0114-KDWP.4011.417.2026.4.MG

Interpretacja indywidualna2026-10-15Dyrektor Krajowej Informacji SkarbowejAktualna

W związku z wdrożeniem Programu Mikrowpłat, po stronie Spółki nie będą ciążyły obowiązki płatnika podatku dochodowego od osób fizycznych z tytułu Mikrowpłat przekazywanych przez Klientów bezpośrednio na rzecz konkretnych Kurierów. W przypadku Kurierów prowadzących pozarolniczą działalność gospodarczą Mikrowpłaty podlegają rozliczeniu przez tych Kurierów w ramach źródła przychodów, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 3 ustawy o PIT.

Interpretacja indywidualna - stanowisko prawidłowe

Szanowni Państwo,

stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego zdarzenia przyszłego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest prawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

5 sierpnia 2026 r. wpłynął Państwa wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej. Uzupełnili go Państwo pismem z 21 września 2026 r. - w odpowiedzi na wezwanie. Treść wniosku jest następująca:

Opis zdarzenia przyszłego

Wnioskodawca jest spółką z ograniczoną odpowiedzialnością zarejestrowaną w Krajowym Rejestrze Sądowym w Polsce, posiada NIP nadany w Polsce oraz jest podatnikiem podatku dochodowego od osób prawnych oraz czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług.

Wnioskodawca jest operatorem usług kurierskich prowadzącym działalność na terytorium kraju (Polski), jak i poza granicami kraju. W ramach prowadzonej działalności gospodarczej Spółka wykonuje czynności podlegające opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług (VAT) oraz podatkiem dochodowym od osób prawnych (CIT).

Wnioskodawca jest zainteresowany wdrożeniem systemu (rozwiązania technicznego) umożliwiającego klientom Wnioskodawcy (dalej: „Klient”), którzy korzystają z aplikacji Wnioskodawcy, dobrowolne przekazywanie gratyfikacji finansowych (dalej: „Mikrowpłaty”) na rzecz kurierów doręczających przesyłki / realizujących usługi kurierskie Wnioskodawcy (dalej: „Kurier” lub łącznie „Kurierzy”).

W celu wdrożenia przedmiotowego rozwiązania (Mikrowpłat) Wnioskodawca zamierza zawrzeć Umowę o Świadczenie Usług Płatniczych w Zakresie Obsługi Mikrowpłat dla Kurierów (dalej: „Umowa”) ze Spółką z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w (...) (dalej: „Kontrahent”). Kontrahent jest spółką prowadzącą działalność w zakresie świadczenia usług płatniczych, wpisaną do rejestru małych instytucji płatniczych prowadzonego przez Komisję Nadzoru Finansowego, posiadającą wieloletnie doświadczenie w procesowaniu mikropłatności, weryfikacji tożsamości użytkowników oraz zapewnianiu zgodności z regulacjami dotyczącymi przeciwdziałania praniu pieniędzy i finansowaniu terroryzmu, a także przechowującą środki klientów na wydzielonych rachunkach technicznych.

Na potrzeby opisanego modelu, Kurierem będzie osoba fizyczna prowadząca jednoosobową działalność gospodarczą, która będzie miała zawartą z Wnioskodawcą umowę o współpracę (podwykonawca Wnioskodawcy osobiście realizujący usługę kurierską) albo pracownik lub zleceniobiorca takiej osoby fizycznej prowadzącej działalność gospodarczą, który przystąpił do Programu Mikrowpłat (całokształt usług świadczonych przez Kontrahenta na rzecz Wnioskodawcy i Kurierów, obejmujący onboarding, weryfikację KYC/AML/CFT, procesowanie Transakcji Mikrowpłat oraz wypłatę środków Kurierom, opisany szczegółowo w załączniku do Umowy).

W tym miejscu Wnioskodawca pragnie podkreślić, że Mikrowpłaty:

  • będą stanowić dobrowolną i suwerenną decyzję podyktowaną wyrazem uznania Klienta wobec Kuriera i będą inicjowane wyłącznie przez Klienta;
  • nie będą stanowić elementu ceny usługi kurierskiej ani jakiegokolwiek wynagrodzenia należnego Kurierowi od Wnioskodawcy lub Kontrahenta;
  • będą przekazywane już po wyświadczeniu usługi kurierskiej przez Kuriera;
  • nie będą świadczeniem wzajemnym, tj. Klient nie będzie nabywał w zamian żadnych dodatkowych świadczeń, uprawnień ani przywilejów;
  • będą skierowane do konkretnego, imiennie wskazanego Kuriera, a nie do ogółu pracowników lub współpracowników Wnioskodawcy bądź Kontrahenta;
  • będą dokonywane wyłącznie w relacji: Klient - Rachunek Techniczny prowadzony przez Kontrahenta lub podwykonawcę Kontrahenta - Kurier.

Wnioskodawca w żadnym momencie nie stanie się posiadaczem, dysponentem ani pośrednikiem środków pieniężnych stanowiących Mikrowpłaty, w szczególności Wnioskodawca:

a)  nie będzie przyjmować środków z tytułu Mikrowpłat na własne rachunki bankowe ani rachunki rozliczeniowe;

b)  nie będzie dystrybuować środków z tytułu Mikrowpłat Kurierom w jakiejkolwiek formie;

c)  nie będzie uwzględniać Mikrowpłat w listach płac, zestawieniach wynagrodzeń ani jakichkolwiek wewnętrznych systemach rozliczeń z Kurierami;

d)  nie będzie ustalać klucza podziału Mikrowpłat między Kurierów ani nie będzie ingerować w kwoty Mikrowpłat kierowanych do poszczególnych Kurierów.

