0114-KDWP.4011.418.2026.4.IG

Interpretacja indywidualna
– stanowisko prawidłowe

Szanowny Panie,

stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego zdarzenia przyszłego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest prawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

5 sierpnia 2026 r. wpłynął Pana wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej. Uzupełnił go Pan pismem z 7 września 2026 r. – w odpowiedzi na wezwanie. Treść wniosku jest następująca:

Opis zdarzenia przyszłego

Wnioskodawca prowadzi jednoosobową działalność gospodarczą na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej od dnia 20 lipca 2026 r., w ramach której zajmuje się projektowaniem, tworzeniem i rozwojem oprogramowania - aplikacji mobilnych (wybrane kody PKD 58.29.Z oraz 62.10.B).

Wnioskodawca posiada na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej nieograniczony obowiązek podatkowy w rozumieniu art. 3 ust. 1 w związku z art. 3 ust. 1a ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t.j. Dz. U. z 2026 r. poz. 592, dalej: „u.p.d.o.f.”).

Wnioskodawca opłaca podatek dochodowy w formie podatku liniowego i prowadzi podatkową księgę przychodów i rozchodów. Wnioskodawca nie posiada statusu centrum badawczo-rozwojowego w rozumieniu ustawy z dnia 30 maja 2008 r. o niektórych formach wspierania działalności innowacyjnej.

Działalność Wnioskodawcy nie jest prowadzona na terenie specjalnej strefy ekonomicznej.

Wnioskodawca ponosi odpowiedzialność wobec osób trzecich za rezultat oraz wykonywanie czynności opisanych w niniejszym wniosku, a także ponosi ryzyko gospodarcze związane z prowadzoną działalnością.

Charakterystyka aplikacji „(…)”

W ramach prowadzonej działalności Wnioskodawca planuje wytworzyć autorską aplikację mobilną „(…)”, służącą do (…).

Oprogramowanie zostanie zaprojektowane i wytworzone przez Wnioskodawcę od podstaw i w całości. Wnioskodawcy będą przysługiwać pełne autorskie prawa majątkowe do całości systemu, jego kodu źródłowego, architektury, interfejsów oraz funkcjonalności. Wnioskodawca samodzielnie opracuje koncepcję, architekturę systemu, model danych, logikę działania oraz warstwę algorytmiczną i interfejs użytkownika. Wnioskodawca nie będzie korzystał z gotowych frameworków analitycznych umożliwiających realizację opisanych funkcjonalności w sposób kompletny - konieczne będzie samodzielne opracowanie logiki działania modułu analitycznego oraz dostosowanie sposobu przetwarzania danych do specyfiki obserwacji (…).

Wszystkie prace rozwojowe będą wykonywane samodzielnie przez Wnioskodawcę. Wnioskodawca nie będzie korzystał z podwykonawców ani nie będzie nabywał praw do gotowych programów komputerowych od podmiotów powiązanych ani niepowiązanych.

Efekt prac będzie miał charakter oryginalny i indywidualny - nie będzie stanowić odwzorowania istniejących rozwiązań ani rutynowej modyfikacji dostępnego oprogramowania, lecz będzie wynikiem samodzielnej działalności twórczej Wnioskodawcy, prowadzącej do powstania nowego, niewystępującego dotąd w praktyce gospodarczej Wnioskodawcy rezultatu.

Prace nad aplikacją „(…)” będą miały charakter systematyczny i zaplanowany, a ich celem będzie zwiększenie zasobów wiedzy Wnioskodawcy oraz jej wykorzystanie do tworzenia nowych zastosowań.

W toku prac Wnioskodawca będzie musiał rozwiązać szereg nietrywialnych problemów technicznych, w tym m.in.:

-        zaprojektowanie algorytmu korelującego wiele niejednorodnych zmiennych (...) z występowaniem (…) oraz dobór odpowiednich metod analizy statystycznej i uczenia maszynowego;

-        opracowanie modelu danych zdolnego do przechowywania i normalizacji heterogenicznych danych (…) pochodzących z różnych źródeł;

-        integrację i ujednolicenie danych z zewnętrznych interfejsów ((...) pogodowe oraz platformy (…) i (…));

-        zaprojektowanie interfejsu dostosowanego do specyfiki użytkownika w trakcie (…) (...).

Prace będą prowadzone w sposób iteracyjny, obejmujący projektowanie, prototypowanie, implementację oraz testowanie kolejnych wersji oprogramowania, co odpowiada definicji prac rozwojowych w rozumieniu art. 5a pkt 40 u.p.d.o.f.

Na początku prac Wnioskodawca nie będzie dysponował gotowym rozwiązaniem pozwalającym na wiarygodne identyfikowanie zależności pomiędzy wieloma (...) a występowaniem (…). Osiągnięcie założonego rezultatu będzie wymagało przeprowadzenia szeregu eksperymentów dotyczących sposobu modelowania danych, doboru metod statystycznych i algorytmów analitycznych oraz weryfikacji ich skuteczności na zbiorach testowych. Rezultat prac nie będzie znany ani możliwy do określenia z góry.

Wnioskodawca oświadcza, że efekty jego prac:

-        będą miały oryginalny, twórczy charakter i będą stanowić nową wartość niematerialną;

-        będą stanowić przejaw działalności twórczej o indywidualnym charakterze, a nie wyłącznie techniczną realizację z góry ustalonych rozwiązań.

Oprogramowanie, które zostanie wytworzone przez Wnioskodawcę - w tym jego kod źródłowy - będzie stanowić program komputerowy podlegający ochronie na podstawie art. 74 ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach pokrewnych (t.j. Dz. U. z 2025 r. poz. 24, dalej: „ustawa o prawie autorskim”). Wnioskodawcy będą przysługiwać autorskie prawa majątkowe do tego programu komputerowego. Wnioskodawca będzie wyłącznym twórcą aplikacji „(…)” i nie będzie działał na podstawie licencji wyłącznej do cudzego programu ani na zlecenie właściciela cudzego programu.

Prawo to, jako mające zostać wytworzone i rozwijane przez Wnioskodawcę w ramach prowadzonej przez niego działalności badawczo-rozwojowej, będzie stanowić w ocenie Wnioskodawcy kwalifikowane prawo własności intelektualnej w rozumieniu art. 30ca ust. 2 pkt 8 u.p.d.o.f.

Planowany model dystrybucji i uzyskiwania dochodu (zdarzenie przyszłe)

Wnioskodawca planuje udostępniać aplikację „(...)” użytkownikom końcowym w modelu subskrypcyjnym za pośrednictwem platform pośredniczących - w tym w szczególności platform dystrybucyjnych i rozliczeniowych określanych dalej jako „A.” oraz „B.” - które będą pełnić funkcję pośrednika w sprzedaży i rozliczeniach z użytkownikami końcowymi (tzw. merchant of record), odpowiadając za obsługę płatności, wystawianie dokumentów rozliczeniowych wobec użytkowników końcowych oraz przekazywanie Wnioskodawcy należnego wynagrodzenia. Wnioskodawca zachowa pełnię autorskich praw majątkowych do aplikacji i nie zamierza przenosić ich ani na użytkowników końcowych, ani na platformy pośredniczące. Z chwilą aktywacji przez użytkownika końcowego subskrypcji, użytkownik uzyska niewyłączną, odpłatną, ograniczoną czasowo licencję na korzystanie z funkcjonalności aplikacji „(...)” na zasadach określonych w regulaminie/licencji użytkownika końcowego (...), który Wnioskodawca zamierza udostępniać przez pośrednika do akceptacji w formie elektronicznej przy instalacji aplikacji lub aktywacji subskrypcji.

Planowany regulamin będzie określał w szczególności:

(i)   pole eksploatacji - zakres korzystania z aplikacji ograniczony do użytku osobistego danego użytkownika końcowego,

(ii)  czas korzystania - odpowiadający okresowi opłaconej subskrypcji, oraz

(iii) brak przeniesienia autorskich praw majątkowych i zakaz udzielania sublicencji przez użytkownika.

Tak ukształtowany stosunek prawny będzie odpowiadał definicji umowy licencyjnej w rozumieniu art. 41 ust. 2 ustawy o prawie autorskim, zgodnie z którym umowa o korzystanie z utworu obejmuje pola eksploatacji wyraźnie w niej wymienione, oraz art. 67 tej ustawy, regulującego udzielenie licencji z określeniem zakresu, miejsca i czasu korzystania z utworu. Ponieważ Wnioskodawca zamierza udzielać wyłącznie licencji niewyłącznej w rozumieniu art. 67 ust. 2 ustawy o prawie autorskim, nie znajdzie zastosowania wymóg formy pisemnej pod rygorem nieważności przewidziany w art. 67 ust. 5 tej ustawy dla licencji wyłącznej - planowana forma elektroniczna (akceptacja regulaminu) będzie w pełni skuteczna prawnie.

