0114-KDWP.4011.315.2026.1.ASZ

Interpretacja indywidualna – stanowisko nieprawidłowe

Szanowna Pani,

stwierdzam, że Pani stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego zdarzenia przyszłego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest nieprawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

19 czerwca 2026 r. wpłynął Pani wniosek z 18 czerwca o wydanie interpretacji indywidualnej. Treść wniosku jest następująca:

Opis zdarzenia przyszłego

Wnioskodawczyni jest osobą fizyczną nieprowadzącą działalności gospodarczej.

Od 1 lutego 2025 r. Wnioskodawczyni pobiera emeryturę wypłacaną przez Zakład Ubezpieczeń Społecznych z tytułu wieloletniej pracy w zawodzie nauczyciela. Wnioskodawczyni była zatrudniona od 1 lutego 1985 r. do dnia zakończenia stosunku pracy w samorządowych placówkach oświatowych, tj. w Przedszkolu Samorządowym (...), a następnie w Przedszkolu Samorządowym w (...).

Placówki te stanowią samorządowe jednostki oświatowe prowadzone przez jednostki samorządu terytorialnego i realizują zadania publiczne w zakresie edukacji i wychowania.

W 2020 r. Wnioskodawczyni nabyła na terytorium Hiszpanii nieruchomość mieszkalną. Od nabycia nieruchomości został uiszczony należny podatek zgodnie z obowiązującymi przepisami prawa hiszpańskiego.

W latach 2020-2026 Wnioskodawczyni przebywała w Hiszpanii wyłącznie czasowo, spędzając tam urlop wypoczynkowy jeden lub dwa razy w roku. Pobyty te trwały każdorazowo od kilku do kilkunastu dni.

W listopadzie 2026 r. Wnioskodawczyni zamierza przenieść swoje miejsce zamieszkania do Hiszpanii na stałe oraz dokonać tam zameldowania. Wskazać należy, że konieczność potwierdzenia zameldowania się w Hiszpanii wynika tylko i wyłączenie z wymogów uzyskania potwierdzenie prawa do transgranicznej opieki medycznej potwierdzanej przez Narodowy Fundusz Zdrowia dokumentem S-1.

Wnioskodawczyni nie zamierza podejmować na terytorium Hiszpanii działalności gospodarczej, pracy zarobkowej ani innych aktywności skutkujących uzyskiwaniem dochodów podlegających opodatkowaniu w Hiszpanii.

Wnioskodawczyni jest obywatelką Rzeczypospolitej Polskiej. Nie posiada obywatelstwa hiszpańskiego i nie zamierza ubiegać się o jego nadanie.

Na dzień złożenia wniosku Wnioskodawczyni nie posiada hiszpańskiego certyfikatu rezydencji podatkowej oraz nie występuje przed hiszpańskimi organami podatkowymi jako podatnik podatku dochodowego.

Do czasu przeprowadzki Wnioskodawczyni zamieszkuje w Polsce. W roku 2026 miejscem zamieszkania Wnioskodawczyni będzie zarówno Polska, jak i Hiszpania, natomiast od roku 2027 oraz w latach następnych stałym miejscem zamieszkania Wnioskodawczyni będzie Hiszpania. Przedmiotem zapytania są skutki podatkowe otrzymywania przez Wnioskodawczynię emerytury po przeniesieniu miejsca zamieszkania do Hiszpanii, począwszy od listopada 2026 r. oraz w latach następnych.

Pytanie

Czy otrzymywana emerytura powinna być opodatkowana w Polsce na podstawie art. 18 i art. 19 polsko-hiszpańskiej umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania w zakresie podatków od dochodów i majątku w związku z art. 3a ust. 1-1a, ust. 2a-2b oraz art. 4a ustawy o PIT?

Pani stanowisko w sprawie

Zdaniem Wnioskodawczyni otrzymywana emerytura powinna być opodatkowana w Polsce na podstawie art. 18 i art. 19 polsko-hiszpańskiej umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania w zakresie podatków od dochodów i majątku w związku z art. 3a ust. 1-1a, ust. 2a-2b oraz art. 4a ustawy o PIT.

