0114-KDWP.4011.365.2026.1.ŁZ

Interpretacja indywidualna2026-09-04Dyrektor Krajowej Informacji SkarbowejAktualna

Użytkowanie 2 samochodów osobowych w działalności gospodarczej.

Interpretacja indywidualna

– stanowisko prawidłowe

Szanowny Panie,

stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest prawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

15 lipca 2026 r. wpłynął Pana wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej. Treść wniosku jest następująca:

Opis stanu faktycznego

Wnioskodawca prowadzi jednoosobową działalność gospodarczą opodatkowaną podatkiem dochodowym od osób fizycznych według skali podatkowej. Przeważającym przedmiotem działalności jest zarządzanie nieruchomościami wykonywane na zlecenie (PKD 68.32.Z). Wnioskodawca korzysta ze zwolnienia od podatku od towarów i usług, w związku z czym nie odlicza podatku VAT naliczonego od nabywanych towarów i usług.

Działalność jest wykonywana w odniesieniu do nieruchomości położonych w różnych lokalizacjach. Zakres obowiązków Wnioskodawcy nie ogranicza się do czynności biurowych. Obejmuje zarówno czynności administracyjne, organizacyjne, finansowe oraz związane z kontaktami służbowymi, jak również czynności terenowe oraz bieżącą obsługę techniczną i eksploatacyjną nieruchomości.

  • regularne dojazdy do zarządzanych nieruchomości oraz dokonywanie wizji lokalnych i kontroli ich stanu;
  • spotkania z zarządami wspólnot mieszkaniowych, właścicielami lokali, wykonawcami, konserwatorami, serwisantami, dostawcami mediów, bankami i organami administracji publicznej;
  • organizowanie oraz nadzorowanie prac remontowych, konserwacyjnych, porządkowych i sezonowych;
  • uczestniczenie w odbiorach robót, usuwaniu usterek i zdarzeń awaryjnych;
  • przewóz narzędzi, urządzeń, części zamiennych i materiałów potrzebnych do bieżącej obsługi nieruchomości;
  • transport przedmiotów wielkogabarytowych, odpadów zielonych i innych odpadów pochodzących z obsługi nieruchomości do właściwego Punktu Selektywnej Zbiórki Odpadów Komunalnych (PSZOK), w zakresie dopuszczonym regulaminem danego PSZOK i przepisami dotyczącymi gospodarowania odpadami.

Czynności te wymagają stałej mobilności oraz możliwości dostosowania rodzaju pojazdu do charakteru danego zadania. Wnioskodawca ponosi odpowiedzialność za terminowe reagowanie na zdarzenia dotyczące nieruchomości, w tym za dojazdy w krótkim czasie, organizację napraw oraz dostarczenie potrzebnego sprzętu lub materiałów.

Samochód nr 1 - nowy samochód hybrydowy w leasingu operacyjnym

Pierwszym pojazdem jest nowy samochód osobowy z napędem hybrydowym typu plug-in – (…) - użytkowany przez Wnioskodawcę na podstawie umowy leasingu operacyjnego. Wartość pojazdu wynosi około 120 000 zł brutto. Umowa leasingu została zawarta na okres 36 miesięcy, z opłatą wstępną oraz miesięcznymi ratami leasingowymi. Wnioskodawca nie odlicza VAT, dlatego rozliczenia podatkowe dotyczą kwot brutto, z uwzględnieniem przepisów ustawy o PIT.

Samochód hybrydowy jest wykorzystywany przede wszystkim do codziennych przejazdów o charakterze administracyjnym i organizacyjnym oraz związanych z kontaktami służbowymi, w szczególności do dojazdów do nieruchomości, urzędów, banków i kontrahentów oraz do odbywania spotkań związanych z zarządzaniem nieruchomościami. Pojazd jest ekonomiczny w ruchu miejskim, nowy, niezawodny i odpowiedni do częstych przejazdów między wieloma lokalizacjami.

Samochód ten jest wykorzystywany w sposób mieszany, tj. zarówno na potrzeby działalności gospodarczej, jak i incydentalnie do celów prywatnych. Wnioskodawca nie prowadzi ewidencji przebiegu pojazdu przewidzianej dla wykorzystywania samochodu wyłącznie w działalności gospodarczej. W konsekwencji Wnioskodawca zamierza stosować ograniczenie dotyczące kosztów używania samochodu osobowego wynikające z art. 23 ust. 1 pkt 46a ustawy o PIT.

Wnioskodawca stosuje również właściwy limit odnoszący się do części opłat leasingowych stanowiącej spłatę wartości samochodu, ustalany zgodnie z art. 23 ust. 1 pkt 47a w związku z art. 23 ust. 1 pkt 4 lit. b albo lit. c ustawy o PIT, na podstawie danych o emisji CO2 ujawnionych w centralnej ewidencji pojazdów. Wniosek nie dotyczy ustalenia poziomu emisji CO2 ani przyporządkowania pojazdu do określonego limitu kwotowego.

Samochód nr 2 — (…), instalacja LPG i hak holowniczy

Drugim pojazdem jest stanowiący własność Wnioskodawcy samochód osobowy (…) z 2013 r., wyposażony w instalację LPG oraz homologowany hak holowniczy. Pojazd został przeznaczony do wykorzystywania w działalności gospodarczej i stanowi składnik majątku związany z tą działalnością. Samochód jest sprawny technicznie i objęty wymaganymi przeglądami oraz ubezpieczeniem.

Samochód ten pełni funkcję pojazdu roboczego i transportowego. Jest wykorzystywany w szczególności do przewozu:

  • narzędzi ręcznych, elektronarzędzi, drabin, przedłużaczy, urządzeń pomiarowych i materiałów eksploatacyjnych;
  • kosiarki, podkaszarki, odśnieżarki i innego sprzętu służącego do sezonowego utrzymania terenów nieruchomości;
  • materiałów remontowych, budowlanych, hydraulicznych i elektrycznych, farb, części zamiennych oraz elementów wyposażenia części wspólnych;
  • sprzętu, przedmiotów zabrudzonych lub mogących uszkodzić tapicerkę i elementy wykończenia nowego samochodu leasingowanego;
  • gabarytów, odpadów zielonych oraz innych odpadów pochodzących z obsługi nieruchomości - do PSZOK, zgodnie z obowiązującymi zasadami ich przyjmowania.

Hak holowniczy umożliwia korzystanie z przyczepy w sytuacjach, gdy gabaryty albo masa przewożonego sprzętu lub materiałów uniemożliwiają bezpieczne umieszczenie ich w pojeździe. Instalacja LPG obniża koszty przejazdów związanych z zadaniami technicznymi i transportowymi. Starszy wiek pojazdu oraz jego robocze przeznaczenie ograniczają ryzyko ekonomiczne związane z zabrudzeniem lub uszkodzeniem wnętrza podczas przewozu narzędzi, sprzętu i materiałów.

