0114-KDWP.4011.317.2026.4.IG

Interpretacja indywidualna - stanowisko w części prawidłowe i w części nieprawidłowe

Szanowna Pani,

stwierdzam, że Pani stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest:

• prawidłowe - w części dotyczącej określenia momentu powstania przychodu i
• nieprawidłowe - w części dotyczącej określenia źródła przychodu.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

19 czerwca 2026 r. wpłynął Pani wniosek z 15 czerwca 2026 r. o wydanie interpretacji indywidualnej. Uzupełniła go Pani pismem z 28 lipca 2026 r. - w odpowiedzi na wezwanie. Treść wniosku jest następująca:

Opis stanu faktycznego

Jest Pani osobą fizyczną, która obecnie i od wielu lat nie prowadzi działalności gospodarczej, nie wykonuje funkcji komornika sądowego ani zastępcy komornika sądowego oraz nie jest zarejestrowana jako czynny podatnik podatku od towarów i usług.

W 2017 r. jako asesor komorniczy została Pani ustanowiona zastępcą komornika sądowego na podstawie postanowienia Prezesa Sądu Apelacyjnego, wydanego po zaprzestaniu pełnienia funkcji przez poprzedniego komornika sądowego. W okresie pełnienia funkcji zastępcy komornika wykonywała Pani czynności we własnym imieniu jako zastępca komornika sądowego, zgodnie z przepisami ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. o komornikach sądowych i egzekucji.

W czasie sprawowania funkcji zastępcy komornika prowadziła Pani postępowania egzekucyjne i wydawała postanowienia kończące postępowania egzekucyjne. W jednej ze spraw egzekucyjnych dotyczących świadczeń alimentacyjnych prawomocnie ustaliła Pani na swoją rzecz opłatę egzekucyjną na podstawie art. 49 ust. 2 ustawy o komornikach sądowych i egzekucji.

Opłata została prawomocnie ustalona w 2017 r. w kwocie 1.674,92 zł. Kwota ta obejmowała podatek od towarów i usług (VAT) według stawki 23%, zgodnie z zasadami obowiązującymi w okresie pełnienia przez Panią funkcji.

W dacie ustalenia opłaty dłużnik był niewypłacalny, a należność nie została wyegzekwowana. Przez kolejne lata egzekucja pozostawała bezskuteczna.

Dopiero w 2026 r., w wyniku dalszych czynności egzekucyjnych prowadzonych przez obecnie właściwego komornika sądowego, należność została skutecznie wyegzekwowana od dłużnika.

W dniu 11 czerwca 2026 r. kwota 1.674,92 zł została przekazana Pani przelewem bankowym.

Dotychczas nie otrzymała Pani od podmiotu dokonującego wypłaty informacji podatkowej, w szczególności PIT-11 ani PIT-8C.

Od zakończenia pełnienia funkcji zastępcy komornika w 2018 r. nie prowadzi Pani działalności gospodarczej i nie wykonuje żadnych czynności związanych z działalnością komorniczą.

Uzupełnienie opisu stanu faktycznego

W zakresie podatku dochodowego od osób fizycznych

W okresie pełnienia funkcji zastępcy komornika sądowego została Pani ustanowiona zastępcą komornika postanowieniem Prezesa Sądu Apelacyjnego. Funkcję wykonywała Pani we własnym imieniu jako zastępca komornika sądowego. Na potrzeby wykonywania tej funkcji posiadała Pani nadany numer REGON. Nie była Pani wpisana do Centralnej Ewidencji i Informacji o Działalności Gospodarczej. Ocena, czy wykonywanie przez Panią funkcji zastępcy komornika stanowiło prowadzenie pozarolniczej działalności gospodarczej w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, stanowi przedmiot niniejszego wniosku o interpretację.

Podatkową księgę przychodów i rozchodów prowadziło na Pani zlecenie biuro rachunkowe.

Wierzytelność z tytułu opłaty egzekucyjnej ustalonej prawomocnym postanowieniem wydanym w 2017 r. nie została przez Panią zaliczona do przychodów dla celów podatku dochodowego od osób fizycznych ani wykazana w rozliczeniach podatkowych.

