0114-KDWP.4011.360.2026.4.ASZ
Opodatkowanie opłat za posługi religijne zryczałtowanym podatkiem dochodowym od przychodów osób duchownych.
Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe
Szanowni Państwo,
stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego zdarzenia przyszłego w zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne jest prawidłowe.
Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej
9 lipca 2026 r. wpłynął Państwa wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej. Uzupełnili go Państwo pismem z 20 sierpnia 2026 r. (wpływ 22 sierpnia 2026 r.) – w odpowiedzi na wezwanie. Treść wniosku jest następująca:
Opis zdarzenia przyszłego
Wnioskodawca jest spółką z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej i podlega w Polsce obowiązkowi podatkowemu w podatku dochodowym od osób prawnych od całości swoich dochodów.
Jedynym udziałowcem Wnioskodawcy jest Gmina Wyznaniowa (...) związku wyznaniowego wpisanego do Rejestru kościołów i innych związków wyznaniowych pod numerem (...) pod nazwą „(...)”.
Wnioskodawca prowadzi działalność gospodarczą. Z działalności tej może osiągać dochód podatkowy w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych. Wnioskodawca planuje przeznaczać część wypracowanego dochodu na cele kultu religijnego realizowane w szczególności przez osoby duchowne.
W przedstawionym zdarzeniu przyszłym Wnioskodawca zamierza przekazywać środki pieniężne bezpośrednio osobie duchownej. Osoba ta będzie osobą duchowną uprawnioną do sprawowania obrzędów religijnych, prowadzenia posługi religijnej oraz wykonywania czynności o charakterze duszpasterskim.
Przekazanie środków będzie następowało w związku z pełnioną przez osobę duchowną posługą religijną, w szczególności ze sprawowaniem obrzędów, prowadzeniem czynności religijnych, przygotowaniem i realizacją praktyk kultowych, posługą oraz wykonywaniem funkcji o charakterze duszpasterskim. Środki będą przekazywane jako świadczenie związane z kultem religijnym, a nie jako zapłata za usługę komercyjną niezwiązaną z działalnością religijną.
Wnioskodawca zakłada, że przekazanie środków będzie dokumentowane w sposób pozwalający jednoznacznie wykazać ich cel. W szczególności Wnioskodawca zamierza wskazywać w tytule przelewu, że środki są przekazywane na cele kultu religijnego, w związku z posługą duchowną oraz sprawowaniem obrzędów religijnych oraz posiadać potwierdzenie, że osoba otrzymująca środki jest osobą duchowną i otrzymuje środki w związku z pełnioną funkcją o charakterze duszpasterskim.
Przekazanie środków nie będzie następowało tytułem dywidendy, ukrytej dystrybucji zysku, pożyczki, wynagrodzenia z tytułu zatrudnienia w Spółce ani wynagrodzenia z tytułu umowy cywilnoprawnej zawartej ze Spółką. Osoba duchowna nie będzie wykonywała na rzecz Wnioskodawcy działalności gospodarczej ani komercyjnej usługi reklamowej, marketingowej, produkcyjnej, doradczej lub innej usługi niezwiązanej z kultem religijnym.
Celem przekazania środków będzie umożliwienie sprawowania kultu religijnego i finansowanie posługi osoby duchownej. Wnioskodawca stoi na stanowisku, że wynagrodzenie posługi religijnej osoby duchownej stanowi element realizacji celów kultu religijnego.
Wnioskodawca wskazuje również, że osoba duchowna otrzymująca środki będzie traktowała te środki jako przychody z opłat otrzymywanych w związku z pełnionymi funkcjami o charakterze duszpasterskim, podlegające opodatkowaniu w formie ryczałtu od przychodów osób duchownych na zasadach określonych w ustawie o zryczałtowanym podatku dochodowym.
Uzupełnienie opisu zdarzenia przyszłego
Osoba duchowna, której Wnioskodawca będzie przekazywał środki pieniężne, jest podatnikiem zryczałtowanego podatku dochodowego od przychodów osób duchownych.
Osoba ta zgodnie z przepisami zgłosiła się do właściwego naczelnika urzędu skarbowego jako osoba duchowna pełniąca funkcje o charakterze duszpasterskim i opłaca podatek dochodowy w formie ryczałtu od przychodów osób duchownych, ustalanego w drodze prawomocnej decyzji administracyjnej przez właściwy organ podatkowy, od przychodów osiąganych w związku z pełnieniem tych funkcji.