W ramach Umowy Kontrahent będzie świadczył na rzecz Wnioskodawcy usługi polegające w szczególności na:

1)  zapewnieniu infrastruktury technicznej i płatniczej umożliwiającej Klientom Wnioskodawcy dokonywanie transakcji Mikrowpłat, tj. operacji płatniczej inicjowanej przez Klienta na rzecz Kuriera za pośrednictwem infrastruktury płatniczej Kontrahenta, na rzecz Kurierów Wnioskodawcy (dalej: „Transakcja Mikrowpłat”);

2)  przeprowadzeniu procesu onboardingu Kurierów, w tym zapewnieniu weryfikacji ich tożsamości w ramach procedur KYC/AML/CFT;

3)  przyjmowaniu środków z tytułu Transakcji Mikrowpłat na rachunek techniczny, tj. wydzielony rachunek bankowy prowadzony przez Kontrahenta lub przez podwykonawcę albo partnera Kontrahenta będącego Małą Instytucją Płatniczą, Krajową Instytucją Płatniczą lub bankiem, na który przyjmowane będą środki z tytułu Transakcji Mikrowpłat przed ich dystrybucją do Kurierów (dalej: „Rachunek Techniczny”);

4)  dokonywaniu wypłat zgromadzonych środków na rachunki bankowe Kurierów;

5)  obsłudze zwrotów, reklamacji oraz zapytań Klientów związanych z Transakcjami Mikrowpłat;

6)  zapewnieniu monitorowania Transakcji Mikrowpłat, bezpieczeństwa płatności oraz raportowania analitycznego, zgodnie z obowiązkami wynikającymi z przepisów AML/CFT oraz innymi postanowieniami Umowy;

7)  realizacji procedur zakończenia współpracy (exit procedures) w zakresie Programu Mikrowpłat, zgodnie z postanowieniami Umowy dotyczącymi rozwiązania i wygaśnięcia Umowy.

Powyższe świadczenia (czynności) będą dalej łącznie określane jako „Usługi”.

Kontrahent będzie świadczyć wskazane powyżej Usługi jako Mała Instytucja Płatnicza, działając na podstawie uprawnień wynikających z wpisu do rejestru małych instytucji płatniczych prowadzonego przez KNF. Kontrahent uprawniony jest do korzystania w zakresie obsługi płatności z podwykonawców lub partnerów będących Małymi Instytucjami Płatniczymi, Krajowymi Instytucjami Płatniczymi lub bankami.

Model realizacji Transakcji Mikrowpłaty będzie przebiegał w następujący sposób:

1) Po dokonaniu przez Klienta pozytywnej oceny kuriera w aplikacji Wnioskodawcy, Klientowi zostanie zaprezentowany przycisk „Mikrowpłata dla Kuriera” albo inny uzgodniony przez strony element interfejsu. Aktywacja tego przycisku będzie inicjować proces Transakcji Mikrowpłaty (operacja płatnicza inicjowana przez Klienta na rzecz Kuriera za pośrednictwem Infrastruktury Płatniczej Kontrahenta, w ramach Programu Mikrowpłat);

2) Następnie Klient zostanie przekierowany poza aplikację Wnioskodawcy na stronę płatności prowadzoną przez Kontrahenta. Zastosowanie modelu przekierowania będzie miało na celu ograniczenie zakresu udziału Wnioskodawcy w procesie płatności, w szczególności w zakresie przetwarzania danych płatniczych Klienta.

3) Na stronie płatności Kontrahenta Klient samodzielnie poda swoje dane, w tym imię, nazwisko oraz adres poczty elektronicznej, a następnie wybierze kwotę Mikrowpłaty oraz metodę płatności. Po wyborze kwoty i metody płatności Klient autoryzuje Transakcję Mikrowpłaty.

4) Kontrahent zapewni przyjęcie środków pieniężnych od Klienta na Rachunek Techniczny, przetworzy Transakcję Mikrowpłaty za pośrednictwem właściwych bramek płatniczych oraz potwierdzi jej wykonanie. Następnie Kontrahent dokona wypłaty (100%) zgromadzonych środków na rachunek bankowy wskazanego Kuriera, zgodnie z harmonogramem wypłat określonym w Umowie.

Kontrahent zapewni obsługę transakcji Mikrowpłat z wykorzystaniem różnych metod płatności, takich jak przykładowo BLIK, ING (Imoje), Tpay, Autopay czy PayPal.

Kontrahent będzie dokonywał wypłat zgromadzonych środków na rzecz Kurierów Spółki nie rzadziej niż raz w tygodniu. Warunkiem dokonania wypłaty będzie pomyślne zakończenie procesu KYC oraz brak aktywnych blokad na rachunku Kuriera wynikających z procedur AML.

Z tytułu świadczenia Usług objętych Umową, Kontrahent będzie pobierać od Wnioskodawcy wynagrodzenie w postaci prowizji obliczanej od wartości brutto wolumenu Mikrowpłat za dany okres rozliczeniowy. Wynagrodzenie prowizyjne będzie ustalane według modelu progresywnego, tj.:

1. do kwoty 150 000,00 zł - 6,0% od wolumenu Mikrowpłat w tym przedziale;

2. od kwoty 150 000,01 zł do kwoty 600 000,00 zł - 4,0% od nadwyżki ponad 150 000,00 zł;

3. powyżej kwoty 600 000,00 zł - 2,0% od nadwyżki ponad 600 000,00 zł.

Kontrahent będzie wystawiać na rzecz Wnioskodawcy faktury dokumentujące należne wynagrodzenie prowizyjne powiększone o podatek VAT wg właściwej stawki podatku, w terminach ustalonych przez Strony. Płatności za Usługi świadczone przez Kontrahenta będą dokonywane wyłącznie na jego rachunki bankowe, których numery ujawnione zostały w elektronicznym wykazie podatników, o którym mowa w art. 96b ustawy o VAT.

W tym miejscu Wnioskodawca wskazuje, że w zakresie niezbędnym do prawidłowej realizacji Usługi przez Kontrahenta na rzecz Spółki, Wnioskodawca zobowiązał się w szczególności do:

1.  przeprowadzenie integracji technicznej aplikacji Wnioskodawcy z infrastrukturą płatniczą Kontrahenta zgodnie z postanowieniami Umowy oraz właściwymi załącznikami do Umowy (Kontrahent nie uzyskuje bezpośredniego dostępu do sieci, baz danych ani systemów wewnętrznych Spółki - integracja techniczna odbywa się z wykorzystaniem odwróconego modelu asynchronicznego API oraz bezpiecznego przekierowaniu (Redirect) Klienta poza infrastrukturę Spółki);

2.  udostępnianie Kontrahentowi danych identyfikacyjnych Kuriera za pośrednictwem API;

3.  informowanie Kontrahenta o zmianach w bazie Kurierów bez zbędnej zwłoki, nie później jednak niż w terminie 3 dni roboczych od zaistnienia danej zmiany;

4.  zapewnienie, że komunikacja z Klientami i Kurierami będzie zgodna z wymogami określonymi w Umowie;

5.  nieangażowanie się w przetwarzanie lub rozliczanie transakcji Mikrowpłat;

6.  poinformowanie Kurierów o ogólnych zasadach funkcjonowania Programu Mikrowpłat, w tym o przetwarzaniu ich danych osobowych przez Kontrahenta jako odrębnego administratora danych osobowych oraz o dobrowolnym charakterze uczestnictwa w Programie Mikrowpłat;

7.  niezwłoczne powiadamianie Kontrahenta o planowanych zmianach w aplikacji Wnioskodawcy, które mogłyby wpłynąć na funkcjonowanie Usług świadczonych przez Kontrahenta na rzecz Wnioskodawcy.

