0115-KDIT1.4011.464.2026.1.MN

Interpretacja indywidualna

 – stanowisko prawidłowe

Szanowny Panie,

stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego w podatku dochodowym od osób fizycznych – w zakresie pytania pierwszego i trzeciego – jest prawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

13 maja 2026 r. wpłynął Pana wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej. Treść wniosku jest następująca:

Opis stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego

1. Dane Wnioskodawcy i status biegłego sądowego

Wnioskodawca prowadzi od 6 września 2013 r. jednoosobową pozarolniczą działalność gospodarczą pod firmą A. A, NIP (...), REGON (...). Wnioskodawca jest czynnym podatnikiem VAT.

Przedmiot działalności gospodarczej Wnioskodawcy obejmuje – zgodnie z wpisem w CEIDG – m.in. następujące kody PKD: 71.12.B – Działalność w zakresie inżynierii i związane z nią doradztwo techniczne. Wszystkie wymienione kody PKD pokrywają się z zakresem przedmiotowym opinii sporządzanych przez Wnioskodawcę jako biegłego sądowego.

Wnioskodawca jest jednocześnie biegłym sądowym z zakresu (...), wpisanym na listę biegłych sądowych prowadzoną przez Prezesa Sądu Okręgowego (...) od (...) 2019 r. Status biegłego sądowego jest odrębny od wpisu działalności gospodarczej, jednak czynności biegłego mieszczą się w zakresie prowadzonej przez Wnioskodawcę działalności gospodarczej.

2. Sposób świadczenia usług biegłego i dokumentowania przychodów

Wnioskodawca świadczy usługi sporządzania opinii biegłego sądowego wyłącznie w ramach prowadzonej działalności gospodarczej. W odniesieniu do każdej opinii sporządzanej na zlecenie sądu lub prokuratury Wnioskodawca:

a)  po otrzymaniu prawomocnego postanowienia o przyznaniu wynagrodzenia wystawia fakturę VAT na rzecz właściwego sądu lub prokuratury;

b)  ewidencjonuje przychód w podatkowej księdze przychodów i rozchodów (KPiR) jako przychód z pozarolniczej działalności gospodarczej;

c)  rozlicza podatek VAT zgodnie z obowiązującymi przepisami;

d)  samodzielnie odprowadza zaliczki na podatek dochodowy od osób fizycznych stosownie do art. 44 ust. 1 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Wnioskodawca prowadzi działalność:

·      we własnym imieniu i na własny rachunek;

·      w sposób zorganizowany i ciągły;

·      w celu zarobkowym;

·      ponosząc pełną odpowiedzialność osobistą za sporządzone opinie wobec osób trzecich;

·      ponosząc ryzyko gospodarcze związane z prowadzoną działalnością (m.in. ryzyko nieuzyskania przyznanego wynagrodzenia w razie obniżenia opinii w toku postępowania, ryzyko sporu o jakość opinii);

·      bez podporządkowania kierownictwu i bez wskazywania przez sąd miejsca i czasu wykonywania czynności – wykonując opinie samodzielnie, na podstawie własnej wiedzy specjalistycznej i metodologii.

3.  Sytuacja podatkowa będąca źródłem wątpliwości

W odniesieniu do większości sądów Wnioskodawca rozlicza opisane wyżej przychody w sposób jednolity i bezsporny: sąd wypłaca wynagrodzenie w pełnej kwocie wynikającej z faktury VAT, a Wnioskodawca rozlicza je jako przychód z pozarolniczej działalności gospodarczej.

Jednakże w odniesieniu do wynagrodzeń wypłaconych Wnioskodawcy przez Sąd Rejonowy (...), Sąd Rejonowy (...) oraz Prokuraturę Okręgową (...) podmioty te – mimo otrzymania faktur VAT i mimo prowadzenia działalności gospodarczej przez Wnioskodawcę – traktowały te wynagrodzenia jako przychody z działalności wykonywanej osobiście (art. 13 pkt 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych), pobierały zaliczki na podatek dochodowy oraz wystawiały informacje PIT-11.

Zestawienie kwot wykazanych w PIT-11 przez poszczególnych płatników w poszczególnych latach przedstawia poniższa tabela:

Płatnik Rok Przychód z PIT-11 (zł) Łącznie wg płatnika (zł)

Sąd Rejonowy (...)

–             2021 – (...)

–             2022 – (...)

–             2023 – (...)

–             2024 – (...)