Osoba duchowna będzie powołana do pełnienia posługi zgodnie ze statutem i prawem wewnętrznym związku wyznaniowego. Podstawą pełnienia funkcji duszpasterskiej będzie zatem prawo wewnętrzne związku wyznaniowego, a nie umowa zawarta z Wnioskodawcą.
Osoba duchowna będzie wykonywała posługę religijną w ramach i na rzecz związku wyznaniowego „(...)”.
Posługa ta będzie służyła realizacji celów kultu religijnego tego związku wyznaniowego, w szczególności sprawowaniu obrzędów religijnych, wykonywaniu czynności duszpasterskich oraz umożliwieniu osobom udziału w praktykach religijnych.
Pomiędzy Wnioskodawcą a osobą duchowną nie będzie istniał żaden stosunek prawny w postaci umowy o pracę, umowy zlecenia, umowy o dzieło, kontraktu menedżerskiego, powołania do organu Spółki ani innej umowy cywilnoprawnej.
Osoba duchowna nie będzie wykonywała czynności na rzecz Wnioskodawcy jako pracownik, zleceniobiorca, wykonawca dzieła, członek organu Spółki, kontraktor, menedżer ani usługodawca prowadzący działalność gospodarczą.
Osoba duchowna nie będzie uczestniczyła w zarządzaniu Spółką, jej reprezentacji ani nadzorze.
Osoba duchowna nie będzie członkiem zarządu, prokurentem, pełnomocnikiem, członkiem rady nadzorczej ani innym podmiotem wykonującym funkcje zarządcze, reprezentacyjne lub nadzorcze w Spółce.
Przekazywane środki będą finansowane z dochodu Wnioskodawcy, który zostanie przeznaczony na cele kultu religijnego.
Jednocześnie środki te będą przekazywane osobie duchownej wyłącznie w związku z wykonywaniem przez nią czynności duszpasterskich i posługi religijnej. Będą one odpowiadały opłatom lub świadczeniom otrzymywanym przez osobę duchowną za czynności duszpasterskie w tym znaczeniu, że ich tytułem będzie pełnienie funkcji o charakterze duszpasterskim, sprawowanie obrzędów religijnych oraz wykonywanie posługi religijnej.
Środki te nie będą wypłacane za czynności wykonywane na rzecz Wnioskodawcy jako spółki prawa handlowego i nie będą stanowiły wynagrodzenia za usługi gospodarcze, marketingowe, reklamowe, produkcyjne, doradcze, zarządcze ani inne czynności niezwiązane z kultem religijnym.
Wysokość przekazywanych środków będzie ustalana uchwałą zarządu Wnioskodawcy.
Uchwała zarządu będzie określała kwotę dochodu Wnioskodawcy przeznaczoną na cele kultu religijnego oraz sposób jej wydatkowania przez przekazanie środków osobie duchownej wykonującej posługę religijną w ramach Gminy Wyznaniowej.
Wykonywanie czynności duszpasterskich i obrzędów zleca duchownemu przełożony gminy wyznaniowej.
Opłaty nie będą miały charakteru stałego wynagrodzenia należnego osobie duchownej niezależnie od zakresu posługi.
Wnioskodawca podejmie decyzję o przekazaniu wynagrodzenia duchownemu za konkretne obrzędy, jednakże poza jurysdykcją Wnioskodawcy pozostają kwestie jakie to będą obrzędy i w jakim wymiarze będą sprawowane - te kwestie pozostają w gestii duchownego. Duchowny może zostać poproszony przez Wnioskodawcę o informację jakie obrzędy wykonał.
Przekazywane środki nie będą miały charakteru stałej pensji, wynagrodzenia pracowniczego ani wynagrodzenia z tytułu umowy cywilnoprawnej zawartej ze Spółką.
Pytania
1. Czy w przedstawionym zdarzeniu przyszłym dochód Wnioskodawcy, jako spółki z ograniczoną odpowiedzialnością, której jedynym udziałowcem jest osoba prawna związku wyznaniowego, przeznaczony i wydatkowany przez bezpośrednie przekazanie środków pieniężnych osobie duchownej tego związku wyznaniowego w związku z pełnioną przez nią posługą religijną, sprawowaniem obrzędów religijnych i wykonywaniem funkcji o charakterze duszpasterskim, stanowi dochód wolny od podatku dochodowego od osób prawnych na podstawie art. 17 ust. 1 pkt 4b w związku z art. 17 ust. 1 pkt 4a lit. b ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych?
