. 30c albo art. 30ca albo ustawie o zryczałtowanym podatku dochodowym w zakresie ryczałtu od przychodów ewidencjonowanych

- w czterech kolejno po sobie następujących latach podatkowych, licząc od początku roku, w którym podatnik przeniósł to miejsce zamieszkania, albo od początku roku następnego, z zastrzeżeniem ust. 39, 43 i 44.

Na podstawie art. 21 ust. 39 ww. ustawy:

Przy obliczaniu kwoty przychodów podlegających zwolnieniu od podatku na podstawie ust. 1 pkt 148 i 152-154 nie uwzględnia się przychodów podlegających opodatkowaniu zryczałtowanym podatkiem dochodowym na podstawie niniejszej ustawy, zwolnionych od podatku dochodowego oraz od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.

Stosownie do art. 21 ust. 43 powołanej ustawy:

Zwolnienie, o którym mowa w ust. 1 pkt 152, przysługuje pod warunkiem, że:

1)  w wyniku przeniesienia miejsca zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej podatnik podlega nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu oraz

2)  podatnik nie miał miejsca zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej w okresie obejmującym:

a)  trzy lata kalendarzowe poprzedzające bezpośrednio rok, w którym zmienił miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, oraz

b)  okres od początku roku, w którym zmienił miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, do dnia poprzedzającego dzień, w którym zmienił miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, oraz

3)  podatnik:

a)  posiada obywatelstwo polskie, Kartę Polaka lub obywatelstwo innego niż Rzeczpospolita Polska państwa członkowskiego Unii Europejskiej lub państwa należącego do Europejskiego Obszaru Gospodarczego albo Konfederacji Szwajcarskiej lub

b)  miał miejsce zamieszkania:

- nieprzerwanie co najmniej przez okres, o którym mowa w pkt 2, w państwie członkowskim Unii Europejskiej lub państwie należącym do Europejskiego Obszaru Gospodarczego, Konfederacji Szwajcarskiej, Australii, Republice Chile, Państwie Izrael, Japonii, Kanadzie, Meksykańskich Stanach Zjednoczonych, Nowej Zelandii, Republice Korei, Zjednoczonym Królestwie Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej lub Stanach Zjednoczonych Ameryki, lub

- na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej nieprzerwanie przez co najmniej 5 lat kalendarzowych poprzedzających okres, o którym mowa w pkt 2, oraz

4)  posiada certyfikat rezydencji lub inny dowód dokumentujący miejsce zamieszkania dla celów podatkowych w okresie niezbędnym do ustalenia prawa do tego zwolnienia, oraz

5)  nie korzystał uprzednio, w całości lub w części, z tego zwolnienia - w przypadku podatników, którzy ponownie przeniosą miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.

W myśl natomiast art. 21 ust. 44 cytowanej ustawy:

Suma przychodów zwolnionych od podatku na podstawie ust. 1 pkt 148 i 152-154 nie może w roku podatkowym przekroczyć kwoty 85 528 zł.

Przepisy te zostały wprowadzone z dniem 1 stycznia 2022 r. przez art. 1 pkt 13 lit. a) tiret 13 ustawy z 29 października 2021 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2021 r. poz. 2105). Ponadto z art. 53 ww. ustawy zmieniającej wynika, że:

Zwolnienie, o którym mowa w art. 21 ust. 1 pkt 152 ustawy zmienianej w art. 1, ma zastosowanie do podatników, którzy przenieśli miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej po dniu 31 grudnia 2021 r.

Zwolnienie przedmiotowe, o którym mowa w ww. art. 21 ust. 1 pkt 152 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych polega na zwolnieniu od podatku dochodowego niektórych przychodów osiągniętych w czterech kolejno po sobie następujących latach podatkowych przez podatników, którzy w wyniku przeniesienia miejsca zamieszkania na terytorium Polski po 31 grudnia 2021 r. podlegają w Polsce nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu.

Osoby podlegające w Polsce nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu podlegają obowiązkowi podatkowemu od całości swoich dochodów (przychodów) bez względu na miejsce położenia źródeł przychodów. Wynika to z art. 3 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Za osobę mającą miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej uważa się osobę fizyczną, która:

1) posiada na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej centrum interesów osobistych lub gospodarczych (ośrodek interesów życiowych) lub

2) przebywa na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej dłużej niż 183 dni w roku podatkowym.

W świetle art. 4a ww. ustawy:

Przepisy art. 3 ust. 1, 1a, 2a i 2b stosuje się z uwzględnieniem umów w sprawie unikania podwójnego opodatkowania, których stroną jest Rzeczpospolita Polska.

Aby zapewnić sobie możliwość skorzystania z omawianej preferencji podatkowej należy zarówno przez trzy lata kalendarzowe poprzedzające bezpośrednio rok, w którym zmieniono miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, oraz w okresie od początku roku, w którym zmieniono miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, do dnia poprzedzającego ten dzień, nie posiadać miejsca zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej i co istotne w wyniku przeniesienia miejsca zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej należy mieć nieograniczony obowiązek podatkowy na terytorium RP.

