0115-KDIT1.4011.334.2026.2.MR
Koszty nabycia kryptowalut w Niemczech.
Interpretacja indywidualna
– stanowisko prawidłowe
Szanowny Panie,
stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego jest prawidłowe.
Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej
27 marca 2026 r. wpłynął Pana wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej. Odpowiadając na wezwanie uzupełnił go Pan 16 kwietnia 2026 r. Treść wniosku jest następująca:
Opis stanu faktycznego
Wnioskodawca w latach 2022–2024 przebywał na terytorium Republiki Federalnej Niemiec, gdzie posiadał centrum interesów życiowych oraz nieograniczony obowiązek podatkowy. W tym okresie Wnioskodawca uzyskiwał dochody z pracy najemnej, które były w całości opodatkowane w Niemczech. Z uzyskanych i opodatkowanych za granicą środków pieniężnych w walucie EUR Wnioskodawca dokonywał nabycia walut wirtualnych za pośrednictwem giełd kryptowalutowych. Zakupy te były dokumentowane wyciągami bankowymi oraz raportami generowanymi bezpośrednio z platform transakcyjnych. W latach 2022 i 2023 Wnioskodawca nie dokonywał odpłatnego zbycia tych aktywów. W roku 2024 Wnioskodawca dokonał zbycia części posiadanych walut wirtualnych (wymiana do walut tradycyjnych), co zostało rozliczone zgodnie z przepisami obowiązującymi w miejscu ówczesnej rezydencji podatkowej w Niemczech.
Wydatki na nabycie walut wirtualnych, które Wnioskodawca wykazuje i zamierza rozliczyć w Polsce, dotyczą wyłącznie tej części walut wirtualnych, która nie została jeszcze zbyta i której koszty nabycia nie zostały wcześniej w żaden sposób odliczone (ani w Niemczech, ani w żadnym innym państwie).
W roku 2025 Wnioskodawca przeniósł centrum interesów życiowych do Polski, stając się polskim rezydentem podatkowym (nieograniczony obowiązek podatkowy w Polsce). W związku z powyższym, w celu zachowania ciągłości rozliczeń, Wnioskodawca złożył deklaracje PIT-38 za lata 2022, 2023 oraz 2024 wraz z zawiadomieniem o czynnym żalu. W deklaracjach tych Wnioskodawca wykazał historyczne, udokumentowane koszty nabycia walut wirtualnych (dotychczas niepotrącone z przychodem), przeliczone na PLN zgodnie z kursami średnimi NBP z dnia poprzedzającego dzień poniesienia kosztu.
Wnioskodawca planuje w przyszłości dokonać odpłatnego zbycia posiadanych walut wirtualnych już jako polski rezydent podatkowy. Intencją Wnioskodawcy jest prawidłowe rozliczenie podatku dochodowego w Polsce poprzez pomniejszenie przyszłego przychodu o skumulowane i dotychczas niepotrącone koszty ich nabycia, poniesione pierwotnie w okresie rezydencji w Niemczech.
Uzupełnienie wniosku
Wskazane we wniosku waluty wirtualne stanowią walutę wirtualną w rozumieniu art. 2 ust. 2 pkt 26 ustawy z dnia 1 marca 2018 r. o przeciwdziałaniu praniu pieniędzy oraz finansowaniu terroryzmu (t. j. Dz.U. z 2025 poz. 644). Są one cyfrowym odwzorowaniem wartości wymienialnym w obrocie gospodarczym na prawne środki płatnicze.
Wnioskodawca nie prowadził i nie prowadzi działalności, o której mowa w art. 2 ust. 1 pkt 12 ustawy o przeciwdziałaniu praniu pieniędzy oraz finansowaniu terroryzmu. Inwestycje w waluty wirtualne prowadzi wyłącznie jako osoba fizyczna, zarządzając kapitałem własnym w celach prywatnych.