2. Czy w przedstawionym zdarzeniu przyszłym środki przekazywane przez Wnioskodawcę osobie duchownej w związku z pełnioną przez nią posługą religijną, sprawowaniem obrzędów religijnych i wykonywaniem funkcji o charakterze duszpasterskim mogą być kwalifikowane jako przychody osoby duchownej z opłat otrzymywanych w związku z pełnionymi funkcjami o charakterze duszpasterskim, o których mowa w art. 42 ust. 1 ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym, a w konsekwencji ich przekazanie nie powoduje po stronie Wnioskodawcy obowiązku poboru zaliczek na podatek dochodowy od osób fizycznych ani obowiązków informacyjnych właściwych dla wypłat z tytułu umów cywilnoprawnych?
Przedmiotem niniejszej interpretacji jest odpowiedź na pytanie oznaczone we wniosku Nr 2. W zakresie pytania Nr 1 zostanie wydane odrębne rozstrzygnięcie.
Państwa stanowisko w sprawie
Zdaniem Wnioskodawcy, środki przekazywane osobie duchownej w związku z pełnioną przez nią posługą religijną, sprawowaniem obrzędów religijnych oraz wykonywaniem funkcji o charakterze duszpasterskim mogą stanowić przychody osoby duchownej z opłat otrzymywanych w związku z pełnionymi funkcjami o charakterze duszpasterskim, o których mowa w art. 42 ust. 1 ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne.
Wnioskodawca podkreśla, że osoba duchowna będzie zgłoszona we właściwym urzędzie skarbowym jako osoba duchowna pełniąca funkcje o charakterze duszpasterskim i będzie opłacać podatek dochodowy w formie ryczałtu od przychodów osób duchownych.
Przekazywane środki nie będą wynagrodzeniem z tytułu umowy o pracę, umowy zlecenia, umowy o dzieło, kontraktu menedżerskiego ani innego stosunku prawnego łączącego osobę duchowną ze Spółką. Pomiędzy Wnioskodawcą a osobą duchowną nie będzie istniał stosunek prawny stanowiący podstawę wykonywania czynności na rzecz Spółki.
W konsekwencji, zdaniem Wnioskodawcy, przekazanie takich środków nie spowoduje po stronie Wnioskodawcy obowiązku poboru zaliczki na podatek dochodowy od osób fizycznych ani obowiązku sporządzenia informacji podatkowej właściwej dla wypłat dokonywanych z tytułu umów cywilnoprawnych.
Zgodnie z art. 42 ust. 1 ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym osoby duchowne osiągające przychody z opłat otrzymywanych w związku z pełnionymi funkcjami o charakterze duszpasterskim opłacają od tych przychodów podatek dochodowy w formie ryczałtu od przychodów osób duchownych.
W przedstawionym zdarzeniu przyszłym spełnione są przesłanki tego przepisu. Po pierwsze, środki otrzymuje osoba duchowna. Po drugie, środki są otrzymywane w związku z pełnioną funkcją o charakterze duszpasterskim. Po trzecie, środki pozostają w bezpośrednim związku z posługą religijną, sprawowaniem obrzędów i realizacją kultu religijnego.
Nie ma podstaw, aby zawężać pojęcie opłat otrzymywanych przez osobę duchowną wyłącznie do środków przekazywanych przez osoby fizyczne będące tzw. „wiernymi”. Ustawa nie formułuje takiego ograniczenia. Dla zastosowania art. 42 ust. 1 ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym istotny jest związek otrzymanych środków z pełnionymi funkcjami o charakterze duszpasterskim, a nie wyłącznie status podmiotu przekazującego środki.
Wnioskodawca wskazuje, że w interpretacji indywidualnej ILPB1/415-737/14-6/AA organ podatkowy przyjął, że przychody osób duchownych z opłat otrzymywanych w związku z pełnieniem funkcji o charakterze duszpasterskim mogą być objęte ryczałtem od przychodów osób duchownych. W interpretacji indywidualnej 0113-KDIPT2-1.4011.94.2026.5.KD również wskazano, że wynagrodzenie osoby duchownej za pełnione funkcje w ramach celów kultu religijnego może mieścić się w reżimie ryczałtu od przychodów osób duchownych.
W przedstawionym zdarzeniu przyszłym Wnioskodawca nie zawiera z osobą duchowną umowy o pracę, umowy zlecenia, umowy o dzieło ani umowy o świadczenie usług gospodarczych.
Przekazywane środki nie stanowią wynagrodzenia za czynności komercyjne wykonywane na rzecz Wnioskodawcy. Są one związane z religijną posługą osoby duchownej.