W opisie zdarzenia wskazał Pan, że w latach 2019, 2020 i 2021 nie przebywał Pan w Polsce ponad 183 dni, a Pana centrum interesów osobistych i gospodarczych oraz miejsce zamieszkania dla celów podatkowych znajdowało się w tym czasie na terytorium Białorusi. Ponadto Pana centrum interesów osobistych i gospodarczych od 1 stycznia 2022 r. do dnia przeniesienia do Polski ośrodka interesów życiowych również znajdowało się na terytorium Białorusi, gdzie również posiadał Pan rezydencję podatkową w tym okresie.

Powyższe oznacza, że w ww. okresie nie miał Pan miejsca zamieszkania w Polsce. W związku z powyższym dopiero od 11 lutego 2022 r. Pana centrum interesów osobistych i gospodarczych (ośrodek interesów życiowych) znajduje się w Polsce. W wyniku przeniesienia miejsca zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej podlega Pan w Polsce nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu.

Zatem warunki wskazane w art. 21 ust. 43 pkt 1 i 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych zostały spełnione.

Kolejnym istotnym kryterium umożliwiającym zastosowanie „ulgi na powrót” jest, stosownie do art. 21 ust. 43 pkt 3 lit. a) ustawy, posiadanie przez podatnika Karty Polaka. Z przedstawionych przez Pana okoliczności wynika, że przeniósł Pan swoje miejsce zamieszkania do Polski 11 lutego 2022 r. Na moment, kiedy przenosił Pan swoje miejsce zamieszkania do Polski posiadał Pan Kartę Polaka.

Zatem spełnił Pan warunek wskazany w art. 21 ust. 43 pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Kolejnym warunkiem jest – stosownie do art. 21 ust. 43 pkt 4 ustawy – posiadanie certyfikatu rezydencji lub innych dowodów dokumentujących miejsce zamieszkania dla celów podatkowych w okresie niezbędnym do ustalenia prawa do tego zwolnienia.

Zgodnie z art. 5a pkt 21 ustawy:

Ilekroć w ustawie mowa jest o certyfikacie rezydencji - oznacza to zaświadczenie o miejscu zamieszkania podatnika dla celów podatkowych wydane przez właściwy organ administracji podatkowej państwa miejsca zamieszkania podatnika.

Z treści ww. regulacji wynika, że podatnik powinien posiadać certyfikat rezydencji lub inny dowód dokumentujący miejsce zamieszkania dla celów podatkowych w okresie niezbędnym do ustalenia prawa do zwolnienia. Wystarczy zatem, że podatnik posiada inne dokumenty, które potwierdzą jego miejsce zamieszkania w innym państwie, niemniej muszą być to dokumenty potwierdzające miejsce zamieszkania dla celów podatkowych.

Choć przepisy podatkowe nie wymieniają w tym zakresie żadnego katalogu, to należy pamiętać, że zgodnie z art. 180 § 1 Ordynacji podatkowej jako dowód należy dopuścić wszystko, co może przyczynić się do wyjaśnienia sprawy, a nie jest sprzeczne z prawem. Oznacza to, że innymi dowodami wskazującymi na miejsce zamieszkania poza Polską mogą być m.in. umowa o pracę, historia zatrudnienia, zagraniczne zeznania podatkowe, zagraniczna umowa najmu nieruchomości, paski wynagrodzeń, wyciągi bankowe czy też zagraniczne zaświadczenie od pracodawcy. Można w tym zakresie przedstawić również inne dowody.

Z przedstawionego przez Pana opisu zdarzenia wynika, że posiada Pan dokumenty potwierdzające miejsce zamieszkania poza Polską w latach 2019-2021 oraz w roku 2022 do dnia zmiany rezydencji. W szczególności dysponuje Pan książeczką pracy potwierdzającą Pana zatrudnienie na terytorium Białorusi w okresie od 3 listopada 2016 r. do 21 września 2021 r.

Spełnił Pan zatem warunek wskazany w art. 21 ust. 43 pkt 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Wobec powyższego, w przedstawionym stanie faktycznym spełnia Pan warunki do zastosowania „ulgi na powrót”. Przychody z pozarolniczej działalności gospodarczej opodatkowanej na zasadach ogólnych według skali podatkowej do wysokości limitu 85.528 zł rocznie zostały objęte zwolnieniem określonym w art. 21 ust. 1 pkt 152 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Z zastrzeżenia wynikającego z art. 21 ust. 1 pkt 152 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wynika, że ulgę na powrót można zastosować w czterech kolejno po sobie następujących latach podatkowych, licząc od początku roku, w którym podatnik przeniósł miejsce zamieszkania, albo od początku roku następnego.

Tak więc ulga na powrót przysługuje Panu od momentu przeniesienia miejsca zamieszkania do Polski, czyli w Pana przypadku od 2022 r. lub od początku roku następnego, czyli od 2023 r., w czterech kolejno po sobie następujących latach podatkowych. Tym samym ulga ta przysługuje Panu za lata 2022-2025 lub 2023-2026.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pan przedstawił i stanu prawnego, który obowiązywał w dniu zaistnienia zdarzenia.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

·     Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 622 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pan do interpretacji.

·     Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:

1) z zastosowaniem art. 119a;

2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;

3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

·     Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

·     w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

·     w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.