0114-KDWP.4011.385.2026.1.ASZ

Interpretacja indywidualna– stanowisko prawidłowe

Szanowna Pani,

stwierdzam, że Pani stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego zdarzenia przyszłego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest prawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

22 lipca 2026 r. wpłynął Pani wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej. Treść wniosku jest następująca:

Opis zdarzenia przyszłego

W niniejszym wniosku przez Wnioskodawcę (Wnioskodawczynię) rozumie się Panią. Z kolei jako "mąż Wnioskodawczyni" określany jest Pan. Wnioskodawczyni może być również określana jako „podatniczka”.

Mąż Wnioskodawczyni prowadzi działalność gospodarczą oraz jest zarejestrowanym podatnikiem VAT czynnym oraz rozlicza się z podatku VAT za okresy miesięczne. Faktycznie wykonywana przez niego działalność gospodarcza polega aktualnie na prowadzeniu kantoru wymiany walut (w tym sprzedaży winiet (...) w tym kantorze) oraz krótkoterminowym wynajmie apartamentów. Mąż Wnioskodawczyni prowadził również wcześniej sprzedaż opon, w tej chwili praktycznie tego nie robi, ale nie wyklucza, że będzie to wykonywał w przyszłości.

Ten fragment działalności męża Wnioskodawczyni, który dotyczy najmu krótkoterminowego, polega na wynajmowaniu turystom apartamentów (lokali), które znajdują się w budynku wybudowanym w tym celu przez niego. Mąż w kwietniu 2019 r. uzyskał pozwolenie na budowę wydane przez Starostę, obejmujące budowę tego budynku mieszkalnego wielorodzinnego, zewnętrzną instalację wody, zewnętrzną instalację kanalizacji, zewnętrzną instalację gazu, WLZ oraz utwardzenie terenu na działkach oznaczonych w pozwoleniu. W czerwcu 2019 r. ten sam organ zmienił warunki pozwolenia w zakresie zmiany lokalizacji budynku.

W kwietniu 2021 roku Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowalnego w (...) wydał zaświadczenie potwierdzające, że mąż Wnioskodawczyni wystąpił z wnioskiem o pozwolenie na użytkowanie wybudowanego budynku mieszkalnego wielorodzinnego wraz z niezbędną infrastrukturą towarzyszącą. W tym zaświadczeniu oznaczono parametry techniczne budynku, w tym powierzchnię zabudowy, powierzchnię użytkową, powierzchnię użytkową mieszkalną oraz kubaturę. Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowalnego w (...) stwierdził, że wobec przedłożenia przez męża (jako inwestora) wymaganych dokumentów, wniosek został przyjęty bez sprzeciwu. Budynek z apartamentami został wpisany do ewidencji środków trwałych w działalności męża w lipcu 2021 r. i w tym samym roku mąż Wnioskodawczyni zaczął uzyskiwać pierwsze przychody z wynajmowania apartamentów. Mąż Wnioskodawczyni nie dokonywał w budynku nakładów na ulepszenie w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym. Wydzielone w budynku apartamenty nie stanowią odrębnej własności (nie stanowią lokali stanowiących odrębną nieruchomość). Budynek jako całość stanowi nieruchomość i prowadzona jest dla niego jedna księga wieczysta.

Mąż Wnioskodawczyni odliczył podatek VAT naliczony od budowy budynku. Przychody z najmu apartamentów mąż Wnioskodawczyni opodatkowuje stawką 8% VAT. Jednakże oprócz samego wynajmu apartamentów, na rzecz gości udostępniane są odrębnie za dodatkową opłatą pomieszczenia tzw. Mini-Spa, gdzie jest sauna i jacuzzi i udostępnianie tych pomieszczeń gościom mąż Wnioskodawczyni opodatkowuje według stawki 23% VAT. W budynku znajdują się ponadto pomieszczenia gospodarcze takie jak kotłownia oraz pomieszczenie na pościel. W budynku nie ma pomieszczeń o charakterze usługowym ani biurowym.

Przychody z krótkoterminowego najmu apartamentów mąż Wnioskodawczyni rozlicza w ramach działalności gospodarczej, którą rozlicza według podatku liniowego.

