0115-KDIT1.4011.500.2026.2.JG

Interpretacja indywidualna

– stanowisko prawidłowe

Szanowny Panie,

stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego zdarzenia przyszłego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest prawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

2 czerwca 2026 r. wpłynął Pana wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej. Uzupełnił go Pan pismem 27 sierpnia 2026 r. – w odpowiedzi na wezwanie. Treść wniosku jest następująca:

Opis zdarzenia przyszłego

Wnioskodawca jest osobą fizyczną, polskim rezydentem podatkowym, zatrudnionym na podstawie umowy o pracę w firmie X z siedzibą w A (dalej: „Pracodawca”).

Pracodawca jest podmiotem należącym do międzynarodowej grupy Y (dalej: „Grupa Y”). Wnioskodawca jest zatrudniony na stanowisku managerskim. W związku z wykonywaną pracą Grupa Y zaproponowała Wnioskodawcy, wraz z innymi osobami zajmującymi kluczowe stanowiska managerskie, możliwość przystąpienia do wewnętrznego programu kapitałowego (motywacyjnego) Grupy (dalej: „Program kapitałowy”).

W ramach Programu kapitałowego każdy z uczestników otrzymał ofertę nabycia udziałów w spółce prawa holenderskiego Z. (dalej: „Z”). Wnioskodawca przystąpił do programu w 2019 r. 19 grudnia 2019 r. przed holenderskim notariuszem Wnioskodawca objął 1548 udziałów Z o wartości nominalnej 0,10 EUR każdy o numerach od (...) do (...). Za przystąpienie do programu o nabycie udziałów Wnioskodawca zapłacił ustaloną kwotę pieniężną („Wpłacona kwota”). Część Wpłaconej kwoty została przeznaczona na pokrycie kapitału zakładowego związanego z emisją nowych udziałów objętych przez Wnioskodawcę, a pozostała część została przekazana na kapitał zapasowy. Zgodnie z postanowieniami aktu notarialnego nowe udziały uprawniały Wnioskodawcę do udziału w zysku począwszy od 2019 r.

Nabycie udziałów zostało sfinansowane w formie oprocentowanej pożyczki, której Z udzieliło Wnioskodawcy w kwocie pokrywającej wpłatę na kapitał zapasowy Z. Pożyczka została w całości przeznaczona na nabycie udziałów. Wnioskodawca jest zobowiązany do spłaty pożyczki wraz z odsetkami („Odsetki”). W celu zabezpieczenia spłaty pożyczek przez każdego z uczestników Programu kapitałowego, tego samego dnia przed holenderskim notariuszem dokonano zastawu na objętych udziałach. Zgodnie z postanowieniami aktu uczestnikom Programu kapitałowego przysługują pełne prawa związane z otrzymanymi udziałami na czas obowiązywania zastawu.

Obecnie Grupa Y rozważa odkupienie części udziałów objętych przez uczestników Programu kapitałowego. Zbycie udziałów ma odbyć się na zasadzie dobrowolnej sprzedaży udziałów na rzecz Z przez Wnioskodawcę. Odkupienie udziałów nie będzie powiązane z wygaśnięciem prawa do zastawu opisanego powyżej, a jest decyzją czysto biznesową, podjętą przez Grupę Y.

Zgodnie z umową nabycia udziałów uczestnicy Programu kapitałowego są zobowiązani do sprzedaży udziałów na rzecz Z w następujących sytuacjach:

a.  wypowiedzenia umowy o pracę po przekroczeniu terminu 3 lat od dnia efektywnego dołączenia do programu, tj. 1 stycznia 2019 r., jak zostało wskazane wcześniej nabycie odbyło się z mocą wsteczną;

b.  wypowiedzenia umowy o pracę w czasie trzyletniego okresu od dnia efektywnego dołączenia do programu;

c.   wypowiedzenia umowy o pracę uczestnika z przesłanek kwalifikowanych jako ważne przyczyny w rozumieniu prawa holenderskiego;

d.  naruszania praw i obowiązków wynikających z umowy o pracę lub umowy o nabycie udziałów przez uczestnika.

W przypadku zaistnienia przesłanek z punktów c) i d) powyżej uczestnik kwalifikowany będzie jako „Bad Leaver”, w przypadku przesłanki z punktu b), pod warunkiem, że nie zbiegnie się ona także z przesłankami c) i d), uczestnik kwalifikowany będzie jako „Early Leaver”. W przypadku pozostałych sytuacji, tj. tej wynikającej z punktu a) oraz innych, jak m.in. śmierć pracownika lub utrata zdolności do pracy, uczestnik kwalifikowany będzie jako „Good Leaver”. W zależności od kwalifikacji wyjścia z Programu uzależnione jest wynagrodzenie za zbycie udziałów.

Wnioskodawca uznany będzie w świetle umowy jako „Good Leaver”, a zatem za zbycie udziałów otrzyma wynagrodzenie w wysokości wartości rynkowej udziałów.