W konsekwencji Wnioskodawca stoi na stanowisku, że przekazanie takich środków nie powoduje po stronie Wnioskodawcy obowiązku poboru zaliczek na podatek dochodowy od osób fizycznych ani obowiązków informacyjnych właściwych dla wypłat z tytułu umów cywilnoprawnych. Obowiązek podatkowy w zakresie ryczałtu od przychodów osób duchownych obciąża osobę duchowną, która osiąga przychody z opłat otrzymywanych w związku z pełnionymi funkcjami o charakterze duszpasterskim.
Jednocześnie Wnioskodawca wskazuje, że pytanie nr 2 jest zadawane w zakresie indywidualnej sytuacji Wnioskodawcy jako podmiotu przekazującego środki, w szczególności w zakresie oceny, czy w związku z takim przekazaniem na Wnioskodawcy ciążą obowiązki płatnika lub obowiązki informacyjne. Wnioskodawca nie zmierza do uzyskania interpretacji wyłącznie w indywidualnej sprawie podatkowej osoby duchownej, lecz do potwierdzenia skutków podatkowych zdarzenia przyszłego po stronie Wnioskodawcy.
W ocenie Wnioskodawcy:
- dochód Wnioskodawcy przeznaczony i wydatkowany przez bezpośrednie przekazanie środków osobie duchownej na posługę religijną, sprawowanie obrzędów i wykonywanie funkcji duszpasterskich stanowi dochód przeznaczony na cele kultu religijnego i korzysta ze zwolnienia na podstawie art. 17 ust. 1 pkt 4b w związku z art. 17 ust. 1 pkt 4a lit. b ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych;
- dla zastosowania zwolnienia istotny jest cel przeznaczenia i faktycznego wydatkowania dochodu, a nie formalne przekazanie środków wyłącznie za pośrednictwem udziałowca Wnioskodawcy;
- środki otrzymywane przez osobę duchowną w związku z pełnioną posługą religijną i funkcjami o charakterze duszpasterskim mogą być traktowane jako przychody objęte ryczałtem od przychodów osób duchownych, a ich przekazanie w opisanych okolicznościach nie powoduje po stronie Wnioskodawcy obowiązków płatnika ani obowiązków informacyjnych właściwych dla umów cywilnoprawnych.
Zdaniem Wnioskodawcy, środki przekazywane osobie duchownej w związku z pełnioną przez nią posługą religijną, sprawowaniem obrzędów religijnych oraz wykonywaniem funkcji o charakterze duszpasterskim mogą stanowić przychody osoby duchownej z opłat otrzymywanych w związku z pełnionymi funkcjami o charakterze duszpasterskim, o których mowa w art. 42 ust. 1 ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne.
Wnioskodawca podkreśla, że osoba duchowna będzie zgłoszona we właściwym urzędzie skarbowym jako osoba duchowna pełniąca funkcje o charakterze duszpasterskim i będzie opłacać podatek dochodowy w formie ryczałtu od przychodów osób duchownych.
Przekazywane środki nie będą wynagrodzeniem z tytułu umowy o pracę, umowy zlecenia, umowy o dzieło, kontraktu menedżerskiego ani innego stosunku prawnego łączącego osobę duchowną ze Spółką. Pomiędzy Wnioskodawcą a osobą duchowną nie będzie istniał stosunek prawny stanowiący podstawę wykonywania czynności na rzecz Spółki.
W konsekwencji, zdaniem Wnioskodawcy, przekazanie takich środków nie spowoduje po stronie Wnioskodawcy obowiązku poboru zaliczki na podatek dochodowy od osób fizycznych ani obowiązku sporządzenia informacji podatkowej właściwej dla wypłat dokonywanych z tytułu umów cywilnoprawnych.
Pytanie w zakresie podatku dochodowego od osób fizycznych dotyczy indywidualnej sytuacji Wnioskodawcy jako podmiotu przekazującego środki, tj. ustalenia, czy w opisanym zdarzeniu przyszłym na Wnioskodawcy będą ciążyły obowiązki płatnika lub obowiązki informacyjne. Wnioskodawca nie występuje o interpretację wyłącznie w indywidualnej sprawie podatkowej osoby duchownej.
Ocena stanowiska
Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.