W okresie pełnienia funkcji zastępcy komornika do biura rachunkowego przekazywała Pani wyłącznie postanowienia, w których opłaty egzekucyjne zostały skutecznie wyegzekwowane w całości albo w części. Opłaty jedynie prawomocnie ustalone, lecz niewyegzekwowane z uwagi na bezskuteczność egzekucji, nie były ujmowane jako przychód i nie były wykazywane w podatkowej księdze przychodów i rozchodów. Przyjęty sposób ujmowania przychodów był konsekwentnie stosowany przez biuro rachunkowe prowadzące Pani rozliczenia.

Kwota 1.674,92 zł została wypłacona w wysokości wynikającej z prawomocnego postanowienia. Od wypłaconej należności nie dokonano żadnych potrąceń ani pomniejszeń.

Podmiot dokonujący wypłaty nie poinformował Pani o zamiarze sporządzenia informacji podatkowej ani o kwalifikacji podatkowej wypłaconej należności. Na dzień sporządzenia niniejszego pisma nie posiada Pani wiedzy, czy po zakończeniu roku podatkowego zostanie sporządzona informacja PIT-11, PIT-8C lub inna informacja podatkowa.

W zakresie podatku od towarów i usług

Opłata będąca przedmiotem wniosku stanowi opłatę egzekucyjną ustaloną na podstawie art. 49 ust. 2 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. o komornikach sądowych i egzekucji, w brzmieniu obowiązującym przed dniem 1 stycznia 2019 r. W okresie pełnienia funkcji zastępcy komornika rozliczała Pani podatek od towarów i usług od opłat egzekucyjnych zgodnie z przyjętym wówczas sposobem rozliczeń. Rozliczenia podatkowe prowadzone były przez biuro rachunkowe.

Pytania

1) Czy kwota 1.674,92 zł otrzymana przez Panią w dniu 11 czerwca 2026 r., stanowiąca opłatę egzekucyjną prawomocnie ustaloną w 2017 r. na Pani rzecz jako zastępcy komornika sądowego, stanowi przychód podlegający opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych w roku 2026?

2)  Jeżeli odpowiedź na pytanie pierwsze jest twierdząca, do jakiego źródła przychodów określonego w art. 10 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych należy zakwalifikować tę należność?

3)  Czy otrzymanie przez Panią w dniu 11 czerwca 2026 r. kwoty opłaty egzekucyjnej ustalonej w 2017 r., obejmującej podatek od towarów i usług (VAT), powoduje po Pani stronie obowiązek rozliczenia i zapłaty podatku od towarów i usług, pomimo że w dacie otrzymania należności nie prowadzi Pani działalności gospodarczej i nie jest Pani zarejestrowanym czynnym podatnikiem VAT?

4)  W przypadku uznania, że ciąży na Pani obowiązek rozliczenia podatku od towarów i usług od otrzymanej należności, czy jest Pani zobowiązana do dokonania rejestracji dla celów VAT, złożenia deklaracji lub wykonania innych obowiązków formalnych wynikających z ustawy o podatku od towarów i usług?

5)  W przypadku uznania, że część otrzymanej kwoty odpowiada podatkowi od towarów i usług podlegającemu wpłacie do urzędu skarbowego, czy Pani przychodem dla celów podatku dochodowego od osób fizycznych jest cała otrzymana kwota, czy wyłącznie kwota pomniejszona o należny podatek od towarów i usług?

6)  W przypadku uznania, że otrzymana należność nie podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, czy cała otrzymana kwota stanowi Pani przychód dla celów podatku dochodowego od osób fizycznych?

Przedmiotem niniejszej interpretacji jest odpowiedź na pytania nr 1, 2, 5 i 6. W zakresie pytania nr 3 i 4 zostanie wydane odrębne rozstrzygnięcie.

Pani stanowisko w sprawie

Pani zdaniem przychód powstał dopiero z chwilą faktycznego otrzymania środków pieniężnych, tj. w dniu 11 czerwca 2026 r., gdyż wcześniej należność nie mogła zostać skutecznie wyegzekwowana od niewypłacalnego dłużnika.

W Pani ocenie otrzymana kwota nie stanowi przychodu z pozarolniczej działalności gospodarczej, ponieważ od wielu lat nie prowadzi Pani działalności gospodarczej ani nie wykonuje funkcji komornika lub zastępcy komornika. W konsekwencji należność powinna zostać zakwalifikowana do przychodów z innych źródeł.

W przypadku uznania przez Organ odmiennego stanowiska wnosi Pani o wskazanie zakresu ciążących na Pani obowiązków podatkowych i formalnych oraz sposobu ustalenia podstawy opodatkowania podatkiem dochodowym od osób fizycznych.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku jest w części prawidłowe i w części nieprawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy z 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 592 ze zm.):

Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.