Ostateczna wysokość wynagrodzenia Wnioskodawcy za zbywane udziały zostanie zatem określona po ostatecznym zatwierdzeniu sprawozdania finansowego za rok 2025, w oparciu o bieżącą sytuację Spółki na dzień zbycia, który to nie został jeszcze określony oraz o prognozowaną sytuację Z w następnym roku obrotowym.

Z uwagi na to, że Wnioskodawca posiada udziały w spółce prawa holenderskiego, zbycie udziałów będzie podlegało opodatkowaniu w Holandii zryczałtowanym podatkiem dochodowym w stawce 15% przychodu. Ponadto Wnioskodawca pragnie wskazać, że opodatkowaniu w Holandii podlegać będzie przychód bez pomniejszenia o koszty uzyskania przychodu. Wnioskodawca jest polskim rezydentem podatkowym, dlatego zbycie udziałów powinno podlegać opodatkowaniu także w Polsce jako przychód z kapitałów pieniężnych.

W odniesieniu do powyżej opisanego zdarzenia Wnioskodawca powziął wątpliwości co do kwalifikacji powyższego dochodu ze zbycia udziałów na gruncie polskich przepisów ustawy o PIT oraz możliwości zastosowania metody proporcjonalnego odliczenia podatku zapłaconego za granicą (kredytu podatkowego).

Uzupełnienie wniosku

Wartość udziałów, które będą podlegały zbyciu, nie będzie pochodziła, w jakimkolwiek momencie w okresie 365 dni poprzedzających przeniesienie własności udziałów, bezpośrednio lub pośrednio w więcej niż 75% z majątku nieruchomego położonego na terytorium Królestwa Niderlandów, zdefiniowanego w artykule 6 Konwencji między Rzecząpospolitą Polską a Królestwem Niderlandów w sprawie eliminowania podwójnego opodatkowania w zakresie podatków od dochodu oraz zapobiegania uchylaniu się i unikaniu opodatkowania (dalej: Konwencja).

Wskazane stwierdzenie, że zbycie udziałów będzie podlegało opodatkowaniu w Holandii zryczałtowanym podatkiem dochodowym w stawce 15% przychodu nie odnosi się wyłącznie do opodatkowania zbycia udziałów na gruncie wewnętrznych przepisów Królestwa Niderlandów. Na gruncie prawa krajowego Królestwa Niderlandów odkup własnych udziałów jest kwalifikowany jako dochód z tych udziałów – analogicznie jak dywidenda i podlega holenderskiemu podatkowi u źródła od dywidend według krajowej stawki podatku wynoszącej 15%.

W niniejszej sprawie zastosowanie znajduje zarówno prawo wewnętrzne Królestwa Niderlandów, jak i Konwencja oraz Protokół między Rzecząpospolitą Polską a Królestwem Niderlandów o zmianie Konwencji między Rzecząpospolitą Polską a Królestwem Niderlandów w sprawie unikania podwójnego opodatkowania i zapobiegania uchylaniu się od opodatkowania w zakresie podatków od dochodu, podpisanej w Warszawie dnia 13 lutego 2002 r., oraz Protokołu podpisanego w Warszawie dnia 13 lutego 2002 r., podpisany w Warszawie dnia 29 października 2020 r. (dalej: Protokół do Konwencji).

Zgodnie z Postanowieniem V ust. 2 Protokołu do Konwencji, ustala się, że dochód uzyskiwany w związku z (częściową) likwidacją spółki lub nabyciem własnych akcji (udziałów) przez spółkę jest traktowany jako dochód z akcji (udziałów).

Konwencja nie tworzy obowiązku podatkowego, ale potwierdza prawo Królestwa Niderlandów do opodatkowania tego dochodu według prawa krajowego (wewnętrznego), w tym przypadku jako dywidendy. Tym samym Królestwo Niderlandów, na podstawie Postanowienia V ust. 2 Protokołu do Konwencji oraz art. 10 ust. 2 lit. c) Konwencji, ogranicza stawkę podatku u źródła do maksymalnie 15% kwoty brutto dywidendy – co jednocześnie jest zbieżne z krajową stawką podatku w Królestwie Niderlandów od tego typu przychodu wynoszącą 15%.

W konsekwencji opodatkowanie następuje na podstawie przepisów Królestwa Niderlandów z uwzględnieniem Konwencji oraz Protokołu do Konwencji, przy czym stawka 15% wynika zarówno z prawa wewnętrznego, jak i jest maksymalną dopuszczalną stawką na gruncie Postanowienia V ust. 2 Protokołu do Konwencji w zw. z art. 10 ust. 2 lit. c) Konwencji.

Pytania

1.  Czy przychód Wnioskodawcy z tytułu zbycia udziałów w ramach Programu kapitałowego powinien być zaliczony do źródła przychodu z kapitałów pieniężnych w rozumieniu art. 17 ust. 1 pkt 6 lit. a) ustawy o PIT i będzie podlegał opodatkowaniu na podstawie art. 30b ust. 1 ustawy o PIT, tj. 19% podatkiem dochodowym od wartości uzyskanego dochodu ze zbycia?