Uzasadnienie interpretacji indywidualnej
W myśl art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 592 ze zm.):
Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
Powołany przepis wyraża tzw. zasadę powszechności opodatkowania. Regułą jest, że każdy dochód osiągnięty przez osobę fizyczną podlega opodatkowaniu, wyjątkiem zaś jest sytuacja, gdy dochód opodatkowaniu nie podlega. Wyjątki od omawianej zasady dotyczą:
· dochodów, które zostały wprost wymienione przez ustawodawcę w art. 21, 52, 52a i 52c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych jako zwolnione z podatku oraz
· dochodów, od których zaniechano poboru podatku w drodze rozporządzenia ministra właściwego do spraw finansów publicznych wydanego na podstawie art. 22 ustawy Ordynacja podatkowa (rozporządzenie takie może być wydane w przypadkach uzasadnionych interesem publicznym lub ważnym interesem podatników).
W myśl art. 9 ust. 1a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
Jeżeli podatnik uzyskuje dochody z więcej niż jednego źródła, przedmiotem opodatkowania w danym roku podatkowym jest, z zastrzeżeniem art. 25e, art. 29-30cb, art. 30da-30dh, art. 30e-30g, art. 30j-30p oraz art. 44 ust. 7e i 7f, suma dochodów z wszystkich źródeł przychodów.
Stosownie do art. 9 ust. 2 ww. ustawy:
Dochodem ze źródła przychodów, jeżeli przepisy art. 23o, art. 23u, art. 24-24b, art. 24c, art. 24e, art. 30ca, art. 30da oraz art. 30f nie stanowią inaczej, jest nadwyżka sumy przychodów z tego źródła nad kosztami ich uzyskania osiągnięta w roku podatkowym. Jeżeli koszty uzyskania przekraczają sumę przychodów, różnica jest stratą ze źródła przychodów.
Jak stanowi art. 11 ust. 1 ww. ustawy:
Przychodami, z zastrzeżeniem art. 14-15, art. 17 ust. 1 pkt 6, 9, 10 w zakresie realizacji praw wynikających z pochodnych instrumentów finansowych, pkt 11, art. 19, art. 25b, art. 30ca, art. 30da i art. 30f, są otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń.
Jak wynika z powołanego przepisu, ustawodawca przyjął zasadę, że przychodem są:
· pieniądze i wartości pieniężne, które zostały otrzymane przez podatnika – tj. takie pieniądze i wartości pieniężne, które podatnik rzeczywiście „dostał, odebrał, zainkasował, objął w posiadanie”;
· pieniądze i wartości pieniężne, które zostały postawione do dyspozycji podatnika – tj. takie przysporzenia, które zostały mu faktycznie udostępnione/przekazane do odbioru; takie pieniądze i środki pieniężne, które podatnik ma możliwość włączyć do swojego władztwa, a więc ma możliwość skorzystania z tychże pieniędzy i wartości pieniężnych i nie jest to uzależnione od dodatkowej zgody osoby stawiającej określone pieniądze i wartości pieniężne do dyspozycji podatnika.
Pojęcie przychodu wiąże się zatem z przysporzeniem majątkowym po stronie podatnika, z wartością wchodzącą do jego majątku. Przychodami w rozumieniu art. 11 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych mogą być tylko takie świadczenia, które nie mają charakteru zwrotnego. Skoro bowiem przychód jest określonym przyrostem majątkowym po stronie podatnika, jego otrzymanie musi mieć charakter definitywny.
Ustawodawca tworząc system opodatkowania dochodów osób fizycznych miał na względzie, że przysporzenia uzyskiwane przez osoby fizyczne mogą być skutkiem różnych rodzajów czynności i zdarzeń. Stworzył więc klasyfikację tych przysporzeń w oparciu o kryterium źródła przychodów i system ich opodatkowania uwzględniający specyfikę poszczególnych źródeł przychodów. W języku powszechnym mianem „źródła” określane jest „to, co stanowi początek czegoś”, „przyczyna czegoś”, a synonimami tego pojęcia są m.in. czynnik sprawczy, powód, pochodzenie.
Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych wyraźnie rozróżnia źródła przychodów oraz sposób opodatkowania dochodów z poszczególnych źródeł.
Stosownie do art. 10 ust. 1 pkt 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, źródłem przychodów jest działalność wykonywana osobiście.
Zgodnie z art. 13 pkt 3 ww. ustawy:
Za przychody z działalności wykonywanej osobiście, o której mowa w art. 10 ust. 1 pkt 2, uważa się przychody z działalności duchownych, osiągane z innego tytułu niż umowa o pracę.