Katalog źródeł przychodów podlegających opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych zawiera art. 10 ust. 1 tej ustawy. Zgodnie z pkt 3 i 9 tego artykułu źródłami przychodów są:

- pozarolnicza działalność gospodarcza,

- inne źródła.

Stosownie do art. 5a pkt 6 cytowanej ustawy:

Ilekroć w ustawie jest mowa o działalności gospodarczej albo pozarolniczej działalności gospodarczej - oznacza to działalność zarobkową:

a)  wytwórczą, budowlaną, handlową, usługową,

b)  polegającą na poszukiwaniu, rozpoznawaniu i wydobywaniu kopalin ze złóż,

c)  polegającą na wykorzystywaniu rzeczy oraz wartości niematerialnych i prawnych

- prowadzoną we własnym imieniu bez względu na jej rezultat, w sposób zorganizowany i ciągły, z której uzyskane przychody nie są zaliczane do innych przychodów ze źródeł wymienionych w art. 10 ust. 1 pkt 1, 2 i 4-9.

Zgodnie z art. 20 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Za przychody z innych źródeł, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9, uważa się w szczególności: kwoty wypłacone po śmierci członka otwartego funduszu emerytalnego wskazanej przez niego osobie lub członkowi jego najbliższej rodziny, w rozumieniu przepisów o organizacji i funkcjonowaniu funduszy emerytalnych, kwoty uzyskane z tytułu zwrotu z indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego oraz wypłaty z indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego, w tym także dokonane na rzecz osoby uprawnionej na wypadek śmierci oszczędzającego, zasiłki pieniężne z ubezpieczenia społecznego, alimenty, stypendia, świadczenia otrzymane z tytułu umowy o pomocy przy zbiorach, dotacje (subwencje) inne niż wymienione w art. 14, dopłaty, nagrody i inne nieodpłatne świadczenia nienależące do przychodów określonych w art. 12-14 i art. 17.

Użycie przez ustawodawcę zwrotu „w szczególności” wskazuje, że katalog przychodów z innych źródeł ma charakter otwarty. Oznacza to, że do tej kategorii mogą zostać zaliczone również inne przysporzenia majątkowe, które nie zostały wymienione wprost w tym przepisie.

Z powyższego wynika, że zakwalifikowanie określonego przysporzenia do przychodów z innych źródeł jest możliwe wyłącznie w sytuacji, gdy przychód ten nie może zostać przypisany do żadnego innego źródła przychodów wymienionego w art. 10 ust. 1 ustawy.

Z opisu sprawy wynika, że w 2017 r. wykonywała Pani funkcję zastępcy komornika sądowego. W ramach wykonywanych czynności prowadziła Pani postępowania egzekucyjne oraz wydawała rozstrzygnięcia kończące te postępowania. W jednej ze spraw, dotyczącej świadczeń alimentacyjnych, prawomocnie ustaliła Pani na swoją rzecz opłatę egzekucyjną na podstawie art. 49 ust. 2 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. o komornikach sądowych i egzekucji.

Zgodnie z art. 43 wskazanej ustawy, w okresie wykonywania przez Panią funkcji zastępcy komornika sądowego, za prowadzenie egzekucji i wykonywanie innych czynności przewidzianych ustawą komornikowi przysługiwały opłaty egzekucyjne.

Natomiast art. 49 ust. 2 tej ustawy określał przypadki ustalania opłaty stosunkowej przez komornika.

Powyższe przepisy wskazują, że opłata egzekucyjna była należnością związaną bezpośrednio z wykonywaniem czynności egzekucyjnych. Prawo do jej uzyskania wynikało z czynności podejmowanych przez Panią w ramach pełnienia funkcji zastępcy komornika sądowego.

Dla celów podatku dochodowego od osób fizycznych przychody uzyskiwane w związku z wykonywaniem czynności komorniczych kwalifikowane są do źródła przychodów, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, tj. do przychodów z pozarolniczej działalności gospodarczej. Przyjęcie takiej kwalifikacji wynika z charakteru tych należności, które pozostają w bezpośrednim związku z wykonywaniem ustawowych czynności egzekucyjnych.

Jednocześnie należy wskazać na uchwałę Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 30 października 2023 r., sygn. akt III FPS 1/23.