Pytanie
Czy w świetle art. 22 ust. 14, 15 i 16 ustawy o PIT wydatki na nabycie walut wirtualnych poniesione przez Wnioskodawcę w latach 2022–2024 w czasie, gdy był on rezydentem podatkowym w Niemczech, należycie udokumentowane wyciągami z giełdy kryptowalutowej oraz potwierdzeniami przelewów (w części dotyczącej walut wirtualnych dotychczas niezbytych i nierozliczonych w Niemczech), stanowią koszty uzyskania przychodów, które na zasadzie kontynuacji kosztów podlegają wykazaniu i rozliczeniu w polskim zeznaniu podatkowym PIT-38 po przeniesieniu rezydencji podatkowej do Polski?
Pana stanowisko w sprawie
Zdaniem Wnioskodawcy odpowiedź na postawione pytanie jest twierdząca.
Zgodnie z art. 22 ust. 14 ustawy o PIT, kosztem uzyskania przychodów z odpłatnego zbycia walut wirtualnych są udokumentowane wydatki bezpośrednio poniesione na ich nabycie.
Zgodnie z art. 22 ust. 15 ustawy o PIT, koszty te są ujmowane w roku podatkowym, w którym zostały poniesione.
Jednocześnie, zgodnie z art. 22 ust. 16 ustawy o PIT, koszty te w części, w jakiej nie znalazły pokrycia w przychodach w danym roku podatkowym, powiększają koszty uzyskania przychodów w następnym roku podatkowym.
W konsekwencji mechanizm rozliczania kosztów w zakresie walut wirtualnych ma charakter ciągły i narastający, a ich podatkowe rozliczenie następuje w momencie uzyskania przychodu. Ustawa o PIT nie uzależnia możliwości zaliczenia wydatków do kosztów uzyskania przychodów od miejsca rezydencji podatkowej w momencie ich poniesienia, lecz od faktu ich faktycznego poniesienia oraz odpowiedniego udokumentowania.
W ocenie Wnioskodawcy, zmiana rezydencji podatkowej z niemieckiej na polską nie przerywa ciągłości rozliczania tych kosztów. Skoro wydatki na zakup walut wirtualnych zostały faktycznie poniesione przez Wnioskodawcę i nie zostały wcześniej odliczone od przychodu ani w Niemczech, ani w Polsce (ponieważ dotyczą aktywów dotychczas niezbytych), to po objęciu Wnioskodawcy nieograniczonym obowiązkiem podatkowym w Polsce przysługuje mu prawo do ich uwzględnienia przy ustalaniu dochodu z odpłatnego zbycia walut wirtualnych. Odmienne podejście prowadziłoby do opodatkowania przychodu, a nie rzeczywistego dochodu, co pozostawałoby w sprzeczności z konstrukcją podatku dochodowego.
Ocena stanowiska
Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest prawidłowe.
Uzasadnienie interpretacji indywidualnej
Zgodnie z art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 592):
Osoby fizyczne, jeżeli mają miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, podlegają obowiązkowi podatkowemu od całości swoich dochodów (przychodów) bez względu na miejsce położenia źródeł przychodów (nieograniczony obowiązek podatkowy).
Na podstawie art. 3 ust. 1a ustawy:
Za osobę mającą miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej uważa się osobę fizyczną, która:
1) posiada na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej centrum interesów osobistych lub gospodarczych (ośrodek interesów życiowych) lub
2) przebywa na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej dłużej niż 183 dni w roku podatkowym.
Stosownie do art. 10 ust. 1 pkt 7 ustawy, jednym ze źródeł przychodów są kapitały pieniężne i prawa majątkowe, w tym odpłatne zbycie praw majątkowych innych niż wymienione w pkt 8 lit. a-c.
W myśl art. 17 ust. 1 pkt 11 ww. ustawy:
Za przychody z kapitałów pieniężnych uważa się przychody z odpłatnego zbycia waluty wirtualnej.
Jak stanowi art. 17 ust. 1f analizowanej ustawy:
Przez odpłatne zbycie waluty wirtualnej rozumie się wymianę waluty wirtualnej na prawny środek płatniczy, towar, usługę lub prawo majątkowe inne niż waluta wirtualna lub regulowanie innych zobowiązań walutą wirtualną.