Na dzień złożenia niniejszego wniosku Wnioskodawca nie rozpoczął jeszcze sprzedaży dostępu do aplikacji „(...)” za pośrednictwem wskazanych platform i nie uzyskał z tego tytułu żadnego przychodu - opisane powyżej zasady stanowią zatem zdarzenie przyszłe. W związku z tym Wnioskodawca nie ma obecnie wiedzy, jakim dokładnie sformułowaniem platformy pośredniczące („A.”, „B.”) będą posługiwać się w raportach rozliczeniowych, zestawieniach lub innych dokumentach przekazywanych Wnioskodawcy z tytułu wypłaty należnego wynagrodzenia - w szczególności, czy w opisie pozycji rozliczeniowej znajdzie się wprost słowo „licencja” lub „opłata licencyjna”, czy też zostanie użyte inne określenie funkcjonalne lub handlowe (np. „subscription revenue”, „vendor payment”, „payout” i podobne), przyjęte zgodnie z wewnętrzną praktyką nazewniczą danej platformy.

W ocenie Wnioskodawcy okoliczność ta pozostaje bez wpływu na kwalifikację prawnopodatkową uzyskiwanego wynagrodzenia. O charakterze prawnym świadczenia decyduje treść łączącego strony stosunku prawnego, a nie nazwa nadana temu świadczeniu w dokumencie rozliczeniowym lub raporcie płatniczym wystawionym przez podmiot pośredniczący.

Stanowisko to zostało potwierdzone w interpretacji indywidualnej Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z dnia 26 czerwca 2026 r., nr 0114-KDIP2-1.4010.162.2026.2.PK, w której organ uznał za prawidłowe stanowisko podatnika, zgodnie z którym przychody uzyskiwane za pośrednictwem platformy A. Marketplace (opisywane w rozliczeniach jako „Marketplace Vendor Payment”) oraz podmiotu pośredniczącego B. (opisywane jako „B. payout”) stanowią dochód z licencji na korzystanie z oprogramowania w rozumieniu przepisów o uldze IP Box, mimo że nazewnictwo stosowane przez te platformy nie posługiwało się wprost pojęciem „licencji”. Interpretacja ta dotyczyła podatku dochodowego od osób prawnych, jednak brzmienie art. 24d ust. 7 pkt. 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t.j. Dz. U. z 2026 r. poz. 554, dalej: „u.p.d.o.p.”) jest tożsame z brzmieniem art. 30ca ust. 7 pkt.1 u.p.d.o.f., wobec czego płynące z niej wnioski zachowują pełną aktualność na gruncie niniejszej sprawy.

Dochód z tytułu opłat uzyskiwanych za pośrednictwem platform pośredniczących stanowić będzie zatem, w ocenie Wnioskodawcy, dochód z opłat lub należności wynikających z licencji na korzystanie z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej w rozumieniu art. 30ca ust. 7 pkt 1 u.p.d.o.f. - niezależnie od tego, jakim sformułowaniem platformy pośredniczące określą wypłacane wynagrodzenie w swoich rozliczeniach.

W ramach prowadzonej działalności Wnioskodawca nie będzie uzyskiwał innych rodzajów dochodów niż wskazane powyżej opłaty za korzystanie z aplikacji, które byłyby przedmiotem niniejszego wniosku. Przedmiotem świadczenia Wnioskodawcy nie będzie wykonywanie usług analitycznych, konsultingowych, wdrożeniowych ani serwisowych na rzecz użytkownika, lecz udostępnienie funkcjonalności programu komputerowego stworzonego przez Wnioskodawcę - wszystkie operacje analityczne będą wykonywane automatycznie przez oprogramowanie bez udziału Wnioskodawcy. Wynagrodzenie będzie miało jednolity charakter i w całości będzie stanowić odpłatność za udzielenie licencji oraz zapewnienie dostępu do funkcjonalności aplikacji. Wnioskodawca nie zamierza wyodrębniać w jego ramach wynagrodzenia za inne, odrębne usługi.

Ewidencja i wskaźnik nexus

Wnioskodawca będzie prowadził na bieżąco, odrębną od podatkowej księgi przychodów i rozchodów, szczegółową ewidencję zgodną z wymogami art. 30cb ust. 1-3 u.p.d.o.f, w sposób zapewniający wyodrębnienie kwalifikowanego prawa własności intelektualnej oraz ustalenie przychodów, kosztów uzyskania przychodów i dochodu (straty) przypadających na to prawo, a także wyodrębnienie kosztów, o których mowa w art. 30ca ust. 4 u.p.d.of., w sposób zapewniający obliczenie wskaźnika nexus.

Wnioskodawca będzie obliczał wskaźnik nexus odrębnie dla kwalifikowanego prawa własności intelektualnej, zgodnie z art. 30ca ust. 4 u.p.d.o.f., na podstawie kosztów faktycznie poniesionych na prowadzoną bezpośrednio przez Wnioskodawcę działalność badawczo-rozwojową związaną z tym prawem.

Wnioskodawca nie będzie nabywał wyników prac badawczo-rozwojowych ani kwalifikowanych praw własności intelektualnej od innych podmiotów.

Prace badawczo-rozwojowe będą wykonywane wyłącznie na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej. Wnioskodawca nie będzie prowadził działalności poprzez zagraniczny zakład w rozumieniu właściwych umów o unikaniu podwójnego opodatkowania.

Wnioskodawca oświadcza, że wobec niego nie toczy się żadne postępowanie podatkowe, kontrola podatkowa, kontrola celno-skarbowa ani postępowanie przed sądem administracyjnym w zakresie objętym niniejszym wnioskiem.

Poza rozpoczęciem sprzedaży dostępu do aplikacji „(...)” za pośrednictwem opisanych platform pośredniczących, Wnioskodawca zamierza kontynuować prace rozwojowe nad aplikacją (w tym wdrażać kolejne funkcjonalności, moduły analityczne oraz integracje z zewnętrznymi źródłami danych) oraz uzyskiwać w przyszłości dochody z tytułu opłat za korzystanie z programu komputerowego na zasadach opisanych powyżej.

Ewidencja, o której mowa w art. 30cb u.p.d.o.f, będzie prowadzona w sposób nieprzerwany, a wskaźnik nexus będzie obliczany na analogicznych zasadach jak opisano powyżej.

Wnioskodawca nie planuje zmiany modelu monetyzacji ani formy prowadzenia działalności, przy czym nie wyklucza rozszerzenia w przyszłości dystrybucji o dodatkowe platformy pośredniczące o analogicznym charakterze (tj. pełniące funkcję pośrednika rozliczeniowego/sprzedażowego wobec użytkowników końcowych).

Uzupełnienie opisu zdarzenia przyszłego

Pod pojęciem „Oprogramowanie" Wnioskodawca rozumie aplikację mobilną „(...)" wraz ze wszystkimi jej modułami funkcjonalnymi, stanowiącymi łącznie jeden program komputerowy.

Aplikacja „(...)" ((...) (…)) będzie autorską aplikacją mobilną służącą do (…) i będzie obejmowała następujące, wzajemnie powiązane moduły:

-        Moduł danych (dziennik (…) i (…)) - będzie rejestrował (…) (…). Moduł będzie oparty na autorskim modelu danych zapewniającym przechowywanie i normalizację niejednorodnych danych (…).

-        Moduł analityczny - autorskie algorytmy będą przetwarzać zgromadzone dane i wykrywać zależności statystyczne pomiędzy poszczególnymi czynnikami (…); będą tworzone spersonalizowane wzorce i wnioski dla użytkownika.

-        Moduł wizualizacji i raportowania - będzie prezentował wyniki analizy w formie interaktywnych wykresów, kalendarza i map (...); będzie generował raporty PDF (…).

-        Moduł integracji z zewnętrznymi źródłami danych - będzie łączył się z (…) oraz platformami (…), sprowadzając dane zewnętrzne do jednolitego formatu wewnętrznego.

-        Interfejs użytkownika - zostanie zaprojektowany z uwzględnieniem (…).

-        Komponenty pomocnicze - powiadomienia i przypomnienia, lokalne przechowywanie danych, mechanizm subskrypcji (licencjonowanego dostępu do programu).

Wnioskodawca potwierdza: aplikacja „(...)", wraz ze wszystkimi wymienionymi modułami i funkcjonalnościami, będzie stanowiła jeden program komputerowy. Wszystkie moduły zostaną stworzone w ramach jednej bazy kodu, będą działać na wspólnej architekturze i wspólnym modelu danych, nie będą miały samodzielnego charakteru i nie będą mogły funkcjonować niezależnie od siebie - będą funkcjonalnymi częściami jednej całości. Aplikacja będzie dystrybuowana jako jeden produkt (jedna aplikacja w sklepie z aplikacjami) i będzie stanowiła jeden przedmiot prawa autorskiego - program komputerowy w rozumieniu art. 74 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych. Poszczególne moduły nie będą stanowiły odrębnych programów komputerowych.

Wszystkie wymienione niżej elementy zostaną opracowane przez Wnioskodawcę samodzielnie, od koncepcji po implementację w kodzie źródłowym:

• Moduł analityczny.

Wnioskodawca samodzielnie opracuje koncepcję i logikę analizy: algorytm korelujący wiele niejednorodnych zmiennych (…), w tym dobór metod analizy statystycznej, sposób budowania spersonalizowanych wzorców dla konkretnego użytkownika oraz logikę formułowania wniosków i ich wizualnej prezentacji. Wnioskodawca nie skorzysta z gotowych rozwiązań o takiej logice - będzie to wynik jego własnej pracy analitycznej i twórczej.

• Moduł danych.