2.  W przypadku pozytywnej odpowiedzi na pytanie nr 1, czy w powyższej sytuacji kosztem uzyskania przychodu dla Wnioskodawcy będzie wartość Wpłaconej kwoty, stanowiącej wydatek na nabycie udziałów, w wysokości kapitału udzielonej pożyczki wraz z Odsetkami od finansowania zakupu udziałów w ramach Programu kapitałowego, zgodnie z art. 23 ust. 1 pkt 38?

3.  Czy Wnioskodawca będzie uprawniony do odliczenia od podatku zryczałtowanego kwoty równej podatkowi dochodowemu zapłaconemu za granicą, tj. w Holandii, na podstawie art. 30b ust. 5a i 5b ustawy o PIT, z uwzględnieniem warunku, iż odliczenie to nie przekroczy tej części

podatku obliczonego przed dokonaniem odliczenia, która proporcjonalnie przypada na dochód uzyskany za granicą?

Pana stanowisko w sprawie

Ad. 1 W opinii Wnioskodawcy, przychód uzyskany ze sprzedaży udziałów Z nabytych w ramach Programu kapitałowego będzie kwalifikowany jako przychód z kapitałów pieniężnych, o którym mowa w art. 17 ust. 1 pkt 6 ustawy o PIT i będzie podlegał opodatkowaniu na podstawie art. 30b ust. 1 ustawy o PIT, tj. 19% podatkiem dochodowym od wartości uzyskanego dochodu ze zbycia.

Ad. 2 W opinii Wnioskodawcy, będzie on uprawniony do uznania za koszty uzyskania przychodu wydatków poniesionych na zakup udziałów Z, zgodnie z art. 23 ust. 1 pkt 38 ustawy o PIT, w wysokości wpłaconej kwoty wraz z Odsetkami.

Ad. 3 W opinii Wnioskodawcy, będzie on uprawniony do odliczenia od podatku zryczałtowanego kwoty równej podatkowi dochodowemu zapłaconemu za granicą, tj. w Holandii, na podstawie art. 30b ust. 5a ustawy o PIT, z uwzględnieniem warunku, iż odliczenie to nie przekroczy tej części podatku obliczonego przed dokonaniem odliczenia, która proporcjonalnie przypada na dochód uzyskany za granicą.

Uzasadnienie stanowiska Wnioskodawcy

A. Polskie regulacje – źródło przychodu

Zgodnie z ustawą o PIT, zysk ze sprzedaży udziałów przez Wnioskodawcę powinien zostać zakwalifikowany jako przychód z kapitałów pieniężnych, natomiast opodatkowaniu podlega dochód Wnioskodawcy obliczony zgodnie z art. 30b ust. 1 ustawy o PIT.

Zgodnie z art. 17 ust. 1 pkt 6 lit. a ustawy o PIT: „Za przychody z kapitałów pieniężnych uważa się: przychody z odpłatnego zbycia udziałów (akcji), udziałów w spółdzielni oraz papierów wartościowych”.

Wnioskodawca, w związku z przystąpieniem do Programu kapitałowego, nabył odpłatnie udziały w spółce Z. W konsekwencji przychód ze zbycia tych udziałów należy kwalifikować jako przychód z kapitałów pieniężnych, zgodnie z art. 17 ust. 1 pkt 6 lit. a ustawy o PIT.

Sposób opodatkowania dochodów z tego źródła został uregulowany w art. 30b ust. 1 pkt 2 ustawy o PIT, zgodnie z którym: „od dochodów uzyskanych z odpłatnego zbycia udziałów (akcji) podatek dochodowy wynosi 19% uzyskanego dochodu”.

W związku z powyższym, w opinii Wnioskodawcy przychód uzyskany ze sprzedaży udziałów Z nabytych w ramach Programu kapitałowego będzie kwalifikowany jako przychód z kapitałów pieniężnych, o którym mowa w art. 17 ust. 1 pkt 6 ustawy o PIT i będzie podlegał opodatkowaniu na podstawie art. 30b ust. 1 ustawy o PIT, tj. 19% podatkiem dochodowym od wartości uzyskanego dochodu ze zbycia.

B. Koszty uzyskania przychodu

Zgodnie z art. 30b ust. 2 pkt 4 ustawy o PIT, dochodem, o którym mowa w ust. 1, jest różnica pomiędzy sumą przychodów uzyskanych z odpłatnego zbycia udziałów (akcji) albo udziałów w spółdzielni a kosztami uzyskania przychodów określonymi na podstawie art. 22 ust. 1f oraz art. 23 ust. 1 pkt 38 i 38c ustawy o PIT.

Należy wskazać, że Wnioskodawca objął odpłatnie udziały w istniejącej spółce prawa holenderskiego, która nie podlegała czynnościom restrukturyzacyjnym, takim jak podziały, przejęcia lub połączenia. Nie doszło również do nabycia lub objęcia udziałów przekazywanych spółce nabywającej w drodze wymiany udziałów. Tym samym w przedmiotowej sprawie nie znajdują zastosowania:

·      art. 22 ust. 1f ustawy o PIT (dotyczący kosztów uzyskania przychodów w przypadku zbycia udziałów objętych w zamian za wkład niepieniężny),

·      art. 23 ust. 1 pkt 38c ustawy o PIT (określający koszty uzyskania przychodów w przypadku zbycia lub umorzenia udziałów otrzymanych w ramach wymiany udziałów).