Samochód (…) jest również wykorzystywany w sposób mieszany. Wnioskodawca zamierza zatem zaliczać do kosztów uzyskania przychodów 75% wydatków z tytułu jego używania, zgodnie z art. 23 ust. 1 pkt 46a ustawy o PIT. Składki ubezpieczeniowe będą rozliczane według zasad wynikających z art. 23 ust. 1 pkt 47 ustawy o PIT.

Odmienność i wzajemne uzupełnianie się funkcji pojazdów

Oba pojazdy nie zostały przeznaczone do wykonywania identycznych zadań. Samochód hybrydowy służy zasadniczo do licznych przejazdów administracyjnych i organizacyjnych oraz kontaktów służbowych. (…) służy natomiast jako pojazd roboczy do realizacji zadań technicznych, transportowych oraz przewozu przedmiotów ciężkich, zabrudzonych albo wielkogabarytowych.

Wykorzystywanie nowego samochodu leasingowanego do transportu kosiarki, odśnieżarki, zabrudzonych narzędzi, materiałów remontowych albo odpadów byłoby nieracjonalne gospodarczo. Zwiększałoby ryzyko uszkodzenia pojazdu będącego przedmiotem leasingu, utraty jego wartości, powstania kosztów ponadnormatywnego zużycia przy zakończeniu umowy oraz przestojów związanych z czyszczeniem lub naprawą. Z kolei starszy pojazd z hakiem nie zastępuje w sposób pełny nowego samochodu podczas intensywnych, częstych przejazdów administracyjnych i spotkań wymagających niezawodności oraz ekonomicznej eksploatacji w ruchu miejskim.

Jednoczesne posiadanie obu pojazdów pozwala Wnioskodawcy ograniczyć zakup usług transportowych i wynajem samochodów dostawczych, szybciej reagować na potrzeby zarządzanych nieruchomości, zmniejszyć ryzyko przerwania działalności w przypadku awarii lub serwisu jednego z samochodów oraz racjonalnie przyporządkować pojazd do rodzaju wykonywanego zadania.

Dokumentowanie związku wydatków z działalnością gospodarczą

Wnioskodawca posiada lub będzie posiadał dokumenty potwierdzające poniesienie wydatków dotyczących obu pojazdów, w szczególności umowę leasingu, faktury za opłaty leasingowe, paliwo, energię elektryczną, części, naprawy, przeglądy, serwis, opony, opłaty drogowe i parkingowe oraz polisy ubezpieczeniowe. Dokumenty będą przyporządkowywane do właściwego pojazdu między innymi na podstawie numeru rejestracyjnego, opisu dokumentu albo wewnętrznego zestawienia.

Związek wykorzystania samochodu roboczego z działalnością może być dodatkowo potwierdzany przez harmonogramy i protokoły prac, zlecenia konserwacyjne, korespondencję z wykonawcami, dokumentację fotograficzną, potwierdzenia przyjęcia odpadów przez PSZOK, wykaz przewożonego sprzętu oraz dokumentację dotyczącą przyczepy. Wnioskodawca ma świadomość, że interpretacja indywidualna nie zastępuje obowiązku rzeczywistego poniesienia i prawidłowego udokumentowania kosztu.

Pytanie

Czy w opisanym stanie faktycznym Wnioskodawca jest uprawniony do zaliczania do kosztów uzyskania przychodów wydatków związanych z jednoczesnym wykorzystywaniem w prowadzonej jednoosobowej działalności gospodarczej dwóch samochodów osobowych o odmiennym przeznaczeniu, tj. opłat leasingowych i wydatków dotyczących używania nowego samochodu hybrydowego oraz wydatków dotyczących używania stanowiącego składnik majątku firmowego samochodu (…). z instalacją LPG i hakiem holowniczym - z zastosowaniem właściwych ograniczeń wynikających z art. 23 ustawy o PIT - oraz czy sam fakt wykorzystywania przez jednego przedsiębiorcę dwóch samochodów osobowych nie wyłącza możliwości rozpoznania kosztów dotyczących każdego z tych pojazdów?

Pana stanowisko w sprawie

Zdaniem Wnioskodawcy odpowiedź na przedstawione pytanie powinna być twierdząca.

Wydatki związane z oboma pojazdami mogą stanowić koszty uzyskania przychodów, ponieważ każdy z samochodów jest faktycznie wykorzystywany do wykonywania czynności składających się na działalność w zakresie zarządzania nieruchomościami, a jednocześnie pojazdy pełnią odmienne i wzajemnie uzupełniające się funkcje gospodarcze. Ustawa o PIT nie zawiera przepisu ograniczającego liczbę samochodów osobowych, które przedsiębiorca może wykorzystywać w prowadzonej działalności.

W konsekwencji wydatki dotyczące obu samochodów podlegają kwalifikacji odrębnie, według tych samych kryteriów: muszą być rzeczywiście poniesione, prawidłowo udokumentowane, pozostawać w związku z osiąganiem przychodów albo zachowaniem lub zabezpieczeniem źródła przychodów oraz nie mogą być objęte wyłączeniem z art. 23 ustawy o PIT. Wnioskodawca będzie stosował właściwe ograniczenia dotyczące kosztów używania samochodów w sposób mieszany, opłat leasingowych oraz składek ubezpieczeniowych.

UZASADNIENIE PRAWNE

1. Ogólna przesłanka kosztu uzyskania przychodów

Zgodnie z art. 22 ust. 1 ustawy o PIT kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów albo zachowania lub zabezpieczenia ich źródła, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 23 tej ustawy. Przepis ten ustanawia generalną klauzulę kosztową. Oznacza to, że wydatek nie musi prowadzić do uzyskania konkretnego, dającego się bezpośrednio przypisać przychodu. Wystarczające jest, aby według zasad racjonalnego gospodarowania mógł służyć osiąganiu przychodów lub zapewnieniu sprawnego funkcjonowania źródła przychodów.

Oceny związku wydatku z działalnością dokonuje się z uwzględnieniem jej rodzaju, skali, sposobu organizacji i realiów wykonywania usług. W sprawie Wnioskodawcy potrzeba dysponowania pojazdem przeznaczonym do przejazdów administracyjnych i kontaktów służbowych oraz odrębnym pojazdem roboczo-transportowym jest bezpośrednim następstwem łączenia czynności zarządczych z terenową obsługą techniczną nieruchomości.