Wnioskodawca samodzielnie zaprojektuje model danych zdolny do przechowywania i normalizacji heterogenicznych danych (…) pochodzących z różnych źródeł (wpis ręczny, platformy zewnętrzne), w tym obsługę nieregularnych szeregów czasowych i danych niekompletnych. Model zostanie zrealizowany z uwzględnieniem zasady privacy by design w odniesieniu do szczególnej kategorii danych osobowych – (…) - zgodnie z RODO.

• Algorytmy.

Autorskie będą: algorytm wykrywania zależności „(…)", logika oceny skuteczności (…), algorytmy agregacji i przygotowania danych do wykresów, kalendarza i map (...), a także logika generowania (…) raportu PDF.

• Integracja z zewnętrznymi źródłami.

Wnioskodawca samodzielnie opracuje warstwę integracji: połączenie z zewnętrznymi (…) oraz z platformami (…) i (…), w tym mechanizm ujednolicania danych z tych źródeł (różne formaty, jednostki miary, częstotliwość aktualizacji) i ich dopasowania do wewnętrznego modelu danych aplikacji.

• Technologie i narzędzia.

Aplikacja będzie tworzona w językach programowania (…) i (…), z wykorzystaniem natywnych środowisk programistycznych, lokalnych baz danych (…) i (…), interfejsów (…) i (…) oraz zewnętrznych (…). Wskazane technologie i biblioteki będą jedynie narzędziami - rezultatem twórczym będą własny kod źródłowy, architektura, model danych, algorytmy i interfejs, stworzone przez Wnioskodawcę.

Aplikacja zostanie zaprojektowana i napisana od podstaw; nie będzie kopią ani rutynową modyfikacją istniejącego oprogramowania. Jej indywidualny charakter będzie wyrażał się w:

(1) autorskim połączeniu funkcji - szczegółowego dziennika, wieloczynnikowej analizy (...) i spersonalizowanych wniosków w jednym narzędziu;

(2) własnych algorytmach analizy statystycznej, a nie typowych, szablonowych raportach;

(3) interfejsie zaprojektowanym specjalnie z myślą o korzystaniu w trakcie (…) - rozwiązaniu nieobecnym w typowych (…);

(4) przetwarzaniu danych z priorytetem dla prywatności (privacy by design).

Istniejące na rynku aplikacje o podobnym przeznaczeniu oferują przede wszystkim ręczny dziennik z podstawową statystyką; „(...)" będzie odróżniać własna logika analityczna, połączenie danych z zewnętrznych źródeł (…) z wpisami ręcznymi w ramach jednej analizy oraz dostosowanie interfejsu do (...). Platformy (…) i (…) będą pełniły wyłącznie funkcję źródeł danych wykorzystywanych przez aplikację, natomiast dystrybucja aplikacji do użytkowników końcowych będzie odbywała się za pośrednictwem sklepów (…) oraz (…).

Umowa licencyjna dotycząca korzystania z aplikacji „(...)" będzie zawierana bezpośrednio pomiędzy Wnioskodawcą, jako właścicielem autorskich praw majątkowych do programu komputerowego, a użytkownikiem końcowym. Platformy A. (…) i B. (…) nie będą stroną tej umowy licencyjnej ani nie będą podmiotem udzielającym użytkownikowi końcowemu licencji ani sublicencji na korzystanie z programu komputerowego „(...)".

Rola platform ogranicza się do prowadzenia cyfrowego sklepu z aplikacjami, umożliwienia pobrania aplikacji oraz obsługi procesu płatności.

W przypadku (…) wynika to wprost z Licensed Application End User License Agreement (…), zgodnie z którym licencja na aplikację jest udzielana użytkownikowi przez „Application Provider”, czyli dewelopera aplikacji, a nie przez (…).

(...) wskazuje także, że aplikacja jest licencjonowana, a nie sprzedawana użytkownikowi końcowemu. (...)

W przypadku platformy B. 01(...) wynika to z pkt 5.3 (...) (...) Developer Distribution Agreement, zgodnie z którym to deweloper (Wnioskodawca) udziela użytkownikowi niewyłącznej, ogólnoświatowej licencji na korzystanie z produktu. (...) w tym stosunku prawnym pełni funkcję pkt 3.1 - agenta/dostawcy usług marketplace, umożliwiającego techniczne udostępnienie aplikacji oraz podmiotu obsługującego proces płatności, nie będąc stroną umowy licencyjnej z użytkownikiem końcowym. (...)

W konsekwencji platformy A. i B. nie będą udzielały użytkownikom końcowym licencji ani sublicencji do programu komputerowego „(...)”, lecz jedynie umożliwią jego dystrybucję.

Pomiędzy Wnioskodawcą a platformami A. i B. będzie istniał stosunek prawny wynikający z regulaminów i umów deweloperskich dotyczących dystrybucji aplikacji za pośrednictwem (...) oraz (...) (...).

Na podstawie umów deweloperskich platformy A. i B. uzyskują uprawnienia niezbędne do dystrybucji aplikacji za pośrednictwem prowadzonych przez siebie sklepów cyfrowych oraz do wykonywania czynności technicznych związanych z jej udostępnianiem użytkownikom końcowym. (...) (...)

Prawa autorskie do programu komputerowego „(...)” pozostają przy Wnioskodawcy.

Platformy A. i B. nie będą posiadały autorskich praw majątkowych do programu komputerowego „(...)" ani nie będą uprawnione do udzielania użytkownikom końcowym licencji lub sublicencji na korzystanie z tego programu we własnym imieniu.

Nie będą one uprawnione do swobodnego korzystania z programu poza zakresem niezbędnym do jego dystrybucji za pośrednictwem prowadzonych sklepów internetowych.

Platformy będą korzystać wyłącznie z takich uprawnień, które są niezbędne do technicznego udostępnienia aplikacji użytkownikom końcowym w ramach (...) i (...) (...).

Środki pieniężne przekazywane Wnioskodawcy przez platformy A. i B. będą stanowiły wynagrodzenie za udzielenie użytkownikom końcowym licencji na korzystanie z programu komputerowego „(...)", pomniejszone o prowizję (opłatę) należną platformie za świadczone usługi dystrybucyjno-rozliczeniowe.

Ekonomicznie użytkownik końcowy dokonuje płatności za możliwość korzystania z aplikacji, natomiast platforma pobiera płatność w imieniu dewelopera, zatrzymuje należną jej prowizję za usługę dystrybucji oraz przekazuje pozostałą część wynagrodzenia Wnioskodawcy.

Przekazywane kwoty nie stanowią wynagrodzenia za udostępnienie programu komputerowego platformom A. lub B. ani wynagrodzenia za świadczenie usług przez Wnioskodawcę na rzecz tych platform.

Zgodnie z (...) (...) Developer Distribution Agreement użytkownik otrzymuje licencję bezpośrednio od dewelopera (pkt 5.3), natomiast (...) działa jako agent dewelopera oraz podmiot obsługujący proces sprzedaży i płatności (pkt 3.1 i 3.4). Płatności dokonywane przez użytkowników końcowych są pobierane przez operatora płatności i przekazywane deweloperowi po potrąceniu należnej platformie opłaty za świadczone usługi dystrybucji (pkt 3.4). Jednocześnie (...) nie nabywa żadnych praw własności intelektualnej do programu komputerowego (pkt 4.4).

W przypadku platformy (...) (...) użytkownik końcowy uzyskuje licencję bezpośrednio od Wnioskodawcy jako „Application Provider”. Wynika to wprost z (...), zgodnie z którym licencja do aplikacji podmiotu trzeciego jest udzielana przez jej dostawcę, a nie przez (...), natomiast aplikacje są „licensed, not sold”.

Jednocześnie wszelkie prawa do aplikacji pozostają przy jej dostawcy. Oznacza to, że środki przekazywane przez (...) stanowią ekonomicznie wynagrodzenie związane z korzystaniem przez użytkowników końcowych z programu komputerowego „(...)”, podczas gdy (...) pełni rolę platformy dystrybucyjnej i podmiotu obsługującego sprzedaż aplikacji za pośrednictwem (...).

W konsekwencji otrzymywane należności są funkcjonalnie związane z korzystaniem przez użytkowników końcowych z autorskiego prawa do programu komputerowego „(...)” i stanowią wynagrodzenie osiągane w związku z eksploatacją tego kwalifikowanego prawa własności intelektualnej.

Pytania

1.    Czy w świetle opisanego zdarzenia przyszłego działalność Wnioskodawcy polegająca na projektowaniu, tworzeniu oraz rozwijaniu aplikacji „(...)” będzie stanowić działalność badawczo-rozwojową w rozumieniu art. 5a pkt 38–40 u.p.d.o.f.?

2.    Czy autorskie prawo do programu komputerowego „(...)” (wraz z jego poszczególnymi funkcjonalnościami i modułami), które zostanie wytworzone i będzie rozwijane przez Wnioskodawcę w ramach opisanej działalności badawczo-rozwojowej, będzie stanowić kwalifikowane prawo własności intelektualnej w rozumieniu art. 30ca ust. 2 pkt 8 u.p.d.o.f.?