Jednakże oprócz budynku, o którym mowa w niniejszym wniosku, mąż Wnioskodawczyni wynajmuje jako osoba prywatna w ramach tzw. najmu prywatnego (nie w ramach działalności gospodarczej) trzy lokale mieszkalne pochodzące ze spadku oraz jeden lokal mieszkalny, który kupił wiele lat temu.

Działalność w zakresie najmu krótkoterminowego przestaje być opłacalna. Wynika to z coraz mniejszego zainteresowania turystów takim najmem, zaś koszty stałe są niezmienne. Chodzi przede wszystkim o rosnące koszty obsługi najmu krótkoterminowego, związane z podwyżkami cen prądu, gazu, czy koszty zatrudnienia pracownika. W momencie rozpoczęcia działalności w zakresie tego wynajmu krótkoterminowego koszty te były planowane na dużo niższe. Dlatego mąż Wnioskodawczyni rozważa zaprzestania krótkoterminowego wynajmu apartamentów turystom i zamiast tego chciałby on (sam lub razem z żoną) wynająć mieszkania osobom fizycznym długoterminowo, wcześniej wycofując budynek do majątku prywatnego.

W (...) jest mało mieszkań na wynajem długoterminowy dla rodzin, a są duże potrzeby mieszkaniowe, więc jest bardziej prawdopodobne że w ten sposób budynek spełni swoją rolę i lokale nie będą stały puste w oczekiwaniu na turystów, tylko będą zaspokajały lokalne potrzeby społeczne.

Plany Wnioskodawczyni i jej męża są więc następujące:

1) Mąż wycofa budynek, o którym mowa we wniosku z ewidencji środków trwałych i przeznaczy go do majątku prywatnego jeszcze w 2026 roku.

2) Mąż w 2026 roku zaprzestanie krótkoterminowego wynajmu apartamentów turystom i zamiast tego zacznie wynajmować mieszkania osobom fizycznym długoterminowo. Małżonkowie rozważają również taką sytuację, że część lokali mąż użyczy Wnioskodawczyni i te lokale Wnioskodawczyni będzie wynajmować (podnajmować) osobom fizycznym długoterminowo, zaś pozostałe lokale (te, których mąż Wnioskodawczyni jej nie użyczy), będzie wynajmować on osobom fizycznym długoterminowo. Takie plany małżonków wynikają z faktu, że budynek stanowi odrębną własność męża (jego majątek osobisty), podczas gdy między małżonkami istnieje ustrój wspólności majątkowej małżeńskiej. Mąż otrzymał grunt, na którym wybudował budynek od swojego wujka (brata matki) w 2001 r. Małżonkowie nie wykluczają zawarcia umowy majątkowej małżeńskiej rozszerzającej majątek wspólny na omawiany budynek. Jeśli dojdzie do zawarcia umowy rozszerzającej wspólność majątkową małżeńską, to wygaśnie wtedy umowa użyczenia, gdyż wtedy Wnioskodawczyni stanie się współwłaścicielką budynku. Dopóki jednak nie stanie się ona współwłaścicielką budynku nie ma ona tytułu prawnego do podnajmowania go innym osobom i stąd wziął się zamiar użyczenia przez męża. Nawet bowiem jeśli w praktyce małżonkowie między sobą traktują ten budynek jako wspólny, to z punktu widzenia polskiego prawa stanowi on obecnie wyłączą własność męża Wnioskodawczyni i aby stał się wspólnym z punktu prawa rodzinnego niezbędne jest zawarcie oficjalnej umowy o rozszerzeniu wspólności majątkowej małżeńskiej. Strony dopuszczają jednak również taką sytuację, że do zawarcia tej umowy rozszerzającej wspólność nie dojdzie.

3) W umowach najmu zawieranych przez męża lub Wnioskodawczynię (lub w umowach podnajmu zawieranych przez Wnioskodawczynię do chwili zawarcia planowanej umowy majątkowej małżeńskiej rozszerzającej wspólność małżeńską) znajdzie się zapis, że najem (podnajem) ma służyć wyłącznie celom mieszkaniowym, nie związanym z działalnością gospodarczą najemców. Nie będzie jednak możliwości realnego zweryfikowania, czy dany najemca wbrew zakazowi nie będzie prowadził w wynajętym mieszkaniu takiej działalności. Małżonkowie nie zamierzają wynajmować (podnajmować) lokali podmiotom innym niż osoby fizyczne. Wnioskodawczyni nie prowadzi i nigdy nie prowadziła działalności gospodarczej. Wnioskodawczyni od dnia zawarcia związku małżeńskiego (od 2024 r.) nie uzyskuje żadnych przychodów.

