0115-KDIT1.4011.358.2026.1.MN

Interpretacja indywidualna

– stanowisko prawidłowe

Szanowny Panie,

stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego zdarzenia przyszłego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest prawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

13 kwietnia 2026 r. wpłynął Pana wniosek z 8 grudnia 2025 r. o wydanie interpretacji indywidualnej. Treść wniosku jest następująca:

Opis zdarzenia przyszłego

Interpretacja dotyczyć ma przepisów prawa podatkowego, tj. podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie skutków podatkowych zbycia nieruchomości, która nabyta została w drodze zasiedzenia (a precyzując, zasiedzenia udziału we współwłasności nieruchomości w wysokości ²/₃ gdzie Wnioskodawca był już właścicielem udziału w wysokości ¹/₃).

Na mocy postanowienia Sądu Rejonowego dla (...), Wydział I Cywilny z 16 lutego 1981 r., sygn. akt (...) Wnioskodawca nabył po matce, A.A (zm. (...) 1976 r.) spadek wraz z dwójką rodzeństwa, każdy po ¹/₃ części całości spadku. W skład spadku wchodziła nieruchomość gruntowa położona na działce o nr ewidencyjnym 1, jedn. ewidencyjna (...), obręb (...), dla której Sąd Rejonowy dla (...), VII Zamiejscowy Wydział Ksiąg Wieczystych z siedzibą w (...) prowadzi księgę wieczystą nr (...).

Postanowieniem Sądu Rejonowego dla (...), I Wydział Cywilny z 21 listopada 2023 r., sygn. akt (...) Wnioskodawca zasiedział z dniem 1 stycznia 2007 r. udziały rodzeństwa we współwłasności ww. nieruchomości, w wysokości ²/₃, stając się właścicielem całości nieruchomości.

Pytania

1.  Od jakiej daty należy liczyć termin (tj. moment) zasiedzenia?

2.  Kiedy mija 5-letni okres, kiedy to Wnioskodawca zostanie zwolniony z konieczności uiszczenia podatku?

Pana stanowisko w sprawie

Sąd powszechny stwierdzając zasiedzenie z urzędu bada kiedy upłynął niezbędny dla zasiedzenia (20-lub 30-letni, w zależności od dobrej lub złej wiary posiadacza) okres posiadania, wskazując przy tym konkretną datę w postanowieniu rozstrzygającym co do istoty. Tak też było w niniejszym przypadku, gdzie zasiedzenie stwierdzono z dniem 1 stycznia 2007 r. Dlatego zdaniem Wnioskodawcy momentem zasiedzenia był dzień 1 stycznia 2007 r. i od tego czasu należało również liczyć 5-letni okres, po którym nie powstanie obowiązek podatkowy przy zbyciu nieruchomości. W ocenie Wnioskodawcy sprzedaż nieruchomości w dacie dzisiejszej albo w przyszłości nie będzie stanowić źródła przychodu objętego obowiązkiem podatkowym.

Na podstawie art. 9 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem wymienionych w art. 21, 52, 52a, 52c ustawy oraz dochodów, od których na podstawie ustawy Ordynacja podatkowa zaniechano poboru podatku.

W myśl art. 10 ust. 1 pkt 8 ww. ustawy źródłem przychodów jest m.in. odpłatne zbycie nieruchomości z zastrzeżeniem ust. 2, jeżeli odpłatne zbycie nie następuje w wykonaniu działalności gospodarczej i zostało dokonane w przypadku odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych określonych w lit. a-c – przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie, a innych rzeczy – przed upływem pół roku, licząc od końca miesiąca, w którym nastąpiło nabycie; w przypadku zamiany okresy te odnoszą się do każdej z osób dokonującej zamiany.

Użyty w cytowanym art. 10 ust. 1 pkt 8 termin „nabycie” oznacza każde uzyskanie tytułu własności, bez względu czy jest to nabycie w części ułamkowej czy też w całości. W naszym przypadku zasiedzenie jest instytucją sankcjonującą trwający od długiego czasu stan faktycznego posiadania. Niezbędne jest samoistne, spokojne, nieprzerwane posiadanie przez odpowiednio długi czas, który w zaistniałej sprawie upłynął 1 stycznia 2007 r. – wtedy wyczerpały się przesłanki zasiedzeniowe. Orzeczenie sądu jest natomiast orzeczeniem deklaratywnym, stanowi potwierdzenie, że dane wydarzenie ziściło się w określonym czasie. Tym samym datą zasiedzenia i nabycia własności jest data wskazana w postanowieniu o zasiedzeniu, a nie data samego postanowienia (czy też data prawomocności postanowienia o zasiedzeniu).

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest prawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t.j. Dz.U. z 2026 r. poz. 592):

Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.