3.    Czy w opisanym zdarzeniu przyszłym dochód, jaki Wnioskodawca będzie uzyskiwał z tytułu udzielania użytkownikom końcowym licencji na korzystanie z aplikacji „(...)” w modelu subskrypcyjnym za pośrednictwem platform pośredniczących (A. oraz B.), będzie stanowił dochód z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej w rozumieniu art. 30ca ust. 7 pkt 1 u.p.d.o.f. i będzie mógł podlegać opodatkowaniu preferencyjną stawką 5%, o której mowa w art. 30ca ust. 1 u.p.d.o.f., z uwzględnieniem wskaźnika nexus obliczonego na podstawie art. 30ca ust. 4 u.p.d.o.f. oraz przy prowadzeniu odrębnej ewidencji, o której mowa w art. 30cb ust. 1–3 u.p.d.o.f. - niezależnie od tego, jakim sformułowaniem platformy pośredniczące określą to wynagrodzenie w swoich rozliczeniach?

Pana stanowisko w sprawie

W ocenie Wnioskodawcy odpowiedź na wszystkie trzy postawione pytania jest twierdząca.

Ad. 1. Działalność badawczo-rozwojowa

Zgodnie z art. 5a pkt. 38 u.p.d.o.f., działalność badawczo-rozwojowa oznacza działalność twórczą obejmującą badania naukowe lub prace rozwojowe, podejmowaną w sposób systematyczny w celu zwiększenia zasobów wiedzy oraz wykorzystania zasobów wiedzy do tworzenia nowych zastosowań. Zgodnie z art. 5a pkt 39 u.p.d.o.f., „badania naukowe” obejmują badania podstawowe oraz badania aplikacyjne w rozumieniu art. 4 ust. 2 pkt 1 i 2 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. - Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce. Z kolei zgodnie z art. 5a pkt 40 u.p.d.o.f., „pracami rozwojowymi” są prace rozwojowe w rozumieniu art. 4 ust. 3 ustawy - Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce, czyli działalność obejmująca nabywanie, łączenie, kształtowanie i wykorzystywanie dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności, w tym w zakresie narzędzi informatycznych lub oprogramowania, do projektowania i tworzenia zmienionych, ulepszonych lub nowych produktów, procesów lub usług, z wyłączeniem działalności obejmującej rutynowe i okresowe zmiany, nawet jeżeli takie zmiany mają charakter ulepszeń.

O prowadzeniu działalności badawczo-rozwojowej można mówić, gdy realizowane prace:

·         mają twórczy charakter,

·         są prowadzone w sposób systematyczny,

·         zostały podjęte w określonym celu - zwiększenia zasobów wiedzy oraz ich wykorzystania do tworzenia nowych zastosowań, oraz

·         obejmują badania naukowe lub prace rozwojowe.

Prace Wnioskodawcy nad aplikacją „(...)” - obejmujące zaprojektowanie autorskiego algorytmu korelacyjnego, opracowanie modelu danych dla heterogenicznych (…), integrację z zewnętrznymi (…) oraz wdrożenie zasad privacy by design - będą miały charakter twórczy, ponieważ ich rezultat będzie oryginalny i nie będzie stanowić odwzorowania istniejących rozwiązań ani ich rutynowej modyfikacji.

Prace te będą prowadzone w sposób systematyczny - metodyczny, zaplanowany i uporządkowany, w ramach iteracyjnego cyklu projektowania, prototypowania, implementacji i testowania. Ich celem będzie zwiększenie zasobów wiedzy Wnioskodawcy oraz wykorzystanie tej wiedzy do stworzenia nowego zastosowania, niewystępującego dotychczas w praktyce gospodarczej Wnioskodawcy - na początku prac Wnioskodawca nie będzie dysponował gotowym rozwiązaniem, a rezultat prac nie będzie możliwy do określenia z góry, co przesądza o istnieniu niepewności badawczej typowej dla prac rozwojowych. Kwalifikacja aktywności podatnika jako odpowiadającej pojęciu działalności badawczo-rozwojowej - w tym ocena, czy obejmuje ona kształtowanie i wykorzystywanie dostępnej wiedzy i umiejętności w zakresie oprogramowania do tworzenia nowych lub ulepszonych rozwiązań w rozumieniu art. 4 ust. 3 Prawa o szkolnictwie wyższym i nauce - stanowi element wykładni przepisów prawa podatkowego i mieści się w kompetencji organu interpretacyjnego.

Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 18 stycznia 2023 r., sygn. akt II FSK 943/22, wprost potwierdził, że okoliczność, iż przepisy prawa podatkowego (art. 5a pkt 38–40 u.p.d.o.f.) odwołują się do pojęć innej gałęzi prawa, nie zwalnia organu interpretacyjnego z obowiązku dokonania oceny prawnopodatkowej opisanej we wniosku działalności - wykładnia tych przepisów należy do jego kompetencji, ponieważ współkształtują one normę materialnego prawa podatkowego.

Stanowisko, zgodnie z którym samodzielne, systematyczne tworzenie i rozwijanie autorskiego oprogramowania przez osobę fizyczną prowadzącą jednoosobową działalność gospodarczą stanowi działalność badawczo-rozwojową w rozumieniu art. 5a pkt 38-40 u.p.d.o.f., znajduje potwierdzenie w licznych interpretacjach indywidualnych Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej dotyczących programistów działających w modelu SaaS, m.in. w interpretacjach z dnia 8 kwietnia 2026 r., nr 0113-KDWPT.4011.6.2026.2.KSM, z dnia 11 maja 2026 r., nr 0114-KDIP3-1.4011.268.2026.2.MŁ, oraz z dnia 24 kwietnia 2024 r., nr 0115-KDIT1.4011.260.2022.10.JG.

Ad. 2. Kwalifikowane prawo własności intelektualnej

Zgodnie z art. 30ca ust. 2 pkt 8 u.p.d.o.f., kwalifikowanym prawem własności intelektualnej jest m.in. autorskie prawo do programu komputerowego podlegające ochronie prawnej na podstawie odrębnych przepisów, którego przedmiot ochrony został wytworzony, rozwinięty lub ulepszony przez podatnika w ramach prowadzonej przez niego działalności badawczo-rozwojowej.

Jak wskazał Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w wyroku z dnia 29 października 2020 r., sygn. akt I SA/Sz 619/20, kwalifikowanym IP jest prawo własności intelektualnej spełniające łącznie trzy warunki:

·         zostało wytworzone, rozwinięte lub ulepszone przez podatnika w ramach prowadzonej przez niego działalności badawczo-rozwojowej,

·         należy do jednej z kategorii wymienionych w zamkniętym katalogu art. 30ca ust. 2 u.p.d.o.f., oraz

·         podlega ochronie prawnej na podstawie przepisów odrębnych ustaw lub ratyfikowanych umów międzynarodowych.

Aplikacja „(...)”, w tym jej kod źródłowy, będzie stanowić program komputerowy w rozumieniu art. 74 ustawy o prawie autorskim, podlegający ochronie jak utwór literacki - pierwszy warunek testu będzie zatem spełniony. Autorskie prawo do programu komputerowego zostało wprost wymienione w zamkniętym katalogu art. 30ca ust. 2 pkt 8 u.p.d.o.f. - spełniony będzie zatem i drugi warunek. Wreszcie, jak wykazano powyżej, program ten zostanie wytworzony i będzie rozwijany przez Wnioskodawcę w ramach opisanej działalności badawczo-rozwojowej - spełniony będzie zatem i trzeci warunek.

W konsekwencji autorskie prawo do programu komputerowego „(...)” będzie stanowić kwalifikowane prawo własności intelektualnej w rozumieniu art. 30ca ust. 2 pkt 8 u.p.d.o.f.

Ad. 3. Dochód z licencji uzyskiwanej za pośrednictwem platform pośredniczących

Zgodnie z art. 30ca ust. 7 pkt 1 u.p.d.o.f., dochodem z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej jest dochód osiągnięty z opłat lub należności wynikających z umowy licencyjnej, która dotyczy kwalifikowanego prawa własności intelektualnej.

Jak wskazano w opisie zdarzenia przyszłego, z chwilą aktywacji subskrypcji użytkownik końcowy uzyska niewyłączną, odpłatną i czasowo ograniczoną licencję na korzystanie z aplikacji „(...)” - stosunek ten spełnia przesłanki umowy licencyjnej w rozumieniu art. 41 ust. 2 oraz art. 67 ustawy o prawie autorskim: określa pole eksploatacji (użytek osobisty użytkownika końcowego), czas korzystania (okres subskrypcji) oraz wyklucza przeniesienie autorskich praw majątkowych.

Opłaty pobierane od użytkowników za pośrednictwem platform pośredniczących będą zatem mieściły się w katalogu, o którym mowa w art. 30ca ust. 7 pkt 1 u.p.d.o.f. Fakt, że opłaty te będą przekazywane Wnioskodawcy za pośrednictwem platform pośredniczących (A., B.), pełniących funkcję pośrednika rozliczeniowo-sprzedażowego (merchant of record) wobec użytkowników końcowych, nie zmienia powyższej kwalifikacji - Wnioskodawca będzie zachowywał pełnię autorskich praw majątkowych do aplikacji, a platformy pośredniczące nie będą nabywały jakichkolwiek praw do oprogramowania, ograniczając się do obsługi płatności i dystrybucji. Analogicznie nie ma znaczenia, że Wnioskodawca nie zna obecnie dokładnego sformułowania, jakim platformy te będą opisywać wypłacane wynagrodzenie w swoich rozliczeniach (np. „subscription revenue”, „vendor payment”, „payout”) - o kwalifikacji prawnopodatkowej decyduje treść stosunku prawnego łączącego Wnioskodawcę z użytkownikiem końcowym (określona w regulaminie/licencji (...)), a nie terminologia stosowana przez pośrednika rozliczeniowego w dokumentach płatniczych.