–             2025 – (...)                (...)

Sąd Rejonowy (...)

–             2022 – (...)

–             2023 – (...)

–             2024 – (...)

–             2025 – (...)      (...)

Prokuratura Okręgowa (...)

–             2022 (...) (...)

RAZEM (...)

Skutkiem powyższego działania płatników jest podwójne opodatkowanie tych samych przychodów Wnioskodawcy: ten sam przychód został wykazany zarówno w księdze przychodów i rozchodów oraz w rocznym zeznaniu PIT-36/PIT-36L jako przychód z pozarolniczej działalności gospodarczej (na podstawie faktur VAT), jak i w informacjach PIT-11 jako przychód z działalności wykonywanej osobiście, od którego płatnicy pobrali i odprowadzili zaliczki na podatek dochodowy.

4.  Korespondencja z płatnikami

Korespondencją elektroniczną z 8 maja 2026 r. Wnioskodawca zwrócił się do Sądu Rejonowego (...), Sądu Rejonowego (...) oraz Prokuratury Okręgowej (...) z wnioskiem o dokonanie korekty wystawionych informacji PIT-11, motywując to nieprawidłową kwalifikacją źródła przychodów (faktyczne źródło: pozarolnicza działalność gospodarcza). Sąd Rejonowy (...) w piśmie z 8 maja 2026 r. odmówił dokonania korekty, powołując się na obowiązek poboru zaliczki wynikający z art. 41 ust. 1 i 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych w braku „pisemnego oświadczenia o samodzielnym rozliczaniu podatku dochodowego” oraz na „zamknięcie i rozliczenie lat podatkowych” jako rzekomą podstawę odmowy korekty. Sąd Rejonowy (...) udzielił analogicznej odpowiedzi telefonicznie.

5.  Zakres czasowy zdarzenia przyszłego

Wnioskodawca zamierza nadal prowadzić działalność biegłego sądowego w niezmienionym zakresie, w ramach tej samej działalności gospodarczej, rozliczając opinie fakturami VAT. Wniosek obejmuje również zdarzenie przyszłe – opinie biegłego, które zostaną wykonane na zlecenie sądów i prokuratur po dacie złożenia wniosku.

Pytania

1.   Czy wynagrodzenie otrzymywane przez Wnioskodawcę za sporządzanie opinii biegłego sądowego na zlecenie sądów i prokuratur, w zakresie zgodnym z PKD prowadzonej przez Wnioskodawcę pozarolniczej działalności gospodarczej i udokumentowane fakturami VAT wystawianymi w ramach tej działalności, stanowi przychód z pozarolniczej działalności gospodarczej w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 3 oraz art. 14 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, a nie przychód z działalności wykonywanej osobiście, o którym mowa w art. 13 pkt 6 tej ustawy?

2.  Czy w opisanym stanie faktycznym i zdarzeniu przyszłym na sądzie (prokuraturze) wypłacającym Wnioskodawcy wynagrodzenie ciążą obowiązki płatnika wynikające z art. 41 ust. 1 w zw. z art. 42 analizowanej ustawy, w szczególności obowiązek poboru zaliczki na podatek dochodowy oraz obowiązek wystawienia informacji PIT-11?

3.  Czy w sytuacji, w której płatnik (sąd, prokuratura) – pomimo świadczenia usług przez Wnioskodawcę w ramach działalności gospodarczej – pobrał zaliczki na podatek dochodowy i wystawił informację PIT-11, a następnie odmówił korekty tej informacji, Wnioskodawca jest uprawniony do samodzielnej korekty rocznego zeznania podatkowego (PIT-36 albo PIT-36L) oraz do złożenia wniosku o stwierdzenie nadpłaty na podstawie art. 75 § 1 oraz art. 81 § 1 Ordynacji podatkowej – w oparciu o własną dokumentację (faktury VAT, KPiR) – w celu odzyskania kwot zaliczek pobranych nienależnie, niezależnie od korekty PIT-11 przez płatnika, w granicach pięcioletniego terminu przedawnienia zobowiązania podatkowego z art. 70 § 1 Ordynacji podatkowej?

Pana stanowisko w sprawie

Ad 1

Wnioskodawca stoi na stanowisku, że przychód z opisanych opinii biegłego stanowi przychód z pozarolniczej działalności gospodarczej (art. 10 ust. 1 pkt 3 oraz art. 14 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych), a nie przychód z działalności wykonywanej osobiście z art. 13 pkt 6 tej ustawy.