2. Brak ustawowego limitu liczby samochodów wykorzystywanych w JDG

Ani art. 22 ust. 1, ani art. 23 ustawy o PIT nie przewidują ograniczenia, zgodnie z którym osoba fizyczna prowadząca jednoosobową działalność gospodarczą może rozliczać wydatki wyłącznie na jeden samochód osobowy. Ustawodawca wprowadził ograniczenia odnoszące się do wartości samochodu, rodzaju wydatku, sposobu wykorzystywania pojazdu oraz dokumentowania kosztów, lecz nie ustanowił limitu liczby pojazdów.

Nie istnieje zatem podstawa prawna do automatycznego wyłączenia wydatków na drugi samochód tylko dlatego, że przedsiębiorca korzysta już z innego pojazdu. Każdy samochód i każdy wydatek należy ocenić indywidualnie. W sprawie Wnioskodawcy dodatkowym argumentem jest funkcjonalne rozdzielenie zadań pojazdów: pierwszy służy częstym przejazdom administracyjnym, drugi - zadaniom technicznym i transportowym.

3. Związek samochodu hybrydowego z przychodami

Samochód leasingowany umożliwia codzienną realizację czynności stanowiących istotę usług zarządzania nieruchomościami: dojazdy do nieruchomości, spotkania, kontrole, wizyty w bankach i urzędach oraz kontakty z kontrahentami. Koszty uzyskania tytułu prawnego do korzystania z pojazdu i jego bieżącej eksploatacji są zatem ponoszone w celu wykonywania działalności oraz zachowania ciągłości świadczenia usług.

Wydatki leasingowe będą rozliczane z uwzględnieniem art. 23 ust. 1 pkt 47a ustawy o PIT. Ograniczenie to odnosi się do części opłaty stanowiącej spłatę wartości samochodu, co wynika z art. 23 ust. 5c. Jeżeli opłata obejmuje również koszty eksploatacji, do tej części znajduje zastosowanie art. 23 ust. 1 pkt 46a w związku z art. 23 ust. 3b ustawy o PIT.

4. Związek samochodu roboczego z przychodami

(…) umożliwia wykonywanie czynności, których realizacja przy użyciu nowego samochodu leasingowanego byłaby utrudniona, ryzykowna lub nieekonomiczna. Dotyczy to przewozu kosiarki, odśnieżarki, drabin, elektronarzędzi, materiałów remontowych, części, gabarytów oraz korzystania z przyczepy. Czynności te pozostają w funkcjonalnym związku z obsługą zarządzanych nieruchomości, a więc z przychodami uzyskiwanymi z działalności gospodarczej.

Utrzymywanie starszego samochodu roboczego ogranicza koszty wynajmu pojazdu dostawczego lub zlecania transportu podmiotom trzecim, zmniejsza ryzyko uszkodzenia pojazdu leasingowanego i zwiększa zdolność Wnioskodawcy do szybkiego reagowania na potrzeby klientów. Są to okoliczności odpowiadające pojęciom zachowania i zabezpieczenia źródła przychodów.

5. Ograniczenia dotyczące wydatków eksploatacyjnych, leasingu i ubezpieczenia

Ponieważ oba samochody są wykorzystywane w sposób mieszany, art. 23 ust. 1 pkt 46a ustawy o PIT wyłącza z kosztów 25% poniesionych wydatków z tytułu ich używania. W konsekwencji 75% prawidłowo udokumentowanych wydatków eksploatacyjnych może stanowić koszt uzyskania przychodów. Do kosztów używania zalicza się w szczególności wydatki na paliwo, energię elektryczną, przeglądy, naprawy, serwis, części, opony, myjnię, opłaty parkingowe i autostradowe, jeżeli pozostają w związku z działalnością.

Opłaty leasingowe dotyczące części stanowiącej spłatę wartości samochodu są rozliczane z zastosowaniem proporcji przewidzianej w art. 23 ust. 1 pkt 47a ustawy o PIT. Od 2026 r. właściwa kwota limitu dla samochodu z silnikiem spalinowym zależy od poziomu emisji CO2 ujawnionego w centralnej ewidencji pojazdów: 150 000 zł przy emisji poniżej 50 g/km albo 100 000 zł w pozostałych przypadkach. Dla pojazdu elektrycznego lub napędzanego wodorem ustawodawca przewidział odrębny limit 225 000 zł. Wniosek nie obejmuje ustalenia parametrów technicznych pojazdu, lecz potwierdzenie możliwości rozliczenia opłat dotyczących drugiego i pierwszego samochodu równolegle.

Składki na obowiązkowe ubezpieczenie OC i ubezpieczenie NNW nie są objęte ograniczeniem wartościowym przewidzianym dla dobrowolnego ubezpieczenia samochodu. W odniesieniu do składek AC lub innych ubezpieczeń zależnych od wartości pojazdu stosuje się art. 23 ust. 1 pkt 47 ustawy o PIT, zgodnie z którym koszt jest limitowany proporcją, w jakiej kwota 150 000 zł pozostaje do wartości samochodu przyjętej dla celów ubezpieczenia.

Ponieważ Wnioskodawca korzysta ze zwolnienia od VAT, podatek VAT zawarty w wydatkach nie podlega odliczeniu. Zgodnie z art. 23 ust. 5a ustawy o PIT nieodliczony VAT jest uwzględniany w kwotach wydatków podlegających odpowiednim ograniczeniom.

6. Znaczenie prawidłowego udokumentowania

Prawo do rozpoznania kosztu wymaga wykazania rzeczywistego poniesienia wydatku oraz jego związku z działalnością. Wnioskodawca nie opiera swojego stanowiska wyłącznie na formalnym posiadaniu pojazdów. W opisie wskazano konkretne czynności wykonywane przy użyciu każdego samochodu, a dokumentacja wydatków będzie pozwalała na przyporządkowanie ich do określonego pojazdu.

W razie kontroli podatkowej ciężar przedstawienia przekonujących dowodów związku wydatku z działalnością spoczywa na podatniku. Okoliczność ta nie zmienia jednak oceny prawnej, że wydatki na oba samochody mogą być kosztami, jeżeli opisane przesłanki są faktycznie spełnione.

PRAKTYKA INTERPRETACYJNA DYREKTORA KRAJOWEJ INFORMACJI SKARBOWEJ

Stanowisko Wnioskodawcy odpowiada utrwalonej i aktualnej praktyce interpretacyjnej Dyrektora KIS. W szczególności należy wskazać następujące interpretacje indywidualne:

- 9 marca 2021 r., sygn. 0113-KDIPT2-1.4011.982.2020.2.MGR: Dyrektor KIS potwierdził, że przepisy ustawy o PIT nie ograniczają liczby samochodów osobowych wykorzystywanych w działalności. Dopuszczalne jest korzystanie z kilku pojazdów, o ile znajduje to uzasadnienie w rodzaju działalności, a podatnik potrafi wykazać związek wydatków z przychodami.