Jak wskazał Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej w interpretacji z dnia 26 czerwca 2026 r., nr 0114-KDIP2-1.4010.162.2026.2.PK, wynagrodzenie opisywane przez platformę A. Marketplace jako „Marketplace Vendor Payment” oraz przez podmiot B. jako „B. payout” stanowi dochód z licencji na korzystanie z oprogramowania kwalifikujący się do preferencji IP Box -imo braku dosłownego użycia słowa „licencja” w nazewnictwie stosowanym przez te platformy. Z uwagi na tożsame brzmienie art. 24d ust. 7 pkt 1 u.p.d.o.p. i art. 30ca ust. 7 pkt 1 u.p.d.o.f, wnioski z tej interpretacji znajdują pełne zastosowanie w niniejszej sprawie.

Zgodnie z art. 30ca ust. 4 u.p.d.o.f., kwalifikowanym dochodem z kwalifikowanego IP jest iloczyn dochodu z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej osiągniętego w roku podatkowym oraz wskaźnika nexus obliczonego według wzoru określonego w tym przepisie. Wnioskodawca będzie obliczał ten wskaźnik odrębnie dla posiadanego kwalifikowanego IP, na podstawie kosztów faktycznie poniesionych na prowadzoną bezpośrednio działalność badawczo-rozwojową (litera a wzoru), nie nabywając wyników prac B+R ani kwalifikowanych praw własności intelektualnej od innych podmiotów.

Wnioskodawca spełnia również warunek formalny określony w art. 30cb ust. 1–3 u.p.d.o.f, prowadząc odrębną ewidencję umożliwiającą wyodrębnienie kwalifikowanego IP oraz ustalenie przypadających na nie przychodów, kosztów i dochodu, a także pozycji niezbędnych do obliczenia wskaźnika nexus.

Stanowisko, zgodnie z którym dochód z opłat licencyjnych/subskrypcyjnych uzyskiwany przez osobę fizyczną prowadzącą jednoosobową działalność gospodarczą - w tym za pośrednictwem platform pośredniczących - stanowi dochód z kwalifikowanego IP podlegający opodatkowaniu stawką 5%, znajduje potwierdzenie w przywołanych już interpretacjach nr 0113-KDWPT.4011.6.2026.2.KSM i nr 0114-KDIP3-1.4011.268.2026.2.MŁ, a także w interpretacji nr 0111-KDIB1-3.4010.167.2025.2.JKU, w której organ wprost uznał model SaaS za kwalifikujący się do preferencji IP Box.

Biorąc pod uwagę powyższe, w ocenie Wnioskodawcy:

(1) działalność Wnioskodawcy polegająca na projektowaniu, tworzeniu i rozwijaniu aplikacji „(...)” będzie stanowić działalność badawczo-rozwojową w rozumieniu art. 5a pkt 38-40 u.p.d.o.f;

(2) autorskie prawo do tej aplikacji będzie stanowić kwalifikowane prawo własności intelektualnej
w rozumieniu art. 30ca ust. 2 pkt 8 u.p.d.o.f.; oraz

(3) dochód, jaki Wnioskodawca będzie uzyskiwał z tytułu licencji udzielanych użytkownikom końcowym za pośrednictwem platform pośredniczących, będzie stanowił kwalifikowany dochód z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej w rozumieniu art. 30ca ust. 7 pkt 1 u.p.d.o.f. i będzie mógł podlegać opodatkowaniu preferencyjną stawką 5%, o której mowa w art. 30ca ust. 1 u.p.d.o.f., po zastosowaniu wskaźnika nexus (art. 30ca ust. 4) i przy zachowaniu warunków ewidencyjnych (art. 30cb ust. 1-3) - niezależnie od nazewnictwa nadawanego temu wynagrodzeniu przez platformy pośredniczące.

W związku z powyższym Wnioskodawca wnosi o potwierdzenie prawidłowości przedstawionego powyżej stanowiska.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest prawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 592 ze zm.):

Źródła przychodów

Zgodnie z art. 10 ust. 1 pkt 3 ww. ustawy:

W myśl art. 5a pkt 6 tejże ustawy:

Stosownie natomiast do treści art. 5b ust. 1 ww. ustawy:

Definicja działalności badawczo-rozwojowej

W związku z tym, że przepisy dotyczące IP Box odnoszą się do działalności badawczo-rozwojowej, należy także przytoczyć definicje, które wynikają w tym zakresie z ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych i ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. – Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1571 ze zm.).

Zgodnie z art. 5a pkt 38 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

W myśl art. 5a pkt 39 ww. ustawy:

Definicja prac rozwojowych

Z kolei w definicji prac rozwojowych zawartej w art. 5a pkt 40 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wskazano, że:

Na podstawie art. 4 ust. 2 tej ustawy:

Natomiast zgodnie z art. 4 ust. 3 ustawy – Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce:

W przedstawionym zdarzeniu przyszłym wskazał Pan, że w ramach prowadzonej jednoosobowej działalności gospodarczej będzie Pan samodzielnie projektował, tworzył i rozwijał autorską aplikację mobilną „(...)”, służącą do (…).

Aplikacja będzie obejmowała w szczególności moduł danych, moduł analityczny, moduł wizualizacji i raportowania, moduł integracji z zewnętrznymi źródłami danych, interfejs użytkownika oraz komponenty pomocnicze. Wszystkie wskazane elementy będą tworzone w ramach jednej bazy kodu, wspólnej architektury oraz wspólnego modelu danych. Poszczególne moduły nie będą posiadały samodzielnego charakteru i nie będą mogły funkcjonować niezależnie od pozostałych elementów aplikacji. W konsekwencji będą one stanowiły funkcjonalne części jednego programu komputerowego.

Na wstępie trzeba podkreślić, że z pracami badawczo-rozwojowymi mamy do czynienia wówczas, gdy wykorzystuje się dostępną wiedzę z dziedziny nauki, technologii oraz innej wiedzy i umiejętności do tworzenia nowych lub ulepszenia istniejących produktów/usług. Wobec powyższego ocena czy prowadzone przez Pana prace programistyczne stanowią działalność badawczo-rozwojową dokonana zostanie w kontekście wskazanych przez Pana efektów tych prac (programów opisanych we wniosku).

Kryteria działalności badawczo-rozwojowej

Z ustawowej definicji zawartej w regulacjach ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wynika, że działalność badawczo-rozwojowa musi mieć charakter twórczy. Jak podaje słownik języka polskiego PWN, działalność twórcza to zespół działań podejmowanych w kierunku tworzenia (działalność – zespół działań podejmowanych w jakimś celu), powstania czegoś (twórczy – mający na celu tworzenie, tworzyć – powodować powstanie czegoś). W doktrynie prawa autorskiego podkreśla się natomiast, że cecha twórczości związana jest przede wszystkim z rezultatem działalności człowieka o charakterze kreacyjnym i jest spełniona wówczas, gdy istnieje nowy wytwór intelektu. Działalność twórcza oznacza, że „ustawodawca za przedmiot prawa autorskiego uznaje tylko rezultat (przejaw) takiego działania, który choćby w minimalnym stopniu odróżnia się od innych rezultatów takiego samego działania, a zatem, że posiada cechę nowości, której stopień nie ma znaczenia”. Zatem twórczość działalności badawczo-rozwojowej może przejawiać się opracowywaniem nowych koncepcji, narzędzi, rozwiązań niewystępujących dotychczas w praktyce gospodarczej podatnika lub na tyle innowacyjnych, że w znacznym stopniu odróżniają się od rozwiązań już funkcjonujących u podatnika.

Jak wynika z przedstawionego opisu, prace nad aplikacją będą miały charakter twórczy. Nie będzie Pan bowiem dokonywał jedynie rutynowej modyfikacji istniejącego oprogramowania, lecz samodzielnie opracuje Pan koncepcję, architekturę systemu, model danych, logikę działania, algorytmy oraz interfejs użytkownika.

W szczególności samodzielnie opracuje Pan autorski algorytm pozwalający na analizowanie zależności pomiędzy wieloma niejednorodnymi zmiennymi, (…). Samodzielnie opracowany zostanie również model danych umożliwiający przechowywanie i normalizację heterogenicznych danych (…), w tym danych pochodzących z różnych źródeł.

Twórczy charakter prac będzie przejawiał się również w samodzielnym opracowaniu algorytmów wykrywania zależności pomiędzy określonymi czynnikami (…), logiki oceny skuteczności (…), sposobu agregowania i przygotowywania danych do prezentacji, logiki generowania raportów oraz mechanizmów integracji danych z zewnętrznych źródeł.

Ponadto projektowany przez Pana interfejs użytkownika zostanie dostosowany do specyfiki korzystania z aplikacji podczas (…), w szczególności poprzez (...).

