0115-KDIT1.4011.440.2026.4.MN

Interpretacja indywidualna

 – stanowisko w części prawidłowe i w części nieprawidłowe

Szanowni Państwo,

stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest:

•      nieprawidłowe w części dotyczącej określenia Państwa obowiązków jako płatnika w zakresie przychodów wymienionych jako składniki wynagrodzenia A osiąganego przez oddelegowanego pracownika z tytułu wykonywanych obowiązków zarządczych w Państwa Spółce,

•      nieprawidłowe w zakresie pytania nr 3,

•      prawidłowe w pozostałej części.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

11 maja 2026 r. wpłynął Państwa wniosek z 6 maja 2026 r. o wydanie interpretacji indywidualnej. Uzupełnili go Państwo pismem z 20 lipca 2026 r. – w odpowiedzi na wezwanie. Treść wniosku jest następująca:

Opis stanu faktycznego

A S.A. (dalej: „Spółka” lub „Wnioskodawca”) jest spółką akcyjną z siedzibą w Polsce, której głównym przedmiotem działalności jest prowadzenie (...). Spółka jest częścią grupy kapitałowej B, będącej (...). Większościowym akcjonariuszem Spółki jest B S.p.A. (dalej: „Spółka Macierzysta”) posiadający (...) akcji Spółki.

Umowa w sprawie oddelegowania

Strony, tj. Spółka oraz Spółka Macierzysta, 25 czerwca 2024 r. zawarły umowę w sprawie oddelegowania (dalej: „Umowa”). Celem zawarcia Umowy jest poprawa i rozwój procesu wdrażania strategii biznesowych korzystnych dla rozwoju grupy oraz dla ukierunkowania i zwiększenia synergii pomiędzy spółkami powiązanymi. W ramach zawartej Umowy Spółka Macierzysta oddelegowała swojego pracownika, tj. Pana A A, do pełnienia funkcji członka zarządu Wnioskodawcy (dalej: „Oddelegowany Pracownik”) na okres ponad dwóch lat, tj. od 25 czerwca 2024 r. do 31 lipca 2026 r. 16 grudnia 2026 r. Strony zawarły Aneks nr 1 do Umowy, na mocy którego okres oddelegowania uległ przedłużeniu do 31 grudnia 2027 r.

W tym celu 25 czerwca 2024 r. Rada Nadzorcza Wnioskodawcy powołała Oddelegowanego Pracownika na stanowisko X. W okresie oddelegowania Oddelegowany Pracownik jest nadal zatrudniony na podstawie umowy o pracę ze Spółką Macierzystą.

Wynagrodzenie Oddelegowanego Pracownika

Zgodnie z Umową Spółka Macierzysta będzie w całości ponosić koszty oddelegowania (koszty wynagrodzenia oraz innych świadczeń należnych Oddelegowanemu Pracownikowi), wymienione poniżej, oraz refakturować je na Spółkę:

–    wynagrodzenie stałe,

–    wynagrodzenie zmienne,

–    dodatki i świadczenia,

–    składki na ubezpieczenie społeczne określone przepisami włoskimi,

–    roczna część (...) (odprawa),

–    wszelkie inne kwoty, dobrowolne lub obowiązkowe, wypłacane Oddelegowanemu Pracownikowi.

Sposób wypłaty wynagrodzenia dla Oddelegowanego Pracownika

Wynagrodzenie i inne świadczenia na rzecz Oddelegowanego Pracownika z tytułu pełnienia funkcji członka zarządu Spółki są wypłacane bezpośrednio przez podmiot zatrudniający, tj. Spółkę Macierzystą, na konto Oddelegowanego Pracownika we Włoszech lub są przez nią bezpośrednio pokrywane. Może się jednak zdarzyć, że część świadczeń na rzecz Oddelegowanego Pracownika będzie ponoszona bezpośrednio przez Spółkę.

Reasumując, w praktyce świadczenia na rzecz Oddelegowanego Pracownika obejmują:

·      część świadczeń ponoszonych na rzecz Oddelegowanego Pracownika bezpośrednio przez Spółkę Macierzystą (dalej: „Wynagrodzenie A”), tj.:

–    wynagrodzenie podstawowe,

–    premia (...),

–    dodatek (...) obejmujący dodatek mieszkaniowy, dodatek socjalny oraz bony żywieniowe,

–    bilety samolotowe obejmujące 4 loty na miesiąc, w tym loty powrotne,

–    składki na ubezpieczenie społeczne i zdrowotne,

–    odprawa pieniężna,

–    dodatkowe ubezpieczenie emerytalne,

·      część świadczeń ponoszonych na rzecz Oddelegowanego Pracownika bezpośrednio przez Spółkę (dalej: „Wynagrodzenie B”), tj.:

–    koszty szkoleń,

–    koszty ubezpieczenia na życie,

–    koszty podróży służbowej,

–    koszty pakietu medycznego (prywatnego ubezpieczenia medycznego),

–    koszty sprzętu biurowego – wykorzystywanego jedynie do celów służbowych,

–    koszty samochodu służbowego – wykorzystywanego jedynie do celów służbowych.

Wynagrodzenie A

Jak wskazano już powyżej, w przypadku Wynagrodzenia A Spółka Macierzysta pokrywa wynagrodzenie wypłacane na rzecz Oddelegowanego Pracownika, przy czym Spółka Macierzysta następnie refakturuje na rzecz Wnioskodawcy, w pełnej wysokości (100%), koszty oddelegowania co sześć miesięcy za pomocą faktury płatnej w terminie 30 dni od daty jej wystawienia. Oznacza to, że Spółka otrzymuje rozliczenie dwa razy do roku, tj.:

–    na początku roku – dotyczy rozliczenia za drugie półrocze roku poprzedniego oraz

–    w drugiej połowie roku – dotyczy rozliczenia za pierwsze półrocze bieżącego roku.

Za 2024 r. Spółka otrzymała jedno rozliczenie za cały rok.

Rozliczenie następuje bez doliczenia odpowiedniego narzutu na kosztach.

W rezultacie to Spółka ponosi ostateczny koszt wynagrodzenia Oddelegowanego Pracownika z tytułu pełnienia funkcji zarządczych w Spółce.

Warto również dodać, że Spółka Macierzysta za pracę wykonywaną w Polsce pobiera podatek dochodowy we Włoszech od Wynagrodzenia A. Oddelegowany Pracownik pozostaje ubezpieczony we włoskim systemie ubezpieczeń społecznych, gdzie pobierane i opłacane są składki od uzyskanego wynagrodzenia.

Wynagrodzenie B

Natomiast w przypadku Wynagrodzenia B Spółka bezpośrednio ponosi odpowiednie koszty na rzecz Oddelegowanego Pracownika – koszty nieodpłatnych świadczeń, przy czym zgodnie z § 4 Umowy wszelkie obciążenia podatkowe obciążające Wnioskodawcę w związku z pobytem Oddelegowanego Pracownika zostaną potrącone z kwoty wypłacanej Spółce Macierzystej lub, jeśli potrącenie nie będzie możliwe, zostaną zwrócone Spółce.

Jak wskazano już powyżej, w ramach Wynagrodzenia B Spółka ponosi m.in. koszty udziału Oddelegowanego Pracownika w szkoleniach. Warto natomiast dodać, że Oddelegowany Pracownik – z uwagi na pełnione funkcje zarządcze – może być zobowiązany do uczestnictwa w szkoleniach takich jak konferencje czy seminaria, o ile ich zakres i tematyka są związane z działalnością Spółki. Na Oddelegowanym Pracowniku w tym zakresie spoczywa obowiązek aktywnego udziału w wymienionych wydarzeniach.

Dodatkowo Spółka ponosi również koszty podróży służbowej, gdyż podobnie jak w przypadku szkoleń Oddelegowany Pracownik – z uwagi na pełnione funkcje zarządcze – może być również zobowiązany do odbywania podróży służbowej, które są związane z przedmiotem działalności Spółki. Z tego tytułu Spółka może ponosić koszty diet, ryczałtów oraz zwrotu kosztów, tj. przejazdów, noclegów, dojazdów środkami komunikacji miejscowej i innych uzasadnionych oraz udokumentowanych wydatków.

Ponadto Spółka ponosi również koszty prywatnego ubezpieczenia medycznego, koszty sprzętu biurowego, jak również samochodu służbowego.

Zaliczki na podatek dochodowy od świadczeń w ramach Wynagrodzenia B są pobierane co miesiąc, przy czym rozliczenie ze Spółką Macierzystą następuje przy najbliższej płatności.

Rezydencja podatkowa Oddelegowanego Pracownika

Oddelegowany Pracownik jest obywatelem Włoch oraz posiada nieograniczony obowiązek podatkowy we Włoszech, tzn. jest włoskim rezydentem podatkowym, na co przedstawił Spółce stosowny certyfikat rezydencji.

Oddelegowany Pracownik swoją najbliższą rodzinę posiada we Włoszech, która to nie planuje się przeprowadzać do Polski. To co dotyczy majątku i nieruchomości, w tym nieruchomości, w których stale zamieszkuje z rodziną. Swój czas wolny Oddelegowany Pracownik spędza głównie we Włoszech, gdzie przede wszystkim prowadzi swoje życie prywatne i utrzymuje stosunki towarzyskie. Oddelegowany Pracownik co do zasady w 4 dni robocze przebywa i pracuje w Polsce, a podczas 5 dnia roboczego oraz dni wolnych od pracy znajduje się we Włoszech.

Oznacza to, że Włochy dla Oddelegowanego Pracownika stanowią jego centrum interesów osobistych i gospodarczych, pomimo że z uwagi na przyjazdy do Polski związane z pełnieniem obowiązków zawodowych część dni w roku kalendarzowym spędza on w Polsce.

Poza czynnościami wykonywanymi w ramach pełnienia funkcji członka zarządu (i z tą funkcją związanymi) nie wykonuje on żadnych innych czynności na rzecz Spółki.

Uzupełnienie wniosku

Ilekroć jest o „Członku Zarządu” lub „Osobie Zarządzającej” należy przez to rozumieć osobę wskazaną we wniosku – Pana A A, oddelegowanego do pełnienia funkcji zarządczych w Spółce (spółce przyjmującej) przez spółkę macierzystą B (dalej: „Spółka Macierzysta”) na podstawie umowy oddelegowania zawartej pomiędzy Spółką a Spółką Macierzystą (dalej: „umowa oddelegowania”). Wnioskodawca nie zawarł z Osobą Zarządzającą żadnych umów, które regulowałyby kwestię szkoleń, konferencji lub seminariów.

Spółka ponosi (i przewiduje, że będzie ponosić) koszty uczestnictwa Osoby Zarządzającej w następujących rodzajach szkoleń, konferencji i seminariów:

a)  szkolenia z zakresu bezpieczeństwa i higieny pracy (BHP) oraz ochrony przeciwpożarowej (ppoż.) – realizowane w spółkach grupy, w których Osoba Zarządzająca pełni funkcje;

b)  szkolenia językowe z języka polskiego – realizowane w siostrzanej spółce z grupy kapitałowej będącej (...) i członkiem C. (dalej: „C”);

c)  coroczne konferencje branżowo-naukowe (...);

d)  branżowe warsztaty i seminaria związane z działalnością Spółki (np. dotyczące strategii).

Dla pełnego obrazu Wnioskodawca wyjaśnia, że dotychczas Osoba Zarządzająca uczestniczyła w szkoleniach wskazanych w lit. a)-c) powyżej. W odniesieniu do warsztatów wewnętrznych dla pracowników (m.in. dotyczących strategii) członkowie zarządu, w tym Osoba Zarządzająca, występowali w charakterze prelegentów, a nie uczestników.