Natomiast wymiana pomiędzy walutami wirtualnymi jest obojętna podatkowo. Zamiana kryptowaluty na inną kryptowalutę nie jest traktowana jako odpłatne zbycie tej waluty i tym samym nie jest opodatkowana podatkiem dochodowym od osób fizycznych.
Według art. 5a pkt 33a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
Ilekroć w ustawie jest mowa o walucie wirtualnej oznacza to walutę wirtualną w rozumieniu art. 2 ust. 2 pkt 26 ustawy o przeciwdziałaniu praniu pieniędzy oraz finansowaniu terroryzmu.
Na podstawie art. 2 ust. 2 pkt 26 ustawy z dnia 1 marca 2018 r. o przeciwdziałaniu praniu pieniędzy oraz finansowaniu terroryzmu (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 644):
Ilekroć w ustawie jest mowa o walucie wirtualnej rozumie się przez to cyfrowe odwzorowanie wartości, które nie jest:
a) prawnym środkiem płatniczym emitowanym przez NBP, zagraniczne banki centralne lub inne organy administracji publicznej,
b) międzynarodową jednostką rozrachunkową ustanawianą przez organizację międzynarodową i akceptowaną przez poszczególne kraje należące do tej organizacji lub z nią współpracujące,
c) pieniądzem elektronicznym w rozumieniu ustawy z dnia 19 sierpnia 2011 r. o usługach płatniczych,
d) instrumentem finansowym w rozumieniu ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o obrocie instrumentami finansowymi,
e) wekslem lub czekiem
– oraz jest wymienialne w obrocie gospodarczym na prawne środki płatnicze i akceptowane jako środek wymiany, a także może być elektronicznie przechowywane lub przeniesione albo może być przedmiotem handlu elektronicznego.
W świetle przytoczonych przepisów przychody z odpłatnego zbycia walut wirtualnych stanowią przychody z kapitałów pieniężnych, o których mowa w art. 17 ust. 1 pkt 11 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
W myśl art. 30b ust. 1a ustawy:
Od dochodów uzyskanych z odpłatnego zbycia walut wirtualnych podatek dochodowy wynosi 19% uzyskanego dochodu.
Zgodnie natomiast z art. 30b ust. 1b ww. ustawy:
Dochodem z odpłatnego zbycia walut wirtualnych jest osiągnięta w roku podatkowym różnica między sumą przychodów uzyskanych z tytułu odpłatnego zbycia walut wirtualnych a kosztami uzyskania przychodów określonymi na podstawie art. 22 ust. 14-16.
Na mocy art. 30b ust. 5e i ust. 5f ustawy:
Jeżeli podatnik, o którym mowa w art. 3 ust. 1, osiąga dochody z odpłatnego zbycia walut wirtualnych zarówno na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, jak i poza jej granicami, dochody te łączy się i od podatku obliczonego od łącznej sumy dochodów odlicza się kwotę równą podatkowi dochodowemu zapłaconemu za granicą. Odliczenie to nie może jednak przekroczyć tej części podatku obliczonego przed dokonaniem odliczenia, która proporcjonalnie przypada na dochód uzyskany za granicą.
W przypadku podatnika, o którym mowa w art. 3 ust. 1, uzyskującego dochody z odpłatnego zbycia walut wirtualnych wyłącznie poza granicami Rzeczypospolitej Polskiej zasadę określoną w ust. 5e stosuje się odpowiednio.
Stosownie do treści art. 30b ust. 6 pkt 2 cytowanej ustawy:
Po zakończeniu roku podatkowego podatnik jest obowiązany w zeznaniu, o którym mowa w art. 45 ust. 1a pkt 1, wykazać dochody uzyskane w roku podatkowym z odpłatnego zbycia walut wirtualnych i obliczyć należny podatek dochodowy.
