0115-KDIT1.4011.459.2026.1.DB

Interpretacja indywidualna

  – stanowisko prawidłowe

Szanowna Pani,

stwierdzam, że Pani stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego zdarzenia przyszłego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest prawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

12 maja 2026 r. wpłynął Pani wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej. Uzupełniła Pani wniosek pismem z 25 maja 2026 r. (data wpływu 28 maja 2026 r.). Treść wniosku jest następująca:

Opis zdarzenia przyszłego

Wnioskodawczyni pozostawała wraz z mężem we wspólności majątkowej małżeńskiej. W 2004 r. małżonkowie nabyli do majątku wspólnego nieruchomość położoną w A przy ul. B 1.

Mąż Wnioskodawczyni zmarł w listopadzie 2020 r. bez pozostawienia testamentu. Spadkobiercami ustawowymi zostali: Wnioskodawczyni oraz pięcioro dzieci. Akt poświadczenia dziedziczenia został sporządzony w grudniu 2020 r. Najstarszy syn odrzucił spadek z uwagi na stałe zamieszkiwanie i pracę za granicą. Troje kolejnych dzieci zrzekło się swoich udziałów w majątku na rzecz Wnioskodawczyni w ramach działu spadku. Z uwagi na konieczność zabezpieczenia interesów małoletniego i niepełnosprawnego dziecka sprawa działu spadku była prowadzona przed sądem i zakończyła się w grudniu 2022 r.

W wyniku działu spadku małoletniemu dziecku została przyznana odrębna nieruchomość, natomiast prawo własności nieruchomości położonej przy ul. B 1 przypadło w całości Wnioskodawczyni. Dział spadku został dokonany bez jakichkolwiek spłat, dopłat oraz bez przepływów pieniężnych pomiędzy stronami. Czynność miała wyłącznie charakter techniczny i porządkujący stan prawny majątku po zmarłym mężu. W 2026 r. Wnioskodawczyni zamierza sprzedać wskazaną nieruchomość.

Pytanie

Czy planowana w 2026 r. sprzedaż nieruchomości nabytej w 2004 r. do majątku wspólnego małżonków będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych, mimo że po śmierci męża w 2020 r. doszło do działu spadku zakończonego w 2022 r., w wyniku którego Wnioskodawczyni stała się wyłącznym właścicielem nieruchomości?

Pani stanowisko w sprawie

Zdaniem Wnioskodawczyni, sprzedaż nieruchomości nie będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych. Nieruchomość została bowiem nabyta do majątku wspólnego małżonków już w 2004 r. W czasie trwania wspólności majątkowej małżeńskiej nie można wyodrębnić udziałów poszczególnych małżonków, ponieważ wspólność ta ma charakter łączny. W konsekwencji każdy z małżonków nabywa prawo do całej nieruchomości już w chwili jej nabycia do majątku wspólnego. Późniejsze nabycie udziałów w drodze spadku po zmarłym małżonku oraz dział spadku nie stanowią nowego nabycia nieruchomości w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Dział spadku w niniejszej sprawie miał charakter wyłącznie techniczny i organizacyjny. Nie wystąpiły żadne spłaty ani dopłaty, a Wnioskodawczyni nie uzyskała żadnego realnego przysporzenia majątkowego o charakterze pieniężnym. Pięcioletni termin, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy PIT, należy zatem liczyć od końca roku 2004, tj. od momentu nabycia nieruchomości do majątku wspólnego małżonków.

W związku z powyższym planowana sprzedaż nieruchomości w 2026 r. nastąpi po upływie znacznie dłuższego niż wymagany pięcioletni termin i nie będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych.

Wnioskodawczyni podkreśla, że dział spadku miał charakter wyłącznie techniczny i porządkujący stan prawny. W sprawie nic występowały żadne spłaty ani dopłaty, a dokonane czynności nie spowodowały rzeczywistego przysporzenia majątkowego po Jej stronie ponad stan wynikający z wcześniejszej wspólności majątkowej małżeńskiej.

Obecnie Wnioskodawczyni planuje sprzedaż nieruchomości. Wnioskodawczyni nie zgadza się ze stanowiskiem, zgodnie z którym pięcioletni termin miałby być liczony od zakończenia działu spadku w 2022 r. W ocenie Wnioskodawczyni datą nabycia nieruchomości jest rok 2004, czyli moment nabycia nieruchomości do majątku wspólnego małżonków.

Na poparcie swojego stanowiska Wnioskodawczyni powołuje się na interpretacje indywidualne wydane przez Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej: 0115-KDIT2.4011.341.2022.1.KC z 6 lipca 2022 r. oraz 0113-KDIPT2-2.4011.498.2025.1.HJ z 23 czerwca 2025 r.

W szczególności Wnioskodawczyni prosi o uwzględnienie stanowiska, zgodnie z którym z majątku objętego wspólnością majątkową małżeńską nie można wyodrębnić udziałów, a zatem nie można przyjąć, że małżonek ponownie nabywa udział w nieruchomości w wyniku działu spadku. W sprawie Wnioskodawczyni dział spadku nie był nowym nabyciem nieruchomości, lecz jedynie czynnością formalną, która uporządkowała stan prawny po śmierci Jej męża. Nie doszło do zwiększenia Jej majątku w sposób uzasadniający przyjęcie nowej daty nabycia nieruchomości.