Udział Osoby Zarządzającej we wskazanych szkoleniach, konferencjach i seminariach leży przede wszystkim w interesie Spółki (oraz spółek z grupy kapitałowej), a nie w interesie osobistym Osoby Zarządzającej. W szczególności:

–    szkolenia BHP i ppoż. służą wypełnieniu ciążących na Spółce (spółce przyjmującej) obowiązków w zakresie bezpieczeństwa i higieny pracy; zgodnie z pkt 2 umowy oddelegowania wszelkie obowiązki związane z zapewnieniem bezpieczeństwa w miejscu wykonywania obowiązków oraz zapobieganiem chorobom zawodowym wykonuje wyłącznie spółka przyjmująca;

–    szkolenia z języka polskiego umożliwiają Osobie Zarządzającej należyte wykonywanie funkcji zarządczych w polskiej spółce (komunikacja z pracownikami, organami, kontrahentami i instytucjami);

–    udział w „(...)” oraz w branżowych warsztatach i seminariach służy pozyskiwaniu i bieżącemu aktualizowaniu wiedzy niezbędnej do zarządzania Spółką działającą w sektorze (...).

Ewentualna korzyść po stronie Osoby Zarządzającej ma charakter wtórny i uboczny wobec interesu Spółki.

Poprzez finansowanie udziału Osoby Zarządzającej w szkoleniach, konferencjach i seminariach Spółka osiąga w szczególności następujące korzyści:

–    zapewnienie zgodności z obowiązkami prawnymi w zakresie BHP i ppoż. oraz bezpiecznego wykonywania obowiązków (...);

–    możliwość efektywnego, bezpośredniego zarządzania Spółką także w języku polskim;

–    dostęp do aktualnej wiedzy branżowej, regulacyjnej i technologicznej dotyczącej sektora (...);

–    możliwość wymiany doświadczeń z operatorami zrzeszonymi w D oraz reprezentowania spółek grupy w tym stowarzyszeniu;

–    podniesienie jakości decyzji zarządczych i strategicznych, co przekłada się na prawidłowe funkcjonowanie i konkurencyjność Spółki.

Zawarte we wniosku sformułowanie, zgodnie z którym Członek Zarządu „może być zobowiązany” do udziału w szkoleniach, konferencjach i seminariach, należy rozumieć w ten sposób, że:

–    w odniesieniu do szkoleń BHP i ppoż. udział ma charakter obligatoryjny i wynika z przepisów prawa (obowiązki w zakresie bezpieczeństwa i higieny pracy), przy czym zgodnie z pkt 2 umowy oddelegowania obowiązki te wykonuje wyłącznie spółka przyjmująca;

–    w odniesieniu do pozostałych szkoleń, konferencji i seminariów udział nie wynika z odrębnej, sformalizowanej podstawy nakładającej na Osobę Zarządzającą taki obowiązek – potrzeba uczestnictwa wynika z należytego wykonywania funkcji zarządczej oraz z bieżących potrzeb Spółki.

Podstawa zobowiązania: w przypadku szkoleń BHP i ppoż. podstawę stanowią przepisy prawa dotyczące bezpieczeństwa i higieny pracy. W pozostałym zakresie nie istnieje odrębna podstawa (w szczególności umowna) zobowiązująca Osobę Zarządzającą do udziału w konkretnych szkoleniach, konferencjach czy seminariach – udział wynika z charakteru pełnionej funkcji.

Podstawę pełnienia funkcji przez Osobę Zarządzającą stanowią powołanie do zarządu oraz umowa oddelegowania zawarta pomiędzy Spółką Macierzystą a Spółką (spółką przyjmującą). Dokumenty te nie nakładają na Osobę Zarządzającą obowiązku udziału w konkretnych szkoleniach, konferencjach ani seminariach. Umowa oddelegowania odnosi się do kwestii szkoleń wyłącznie w zakresie pokrywania ich kosztów – zgodnie z pkt 4 umowy spółka przyjmująca nie przekaże Osobie Zarządzającej żadnych świadczeń i nie pokryje ich kosztów bez uprzedniej pisemnej zgody Spółki Macierzystej, z wyjątkiem m.in. kosztów szkoleń, na co Spółka Macierzysta wyraziła zgodę.

W dokumentach nie wymieniono konkretne rodzaje szkoleń. W dokumentach będących podstawą pełnienia funkcji nie wskazano konkretnych rodzajów szkoleń, konferencji ani seminariów, w których Osoba Zarządzająca miałaby obowiązek uczestniczyć – poza obowiązkami wynikającymi wprost z przepisów prawa (BHP i ppoż.).

Istnieje związek szkoleń, konferencji i seminariów z działalnością Spółki. Szkolenia, konferencje i seminaria są związane z działalnością Spółki. Powiązanie to polega na tym, że:

–    szkolenia BHP i ppoż. warunkują bezpieczne i zgodne z prawem wykonywanie obowiązków na terenie Spółki oraz zarządzanej (...);

–    szkolenia z języka polskiego umożliwiają zarządzanie polską spółką oraz komunikację w toku jej bieżącej działalności;

–     „(...)” oraz branżowe warsztaty i seminaria dotyczą bezpośrednio przedmiotu działalności Spółki, tj. działalności w sektorze (...) ((...)) – obejmują (...).

W zakresie szkoleń BHP i ppoż.: brak udziału uniemożliwiałby dopuszczenie do wykonywania obowiązków lub ich należyte wykonywanie i stanowiłby naruszenie obowiązków wynikających z przepisów prawa.

W zakresie pozostałych szkoleń, konferencji i seminariów: nie przewidziano formalnych sankcji ani mechanizmu automatycznego odwołania Osoby Zarządzającej z pełnionej funkcji z powodu braku udziału. Brak udziału nie skutkuje zatem automatycznym odwołaniem osoby oddelegowanej z pełnionej funkcji; mógłby jednak negatywnie wpływać na jakość zarządzania Spółką z uwagi na brak bieżącej aktualizacji wiedzy branżowej.

Ponieważ Wnioskodawca nie zawarł z Osobą Zarządzającą żadnych umów regulujących kwestię szkoleń, nie przewidziano również umownych konsekwencji braku udziału. Nie zastrzeżono zakazu wykorzystywania zdobytej wiedzy i umiejętności do działalności konkurencyjnej. Nie zastrzeżono, aby Osoba Zarządzająca nie mogła wykorzystywać wiedzy i umiejętności zdobytych w ramach szkoleń, konferencji i seminariów do konkurencyjnej działalności zawodowej lub gospodarczej. Wnioskodawca nie zawarł z Osobą Zarządzającą umów regulujących kwestię szkoleń, w których takie zastrzeżenie mogłoby zostać zawarte.

W związku z udziałem Osoby Zarządzającej w szkoleniach, konferencjach i seminariach nie przewidziano mechanizmów wiążących tę osobę z działalnością na rzecz Spółki lub innych spółek z grupy kapitałowej (np. obowiązku zwrotu kosztów szkoleń w razie ustania funkcji, minimalnego okresu pełnienia funkcji po szkoleniu itp.). Wnioskodawca nie zawarł z Osobą Zarządzającą żadnych umów regulujących kwestię szkoleń. Związek Osoby Zarządzającej ze Spółką oraz z grupą kapitałową wynika z oddelegowania przez Spółkę Macierzystą oraz z pełnionej funkcji zarządczej, nie zaś z mechanizmów powiązanych z udziałem w szkoleniach.

Pytania

Wynagrodzenie A

1.  Czy przychody, wymienione jako składniki Wynagrodzenia A, osiągane przez Oddelegowanego Pracownika z tytułu wykonywanych obowiązków zarządczych w Spółce nie podlegają opodatkowaniu podatkiem dochodowym w Polsce?

2.  Alternatywnie, w przypadku odpowiedzi negatywnej na pytanie nr 1:

a)  Czy przychody, wymienione jako składniki wynagrodzenia A, osiągane przez Oddelegowanego Pracownika z tytułu wykonywanych obowiązków zarządczych w Spółce podlegają w Polsce opodatkowaniu zryczałtowanym podatkiem dochodowym w wysokości 20% na gruncie art. 29 ust. 1 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych?

b)  Czy wartość przychodu należy ustalić w oparciu o wszystkie składniki wynagrodzenia opisane w ramach Wynagrodzenia A?

c)  Czy obowiązek opodatkowania oraz zapłaty podatku dochodowego od przychodów – otrzymywanych w ramach Wynagrodzenia A – uzyskiwanych przez Oddelegowanego Pracownika z tytułu wykonywanych obowiązków zarządczych w Spółce spoczywa na Wnioskodawcy?

d)  Czy w przypadku składników wynagrodzenia wymienionych w ramach Wynagrodzenia A podatek dochodowy powinien zostać pobrany dopiero w momencie rozliczenia płatności (zwrotu kosztu wynagrodzenia) pomiędzy Spółką a Spółką Macierzystą, a więc co 6 miesięcy?

Wynagrodzenie B

3.  Czy przychody, wymienione jako składniki Wynagrodzenia B, osiągane przez Oddelegowanego Pracownika z tytułu wykonywanych obowiązków zarządczych w Spółce nie podlegają opodatkowaniu podatkiem dochodowym w Polsce?

4.  Alternatywnie, w przypadku odpowiedzi negatywnej na pytanie nr 3:

a)  Czy przychody, wymienione jako składniki Wynagrodzenia B, osiągane przez Oddelegowanego Pracownika z tytułu wykonywanych obowiązków zarządczych w Spółce podlegają w Polsce opodatkowaniu zryczałtowanym podatkiem dochodowym w wysokości 20% na gruncie art. 29 ust. 1 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych?

b)  Czy wartość przychodu osiąganego przez Oddelegowanego Pracownika należy ustalić w oparciu o wszystkie składniki wynagrodzenia opisane w ramach Wynagrodzenia B?

c)  Czy obowiązek opodatkowania oraz zapłaty podatku PIT od przychodów – otrzymywanych w ramach Wynagrodzenia B – uzyskiwanych przez Oddelegowanego Pracownika z tytułu wykonywanych obowiązków zarządczych w Spółce spoczywa na Wnioskodawcy?

d)  Czy w przypadku składników wynagrodzenia wymienionych w ramach Wynagrodzenia B zaliczka na podatek dochodowy powinna zostać pobrana na bieżąco, tj. za każdy miesiąc, w którym Oddelegowany Pracownik otrzymał dane świadczenie lub zostało ono postawione do jego dyspozycji?

Wspólne pytanie dot. Wynagrodzenia A i Wynagrodzenia B

5.  Alternatywnie w przypadku odpowiedzi negatywnej na pytanie nr 1 oraz/lub pytanie nr 3, czy w przypadku składników wynagrodzenia oraz innych świadczeń finansowanych przez Spółkę Macierzystą w walucie obcej, a następnie rozliczanych pomiędzy Spółką a Spółką Macierzystą poprzez zwrot kosztów, Spółka powinna dokonywać przeliczenia ich wartości na złote według kursu średniego waluty obcej ogłaszanego przez Narodowy Bank Polski z ostatniego dnia roboczego poprzedzającego dzień dokonania rozliczenia kosztów pomiędzy Spółką a Spółką Macierzystą?

Państwa stanowisko w sprawie

Wynagrodzenie A

1)  W ocenie Wnioskodawcy przychody, wymienione jako składniki Wynagrodzenia A, osiągane przez Oddelegowanego Pracownika z tytułu wykonywanych obowiązków zarządczych w Spółce nie podlegają opodatkowaniu podatkiem dochodowym w Polsce.