Zgodnie z postanowieniami Umowy, Wnioskodawca nie będzie świadczyć jakichkolwiek usług płatniczych w rozumieniu przepisów ustawy o usługach płatniczych. Wnioskodawca nie będzie również stroną stosunku prawnego łączącego Klienta z Kurierem w zakresie przekazania Mikrowpłaty.

Wszelka odpowiedzialność za procesowanie transakcji Mikrowpłat, weryfikację tożsamości uczestników transakcji oraz dystrybucję środków pieniężnych z tytułu Mikrowpłat będzie spoczywać wyłącznie na Kontrahencie albo na jego podwykonawcach działających w zakresie obsługi płatności. Dane dotyczące kart płatniczych, rachunków bankowych oraz innych instrumentów płatniczych Klientów lub Kurierów będą przetwarzane wyłącznie w ramach infrastruktury płatniczej, na stronie płatności prowadzonej przez Kontrahenta albo jego podwykonawcę.

Żadne z postanowień Umowy nie będzie kreować między Wnioskodawcą a Kontrahentem stosunku pracy, stosunku agencyjnego, spółki ani wspólnego przedsięwzięcia typu joint venture. Kontrahent będzie świadczyć usługi na podstawie Umowy na własną odpowiedzialność, jako podmiot niezależny od Wnioskodawcy.

Wnioskodawca (ani Kontrahent) nie będą stronami stosunku prawnego łączącego Klienta z Kurierem w zakresie Mikrowpłaty. Kontrahent albo jego podwykonawca lub partner będący Małą Instytucją Płatniczą, Krajową Instytucją Płatniczą lub bankiem działa wyłącznie jako pośrednik płatniczy i nie nabywa żadnych praw do środków stanowiących Mikrowpłatę.

Wnioskodawca oraz Kontrahent zapewnią, aby żaden element Programu Mikrowpłat ani komunikacji z Klientem lub Kurierem nie sugerował, że Mikrowpłata jest wymagana, oczekiwana albo stanowi element rozliczenia za usługę kurierską. Kurier nie będzie mógł uzależniać jakości, staranności ani terminowości wykonywanej usługi kurierskiej od otrzymania albo nieotrzymania Mikrowpłaty.

Z perspektywy Wnioskodawcy wdrożenie Programu Mikrowpłat realizuje kilka istotnych celów biznesowych. Przede wszystkim, rozwiązanie to stanowi dodatkowy kanał pozyskiwania informacji w zakresie oceny jakości świadczenia usługi przez Kurierów będących podwykonawcami Wnioskodawcy - dzięki uzyskaniu informacji o poziomie wpłat na rzecz danych Kurierów, Wnioskodawca pozyskuje w ten sposób informacje np. o poprawie jakości świadczenia usługi (choć zaznaczyć należy, że Mikrowpłaty zasadniczo nie są uzależnione od jakości świadczonych usług przez Kurierów, to jednak pośrednio motywują Kurierów do zachowania lepszych standardów w obsłudze Klientów).

Program Mikrowpłat ma również wymiar motywacyjny i wizerunkowy. Choć Mikrowpłata ma charakter dobrowolnej, jednostronnej gratyfikacji finansowej przekazywanej wyłącznie przez Klienta i nie stanowi wynagrodzenia Kuriera, to sam fakt umożliwienia takiego uznaniowego świadczenia sprzyja budowaniu pozytywnego doświadczenia po stronie zarówno Klientów jak i Kurierów. Wnioskodawca jako operator usług kurierskich pozostaje bezpośrednio zainteresowany jakością wykonywanych doręczeń, ocenami usług, powtarzalnością zakupów i ogólnym poziomem satysfakcji użytkowników (Klientów). To z kolei może pośrednio przekładać się na lepszy standard obsługi, wyższą ocenę usługi i większą skłonność Klientów do ponownego wyboru oferty Wnioskodawcy.

Uzupełnienie opisu zdarzenia przyszłego

Pomiędzy Państwa Spółką a Kurierami będącymi pracownikami lub zleceniobiorcami podwykonawcy nie będą istniały żadne stosunki prawne, w szczególności stosunek pracy, umowa zlecenia, umowa o dzieło ani inna umowa, na podstawie której byliby Państwo zobowiązani do wypłaty tym osobom wynagrodzenia.

Na Państwa Spółce nie będzie ciążył jakikolwiek prawny lub umowny obowiązek wobec Kuriera dotyczący Mikrowpłaty, w szczególności obowiązek jej przekazania lub zapewnienia jej przekazania Kurierowi, niezależnie od tego, że środki będą technicznie przekazywane przez Kontrahenta.

Pytania

1.  Czy Wnioskodawca będzie uprawniony do zaliczenia wynagrodzenia prowizyjnego Kontrahenta do kosztów uzyskania przychodów na gruncie ustawy o CIT?

2.  Czy w związku z wdrożeniem opisanego w zdarzeniu przyszłym rozwiązania, po stronie Wnioskodawcy będą ciążyły jakiekolwiek obowiązki płatnika na gruncie ustawy o PIT?

3.  Czy Wnioskodawcy będzie przysługiwało prawo do odliczenia podatku VAT naliczonego z faktur wystawianych przez Kontrahenta dokumentujących świadczenie Usług na rzecz Wnioskodawcy?

Przedmiotem tej interpretacji jest odpowiedź na pytanie Nr 2 dotyczące podatku dochodowego od osób fizycznych. W zakresie pytania Nr 3 dotyczącego podatku od towarów i usług oraz pytania Nr 1 dotyczącego podatku dochodowego od osób prawnych zostanie wydane odrębne rozstrzygnięcie.