Pytania

1) Czy użyczenie niektórych lokali Wnioskodawczyni przez jej męża po wycofaniu budynku z działalności gospodarczej męża i przeznaczeniu lokalu na potrzeby prywatne przez męża spowoduje u Wnioskodawczyni powstanie przychodu podatkowego w podatku PIT?

2) Czy ewentualne rozszerzenie wspólności małżeńskiej majątkowej spowoduje powstanie przychodu podatkowego po stronie Wnioskodawczyni?

Pani stanowisko w sprawie

Użyczenie niektórych lokali Wnioskodawczyni przez jej męża po wycofaniu przez niego budynku z działalności i przeznaczeniu go na potrzeby prywatne spowoduje u Wnioskodawczyni powstanie przychodu podatkowego w podatku PIT. Będzie to jednak przychód zwolniony na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 125 ustawy o PIT. Zgodnie z tym przepisem, zwalnia się od podatku wartość świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń, obliczoną zgodnie z art. 11 ust. 2-2b, otrzymanych od osób zaliczonych do I i II grupy podatkowej w rozumieniu przepisów o podatku od spadków i darowizn.

Na podstawie art. 21 ust. 20 ustawy o PIT, zwolnienia powyższe nie ma zastosowania do świadczeń otrzymywanych na podstawie stosunku pracy, pracy nakładczej lub umów będących podstawą uzyskiwania przychodów zaliczonych do źródła, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 2 ustawy. Taka sytuacja nie ma jednak miejsca w sprawie, dlatego Wnioskodawczyni uzyska przychód zwolniony z podatku PIT.

Stanowisko Wnioskodawczyni odnośnie odpowiedzi na pytanie 2:

Wnioskodawczyni uważa, że jeśli dojdzie do rozszerzenia wspólności małżeńskiej majątkowej, to nie spowoduje to powstania przychodu podatkowego ani po jej stronie ani po stronie jej męża.

Powyższe stanowisko jest uzasadnione specyfiką prawa rodzinnego i ustrojów majątkowych małżeńskich. Pogląd ten od lat wyrażają również sądy administracyjne. Przykładowo, w wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 31 maja 2017 r. (II FSK 1236/15) wyrażono takie stanowisko, że umowa rozszerzająca wspólność majątkową małżeńską uregulowana została w art. 47 § 1 kodeksu rodzinnego i opiekuńczego (k.r.o.) i jest to umowa, której celem jest ustanowienie ustroju majątkowego między małżonkami w sposób odmienny od przewidzianego w przepisach o wspólności ustawowej. Umowy o rozszerzenie wspólności ustawowej w zakresie, w jakim ustanawiają zasadę kształtującą ustrój majątkowy, są stricte umowami majątkowymi małżeńskimi, działają na przyszłość i mają charakter organizacyjny (wyrok Sądu Apelacyjnego w Łodzi z dnia 7 sierpnia 2015 r., I CA 185/15).

Tak więc skoro z chwilą objęcia nieruchomości wspólnością majątkową nie następuje jakiekolwiek wydzielenie części nieruchomości, a żadnemu z małżonków (współwłaścicieli) nie przysługuje własność fizycznie wydzielonej części rzeczy, to nie można przyjąć, że z chwilą rozszerzenia wspólności majątkowej (wspólności ustawowej) strona takiej umowy wyzbyła się prawa do tej rzeczy.