2)  W przypadku odpowiedzi negatywnej na pytanie nr 1:

a)  W ocenie Wnioskodawcy przychody, wymienione jako składniki Wynagrodzenia A, osiągane przez Oddelegowanego Pracownika z tytułu wykonywanych obowiązków zarządczych w Spółce podlegają w Polsce opodatkowaniu zryczałtowanym podatkiem dochodowym w wysokości 20% na gruncie art. 29 ust. 1 pkt 1 ustawy o PIT.

b)  W ocenie Wnioskodawcy, do wartości przychodu należy zaliczyć wszystkie składniki wynagrodzenia opisane w ramach Wynagrodzenia A, z wyjątkiem składek na ubezpieczenie społeczne, w tym ubezpieczenie zdrowotne.

c)  Zdaniem Wnioskodawcy, obowiązek obliczenia, poboru i wpłaty zaliczki na podatek dochodowy, od składników opisanych w ramach Wynagrodzenia A, spoczywa na Wnioskodawcy.

d)  Zdaniem Wnioskodawcy, w przypadku Wynagrodzenia A Spółka jest uprawniona do poboru zaliczki na podatek dochodowy dopiero w momencie otrzymania od Spółki Macierzystej danych pozwalających na ustalenie wysokości przychodu Oddelegowanego Pracownika oraz dokonania rozliczenia kosztów pomiędzy podmiotami, tj. w cyklach sześciomiesięcznych. Dopiero w tym momencie Spółka posiada informacje niezbędne do prawidłowego wykonania obowiązków płatnika.

Wynagrodzenie B

3)  W ocenie Wnioskodawcy przychody, wymienione jako składniki Wynagrodzenia B, osiągane przez Oddelegowanego Pracownika z tytułu wykonywanych obowiązków zarządczych w Spółce nie podlegają opodatkowaniu podatkiem dochodowym w Polsce.

4)  W przypadku odpowiedzi negatywnej na pytanie nr 3:

a)  w ocenie Wnioskodawcy przychody, wymienione jako składniki Wynagrodzenia B, osiągane przez Oddelegowanego Pracownika z tytułu wykonywanych obowiązków zarządczych w Spółce podlegają w Polsce opodatkowaniu zryczałtowanym podatkiem dochodowym w wysokości 20% na gruncie art. 29 ust. 1 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

b)  W ocenie Wnioskodawcy składniki wymienione w ramach Wynagrodzenia B, tj.:

·   świadczenia polegające na finansowaniu kosztów szkolenia, korzystania ze sprzętu biurowego oraz samochodu służbowego nie stanowią dla Oddelegowanego Pracownika przychodu z nieodpłatnych świadczeń,

·   świadczenia polegające na finansowaniu kosztów ubezpieczenia na życie oraz pakietu medycznego (prywatna opieka zdrowotna) stanowią nieodpłatne świadczenie, które należy rozpoznać jako przychód Oddelegowanego Pracownika,

·   świadczenia polegające na finansowaniu kosztów podróży służbowych odbywanych przez Oddelegowanego Pracownika korzystają ze zwolnienia z podatku dochodowego zgodnie z art. 21 ust. 1 pkt 16 lit. b pod warunkiem, że spełnione są warunki, o których mowa w art. 21 ust. 13 tej ustawy.

c)  Zdaniem Wnioskodawcy, obowiązek obliczenia, poboru i wpłaty zaliczki na podatek dochodowy, od składników Wynagrodzenia B, spoczywa na Wnioskodawcy.

d)  Zdaniem Wnioskodawcy, w przypadku Wynagrodzenia B, Spółka jest zobowiązana do obliczania i poboru zaliczki na podatek dochodowy na bieżąco, tj. za miesiąc, w którym Oddelegowany Pracownik otrzymał dane świadczenie lub zostało ono postawione do jego dyspozycji. Późniejsze rozliczenia wewnętrzne pomiędzy podmiotami nie wpływają na moment powstania obowiązków płatnika.

Wspólne pytanie dot. Wynagrodzenia A i Wynagrodzenia B

5)  Zdaniem Wnioskodawcy, w przypadku składników wynagrodzenia oraz innych świadczeń finansowanych przez Spółkę Macierzystą w walucie obcej, a następnie rozliczanych ze Spółką, ich wartość powinna zostać przeliczona na złote według kursu średniego waluty obcej ogłaszanego przez Narodowy Bank Polski z ostatniego dnia roboczego poprzedzającego dzień dokonania rozliczenia kosztów pomiędzy Spółką a Spółką Macierzystą.

Uzasadnienie do pytania nr 1

Zgodnie z art. 3 ust. 2a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, osoby fizyczne, jeżeli nie mają na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej miejsca zamieszkania, podlegają obowiązkowi podatkowemu tylko od dochodów (przychodów) osiąganych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej. Oznacza to, że takie podmioty posiadają ograniczony obowiązek podatkowy w Polsce.

Natomiast zgodnie z art. 4a ww. ustawy, przepisy art. 3 ust. 1, 1a, 2a i 2b stosuje się z uwzględnieniem umów w sprawie unikania podwójnego opodatkowania, których stroną jest Rzeczpospolita Polska.

Mając na uwadze przedstawiony stan faktyczny, a w szczególności okoliczność, że Oddelegowany Pracownik jest włoskim rezydentem podatkowym, co oznacza, że posiada swoje centrum interesów osobistych i gospodarczych we Włoszech, opodatkowanie wynagrodzenia uzyskiwanego z tytułu pełnienia funkcji zarządczych w Spółce należy rozpatrywać z uwzględnieniem przepisów umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania zawartej z Włochami.

W art. 15 ust. 1 UPO stwierdzono, że pensje, płace i podobne wynagrodzenia, które osoba mająca miejsce zamieszkania w Umawiającym się Państwie osiąga z pracy najemnej, będą podlegać opodatkowaniu tylko w tym Państwie, chyba że praca wykonywana jest w drugim Umawiającym się Państwie. Jeżeli praca jest tam wykonywana, to osiągane za nią wynagrodzenie może być opodatkowane w drugim Państwie.

Natomiast w art. 15 ust. 2 UPO wskazano, że bez względu na postanowienia ustępu 1 wynagrodzenia, jakie osoba mająca miejsce zamieszkania w Umawiającym się Państwie osiąga z pracy najemnej, wykonywanej w drugim Umawiającym się Państwie, podlegają opodatkowaniu tylko w pierwszym Państwie, jeżeli:

a)  odbiorca przebywa w drugim Państwie przez okres lub okresy nie przekraczające łącznie 183 dni podczas danego roku kalendarzowego oraz

b)  wynagrodzenia są wypłacane przez pracodawcę lub w imieniu pracodawcy, który nie ma miejsca zamieszkania lub siedziby w drugim Państwie, oraz

c)  wynagrodzenia nie są wypłacane przez zakład lub stałą placówkę, którą pracodawca posiada w drugim Państwie.

Z powyższych regulacji wynika, że co do zasady kluczowe znaczenie dla alokacji prawa do opodatkowania wynagrodzenia z pracy najemnej ma miejsce fizycznego wykonywania pracy, a nie miejsce wypłaty wynagrodzenia ani miejsce, w którym wykorzystywane są efekty pracy pracownika. Oznacza to, że C fakt, iż rezultaty pracy są wykorzystywane w innym państwie, nie przesądza o powstaniu obowiązku podatkowego w tym państwie.

W konsekwencji w sytuacji, gdy Oddelegowany Pracownik wykonuje pracę na terytorium jednego państwa, będąc jednocześnie pracownikiem podmiotu z innego państwa, ocena skutków podatkowych powinna być dokonywana w oparciu o faktyczne miejsce wykonywania pracy oraz spełnienie przesłanek z art. 15 ust. 2 UPO.

Z tego względu powstaje wątpliwość, czy w analizowanym stanie faktycznym wynagrodzenie Oddelegowanego Pracownika powinno być kwalifikowane w całości w oparciu o art. 15 UPO, w szczególności w zakresie ustalenia państwa uprawnionego do opodatkowania poszczególnych jego składników. Stąd kluczowe jest przeanalizowanie czy w ramach niniejszego stanu faktycznego są spełnione wszystkie trzy przesłanki wymienione w art. 15 ust. 2 UPO, przy czym przesłanki opisane w punkcie a) oraz c) nie budzą wątpliwości interpretacyjnych. W konsekwencji poniżej odniesiono się w szczególności do analizy punktu b).

W pierwszej kolejności należy wskazać, że w przypadku pracy najemnej istotne jest ustalenie kto pozostaje ekonomicznym pracodawcą, tzn. kto faktycznie kieruje pracą pracowników, korzysta z efektów działania pracowników oraz ponosi związane z tym ryzyko i odpowiedzialność. Ekonomiczny pracodawca, w wyniku rozliczeń z formalnym pracodawcą, ponosi ekonomiczny koszt wynagrodzenia pracowników. Warto natomiast podkreślić, że status ekonomicznego pracodawcy może bowiem posiadać pracodawca, który podczas oddelegowania swojego pracownika instruuje go i kontroluje oraz ponosi związane z jego pracą ryzyko, jednocześnie będąc obciążanym kosztami zatrudnienia.

W komentarzu do Modelowej konwencji w sprawie podatku od dochodu i majątku, wersja skrócona, lipiec 2010 (dalej: „Komentarz”) wskazano cechy, który powinien posiadać ekonomiczny pracodawca, tj.:

–    „uprawnienie do instruowania pracownika odnośnie do sposobu, w jaki praca powinna być wykonywana;

–    kontrolowanie i ponoszenie odpowiedzialności za miejsce, w którym praca jest wykonywana;

–    wynagrodzenie osoby fizycznej jest bezpośrednio fakturowane przez formalnego pracodawcę przedsiębiorstwu, na rzecz którego usługi są wykonywane (zob. punkt 8.15 poniżej);

–    udostępnienie pracownikowi urządzeń i materiałów koniecznych do wykonywania pracy;

–    ustalenie liczby i kwalifikacji pracowników wykonujących pracę;

–    prawo do wyboru osoby fizycznej, która będzie wykonywała pracę, oraz zakończenia stosunku umownego nawiązanego z tą osobą w celu wykonania danej pracy;

–    prawo do nakładania kar dyscyplinarnych związanych z pracą tej osoby fizycznej;

–    ustalenie urlopów i godzin pracy tej osoby fizycznej (punkt 8.14 Komentarza)”.

Warto również wskazać, że o pracy najemnej, o której mowa w art. 15 Modelowej Konwencji OECD – jak opisano w publikacji: A. Kucharska, K. Zaremba-Jesiotr, „Opodatkowanie wynagrodzeń członków zarządów a umowy w sprawie unikania podwójnego opodatkowania”. PP 2010, nr 5, s. 17-23, dalej: „Publikacja”) – można mówić: „w sytuacji, kiedy cały potencjał pracy osoby zatrudnianej (pracownika) zostaje postawiony do dyspozycji zatrudniającego, a jednocześnie osoba zatrudniona przy wykonywaniu pracy ma obowiązek stosowania się do poleceń zatrudniającego”.

Odnosząc się natomiast do zaistniałego stanu faktycznego należy wskazać, że w czasie oddelegowania Oddelegowany Pracownik pozostaje formalnie pracownikiem Spółki Macierzystej. Jednocześnie w ramach oddelegowania pełni on funkcję członka zarządu w Spółce. Oznacza to, że pozostaje on do dyspozycji Spółki Macierzystej i ma obowiązek stosowania się do jej poleceń. W konsekwencji to Spółka Macierzysta ponosi odpowiedzialność za jego działania. W szczególności należy zaznaczyć, że Spółka Macierzysta jako większościowy akcjonariusz Spółki jest zainteresowana rozwojem Spółki, gdyż może mieć to wpływ na wysokość otrzymywanych przez nią zysków w formie np. dywidendy.