Państwa stanowisko w sprawie

Nie, w związku z wdrożeniem opisanego w zdarzeniu przyszłym Programu Mikrowpłat, po stronie Wnioskodawcy nie będą ciążyły jakiekolwiek obowiązki płatnika na gruncie ustawy o PIT.

Uzasadnienie stanowiska Wnioskodawcy

Zdaniem Wnioskodawcy, w związku z wdrożeniem opisanego w zdarzeniu przyszłym rozwiązania (Programy Mikrowpłat), po stronie Wnioskodawcy nie będą ciążyły jakiekolwiek obowiązki płatnika na gruncie ustawy o PIT.

Zgodnie z art. 8 Ordynacji podatkowej, płatnikiem jest osoba fizyczna, osoba prawna lub jednostka organizacyjna niemająca osobowości prawnej, obowiązana na podstawie przepisów prawa podatkowego do obliczenia i pobrania od podatnika podatku i wpłacenia go we właściwym terminie organowi podatkowemu. Z uwagi na powyższe, na płatniku ciążą trzy podstawowe obowiązki, tj. obliczenie, pobranie i wpłacenie podatku, zaliczki.

Z kolei jak stanowi art. 30 § 1 Ordynacji podatkowej, płatnik, który nie wykonał obowiązków określonych w art. 8, odpowiada za podatek niepobrany lub podatek pobrany a niewpłacony.

Ustawa o PIT, która reguluje m.in. opodatkowanie podatkiem dochodowym dochodów osób fizycznych, przewiduje zasadniczo dwa "tryby" zapłaty/poboru podatku dochodowego od osób fizycznych:

1) tzw. samoobliczenie (samowymiar) i zapłatę podatku przez podatnika;

2) obliczenie i pobór podatku przez płatnika.

Zasadą jest, że obowiązek prawidłowego ustalenia podstawy opodatkowania, obliczenia i zapłaty podatku dochodowego od osób fizycznych spoczywa na podatnikach. W odniesieniu do licznych sytuacji zasada ta została jednak wyłączona przez ustawodawcę poprzez nałożenie obowiązków płatnika na podmioty wypłacające podatnikowi (stawiające do dyspozycji podatnika) należności stanowiące jego dochody (przychody).

Ustawa o PIT wprowadza system poboru podatku przez płatnika w przypadkach wskazanych w Rozdziale 7: "Pobór podatku lub zaliczek na podatek przez płatników". Jak wynika z przepisów tego Rozdziału ustawy o PIT, ustawodawca ustanowił obowiązki płatnika podatku dochodowego od osób fizycznych przez:

1) określenie rodzaju podmiotu dokonującego wypłaty (realizacji) świadczeń na rzecz podatników, przy czym rodzaj podmiotu jest określany poprzez wskazanie jego formy organizacyjnej, jego statusu bądź roli, jaką podmiot ten pełni w relacji z podatnikiem oraz

2) określenie kategorii przychodów (dochodów), w odniesieniu do których na ww. podmiotach ciążą obowiązki płatnika podatku.

Ponadto ustawodawca uregulował również sytuacje, w których podmioty wypłacające należności lub realizujące świadczenia na rzecz podatników:

1) nie mają obowiązku obliczenia i poboru podatku jako płatnicy, ale

2) mają obowiązki o charakterze informacyjnym.

W myśl art. 32 ust. 1 ustawy o PIT, zakłady pracy będące osobami fizycznymi, osobami prawnymi oraz jednostkami organizacyjnymi nieposiadającymi osobowości prawnej są obowiązane jako płatnicy obliczać i pobierać w ciągu roku zaliczki na podatek dochodowy od osób, które uzyskują od tych zakładów przychody ze stosunku służbowego, stosunku pracy, z pracy nakładczej lub ze spółdzielczego stosunku pracy, z zasiłków pieniężnych z ubezpieczenia społecznego wypłacanych przez zakłady pracy lub z tytułu udziału w nadwyżce bilansowej wypłacanej w spółdzielniach pracy.

Zgodnie z art. 38 ust. 1 ustawy o PIT płatnicy, o których mowa w art. 32-35, przekazują, z zastrzeżeniem ust. 2 i 2a, kwoty pobranych zaliczek na podatek w terminie do 20 dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym pobrano zaliczki, na rachunek urzędu skarbowego, przy pomocy którego naczelnik urzędu skarbowego właściwy według miejsca zamieszkania płatnika wykonuje swoje zadania, a jeżeli płatnik nie jest osobą fizyczną, według siedziby bądź miejsca prowadzenia działalności, gdy płatnik nie posiada siedziby. Jeżeli między kwotą potrąconego podatku a kwotą wpłaconego podatku występuje różnica, należy ją wyjaśnić w deklaracji, o której mowa w ust. 1a.

Natomiast zgodnie z art. 41 ust. 1 ustawy o PIT, osoby fizyczne prowadzące działalność gospodarczą, osoby prawne i ich jednostki organizacyjne oraz jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej, które dokonują świadczeń z tytułu działalności, o której mowa w art. 13 pkt 2 i 4-9 oraz art. 18, osobom określonym w art. 3 ust. 1, są obowiązane jako płatnicy pobierać, z zastrzeżeniem ust. 4, zaliczki na podatek dochodowy, stosując do dokonywanego świadczenia, pomniejszonego o miesięczne koszty uzyskania przychodów w wysokości określonej w art. 22 ust. 9 oraz o potrącone przez płatnika w danym miesiącu składki, o których mowa w art. 26 ust. 1 pkt 2 lit. b, najniższą stawkę podatkową określoną w skali, o której mowa w art. 27 ust. 1.

Następnie w myśl art. 42 ust. 1 ustawy o PIT, płatnicy, o których mowa w art. 41, przekazują kwoty pobranych zaliczek na podatek oraz kwoty zryczałtowanego podatku w terminie do 20 dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym pobrano zaliczki (podatek) - na rachunek urzędu skarbowego, przy pomocy którego naczelnik urzędu skarbowego właściwy według miejsca zamieszkania płatnika wykonuje swoje zadania, a jeżeli płatnik nie jest osobą fizyczną, według siedziby bądź miejsca prowadzenia działalności, gdy płatnik nie posiada siedziby (...).

Wreszcie w świetle art. 44 ust. 1 ustawy o PIT, podatnicy osiągający dochody z działalności gospodarczej, o której mowa w art. 14, są obowiązani bez wezwania wpłacać w ciągu roku podatkowego zaliczki na podatek dochodowy według zasad określonych w ust. 3, z zastrzeżeniem ust. 3f-3h.