Po pierwsze, spełnione są wszystkie pozytywne przesłanki definicji działalności gospodarczej z art. 5a pkt 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych: działalność jest zarobkowa, wykonywana we własnym imieniu, w sposób zorganizowany i ciągły. Wnioskodawca jest wpisany do CEIDG, prowadzi KPiR, wystawia faktury VAT, jest czynnym podatnikiem VAT, a zakres prowadzonej działalności (PKD) obejmuje przedmiot opinii biegłego.

Po drugie, nie zachodzą łącznie wszystkie negatywne przesłanki z art. 5b ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych: Wnioskodawca ponosi odpowiedzialność wobec osób trzecich za sporządzane opinie (zarówno cywilną, jak i wynikającą z przepisów o biegłych sądowych), ponosi ryzyko gospodarcze, a czynności wykonuje samodzielnie, bez kierownictwa zlecającego oraz bez narzucenia miejsca i czasu wykonywania pracy.

Po trzecie, stanowisko Wnioskodawcy znajduje pełne potwierdzenie w interpretacji ogólnej Ministra Finansów z 22 maja 2014 r. nr (...) (Dz. Urz. Min. Fin. z 27 maja 2014 r. poz. 21), zgodnie z którą:

podatnik uzyskujący przychody z tytułów wymienionych w art. 13 pkt 2–8 ustawy PIT może dla celów podatku dochodowego zaliczyć te przychody do działalności gospodarczej, pod warunkiem, że uzyskuje je w ramach działalności gospodarczej, zdefiniowanej w art. 5a pkt 6 ustawy PIT, i jednocześnie nie zachodzą łącznie przesłanki negatywne, o których mowa w art. 5b ust. 1 ustawy PIT.

Interpretacja ogólna obejmuje wprost biegłych z art. 13 pkt 6 (mieści się w przedziale pkt 2-8) i jest wiążąca dla organów podatkowych na podstawie art. 14a § 1 Ordynacji podatkowej.

Po czwarte, powyższe stanowisko potwierdzają jednoznacznie:

·      interpretacja zmieniająca Ministra Finansów z 22 października 2014 r. nr (...), w której wprost stwierdzono, że jeżeli biegły wykonuje czynności w ramach działalności gospodarczej, na sądzie „nie ciążą obowiązki płatnika wynikające z art. 41 ust. 1 w związku z art. 42 ust. 1 i ust. 2 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych”;

·      uchwała pełnej Izby Finansowej NSA z 21 października 2013 r., sygn. akt II FPS 1/13, w której stwierdzono, że o kwalifikacji przychodu decyduje „przedmiot, z którego przychód ten jest uzyskiwany oraz – w przypadku działalności gospodarczej – sposób jego pozyskiwania”, nie zaś tryb ustanowienia stosunku prawnego;

·      uchwała 7 sędziów NSA z 22 czerwca 2015 r., sygn. akt II FPS 1/15, potwierdzająca regułę konkurencji źródeł z art. 13 pkt 6 oraz art. 14 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych;

·      uchwała 7 sędziów NSA z 12 stycznia 2009 r., sygn. akt I FPS 3/08 (na gruncie VAT, lecz o uniwersalnej argumentacji), zgodnie z którą biegły działa samodzielnie, korzysta z samodzielności, ponosi osobistą odpowiedzialność za opinie, a wpis na listę biegłych świadczy o zamiarze wykonywania czynności w sposób częstotliwy;

·      utrwalona linia interpretacyjna Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej, m.in.:

–    IPTPB1/4511-197/15-3/MM,

–    IBPB-1-1/4511-459/15/NL,

–    IPPB1/415-1240/14-2/MS1,

–    0112-KDIL2-2.4011.632.2023.2.MM (KIS, 21 listopada 2023 r.),

–    0115-KDST2-1.4011.271.2024.2.AW (KIS, 17 lipca 2024 r.),

–    0113-KDIPT2-3.4011.231.2025.2.GG (KIS, 15 maja 2025 r.).

Ad 3

Wnioskodawca stoi na stanowisku, że jest uprawniony do samodzielnej korekty rocznych zeznań PIT-36/PIT-36L za lata 2021–2025 oraz do złożenia wniosków o stwierdzenie nadpłaty na podstawie art. 75 § 1 i art. 81 § 1 Ordynacji podatkowej, w oparciu o własną dokumentację (faktury VAT, KPiR), niezależnie od dokonania albo niedokonania korekty informacji PIT-11 przez płatników.