Nie będzie Pan korzystał z gotowych rozwiązań, które pozwalałyby na kompleksową realizację opisanych funkcjonalności bez konieczności samodzielnego opracowania ich logiki. Wykorzystywane technologie, języki programowania, biblioteki oraz interfejsy programistyczne będą stanowiły jedynie narzędzia wykorzystywane w procesie tworzenia własnego rozwiązania.

Powyższe prowadzi do wniosku, że rezultatem Pana działalności będzie nowy i indywidualny rezultat o charakterze niematerialnym, będący wynikiem Pana własnej działalności twórczej.

Zatem prowadzona przez Pana działalność w zakresie tworzenia i rozwijania aplikacji mobilnej „(...)” ma twórczy charakter.

Kolejnym kryterium działalności badawczo-rozwojowej jest prowadzenie tej działalności w sposób systematyczny.

Zgodnie ze słownikiem języka polskiego PWN, słowo systematyczny oznacza (i) robiący coś regularnie i starannie, (ii) o procesach: zachodzący stale od dłuższego czasu, (iii) o działaniach: prowadzony w sposób uporządkowany, według pewnego systemu; też: o efektach takich działań; planowy, metodyczny. W związku z tym, że w definicji działalności badawczo-rozwojowej słowo „systematyczny” występuje w sformułowaniu „podejmowaną (działalność) w sposób systematyczny”, a więc odnosi się do „działalności”, czyli zespołu działań podejmowanych w jakimś celu, najbardziej właściwą definicją systematyczności w omawianym zakresie jest definicja obejmująca prowadzenie działalności w sposób uporządkowany, według pewnego systemu. Zatem słowo systematycznie odnosi się również do działalności prowadzonej w sposób metodyczny, zaplanowany i uporządkowany. To oznacza, że działalność badawczo-rozwojowa jest prowadzona systematycznie niezależnie od tego, czy podatnik stale prowadzi prace badawczo-rozwojowe, czy tylko od czasu do czasu, a nawet incydentalnie, co wynika z charakteru prowadzonej przez niego działalności oraz potrzeb rynku, klientów, sytuacji mikro i makroekonomicznej. Z powyższego wynika, że spełnienie kryterium „systematyczności” danej działalności nie jest uzależnione od ciągłości tej działalności, w tym od określonego czasu przez jaki działalność taka ma być prowadzona ani też od istnienia planu co do prowadzenia przez podatnika podobnej działalności w przyszłości. Wystarczające jest, aby podatnik zaplanował i przeprowadził chociażby jeden projekt badawczo-rozwojowy, przyjmując dla niego określone cele do osiągnięcia, harmonogram i zasoby. Taka działalność może być uznana za działalność systematyczną, tj. prowadzoną w sposób metodyczny, zaplanowany i uporządkowany.

Jak wskazał Pan w opisie zdarzenia przyszłego, prace będą prowadzone w sposób zaplanowany, metodyczny i uporządkowany, w ramach kolejnych etapów obejmujących projektowanie, prototypowanie, implementację i testowanie następnych wersji oprogramowania.

Systematyczność prac będzie przejawiała się również w tym, że po stworzeniu podstawowej wersji aplikacji będzie Pan kontynuował prace rozwojowe, obejmujące m.in. wdrażanie kolejnych funkcjonalności, modułów analitycznych oraz integracji z zewnętrznymi źródłami danych.

Zatem kolejne kryterium definicji działalności badawczo-rozwojowej, tj. prowadzenie działalności w sposób systematyczny, w odniesieniu do tworzonej i rozwijanej przez Pana aplikacji mobilnej „(...)” jest spełnione.

Powyżej omówione dwa kryteria działalności badawczo-rozwojowej dotyczą charakteru i organizacji prowadzenia tej działalności, podczas gdy ostatnie, trzecie kryterium, dotyczy rezultatu prowadzenia tej działalności, tj. zwiększenia zasobów wiedzy oraz wykorzystania zasobów wiedzy do tworzenia nowych zastosowań.

W konsekwencji – głównym zadaniem dla zarządzającego projektem badawczo-rozwojowym jest zlokalizowanie i zidentyfikowanie zasobów wiedzy przed rozpoczęciem działań projektowych; zasobów w ujęciu funkcjonalnym i celowościowym, czyli podlegającym zwiększeniu oraz możliwym i właściwym do wykorzystania zwiększonej wiedzy do nowych zastosowań. Lokalizacja i identyfikacja wiedzy obejmują szereg działań, w tym określenie stanu wiedzy, miejsca, sposobu jej wykorzystania oraz selekcji pod względem przydatności do realizacji celu projektu.

Jak wynika z opisu zdarzenia celem prac będzie zwiększenie zasobów Pana wiedzy oraz wykorzystanie tej wiedzy do stworzenia nowego zastosowania w postaci autorskiego programu komputerowego służącego do analizy danych dotyczących (…).

Istotne jest również, że na początku prac nie będzie Pan dysponował gotowym rozwiązaniem umożliwiającym wiarygodne identyfikowanie zależności pomiędzy wieloma czynnikami a występowaniem (…). Osiągnięcie zamierzonego rezultatu będzie wymagało przeprowadzenia eksperymentów dotyczących sposobu modelowania danych, doboru metod statystycznych i algorytmów analitycznych oraz weryfikacji ich skuteczności.

Rezultat tych prac nie będzie znany ani możliwy do określenia z góry. W toku prac będzie Pan zatem rozwiązywał problemy techniczne i analityczne wymagające wykorzystania wiedzy z zakresu programowania, modelowania danych, analizy statystycznej oraz przetwarzania danych.

Przedstawione czynności będą zatem obejmowały nabywanie, łączenie, kształtowanie i wykorzystywanie dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności w zakresie narzędzi informatycznych i oprogramowania w celu projektowania i tworzenia nowego produktu.

Nie będą to przy tym rutynowe ani okresowe zmiany istniejącego oprogramowania. Charakter prac będzie wykraczał poza zwykłe czynności utrzymaniowe lub techniczne, ponieważ ich istotą będzie stworzenie od podstaw nowego rozwiązania informatycznego, obejmującego własną architekturę, model danych, algorytmy analityczne i interfejs użytkownika.

Zatem powyższe pozwala uznać, że wykorzystuje Pan istniejące zasoby wiedzy w celu tworzenia nowych zastosowań.

Kluczowe jest zawarte w definicji działalności badawczo-rozwojowej rozróżnienie, które wskazuje, że taka działalność obejmuje dwa rodzaje aktywności, tj.:

-        badania podstawowe i badania aplikacyjne zdefiniowane w art. 4 ust. 2 pkt 1 i 2 ustawy Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce oraz

-        prace rozwojowe, o których mowa w art. 4 ust. 3 tej ustawy.

Należy zwrócić uwagę na wyłączenie zawarte w art. 4 ust. 3 tej ustawy, mogące odnosić się do wielu przejawów aktywności podatnika. Zastrzeżenie zostało wprowadzone w celu wyeliminowania z zakresu działalności badawczo-rozwojowej tych przejawów aktywności podatnika, które mimo ulepszenia istniejących procesów lub usług, z uwagi na swoją cykliczność (okresowość) oraz brak innowacyjnego charakteru (rutynowość), nie mogą stanowić prac rozwojowych.

Pojęcie działalności badawczo-rozwojowej obejmuje również prace rozwojowe w rozumieniu Prawa o szkolnictwie wyższym i nauce.

Prace rozwojowe polegają na nabywaniu, łączeniu, kształtowaniu i wykorzystywaniu dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności – przy czym użyty przez ustawodawcę spójnik „i” wskazuje, że aby uznać działania za prace rozwojowe konieczne jest zaistnienie wszystkich tych czynności, tj.:

·      nabycia dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności;

·      łączenia dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności;

·      kształtowania dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności;

·      wykorzystania dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności.

Prace rozwojowe bazują zatem na dostępnej wiedzy – w zależności od celów, jakie przyjęto dla prowadzenia prac, będzie to wiedza z określonej dziedziny lub dziedzin. Prace te obejmują kolejno:

• nabycie wiedzy i umiejętności, czyli pozyskanie wiedzy/umiejętności, zapoznanie się z wiedzą, zrozumienie jej;
• łączenie wiedzy i umiejętności, czyli znalezienie takich zależności pomiędzy wiedzą z różnych zakresów, dziedzin lub wiedzy wynikającej z różnych badań naukowych oraz pomiędzy umiejętnościami, które są istotne z punktu widzenia postawionych celów badań rozwojowych;
• kształtowanie wiedzy i umiejętności, czyli takie „ułożenie” efektów nabywania i łączenia wiedzy i umiejętności lub takie sformułowanie wniosków płynących z tych procesów, aby można je było wykorzystać dla realizacji postawionych celów prac rozwojowych;
• wykorzystanie wiedzy i umiejętności, czyli ich użycie, posłużenie się nimi dla osiągnięcia celów prac rozwojowych.

Co istotne, całość ww. czynności służy:

• planowaniu produkcji oraz
• projektowaniu i tworzeniu zmienionych, ulepszonych lub nowych produktów, procesów lub usług.

Chodzi przy tym o konkretne produkty, konkretne procesy lub konkretne usługi albo konkretne rodzaje produktów, procesów lub usług. Podmiot prowadzący prace rozwojowe organizuje je z uwzględnieniem specyfiki konkretnych produktów, procesów lub usług – od niej zależą potrzeby prowadzenia prac rozwojowych i ich zakres.