Kluczowym elementem determinującym powstanie obowiązków płatnika oraz obowiązków informacyjnych po stronie Wnioskodawcy byłoby ustalenie czy Kurierzy będą otrzymywać opisane we wniosku Mikrowpłaty bezpośrednio od Wnioskodawcy, czy też od podmiotów trzecich. Dopiero w sytuacji, gdyby okazało się, że Kurierzy będą otrzymywać opisane we wniosku Mikrowpłaty bezpośrednio od Wnioskodawcy, wówczas możliwym byłoby w ogóle rozpatrywanie jakichkolwiek obowiązków płatnika po stronie Wnioskodawcy.

Jak wskazał Wnioskodawca w opisie zdarzenia przyszłego, to właśnie Kontrahent lub podmiot, z którego pomocą Kontrahent będzie ewentualnie wykonywał Usługę, będzie przyjmować środki pieniężne od Klienta na rachunek techniczny, przetworzy transakcję Mikrowpłaty za pośrednictwem właściwych bramek płatniczych oraz potwierdzi jej wykonanie. Następnie Kontrahent dokona wypłaty zgromadzonych środków na rachunek bankowy wskazanego Kuriera (nie rzadziej niż raz w tygodniu, w określony dzień tygodnia).

Z tych względów uznać należy, że po stronie Wnioskodawcy nie powstaną jakiekolwiek obowiązki płatnika, a w konsekwencji z perspektywy Wnioskodawcy nie istnieje potrzeba analizowania źródła przychodów, do którego należałoby ewentualnie przypisać Mikrowpłaty jako potencjalne przychody podlegające opodatkowaniu PIT (o ile w ogóle podlegałyby opodatkowaniu PIT).

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Podstawową zasadą obowiązującą w przepisach ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 592 ze zm.) jest zasada powszechności opodatkowania, która wyrażona została w art. 9 ust. 1 tej ustawy. Zgodnie z jego treścią

Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.

Zgodnie zaś z art. 11 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.:

Przychodami, z zastrzeżeniem art. 14-15, art. 17 ust. 1 pkt 6, 9, 10 w zakresie realizacji praw wynikających z pochodnych instrumentów finansowych, pkt 11, art. 19, art. 25b, art. 30ca, art. 30da i art. 30f, są otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń.

Katalog źródeł przychodów podlegających opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych zawiera art. 10 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Zgodnie z tym przepisem:

Źródłami przychodów są:

- stosunek służbowy, stosunek pracy, w tym spółdzielczy stosunek pracy, członkostwo w rolniczej spółdzielni produkcyjnej lub innej spółdzielni zajmującej się produkcją rolną, praca nakładcza, emerytura lub renta (pkt 1);

- działalność wykonywana osobiście (pkt 2);

- pozarolnicza działalność gospodarcza (pkt 3);

- inne źródła (pkt 9).

Artykuł 12 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych stanowi, że:

Za przychody ze stosunku służbowego, stosunku pracy, pracy nakładczej oraz spółdzielczego stosunku pracy uważa się wszelkiego rodzaju wypłaty pieniężne oraz wartość pieniężną świadczeń w naturze bądź ich ekwiwalenty, bez względu na źródło finansowania tych wypłat i świadczeń, a w szczególności: wynagrodzenia zasadnicze, wynagrodzenia za godziny nadliczbowe, różnego rodzaju dodatki, nagrody, ekwiwalenty za niewykorzystany urlop i wszelkie inne kwoty niezależnie od tego, czy ich wysokość została z góry ustalona, a ponadto świadczenia pieniężne ponoszone za pracownika, jak również wartość innych nieodpłatnych świadczeń lub świadczeń częściowo odpłatnych.

Użyty w art. 12 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych zwrot „w szczególności” oznacza, że wymieniane kategorie przychodów stanowią katalog otwarty. Przy kwalifikacji danego świadczenia jako przychodu ze stosunku pracy istotne jest zatem ustalenie, czy świadczenie to ma swoje źródło w stosunku pracy łączącym pracownika z pracodawcą.

W świetle art. 13 pkt 8 ww. ustawy:

Za przychody z działalności wykonywanej osobiście, o której mowa w art. 10 ust. 1 pkt 2, uważa się przychody z tytułu wykonywania usług, na podstawie umowy zlecenia lub umowy o dzieło, uzyskiwane wyłącznie od:

a) osoby fizycznej prowadzącej działalność gospodarczą, osoby prawnej i jej jednostki organizacyjnej oraz jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej,

b) właściciela (posiadacza) nieruchomości, w której lokale są wynajmowane, lub działającego w jego imieniu zarządcy albo administratora - jeżeli podatnik wykonuje te usługi wyłącznie dla potrzeb związanych z tą nieruchomością

c) przedsiębiorstwa w spadku

- z wyjątkiem przychodów uzyskanych na podstawie umów zawieranych w ramach prowadzonej przez podatnika pozarolniczej działalności gospodarczej oraz przychodów, o których mowa w pkt 9.

O kwalifikacji świadczenia do przychodów, o których mowa w art. 13 pkt 8 ustawy o PIT, decyduje zatem jego źródło, tj. wykonywanie usług na podstawie umowy zlecenia lub umowy o dzieło na rzecz podmiotu wskazanego w tym przepisie.

Źródło pozarolnicza działalność gospodarcza zostało natomiast scharakteryzowane przez ustawodawcę w art. 5a pkt 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Zgodnie z tym przepisem:

Ilekroć w ustawie jest mowa o działalności gospodarczej albo pozarolniczej działalności gospodarczej - oznacza to działalność zarobkową:

a)  wytwórczą, budowlaną, handlową, usługową,

b) polegającą na poszukiwaniu, rozpoznawaniu i wydobywaniu kopalin ze złóż,

c) polegającą na wykorzystywaniu rzeczy oraz wartości niematerialnych i prawnych

- prowadzoną we własnym imieniu bez względu na jej rezultat, w sposób zorganizowany i ciągły, z której uzyskane przychody nie są zaliczane do innych przychodów ze źródeł wymienionych w art. 10 ust. 1 pkt 1, 2 i 4-9.