Po pierwsze, PIT-11 jest jedynie informacją podatkową – nie kreuje ona praw ani obowiązków podatkowych, pełni funkcję dowodową i informacyjną. Podatnik ma obowiązek i prawo rozliczyć się zgodnie ze stanem faktycznym i prawnym, a nie zgodnie z błędną informacją od płatnika.

Stanowisko to potwierdza KIS w interpretacji indywidualnej z 17 lutego 2023 r. nr 0115-KDIT2.4011.808.2022.2.MM:

w informacji powinien być wykazany faktycznie osiągnięty przez podatnika przychód, który należało zakwalifikować do właściwego źródła przychodu.

Po drugie, art. 73 § 1 pkt 2 Ordynacji podatkowej wprost wskazuje, że nadpłata powstaje „z dniem pobrania przez płatnika podatku nienależnego lub w wysokości większej od należnej”. Stan ten odpowiada dokładnie sytuacji Wnioskodawcy.

Art. 75 § 1 Ordynacji podatkowej stanowi: „Jeżeli podatnik kwestionuje zasadność pobrania przez płatnika podatku albo wysokość pobranego podatku, może złożyć wniosek o stwierdzenie nadpłaty podatku”.

Zgodnie z art. 75 § 3 Ordynacji równocześnie z wnioskiem o stwierdzenie nadpłaty podatnik składa skorygowane zeznanie.

Po trzecie, argument płatnika o „zamknięciu i rozliczeniu lat podatkowych” jest prawnie nieuzasadniony. Zarówno prawo płatnika do korekty (art. 81 § 1 Ordynacji podatkowej w zw. z art. 3 pkt 5 ww. ustawy), jak i prawo podatnika do korekty zeznania i wniosku o stwierdzenie nadpłaty istnieją do upływu pięcioletniego terminu przedawnienia zobowiązania podatkowego (art. 70 § 1 ww. ustawy).

Dla podatku dochodowego za rok X termin płatności upływa 30 kwietnia roku X+1, a pięcioletni termin przedawnienia biegnie do końca roku X+6. Wszystkie lata objęte wnioskiem (2021–2025) pozostają więc otwarte.

Po czwarte, powyższe stanowisko potwierdza orzecznictwo, w szczególności uchwała NSA z 29 września 2014 r., sygn. akt II FPS 4/13 oraz wyrok NSA z 20 czerwca 2024 r., sygn. akt I FSK 1156/20, zgodnie z którymi prawo do stwierdzenia nadpłaty istnieje do upływu terminu przedawnienia, a decyzja może zostać wydana także po jego upływie, jeżeli wniosek został złożony przed upływem terminu (art. 79 § 3 Ordynacji podatkowej).

Po piąte, korekta PIT-11 przez płatnika nie stanowi warunku korekty zeznania przez podatnika. Podatnik dysponuje samodzielną podstawą do dokonania korekty: posiada faktury VAT, KPiR, postanowienia sądu o przyznaniu wynagrodzenia, a także – co istotne – posiada same PIT-11 jako dowód pobrania zaliczek przez płatników. W korekcie zeznania zaliczki pobrane przez sądy zostaną wykazane jako zaliczki uiszczone na poczet podatku dochodowego z działalności gospodarczej (a nie z działalności wykonywanej osobiście), co usunie skutek podwójnego opodatkowania.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku w zakresie pytania pierwszego i trzeciego jest prawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy z 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2026 r. poz. 592 ze zm.):

Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.

Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych wyraźnie rozróżnia źródła przychodów oraz sposób opodatkowania dochodów z poszczególnych źródeł. Odrębnymi źródłami przychodów są m.in.:

·      pkt 2 – działalność wykonywana osobiście,

·      pkt 3 – pozarolnicza działalność gospodarcza.

Ilekroć w ustawie jest mowa o działalności gospodarczej albo pozarolniczej działalności gospodarczej oznacza to – w myśl art. 5a pkt 6 analizowanej ustawy – działalność zarobkową:

a)  wytwórczą, budowlaną, handlową, usługową,

b)  polegającą na poszukiwaniu, rozpoznawaniu i wydobywaniu kopalin ze złóż,

c)  polegającą na wykorzystywaniu rzeczy oraz wartości niematerialnych i prawnych

- prowadzoną we własnym imieniu bez względu na jej rezultat, w sposób zorganizowany i ciągły, z której uzyskane przychody nie są zaliczane do innych przychodów ze źródeł wymienionych w art. 10 ust. 1 pkt 1, 2 i 4-9.