- 23 maja 2024 r., sygn. 0112-KDIL2-2.4011.182.2024.1.AA: Organ zaakceptował rozliczanie wydatków związanych z drugim samochodem osobowym, wskazując, że każdy pojazd należy oceniać przez pryzmat art. 22 ust. 1 i właściwych ograniczeń z art. 23 ustawy o PIT, a nie przez samą liczbę samochodów.

- 9 maja 2025 r., sygn. 0115-KDIT3.4011.245.2025.3.RS: Interpretacja dotyczyła nabycia i eksploatacji drugiego, używanego samochodu osobowego o niższych kosztach eksploatacji. Dyrektor KIS uznał, że zwiększona mobilność i gospodarcze uzasadnienie drugiego pojazdu pozwalają rozliczać wydatki na oba samochody w granicach ustawowych.

- 25 czerwca 2025 r., sygn. 0113-KDIPT2-1.4011.389.2025.3.MGR: Organ potwierdził możliwość zaliczania do kosztów wydatków związanych z leasingiem operacyjnym drugiego samochodu oraz kosztów eksploatacyjnych obu pojazdów, z zastosowaniem limitów dotyczących leasingu i użytkowania mieszanego.

- 30 czerwca 2025 r., sygn. 0115-KDWT.4011.46.2025.2.AK: Dyrektor K1S uznał za prawidłowe rozliczanie wydatków dotyczących dwóch samochodów osobowych wykorzystywanych w jednej działalności gospodarczej. Podkreślono brak normy limitującej liczbę pojazdów oraz obowiązek wykazania funkcjonalnego związku wydatków z działalnością.

Powyższe rozstrzygnięcia nie tworzą prawa powszechnie obowiązującego, lecz potwierdzają jednolity sposób wykładni przepisów: ustawa o PIT limituje wysokość lub sposób rozliczenia określonych wydatków samochodowych, ale nie ogranicza liczby samochodów pozostających w rzeczywistym związku z działalnością gospodarczą.

ORZECZNICTWO SĄDÓW ADMINISTRACYJNYCH

Stanowisko Wnioskodawcy wzmacniają ogólne zasady kwalifikowania kosztów podatkowych wypracowane w orzecznictwie sądów administracyjnych. Choć niżej wskazane orzeczenia zapadły w indywidualnych sprawach, zawarte w nich reguły wykładni art. 22 ust. 1 ustawy o PIT i analogicznego art. 15 ust. 1 ustawy o CIT mają znaczenie dla niniejszego wniosku.

- wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z 13 maja 1998 r., sygn. SA/Sz 1354/97: Sąd wskazał, że koszty należy oceniać przez pryzmat celu ich poniesienia i dążenia do uzyskania przychodu, a nie wyłącznie przez niezbędność wydatku albo rezultat w postaci konkretnego przychodu.

- wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z 3 listopada 2010 r., sygn. I SA/Łd 943/10: WSA przyjął, że kosztami mogą być racjonalne i gospodarczo uzasadnione wydatki związane z działalnością, których celem jest osiągnięcie, zachowanie albo zabezpieczenie źródła przychodów. Ocena nie może ograniczać się do sprawdzenia czy wydatek przyniósł bezpośredni przychód.

- wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z 4 marca 2020 r., sygn. II FSK 1550/19: NSA sprzeciwił się wykorzystywaniu ogólnej klauzuli kosztowej jako zastępczego instrumentu do kwestionowania decyzji gospodarczych podatnika. Podstawowe znaczenie ma rzeczywisty związek wydatku z działalnością oraz cel osiągnięcia przychodu lub zabezpieczenia jego źródła.

- wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z 10 lipca 2024 r., sygn. II FSK 1028/21, oraz wyrok NSA z 8 maja 2025 r., sygn. II FSK 1092/22: W nowszym orzecznictwie NSA konsekwentnie podkreśla, że dokument księgowy sam w sobie nie przesądza o koszcie. Podatnik powinien wykazać rzeczywiste poniesienie wydatku i jego związek z działalnością. Wnioskodawca uwzględnia ten standard poprzez szczegółowy opis funkcji pojazdów i sposób dokumentowania wydatków.

Z orzecznictwa wynika zatem, że organ nie powinien zastępować przedsiębiorcy w wyborze modelu organizacji działalności, o ile wybór ten jest rzeczywisty, racjonalny i związany z przychodami. Organ może natomiast badać, czy deklarowane wykorzystanie rzeczywiście ma miejsce i czy podatnik posiada wiarygodną dokumentację. Opisany stan faktyczny spełnia oba wymagania: przedstawia gospodarcze uzasadnienie dwóch pojazdów i zakłada pełne dokumentowanie wydatków.

ZASTOSOWANIE PRZEPISÓW DO OPISANEGO STANU FAKTYCZNEGO

W sprawie Wnioskodawcy istnieje bezpośredni i racjonalny związek między wydatkami na oba samochody a prowadzoną działalnością. Samochód hybrydowy zapewnia mobilność w zakresie czynności administracyjnych, organizacyjnych i kontaktów służbowych. (…) umożliwia wykonywanie zadań technicznych i transportowych, w tym korzystanie z przyczepy. Pojazdy nie są utrzymywane jedynie z powodu wygody ani w celu sztucznego zwiększania kosztów podatkowych.

Koszty obu pojazdów będą rozpoznawane odrębnie i zgodnie z właściwym reżimem prawnym. W odniesieniu do samochodu leasingowanego Wnioskodawca zastosuje limit opłat stanowiących spłatę 

wartości pojazdu. W odniesieniu do kosztów używania obu samochodów zastosuje ograniczenie do 75% wydatków z uwagi na użytek mieszany. Ubezpieczenia będą rozliczane zgodnie z art. 23 ust. 1 pkt 47 ustawy o PIT. Nieodliczony VAT zostanie uwzględniony w kwotach wydatków zgodnie z art. 23 ust. 5a.

Fakt, że oba pojazdy mogą być w określonych sytuacjach użyte zamiennie, nie pozbawia wydatków charakteru kosztowego. Zabezpieczenie ciągłości działalności w czasie awarii, serwisu albo czasowej niedostępności jednego samochodu również pozostaje w związku z zachowaniem źródła przychodów. Kluczowe jest rzeczywiste wykorzystanie pojazdów w działalności, a nie wyłączność przypisania każdej pojedynczej trasy do jednego samochodu.