Stosownie do art. 14 ust. 1 ww. ustawy:

Za przychód z działalności, o której mowa w art. 10 ust. 1 pkt 3, uważa się kwoty należne, choćby nie zostały faktycznie otrzymane, po wyłączeniu wartości zwróconych towarów, udzielonych bonifikat i skont. U podatników dokonujących sprzedaży towarów i usług opodatkowanych podatkiem od towarów i usług za przychód z tej sprzedaży uważa się przychód pomniejszony o należny podatek od towarów i usług.

Ponadto, jak wynika z art. 44 ust. 1 pkt 1 omawianej ustawy:

Podatnicy osiągający dochody z działalności gospodarczej, o której mowa w art. 14, są obowiązani bez wezwania wpłacać w ciągu roku podatkowego zaliczki na podatek dochodowy według zasad określonych w ust. 3, z zastrzeżeniem ust. 3f-3h.

Według art. 20 ust. 1 ww. ustawy:

Za przychody z innych źródeł, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9, uważa się w szczególności: kwoty wypłacone po śmierci członka otwartego funduszu emerytalnego wskazanej przez niego osobie lub członkowi jego najbliższej rodziny, w rozumieniu przepisów o organizacji i funkcjonowaniu funduszy emerytalnych, kwoty uzyskane z tytułu zwrotu z indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego oraz wypłaty z indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego, w tym także dokonane na rzecz osoby uprawnionej na wypadek śmierci oszczędzającego, zasiłki pieniężne z ubezpieczenia społecznego, alimenty, stypendia, świadczenia otrzymane z tytułu umowy o pomocy przy zbiorach, dotacje (subwencje) inne niż wymienione w art. 14, dopłaty, nagrody i inne nieodpłatne świadczenia nienależące do przychodów określonych w art. 12-14 i art. 17.

Z powyższego wynika, że do przychodów z innych źródeł mogą zostać zakwalifikowane świadczenia, które nie znajdują podstawy w stosunku pracy, działalności wykonywanej osobiście ani pozarolniczej działalności gospodarczej.

Z opisu sprawy wynika, że Wnioskodawca zamierza wdrożyć rozwiązanie umożliwiające Klientom dobrowolne przekazywanie Mikrowpłat konkretnym Kurierom. Mikrowpłaty będą dokonywane wyłącznie z inicjatywy Klienta, po wykonaniu usługi kurierskiej, nie będą stanowiły elementu ceny usługi ani wynagrodzenia należnego Kurierowi od Wnioskodawcy lub Kontrahenta oraz nie będą wiązały się z uzyskaniem przez Klienta dodatkowego świadczenia. Kurierem może być osoba fizyczna prowadząca pozarolniczą działalność gospodarczą, współpracująca z Państwem na podstawie umowy o współpracę, albo pracownik lub zleceniobiorca takiej osoby. Pomiędzy Państwa Spółką a Kurierami będącymi pracownikami lub zleceniobiorcami podwykonawcy nie będą istniały żadne stosunki prawne, w szczególności stosunek pracy, umowa zlecenia, umowa o dzieło ani inna umowa, na podstawie której byliby Państwo zobowiązani do wypłaty tym osobom wynagrodzenia.

Na Państwa Spółce nie będzie ciążył jakikolwiek prawny lub umowny obowiązek wobec Kuriera dotyczący Mikrowpłaty, w szczególności obowiązek jej przekazania lub zapewnienia jej przekazania Kurierowi, niezależnie od tego, że środki będą technicznie przekazywane przez Kontrahenta.

Podkreślają Państwo, że Mikrowpłaty:

  • będą stanowić dobrowolną i suwerenną decyzję podyktowaną wyrazem uznania Klienta wobec Kuriera i będą inicjowane wyłącznie przez Klienta;
  • nie będą stanowić elementu ceny usługi kurierskiej ani jakiegokolwiek wynagrodzenia należnego Kurierowi od Państwa lub Kontrahenta;
  • będą przekazywane już po wyświadczeniu usługi kurierskiej przez Kuriera;
  • nie będą świadczeniem wzajemnym, tj. Klient nie będzie nabywał w zamian żadnych dodatkowych świadczeń, uprawnień ani przywilejów;
  • będą skierowane do konkretnego, imiennie wskazanego Kuriera, a nie do ogółu Państwa pracowników lub współpracowników bądź Kontrahenta;
  • będą dokonywane wyłącznie w relacji: Klient - Rachunek Techniczny prowadzony przez Kontrahenta lub podwykonawcę Kontrahenta - Kurier.

Powyższe okoliczności wskazują, że Mikrowpłata stanowi dobrowolne świadczenie Klienta na rzecz konkretnego Kuriera i nie stanowi wynagrodzenia należnego Kurierowi od Państwa Spółki ani elementu rozliczeń pomiędzy Państwem a Kurierem z tytułu świadczonych usług.

Ponadto w żadnym momencie nie staniecie się Państwo posiadaczem, dysponentem ani pośrednikiem środków pieniężnych stanowiących Mikrowpłaty, w szczególności:

a) nie będziecie Państwo przyjmować środków z tytułu Mikrowpłat na własne rachunki bankowe ani rachunki rozliczeniowe;

b) nie będziecie Państwo dystrybuować środków z tytułu Mikrowpłat Kurierom w jakiejkolwiek formie;

c) nie będziecie Państwo uwzględniać Mikrowpłat w listach płac, zestawieniach wynagrodzeń ani jakichkolwiek wewnętrznych systemach rozliczeń z Kurierami;

d) nie będziecie Państwo ustalać klucza podziału Mikrowpłat między Kurierów ani nie będziecie ingerować w kwoty Mikrowpłat kierowanych do poszczególnych Kurierów.

Mikrowpłata będzie dokonywana przez Klienta za pośrednictwem infrastruktury Kontrahenta, który przyjmie środki na rachunek techniczny i następnie przekaże je bezpośrednio wskazanemu Kurierowi. Nie będziecie Państwo uczestniczyli w przepływie środków pieniężnych.

Zgodnie z postanowieniami Umowy, nie będą Państwo świadczyć jakichkolwiek usług płatniczych w rozumieniu przepisów ustawy o usługach płatniczych. Nie będą Państwo również stroną stosunku prawnego łączącego Klienta z Kurierem w zakresie przekazania Mikrowpłaty.