Zatem – co do zasady − nie są przychodami z działalności gospodarczej takie przychody, które zostały zaliczone przez ustawodawcę do pozostałych źródeł przychodów znajdujących się w katalogu źródeł przychodów (art. 10 ust. 1 pkt 1, 2 i 4-9 ww. ustawy), tj. m.in. do przychodów z działalności wykonywanej osobiście.

Za przychód z działalności, o której mowa w art. 10 ust. 1 pkt 3 – w myśl art. 14 ust. 1 cytowanej ustawy – uważa się:

kwoty należne, choćby nie zostały faktycznie otrzymane, po wyłączeniu wartości zwróconych towarów, udzielonych bonifikat i skont. U podatników dokonujących sprzedaży towarów i usług opodatkowanych podatkiem od towarów i usług za przychód z tej sprzedaży uważa się przychód pomniejszony o należny podatek od towarów i usług.

Natomiast za przychody z działalności wykonywanej osobiście, o której mowa w art. 10 ust. 1 pkt 2 – w świetle art. 13 pkt 6 cytowanej ustawy – uważa się:

przychody osób, którym organ władzy lub administracji państwowej albo samorządowej, sąd lub prokurator, na podstawie właściwych przepisów, zlecił wykonanie określonych czynności, a zwłaszcza przychody biegłych w postępowaniu sądowym, dochodzeniowym i administracyjnym oraz płatników, z zastrzeżeniem art. 14 ust. 2 pkt 10 , i inkasentów należności publicznoprawnych, a także przychody z tytułu udziału w komisjach powoływanych przez organy władzy lub administracji państwowej albo samorządowej, z wyjątkiem przychodów, o których mowa w pkt 9.

Na gruncie powołanych wyżej przepisów prawa pojawiły się jednak wątpliwości w zakresie kwalifikacji przychodów do właściwego źródła w sytuacji, gdy przychody uzyskiwane przez podatnika są wymienione w katalogu przychodów z działalności wykonywanej osobiście i jednocześnie działalność prowadzona przez podatnika spełnia warunki określone w definicji działalności gospodarczej.

W interpretacji ogólnej z 22 maja 2014 r. nr (...) Minister Finansów podkreślił, że podatnik może, jeżeli uzyskuje przychody w warunkach spełniających przesłanki działalności gospodarczej, zakwalifikować te przychody do źródła „działalność gospodarcza”, nawet w sytuacji, gdy wymienione są w katalogu przychodów z działalności wykonywanej osobiście. Do takiego wniosku doprowadza analiza przepisu art. 13 pkt 8 i 9 oraz art. 41 ust. 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Tylko w art. 13 pkt 9 ustawodawca wyraźnie zastrzegł, że przychody w nim wymienione zawsze będą kwalifikowane do źródła przychodów „działalność wykonywana osobiście”, nawet jeżeli będą uzyskiwane w ramach działalności gospodarczej. Ustawodawca dopuszcza więc możliwość zaliczenia przychodów z działalności wykonywanej osobiście do działalności gospodarczej, jeżeli są uzyskiwane w warunkach spełniających przesłanki działalności gospodarczej.

Oznacza to, że nie ma też powodów, aby inaczej traktować przychody osób, które działają na zlecenie Policji, sądów, prokuratora oraz organów administracji publicznej.

Skoro ustawa dopuszcza możliwość takiej kwalifikacji, jak wskazano powyżej, to nie oznacza to, że przychody uzyskiwane przez ww. osoby muszą być zawsze zaliczane do działalności gospodarczej. Analiza wskazanych przepisów doprowadza do wniosku, że ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych nie wyklucza możliwości osiągania przychodów z działalności wykonywanej osobiście we wskazanym zakresie w ramach działalności gospodarczej. A zatem wskazane przychody mogą być kwalifikowane zarówno do działalności gospodarczej, jak i działalności wykonywanej osobiście. Zależy to od warunków w jakich osoba je uzyskująca wykonuje daną czynność.