Warto natomiast podkreślić, że Oddelegowany Pracownik sprawuje funkcję członka zarządu w ramach łączącej go ze Spółką Macierzystą umowy o pracy (w ramach której zobowiązany jest do wykonywania poleceń służbowych), a nie jako odrębny stosunek prawny. Stąd, z punktu widzenia Oddelegowanego Pracownika, jest on wyłącznie pracownikiem Spółki Macierzystej, który w ramach swoich obowiązków zawodowych został oddelegowany do Spółki do pełnienia funkcji członka zarządu.

Ponadto to Spółka Macierzysta dokonała wyboru Oddelegowanego Pracownika, który to został następnie oddelegowany do Spółki. W Umowie wskazano również okres oddelegowania Oddelegowanego Pracownika do Spółki, a co za tym idzie okres sprawowania funkcji nie jest uzależniony od decyzji samego Oddelegowanego Pracownika, czy jego wyników. Ostateczna decyzja co do okresu oddelegowania spoczywa na Spółce Macierzystej.

Wybór Oddelegowanego Pracownika był podyktowany jego kwalifikacjami czy doświadczeniem, ale to Spółka Macierzysta podjęła decyzję jakie dokładnie kwalifikacje czy doświadczenie powinien posiadać Oddelegowany Pracownik. Dodatkowo wynagrodzenie nie jest wypłacane przez Spółkę na rzecz Oddelegowanego Pracownika, a przez Spółkę Macierzystą.

Stąd, w ocenie Wnioskodawcy, jeżeli zostały spełnione wszystkie przesłanki opisane w art. 15 ust. 2 UPO, to składniki otrzymane w ramach Wynagrodzenia A przez Oddelegowanego Pracownika powinny zostać opodatkowane we Włoszech.

Jeżeli jednak w ocenie organu podatkowego odpowiedź na pytanie nr 1 jest negatywna, poniżej przedstawiono uzasadnienie do pytania nr 2a-2d.

Uzasadnienie do pytania nr 2a

Jak wskazano wyżej, zgodnie z zgodnie z art. 3 ust. 2a ustawy o podatku dochodowego od osób fizycznych, osoby fizyczne, jeżeli nie mają na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej miejsca zamieszkania, podlegają obowiązkowi podatkowemu tylko od dochodów (przychodów) osiąganych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej. Oznacza to, że takie podmioty posiadają ograniczony obowiązek podatkowy w Polsce.

Idąc dalej, zgodnie z ust. 2b pkt 2 powyższego artykułu, za dochody (przychody) osiągane na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej przez podatników, o których mowa w ust. 2a, uważa się w szczególności dochody (przychody) z: (...) działalności wykonywanej osobiście na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, bez względu na miejsce wypłaty wynagrodzenia.

Natomiast za przychody z działalności wykonywanej osobiście uważa się – zgodnie z art. 13 pkt 7 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych – przychody otrzymywane przez osoby, niezależnie od sposobu ich powoływania, należące do składu zarządów, rad nadzorczych, komisji lub innych organów stanowiących osób prawnych.

Jednocześnie z uwagi na fakt, że Oddelegowany Pracownik jest włoskim rezydentem podatkowym, co oznacza, że posiada swoje centrum interesów osobistych i gospodarczych we Włoszech, opodatkowanie wynagrodzenia uzyskiwanego z tytułu pełnienia funkcji zarządczych w Spółce należy rozpatrywać z uwzględnieniem przepisów umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania zawartej z Włochami.

W tym celu należy wskazać na art. 16 UPO, zgodnie z którym wynagrodzenia dyrektorów i inne podobne należności, które osoba mająca miejsce zamieszkania w Umawiającym się Państwie osiąga z tytułu członkostwa w radzie nadzorczej albo radzie zarządzającej spółki, mającej siedzibę w drugim Umawiającym się Państwie, mogą być opodatkowane w tym drugim Państwie.

Podsumowując, art. 16 UPO dopuszcza możliwość opodatkowania w Polsce wynagrodzenia osób mających miejsce zamieszkania we Włoszech z tytułu członkostwa w zarządzie spółki mającej siedzibę w Polsce.

W Publikacji natomiast stwierdzono, że wykładnia art. 16 Modelowej Konwencji OECD wskazuje, że: „Wprowadzenie do Modelowej Konwencji przepisu w tym brzmieniu miało na celu usunięcie trudności w określeniu miejsca wykonywania czynności członków organów spółki. Przyjęto zatem, że czynności te są wykonywane w państwie siedziby spółki również wówczas, gdy osoby je wykonujące przebywają w siedzibie spółki tylko sporadycznie”.

Z drugiej strony, „dyrektorem”, o którym mowa w art. 16 Modelowej Konwencji OECD – jak wskazano w Publikacji – może być osoba: „stojąca na czele instytucji, przedsiębiorstwa lub zakładu i kierująca nimi”, a „kierować” według tego źródła oznacza m.in. „zarządzać kimś, czymś, stać na czele czegoś, wskazywać komuś sposób postępowania (...) w kontekście polskich spółek handlowych przepisy umów w sprawie unikania podwójnego (...) należałoby stosować zarówno do dochodów uzyskiwanych przez członków zarządów tych spółek, jak i członków ich rad nadzorczych”.

Stąd otrzymane przez Oddelegowanego Pracownika od Spółki Macierzystej wynagrodzenie w oparciu o umowę o pracę pozostaje w bezpośrednim związku z pełnioną funkcją członka zarządu w Spółce. Stąd należy przyjąć, że będzie ono objęte dyspozycją art. 16 UPO.

Reasumując, w ocenie Wnioskodawcy, wynagrodzenie – składniki opisane w ramach Wynagrodzenia A – otrzymywane przez Oddelegowanego Pracownika, mającego miejsce zamieszkania we Włoszech, z tytułu sprawowania funkcji zarządczych w polskiej Spółce powinno być zakwalifikowane jako dochody mieszczące się w art. 16 UPO. Wynagrodzenie takie powinno zostać opodatkowane w Polsce.

Idąc dalej, kolejnym krokiem jest ustalenie zasad opodatkowania wynagrodzenia Oddelegowanego Pracownika na podstawie przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Jak wskazano już powyżej, art. 13 pkt 7 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wskazuje, że za przychody z działalności wykonywanej osobiście uważa się (...) przychody otrzymywane przez osoby, niezależnie od sposobu ich powoływania, należące do składu zarządów, rad nadzorczych, komisji lub innych organów stanowiących osób prawnych.

W konsekwencji czynności zarządzania wynikające z zapisów art. 16 UPO mieszczą się w zakresie ww. przepisu, co oznacza, że wskazane wynagrodzenie powinno zostać zakwalifikowane jako przychód z działalności wykonywanej osobiście (na podstawie art. 13 pkt 7 ww. ustawy).

Reasumując, wynagrodzenie członka zarządu z tytułu pełnionych funkcji zarządczych w Spółce powinno być zakwalifikowane w świetle przepisów UPO jako mieszczące się w art. 16 UPO (tym Cym opodatkowane w Polsce), a w konsekwencji powinno zostać zakwalifikowane jako przychód z działalności wykonywanej osobiście na podstawie art. 13 pkt 7 analizowanej ustawy.

Zgodnie natomiast z art. 29 ust. 1 pkt 1 ww. ustawy, podatek dochodowy od uzyskanych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej przez osoby, o których mowa w art. 3 ust. 2a, przychodów: z działalności określonej w art. 13 pkt 2 i 6-9 (...) pobiera się w formie ryczałtu w wysokości 20% przychodu.

Wobec powyższego, wynagrodzenie – w zakresie składników wymienionych w Wynagrodzeniu A – wypłacane Oddelegowanemu Pracownikowi podlega w Polsce opodatkowaniu zryczałtowanym podatkiem dochodowym w wysokości 20% przychodu.

Uzasadnienie do pytania nr 2b

Jak wskazano już powyżej, zgodnie z art. 11 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, przychodami (...) są otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń.

Warto natomiast wskazać, że przychodami są wszystkie przysporzenia majątkowe o charakterze definitywnym, skutkujące trwałym zwiększeniem aktywów lub zmniejszeniem pasywów podatnika i niepodlegające zwrotowi (bezzwrotne).

Przychodem jest zatem dodatni przyrost majątku, korzyść majątkowa czy powiększenie stanu posiadania. Korzyść to z kolei dodatni wynik porównania czegoś z czymś innym, zwykle w sensie pozytywnym, przynoszący zysk lub polepszenie sytuacji.

W konsekwencji dla uznania, że dane przysporzenie majątkowe ma cechy przychodu podatkowego konieczne jest wykazanie, że owo przysporzenie ma charakter definitywny, tzn. wiąże się z definitywnym, trwałym i bezwarunkowym przysporzeniem po stronie podatnika.

Odnosząc się natomiast do zaistniałego stanu faktycznego, w ocenie Wnioskodawcy, składniki wynagrodzenia, opisane w ramach Wynagrodzenia A, takie jak wynagrodzenie zasadnicze czy premie stanowią definitywne przysporzenie majątkowe po stronie Oddelegowanego Pracownika. Powiększają one po stronie Oddelegowanego Pracownika jego aktywa majątkowe.

Trudno natomiast zgodzić się, że przysporzeniem będzie zwrot kosztów składek na włoskie ubezpieczenie społeczne, w tym ubezpieczenie zdrowotne. W ocenie Wnioskodawcy składki na ubezpieczenie społeczne, w tym ubezpieczenie zdrowotne, mają charakter obowiązkowy i publicznoprawny, gdyż wynikają bezpośrednio z przepisów prawa włoskiego regulujących system zabezpieczenia społecznego. W konsekwencji składki te nie pozostają w dyspozycji pracownika – nie są mu wypłacane ani stawiane do jego dyspozycji, a ich poniesienie następuje niezależnie od jego woli. Oddelegowany Pracownik nie ma wpływu ani na ich wysokość, ani na obowiązek ich ponoszenia, jak również nie ma możliwości rezygnacji z objęcia systemem ubezpieczeń społecznych.

Tym samym przedmiotowe składki nie prowadzą do powstania po stronie Oddelegowanego Pracownika realnego, definitywnego przysporzenia majątkowego, które stanowi warunek uznania danego świadczenia za przychód podatkowy. Nie mają one charakteru świadczenia o charakterze indywidualnym ani benefitu, z którego Oddelegowany Pracownik mógłby swobodnie korzystać.

Co więcej, składki te stanowią element systemu zabezpieczenia społecznego o charakterze powszechnym, a ich ciężar ekonomiczny i prawny spoczywa na pracodawcy jako podmiocie zobowiązanym do ich naliczenia i odprowadzenia. W konsekwencji nie mogą być one utożsamiane z wynagrodzeniem należnym Oddelegowanemu Pracownikowi, ani z innym świadczeniem otrzymanym przez niego w rozumieniu przepisów podatkowych.

Jednocześnie Spółka nie dokonuje wypłaty przedmiotowych składek na rzecz Oddelegowanego Pracownika, lecz jedynie zwraca odpowiadające im koszty Spółce Macierzystej, pełniącej funkcję pracodawcy. Tym samym pomiędzy Spółką a Oddelegowanym Pracownikiem nie dochodzi do spełnienia jakiegokolwiek świadczenia.

Zwrot kosztów składek na ubezpieczenia społeczne, w tym zdrowotne, nie stanowi świadczenia na rzecz Oddelegowanego Pracownika, lecz ma charakter wyłącznie rozliczenia pomiędzy podmiotami gospodarczymi. Obowiązek naliczenia i odprowadzenia tych składek, jak również ciężar ich ponoszenia, spoczywa bowiem na pracodawcy – Spółce Macierzystej. W konsekwencji brak jest podstaw do uznania, że po stronie Oddelegowanego Pracownika dochodzi do otrzymania świadczenia lub postawienia do jego dyspozycji jakichkolwiek wartości, co wyklucza powstanie przychodu podatkowego z tego tytułu.