W uchwale tej Naczelny Sąd Administracyjny odniósł się do charakteru prawnego opłat egzekucyjnych pobieranych przez komorników sądowych, wskazując, że od 1 stycznia 2019 r. opłaty egzekucyjne stanowią niepodatkowe należności budżetowe o charakterze publicznoprawnym, z wyjątkiem opłat egzekucyjnych prawomocnie ustalonych przed tą datą.

W konsekwencji, w przypadku opłaty egzekucyjnej ustalonej prawomocnym postanowieniem w 2017 r., a więc w okresie wykonywania funkcji zastępcy komornika sądowego, należy uznać, że należność ta pozostaje w bezpośrednim związku z działalnością wykonywaną przez Panią, o której mowa w art. 10 ust. 1 pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Moment powstania przychodu

Zgodnie z art. 14 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Za przychód z działalności, o której mowa w art. 10 ust. 1 pkt 3, uważa się kwoty należne, choćby nie zostały faktycznie otrzymane, po wyłączeniu wartości zwróconych towarów, udzielonych bonifikat i skont. U podatników dokonujących sprzedaży towarów i usług opodatkowanych podatkiem od towarów i usług za przychód z tej sprzedaży uważa się przychód pomniejszony o należny podatek od towarów i usług.

Co do zasady, do przychodów z pozarolniczej działalności gospodarczej należą wszystkie przychody osiągane w związku z prowadzoną działalnością gospodarczą, określone w art. 14 ust. 1 i 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, z wyjątkiem przychodów wymienionych w art. 14 ust. 3 tej ustawy.

W myśl art. 14 ust. 1c ustawy,

Za datę powstania przychodu, o którym mowa w ust. 1, uważa się, z zastrzeżeniem ust. 1e, 1h-1j i 1n-1p, dzień wydania rzeczy, zbycia prawa majątkowego lub wykonania usługi, albo częściowego wykonania usługi, nie później niż dzień:

1)  wystawienia faktury albo

2)  uregulowania należności.

Przepis ten ustanawia generalną zasadę określającą moment powstania przychodu z działalności gospodarczej.

Jednocześnie zgodnie z art. 14 ust. 1i ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

W przypadku otrzymania przychodu z działalności gospodarczej, do którego nie stosuje się ust. 1c, 1e i 1h, za datę powstania przychodu uznaje się dzień otrzymania zapłaty.

Z powyższego wynika, że w przypadku przychodów z działalności gospodarczej, do których nie znajdują zastosowania szczególne zasady określające moment ich powstania, za datę powstania przychodu uznaje się dzień otrzymania zapłaty.

W niniejszej sprawie należy wskazać, że otrzymana przez Panią należność wynika z opłaty egzekucyjnej ustalonej w 2017 r., tj. w okresie obowiązywania ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. o komornikach sądowych i egzekucji (Dz. U. z 2017 r. poz. 1277 ze zm.).

Obecnie zasady wykonywania zawodu komornika sądowego oraz zasady finansowania działalności egzekucyjnej regulują przepisy ustawy z dnia 22 marca 2018 r. o komornikach sądowych oraz ustawy z dnia 28 lutego 2018 r. o kosztach komorniczych. Ustawodawca przewidział jednak przepisy przejściowe regulujące sytuację opłat egzekucyjnych ustalonych przed wejściem w życie nowych regulacji.

Stosownie do art. 283 ustawy z dnia 22 marca 2018 r. o komornikach sądowych:

1.  Przepisów art. 149-151 nie stosuje się do opłat egzekucyjnych prawomocnie ustalonych przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy.

2.  Opłaty, o których mowa w ust. 1, przypadają komornikowi, zastępcy komornika, komornikowi odwołanemu, komornikowi, którego powołanie na stanowisko komornika wygasło z mocy prawa, albo spadkobiercom zmarłego komornika zgodnie z dotychczasowymi przepisami.

Powyższe oznacza, że w odniesieniu do opłaty egzekucyjnej prawomocnie ustalonej w 2017 r. zastosowanie znajdują przepisy obowiązujące przed dniem 1 stycznia 2019 r., tj. przepisy ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. o komornikach sądowych i egzekucji.

Zgodnie z art. 43 ustawy o komornikach sądowych i egzekucji, w brzmieniu obowiązującym w 2017 r.:

Za prowadzenie egzekucji i inne czynności wymienione w ustawie komornik pobiera opłaty egzekucyjne.