Pogląd, że rozszerzenie wspólności majątkowej małżeńskiej ma charakter organizacyjny i nie stanowi ani nabycia ani zbycia poszczególnych składników majątku czy udziałów w tym majątku był wyrażany również w wyrokach Naczelnego Sądu Administracyjnego z 9 kwietnia 2002 r., sygn. akt III SA 2717/00 oraz z dnia 7 kwietnia 2016 r., II FSK 313/14.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku jest prawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Reguły dotyczące opodatkowania

Zgodnie z przepisem art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 592 ze zm.):

Powołany przepis wyraża tzw. zasadę powszechności opodatkowania. Regułą jest, że każdy dochód osiągnięty przez osobę fizyczną podlega opodatkowaniu, wyjątkiem zaś jest sytuacja, gdy dochód opodatkowaniu nie podlega. Wyjątki od omawianej zasady dotyczą:

• dochodów, które zostały wprost wymienione przez ustawodawcę w art. 21, 52, 52a i 52c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych jako zwolnione z podatku oraz
• dochodów, od których zaniechano poboru podatku w drodze rozporządzenia ministra właściwego do spraw finansów publicznych wydanego na podstawie art. 22 ustawy Ordynacja podatkowa (rozporządzenie takie może być wydane w przypadkach uzasadnionych interesem publicznym lub ważnym interesem podatników).

W myśl art. 9 ust. 1a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Stosownie do art. 9 ust. 2 ww. ustawy:

Jak stanowi art. 11 ust. 1 ww. ustawy:

Jak wynika z powołanego przepisu, ustawodawca przyjął zasadę, że przychodem są:

• pieniądze i wartości pieniężne, które zostały otrzymane przez podatnika – tj. takie pieniądze i wartości pieniężne, które podatnik rzeczywiście „dostał, odebrał, zainkasował, objął w posiadanie”;
• pieniądze i wartości pieniężne, które zostały postawione do dyspozycji podatnika – tj. takie przysporzenia, które zostały mu faktycznie udostępnione/przekazane do odbioru; takie pieniądze i środki pieniężne, które podatnik ma możliwość włączyć do swojego władztwa, a więc ma możliwość skorzystania z tychże pieniędzy i wartości pieniężnych i nie jest to uzależnione od dodatkowej zgody osoby stawiającej określone pieniądze i wartości pieniężne do dyspozycji podatnika.

Pojęcie przychodu wiąże się zatem z przysporzeniem majątkowym po stronie podatnika, z wartością wchodzącą do jego majątku. Przychodami w rozumieniu art. 11 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych mogą być tylko takie świadczenia, które nie mają charakteru zwrotnego. Skoro bowiem przychód jest określonym przyrostem majątkowym po stronie podatnika, jego otrzymanie musi mieć charakter definitywny.

Za przychody należy zatem uznać każdą formę przysporzenia majątkowego, zarówno formę pieniężną jak i niepieniężną, w tym nieodpłatne świadczenia otrzymane przez podatnika.

Dla celów podatkowych przyjmuje się, że nieodpłatne świadczenie obejmuje każde działanie lub zaniechanie na rzecz innej osoby oraz wszystkie zdarzenia prawne i zdarzenia gospodarcze w działalności podmiotów, których skutkiem jest przysporzenie majątku innej osoby, mające konkretny wymiar finansowy.

Ustawodawca tworząc system opodatkowania dochodów osób fizycznych miał na względzie, że przysporzenia uzyskiwane przez osoby fizyczne mogą być skutkiem różnych rodzajów czynności i zdarzeń. Stworzył więc klasyfikację tych przysporzeń w oparciu o kryterium źródła przychodów i system ich opodatkowania uwzględniający specyfikę poszczególnych źródeł przychodów. W języku powszechnym mianem „źródła” określane jest „to, co stanowi początek czegoś”, „przyczyna czegoś”, a synonimami tego pojęcia są m.in. czynnik sprawczy, powód, pochodzenie.

Zgodnie z art. 11 ust. 2a ww. ustawy:

Przepisy ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych nie zawierają definicji pojęcia „nieodpłatnego świadczenia”. Rozumienie tego pojęcia zostało jednak wypracowane w orzecznictwie. Dla celów podatkowych, termin ten obejmuje wszystkie zjawiska gospodarcze i zdarzenia prawne, których następstwem jest uzyskanie korzyści kosztem innego podmiotu lub te wszystkie zdarzenia prawne i zdarzenia gospodarcze w działalności osób prawnych, których skutkiem jest nieodpłatne, tj. niezwiązane z kosztami lub inną formą ekwiwalentu przysporzenie majątku tej osobie, mające konkretny wymiar finansowy.