W związku z powyższym Wnioskodawczyni wnosi o uwzględnienie wskazanych interpretacji oraz potwierdzenie, że pięcioletni termin, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, należy liczyć od końca roku 2004, a nie od zakończenia działu spadku w 2022 r.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku jest prawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 592 ze zm.):

Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.

Na podstawie art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Źródłem przychodów jest odpłatne zbycie, z zastrzeżeniem ust. 2:

a)  nieruchomości lub ich części oraz udziału w nieruchomości,

b)  spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub użytkowego oraz prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej,

c)  prawa wieczystego użytkowania gruntów,

d)  innych rzeczy,

-   jeżeli odpłatne zbycie nie następuje w wykonaniu działalności gospodarczej i zostało dokonane w przypadku odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych określonych w lit. a-c – przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie, a innych rzeczy – przed upływem pół roku, licząc od końca miesiąca, w którym nastąpiło nabycie; w przypadku zamiany okresy te odnoszą się do każdej z osób dokonującej zamiany.

Z art. 10 ust. 6 omawianej ustawy wynika, że:

W przypadku odpłatnego zbycia po ustaniu wspólności majątkowej małżeńskiej, nabytych do majątku wspólnego małżonków lub wybudowanych w trakcie trwania wspólności majątkowej małżeńskiej nieruchomości lub nabytych do majątku wspólnego małżonków praw majątkowych, określonych w ust. 1 pkt 8 lit. a-c, okres, o którym mowa w tym przepisie, liczy się od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło ich nabycie do majątku wspólnego małżonków lub ich wybudowanie w trakcie trwania wspólności majątkowej małżeńskiej.

Z instytucją działu spadku mamy do czynienia w sytuacji, w której spadek przypada kilku spadkobiercom. Wskutek działu spadku poszczególni spadkobiercy stają się podmiotami wyłącznie uprawnionymi względem przyznanych im praw majątkowych, stanowiących do chwili działu przedmiot wspólności. Na skutek działu spadku następuje konkretyzacja składników masy spadkowej przypadających poszczególnym spadkobiercom.

Ustrój wspólności ustawowej obejmujący dorobek obojga małżonków ukształtowany został przez ustawodawcę w ustawie z dnia 25 lutego 1964 r. Kodeks rodzinny i opiekuńczy (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 236) jako wspólność łączna, bezudziałowa. Wspólność ta charakteryzuje się tym, że w czasie jej trwania małżonkowie nie mają określonych udziałów w majątku wspólnym, nie mogą zatem rozporządzać udziałami, a także nie mogą żądać podziału majątku objętego wspólnością. Obojgu małżonkom przysługuje pełne prawo do całości majątku wspólnego.

Zważywszy na tak ukształtowaną sytuację prawną małżonków objętych wspólnością ustawową, nabycie nieruchomości bądź ruchomości w czasie trwania wspólności małżeńskiej oznacza nabycie przez każdego z małżonków tego składnika majątkowego w całości, a nie w określonym ułamkowo udziale. W konsekwencji małżonek w momencie śmierci drugiego z nich nie nabywa ponownie udziału w tym składniku.

Mając na uwadze powołane powyżej przepisy oraz przedstawiony we wniosku opis stanu faktycznego, skoro w Pani małżeństwie panował ustrój małżeńskiej wspólności majątkowej nie mogła Pani ponownie nabyć udziałów w przedmiotowej nieruchomości ani w drodze dziedziczenia ani w drodze działu spadku. W związku z tym nabycie przez Panią ww. nieruchomości, stosownie do art. 10 ust. 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, nastąpiło w 2004 r., tj. w momencie nabycia przez Panią wraz z mężem tej nieruchomości do majątku wspólnego małżonków.

Zatem planowane odpłatne zbycie ww. nieruchomości w 2026 r. nie będzie stanowić dla Pani źródła przychodu podlegającego opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych z uwagi na upływ pięcioletniego terminu, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Tym samym nie będzie Pani miała obowiązku zapłaty podatku dochodowego od osób fizycznych z tytułu tej sprzedaży.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Pani przedstawiła i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.

W odniesieniu do powołanych przez Panią interpretacji indywidualnych, zostały one wydane w indywidualnych sprawach i nie są wiążące przy wydawaniu tej interpretacji. Powołane interpretacje nie stanowią źródła prawa, interpretacja wiąże stronę w konkretnej indywidualnej sprawie, więc zawartego w niej stanowiska organu podatkowego nie można wprost przenosić na grunt innej sprawy. Każdą sprawę organ jest zobowiązany rozpatrywać indywidualnie.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

·    Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2026 r. poz. 622 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pani sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pani do interpretacji.

·    Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:

1) z zastosowaniem art. 119a;

2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy  z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;

3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

·   Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

·   w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

·   w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.