Natomiast stosownie do art. 63 powołanej ustawy, w brzmieniu obowiązującym w 2017 r.:

1. Z zastrzeżeniem odmiennej umowy zawartej między komornikiem i zastępcą komornika, o którym mowa w art. 26, zastępca komornika pobiera 25% dochodu zastępowanego komornika w pierwszym miesiącu sprawowania zastępstwa, a w następnych miesiącach - 50% tego dochodu.

2. Jeżeli przyczyną zastępstwa jest zawieszenie komornika w czynnościach, zastępcy komornika należy się do czasu ustania zawieszenia komornika w czynnościach dochód określony w ust. 1, nie dłużej jednak niż przez okres jednego roku. Po upływie jednego roku od dnia zawieszenia komornika w czynnościach zastępca komornika pobiera 100% dochodu zastępowanego komornika.

3. Zastępcy komornika ustanowionemu w związku ze śmiercią albo odwołaniem komornika albo wygaśnięciem powołania na stanowisko komornika z mocy prawa należy się cały dochód.

4. Dochodem komornika, o którym mowa w ust. 1, 2 i 3, są pobrane i ściągnięte w danym miesiącu opłaty egzekucyjne oraz zwrot wydatków gotówkowych za przejazdy, określone w art. 39 ust. 2 pkt 3, pomniejszone o koszty działalności egzekucyjnej komornika i sumy określone w niniejszym artykule.

5. Komornikowi odwołanemu albo komornikowi, którego powołanie na stanowisko komornika wygasło z mocy prawa albo spadkobiercom zmarłego komornika należą się opłaty prawomocnie ustalone przed odwołaniem komornika albo wygaśnięciem powołania na stanowisko komornika z mocy prawa albo śmiercią komornika.

6. Przepis ust. 5 stosuje się odpowiednio do zastępcy komornika ustanowionego w związku z odwołaniem komornika albo wygaśnięciem powołania na stanowisko komornika z mocy prawa albo śmiercią komornika oraz do jego spadkobierców.

Z powyższych regulacji wynika, że w stanie prawnym obowiązującym w 2017 r. dochód komornika, stanowiący podstawę ustalenia udziału przysługującego zastępcy komornika, był związany z opłatami egzekucyjnymi faktycznie pobranymi i ściągniętymi. Samo ustalenie opłaty egzekucyjnej nie powodowało powstania dochodu, o którym mowa w art. 63 ustawy o komornikach sądowych i egzekucji, jeżeli opłata ta nie została faktycznie uzyskana.

W konsekwencji, pomimo że opłata egzekucyjna została prawomocnie ustalona w 2017 r., to przychód z tytułu udziału w dochodzie zastępowanego komornika powstał dopiero w momencie faktycznego uzyskania środków pieniężnych. Dopiero bowiem w tym momencie doszło do realizacji należności wynikającej z czynności wykonywanych przez Panią jako zastępcę komornika sądowego.

Powyższe wynika z charakteru przedmiotowej należności. Prawo do otrzymania udziału w dochodzie zastępowanego komornika było bowiem uzależnione od faktycznego uzyskania przez komornika dochodu w postaci pobranych i ściągniętych opłat egzekucyjnych. Samo prawomocne ustalenie opłaty egzekucyjnej nie skutkowało natomiast powstaniem przychodu podatkowego z tytułu udziału w dochodzie zastępowanego komornika, ponieważ wysokość tego dochodu była uzależniona od faktycznego pobrania i ściągnięcia opłaty egzekucyjnej.

Mając zatem na uwadze przedstawiony stan faktyczny oraz powołane przepisy prawa, należy zgodzić się z Pani stanowiskiem, że przychód z tytułu otrzymanej kwoty 1 674,92 zł powstał w dniu faktycznego otrzymania środków pieniężnych, tj. 11 czerwca 2026 r.

Odnosząc się zaś do sposobu ustalenia wysokości przychodu, należy wskazać, że zgodnie z art. 14 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych u podatników dokonujących sprzedaży towarów i usług opodatkowanych podatkiem od towarów i usług za przychód uważa się przychód pomniejszony o należny podatek od towarów i usług.

Z powyższego wynika, że jeżeli otrzymana należność obejmuje należny podatek od towarów i usług, przychodem jest kwota pomniejszona o ten podatek. Natomiast jeżeli należny podatek od towarów i usług nie występuje, przychodem jest cała otrzymana należność.