Dodatkowo należy wskazać, że na gruncie przepisów prawa włoskiego Oddelegowany Pracownik jest traktowany jako pracownik Spółki Macierzystej, co oznacza, że podlega on obowiązkowo włoskiemu systemowi zabezpieczenia społecznego na zasadach właściwych dla stosunku pracy. W konsekwencji składki na ubezpieczenie społeczne, w tym zdrowotne, stanowią element systemowego obciążenia związanego z zatrudnieniem pracowniczym, a nie świadczenie o charakterze indywidualnym przyznane Oddelegowanemu Pracownikowi. Ich wysokość oraz obowiązek ponoszenia wynikają bezpośrednio z przepisów prawa i są niezależne od woli stron.

W związku z powyższym, w ocenie Wnioskodawcy, do wartości przychodu należy zaliczyć składniki wynagrodzenia, opisane szczegółowo w ramach Wynagrodzenia A, z wyjątkiem zwracanych kosztów z tytułu składek na ubezpieczenie społeczne, w tym ubezpieczenie zdrowotne.

Uzasadnienie do pytania nr 2c

Zgodnie z art. 41 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, (...) osoby prawne i ich jednostki organizacyjne (...), które dokonują świadczeń z tytułu działalności, o której mowa w art. 13 pkt 2 i 4-9 oraz art. 18, osobom określonym w art. 3 ust. 1, są obowiązane jako płatnicy pobierać, z zastrzeżeniem ust. 4, zaliczki na podatek dochodowy, stosując do dokonywanego świadczenia (...).

Natomiast zgodnie z ust. 4 tego artykułu, płatnicy, o których mowa w ust. 1, są obowiązani pobierać zryczałtowany podatek dochodowy od dokonywanych wypłat (świadczeń) lub stawianych do dyspozycji podatnika pieniędzy lub wartości pieniężnych z tytułów określonych w art. 29, art. 30 ust. 1 pkt 2, 4-5a, 13-17 oraz art. 30a ust. 1 pkt 1-11 oraz 11b-13, z zastrzeżeniem ust. 4d. 5,10, 12 i 21.

Przepis art. 29 ust. 1 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych odnosi się do przychodów uzyskanych na terytorium Polski przez nierezydentów m.in. z tytułu pełnienia funkcji członka zarządu.

Obowiązujące przepisy ww. ustawy nie nakładają obowiązku samodzielnego obliczenia i poboru podatku od wynagrodzenia otrzymanego przez członka zarządu. Nie istnieje podstawa prawna w obowiązujących przepisach analizowanej ustawy, która uprawniałaby lub nakazywałaby pobór tego podatku samodzielnie.

Reasumując, z uwagi na to, że faktyczny koszt wynagrodzenia jest w całości pokrywany przez Spółkę – w świetle art. 41 ust. 4 cytowanej ustawy – powinna ona pobierać zryczałtowany podatek dochodowy.

Stąd, w ocenie Wnioskodawcy, z uwagi na fakt, że jest on ostatecznym płatnikiem wynagrodzenia Oddelegowanego Pracownika, to jest on zobowiązany do poboru zryczałtowanego podatku dochodowego od otrzymanego przez Oddelegowanego Pracownika wynagrodzenia, tj. w przypadku Wynagrodzenia A – od wszystkich składników wynagrodzenia, z wyjątkiem składek na ubezpieczenie społeczne, w tym zdrowotne, odprowadzonych do włoskich urzędów.

Powyższe zostało potwierdzone m.in. w następujących interpretacjach indywidualnych:

·   „w odniesieniu do przepisu art. 41 ust. 4 ustawy o PIT, Wnioskodawca powinien pobierać zryczałtowany podatek PIT od otrzymywanego przez członka zarządu wynagrodzenia” – interpretacja indywidulana z 30 stycznia 2024 r., wydana przez Dyrektora KIS, sygn. 0115-KDIT1.4011.809.2023.1.MK,

·   „Pańskie wynagrodzenie z tytułu pełnienia funkcji członka zarządu spółki podlega opodatkowaniu zryczałtowanym 20% podatkiem dochodowym (...) Płatnik natomiast, na mocy art. 41 ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, obowiązany jest do pobrania tego podatku” – interpretacja indywidualna z 9 grudnia 2022 r., wydana przez Dyrektora KIS, sygn. 0112-KDWL.4011.1039.2022.1.WS.

Uzasadnienie do pytania nr 2d

Zgodnie z art. 42 ust. 1 zdanie pierwsze ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, płatnicy, o których mowa w art. 41, przekazują kwoty pobranych zaliczek na podatek oraz kwoty zryczałtowanego podatku w terminie do 20 dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym pobrano zaliczki (podatek) – na rachunek urzędu skarbowego, przy pomocy którego naczelnik urzędu skarbowego właściwy według miejsca zamieszkania płatnika wykonuje swoje zadania, a jeżeli płatnik nie jest osobą fizyczną, według siedziby bądź miejsca prowadzenia działalności, gdy płatnik nie posiada siedziby.

Oznacza to, że podatek powinien zostać pobrany w momencie wypłaty wynagrodzenia. Jednakże ze względu na fakt, że wynagrodzenie na rzecz Oddelegowanego Pracownika będzie wypłacane przez Spółkę Macierzystą, która nie jest zobowiązana do pobrania podatku dochodowego, obowiązek ten bowiem pozostaje po stronie Wnioskodawcy.

Jak wskazano natomiast w stanie faktycznym, rozliczenie wypłaconego wynagrodzenia jest dokonywane pomiędzy Spółką a Spółką Macierzystą w okresach sześciomiesięcznych. Zdaniem Wnioskodawcy oznacza to, że Spółka powinna pobrać podatek w momencie wzajemnego rozliczenia płatności (zwrotu kosztów wynagrodzenia), tj. co 6 miesięcy, kiedy to jest dokonywane rozliczenie ze Spółką Macierzystą. Wówczas Spółka powinna pobrać należny 20% podatek i przekazać na konto urzędu skarbowego.

Podobno wskazano również w interpretacji indywidualnej, w której organ podatkowy odstąpił od uzasadnienia i zgodził się ze stanowiskiem zaprezentowanym przez wnioskodawcę: „Wnioskodawca będzie zobowiązany do poboru zryczałtowanego podatku dochodowego w wysokości 20%. Podatek naliczony zostanie w momencie dokonywania rozliczeń pomiędzy Spółkę matką a Wnioskodawcą” – interpretacja indywidulana z 30 stycznia 2024 r., wydana przez Dyrektora KIS, sygn. 0115-KDIT1.4011.809.2023.1.MK.

Uzasadnienie do pytania nr 3

Uzasadnienie przedstawione do pytania nr 1 pozostaje aktualne również dla pytania nr 3.

Reasumując przedstawione stanowisko, w ocenie Wnioskodawcy, jeżeli zostały spełnione wszystkie przesłanki opisane w art. 15 ust. 2 UPO, to składniki otrzymane w ramach Wynagrodzenia B przez Oddelegowanego Pracownika powinny zostać opodatkowane we Włoszech.

Jeżeli jednak w ocenie organu podatkowego odpowiedź na pytanie nr 3 jest negatywna, poniżej przedstawiono uzasadnienie do pytania nr 4a-4d.

Uzasadnienie do pytania nr 4a

Uzasadnienie przedstawione do pytania nr 2a pozostaje aktualne również dla pytania nr 4a.

Reasumując przedstawione stanowisko, w ocenie Wnioskodawcy, wynagrodzenie – składniki opisane w ramach Wynagrodzenia B – otrzymywane przez Oddelegowanego Pracownika, mającego miejsce zamieszkania we Włoszech, z tytułu sprawowania funkcji zarządczych w polskiej Spółce, powinno być zakwalifikowane jako dochody mieszczące się w art. 16 UPO. Wynagrodzenie takie powinno zostać opodatkowane w Polsce.

Oznacza to, że wynagrodzenie członka zarządu z tytułu pełnionych funkcji zarządczych w Spółce powinno być zakwalifikowane w świetle przepisów UPO jako mieszczące się w art. 16 UPO (tym Cym opodatkowane w Polsce), a w konsekwencji powinno zostać zakwalifikowane jako przychód z działalności wykonywanej osobiście na podstawie art. 13 pkt 7 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Zgodnie natomiast z art. 29 ust. 1 pkt 1 ww. ustawy, podatek dochodowy od uzyskanych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej przez osoby, o których mowa w art. 3 ust. 2a, przychodów: z działalności określonej w art. 13 pkt 2 i 6-9 (...) pobiera się w formie ryczałtu w wysokości 20% przychodu.

Wobec powyższego, wynagrodzenie – w zakresie składników wymienionych w Wynagrodzeniu B – wypłacane Oddelegowanemu Pracownikowi podlega w Polsce opodatkowaniu zryczałtowanym podatkiem dochodowym w wysokości 20% przychodu.

Uzasadnienie do pytania nr 4b

Zgodnie z art. 11 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, przychodami (...) są otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń.

Za przychody należy zatem uznać każdą formę przysporzenia majątkowego, zarówno formę pieniężną jak i niepieniężną, w tym nieodpłatne świadczenia otrzymane przez podatnika. Oznacza to, że przychodem Oddelegowanego Pracownika może być nie tylko ewentualne wynagrodzenie, ale także nieodpłatne świadczenie otrzymywane w związku ze sprawowaniem funkcji.

Idąc dalej należy wskazać, że kwestia dotycząca „nieodpłatnych świadczeń” w aspekcie pracowniczym była przedmiotem analizy Trybunału Konstytucyjnego, który w wyroku z 8 lipca 2014 r. sygn. akt K 7/13 (dalej: „Wyrok”) dokonał ustalenia, jakie kryteria statuują nieodpłatne świadczenie do zakwalifikowania go jako przychodu pracownika z tytułu stosunku pracy.

Trybunał Konstytucyjny odnosząc się do pojęcia „innych nieodpłatnych świadczeń” jako przychodu w rozumieniu art. 12 ust. 1 i art. 11 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych stwierdził, że za przychód pracownika mogą być uznane takie świadczenia, które:

·   po pierwsze, zostały spełnione za zgodą pracownika (skorzystał z nich w pełni dobrowolnie),

·   po drugie, zostały spełnione w jego interesie (a nie w interesie pracodawcy) i przyniosły mu korzyść w postaci powiększenia aktywów lub uniknięcia wydatku, który musiałby ponieść,

·   po trzecie, korzyść ta jest wymierna i przypisana indywidualnemu pracownikowi (nie jest dostępna w sposób ogólny dla wszystkich podmiotów).

Wyrok dotyczył co prawda świadczeń uzyskiwanych przez pracowników, jednak zawiera wskazówki interpretacyjne, jak należy rozumieć nieodpłatne świadczenie. W ocenie Wnioskodawcy przywołane wnioski pozostają aktualne również do osób będących członkami zarządu.

Koszty Szkolenia

Mając na uwadze powyższe, w ocenie Wnioskodawcy, w związku z uczestnictwem, na koszt Wnioskodawcy, w szkoleniach po stronie Oddelegowanego Pracownika nie powstanie przychód z tytułu nieodpłatnego świadczenia. Wynika to z tego, że Oddelegowany Pracownik – z uwagi na pełnione funkcje – jest zobowiązany do udziału w takich szkoleniach.