W konsekwencji koszty uzyskania przychodu po stronie Wnioskodawcy powinny zostać ustalone na podstawie art. 23 ust. 1 pkt 38 ustawy o PIT.

Zgodnie z art. 23 ust. 1 pkt 38 ustawy o PIT, kosztami uzyskania przychodu są wydatki poniesione na nabycie udziałów (akcji) oraz papierów wartościowych – w części, w jakiej nie zostały one uprzednio zaliczone w jakiejkolwiek formie do kosztów uzyskania przychodów.

W interpretacji indywidualnej o sygn. 0112-KDIL2-1.4011.437.2025.1.DJ z 19 maja 2025 r. stwierdzono, że: „ustawodawca różnicuje sposób ustalania kosztów uzyskania przychodu w zależności od tego, czy papiery wartościowe zostały nabyte lub objęte w zamian za pieniądze czy też w zamian za wkład niepieniężny. W przypadku nabywania papierów wartościowych za środki pieniężne zastosowanie znajdzie przepis art. 23 ust. 1 pkt 38 ww. ustawy”.

Mając na uwadze powyższe, dochodem z odpłatnego zbycia udziałów nabytych w ramach Programu kapitałowego będzie różnica pomiędzy:

·      przychodem uzyskanym z tytułu odpłatnego zbycia udziałów a

·      kosztami uzyskania przychodów, ustalonymi zgodnie z art. 23 ust. 1 pkt 38 ustawy o PIT, w wysokości wydatków poniesionych przez Wnioskodawcę na ich nabycie.

W orzecznictwie sądów administracyjnych przyjmuje się, że art. 23 ust. 1 pkt 38 PIT obejmuje wydatki bezpośrednio związane z nabyciem udziałów. W wyroku WSA w Gdańsku o sygn. I SA/Gd 59/25 z 23 kwietnia 2025 r. wskazano, że przez wydatki na nabycie udziałów należy rozumieć właśnie takie wydatki, które pozostają w bezpośrednim związku z nabyciem.

W wyroku NSA z 6 grudnia 2019 r. (sygn. akt II FSK 95/18) Sąd wskazuje, że: „Po pierwsze z przepisów tych wynika jasno, że możliwość zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów odsetek i prowizji dotyczy tylko tych, które związane są z kredytem zaciągniętym na zakup akcji, i tylko tych” oraz dalej: „Skoro zostały one przyporządkowane do wydatków związanych z nabyciem papierów wartościowych, należy do nich stosować zasadę rozpoznania kosztów uregulowaną w art. 23 ust. 1 pkt 38 u.p.d.o.f., nie zaś zasadę określoną w art. 22 ust. 1 u.p.d.o.f.”.

Podsumowując, w opinii Wnioskodawcy będzie on uprawniony do uznania za koszty uzyskania przychodu wydatków poniesionych na zakup udziałów, zgodnie z art. 23 ust. 1 pkt 38 ustawy o PIT, w wartości wpłaconej kwoty na nabycie udziałów w ramach Programu kapitałowego wraz z Odsetkami od pożyczki przeznaczonej na finansowanie zakupu udziałów.

B. Regulacje holenderskie

Zgodnie z prawem holenderskim zbycie udziałów będzie podlegało opodatkowaniu w Holandii zryczałtowanym podatkiem dochodowym według stawki 15% jako przychód o charakterze kapitałowym. Podstawę opodatkowania stanowić będzie przychód ze zbycia udziałów, bez pomniejszenia o koszty uzyskania przychodu, zgodnie z właściwymi przepisami prawa holenderskiego.

C. Zasady zaliczenia kredytu podatkowego na gruncie ustawy o PIT

Udziały Z posiadane przez Wnioskodawcę podlegają regulacjom prawa holenderskiego. W konsekwencji przychód ze zbycia tych udziałów powstanie i będzie podlegał opodatkowaniu w Holandii jako państwie, w którym znajduje się źródło tego przychodu.

Jednocześnie Wnioskodawca jako polski rezydent podatkowy, zgodnie z art. 3 ust. 1 ustawy o PIT, podlega obowiązkowi podatkowemu od całości swoich dochodów (przychodów), bez względu na miejsce położenia źródeł przychodów.

Zgodnie z art. 30b ust. 5a ustawy o PIT: „Jeżeli podatnik, o którym mowa w art. 3 ust. 1, osiąga dochody, o których mowa w ust. 1, zarówno na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, jak i poza jej granicami, dochody te łączy się i od podatku obliczonego od łącznej sumy dochodów odlicza się kwotę równą podatkowi dochodowemu zapłaconemu za granicą. Odliczenie to nie może jednak przekroczyć tej części podatku obliczonego przed dokonaniem odliczenia, która proporcjonalnie przypada na dochód uzyskany za granicą”.

Z kolei art. 30b ust. 5b ustawy o PIT stanowi: „W przypadku podatnika, o którym mowa w art. 3 ust. 1, uzyskującego dochody, o których mowa w ust. 1, wyłącznie poza granicami Rzeczypospolitej Polskiej, zasadę określoną w ust. 5a stosuje się odpowiednio”.