Jak stanowi art. 3 ust. 1 ustawy o PIT osoby fizyczne, jeżeli mają miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, podlegają obowiązkowi podatkowemu od całości swoich dochodów (przychodów) bez względu na miejsce położenia źródeł przychodów (nieograniczony obowiązek podatkowy).

Natomiast na podstawie art. 3 ust. 1a ustawy za osobę mającą miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej uważa się osobę fizyczną, która:

1) posiada na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej centrum interesów osobistych lub gospodarczych (ośrodek interesów życiowych) lub

2) przebywa na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej dłużej niż 183 dni w roku podatkowym.

Z kolei w myśl art. 3 ust. 2a ustawy osoby fizyczne, jeżeli nie mają na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej miejsca zamieszkania, podlegają obowiązkowi podatkowemu tylko od dochodów (przychodów) osiąganych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej (ograniczony obowiązek

podatkowy).

Powyższe przepisy art. 3 ust. 1, 1a, 2a i 2b stosuje się z uwzględnieniem umów w sprawie unikania podwójnego opodatkowania, których stroną jest Rzeczpospolita Polska (art. 4a ustawy o PIT). Ustalenie miejsca zamieszkania podatnika decyduje o zakresie ciążącego na nim obowiązku podatkowego. Inaczej mówiąc, od miejsca zamieszkania zależy czy podatnik podlega nieograniczonemu, czy ograniczonemu obowiązkowi podatkowemu w Polsce. Nieograniczonym obowiązkiem podatkowym objęci są podatnicy, którzy w Polsce mają miejsce zamieszkania.

Podlegają oni obowiązkowi podatkowemu od całości swoich dochodów (przychodów) bez względu na miejsce położenia źródeł przychodów. Natomiast podatnicy podlegający ograniczonemu obowiązkowi podatkowemu podlegają w Polsce opodatkowaniu tylko od dochodów (przychodów) osiąganych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.

Wnioskodawczyni jest obywatelką polską i nie posiada innego obywatelstwa. Wnioskodawczyni od listopada 2026 r. uzyska zameldowanie w Hiszpanii. Wnioskodawczyni nie posiada certyfikatu rezydencji podatkowej w Hiszpanii i nie występuje przed hiszpańskim urzędem skarbowym jako podatnik podatku dochodowego. Wnioskodawczyni od czasu zakupu nieruchomości w roku 2020 przebywała na terenie Hiszpanii w trakcie wyjazdów urlopowych łącznie przez kilkanaście dni w kolejnych latach 2020-2026. Wnioskodawczyni jest obywatelką polską nie posiada i nie zamierza występować o obywatelstwo Królestwa Hiszpanii. Wskazać należy, że w okresie będącym przedmiotem zapytania - tj. od listopada 2026 r. stałym miejscem zamieszkania Wnioskodawczyni będzie Hiszpania.

W świetle powyższego, w przedstawionej sytuacji znajdują zastosowanie uregulowania umowy polsko-hiszpańskiej.

Zgodnie z art. 18 ww. umowy polsko-hiszpańskiej stosownie do postanowień ustępu 2 artykułu 19 emerytury i inne świadczenia o podobnym charakterze, wypłacane osobie mającej miejsce zamieszkania w Umawiającym się Państwie w związku z jej zatrudnieniem w przeszłości, będą opodatkowane tylko w tym Państwie.

Zgodnie z art. 19 ust. 2 lit. a umowy polsko-hiszpańskiej jakakolwiek renta lub emerytura, wypłacana przez Umawiające się Państwo, jego jednostkę terytorialną lub władzę lokalną albo z funduszy utworzonych przez to Państwo, jego jednostkę terytorialną lub władzę lokalną jakiejkolwiek osobie fizycznej z tytułu usług świadczonych na rzecz tego Państwa, jego jednostki terytorialnej lub władzy lokalnej, będzie opodatkowana tylko w tym Państwie.