Jak wskazano w Wyroku, aby można było mówić o powstaniu przychodu z tytułu nieodpłatnego świadczenia musi dojść do uzyskania korzyści w postaci powiększenia aktywów lub uniknięcia wydatku, który podatnik musiałby ponieść. W sytuacji, w której podatnik obowiązkowo odbywa szkolenia, które leżą w interesie Spółki i za które C Oddelegowany Pracownik nie zapłaciłby, nie można mówić o powstaniu jakiegokolwiek przychodu.

Wynika to z tego, że udział w szkoleniach związanych z zakresem wykonywanych na rzecz Spółki czynności zarządczych nie ma na celu podnoszenia wiedzy Oddelegowanego Pracownika, lecz leży w bezpośrednim interesie Wnioskodawcy, którym jest np. możliwość dalszego rozwoju Spółki. Dodatkowo Oddelegowany Pracownik bierze udział w szkoleniach czy warsztatach, które są przeznaczone także dla innych pracowników bądź kadry menadżerskiej, a co za tym idzie nie są to szkolenia czy warsztaty, w którym bierze udział wyłącznie Oddelegowany Pracownik.

Ponadto Oddelegowany Pracownik bierze udział również w konferencjach branżowych.

Reasumując, w ocenie Wnioskodawcy szkolenia nie stanowią dla Oddelegowanego Pracownika przychodu z tytułu nieodpłatnych świadczeń, o których mowa w art. 11 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, gdyż są one realizowane w interesie Spółki oraz nie przynoszą Oddelegowanemu Pracownikowi korzyści. Powyższe natomiast oznacza, że wartość tych szkoleń nie stanowi przychodu dla Oddelegowanego Pracownika, od którego należałoby odprowadzić zaliczkę na podatek dochodowy.

Powyższe zostało potwierdzone m.in. w następujących interpretacjach indywidualnych:

·   „uczestnictwo w studiach MBA (...) świadczenie to nie będzie spełnione w jego interesie, ale w interesie pracodawcy (Spółki) oraz nie przyniosą Menedżerowi korzyści w postaci powiększenia aktywów lub uniknięcia wydatków, które musiałby ponieść” – interpretacja indywidualna z 18 kwietnia 2025 r., wydana przez Dyrektora KIS, sygn. 0114-KDIP3- 2.4011.103.2025.1.JM.

·  „sfinansowanie przez Państwa szkolenia dla Członka Zarządu w postaci kursu języka angielskiego oraz kursu inwestycji na rynku kapitałowym nie będzie stanowiło dla niego przychodu z nieodpłatnych świadczeń, o którym mowa w art. 11 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych i tym Cym nie będzie stanowiło przychodu określonego w art. 13 pkt 7 tej ustawy. Na Państwu nie będą ciążyły obowiązki pobrania i odprowadzenia zaliczki na podatek dochodowy od osób fizycznych z tego tytułu” – interpretacja indywidualna z 26 października 2023 r., wydana przez Dyrektora KIS, sygn. 0114- KDIP3-1.4011.763.2023.2.MS2,

·   „wartość świadczenia w postaci uczestnictwa w konferencjach, seminariach i szkoleniach finansowanych przez Wnioskodawcę nie stanowi dla Zarządzającego przychodu z tytułu nieodpłatnych świadczeń w rozumieniu art. 11 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych” – interpretacja indywidualna z 5 sierpnia 2021 r. wydana przez Dyrektora KIS, sygn. 0113-KDIPT2-3.4011.402.2021.2.AK,

·  „udział w szkoleniach, seminariach, konferencjach, spotkaniach biznesowych związanych z działalnością Spółki, wynikający z wykonywania przez Zarządzających obowiązków, (...) to koszty uczestnictwa poniesione przez Spółkę nie stanowią dla Zarządzających przysporzenia skutkującego powstaniem przychodu podlegającego opodatkowaniu podatkiem dochodowym” – interpretacja indywidualna z 13 marca 2018 r., wydana przez Dyrektora KIS, sygn. 0113-KDIPT2-3.4011.403.3.2017.DS.

Koszty ubezpieczenia na życie oraz pakietów medycznych

W przypadku natomiast kosztów ubezpieczenia na życie oraz pakietów medycznych (prywatna opieka zdrowotna) Oddelegowany Pracownik otrzymuje przysporzenie majątkowe po jego stronie. Oznacza to, że ubezpieczenie na życie jest realizowane w interesie Oddelegowanego Pracownika, a nie Spółki, gdyż Oddelegowany Pracownik otrzymuje korzyść.

Zatem w ocenie Wnioskodawcy, w przypadku uznania, że dane świadczenie stanowi dla Oddelegowanego Pracownika nieodpłatne świadczenie, jego wartość powinna zostać zakwalifikowana jako przychód Oddelegowanego Pracownika, o którym mowa w art. 13 pkt 7 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, i zostać opodatkowane stawką zryczałtowaną w wysokości 20%.

Przekazanie sprzętu biurowego, w tym samochodu służbowego

W ocenie Wnioskodawcy, udostępnienie Oddelegowanemu Pracownikowi sprzętu służbowego, w szczególności laptopa oraz telefonu komórkowego, wykorzystywanych wyłącznie w celu wykonywania obowiązków związanych z pełnioną funkcją, nie skutkuje powstaniem po jego stronie przychodu z tytułu nieodpłatnych świadczeń.

Przedmiotowy sprzęt stanowi narzędzie pracy niezbędne do realizacji obowiązków służbowych, pozostaje własnością Spółki i jest wykorzystywany przede wszystkim w jej interesie. W konsekwencji nie dochodzi do spełnienia przesłanki uzyskania przez pracownika realnego przysporzenia majątkowego, które mogłoby zostać uznane za przychód podlegający opodatkowaniu podatkiem dochodowym.

Analogicznie, również udostępnienie samochodu służbowego, przy założeniu jego wykorzystywania do celów związanych z wykonywaniem obowiązków służbowych, nie skutkuje powstaniem przychodu po stronie Oddelegowanego Pracownika w zakresie, w jakim pojazd jest używany w interesie Spółki i dla realizacji jej działalności.

W konsekwencji wartość udostępnionego sprzętu biurowego oraz samochodu służbowego – w zakresie wskazanym powyżej – nie stanowi dla Oddelegowanego Pracownika przychodu podlegającego opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych.

Koszty podróży służbowej

Odnosząc się natomiast do kosztów podróży służbowych takich jak np. koszty noclegów (np. hotele) i przejazdów (biletów lotniczych, kolejowych itp.) krajowych i zagranicznych w ocenie Wnioskodawcy stanowią one dla Oddelegowanego Pracownika nieodpłatne świadczenie.

Należy jednak wskazać, że wartość części świadczeń ponoszonych przez Spółkę na rzecz Oddelegowanego Pracownika może być jednak zwolniona z opodatkowania na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 16 lit. b ustawy o podatku dochodowego od osób fizycznych.

Zgodnie z tym artykułem, wolne od podatku dochodowego są: (...) diety i inne należności za czas (...) podróży osoby niebędącej pracownikiem – do wysokości określonej w odrębnych ustawach lub w przepisach wydanych przez ministra właściwego do spraw pracy w sprawie wysokości oraz warunków ustalania należności przysługujących pracownikowi zatrudnionemu w państwowej lub samorządowej jednostce sfery budżetowej, z tytułu podróży służbowej na obszarze kraju oraz poza granicami kraju, z zastrzeżeniem ust. 13 i 15c.

Oznacza to, że powyższe zwolnienie przysługuje do wysokości limitów określonych w odrębnych przepisach. Odrębnym przepisem, o którym mowa powyżej, jest rozporządzenie Ministra Pracy i Polityki Społecznej z dnia 29 stycznia 2013 r. w sprawie należności przysługujących pracownikowi zatrudnionemu w państwowej lub samorządowej jednostce sfery budżetowej z tytułu podróży służbowej (tekst jedn. Dz. U. z 2023 r. poz. 2190).

Zgodnie z § 1 ww. rozporządzenia określa ono wysokość oraz warunki ustalania należności przysługujących pracownikowi, zatrudnionemu w państwowej lub samorządowej jednostce sfery budżetowej, z tytułu podróży służbowej:

1.  na obszarze kraju, zwanej dalej „podróżą krajową”;

2.  poza granicami kraju, zwanej dalej „podróżą zagraniczną”.

Natomiast § 2 ww. rozporządzenia stanowi, że z tytułu podróży krajowej oraz podróży zagranicznej, odbywanej w terminie i miejscu określonym przez pracodawcę, pracownikowi przysługują:

1.  diety,

2.  zwrot kosztów:

a)  przejazdów,

b)  dojazdów środkami komunikacji miejscowej,

c)  noclegów,

d)  innych niezbędnych udokumentowanych wydatków, określonych lub uznanych przez pracodawcę odpowiednio do uzasadnionych potrzeb.

Idąc dalej, zgodnie z § 3 ust. 1 ww. rozporządzenia, środek transportu właściwy do odbycia podróży krajowej lub podróży zagranicznej, a także jego rodzaj i klasę, określa pracodawca.

Pracownikowi przysługuje zwrot kosztów przejazdu w wysokości udokumentowanej biletami lub fakturami obejmującymi cenę biletu środka transportu, wraz ze związanymi z nimi opłatami dodatkowymi, w tym miejscówkami, z uwzględnieniem posiadanej przez pracownika ulgi na dany środek transportu, bez względu na to, z jakiego tytułu ulga przysługuje (§ 3 ust. 2 ww. rozporządzenia).

Przy czym zgodnie z § 3 ust. 3 ww. rozporządzenia, na wniosek pracownika pracodawca może wyrazić zgodę na przejazd w podróży krajowej lub podróży zagranicznej samochodem osobowym, motocyklem lub motorowerem niebędącym własnością pracodawcy.

Stosownie do § 3 ust. 4 ww. rozporządzenia w przypadkach, o których mowa w ust. 3, pracownikowi przysługuje zwrot kosztów przejazdu w wysokości stanowiącej iloczyn przejechanych kilometrów przez stawkę za jeden kilometr przebiegu, ustaloną przez pracodawcę, która nie może być wyższa niż określona w przepisach wydanych na podstawie art. 34a ust. 2 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o transporcie drogowym (Dz. U. z 2022 r. poz. 2201, z późn. zm.).

W tym zakresie obowiązują przepisy rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 25 marca 2002 r. w sprawie warunków ustalania oraz sposobu dokonywania zwrotu kosztów używania do celów służbowych samochodów osobowych, motocykli i motorowerów niebędących własnością pracodawcy (Dz. U. z 2002 r. Nr 27, poz. 271 z późn. zm.).

Wskazać jednak należy, że aby przedmiotowe świadczenia, do wysokości określonej w ww. rozporządzeniach, korzystały ze zwolnienia muszą być spełnione warunki wynikające z art. 21 ust. 13 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Zgodnie z jego treścią przepis art. 21 ust. 1 pkt 16 lit. b stosuje się, jeżeli otrzymane świadczenia nie zostały zaliczone do kosztów uzyskania przychodów i zostały poniesione:

1.  w celu osiągnięcia przychodów lub

2.  w celu realizacji zadań organizacji i jednostek organizacyjnych działających na podstawie przepisów odrębnych ustaw, lub

3.  przez organy (urzędy) władzy lub administracji państwowej albo samorządowej oraz jednostki organizacyjne im podległe lub przez nie nadzorowane, lub

4.  przez osoby pełniące funkcje obywatelskie, o których mowa w art. 13 pkt 5, w związku z wykonywaniem tych funkcji.