KONKLUZJA

Wnioskodawca stoi na stanowisku, że:

  • ustawa o PIT nie ogranicza liczby samochodów osobowych, które mogą być wykorzystywane w jednoosobowej działalności gospodarczej;
  • wydatki dotyczące każdego z pojazdów mogą stanowić koszty uzyskania przychodów, jeżeli są rzeczywiście ponoszone, prawidłowo udokumentowane i pozostają w związku z działalnością;
  • odmienne funkcjonalne przeznaczenie samochodu hybrydowego i samochodu roboczego z LPG oraz hakiem wzmacnia gospodarcze uzasadnienie korzystania z obu pojazdów;
  • rozliczenie wydatków powinno następować z uwzględnieniem właściwych limitów z art. 23 ustawy o PIT, w szczególności ograniczenia do 75% kosztów używania przy użytku mieszanym oraz limitu opłat leasingowych odnoszącego się do wartości pojazdu;
  • sam fakt posiadania lub wykorzystywania dwóch samochodów przez jednego przedsiębiorcę nie stanowi podstawy do wyłączenia wydatków na drugi pojazd z kosztów uzyskania przychodów.

W związku z powyższym Wnioskodawca wnosi o uznanie przedstawionego stanowiska za prawidłowe w całości.

WNIOSEK KOŃCOWY

Wnioskodawca wnosi o wydanie interpretacji indywidualnej potwierdzającej, że w opisanym stanie faktycznym jest uprawniony do zaliczania do kosztów uzyskania przychodów - z zastosowaniem właściwych ograniczeń ustawowych - wydatków dotyczących zarówno nowego samochodu hybrydowego użytkowanego na podstawie leasingu operacyjnego, jak i stanowiącego składnik majątku firmowego samochodu (…) z instalacją LPG i hakiem holowniczym.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest prawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

W myśl art. 23a pkt 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t.j. Dz.U. z 2026 r. poz. 592 ze zm.):

Ilekroć w rozdziale jest mowa o umowie leasingu - rozumie się przez to umowę nazwaną w kodeksie cywilnym, a także każdą inną umowę, na mocy której jedna ze stron, zwana dalej „finansującym”, oddaje do odpłatnego używania albo używania i pobierania pożytków na warunkach określonych w ustawie drugiej stronie, zwanej dalej „korzystającym”, podlegające amortyzacji środki trwałe lub wartości niematerialne i prawne, a także grunty oraz prawo wieczystego użytkowania gruntów.

Z kolei pkt 2 tego artykułu stanowi, że:

Ilekroć w rozdziale jest mowa o podstawowym okresie umowy leasingu – rozumie się przez to czas oznaczony, na jaki została zawarta ta umowa, z wyłączeniem czasu, na który może być przedłużona lub skrócona; w przypadku zmiany strony lub stron tej umowy podstawowy okres umowy uważa się za zachowany, jeżeli inne postanowienia umowy nie uległy zmianie.

W świetle art. 23b ust. 1 ww. ustawy:

Opłaty ustalone w umowie leasingu, ponoszone przez korzystającego w podstawowym okresie umowy z tytułu używania środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych stanowią przychód finansującego i odpowiednio w przypadku, o którym mowa w pkt 1, koszt uzyskania przychodów korzystającego, z zastrzeżeniem ust. 2 i 3, jeżeli:

1) umowa leasingu, w przypadku gdy korzystającym nie jest osoba wymieniona w pkt 2, została zawarta na czas oznaczony, stanowiący co najmniej 40% normatywnego okresu amortyzacji, jeżeli przedmiotem umowy leasingu są podlegające odpisom amortyzacyjnym rzeczy ruchome lub wartości niematerialne i prawne, albo została zawarta na okres co najmniej 5 lat, jeżeli jej przedmiotem są podlegające odpisom amortyzacyjnym nieruchomości;

2) umowa leasingu, w przypadku gdy korzystającym jest osoba fizyczna nieprowadząca działalności gospodarczej, została zawarta na czas oznaczony;

3) suma ustalonych opłat w umowie leasingu, o której mowa w pkt 1 lub 2, pomniejszona o należny podatek od towarów i usług, odpowiada co najmniej wartości początkowej środków trwałych lub wartości niematerialnych i prawnych, a w przypadku zawarcia przez finansującego następnej umowy leasingu środka trwałego lub wartości niematerialnej i prawnej będących uprzednio przedmiotem takiej umowy odpowiada co najmniej jego wartości rynkowej z dnia zawarcia następnej umowy leasingu; przepis art. 19 stosuje się odpowiednio.

Przepis art. 23b ust. 2 wskazanej ustawy określa, że:

Jeżeli finansujący w dniu zawarcia umowy leasingu korzysta ze zwolnień w podatku dochodowym przysługujących na podstawie:

1) art. 6 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych,

2) przepisów o specjalnych strefach ekonomicznych,

3) art. 23 i 37 ustawy z dnia 14 czerwca 1991 r. o spółkach z udziałem zagranicznym (Dz. U. z 1997 r. poz. 143, z 1998 r. poz. 1063 oraz z 1999 r., poz. 484 i 1178)

– do umowy tej stosuje się zasady opodatkowania określone w art. 23f˗23h.

Wobec tego, jeżeli zawarta umowa leasingu spełnia określone w art. 23b ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych warunki oraz finansujący w dniu jej zawarcia nie korzysta ze zwolnień wymienionych w art. 23b ust. 2 cytowanej ustawy, to korzystający może zaliczyć do kosztów uzyskania przychodów wszelkie poniesione wydatki związane z przedmiotem umowy leasingu.

Definicja samochodu osobowego

Zgodnie z art. 5a pkt 19a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Ilekroć w ustawie jest mowa o samochodzie osobowym - oznacza to pojazd samochodowy w rozumieniu przepisów o ruchu drogowym o dopuszczalnej masie całkowitej nieprzekraczającej 3,5 tony, konstrukcyjnie przeznaczony do przewozu nie więcej niż 9 osób łącznie z kierowcą, z wyjątkiem:

a) pojazdu samochodowego mającego jeden rząd siedzeń, który oddzielony jest od części przeznaczonej do przewozu ładunków ścianą lub trwałą przegrodą:

- klasyfikowanego na podstawie przepisów o ruchu drogowym do podrodzaju: wielozadaniowy, van lub

- z otwartą częścią przeznaczoną do przewozu ładunków,

b) pojazdu samochodowego, który posiada kabinę kierowcy z jednym rzędem siedzeń i nadwozie przeznaczone do przewozu ładunków jako konstrukcyjnie oddzielne elementy pojazdu,

c) pojazdu specjalnego, jeżeli z dokumentów wydanych zgodnie z przepisami o ruchu drogowym wynika, że dany pojazd jest pojazdem specjalnym, i jeżeli spełnione są również warunki zawarte w odrębnych przepisach, określone dla następujących przeznaczeń:

- agregat elektryczny/spawalniczy,

- do prac wiertniczych,

- koparka, koparko-spycharka,

- ładowarka,

- podnośnik do prac konserwacyjno-montażowych,

- żuraw samochodowy,

d) pojazdu samochodowego określonego w przepisach wydanych na podstawie art. 86a ust. 16 ustawy o podatku od towarów i usług.