Obsługa płatności, przyjęcie środków i ich przekazanie Kurierowi będą realizowane wyłącznie przez Kontrahenta lub jego podwykonawców. Nie będziecie Państwo dokonywali wypłat Mikrowpłat na rzecz Kurierów.

Podkreślają Państwo, że żadne z postanowień Umowy nie będzie kreować między Państwem a Kontrahentem stosunku pracy, stosunku agencyjnego, spółki ani wspólnego przedsięwzięcia typu joint venture. Kontrahent będzie świadczyć usługi na podstawie Umowy na własną odpowiedzialność, jako podmiot niezależny od Państwa.

Ponadto ani Państwo (ani Kontrahent) nie będą stronami stosunku prawnego łączącego Klienta z Kurierem w zakresie Mikrowpłaty. Kontrahent albo jego podwykonawca lub partner będący Małą Instytucją Płatniczą, Krajową Instytucją Płatniczą lub bankiem działa wyłącznie jako pośrednik płatniczy i nie nabywa żadnych praw do środków stanowiących Mikrowpłatę.

Państwa wątpliwości w opisanych we wniosku okolicznościach budzi czy w związku z umożliwieniem Klientom dobrowolnego przekazywania Mikrowpłat konkretnym Kurierom, przy czym Państwo nie otrzymujecie, nie posiadacie ani nie przekazujecie środków stanowiących Mikrowpłaty, po Państwa stronie powstaną obowiązki płatnika podatku dochodowego od osób fizycznych.

Zgodnie z przepisem art. 8 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2026 poz. 622 ze zm.):

Płatnikiem jest osoba fizyczna, osoba prawna lub jednostka organizacyjna niemająca osobowości prawnej, obowiązana na podstawie przepisów prawa podatkowego do obliczenia i pobrania od podatnika podatku i wpłacenia go we właściwym terminie organowi podatkowemu.

Z uwagi na powyższe na płatniku ciążą trzy podstawowe obowiązki, tj.:

1)  obliczenie,

2)  pobranie,

3)  wpłacenie

- podatku, zaliczki.

Z kolei płatnik, który nie wykonał obowiązków określonych w art. 8 Ordynacji podatkowej, odpowiada za podatek niepobrany lub podatek pobrany a niewpłacony, o czym stanowi art. 30 § 1 Ordynacji podatkowej.

Ustawa przewiduje przy tym dwa „tryby” zapłaty/poboru podatku dochodowego od osób fizycznych:

- tzw. samoobliczenie (samowymiar) i zapłatę podatku przez podatnika;

- obliczenie i pobór podatku przez płatnika.

Zasadą jest, że obowiązek prawidłowego ustalenia podstawy opodatkowania, obliczenia i zapłaty podatku dochodowego od osób fizycznych ciąży na podatnikach. Niemniej jednak, w odniesieniu do licznych sytuacji zasada ta została wyłączona przez ustawodawcę przez nałożenie obowiązków płatnika na podmioty wypłacające podatnikowi (stawiające do dyspozycji podatnika) należności stanowiące jego dochody (przychody).

Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych wprowadza system poboru podatku przez płatnika w przypadkach wskazanych w Rozdziale 7: „Pobór podatku lub zaliczek na podatek przez płatników”.

Jak wynika z przepisów przywołanego Rozdziału 7, ustawodawca ustanowił obowiązki płatnika podatku dochodowego od osób fizycznych przez:

  • określenie rodzaju podmiotu dokonującego wypłaty (realizacji) świadczeń na rzecz podatników, przy czym rodzaj podmiotu jest określany poprzez wskazanie jego formy organizacyjnej, jego statusu bądź roli, jaką podmiot ten pełni w relacji z podatnikiem oraz
  • określenie kategorii przychodów (dochodów) w odniesieniu do których na ww. podmiotach ciążą obowiązki płatnika podatku.

Podstawowym warunkiem dla rozważań o obowiązkach płatnika jest jednak istnienie relacji: udzielający świadczenia (płatnik) - uzyskujący świadczenie (podatnik). Udzieleniem świadczenia jest przy tym zarówno sytuacja, gdy świadczenie jest przekazywane bezpośrednio przez płatnika, jak również sytuacja, gdy świadczenie jest realizowane przez podmiot trzeci, ale jest „zlecane”, „organizowane” przez płatnika (czyli w istocie pochodzi od płatnika).

W przedstawionym zdarzeniu przyszłym Wnioskodawca nie będzie podmiotem dokonującym wypłaty Mikrowpłat ani podmiotem zobowiązanym do ich przekazania Kurierom. W konsekwencji dla oceny obowiązków płatnika po stronie Wnioskodawcy istotne jest również ustalenie, czy przepisy ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych nakładają na Wnioskodawcę obowiązki płatnika z uwagi na status lub relację prawną łączącą go z Kurierem.

W przypadku Kuriera prowadzącego pozarolniczą działalność gospodarczą Mikrowpłata, jako świadczenie otrzymywane przez przedsiębiorcę w związku z wykonywaną przez niego działalnością, może zostać zakwalifikowana do źródła przychodów, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 3 ustawy o PIT. Przychody z tego źródła podlegają co do zasady samoopodatkowaniu przez podatnika, zgodnie z art. 44 ustawy o PIT.

W odniesieniu do Mikrowpłat otrzymywanych przez Kuriera w związku z prowadzoną przez niego działalnością gospodarczą podatek rozlicza co do zasady sam podatnik. Po stronie Państwa Spółki nie powstaje zatem obowiązek poboru podatku z tego tytułu.

Odmiennie należy ocenić sytuację Kurierów będących pracownikami osoby fizycznej prowadzącej działalność gospodarczą współpracującej z Państwem. Zgodnie z art. 31 ustawy o PIT obowiązki płatnika w odniesieniu do przychodów ze stosunku pracy ciążą na zakładach pracy. Jednocześnie, zgodnie z art. 12 ust. 1 ustawy o PIT, o zakwalifikowaniu świadczenia do przychodów ze stosunku pracy decyduje jego związek ze stosunkiem pracy.