Nie oznacza to jednak, że wszystkie przychody uzyskane z tytułu nieodpłatnych świadczeń podlegają opodatkowaniu. Niektóre z nich, wymienione w katalogu zwolnień przedmiotowych określonym w art. 21 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, korzystają ze zwolnienia od podatku dochodowego. Korzystanie z każdej preferencji podatkowej, w tym zwolnienia od podatku, jest jednak możliwe wyłącznie w sytuacji, gdy spełnione są wszelkie przesłanki określone w przepisie stanowiącym podstawę prawną danej preferencji.

Stosownie do art. 21 ust. 1 pkt 125 ustawy wolne od podatku dochodowego są:

Na podstawie art. 21 ust. 20

W myśl art. 14 ust. 3 z dnia 28 lipca 1983 r. o podatku od spadków i darowizn (t.j. Dz.U. z 2026 r. poz. 478 ze zm.):

Powyższe oznacza, że w momencie otrzymania nieodpłatnego świadczenia od krewnego bądź powinowatego, znajdującego się w jednej z ww. grup, w tym m.in. małżonka, po stronie otrzymującego powstanie przychód z nieodpłatnego świadczenia, który będzie korzystał ze zwolnienia z opodatkowania.

Umowa użyczenia

Umowa użyczenia jest jedną z umów nazwanych, regulujących zasady używania rzeczy.

Zgodnie z art. 710 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t.j. Dz.U. z 2026 r. poz. 795):

Jak wynika z ww. przepisu, w ramach umowy użyczenia u biorącego w użyczenie nie powstaje obowiązek dokonania jakichkolwiek świadczeń na rzecz użyczającego. Przy czym za świadczenie na rzecz użyczającego nie uznaje się zwykłych kosztów utrzymania rzeczy użyczonej, czyli kosztów ponoszonych w celu używania tej rzeczy.

Zgodnie bowiem z art. 713 Kodeksu cywilnego:

Cechą charakterystyczną użyczenia jest nieodpłatność oraz motyw bezinteresowności. Z uwagi na fakt, że z tytułu umowy użyczenia zobowiązanym do spełnienia świadczenia jest tylko użyczający, umowę tę należy uznać za jednostronnie zobowiązującą. Kodeks cywilny nie przewiduje żadnej szczególnej formy zawierania tej umowy i może ona być zawarta w dowolnej formie, np. pisemnej, ustnej, aktu notarialnego, czynności konkludentnych (dorozumianych). Umowa użyczenia polega więc na nieodpłatnym oddaniu rzeczy do używania innej osobie.

Stosownie do art. 715 Kodeksu cywilnego:

Z opisu sprawy wynika, że Pani mąż prowadzi działalność gospodarczą m.in. w zakresie krótkoterminowego wynajmu apartamentów, które znajdują się w budynku wybudowanym w tym celu przez niego. Pani mąż otrzymał grunt, na którym wybudował budynek od swojego wujka (brata matki) w 2001 r. Budynek z apartamentami został wpisany do ewidencji środków trwałych w działalności Pani męża w lipcu 2021 r. i w tym samym roku Pani mąż zaczął uzyskiwać pierwsze przychody z wynajmowania apartamentów. Działalność w zakresie najmu krótkoterminowego przestaje być opłacalna. Wynika to z coraz mniejszego zainteresowania turystów takim najmem, zaś koszty stałe są niezmienne. Chodzi przede wszystkim o rosnące koszty obsługi najmu krótkoterminowego, związane z podwyżkami cen prądu, gazu, czy koszty zatrudnienia pracownika. Dlatego Pani mąż rozważa zaprzestania krótkoterminowego wynajmu apartamentów turystom i zamiast tego chciałby (sam lub razem z żoną) wynająć mieszkania osobom fizycznym długoterminowo, wcześniej wycofując budynek do majątku prywatnego.

Powzięła Pani wątpliwość czy w sytuacji użyczenia niektórych lokali przez Pani męża po wycofaniu budynku z działalności gospodarczej Pani męża i przeznaczeniu lokalu na potrzeby prywatne spowoduje u Pani powstanie przychodu podatkowego w podatku PIT.