Koszty Uzyskania Przychodu

W myśl z art. 22 ust. 1 ustawy z 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 592 ze zm.):

Kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 23.

Powyższe oznacza, że wszystkie poniesione wydatki związane z prowadzoną działalnością gospodarczą, po wyłączeniu zastrzeżonych w ustawie, są kosztami uzyskania przychodów, o ile pozostają w związku przyczynowo-skutkowym z osiąganymi przychodami. Kosztami uzyskania przychodów są więc wszelkie racjonalnie i gospodarczo uzasadnione wydatki związane z działalnością gospodarczą, których celem jest osiągnięcie, zabezpieczenie lub zachowanie źródła przychodów.

Aby wydatek poniesiony przez podatnika stanowił dla niego koszt uzyskania przychodu, muszą zostać spełnione następujące warunki, tzn. dany wydatek:

·      został poniesiony przez podatnika, tj. w ostatecznym rozrachunku musi on zostać pokryty z zasobów majątkowych podatnika (nie stanowią kosztu uzyskania przychodu podatnika wydatki, które zostały poniesione na działalność podatnika przez osoby inne niż podatnik),

·      jest definitywny (rzeczywisty), tj. wartość poniesionego wydatku nie została podatnikowi w jakikolwiek sposób zwrócona,

·      pozostaje w związku z prowadzoną przez podatnika działalnością gospodarczą,

·      poniesiony został w celu uzyskania, zachowania lub zabezpieczenia przychodów lub może mieć wpływ na wielkość osiągniętych przychodów,

·      został właściwie udokumentowany,

·      nie może znajdować się w grupie wydatków, których zgodnie z art. 23 wskazanej ustawy nie uważa się za koszty uzyskania przychodów.

Kosztami uzyskania przychodów prowadzonej przez podatnika działalności gospodarczej są więc wszelkie racjonalnie i gospodarczo uzasadnione wydatki związane z tą działalnością, których celem jest osiągnięcie przychodów, bądź też zabezpieczenie lub zachowanie tego źródła przychodów, o ile w myśl przepisów wskazanej ustawy nie podlegają wyłączeniu z tych kosztów. Przy czym związek przyczynowy między poniesieniem wydatku a osiągnięciem przychodu bądź zachowaniem lub zabezpieczeniem jego źródła należy oceniać indywidualnie w stosunku do każdego wydatku. Z oceny tego związku powinno wynikać, że poniesiony wydatek obiektywnie może przyczynić się do osiągnięcia przychodu, bądź służyć zachowaniu lub zabezpieczeniu źródła przychodów.

W kontekście powyższego wyjaśniam, że decydującym czynnikiem pozwalającym zaliczyć dany wydatek do kosztów uzyskania przychodów jest poniesienie go w celu osiągnięcia przychodów, przy czym każdy wydatek, poza wyraźnie wskazanym w ustawie, wymaga indywidualnej oceny pod kątem adekwatnego związku z przychodami i racjonalności działania dla osiągnięcia przychodów. Przy kwalifikowaniu poniesionych wydatków należy wziąć pod uwagę ich celowość oraz potencjalną możliwość przyczynienia się wydatku do osiągniecia przychodów, a także racjonalność wydatków, to znaczy ich adekwatność do rzeczywistych potrzeb i zakresu prowadzonej działalności oraz konieczność ich poniesienia dla osiągniecia przychodów.

Przepisy ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych nie ograniczają możliwości wykorzystywania na potrzeby działalności gospodarczej różnych środków transportu, w tym także samochodów osobowych oraz ilości zakupionych środków transportu.

Warunkiem koniecznym dla uznania wydatków poniesionych na określone składniki majątku, w tym przypadku dwóch samochodów osobowych (samochodu z napędem hybrydowym oraz samochodu z instalacja LPG i hakiem holowniczym), za koszty uzyskania przychodów jest ich wykorzystywanie na potrzeby i w ramach prowadzonej działalności gospodarczej.

Podkreślam, że wykazanie związku przyczynowo-skutkowego między wykorzystywaniem opisanych w zdarzeniu pojazdów a osiągniętym przychodem spoczywa na Panu. To Pan będzie osiągać korzyści polegające na możliwości zaliczenia wydatków poniesionych w związku z opłatami dotyczącymi dwóch samochodowców osobowych do kosztów uzyskania przychodów i tym samym obniżeniu podstawy opodatkowania podatkiem dochodowym. Brak jest przeszkód prawnych, aby w prowadzonej działalności gospodarczej wykorzystywał Pan więcej niż jeden pojazd, o ile jest to uzasadnione rodzajem prowadzonej przez Pana działalności gospodarczej. Jeżeli zatem charakter prowadzonej przez Pana działalności gospodarczej (np. jej rozmiar, sposób wykonywania usług) uzasadnia wykorzystywanie w tej działalności gospodarczej dwóch środków transportu (dwóch samochodów osobowych), to (co do zasady) wydatki związane z tymi pojazdami – w ustawowych granicach – mogą stanowić koszty uzyskania przychodów tej działalności.

Zgodnie natomiast z art. 23 ust. 1 pkt 46 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych stanowi natomiast, że:

Nie uważa się za koszty uzyskania przychodów poniesionych wydatków z tytułu kosztów używania, stanowiącego własność podatnika prowadzącego działalność gospodarczą, samochodu osobowego niebędącego składnikiem majątku, o którym mowa w art. 14 ust. 2 pkt 1, oraz składek na ubezpieczenie takiego samochodu; te wydatki i składki w wysokości 20 % stanowią jednak koszty uzyskania przychodów pod warunkiem, że samochód ten jest wykorzystywany również do celów związanych z działalnością gospodarczą prowadzoną przez podatnika.

Dyspozycja art. 23 ust. 1 pkt 46 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wskazuje wprost na samochód „stanowiący własność podatnika prowadzącego działalność gospodarczą” i wykorzystywanie tego samochodu „również do celów związanych z działalnością gospodarczą prowadzoną przez podatnika”, dotyczy też sytuacji, gdy samochód jest wykorzystywany do celów prywatnych, jak i do celów działalności gospodarczej.