Powyższe przepisy regulują metodę zaliczenia podatku zapłaconego za granicą na poczet podatku obliczonego według zasad krajowych.

W świetle powyższego, podatek pobrany w Holandii przez Z jako płatnika przy wypłacie należności za zbycie udziałów powinien podlegać odliczeniu w Polsce w ten sposób, że od podatku obliczonego od łącznej sumy dochodów odlicza się kwotę równą podatkowi dochodowemu zapłaconemu za granicą, z zastrzeżeniem, iż kwota tego odliczenia nie może przekroczyć tej części podatku obliczonego przed dokonaniem odliczenia, która proporcjonalnie przypada na dochód uzyskany za granicą.

Stosując powyższą metodę Wnioskodawca będzie uprawniony do odliczenia podatku zapłaconego w Holandii, jednak w kwocie nie wyższej niż wysokość podatku należnego w Polsce od dochodu zagranicznego. Dochód Wnioskodawcy z tytułu zbycia udziałów pochodzi w całości ze źródła znajdującego się w Holandii. W konsekwencji, jeżeli podatek zapłacony w Holandii będzie wyższy niż podatek należny w Polsce, Wnioskodawca nie będzie zobowiązany do dopłaty podatku w Polsce – zgodnie z art. 30b ust. 5a i 5b ustawy o PIT.

Warto wskazać, że w zakresie zasad stosowania metody kredytu podatkowego wypowiadały się również sądy administracyjne. Przykładowo, w wyroku z 31 marca 2026 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie (sygn. III SA/Wa 2720/25) wskazał, że: „Przepis art. 30a ust. 9 u.p.d.o.f. ma brzmienie bezwarunkowe. Pozwala on w każdym wypadku odliczyć od zryczałtowanego podatku obliczonego zgodnie z ust. 1 kwotę równą podatkowi zapłaconemu za granicą, a ponadto wskazuje ograniczenie takiego odliczenia. Odliczenie to nie może przekroczyć kwoty podatku obliczonego od tych przychodów (dochodów) przy zastosowaniu stawki 19%, to jest stawki przewidzianej w u.p.d.o.f. Zastosowanie art. 30a ust. 9 u.p.d.o.f. nie zależy więc od istnienia u.p.o. Innymi słowy, ten przepis stanowi wyraźnie o podatku zapłaconym za granicą”.

Przepis art. 30a ust. 9 ustawy o PIT odnosi się do dywidend oraz opodatkowania podatkiem u źródła, ale analogiczne rozwiązanie zostało przewidziane w cytowanych wyżej regulacjach art. 30b ust. 5a i 5b ustawy o PIT, które przewidują możliwość odliczenia podatku faktycznie zapłaconego za granicą – w granicach podatku należnego w Polsce od tego dochodu.

Jak wskazał WSA we Wrocławiu w wyroku o sygn. I SA/Wr 658/24 z 17 grudnia 2024 r.: „Jeżeli zaś podatnik, o którym mowa w art. 3 ust. 1, osiąga dochody, o których mowa w ust. 1, zarówno na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, jak i poza jej granicami, dochody te łączy się i od podatku obliczonego od łącznej sumy dochodów odlicza się kwotę równą podatkowi dochodowemu zapłaconemu za granicą. Odliczenie to nie może jednak przekroczyć tej części podatku obliczonego przed dokonaniem odliczenia, która proporcjonalnie przypada na dochód uzyskany za granicą (art. 30b ust. 5 uPIT). Stosownie do art. 30b ust. 5b uPIT w przypadku podatnika, o którym mowa w art. 3 ust. 1, uzyskującego dochody, o których mowa w ust. 1, wyłącznie poza granicami Rzeczypospolitej Polskiej zasadę określoną w ust. 5a stosuje się odpowiednio”.

Zdaniem Wnioskodawcy, w analizowanym stanie faktycznym będzie on uprawniony do zastosowania metody zaliczenia podatku zapłaconego za granicą na poczet polskiego podatku należnego od przychodu z kapitałów pieniężnych, na podstawie art. 30b ust. 5a i 5b ustawy o PIT, z uwzględnieniem warunku, iż odliczenie to nie przekroczy tej części podatku obliczonego przed dokonaniem odliczenia, która proporcjonalnie przypada na dochód uzyskany za granicą.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest prawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 592 ze zm.):

Osoby fizyczne, jeżeli mają miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, podlegają obowiązkowi podatkowemu od całości swoich dochodów (przychodów) bez względu na miejsce położenia źródeł przychodów (nieograniczony obowiązek podatkowy).

Na podstawie art. 3 ust. 1a ww. ustawy:

Za osobę mającą miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej uważa się osobę fizyczną, która:

1)  posiada na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej centrum interesów osobistych lub gospodarczych (ośrodek interesów życiowych) lub

2)  przebywa na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej dłużej niż 183 dni w roku podatkowym.

W myśl art. 4a ustawy:

Przepisy art. 3 ust. 1, 1a, 2a i 2b stosuje się z uwzględnieniem umów w sprawie unikania podwójnego opodatkowania, których stroną jest Rzeczpospolita Polska.