Dodatkowo należy wskazać, aby zwrot kosztów podróży takich jak koszty przejazdów oraz noclegów mógł korzystać ze zwolnienia z opodatkowania na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 16 lit. b ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych konieczne jest uzyskanie tych świadczeń przez osobę będącą w podróży pod warunkiem, że wypłacone należności nie zostały zaliczone do kosztów uzyskania przychodów przez podmiot otrzymujący świadczenie oraz zostały poniesione w celu osiągnięcia przychodów przez podmiot je finansujący.

Należy zaznaczyć, że w powołanym wyżej przepisie art. 21 ust. 1 pkt 16 lit. b analizowanej ustawy ustawodawca posłużył się terminem „podróż” bez określenia „służbowa”. Różnica treści lit. a) i b) w art. 21 ust. 1 pkt 16 ww. ustawy związana jest jednak wyłącznie z faktem, że w podróży służbowej może pozostawać jedynie pracownik, gdyż regulacje w tym zakresie zawiera ustawa z dnia 26 czerwca 1974 r. - Kodeks pracy (Dz. U. z 2025 r. poz. 277, z późn. zm.). Stąd w odniesieniu do osób niepozostających w stosunku pracy (stosunkach pokrewnych) można mówić jedynie o podróży, a nie o podróży służbowej w rozumieniu Kodeksu pracy.

Niezależnie od powyższego, pojęcie „podróż” należy rozumieć identycznie. Przywołać w tym miejscu należy więc definicję podróży służbowej zawartą w przepisach Kodeksu pracy, którą posiłkowo stosuje się przy interpretacji art. 21 ust. 1 pkt 16 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Zgodnie z art. 77⁵ § 1 Kodeksu pracy, za podróż służbową uznaje się wykonywanie przez pracownika na polecenie pracodawcy zadania służbowego poza miejscowością, w której znajduje się siedziba pracodawcy, bądź stale miejsce pracy pracownika. Pomijając zatem uwarunkowania tego przepisu dotyczące stosunków pomiędzy pracodawcą a pracownikiem, przyjąć należy, że podróżą jest wykonywanie zadania poza miejscowością, w której znajduje się siedziba Wnioskodawcy lub stałe miejsce wykonywania zadań pracownika.

W ocenie Wnioskodawcy zwrot kosztów podróży takich jak noclegów czy przejazdów krajowych i zagranicznych stanowi przychód Oddelegowanego Pracownika z działalności wykonywanej osobiście, o którym mowa w art. 13 pkt 7 ww. ustawy. Przychód ten korzysta ze zwolnienia od podatku zgodnie z art. 21 ust. 1 pkt 16 lit. b ww. ustawy do wysokości limitu określonego w ww. rozporządzeniu Ministra Pracy i Polityki Społecznej.

Natomiast ewentualna nadwyżka wypłacanych przez Spółkę świadczeń – ponad kwotę objętą zwolnieniem przedmiotowym – będzie podlegała opodatkowaniu jako przychód w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, który należy zaliczyć do przychodów z działalności wykonywanej osobiście, o których mowa w art. 13 pkt 7 ww. ustawy i zostać opodatkowane stawką zryczałtowaną w wysokości 20%.

Powyższe zostało potwierdzone m.in. w następujących interpretacjach indywidualnych:

·  „zwrot Zarządzającemu przez Wnioskodawcę kosztów (...) związanych z taką podróżą kosztów noclegów (hotele) i przejazdów (bilety kolejowe, lotnicze) krajowych i zagranicznych stanowi przychód Zarządzającego z działalności wykonywanej osobiście, o którym mowa w art. 13 pkt 7 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Jednocześnie przychód ten korzysta ze zwolnienia od podatku zgodnie z art. 21 ust. 1 pkt 16 lit. b ww. ustawy do wysokości limitu określonego w ww. rozporządzeniu Ministra Pracy i Polityki Społecznej. W konsekwencji na Wnioskodawcy nie ciążą obowiązki płatnika” – interpretacja indywidualna z 5 sierpnia 2021 r., wydana przez Dyrektora KIS, sygn. 0113-KDIPT2-3.4011.402.2021.2.AK;

·   „otrzymywanie powyższych świadczeń [przyp. zwrot kosztów podróży służbowej] korzysta ze zwolnienia od podatku zgodnie z art. 21 ust. 1 pkt 16 lit. b ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych do wysokości limitu określonego w ww. rozporządzeniu Ministra Pracy i Polityki Społecznej, pod warunkiem, że otrzymane świadczenia nie zostały zaliczone do kosztów uzyskania przychodów oraz zostały poniesione w celu osiągnięcia przychodów” – interpretacja indywidualna z 13 marca 2018 r., wydana przez Dyrektora KIS, sygn. 0113-KDIPT2-3.4011.403.3.2017.DS.

Uzasadnienie do pytania nr 4c

Uzasadnienie przedstawione do pytania nr 2c pozostaje również aktualne do pytania nr 4c.

Reasumując przedstawione stanowisko należy wskazać, że w ocenie Wnioskodawcy, z uwagi na fakt, że jest on ostatecznym płatnikiem wynagrodzenia Oddelegowanego Pracownika, to jest on zobowiązany do poboru zryczałtowanego podatku dochodowego od otrzymanego przez Oddelegowanego Pracownika wynagrodzenia, przy czym w przypadku Wynagrodzenia B – tylko od tych składników, które stanowią dla Pracownika nieodpłatny przychód.

Uzasadnienie do pytania nr 4d

W odniesieniu natomiast do składników wynagrodzenia wymienionych w ramach Wynagrodzenia B, które są finansowane bezpośrednio przez Spółkę, Spółka – działając jako płatnik podatku dochodowego od osób fizycznych – jest zobowiązana do obliczania, poboru oraz odprowadzania zaliczek na podatek dochodowy na zasadach określonych w art. 41 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, tj. na bieżąco, za miesiąc, w którym Oddelegowany Pracownik uzyskał przychód.

Za moment uzyskania przychodu należy przy tym uznać chwilę faktycznej wypłaty danego składnika wynagrodzenia pieniężnego albo moment otrzymania świadczenia nieodpłatnego lub częściowo odpłatnego, ewentualnie postawienia takiego świadczenia do dyspozycji Oddelegowanego Pracownika. Oznacza to, że w przypadku świadczeń finansowanych bezpośrednio przez Spółkę obowiązek płatnika aktualizuje się każdorazowo w miesiącu, w którym Oddelegowany Pracownik uzyskał realną korzyść majątkową skutkującą powstaniem przychodu podatkowego.

Bez znaczenia dla momentu powstania obowiązków płatnika pozostają natomiast późniejsze rozliczenia o charakterze wewnątrzgrupowym, dokonywane pomiędzy Spółką a Spółką Macierzystą, w tym ewentualne zwroty kosztów. Czynności te odnoszą się bowiem wyłącznie do relacji pomiędzy podmiotami gospodarczymi i nie wpływają na moment uzyskania przychodu przez Oddelegowanego Pracownika, który następuje wcześniej – w chwili otrzymania świadczenia lub postawienia go do jego dyspozycji.

W konsekwencji, w zakresie świadczeń finansowanych bezpośrednio przez Spółkę, tj. składników wynagrodzenia określonych w ramach Wynagrodzenia B, Spółka jest zobowiązana do uwzględnienia ich wartości przy kalkulacji zaliczki na podatek dochodowy za dany miesiąc oraz pobrania zaliczki w terminach wynikających z obowiązujących przepisów prawa podatkowego.

Uzasadnienie do pytania nr 5a

Zdaniem Wnioskodawcy, w przypadku składników wynagrodzenia oraz innych świadczeń finansowanych przez Spółkę Macierzystą w walucie obcej, a następnie rozliczanych pomiędzy Spółką a Spółką Macierzystą poprzez zwrot kosztów, Spółka jako płatnik powinna dokonywać przeliczenia ich wartości na złote według kursu średniego waluty obcej ogłaszanego przez Narodowy Bank Polski z ostatniego dnia roboczego poprzedzającego dzień dokonania rozliczenia kosztów pomiędzy Spółką a Spółką Macierzystą.

Zgodnie bowiem z art. 11a ust. 1 ww. ustawy, przychody wyrażone w walutach obcych przelicza się na złote według kursu średniego walut obcych ogłaszanego przez Narodowy Bank Polski z ostatniego dnia roboczego poprzedzającego dzień uzyskania przychodu. W przedstawionym stanie faktycznym, z uwagi na specyfikę modelu rozliczeń, Spółka nie posiada wcześniej danych pozwalających na ustalenie wysokości przychodu przypadającego na Oddelegowanego Pracownika, gdyż informacje te stają się znane dopiero w momencie okresowego rozliczenia kosztów ze Spółką Macierzystą.

Dopiero z chwilą otrzymania rozliczenia od Spółki Macierzystej możliwe jest określenie wartości świadczeń finansowanych na rzecz Oddelegowanego Pracownika oraz wykonanie obowiązków płatnika, tj. obliczenie przychodu Oddelegowanego Pracownika, podstawy opodatkowania oraz należnej zaliczki na podatek.

W konsekwencji za właściwy moment zastosowania kursu waluty należy uznać moment, w którym Spółka uzyskuje możliwość prawidłowego ustalenia przychodu Oddelegowanego Pracownika, tj. dzień wystawienia dokumentu rozliczeniowego, tj. faktury przez Spółkę Macierzystą na rzecz Spółki. Zatem właściwy będzie kurs średni waluty obcej ogłoszony przez Narodowy Bank Polski z ostatniego dnia roboczego poprzedzającego ten dzień.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest w części prawidłowe i w części nieprawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Płatnik i jego rola

Zgodnie z art. 8 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 622 ze zm.):

Płatnikiem jest osoba fizyczna, osoba prawna lub jednostka organizacyjna niemająca osobowości prawnej, obowiązana na podstawie przepisów prawa podatkowego do obliczenia i pobrania od podatnika podatku i wpłacenia go we właściwym terminie organowi podatkowemu.

Z uwagi na powyższe, na płatniku ciążą trzy podstawowe obowiązki, tj. obliczenie, pobranie i wpłacenie podatku, zaliczki.

Z kolei jak stanowi art. 30 § 1 Ordynacji podatkowej:

Płatnik, który nie wykonał obowiązków określonych w art. 8, odpowiada za podatek niepobrany lub podatek pobrany a niewpłacony.

Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2026 r. poz. 592 ze zm.) ustawa reguluje m.in. opodatkowanie podatkiem dochodowym dochodów osób fizycznych.

Ustawa przewiduje przy tym dwa „tryby” zapłaty/poboru podatku dochodowego od osób fizycznych:

•   tzw. samoobliczenie (samowymiar) i zapłatę podatku przez podatnika;

•   obliczenie i pobór podatku przez płatnika.

Zasadą jest, że obowiązek prawidłowego ustalenia podstawy opodatkowania, obliczenia i zapłaty podatku dochodowego od osób fizycznych spoczywa na podatnikach. W odniesieniu do licznych sytuacji zasada ta została jednak wyłączona przez ustawodawcę poprzez nałożenie obowiązków płatnika na podmioty wypłacające podatnikowi (stawiające do dyspozycji podatnika) należności stanowiące jego dochody (przychody).

Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych wprowadza system poboru podatku przez płatnika w przypadkach wskazanych w art. 32, 33, 34, 35, 41 i 42e. Wymienione przepisy nakładają obowiązki płatnika podatku dochodowego od osób fizycznych m.in. na:

•   zakłady pracy będące osobami fizycznymi, osobami prawnymi oraz jednostkami organizacyjnymi nieposiadającymi osobowości prawnej – w odniesieniu do uzyskiwanych  od tych zakładów pracy przychodów ze stosunku służbowego, stosunku pracy, pracy nakładczej lub spółdzielczego stosunku pracy, a także wypłacanych przez nie zasiłków pieniężnych z ubezpieczenia społecznego oraz wypłat z nadwyżki bilansowej (art. 32);

•   osoby fizyczne prowadzące działalność gospodarczą, osoby prawne i ich jednostki organizacyjne oraz jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej – w odniesieniu do dokonywanych na rzecz osób określonych w art. 3 ust. 1 świadczeń z tytułu działalności,  o której mowa w art. 13 pkt 2 i 4-9 oraz art. 18 (art. 41 ust. 1);

•   osoby fizyczne prowadzące działalność gospodarczą, osoby prawne i ich jednostki organizacyjne oraz jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej – w odniesieniu do dokonywanych wypłat (świadczeń) lub stawianych do dyspozycji podatnika pieniędzy lub wartości pieniężnych z tytułów określonych w art. 29, art. 30 ust. 1 pkt 2, 4-5a, 13-17 oraz  art. 30a ust. 1 pkt 1-11 oraz 11b-13, z zastrzeżeniem ust. 4d, 5, 10, 12 i 21 (art. 41 ust. 4).

Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych wprowadza system poboru podatku przez płatnika w przypadkach wskazanych w Rozdziale 7: „Pobór podatku lub zaliczek na podatek przez płatników”. Jak wynika z przepisów tego Rozdziału ustawodawca ustanowił obowiązki płatnika podatku dochodowego od osób fizycznych przez:

•   określenie rodzaju podmiotu dokonującego wypłaty (realizacji) świadczeń na rzecz podatników, przy czym rodzaj podmiotu jest określany poprzez wskazanie jego formy organizacyjnej, jego statusu bądź roli, jaką podmiot ten pełni w relacji z podatnikiem oraz

•   określenie kategorii przychodów (dochodów), w odniesieniu do których na ww. podmiotach ciążą obowiązki płatnika podatku.

Ponadto ustawodawca uregulował również sytuacje, w których podmioty wypłacające należności lub realizujące świadczenia na rzecz podatników:

•      nie mają obowiązku obliczenia i poboru podatku jako płatnicy, ale

•      mają obowiązki o charakterze informacyjnym.

Przykładowo, zgodnie z art. 42a ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Osoby fizyczne prowadzące działalność gospodarczą, osoby prawne i ich jednostki organizacyjne oraz jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej, które dokonują wypłaty należności lub świadczeń, o których mowa w art. 20 ust. 1, z wyjątkiem dochodów (przychodów) wymienionych w art. 21, art. 52, art. 52a i art. 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku, od których nie są obowiązane pobierać zaliczki na podatek lub zryczałtowanego podatku dochodowego, są obowiązane sporządzić informację według ustalonego wzoru o wysokości przychodów i przesłać ją podatnikowi oraz urzędowi skarbowemu, przy pomocy którego naczelnik urzędu skarbowego właściwy według miejsca zamieszkania podatnika wykonuje swoje zadania, a w przypadku podatników, o których mowa w art. 3 ust. 2a, urzędowi skarbowemu, przy pomocy którego naczelnik urzędu skarbowego właściwy w sprawach opodatkowania osób zagranicznych wykonuje swoje zadania.

Płatnikami są zatem podmioty, które w momencie powstania zobowiązania podatkowego dysponują środkami finansowymi podatnika (w postaci np. wydanej nagrody) lub dokonują czynności związanych z operacjami na jego majątku (w postaci wypłaconych/przekazanych środków pieniężnych). Nie ma znaczenia, kto ponosi ekonomiczny (finansowy) ciężar świadczenia oraz  na czyje zlecenie przeprowadzane jest przedsięwzięcie.

Ocena Państwa obowiązków jako płatnika w sytuacji ponoszenia ciężaru finansowania wynagrodzenia A wypłacanego przez spółkę macierzystą na rzecz członka zarządu Państwa spółki

W analizowanej sprawie rozważają Państwo czy ciążą na nich obowiązki płatnika wynikające z omawianej ustawy w związku z ponoszeniem ciężaru ekonomicznego wynagrodzenia A, wypłacanego przez włoską spółkę na rzecz oddelegowanego pracownika.

W pierwszej kolejności należy przeanalizować czy oddelegowany pracownik do pełnienia w Państwa spółce funkcji członka zarządu otrzymuje opisane wynagrodzenie A od Państwa czy od innego podmiotu. Obowiązki płatnika, a także obowiązki informacyjne po Państwa stronie mogłyby bowiem powstać wyłącznie w odniesieniu do sytuacji udzielenia przez Państwa świadczeń na rzecz tej osoby.

Z wniosku wynika, że:

•   wynagrodzenie i inne świadczenia (wynagrodzenie A) na rzecz oddelegowanego pracownika z tytułu pełnienia funkcji członka zarządu w Państwa spółce są wypłacane przez podmiot zatrudniający, tj. spółkę macierzystą, na konto Oddelegowanego Pracownika we Włoszech,

•   koszty tego wynagrodzenia A są następnie na Państwa spółkę refakturowane w pełnej wysokości co sześć miesięcy.

Biorąc zatem pod uwagę okoliczność, że nie wypłacają Państwo wynagrodzenia A, a jedynie ponoszą jego ciężar ekonomiczny to nie występują Państwo – w stosunku do wynagrodzenia A – w roli płatnika podatku dochodowego. Jak wspomniałem wcześniej, dla ustalenia osoby płatnika istotne jest to, kto (jaki podmiot) wypłaca to wynagrodzenie.

Ponieważ w zakresie otrzymywanego przez członka zarządu Państwa spółki wynagrodzenia A nie pełnią Państwo obowiązków płatnika, ani nie mają obowiązków informacyjnych, ocena tej części stanowiska, która dotyczy kwestii powstawania przychodu, w tym ocena kwalifikacji tych przychodów na gruncie polsko-włoskiej umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania jest zbyteczna.

Ocena Państwa obowiązków jako płatnika w sytuacji osiągania przez członka zarządu Państwa spółki przychodów wymienionych jako składniki wynagrodzenia B (pytanie nr 3)

Opodatkowanie dochodów na terytorium Polski

Podstawową zasadą obowiązującą w przepisach ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych jest zasada powszechności opodatkowania. W myśl tej zasady, wyrażonej w art. 9 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.

Zgodnie z art. 11 ust. 1 ww. ustawy:

Przychodami, z zastrzeżeniem art. 14-15, art. 17 ust. 1 pkt 6, 9, 10 w zakresie realizacji praw wynikających z pochodnych instrumentów finansowych, pkt 11, art. 19, art. 25b, art. 30ca, art. 30da i art. 30f, są otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń.

Jednocześnie art. 11a ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych stanowi, że:

Przychody w walutach obcych przelicza się na złote według kursu średniego walut obcych ogłaszanego przez Narodowy Bank Polski z ostatniego dnia roboczego poprzedzającego dzień uzyskania przychodu.

Za przychody z działalności wykonywanej osobiście – według art. 13 pkt 7 analizowanej ustawy – o której mowa w art. 10 ust. 1 pkt 2, uważa się:

przychody otrzymywane przez osoby, niezależnie od sposobu ich powoływania, należące do składu zarządów, rad nadzorczych, komisji lub innych organów stanowiących osób prawnych.

Podatek u źródła

Stosownie do art. 3 ust. 2a cytowanej ustawy:

Osoby fizyczne, jeżeli nie mają na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej miejsca zamieszkania, podlegają obowiązkowi podatkowemu tylko od dochodów (przychodów) osiąganych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej (ograniczony obowiązek podatkowy).

Za dochody (przychody) osiągane na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej przez podatników, o których mowa w ust. 2a – według art. 3 ust. 2b cytowanej ustawy – uważa się w szczególności dochody (przychody) z:

działalności wykonywanej osobiście na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, bez względu na miejsce wypłaty wynagrodzenia.

Zasady opodatkowania w Polsce przychodów otrzymywanych przez nierezydentów zostały uregulowane w art. 29 ust. 1 pkt 1 ustawy, zgodnie z którym:

Podatek dochodowy od uzyskanych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej przez osoby, o których mowa w art. 3 ust. 2a, przychodów z działalności określonej w art. 13 pkt 2 i 6-9 oraz z odsetek innych niż wymienione w art. 30a ust. 1, z praw autorskich lub z praw pokrewnych, z praw do projektów wynalazczych, znaków towarowych i wzorów zdobniczych, w tym również ze sprzedaży tych praw, z należności za udostępnienie tajemnicy receptury lub procesu produkcyjnego, za użytkowanie lub prawo do użytkowania urządzenia przemysłowego, handlowego lub naukowego, w tym także środka transportu, oraz za informacje związane ze zdobytym doświadczeniem w dziedzinie przemysłowej, handlowej lub naukowej (know-how) – pobiera się w formie ryczałtu w wysokości 20% przychodu.

Analizując możliwość zastosowania w sprawie uregulowań zawartych w art. 29 ust. 1 ustawy należy w pierwszej kolejności wskazać, że ustawodawca nie uzależnił opodatkowania należności wymienionych w tym przepisie od faktu, czy są one „fizycznie” wykonywane na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, ale wskazał, że opodatkowaniu podlegają przychody uzyskane na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej. Kluczowe znaczenie ma zatem interpretacja pojęcia „przychody uzyskane na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej”.

Pod pojęciem „dochody (przychody) osiągnięte na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej” należy rozumieć zarówno dochody (przychody) osiągane z podejmowania działań, w tym np. z wynajmu lub sprzedaży nieruchomości położonych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, jak i dochody (przychody) uzyskiwane na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej przez osobę mającą ograniczony obowiązek podatkowy, np. dochód z tytułu wykonywania usługi za granicą przez tę osobę na rzecz podmiotu polskiego. Stąd terytorium Rzeczypospolitej Polskiej jest miejscem wypłaty wynagrodzenia, które stanowi dochód podatnika.

W art. 29 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wymienione zostały określone rodzaje należności wypłacanych przez podmioty polskie podmiotom zagranicznym, w przypadku uzyskania których podmiot zagraniczny podlega opodatkowaniu w Polsce podatkiem dochodowym, a obowiązanym do jego naliczenia, potrącenia i odprowadzenia do urzędu skarbowego jest podmiot polski. Podatek ten nazywany jest podatkiem „u źródła” ze względu na szczególny sposób jego poboru, który dokonywany jest przez polski podmiot wypłacający określone należności na rzecz nierezydenta, w trybie i na zasadach wymienionych w art. 41 ww. ustawy.

Tym samym wynagrodzenie z tytułu członkostwa w zarządzie Spółki polskiej wypłacane Członkowi Zarządu mającemu miejsce zamieszkania we Włoszech przez polskiego płatnika za wykonanie usług fizycznie na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej jest dochodem, którego źródło znajduje się w Polsce, albowiem występuje gospodarczy związek tego dochodu z terytorium Polski. Dochód ten został zatem osiągnięty na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.

Wobec tego jako nieprawidłowe należy uznać Państwa stanowisko w zakresie pytania nr 3, bowiem składniki wynagrodzenia B otrzymane przez członka zarządu Państwa spółki będącego nierezydentem polskim podlegają opodatkowaniu w Polsce.

Ocena Państwa obowiązków jako płatnika w związku z poszczególnymi świadczeniami składającymi się na wynagrodzenie B

Odstępuję od uzasadnienia prawnego tej oceny

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Państwo przedstawili i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

·   Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy  z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2026 r. poz. 622 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosują się Państwo do interpretacji.

·   Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:

1) z zastosowaniem art. 119a;

2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy  z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;

3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

·   Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

•   w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

•   w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.

Podstawą prawną dla odstąpienia od uzasadnienia interpretacji jest art. 14c § 1 Ordynacji podatkowej.