W przedstawionym zdarzeniu przyszłym nie są Państwo pracodawcą Kuriera. Pracodawcą Kuriera jest Państwa podwykonawca. Mikrowpłata nie jest świadczeniem należnym Kurierowi od Wnioskodawcy ani świadczeniem wypłacanym przez Wnioskodawcę. Jest ona dobrowolnym świadczeniem Klienta na rzecz konkretnego Kuriera, przekazywanym za pośrednictwem Kontrahenta. Jej źródłem jest dobrowolna decyzja Klienta o przekazaniu określonej kwoty konkretnemu Kurierowi po wykonaniu usługi. W uzupełnieniu wniosku wskazali Państwo, że pomiędzy Państwa Spółką a Kurierami będącymi pracownikami lub zleceniobiorcami podwykonawcy nie będą istniały żadne stosunki prawne, w szczególności stosunek pracy, umowa zlecenia, umowa o dzieło ani inna umowa, na podstawie której byliby Państwo zobowiązani do wypłaty tym osobom wynagrodzenia. Ponadto na Państwa Spółce nie będzie ciążył jakikolwiek prawny lub umowny obowiązek wobec Kuriera dotyczący Mikrowpłaty, w szczególności obowiązek jej przekazania lub zapewnienia jej przekazania Kurierowi, niezależnie od tego, że środki będą technicznie przekazywane przez Kontrahenta.

W konsekwencji po stronie Państwa Spółki nie powstają obowiązki płatnika, o których mowa w art. 31 ustawy o PIT, ponieważ Spółka nie jest pracodawcą Kuriera i nie wypłaca mu świadczenia ze stosunku pracy.

Analogicznie należy ocenić sytuację Kurierów będących zleceniobiorcami podwykonawcy. Zgodnie z art. 13 pkt 8 ustawy o PIT przychodami z działalności wykonywanej osobiście są m.in. przychody z tytułu wykonywania usług na podstawie umowy zlecenia uzyskiwane od podmiotów wskazanych w tym przepisie. Nie będą Państwo jednak stroną umowy zlecenia zawartej z takim Kurierem. Zleceniodawcą Kuriera jest Państwa podwykonawca. Mikrowpłata nie stanowi należności wypłacanej Kurierowi przez Państwa Spółkę z tytułu wykonania usług na podstawie umowy zlecenia.

Tym samym po Państwa stronie nie powstają obowiązki płatnika, o których mowa w art. 41 ust. 1 ustawy o PIT, ponieważ Państwa Spółka nie jest podmiotem wypłacającym należności z tytułu działalności wykonywanej osobiście, o której mowa w art. 13 pkt 8 ustawy.

Jednocześnie, gdyby uznać, że Mikrowpłata otrzymywana przez Kuriera będącego pracownikiem lub zleceniobiorcą podwykonawcy nie stanowi przychodu ze stosunku pracy ani przychodu z działalności wykonywanej osobiście, mogłaby ona zostać zakwalifikowana do przychodów z innych źródeł, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9 i art. 20 ust. 1 ustawy o PIT.

W przedstawionym zdarzeniu przyszłym Mikrowpłata jest dobrowolnym świadczeniem Klienta na rzecz konkretnego Kuriera, którego dokonanie wynika wyłącznie z uznania Klienta i nie stanowi elementu wynagrodzenia należnego Kurierowi od Państwa Spółki, Kontrahenta ani podwykonawcy. Mikrowpłata nie jest również świadczeniem wzajemnym, ponieważ Klient w zamian za jej dokonanie nie nabywa żadnych dodatkowych świadczeń, uprawnień ani przywilejów.

Należy przy tym podkreślić, że nie będą Państwo stroną stosunku prawnego powstałego w związku z dokonaniem Mikrowpłaty pomiędzy Klientem a Kurierem. Nie będą Państwo również zobowiązani wobec Kuriera do przekazania Mikrowpłaty, nie będą przyjmować środków z tego tytułu, jak również nie będą dysponować nimi i nie będą dokonywać ich wypłaty.

W konsekwencji, nawet w przypadku zakwalifikowania Mikrowpłaty otrzymywanej przez Kuriera będącego pracownikiem lub zleceniobiorcą podwykonawcy do przychodów z innych źródeł, po stronie Państwa Spółki nie powstaje obowiązek poboru zaliczki na podatek dochodowy od osób fizycznych.

W konsekwencji, w związku z wdrożeniem Programu Mikrowpłat, po stronie Państwa Spółki nie będą ciążyły obowiązki płatnika podatku dochodowego od osób fizycznych z tytułu Mikrowpłat przekazywanych przez Klientów bezpośrednio na rzecz konkretnych Kurierów. W przypadku Kurierów prowadzących pozarolniczą działalność gospodarczą Mikrowpłaty podlegają rozliczeniu przez tych Kurierów w ramach źródła przychodów, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 3 ustawy o PIT. W przypadku Kurierów będących pracownikami lub zleceniobiorcami podwykonawcy Mikrowpłaty nie stanowią należności wypłacanych przez Państwa Spółkę ze stosunku pracy ani z tytułu działalności wykonywanej osobiście, ponieważ Państwa Spółka nie jest odpowiednio pracodawcą ani zleceniodawcą tych osób i nie jest zobowiązana wobec nich do wypłaty wynagrodzenia ani Mikrowpłaty.

Państwa stanowisko w tym zakresie jest prawidłowe.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Państwo przedstawili i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.

Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego) podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

  • Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2026 r. poz. 622 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosują się Państwo do interpretacji.
  • Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:

1) z zastosowaniem art. 119a;

2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;

3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

·      Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

  • w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
  • w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.

Rozliczaj podatki zgodnie z przepisami — w programie TaxMachine

Interpretacje pomagają zrozumieć przepisy; TaxMachine pomaga je zastosować w praktyce — prowadzi księgi, liczy podatki i generuje deklaracje, a stawki, druki i przepisy aktualizuje na bieżąco.

  • ✓ Księga przychodów i rozchodów, ryczałt oraz pełna księgowość
  • ✓ Faktury i e-faktury KSeF, JPK_V7 i JPK_KR
  • ✓ PIT, CIT, VAT i inne deklaracje + wysyłka e-Deklaracje z pobraniem UPO
  • ✓ Środki trwałe i amortyzacja, płace i ZUS
  • ✓ Automatyczne aktualizacje stawek, druków i przepisów

Źródło: System Informacji Celno-Skarbowej EUREKA (MF/KIS). Dokument urzędowy — reprodukcja dozwolona (art. 4 ustawy o prawie autorskim).

Interpretacja indywidualna chroni wyłącznie jej adresata i tylko przy zgodności stanu faktycznego z wnioskiem. Cudza interpretacja ma charakter informacyjny.