Art. 9 ust. 1 ustawy stanowi, że:

Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.

Stosownie do art. 11 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Przychodami, z zastrzeżeniem art. 14-15, art. 17 ust. 1 pkt 6, 9, 10 w zakresie realizacji praw wynikających z pochodnych instrumentów finansowych, pkt 11, art. 19, art. 25b, art. 30ca, art. 30da i art. 30f, są otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń.

Natomiast zgodnie z art. 10 ust. 1 pkt 7 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Źródłem przychodu są kapitały pieniężne i prawa majątkowe, w tym odpłatne zbycie praw majątkowych innych niż wymienione w pkt 8 lit. a-c.

Stosownie do art. 17 ust. 1 pkt 6 lit. a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Za przychody z kapitałów pieniężnych uważa się przychody z odpłatnego zbycia udziałów (akcji), udziałów w spółdzielni oraz papierów wartościowych.

Zgodnie z zapisem art. 17 ust. 1ab pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Przychód określony w ust. 1 pkt 6 z odpłatnego zbycia udziałów (akcji), udziałów w spółdzielni oraz papierów wartościowych powstaje w momencie przeniesienia na nabywcę własności udziałów (akcji), udziałów w spółdzielni oraz papierów wartościowych.

Art. 17 ust. 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych stanowi, że:

Przy ustalaniu wartości przychodów, o których mowa w ust. 1 pkt 4 lit. c, pkt 6, 7 i 10, stosuje się odpowiednio przepisy art. 19.

Art. 30b ust. 1 pkt 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych stanowi, że:

Od dochodów uzyskanych z odpłatnego zbycia udziałów (akcji) podatek dochodowy wynosi 19% uzyskanego dochodu.

W myśl art. 30b ust. 2 pkt 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Dochodem, o którym mowa w ust. 1, jest różnica między sumą przychodów uzyskanych z odpłatnego zbycia udziałów (akcji) albo udziałów w spółdzielni a kosztami uzyskania przychodów określonymi na podstawie art. 22 ust. 1f oraz art. 23 ust. 1 pkt 38 i 38c osiągnięta w roku podatkowym.

Zgodnie z art. 30b ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Dochodów, o których mowa w ust. 1, nie łączy się z dochodami opodatkowanymi na zasadach określonych w art. 27 oraz art. 30c.

Zgodnie z generalną zasadą ustalania kosztów określoną w art. 22 ust. 1 ww. ustawy:

Kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem określonych w art. 23 tej ustawy.

Przepisy ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych nie wskazują enumeratywnie, jakie wydatki mogą być uznane za koszty uzyskania przychodów. Możliwość zaliczenia konkretnego wydatku do kategorii kosztów uzyskania przychodów uzależniona została od istnienia między nim a osiągniętym przychodem związku przyczynowego. Celem ponoszonego kosztu powinno być osiągnięcie przychodu i jednocześnie przedmiotowy wydatek nie może znajdować się wśród wymienionych w art. 23 ww. ustawy.

Treść art. 23 ust. 1 pkt 38 ustawy określa natomiast, że:

Nie uważa się za koszty uzyskania przychodów wydatków na objęcie lub nabycie (…) udziałów (akcji) (…); wydatki takie są jednak kosztem uzyskania przychodu z odpłatnego zbycia (…) udziałów (akcji) (…), w części niezaliczonej w jakiejkolwiek formie do kosztów uzyskania przychodów.

Na podstawie art. 23 ust. 1 pkt 38b ustawy:

Nie uważa się za koszty uzyskania przychodów zapłaconych odsetek i prowizji od kredytu, za który nabyto papiery wartościowe, udziały (akcje), udziały w spółdzielni lub pochodne instrumenty finansowe, przypadających proporcjonalnie na tę część kredytu, która nie została wydatkowana na nabycie tych papierów wartościowych, udziałów (akcji), udziałów w spółdzielni lub pochodnych instrumentów finansowych.

Zgodnie z art. 23 ust. 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Przepis ust. 1 pkt 38b stosuje się wyłącznie przy określaniu dochodu, o którym mowa w art. 24 ust. 5 pkt 1 oraz art. 30b ust. 2 pkt 1-4.

Kosztów związanych ze źródłem finansowania wydatków na nabycie udziałów nie należy utożsamiać z bezpośrednimi wydatkami na nabycie udziałów. Dotyczy to w szczególności odsetek od pożyczek zaciągniętych na ich nabycie, które można zakwalifikować jako wydatki związane z funkcjonowaniem źródła przychodu, które zostały poniesione w celu osiągnięcia przychodów. W rezultacie odsetki od pożyczki zaciągniętej w celu nabycia udziałów stanowią koszt uzyskania przychodów jako wydatki niewyłączone z kosztów uzyskania przychodów na mocy art. 23 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Koszty z tytułu odsetek od zaciągniętej pożyczki, która w całości została wydatkowana na nabycie udziałów, dla celów podatkowych określa się na dzień odpłatnego zbycia udziałów zakupionych ze środków pochodzących z tej pożyczki. Warunkiem zaliczenia odsetek od pożyczki do kosztów uzyskania przychodów przy ustalaniu dochodu ze sprzedaży udziałów jest ich zapłacenie.