Stosownie natomiast do art. 23 ust. 1 pkt 46a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Nie uważa się za koszty uzyskania przychodów 25% poniesionych wydatków, z zastrzeżeniem pkt 36, z tytułu kosztów używania samochodu osobowego, innego niż określony w pkt 46, na potrzeby prowadzonej przez podatnika działalności gospodarczej – jeżeli samochód osobowy jest wykorzystywany również do celów niezwiązanych z działalnością gospodarczą prowadzoną przez podatnika.

Zatem wszelkie wydatki związane z korzystaniem z samochodów osobowych innych niż określone w art. 23 ust. 1 pkt 46 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych służących podatnikowi – tak jak w sytuacji przedstawionej przez Pana we wniosku – także do innych celów niż działalność gospodarcza podlegać będą zaliczeniu do kosztów uzyskania przychodów w wysokości 75% tych wydatków.

Możliwość zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów 100% wydatków z tytułu używania samochodów osobowych dotyczy zatem wykorzystywania samochodów osobowych wyłącznie w prowadzonej działalności gospodarczej, przy czym podatnik jest zobowiązany prowadzić ewidencję, o której mowa w art. 86a ust. 4 ustawy o podatku od towarów i usług, potwierdzającą wykorzystywanie samochodów osobowych wyłącznie do działalności gospodarczej.

W przypadku nieprowadzenia przez podatnika tej ewidencji, uznaje się, że samochody osobowe są wykorzystywane również do celów niezwiązanych z działalnością gospodarczą podatnika. Zasady tej jednak nie stosuje się, jeżeli podatnik na podstawie przepisów ustawy o podatku od towarów i usług nie jest zobowiązany do prowadzenia takiej ewidencji, z wyjątkiem przypadku, gdy brak tego obowiązku wynika z art. 86a ust. 5 pkt 2 lit. a) ustawy o podatku od towarów i usług.

W myśl art. 23 ust. 1 pkt 47a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, w brzmieniu obowiązującym od 1 stycznia 2026 r.:

Nie uważa się za koszty uzyskania przychodów wydatków dotyczących samochodu osobowego opłat wynikających z umowy leasingu, o której mowa w art. 23a pkt 1, umowy najmu, dzierżawy lub innej umowy o podobnym charakterze, z wyjątkiem opłat z tytułu składek na ubezpieczenie samochodu osobowego, w wysokości przekraczającej ich część ustaloną w takiej proporcji, w jakiej kwota, o której mowa w pkt 4 odpowiednio w lit. b lub c, pozostaje do wartości samochodu osobowego będącego przedmiotem tej umowy.

Stosownie do art. 23 ust. 5a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Poniesione wydatki, o których mowa w ust. 1 pkt 46 i 46a, oraz kwota, o której mowa w ust. 1 pkt 47a, obejmują także podatek od towarów i usług, który zgodnie z przepisami o podatku od towarów i usług nie stanowi podatku naliczonego, oraz naliczony podatek od towarów i usług, w tej części, w jakiej zgodnie z przepisami o podatku od towarów i usług podatnikowi nie przysługuje obniżenie kwoty lub zwrot różnicy podatku od towarów i usług.

Zgodnie z art. 23 ust. 5c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

W przypadku samochodu osobowego oddanego do używania na podstawie umowy leasingu, o której mowa w art. 23a pkt 1, ograniczenie, o którym mowa w ust. 1 pkt 47a, stosuje się do tej części opłaty, która stanowi spłatę wartości samochodu osobowego.

Artykuł 23 ust. 1 pkt 47a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych rozciąga limit rozliczania wydatków na korzystanie z samochodu osobowego na umowy leasingu operacyjnego, umowy najmu, dzierżawy lub inne umowy o podobnym charakterze. Limit ten odnosi się do wartości samochodu, który jest przedmiotem takiej umowy. Wydatki (np. raty leasingowe) można zaliczyć do kosztów uzyskania przychodu tylko proporcjonalnie, czyli limit odnosi się do kwoty wskazanej w art. 23 ust. 1 pkt 4 lit. b lub c, czyli:

a)  225 000 zł (dla samochodów z napędem elektrycznym i napędem wodorowym)

b)  150 000 zł (dla samochodów z napędem spalinowym, jeśli emisja CO2 silnika spalinowego samochodu osobowego wynosi mniej niż 50 g na kilometr)

c)  100 000 zł (dla samochodów z napędem spalinowym, jeśli emisja CO2 silnika spalinowego samochodu osobowego jest równa lub wyższa niż 50 g na kilometr).

Limit ten ma zastosowanie do tej części opłaty, która stanowi spłatę wartości samochodu osobowego – części kapitałowej raty leasingowej.

Z informacji przedstawionych we wniosku wynika, że prowadzi Pan jednoosobową działalność gospodarczą opodatkowaną podatkiem dochodowym od osób fizycznych według skali podatkowej. Przeważającym przedmiotem działalności jest zarządzanie nieruchomościami wykonywane na zlecenie. Działalność jest wykonywana w odniesieniu do nieruchomości położonych w różnych lokalizacjach. Zakres Pana obowiązków nie ogranicza się do czynności biurowych. Obejmuje zarówno czynności administracyjne, organizacyjne, finansowe oraz związane z kontaktami służbowymi, jak również czynności terenowe oraz bieżącą obsługę techniczną i eksploatacyjną nieruchomości.

Czynności te wymagają stałej mobilności oraz możliwości dostosowania rodzaju pojazdu do charakteru danego zadania. Ponosi Pan odpowiedzialność za terminowe reagowanie na zdarzenia dotyczące nieruchomości, w tym za dojazdy w krótkim czasie, organizację napraw oraz dostarczenie potrzebnego sprzętu lub materiałów.

Samochód nr 1 - nowy samochód hybrydowy w leasingu operacyjnym

Pierwszym pojazdem jest nowy samochód osobowy z napędem hybrydowym - użytkowany przez Pana na podstawie umowy leasingu operacyjnego. Samochód hybrydowy jest wykorzystywany przede wszystkim do codziennych przejazdów o charakterze administracyjnym i organizacyjnym oraz związanych z kontaktami służbowymi, w szczególności do dojazdów do nieruchomości, urzędów, banków i kontrahentów oraz do odbywania spotkań związanych z zarządzaniem nieruchomościami. Pojazd jest ekonomiczny w ruchu miejskim, nowy, niezawodny i odpowiedni do częstych przejazdów między wieloma lokalizacjami.

Samochód nr 2, instalacja LPG i hak holowniczy

Drugim pojazdem jest stanowiący Pana własność samochód osobowy., wyposażony w instalację LPG oraz homologowany hak holowniczy. Pojazd został przeznaczony do wykorzystywania w działalności gospodarczej i stanowi składnik majątku związany z tą działalnością. Samochód jest sprawny technicznie i objęty wymaganymi przeglądami oraz ubezpieczeniem.