Natomiast zgodnie z art. 19 ust. 2 lit. b ww. umowy polsko-hiszpańskiej jednakże takie renty lub emerytury będą opodatkowane tylko w tym drugim Umawiającym się Państwie, jeżeli osoba je otrzymująca jest obywatelem tego Państwa i ma w nim miejsce zamieszkania.

W myśl art. 19 ust. 3 umowy polsko-hiszpańskiej postanowienia artykułów 15, 16 i 21 mają zastosowanie do wynagrodzeń, rent lub emerytur mających związek z usługami świadczonymi w związku z działalnością zarobkową Umawiającego się Państwa, jego jednostki terytorialnej lub władzy lokalnej.

Z powołanych powyżej przepisów wynika jednoznacznie, że - co do zasady - emerytury wypłacane z Polski osobie fizycznej, która ma miejsce zamieszkania w Hiszpanii, podlegają opodatkowaniu tylko w miejscu zamieszkania, tj. w Hiszpanii.

Wyjątek dotyczy emerytury otrzymywanej z tytułu usług o charakterze publicznym świadczonych na rzecz państwa, jego jednostki terytorialnej lub władzy lokalnej; świadczenia te podlegają opodatkowaniu tylko w tym państwie, w którym są wypłacane. Jednakże tego rodzaju świadczenia mogą podlegać opodatkowaniu wyłącznie w państwie zamieszkania, w sytuacji gdy świadczeniobiorca ma w tym państwie zarówno miejsce zamieszkania, jak i posiada obywatelstwo tego państwa.

Oznacza to, że emerytury wypłacane z tytułu usług świadczonych na rzecz Polski, jej jednostki terytorialnej lub władzy lokalnej podlegają opodatkowaniu tylko w Polsce - jeżeli nie zachodzi warunek określony w art. 19 ust. 2 lit. b ww. umowy, zgodnie z którym - renty lub emerytury będą opodatkowane tylko w Hiszpanii, jeżeli osoba je otrzymująca jest obywatelem hiszpańskim i ma w Hiszpanii miejsce zamieszkania.

Wyjaśnienia wymaga, że celem artykułu 19 ww. umowy jest zasadniczo zapewnienie państwu wypłacającemu wynagrodzenia czy świadczenia związane z pełnieniem funkcji publicznych wyłącznego prawa do opodatkowania wynagrodzeń czy świadczeń, których koszty państwo ponosi. Postanowienia tego artykułu stanowią lex specialis w stosunku do postanowień art. 15, 16, 17 i 18 KM OECD.

Co istotne, zgodnie z komentarzem do Modelowej Konwencji OECD, postanowienia art. 19 ust. 2 tego artykułu mają zastosowanie do emerytur wypłacanych w związku z wcześniejszymi usługami świadczonymi na rzecz umawiającego się państwa. Przepis ten dotyczy więc emerytur wypłacanych z tytułu uprzednio wykonywanej pracy, jednakże nie każdej emerytury, a wyłącznie związanej z usługami na rzecz wypłacającego je państwa, jego jednostki terytorialnej lub organu lokalnego. Nadmienić należy, że wspomniane przepisy dotyczą osób piastujących funkcje publiczne w ramach administracji publicznej (tj. państwowej czy samorządowej). Przepisy podatkowe nie definiują „funkcji publicznych”, zatem w znaczeniu potocznym przyjąć należy, że przepis ten ma zastosowanie do emerytur związanych z wykonywaniem funkcji publicznych i dotyczy pracowników państwowych i osób otrzymujących emerytury z tytułu wykonywanej w przeszłości pracy najemnej dla państwa. Ponadto, w Komentarzu do Konwencji OECD wskazuje się, że wyrażenie „z funduszy utworzonych przez” w punkcie a ustępu 2 obejmuje sytuację, w której emerytura nie jest wypłacana bezpośrednio przez państwo, jego jednostkę terytorialną lub organ lokalny, lecz przez oddzielne fundusze utworzone przez organy rządowe. Oprócz tego, pierwotny kapitał funduszu nie musi być dostarczony przez państwo, jego jednostkę terytorialną lub organ lokalny. Do takich emerytur można zaliczyć niewątpliwie emerytury otrzymywane w związku z uprzednią pracą wykonywaną na rzecz państwa polskiego, w tym m.in. w przedszkolu publicznym.