Z przedstawionego opisu sprawy wynika, że jesteście Państwo spółką z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej i podlegacie w Polsce obowiązkowi podatkowemu w podatku dochodowym od osób prawnych od całości swoich dochodów. Jedynym udziałowcem w spółce jest Gmina Wyznaniowa związku wyznaniowego wpisanego do Rejestru kościołów i innych związków wyznaniowych pod numerem (...) pod nazwą „(…)”. Zamierzacie Państwo przekazywać środki pieniężne bezpośrednio osobie duchownej. Osoba ta będzie osobą duchowną uprawnioną do sprawowania obrzędów religijnych, prowadzenia posługi religijnej oraz wykonywania czynności o charakterze duszpasterskim. Przekazanie środków będzie następowało w związku z pełnioną przez osobę duchowną posługą religijną, w szczególności ze sprawowaniem obrzędów, prowadzeniem czynności religijnych, przygotowaniem i realizacją praktyk kultowych, posługą oraz wykonywaniem funkcji o charakterze duszpasterskim. Środki będą przekazywane jako świadczenie związane z kultem religijnym, a nie jako zapłata za usługę komercyjną niezwiązaną z działalnością religijną.
Przekazanie środków nie będzie następowało tytułem dywidendy, ukrytej dystrybucji zysku, pożyczki, wynagrodzenia z tytułu zatrudnienia w Spółce ani wynagrodzenia z tytułu umowy cywilnoprawnej zawartej ze Spółką. Osoba duchowna nie będzie wykonywała na rzecz Spółki działalności gospodarczej ani komercyjnej usługi reklamowej, marketingowej, produkcyjnej, doradczej lub innej usługi niezwiązanej z kultem religijnym.
Osoba duchowna, której będziecie Państwo przekazywali środki pieniężne, jest podatnikiem zryczałtowanego podatku dochodowego od przychodów osób duchownych. Osoba ta zgodnie z przepisami zgłosiła się do właściwego naczelnika urzędu skarbowego jako osoba duchowna pełniąca funkcje o charakterze duszpasterskim i opłaca podatek dochodowy w formie ryczałtu od przychodów osób duchownych, ustalanego w drodze prawomocnej decyzji administracyjnej przez właściwy organ podatkowy, od przychodów osiąganych w związku z pełnieniem tych funkcji.
Pomiędzy Państwem a osobą duchowną nie będzie istniał żaden stosunek prawny w postaci umowy o pracę, umowy zlecenia, umowy o dzieło, kontraktu menedżerskiego, powołania do organu Spółki ani innej umowy cywilnoprawnej.
Osoba duchowna nie będzie wykonywała czynności na rzecz Spółki jako pracownik, zleceniobiorca, wykonawca dzieła, członek organu Spółki, kontraktor, menedżer ani usługodawca prowadzący działalność gospodarczą oraz nie będzie uczestniczyła w zarządzaniu Spółką, jej reprezentacji ani nadzorze. Nie będzie również członkiem zarządu, prokurentem, pełnomocnikiem, członkiem rady nadzorczej ani innym podmiotem wykonującym funkcje zarządcze, reprezentacyjne lub nadzorcze w Spółce.
Przekazywane środki będą finansowane z Państwa dochodu, który zostanie przeznaczony na cele kultu religijnego. Jednocześnie środki te będą przekazywane osobie duchownej wyłącznie w związku z wykonywaniem przez nią czynności duszpasterskich i posługi religijnej. Będą one odpowiadały opłatom lub świadczeniom otrzymywanym przez osobę duchowną za czynności duszpasterskie w tym znaczeniu, że ich tytułem będzie pełnienie funkcji o charakterze duszpasterskim, sprawowanie obrzędów religijnych oraz wykonywanie posługi religijnej. Środki te nie będą wypłacane za czynności wykonywane na rzecz Spółki jako spółki prawa handlowego i nie będą stanowiły wynagrodzenia za usługi gospodarcze, marketingowe, reklamowe, produkcyjne, doradcze, zarządcze ani inne czynności niezwiązane z kultem religijnym. Wysokość przekazywanych środków będzie ustalana uchwałą zarządu Spółki.
Opłaty nie będą miały charakteru stałego wynagrodzenia należnego osobie duchownej niezależnie od zakresu posługi.
Przedmiot Państwa wątpliwości dotyczy kwestii, czy świadczenia pieniężne wypłacane duchownemu pełniącemu posługę religijną, sprawowaniem obrzędów religijnych i wykonywaniem funkcji o charakterze duszpasterskim będą objęte podatkiem dochodowym w formie ryczałtu od przychodów osób duchownych na podstawie art. 42 ust. 1 ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne i czy w związku z tym będzie ciążyć na Państwu obowiązek poboru i odprowadzenia zaliczek na podatek dochodowy od osób fizycznych od tego świadczenia oraz wystawiania informacji PIT‑11 lub innej informacji podatkowej.
Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych wprowadza system poboru podatku przez płatnika w przypadkach wskazanych w art. 32, 33, 34, 35, 41 i 42e ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Wymienione przepisy nakładają obowiązki płatnika podatku dochodowego m.in. na:
· zakłady pracy będące osobami fizycznymi, osobami prawnymi oraz jednostkami organizacyjnymi nieposiadającymi osobowości prawnej – w odniesieniu do uzyskiwanych od tych zakładów pracy przychodów ze stosunku służbowego, stosunku pracy, pracy nakładczej lub spółdzielczego stosunku pracy, a także wypłacanych przez nie zasiłków pieniężnych z ubezpieczenia społecznego oraz wypłat z nadwyżki bilansowej (art. 32);
· osoby fizyczne prowadzące działalność gospodarczą, osoby prawne i ich jednostki organizacyjne oraz jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej – w odniesieniu do dokonywanych na rzecz osób określonych w art. 3 ust. 1 świadczeń z tytułu działalności, o której mowa w art. 13 pkt 2 i 4-9 oraz art. 18 (art. 41 ust. 1).
Zgodnie natomiast z art. 42 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 20 listopada 1998 r. o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 843 ze zm.):
1. Osoby duchowne, osiągające przychody z opłat otrzymywanych w związku z pełnionymi funkcjami o charakterze duszpasterskim, opłacają od tych przychodów podatek dochodowy w formie ryczałtu od przychodów osób duchownych, zwany dalej „ryczałtem”.
2. Osoby, o których mowa w ust. 1, zawiadamiają właściwego naczelnika urzędu skarbowego o rozpoczęciu pełnienia funkcji o charakterze duszpasterskim w terminie 14 dni od dnia objęcia funkcji.
Stosownie do art. 43 ust. 1-3 ww. ustawy:
1. Kwartalne stawki ryczałtu od przychodów proboszczów i od przychodów wikariuszy określone są odpowiednio w załącznikach nr 5 i 6 do ustawy.
2. Kwartalne stawki ryczałtu od przychodów proboszczów i od przychodów wikariuszy, o których mowa w ust. 1, stosuje się odpowiednio do osób duchownych wszystkich wyznań, sprawujących porównywalne funkcje.
3. Liczbę mieszkańców przyjmuje się według stanu na dzień 31 grudnia roku poprzedzającego rok podatkowy.
W myśl art. 45 ust. 1-4 niniejszej ustawy:
1. Wikariusze lub inni duchowni pełniący czasowo funkcje proboszczów opłacają ryczałt według stawek określonych w załączniku nr 5.
2. Osoby duchowne kierujące jednostkami kościelnymi posiadającymi samodzielną administrację w wydzielonej części parafii (wikariaty eksponowane, kuracje, lokacje itd.) opłacają ryczałt według stawek określonych w załączniku nr 5, właściwych dla liczby mieszkańców tej części parafii. Proboszcz parafii opłaca w takim przypadku ryczałt według stawki odpowiadającej liczbie mieszkańców, zmniejszonej o liczbę mieszkańców wydzielonej części parafii.
3. Rektorzy i inne osoby duchowne kierujące jednostkami kościelnymi posiadającymi samodzielną administrację bez wydzielonej części parafii opłacają ryczałt według stawek określonych w załączniku nr 6, dla parafii o liczbie mieszkańców powyżej 1 000 do 3 000, w zależności od siedziby kierowanej jednostki lub miejsca zatrudnienia.
4. Osoby duchowne niepełniące funkcji proboszczów, wikariuszy i rektorów, które osiągają przychody wymienione w art. 42 ust. 1 z misji, rekolekcji oraz innych posług religijnych, jeżeli zawiadomią naczelnika urzędu skarbowego o osiąganiu takich przychodów, opłacają ryczałt według stawek określonych w załączniku nr 6 dla parafii o liczbie mieszkańców powyżej 1 000 do 3 000, w zależności od miejsca zamieszkania.
W myśl art. 46 ust. 1 ww. ustawy:
Naczelnik urzędu skarbowego właściwy według miejsca wykonywania funkcji o charakterze duszpasterskim, zwany dalej „właściwym naczelnikiem urzędu skarbowego”, wydaje decyzję ustalającą wysokość ryczałtu, odrębnie na każdy rok podatkowy.
Należy zauważyć, że zakres podmiotowy ustawy obejmuje osoby duchowne pozyskujące przychody z działalności duszpasterskiej, zaś przedmiotem opodatkowania są przychody pozyskiwane przez te osoby z ww. działalności. Osobami duchownymi są w pierwszej kolejności proboszczowie i wikariusze oraz wikariusze lub inne osoby duchowne, które działają w zastępstwie proboszcza.