Otrzymanie należności po zakończeniu działalności gospodarczej

W opisie sprawy wskazała Pani, że w momencie otrzymania środków pieniężnych w 2026 r. nie wykonywała już Pani funkcji zastępcy komornika sądowego oraz nie prowadziła działalności gospodarczej.

Okoliczność ta pozostaje jednak bez wpływu na kwalifikację źródła przychodu. Dla celów ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych istotne znaczenie ma bowiem charakter otrzymanej należności oraz źródło jej powstania, a nie wyłącznie status podatnika w momencie faktycznego otrzymania zapłaty.

Należność otrzymana po zakończeniu działalności gospodarczej może nadal stanowić przychód związany z tą działalnością, jeżeli wynika ze zdarzeń gospodarczych powstałych w okresie jej prowadzenia. Późniejszy moment otrzymania zapłaty nie powoduje automatycznie zmiany kwalifikacji źródła przychodu.

W przedmiotowej sprawie otrzymana przez Panią kwota 1 674,92 zł pozostaje w bezpośrednim związku z czynnościami wykonywanymi przez Panią w okresie, w którym pełniła Pani funkcję zastępcy komornika sądowego. Prawo do tej należności wynikało bowiem z udziału w dochodzie zastępowanego komornika, którego źródłem były opłaty egzekucyjne związane z prowadzoną działalnością egzekucyjną.

Tym samym późniejsze zakończenie wykonywania funkcji zastępcy komornika sądowego oraz otrzymanie należności w okresie, gdy nie prowadziła już Pani działalności gospodarczej, nie powoduje utraty związku tej należności z działalnością wykonywaną wcześniej.

Za nieprawidłowe należy zatem uznać Pani stanowisko w części, w której wskazała Pani, że otrzymana kwota 1 674,92 zł stanowi przychód z innych źródeł.

Zmiana przepisów regulujących wykonywanie zawodu komornika sądowego, która nastąpiła od dnia 1 stycznia 2019 r. w związku z wejściem w życie ustawy z dnia 22 marca 2018 r. o komornikach sądowych oraz ustawy z dnia 28 lutego 2018 r. o kosztach komorniczych, pozostaje bez wpływu na podatkową kwalifikację otrzymanej przez Panią należności.

Przedmiotem oceny na gruncie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych nie jest bowiem Pani aktualny status zawodowy lub fakt prowadzenia działalności gospodarczej w momencie otrzymania środków pieniężnych, lecz źródło, z którego wynika otrzymana należność.

Skoro prawo do udziału w dochodzie zastępowanego komornika powstało w związku z czynnościami wykonywanymi przez Panią jako zastępcę komornika sądowego, to późniejsza zmiana regulacji zawodowych oraz zakończenie wykonywania tych czynności nie powodują zmiany kwalifikacji tego przychodu.

W konsekwencji otrzymana przez Panią kwota 1 674,92 zł stanowi przychód z pozarolniczej działalności gospodarczej, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Jednocześnie należy wskazać, że przyjęcie kwalifikacji przychodu do źródła, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 3 ustawy, wynika z charakteru należności, a nie z faktu prowadzenia działalności gospodarczej w dacie jej otrzymania.

Mając powyższe na uwadze, Pani stanowisko należało uznać za:

• prawidłowe - w części dotyczącej momentu powstania przychodu, tj. uznania, że przychód powstał w dniu faktycznego otrzymania środków pieniężnych 11 czerwca 2026 r. i
• nieprawidłowe - w części dotyczącej kwalifikacji otrzymanej kwoty jako przychodu z innych źródeł.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pani przedstawiła i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.

Końcowo wskazać należy, że procedura wydawania indywidualnych interpretacji przepisów prawa podatkowego nie podlega regułom przewidzianym dla postępowania podatkowego, czy kontrolnego. Organ wydający interpretacje opiera się wyłącznie na opisie stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego przedstawionego we wniosku - nie prowadzi postępowania dowodowego. Zgodnie z art. 14b § 3 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2026 r. poz. 622 ze zm.), składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego.

Organ podatkowy jest ściśle związany przedstawionym we wniosku opisem stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego). Zainteresowany ponosi ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego). Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, o ile rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego) podanym przez wnioskodawcę w złożonym wniosku.

W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu opisu sprawy przedstawionego we wniosku, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

• Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 622 ze zm.).

 Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pani sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pani do interpretacji.

• Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:

1)  z zastosowaniem art. 119a;

2)  w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;

3)  z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

• Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w (…). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

• w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
• w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.