Mając powyższe na uwadze, biorąc pod uwagę fakt, ze Wnioskodawczyni była nauczycielem zatrudnionym w przedszkolu publicznym i otrzymuje emeryturę wypłacaną przez ZUS w Polsce, uznać należy, że otrzymywane przez Wnioskodawczynię świadczenie mieści się w dyspozycji art. 19 ust. 2 umowy polsko-hiszpańskiej.

Wnioskodawczyni będzie mieszkać na stałe w Hiszpanii, jednak nie posiada i nie będzie ubiegać się o otrzymanie obywatelstwa tego kraju, a co za tym idzie, otrzymywane z ZUS świadczenie emerytalne winno podlegać opodatkowaniu w Polsce stosownie do art. 19 ust. 2 lit. a ww. umowy polsko-hiszpańskiej.

Wskazać ponadto należy, że wydawanych interpretacjach podatkowych dotyczących opodatkowania emerytury wypłacanej przez ZUS polskiego nauczyciela zamieszkałego w Hiszpanii, organy podatkowe wskazują, że takie świadczenie winno być opodatkowane w Polsce. W interpretacji z dnia 8 lipca 2025 r. nr 0114-KDWP.4011.62.2025.3.PP Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej wskazał, iż: „Emerytura z tytułu pracy na rzecz państwowej jednostki terytorialnej w Polsce, wypłacana osobie zamieszkałej w Hiszpanii, podlega opodatkowaniu wyłącznie w Polsce, jeśli osoba ta nie jest obywatelem Hiszpanii ani nie posiada tam rezydencji podatkowej (art. 19 ust. 2 lit. a umowy PL-ES). (...) Mając zatem na uwadze informacje (...), że była Pani pracownikiem szkoły publicznej i otrzymuje Pani emeryturę wypłacaną przez ZUS w Polsce, uznać należy, że otrzymywane przez Panią świadczenie mieści się w dyspozycji art. 19 ust. 2 umowy polsko-hiszpańskiej. Jednocześnie, ponieważ zamieszkuje Pani na stałe w Hiszpanii, jednak nie posiada Pani obywatelstwa tego kraju, zgodzić należy się, że otrzymywane przez Panią świadczenie emerytalne powinno podlegać opodatkowaniu w Polsce stosownie do art. 19 ust. 2 lit. a ww. umowy polsko-hiszpańskiej." Reasumując, stwierdzić należy, że otrzymywana emerytura powinna być opodatkowana w Polsce na podstawie art. 18 i art. 19 polsko-hiszpańskiej umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania w zakresie podatków od dochodów i majątku w związku z art. 3a ust. 1-1a, ust. 2a-2b oraz art. 4a ustawy o PIT.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku jest nieprawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Stosownie do treści art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 592 ze zm.):

Na podstawie art. 3 ust. 1a ww. ustawy:

Według art. 3 ust. 2a ww. ustawy:

Na podstawie art. 4a ww. ustawy:

W opisie zdarzenia wskazała Pani, że w roku 2026 Pani miejscem zamieszkania będzie zarówno Polska, jak i Hiszpania, natomiast od roku 2027 oraz w latach następnych stałym miejscem Pani zamieszkania będzie Hiszpania. Przedmiotem Pani zapytania są skutki podatkowe otrzymywania przez Panią emerytury po przeniesieniu miejsca zamieszkania do Hiszpanii, począwszy od listopada 2026 r. oraz w latach następnych.