Jednocześnie ustawodawca wyłączył z definicji prac rozwojowych działalność obejmującą rutynowe i okresowe zmiany wprowadzane do produktów, procesów lub usług, nawet jeżeli takie zmiany mają charakter ulepszeń. O tym, jakie zmiany do produktów, procesów lub usług mają charakter rutynowy (wykonywany często i niemal automatycznie) i okresowy (powtarzający się, występujący co pewien czas) będzie każdorazowo decydował charakter konkretnych produktów, procesów bądź usług.

Jak wynika z opisu sprawy, rezultaty Pana prac nad aplikacją mobilną „(...)” będą miały indywidualny i twórczy charakter oraz będą stanowiły przejaw Pana własnej działalności twórczej. Powstaną w wyniku samodzielnego procesu obejmującego opracowanie koncepcji, projektowanie architektury i modelu danych, opracowanie algorytmów, implementację oraz testowanie kolejnych wersji oprogramowania.

Rezultaty Pana prac nie będą stanowiły wyłącznie technicznej realizacji z góry określonych rozwiązań. Sposób realizacji funkcjonalności, dobór technologii, architektura aplikacji, model danych, logika działania oraz rozwiązanie problemów technicznych będą należały do Pana.

Efektem Pana prac będzie autorska aplikacja mobilna „(...)”, obejmująca w szczególności moduł danych, moduł analityczny, algorytmy analizy i przetwarzania danych, mechanizmy integracji z zewnętrznymi źródłami danych, moduł wizualizacji i raportowania oraz dedykowany interfejs użytkownika. Elementy te będą stanowiły nowe wartości niematerialne, do których autorskie prawa majątkowe będą przysługiwały Panu jako twórcy. W konsekwencji efekty Pana prac będą odznaczały się oryginalnym i twórczym charakterem, nie będą stanowiły jedynie rutynowej modyfikacji istniejącego oprogramowania oraz będą podlegały ochronie na podstawie art. 74 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych.

Zatem powyższe pozwala uznać, że opisana przez Pana działalność w zakresie tworzenia i rozwijania aplikacji mobilnej „(...)” spełnia warunki do uznania jej za prace rozwojowe.

Mając powyższe na uwadze, należy stwierdzić, że działalność polegająca na projektowaniu, tworzeniu i rozwijaniu przez Pana aplikacji „(...)” spełnia definicję działalności badawczo-rozwojowej w rozumieniu art. 5a pkt 38 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Należy przy tym podkreślić, że działalnością badawczo-rozwojową nie jest całość usług świadczonych przez Pana ani też całość prowadzonej przez Pana działalności programistycznej, ale wyłącznie te działania, które ściśle dotyczą tworzenia innowacyjnych rozwiązań służących stworzeniu nowego produktu – takich jak te, które zostały wymienione we wniosku i jego uzupełnieniu i w warunkach działalności wynikających z wniosku i jego uzupełnienia.

Zatem Pana stanowisko w zakresie pytania nr 1 jest prawidłowe.

Opodatkowanie preferencyjną stawką podatku

Przedsiębiorcy osiągający dochody generowane przez prawa własności intelektualnej od 1 stycznia 2019 r. mogą korzystać z preferencyjnej stawki w podatku dochodowym.

Zgodnie z art. 30ca ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

W myśl art. 30ca ust. 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Stosownie do art. 30ca ust. 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Należy przyjąć, że dochody z kwalifikowanego IP mogą być opodatkowane na preferencyjnych zasadach w takim zakresie, w jakim kwalifikowane IP wytwarza dochody w efekcie prac badawczo-rozwojowych prowadzonych przez podatnika. Innymi słowy, skorzystanie z preferencji IP Box jest możliwe w sytuacji występowania związku między dochodem kwalifikującym się do preferencji a kosztami faktycznie poniesionymi w celu jego uzyskania.

Zgodnie natomiast z ust. 4 art. 30ca ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Na podstawie art. 30ca ust. 5 ww. ustawy:

Stosownie do treści art. 30ca ust. 7 przywołanej ustawy:

Na mocy art. 30ca ust. 11 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Zatem, podatnik, który osiągnął w ciągu roku dochód z kwalifikowanego IP i decyduje, że wobec tego dochodu będzie stosował 5% stawkę podatku, jest zobowiązany do wykazania tego dochodu w zeznaniu rocznym składanym za rok, w którym ten dochód został osiągnięty. Podatnik ma prawo stosować 5% stawkę podatkową do dochodu z tego konkretnego kwalifikowanego IP w okresie, w którym kwalifikowane IP posiada ochronę prawną.

Ponadto należy wskazać, że podatnik, który chce skorzystać z ww. preferencji jest zobowiązany prowadzić szczegółową ewidencję rachunkową w sposób umożliwiający obliczenie podstawy opodatkowania, w tym powiązanie ponoszonych kosztów prac badawczo-rozwojowych z osiąganymi dochodami z kwalifikowanych praw własności intelektualnej powstałymi w wyniku przeprowadzenia tych prac.

Przepisy o IP BOX nie narzucają podatnikom konkretnej formy ewidencjonowania zdarzeń na cele stosowania preferencji IP Box.

Zgodnie bowiem z art. 30cb ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Stosownie do treści art. 30cb ust. 2 ww. ustawy:

Zgodnie z art. 30cb ust. 3 powołanej ustawy:

Zatem, podatnik, który osiągnął w ciągu roku dochód z kwalifikowanego IP i decyduje, że wobec tego dochodu będzie stosował 5% stawkę podatku, jest zobowiązany do wykazania tego dochodu w zeznaniu rocznym składanym za rok, w którym ten dochód został osiągnięty.

Należy także wskazać, że oprogramowanie – definiowane, jako ogół informacji w postaci zestawu instrukcji, zaimplementowanych interfejsów i zintegrowanych danych przeznaczonych dla komputera do realizacji wyznaczonych celów – podlega ochronie jak utwór literacki z art. 1 ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach pokrewnych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 24 ze zm.).

Stąd oprogramowanie może być uznane za kwalifikowane IP, w świetle art. 30ca ust. 2 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, jeśli jego wytworzenie, rozszerzenie lub ulepszenie jest wynikiem prac badawczo-rozwojowych.

Zgodnie z art. 74 ust. 2 powołanej ustawy:

Z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej będziemy mieli do czynienia przy spełnieniu łącznie trzech warunków:

a)  przedmiot ochrony jest wytworzony przez podatnika w ramach prowadzonej przez niego działalności badawczo-rozwojowej, oraz

b)  należy do jednej z kategorii wymienionych w katalogu w art. 30ca ust. 2 ustawy o PIT;

c)  podlega ochronie prawnej na podstawie przepisów odrębnych ustaw lub ratyfikowanych umów międzynarodowych, których stroną jest Rzeczpospolita Polska, oraz innych umów międzynarodowych, których stroną jest Unia Europejska.

W przedstawionym zdarzeniu przyszłym wskazał Pan, że aplikacja „(...)”, wraz ze wszystkimi opisanymi modułami i funkcjonalnościami, będzie stanowiła jeden program komputerowy.

Program będzie tworzony w całości przez Pana, od etapu koncepcji i projektowania, poprzez opracowanie architektury i modelu danych, aż do implementacji kodu źródłowego.

Zgodnie z art. 74 ust. 1 ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach pokrewnych programy komputerowe podlegają ochronie jak utwory literackie, przy czym ochroną objęte są wszystkie formy wyrażenia programu komputerowego.

Kod źródłowy aplikacji „(...)” będzie zatem stanowił program komputerowy podlegający ochronie na podstawie ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych.

Jednocześnie autorskie prawo do programu komputerowego zostało wprost wymienione w katalogu kwalifikowanych praw własności intelektualnej zawartym w art. 30ca ust. 2 pkt 8 u.p.d.o.f.

Jak wskazał Pan w opisie zdarzenia przyszłego, będzie Pan wyłącznym twórcą aplikacji „(...)”, a autorskie prawa majątkowe do programu komputerowego będą przysługiwały Panu. Nie będzie Pan nabywał praw do gotowego programu komputerowego od innych podmiotów ani nie będzie działał na podstawie licencji wyłącznej do cudzego programu.

Ponadto program komputerowy „(...)” zostanie wytworzony i będzie rozwijany w ramach opisanej wyżej działalności badawczo-rozwojowej.

W konsekwencji zostaną spełnione przesłanki określone w art. 30ca ust. 2 pkt 8 u.p.d.o.f.

Należy zatem uznać, że autorskie prawo majątkowe do programu komputerowego „(...)”, obejmującego wszystkie opisane przez Pana moduły i funkcjonalności stanowiące łącznie jeden program komputerowy, będzie stanowiło kwalifikowane prawo własności intelektualnej w rozumieniu art. 30ca ust. 2 pkt 8 u.p.d.o.f.

Zatem Pana stanowisko w zakresie pytania nr 2 jest prawidłowe.

Dochód z licencji na korzystanie z programu komputerowego uzyskiwany za pośrednictwem platform dystrybucyjnych

Zgodnie z art. 30ca ust. 7 pkt 1 u.p.d.o.f. dochodem z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej jest dochód osiągnięty z opłat lub należności wynikających z umowy licencyjnej, która dotyczy kwalifikowanego prawa własności intelektualnej.