Źródłem przychodów – zgodnie z art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych jest:

odpłatne zbycie, z zastrzeżeniem ust. 2:

a)  nieruchomości lub ich części oraz udziału w nieruchomości,

b)  spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub użytkowego oraz prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej,

c)  prawa wieczystego użytkowania gruntów,

- jeżeli odpłatne zbycie nie następuje w wykonaniu działalności gospodarczej i zostało dokonane w przypadku odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych określonych w lit. a-c - przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie.

Przytoczony przepis formułuje generalną zasadę, zgodnie z którą jeżeli odpłatne zbycie nieruchomości lub wymienionych praw nastąpi po upływie pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie – nie jest źródłem przychodu w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, a tym samym kwota uzyskana ze sprzedaży nieruchomości oraz ww. praw w ogóle nie podlega opodatkowaniu podatkiem dochodowym.

W przypadku odpłatnego zbycia nieruchomości lub ich części oraz udziału w nieruchomości i praw majątkowych, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c ww. ustawy, co do zasady decydujące znaczenie w kwestii opodatkowania podatkiem dochodowym od osób fizycznych ma moment ich nabycia.

Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych nie precyzuje pojęcia „nabycie”, a także nie wskazuje czy ma to być nabycie odpłatne, czy nieodpłatne. Nie określa również, na podstawie jakiej czynności prawnej bądź zdarzenia prawnego może nastąpić nabycie nieruchomości, ich części oraz udziału w nieruchomości lub praw majątkowych. Zatem pojęcie to należy rozumieć szeroko, co oznacza, że z nabyciem nieruchomości lub praw majątkowych wymienionych w art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych mamy do czynienia z chwilą uzyskania prawa własności do nieruchomości lub tych praw, bez względu na charakter czynności prawnej, na podstawie której doszło do przysporzenia majątkowego w postaci własności rzeczy lub praw.

Interpretacja pojęcia „nabycie” została przedstawiona w wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z 3 listopada 2009 r., sygn. akt II FSK 1489/08, w którym Sąd stwierdził, że aby ustalić, jaka czynność prawna wyznacza początek biegu pięcioletniego terminu należy odwołać się do regulacji zawartych w prawie cywilnym. Według Kodeksu cywilnego nabycie jest to uzyskanie prawa własności rzeczy. Zatem aktywa majątkowe ulegają zwiększeniu. Przez pojęcie „nabycie” użyte w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a) ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych należy rozumieć każde zwiększenie aktywów majątku podatnika.

Stosownie do treści art. 172 § 1 Kodeksu cywilnego (t.j. Dz.U. z 2025 r. poz. 1071 ze zm.):

Posiadacz nieruchomości niebędący jej właścicielem nabywa własność, jeżeli posiada nieruchomość nieprzerwanie od lat dwudziestu jako posiadacz samoistny, chyba że uzyskał posiadanie w złej wierze (zasiedzenie).

Na mocy art. 172 § 2 ww. ustawy:

Po upływie lat trzydziestu posiadacz nieruchomości nabywa jej własność, choćby uzyskał posiadanie w złej wierze.

Zasiedzenie jest zatem instytucją, która sankcjonuje trwający od dłuższego czasu stan faktyczny posiadania i jest sposobem nabywania własności. Warunkami niezbędnymi do zasiedzenia jest posiadanie samoistne i nieprzerwane oraz odpowiedni upływ czasu. Przy spełnieniu powyższych przesłanek posiadacz nabywa prawo własności. Warunkiem nabycia własności nie jest natomiast orzeczenie sądu stwierdzające nabycie własności. Orzeczenie takie stanowi potwierdzenie nabycia własności i jest orzeczeniem deklaratywnym, czyli stwierdzającym zaistnienie pewnych faktów, na które można się powołać w celu np. dokonania wpisu prawa własności do księgi wieczystej.

W jego treści jest wskazywana data nabycia własności nieruchomości w drodze zasiedzenia (tj. moment, na jaki spełnione zostały przesłanki zasiedzenia). Datą nabycia własności nieruchomości nie jest natomiast data postanowienia o zasiedzeniu.

Z opisu okoliczności faktycznych sprawy wynika, że:

•      ²/₃ udziału w nieruchomości nabył Pan w drodze zasiedzenia,

•      Sąd Rejonowy 21 listopada 2023 r. wydał postanowienie, w którym stwierdził, że ww. udział w nieruchomości nabył Pan w drodze zasiedzenia 1 stycznia 2007 r.

•      w przyszłości zamierza Pan sprzedać nieruchomość.

Wobec tego, odpłatne zbycie udziału ²/₃ w nieruchomości nabytego w drodze zasiedzenia nastąpi po upływie pięciu lat, licząc od końca roku, w którym nastąpiło jego nabycie (tj. 2007 r.) i nie będzie stanowiło dla Pana źródła przychodu podlegającego opodatkowaniu w myśl art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Pan przedstawił i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

·      Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2026 r. poz. 622). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pan do interpretacji.

·      Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:

1) z zastosowaniem art. 119a;

2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;

3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

·      Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

•      w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

•      w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.