W odniesieniu do Pana sytuacji zastosowanie również znajdzie Konwencja z dnia 13 lutego 2002 r. między Rzecząpospolitą Polską a Królestwem Niderlandów w sprawie unikania podwójnego opodatkowania i zapobiegania uchylaniu się od opodatkowania w zakresie podatków od dochodu (Dz.U. z 2003 r. Nr 216 poz. 2120 ze zm.). Konwencja polsko-holenderska została zmieniona Protokołem z dnia 29 października 2020 r. (Dz.U. z 2022 r. poz. 906) między Rzecząpospolitą Polską a Królestwem Niderlandów o zmianie Konwencji między Rzecząpospolitą Polską a Królestwem Niderlandów w sprawie unikania podwójnego opodatkowania i zapobiegania uchylaniu się od opodatkowania w zakresie podatków od dochodu, podpisanej w Warszawie dnia 13 lutego 2002 roku, oraz Protokołu, podpisanego w Warszawie dnia 13 lutego 2002 roku.

Zgodnie z art. 13 ust. 1-4 Konwencji:

1. Zyski, osiągane przez osobę mającą miejsce zamieszkania lub siedzibę w Umawiającym się Państwie z przeniesienia własności majątku nieruchomego w rozumieniu artykułu 6 i położonego w drugim Umawiającym się Państwie, mogą być opodatkowane w tym drugim Państwie.

2. Zyski z przeniesienia własności mienia ruchomego stanowiącego część mienia zakładu, który przedsiębiorstwo Umawiającego się Państwa posiada w drugim Umawiającym się Państwie, albo z przeniesienia własności mienia ruchomego należącego do stałej placówki, którą osoba mająca miejsce zamieszkania lub siedzibę w Umawiającym się Państwie posiada w drugim Umawiającym się Państwie w celu wykonywania wolnego zawodu, łącznie z zyskami, które pochodzą z przeniesienia własności takiego zakładu (odrębnie albo z całym przedsiębiorstwem) lub takiej stałej placówki, mogą być opodatkowane w tym drugim Państwie.

3. Zyski osiągane z przeniesienia własności eksploatowanych w transporcie międzynarodowym statków morskich, statków powietrznych lub statków żeglugi śródlądowej oraz z przeniesienia własności majątku ruchomego związanego z eksploatacją takich statków morskich, statków powietrznych lub statków żeglugi śródlądowej podlegają opodatkowaniu tylko w tym Umawiającym się Państwie, w którym znajduje się miejsce faktycznego zarządu przedsiębiorstwa. Dla celów tego ustępu stosuje się postanowienia ustępu 3 artykułu 8.

3a. Zyski uzyskane przez osobę mającą miejsce zamieszkania lub siedzibę na terytorium Umawiającego się Państwa z tytułu przeniesienia własności udziałów lub akcji lub porównywalnych praw, takich jak prawa w spółce osobowej lub truście, mogą być opodatkowane w drugim Umawiającym się Państwie, jeżeli w jakimkolwiek momencie w okresie 365 dni poprzedzających przeniesienie własności tych udziałów lub akcji lub porównywalnych praw ich wartość pochodziła bezpośrednio lub pośrednio w więcej niż 75% z majątku nieruchomego (nieruchomości), zdefiniowanego w artykule 6, położonego na terytorium tego drugiego Umawiającego się Państwa.

Jednak takie zyski będą opodatkowane wyłącznie w pierwszym wymienionym Państwie, jeżeli osobą mającą siedzibę jest uznawany fundusz emerytalny tego Państwa, który jest co do zasady zwolniony z podatku w tym Państwie.

4. Zyski z przeniesienia własności jakiegokolwiek majątku niewymienionego w ustępach 1, 2, 3 i 3a podlegają opodatkowaniu tylko w Umawiającym się Państwie, w którym zbywca ma miejsce zamieszkania lub siedzibę.

Niemniej jednak postanowienie V Protokołu do art. 10 Konwencji stanowi:

1. Przepisy artykułu 10 ustępu 2 litery b) nie mają zastosowania w odniesieniu do dywidend wypłacanych przez lub na rzecz osoby, która jest odpowiednio, fiskalną instytucją inwestycyjną (Fiscale Beleggingsinstelling) dla celów holenderskiego podatku od spółek albo przez lub na rzecz osoby, która jest otwartym funduszem inwestycyjnym zwolnionym z podatku dochodowego od osób prawnych w Polsce.

2. Ustala się, że dochód uzyskiwany w związku z (częściową) likwidacją spółki lub nabyciem własnych akcji (udziałów) przez spółkę jest traktowany jako dochód z akcji (udziałów).

3. Ustala się, że dochód uzyskiwany w związku z wypłatami z tytułu certyfikatów lub jednostek uczestnictwa w funduszu inwestycyjnym stanowi dochód z akcji (udziałów),

Stosownie do art. 10 ust. 1-5 Konwencji:

1. Dywidendy wypłacane przez spółkę mającą siedzibę w Umawiającym się Państwie osobie mającej miejsce zamieszkania lub siedzibę w drugim Umawiającym się Państwie mogą być opodatkowane w tym drugim Państwie.