Zatem, na fakt objęcia osoby duchownej obowiązkiem podatkowym wpływ mają przede wszystkim przepisy wymienione w ww. ustawie o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne.
Zauważyć należy, że w rozdziale 4 wskazanej ustawy, zatytułowanym zryczałtowany podatek dochodowy od przychodów osób duchownych, uregulowano zagadnienia związane z odrębną formą opodatkowania – zryczałtowanym podatkiem dochodowym od przychodów osób duchownych. W przepisie art. 42 ust. 1 ww. ustawy, określono przesłanki warunkujące opodatkowanie ryczałtem osób duchownych. Do objęcia wskazanym podatkiem osoby duchownej niezbędne jest zatem, pełnienie przez taką osobę funkcji duszpasterskiej i osiąganie przychodów z opłat otrzymywanych w związku ze sprawowaniem tej funkcji oraz zawiadomienie właściwego naczelnika urzędu skarbowego o rozpoczęciu pełnienia funkcji o charakterze duszpasterskim. Stosownie bowiem do przywołanych regulacji ustawa o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne znajduje zastosowanie tylko do osób, które wybrały taką formę opodatkowania (bądź wybierając ją wcześniej nie zrezygnowały z niej) i które mogą potencjalnie uzyskiwać określone przychody.
Z przedstawionego opisu sprawy wynika, że zamierzają Państwo wypłacić duchownemu świadczenie pieniężne za pełnioną posługę duszpasterską. Osoba ta zgodnie z przepisami zgłosiła się do właściwego naczelnika urzędu skarbowego jako osoba duchowna pełniąca funkcje o charakterze duszpasterskim i opłaca podatek dochodowy w formie ryczałtu od przychodów osób duchownych, ustalanego w drodze prawomocnej decyzji administracyjnej przez właściwy organ podatkowy, od przychodów osiąganych w związku z pełnieniem tych funkcji.
W związku z tym, skoro duchowny, stosownie do art. 42 ust. 1 ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne, opłaca podatek dochodowy w formie ryczałtu od przychodów osiąganych z opłat otrzymywanych w związku z pełnieniem funkcji o charakterze duszpasterskim, to w związku z tym na Państwu nie ciążą obowiązki płatnika.
W konsekwencji, stwierdzam, że na gruncie opisanego zdarzenia przyszłego na Państwu – w związku z wypłacaniem duchownemu pełniącemu posługę duszpasterską świadczenia pieniężnego za pełnioną posługę duszpasterską – nie ciąży obowiązek płatnika, tj. naliczania i odprowadzania zaliczek na podatek dochodowy od wypłaconego świadczenia oraz wystawienia informacji PIT-11.
Tym samym, stanowisko Państwa należało uznać za prawidłowe.
Dodatkowe informacje
Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Państwo przedstawili, i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny/zdarzenie przyszłe sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze stanem faktycznym/zdarzeniem przyszłym podanym przez wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona interpretacja traci swoją aktualność.
Odnosząc się do powołanych we własnym stanowisku interpretacji organów podatkowych, wskazać należy, że rozstrzygnięcia w nich zawarte dotyczą konkretnej indywidualnej sprawy w określonym stanie faktycznym oraz zdarzeniu przyszłym i w tych sprawach rozstrzygnięcia w nich zawarte są wiążące, zatem nie mogą przesądzać o niniejszym rozstrzygnięciu.
Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
· Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 622 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosują się Państwo do interpretacji.
· Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
1) z zastosowaniem art. 119a;
2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
· Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.
Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację
Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143; dalej jako „PPSA”).
Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):
· w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
· w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego.
Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).
Podstawa prawna dla wydania interpretacji
Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.
Rozliczaj podatki zgodnie z przepisami — w programie TaxMachine
Interpretacje pomagają zrozumieć przepisy; TaxMachine pomaga je zastosować w praktyce — prowadzi księgi, liczy podatki i generuje deklaracje, a stawki, druki i przepisy aktualizuje na bieżąco.
- ✓ Księga przychodów i rozchodów, ryczałt oraz pełna księgowość
- ✓ Faktury i e-faktury KSeF, JPK_V7 i JPK_KR
- ✓ PIT, CIT, VAT i inne deklaracje + wysyłka e-Deklaracje z pobraniem UPO
- ✓ Środki trwałe i amortyzacja, płace i ZUS
- ✓ Automatyczne aktualizacje stawek, druków i przepisów