Z kolei w świetle art. 30b ust. 6a ustawy:
W zeznaniu, o którym mowa w art. 45 ust. 1a pkt 1, podatnik wykazuje koszty uzyskania przychodów, o których mowa w art. 22 ust. 14-16, także wtedy, gdy w roku podatkowym nie uzyskał przychodów z odpłatnego zbycia walut wirtualnych.
Kwestia kosztów uzyskania przychodów z tytułu odpłatnego zbycia waluty wirtualnej uregulowana została w art. 22 ust. 14-16 oraz art. 23 ust. 1 pkt 38d ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
I tak, zgodnie z art. 22 ust. 14 ww. ustawy:
Koszty uzyskania przychodów z tytułu odpłatnego zbycia waluty wirtualnej stanowią udokumentowane wydatki bezpośrednio poniesione na nabycie waluty wirtualnej oraz koszty związane ze zbyciem waluty wirtualnej, w tym udokumentowane wydatki poniesione na rzecz podmiotów, o których mowa w art. 2 ust. 1 pkt 12 ustawy o przeciwdziałaniu praniu pieniędzy oraz finansowaniu terroryzmu.
W myśl art. 22 ust. 15 ustawy:
Koszty uzyskania przychodów, o których mowa w ust. 14, są potrącane w tym roku podatkowym, w którym zostały poniesione, z zastrzeżeniem ust. 16.
W świetle art. 22 ust. 16 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
Nadwyżka kosztów uzyskania przychodów, o których mowa w ust. 14, nad przychodami z odpłatnego zbycia waluty wirtualnej uzyskanymi w roku podatkowym powiększa koszty uzyskania przychodów z tytułu odpłatnego zbycia waluty wirtualnej poniesione w następnym roku podatkowym.
Jak wynika przy tym z art. 23 ust. 1 pkt 38d ustawy:
Nie uważa się za koszty uzyskania przychodów poniesionych wydatków związanych z zamianą waluty wirtualnej na inną walutę wirtualną.
Wprowadzone regulacje w zakresie rozliczania kosztów uzyskania przychodów związanych z walutami wirtualnymi nie zawierają ograniczenia co do maksymalnego terminu, w jakim koszty te powinny zostać rozliczone. Jeśli w danym roku podatnik poniesie wydatki na nabycie waluty wirtualnej i w rozliczeniu rocznym koszty te przewyższą przychód uzyskany ze zbycia takiej waluty wirtualnej (bądź też w danym roku podatnik w ogóle nie uzyska przychodu z tego tytułu) to wykazana nadwyżka kosztów uzyskania przychodów powiększy koszty z tytułu odpłatnego zbycia waluty wirtualnej poniesione w następnym roku podatkowym. Tym samym w kolejnym roku ww. nadwyżka będzie traktowana w sposób tożsamy do kosztów ponoszonych na bieżąco. Jeśli w tym „kolejnym roku” koszty uzyskania przychodów (tj. koszty poniesione na bieżąco w tym kolejnym roku oraz koszty przeniesione z roku poprzedniego) znów przewyższą przychód ze zbycia waluty wirtualnej – ponownie nadwyżka powiększy koszty z tytułu odpłatnego zbycia waluty wirtualnej poniesione w następnym roku podatkowym.
W opisanej we wniosku sprawie ma Pan prawo zaliczyć do kosztów uzyskania przychodu z odpłatnego zbycia walut wirtualnych nierozliczone wydatki poniesione przez Pana na nabycie tych walut, z lat ubiegłych, kiedy był Pan rezydentem Niemiec. Jednocześnie aby wydatek mógł zostać uznany za koszt uzyskania przychodu powinien być:
· udokumentowany,
· bezpośredni,
· poniesiony na nabycie waluty wirtualnej.
Wobec tego Pana stanowisko jest prawidłowe.
Dodatkowe informacje
Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pan przedstawił i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.
Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
· Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 622). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pan do interpretacji.
· Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
1) z zastosowaniem art. 119a;
2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
· Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.
Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację
Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143; dalej jako „PPSA”).
Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):
· w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
· w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).
Podstawa prawna dla wydania interpretacji
Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.