Z opisanych okoliczności faktycznych sprawy wynika, że:

–    prowadzi Pan pozarolniczą działalność gospodarczą od 2013 r.;

–    jej przedmiotem jest działalność w zakresie inżynierii i związane z nią doradztwo techniczne;

–    jest Pan jednocześnie biegłym sądowym z zakresu (...), wpisanym na listę biegłych sądowych;

–    czynności biegłego mieszczą się w zakresie prowadzonej przez Pana działalności gospodarczej.

Zatem, jeżeli prowadzi Pan działalność gospodarczą w zakresie inżynierii i związanego z nią doradztwa technicznego, a czynności biegłego mieszczą się w jej zakresie, wówczas Pana wynagrodzenie z tytułu wykonywania opinii na zlecenie sądów i prokuratury należy zaliczyć również do przychodów z tego źródła. Przesądzający w tym przypadku jest fakt prowadzenia przez Pana działalności gospodarczej w tym samym zakresie.

Tym samym przychody uzyskiwane z wykonywania opinii na zlecenie sądów i prokuratury powinny być kwalifikowane do źródła przychodu, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 3 w zw. z art. 14 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, jako przychód z pozarolniczej działalności gospodarczej.

Przychody i dochody z pozarolniczej działalności gospodarczej są rozliczane przez samego podatnika bez pośrednictwa płatników. Oznacza to, że przedsiębiorca sam musi obliczać, deklarować oraz wpłacać zaliczki na podatek dochodowy bezpośrednio do urzędu skarbowego, a także złożyć roczną deklarację podatkową.

Podatnicy osiągający dochody z działalności gospodarczej, o której mowa w art. 14 – jak wynika z art. 44 ust. 1 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych – są bowiem:

obowiązani bez wezwania wpłacać w ciągu roku podatkowego zaliczki na podatek dochodowy według zasad określonych w ust. 3, z zastrzeżeniem ust. 3f-3h.

Zwrot nienależnie zapłaconego podatku następuje natomiast zgodnie z przepisami Ordynacji podatkowej i należy do kompetencji właściwego dla podatnika naczelnika urzędu skarbowego. Kwestie związane z wnioskiem o stwierdzenie nadpłaty podatku zostały uregulowane w art. 75 Ordynacji podatkowej. Zgodnie z § 1 tego przepisu:

Jeżeli podatnik kwestionuje zasadność pobrania przez płatnika podatku albo wysokość pobranego podatku, może złożyć wniosek o stwierdzenie nadpłaty podatku.

W myśl natomiast art. 75 § 3 Ordynacji podatkowej:

Jeżeli z przepisów prawa podatkowego wynika obowiązek złożenia zeznania (deklaracji), to podatnik, płatnik lub inkasent równocześnie z wnioskiem o stwierdzenie nadpłaty jest obowiązany złożyć skorygowane zeznanie (deklarację).

Regulacja art. 81 § 1 ustawy Ordynacja podatkowa przyznaje podatnikom, płatnikom i inkasentom uprawnienie do skorygowania uprzednio złożonej deklaracji podatkowej, poza wyjątkowymi sytuacjami, określonymi w odrębnych przepisach.

Zgodnie z § 2 tego artykułu, skorygowanie deklaracji następuje przez złożenie deklaracji korygującej wraz z dołączonym pisemnym uzasadnieniem przyczyn korekty. Niemniej prawo do złożenia korekty istnieje dopóty, dopóki zobowiązanie nie uległo przedawnieniu. Okres przedawnienia wynosi pięć lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym upłynął termin płatności podatku, podatnik ma zatem prawo skorygować deklaracje za okres pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym upłynął termin płatności podatku (art. 70 § 1 ustawy).

Tym samym prawidłowo Pan uważa, że jest Pan uprawniony do samodzielnej korekty rocznych zeznań PIT-36/PIT-36L za lata 2021-2025 oraz do złożenia wniosków o stwierdzenie nadpłaty na podstawie art. 75 § 1 i art. 81 § 1 Ordynacji podatkowej.

Podkreślić jednak należy, że ostateczna ocena zasadności złożonego wniosku o stwierdzenie nadpłaty leży w kompetencji właściwego organu podatkowego.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy:

·      stanu faktycznego, który Pan przedstawił i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia

·      zdarzenia przyszłego, które Pan przedstawił i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.

Wniosek w zakresie pytania drugiego jest przedmiotem odrębnego rozstrzygnięcia.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

·      Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy  z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2026 r. poz. 622 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pan do interpretacji.

·      Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:

1) z zastosowaniem art. 119a;

2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy  z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;

3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

·      Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego . Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

·      w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

·      w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.