Mając na uwadze przedstawiony opis zdarzenia przyszłego oraz powołane przepisy prawa podatkowego, należy stwierdzić, że ewentualny przychód powstały po Pani stronie z tytułu nieodpłatnego świadczenia wynikającego z zawartej z mężem umowy użyczenia będzie korzystał ze zwolnienia od podatku dochodowego od osób fizycznych na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 125 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. W konsekwencji zawarcie umowy użyczenia nie będzie skutkowało powstaniem po Pani stronie obowiązku zapłaty podatku dochodowego od osób fizycznych.

Zatem Pani stanowisko jest prawidłowe.

Rozszerzenie wspólności

Stosunki majątkowe między małżonkami zostały uregulowane w ustawie z dnia 25 lutego 1964 r. Kodeks rodzinny i opiekuńczy (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 236).

W myśl art. 31 § 1 ww. ustawy:

Zgodnie z art. 33 pkt 1 ww. ustawy:

Jak stanowi art. 43 § 1 ww. ustawy:

Ustrój wspólności ustawowej obejmujący dorobek obojga małżonków ukształtowany został przez ustawodawcę jako wspólność łączna, bezudziałowa.

Stosownie do art. 35 ustawy Kodeks rodzinny i opiekuńczy:

Obojgu małżonkom przysługuje pełne prawo do całości majątku wspólnego. Zważywszy na tak ukształtowaną sytuację prawną małżonków objętych wspólnością ustawową, definitywne nabycie w czasie jej trwania nieruchomości oznacza nabycie przez każdego z małżonków tego prawa w całości, a nie w określonym ułamkowo udziale.

Zgodnie z art. 47 § 1 ustawy Kodeks rodzinny i opiekuńczy:

Na podstawie powyższego przepisu stwierdzić należy, że małżonkowie – poprzez zawarcie stosownej umowy – mogą ustanawiać ustrój majątkowy w sposób odmienny od przewidzianego w przepisach o wspólności ustawowej. Umowy takie w zakresie, w jakim ustanawiają zasadę kształtującą ustrój majątkowy, działają na przyszłość i mają charakter organizacyjny.

Ponadto, w doktrynie prawa rodzinnego podkreśla się, że w przypadku majątku osobistego małżonek pozostaje w stosunku do niego podmiotem wyłącznie uprawnionym, co oznacza, że jego uprawnienia do dysponowania przedmiotami wchodzącymi w skład majątku osobistego nie podlegają co do zasady żadnym ograniczeniom, w tym wynikającym z przepisów prawa rodzinnego, takim jak konieczność uzyskania zgody współmałżonka co do możliwości rozporządzania konkretnym składnikiem majątku osobistego. Możliwe jest więc swobodne dokonywanie pomiędzy małżonkami czynności rozporządzających prowadzących do przeniesienia określonego przedmiotu majątkowego z majątku osobistego do majątku wspólnego.

Rozszerzenie wspólności majątkowej małżeńskiej ma charakter ustrojowy, tj. prowadzi do zmiany ustroju majątkowego małżonków, a nie stanowi umowy sprzedaży, darowizny ani innej czynności skutkującej odpłatnym lub nieodpłatnym przysporzeniem majątkowym.

Zatem rozszerzenie wspólności majątkowej małżeńskiej o budynek stanowiący dotychczas majątek osobisty Pani męża nie powoduje powstania po Pani stronie przychodu podlegającego opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych.

Zatem Pani stanowisko w tym zakresie należało uznać za prawidłowe.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Pani przedstawiła i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.

Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny/zdarzenie przyszłe sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze stanem faktycznym/zdarzeniem przyszłym podanym przez wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona interpretacja traci swoją aktualność.

Interpretacja dotyczy tylko sprawy będącej przedmiotem wniosku w kontekście zadanego pytania, natomiast nie rozstrzyga innych kwestii wynikających z opisu stanu faktycznego, które nie były przedmiotem pytania i własnego stanowiska w sprawie oceny prawnej.

Dodatkowo wskazuję, że zgodnie z art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej:

Skoro stroną wniosku o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych jest Pani, to ta interpretacja nie wywołuje skutków podatkowych dla Pani męża.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

·      Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 622 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pani sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pani do interpretacji.

·      Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

·      Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

·      w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

·      w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego.

Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.