W przedstawionym zdarzeniu przyszłym wskazał Pan, że zamierza udostępniać aplikację „(...)” użytkownikom końcowym w modelu subskrypcyjnym.

Z chwilą aktywacji przez użytkownika końcowego subskrypcji użytkownik uzyska niewyłączną, odpłatną i ograniczoną czasowo licencję na korzystanie z funkcjonalności aplikacji „(...)”, na zasadach określonych w regulaminie/licencji użytkownika końcowego (...).

Planowany stosunek prawny będzie określał w szczególności zakres korzystania z programu, czas korzystania oraz brak przeniesienia autorskich praw majątkowych na użytkownika końcowego.

Wnioskodawca zachowa zatem autorskie prawa majątkowe do programu komputerowego, natomiast użytkownik końcowy uzyska jedynie uprawnienie do korzystania z programu w zakresie określonym w umowie licencyjnej.

Taki sposób korzystania z programu odpowiada konstrukcji umowy licencyjnej określonej w art. 41 ust. 2 oraz art. 67 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych.

W szczególności udzielana licencja będzie licencją niewyłączną. Użytkownik nie nabędzie autorskich praw majątkowych do programu, nie będzie również uprawniony do udzielania sublicencji.

W konsekwencji należności otrzymywane przez Pana w związku z udostępnianiem użytkownikom końcowym aplikacji „(...)” będą stanowiły opłaty lub należności wynikające z umowy licencyjnej dotyczącej kwalifikowanego prawa własności intelektualnej, o których mowa w art. 30ca ust. 7 pkt 1 u.p.d.o.f.

Na powyższą kwalifikację nie powinien wpływać fakt, że sprzedaż dostępu do aplikacji będzie odbywała się za pośrednictwem platform A. oraz B.

Z przedstawionego opisu wynika bowiem, że platformy te będą pełniły funkcję pośredników w dystrybucji aplikacji oraz obsłudze płatności. Nie będą natomiast nabywały autorskich praw majątkowych do programu komputerowego „(...)” ani nie będą udzielały użytkownikom końcowym licencji lub sublicencji we własnym imieniu.

Umowa licencyjna będzie zawierana pomiędzy Panem, jako właścicielem autorskich praw majątkowych do programu komputerowego, a użytkownikiem końcowym.

W przypadku platformy A. wynika to z przedstawionych przez Pana zasad standardowej umowy licencyjnej dla aplikacji udostępnianych za pośrednictwem tej platformy, zgodnie z którą licencja na aplikację jest udzielana użytkownikowi przez dostawcę aplikacji, a nie przez operatora platformy.

Analogicznie, w przypadku platformy B., zgodnie z przedstawionymi przez Pana postanowieniami umowy deweloperskiej, użytkownik końcowy uzyskuje licencję od dewelopera aplikacji, podczas gdy platforma pełni funkcję pośrednika w dystrybucji oraz obsłudze płatności.

Powyższe oznacza, że platformy A. i B. nie będą stroną umowy licencyjnej w zakresie udzielenia użytkownikowi końcowemu prawa do korzystania z programu komputerowego „(...)”. Ich udział będzie ograniczał się do technicznego udostępnienia aplikacji, obsługi procesu płatności oraz przekazania Panu należnego wynagrodzenia, pomniejszonego o należną platformie prowizję.

Środki przekazywane Panu przez platformy będą zatem ekonomicznie stanowiły wynagrodzenie związane z udzieleniem użytkownikom końcowym licencji na korzystanie z programu komputerowego „(...)”.

Okoliczność, że platforma może pobierać od użytkownika płatność, zatrzymywać należną jej prowizję i przekazywać Panu pozostałą część środków, nie zmienia źródła prawnego wynagrodzenia otrzymywanego przez Pana. Źródłem tego wynagrodzenia pozostaje bowiem udzielenie użytkownikowi końcowemu licencji na korzystanie z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej.

Bez znaczenia dla kwalifikacji podatkowej pozostaje również sposób technicznego oznaczenia wypłacanych Panu środków w raportach lub zestawieniach platformy.

W szczególności nazwanie wypłaty przez platformę określeniem takim jak „subscription revenue”, „vendor payment”, „payout” lub innym określeniem funkcjonalnym nie przesądza o charakterze prawnym uzyskiwanego dochodu.

O kwalifikacji prawnej świadczenia decyduje bowiem rzeczywista treść stosunku prawnego łączącego strony oraz charakter świadczenia, a nie wyłącznie nazwa zastosowana w dokumencie rozliczeniowym przez podmiot pośredniczący.

W konsekwencji, jeżeli – zgodnie z przedstawionym opisem zdarzenia przyszłego – środki wypłacane Panu przez platformy będą stanowiły wynagrodzenie należne w związku z korzystaniem przez użytkowników końcowych z programu komputerowego „(...)” na podstawie udzielonych przez Pana licencji, to będą one stanowiły dochód, o którym mowa w art. 30ca ust. 7 pkt 1 u.p.d.o.f.

Należy przy tym wskazać, że kwalifikacja dochodu jako dochodu z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej nie oznacza automatycznie zastosowania stawki 5% do całego przychodu. Zgodnie bowiem z art. 30ca ust. 4 u.p.d.o.f. kwalifikowany dochód z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej stanowi iloczyn dochodu z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej osiągniętego w roku podatkowym oraz wskaźnika nexus.

W przedstawionym zdarzeniu przyszłym wskazał Pan, że prace badawczo-rozwojowe związane z aplikacją „(...)” będą wykonywane bezpośrednio przez Pana.

Nie będzie Pan nabywał wyników prac badawczo-rozwojowych ani kwalifikowanych praw własności intelektualnej od innych podmiotów. Nie będzie Pan również korzystał z podwykonawców w zakresie prac objętych niniejszym wnioskiem.

W związku z tym wskaźnik nexus będzie ustalany z uwzględnieniem faktycznie poniesionych przez Pana kosztów prowadzonej bezpośrednio działalności badawczo-rozwojowej związanej z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej, zgodnie z art. 30ca ust. 4 u.p.d.o.f.

Jednocześnie wskazał Pan, że będzie prowadził odrębną od podatkowej księgi przychodów i rozchodów ewidencję, o której mowa w art. 30cb ust. 1–3 u.p.d.o.f.

Ewidencja ta będzie prowadzona w sposób zapewniający wyodrębnienie kwalifikowanego prawa własności intelektualnej oraz ustalenie przychodów, kosztów uzyskania przychodów i dochodu przypadających na to prawo, a także wyodrębnienie kosztów niezbędnych do obliczenia wskaźnika nexus.

Spełnienie warunków wynikających z art. 30ca i art. 30cb u.p.d.o.f. będzie zatem pozwalało na ustalenie kwalifikowanego dochodu z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej oraz zastosowanie do tak ustalonego dochodu preferencyjnej stawki podatku, o której mowa w art. 30ca ust. 1 u.p.d.o.f.

Podkreślenia wymaga przy tym, że przedmiotem świadczenia nie będzie wykonywanie przez Pana usług analitycznych, konsultingowych, wdrożeniowych ani serwisowych na rzecz użytkowników końcowych. Wszystkie operacje analityczne będą wykonywane automatycznie przez oprogramowanie, zgodnie z zaimplementowaną przez Pana logiką.

Wynagrodzenie będzie zatem związane z możliwością korzystania przez użytkownika końcowego z funkcjonalności programu komputerowego „(...)” w okresie obowiązywania subskrypcji.

Nie będzie Pan wyodrębniał w ramach tego wynagrodzenia odrębnego wynagrodzenia za inne usługi.

W konsekwencji, przy założeniu realizacji przez Pana przedstawionego zdarzenia przyszłego oraz spełnienia warunków określonych w art. 30ca i art. 30cb u.p.d.o.f., dochód uzyskiwany przez Pana z opłat należnych w związku z udzielaniem użytkownikom końcowym licencji na korzystanie z programu komputerowego „(...)”, także w przypadku gdy płatności będą dokonywane za pośrednictwem platform A. i B., będzie stanowił dochód z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej, o którym mowa w art. 30ca ust. 7 pkt 1 u.p.d.o.f.

Tym samym będzie Pan mógł zastosować stawkę opodatkowania 5% do kwalifikowanego dochodu osiągniętego z kwalifikowanych praw własności intelektualnej, na podstawie przepisów art. 30ca ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych o ile zmianie nie ulegnie przedstawiony stan faktyczny i prawny.

Na powyższą kwalifikację nie będzie wpływało stosowane przez platformy A. i B. nazewnictwo wypłacanych Panu środków, jeżeli z treści stosunku prawnego oraz rzeczywistego charakteru świadczenia będzie wynikało, że środki te stanowią wynagrodzenie związane z udzielaniem użytkownikom końcowym licencji na korzystanie z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej – programu komputerowego „(...)”.

Zatem Pana stanowisko w zakresie pytania nr 3 również należało uznać za prawidłowe.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Pan przedstawił i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.

Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny/zdarzenie przyszłe sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze stanem faktycznym/zdarzeniem przyszłym podanym przez wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona interpretacja traci swoją aktualność.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

·     Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 622 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pan do interpretacji.

·     Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

·     Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w (…). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

·       w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

·       w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego.

Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.