2. Jednakże dywidendy takie mogą być opodatkowane także w Umawiającym się Państwie, w którym spółka wypłacająca dywidendy ma swoją siedzibę, i zgodnie z prawem tego Państwa, ale jeżeli rzeczywisty beneficjent dywidend ma miejsce zamieszkania lub siedzibę w drugim Umawiającym się Państwie, to podatek tak ustalony nie może przekroczyć:

a) 0% kwoty dywidend brutto, jeżeli rzeczywistym beneficjentem jest uznawany fundusz emerytalny drugiego Umawiającego się Państwa, który jest co do zasady zwolniony z podatku w tym drugim Państwie;

b) 5% kwoty dywidend brutto, jeżeli rzeczywistym beneficjentem dywidend jest spółka (inna niż spółka osobowa), która posiada bezpośrednio nie mniej niż 10% kapitału spółki wypłacającej dywidendy;

c) 15% kwoty dywidend brutto we wszystkich pozostałych przypadkach.

3. Właściwe organy Umawiających się Państw uzgodnią w drodze wzajemnego porozumienia sposób stosowania ustępu 2.

4. Postanowienia ustępu 2 nie naruszają opodatkowania spółki w odniesieniu do zysków, z których dywidendy są wypłacane.

5. Określenie "dywidendy" użyte w tym artykule oznacza dochód z akcji, akcji gratisowych lub praw do udziału w zyskach, akcji w górnictwie, akcji członków założycieli lub innych praw do udziału w zyskach, jak również dochód z wierzytelności dających prawo uczestniczenia w zyskach oraz dochód z innych praw w spółce, który według prawa Państwa, w którym spółka wypłacająca dywidendy ma siedzibę, jest pod względem podatkowym traktowany jak dochód z akcji.

Na podstawie art. 23 ust. 5 Konwencji:

Jeżeli osoba mająca miejsce zamieszkania lub siedzibę w Polsce osiąga dochód, który może być opodatkowany w Niderlandach zgodnie z postanowieniami konwencji (z wyłączeniem sytuacji, gdy te postanowienia zezwalają na opodatkowanie przez Niderlandy wyłącznie z tego powodu, że dany dochód jest także dochodem uzyskiwanym przez osobę mającą miejsce zamieszkania lub siedzibę w Niderlandach), Polska zezwoli na odliczenie od podatku od dochodu takiej osoby kwoty równej podatkowi od dochodu zapłaconemu w Niderlandach. Jednakże odliczenie takie nie może przekroczyć tej części podatku od dochodu, obliczonego przed dokonaniem odliczenia, która przypada na taki dochód, który może być opodatkowany w Niderlandach.

Stosownie natomiast do art. 30b ust. 5a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Jeżeli podatnik, o którym mowa w art. 3 ust. 1, osiąga dochody, o których mowa w ust. 1, zarówno na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, jak i poza jej granicami, dochody te łączy się i od podatku obliczonego od łącznej sumy dochodów odlicza się kwotę równą podatkowi dochodowemu zapłaconemu za granicą. Odliczenie to nie może jednak przekroczyć tej części podatku obliczonego przed dokonaniem odliczenia, która proporcjonalnie przypada na dochód uzyskany za granicą.

W przypadku podatnika, o którym mowa w art. 3 ust. 1, uzyskującego dochody, o których mowa w ust. 1, wyłącznie poza granicami Rzeczypospolitej Polskiej zasadę określoną w ust. 5a stosuje się odpowiednio (art. 30b ust. 5b ustawy).

Podsumowując, uzyskany przez Pana przychód ze sprzedaży udziałów Z nabytych w ramach Programu kapitałowego będzie kwalifikowany jako przychód z kapitałów pieniężnych, o którym mowa w art. 17 ust. 1 pkt 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych i będzie podlegał opodatkowaniu na podstawie art. 30b ust. 1 ustawy, tj. 19% podatkiem dochodowym od wartości uzyskanego dochodu ze zbycia. Będzie Pan uprawniony do uznania za koszty uzyskania przychodu wydatków na zakup udziałów Z, zgodnie z art. 23 ust. 1 pkt 38 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, w wartości wpłaconej kwoty na nabycie udziałów wraz z odsetkami od pożyczki przeznaczonej na finansowanie zakupu udziałów. Będzie Pan także uprawniony do zastosowania metody zaliczenia podatku zapłaconego za granicą na poczet polskiego podatku należnego od przychodu z kapitałów pieniężnych, na podstawie art. 30b ust. 5a i 5b ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych z uwzględnieniem warunku, że odliczenie to nie przekroczy tej części podatku obliczonego przed dokonaniem odliczenia, która proporcjonalnie przypada na dochód uzyskany za granicą.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Pan przedstawił i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

·      Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 622 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli: Pana sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pan do interpretacji.

·      Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:

1) z zastosowaniem art. 119a;

2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;

3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

·      Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

·      w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

·      w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Elektronicznej Skrzynki Podawczej Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.