Samochód ten pełni funkcję pojazdu roboczego i transportowego. Jest wykorzystywany w szczególności do przewozu:

  • narzędzi ręcznych, elektronarzędzi, drabin, przedłużaczy, urządzeń pomiarowych i materiałów eksploatacyjnych;
  • kosiarki, podkaszarki, odśnieżarki i innego sprzętu służącego do sezonowego utrzymania terenów nieruchomości;
  • materiałów remontowych, budowlanych, hydraulicznych i elektrycznych, farb, części zamiennych oraz elementów wyposażenia części wspólnych;
  • sprzętu, przedmiotów zabrudzonych lub mogących uszkodzić tapicerkę i elementy wykończenia nowego samochodu leasingowanego;
  • gabarytów, odpadów zielonych oraz innych odpadów pochodzących z obsługi nieruchomości - do PSZOK, zgodnie z obowiązującymi zasadami ich przyjmowania.

Hak holowniczy umożliwia korzystanie z przyczepy w sytuacjach, gdy gabaryty albo masa przewożonego sprzętu lub materiałów uniemożliwiają bezpieczne umieszczenie ich w pojeździe. Instalacja LPG obniża koszty przejazdów związanych z zadaniami technicznymi i transportowymi. Starszy wiek pojazdu oraz jego robocze przeznaczenie ograniczają ryzyko ekonomiczne związane z zabrudzeniem lub uszkodzeniem wnętrza podczas przewozu narzędzi, sprzętu i materiałów.

Oba pojazdy nie zostały przeznaczone do wykonywania identycznych zadań. Samochód hybrydowy służy zasadniczo do licznych przejazdów administracyjnych i organizacyjnych oraz kontaktów służbowych. (…) służy natomiast jako pojazd roboczy do realizacji zadań technicznych, transportowych oraz przewozu przedmiotów ciężkich, zabrudzonych albo wielkogabarytowych.

Wykorzystywanie nowego samochodu leasingowanego do transportu kosiarki, odśnieżarki, zabrudzonych narzędzi, materiałów remontowych albo odpadów byłoby nieracjonalne gospodarczo. Zwiększałoby ryzyko uszkodzenia pojazdu będącego przedmiotem leasingu, utraty jego wartości, powstania kosztów ponadnormatywnego zużycia przy zakończeniu umowy oraz przestojów związanych z czyszczeniem lub naprawą. Z kolei starszy pojazd z hakiem nie zastępuje w sposób pełny nowego samochodu podczas intensywnych, częstych przejazdów administracyjnych i spotkań wymagających niezawodności oraz ekonomicznej eksploatacji w ruchu miejskim.

Jednoczesne posiadanie obu pojazdów pozwala Panu ograniczyć zakup usług transportowych i wynajem samochodów dostawczych, szybciej reagować na potrzeby zarządzanych nieruchomości, zmniejszyć ryzyko przerwania działalności w przypadku awarii lub serwisu jednego z samochodów oraz racjonalnie przyporządkować pojazd do rodzaju wykonywanego zadania.

Mając na uwadze przedstawiony opis sprawy oraz powołane przepisy, należy uznać, że nie ma przeszkód prawnych do wykorzystywania w prowadzonej działalności gospodarczej więcej niż jednego samochodu osobowego. Możliwość zaliczenia wydatków związanych z użytkowaniem dwóch samochodów do kosztów uzyskania przychodów zależy jednak od wykazania, że ich wykorzystywanie pozostaje w związku z prowadzoną działalnością gospodarczą i ma na celu osiąganie przychodów lub zachowanie albo zabezpieczenie ich źródła.

W związku z tym, w opisanych okolicznościach będzie Pan uprawniony do zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów wydatków związanych z użytkowaniem dwóch samochodów osobowych, na zasadach określonych w art. 22 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, z uwzględnieniem ograniczeń wynikających z art. 23 ust. 1 pkt 4, pkt 46, pkt 47 i pkt 47a tej ustawy.

Wobec tego Pana stanowisko w tym zakresie jest prawidłowe.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który przedstawił Pan we wniosku i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu zaistnienia zdarzenia.

Końcowo zaznaczam, że:

·      przedstawiany przez Pana zakres żądania (zadane pytanie) zakreśla granice w jakich mogę wydać interpretację indywidualną. Przedmiotowe rozstrzygnięcie dotyczy więc tylko wyznaczonego przez Pana przedmiotu wniosku - zakresu Pana pytania,

·      procedura wydawania indywidualnych interpretacji przepisów prawa podatkowego nie podlega regułom przewidzianym dla wyżej wskazanych trybów postępowań. Nie prowadzę również postępowania dowodowego. Z wyżej wskazanych powodów, niniejszej odpowiedzi udzieliłem wyłącznie w oparciu o informacje podane we wniosku.

Odnosząc się do powołanych przez Pana interpretacji wskazać należy, że interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane są w indywidualnych sprawach podatników, dotyczą konkretnych stanów faktycznych i nie mają mocy prawa powszechnie obowiązującego co oznacza, że należy je traktować indywidualnie.

Podobnie w zakresie powołanych przez Pana we wniosku wyroków sądu – wyjaśniam, że są one rozstrzygnięciami w indywidualnych sprawach, osadzonych w określonym stanie faktycznym i tylko do nich się zawężają. Zatem, wskazane we wniosku wyroki sądu nie mają wpływu na podjęte w niniejszej interpretacji rozstrzygnięcie.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

·    Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 622 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pan do interpretacji.

·    Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:

1) z zastosowaniem art. 119a;

2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;

3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

·    Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA).

Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

·      w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA),albo

·      w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego.

Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.

Rozliczaj podatki zgodnie z przepisami — w programie TaxMachine

Interpretacje pomagają zrozumieć przepisy; TaxMachine pomaga je zastosować w praktyce — prowadzi księgi, liczy podatki i generuje deklaracje, a stawki, druki i przepisy aktualizuje na bieżąco.

  • ✓ Księga przychodów i rozchodów, ryczałt oraz pełna księgowość
  • ✓ Faktury i e-faktury KSeF, JPK_V7 i JPK_KR
  • ✓ PIT, CIT, VAT i inne deklaracje + wysyłka e-Deklaracje z pobraniem UPO
  • ✓ Środki trwałe i amortyzacja, płace i ZUS
  • ✓ Automatyczne aktualizacje stawek, druków i przepisów

Źródło: System Informacji Celno-Skarbowej EUREKA (MF/KIS). Dokument urzędowy — reprodukcja dozwolona (art. 4 ustawy o prawie autorskim).

Interpretacja indywidualna chroni wyłącznie jej adresata i tylko przy zgodności stanu faktycznego z wnioskiem. Cudza interpretacja ma charakter informacyjny.