W świetle opisanego zdarzenia, w przedstawionej sytuacji znajdują zastosowanie uregulowania umowy między Rządem Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej a Rządem Hiszpanii o unikaniu podwójnego opodatkowania w zakresie podatków od dochodu i majątku, podpisanej w Madrycie dnia 15 listopada 1979 r. (Dz. U. z 1982 r. Nr 17 poz. 127, dalej: „umowa polsko-hiszpańska”), zmodyfikowanej przez Konwencję wielostronną implementującą środki traktatowego prawa podatkowego mające na celu zapobieganie erozji podstawy opodatkowania i przenoszeniu zysku, podpisaną przez Polskę oraz Hiszpanię dnia 7 czerwca 2017 r. (dalej: „Konwencja MLI”).

Zgodnie z art. 3 ust. 2 umowy polsko-hiszpańskiej:

Stosownie do art. 18 ww. umowy polsko-hiszpańskiej:

Zgodnie z art. 19 ust. 2 umowy polsko-hiszpańskiej:

W myśl art. 19 ust. 3 umowy polsko-hiszpańskiej:

Wątpliwość Pani dotyczy kwestii: czy otrzymywana w Polsce emerytura powinna być opodatkowana w Polsce na podstawie art. 18 i art. 19 umowy między Rządem Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej a Rządem Hiszpanii o unikaniu podwójnego opodatkowania w zakresie podatków od dochodu i majątku.

W pierwszej kolejności wskazać należy, że w oparciu o art. 18-19 umowy między Rządem Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej a Rządem Hiszpanii o unikaniu podwójnego opodatkowania w zakresie podatków od dochodu i majątku - co do zasady - emerytury wypłacane z Polski osobie fizycznej, która ma miejsce zamieszkania w Hiszpanii, podlegają opodatkowaniu tylko w miejscu zamieszkania, tj. w Hiszpanii. Wyjątek dotyczy emerytury otrzymywanej z tytułu usług o charakterze publicznym świadczonych na rzecz państwa, jego jednostki terytorialnej lub władzy lokalnej; świadczenia te podlegają opodatkowaniu tylko w tym państwie, w którym są wypłacane. Jednakże tego rodzaju świadczenia mogą podlegać opodatkowaniu wyłącznie w państwie zamieszkania, w sytuacji gdy świadczeniobiorca ma w tym państwie zarówno miejsce zamieszkania, jak i posiada obywatelstwo tego państwa.

Oznacza to, że emerytury wypłacane z tytułu usług świadczonych na rzecz Polski, jej jednostki terytorialnej lub władzy lokalnej podlegają opodatkowaniu tylko w Polsce - jeżeli nie zachodzi warunek określony w art. 19 ust. 2 lit. b ww. umowy, zgodnie z którym - renty lub emerytury będą opodatkowane tylko w Hiszpanii, jeżeli osoba je otrzymująca jest obywatelem hiszpańskim i ma w Hiszpanii miejsce zamieszkania.

Poza tym, ust. 3 w art. 19 przewiduje wyjątek od zasad opodatkowania przewidzianych dla świadczeń z tytułu funkcji publicznych w sytuacji, gdy emerytury mają związek z usługami świadczonymi w związku z działalnością zarobkową Umawiającego się Państwa, jego jednostki terytorialnej lub władzy lokalnej.

Celem artykułu 19 ww. umowy polsko-hiszpańskiej jest zapewnienie państwu wypłacającemu wynagrodzenia czy świadczenia związane z pełnieniem funkcji publicznych wyłącznego prawa do opodatkowania wynagrodzeń czy świadczeń, których koszty państwo ponosi. Postanowienia tego artykułu stanowią lex specialis (w Modelowej konwencji OECD w stosunku do postanowień art. 15, 16, 17 i 18).

W myśl Komentarza do art. 19 Konwencji Modelowej OECD artykuł ten ma zastosowanie do pensji, płac i innych podobnych wynagrodzeń oraz do emerytur związanych ze służbą państwową.

W Komentarzu do Konwencji Modelowej pod red. B. Brzezińskiego 2010 r. znajdujemy: "W Polsce brak określenia pojęcia "służba publiczna" - usługi świadczone na rzecz państwa, jego jednostek terytorialnych lub jednostek samorządu terytorialnego. (...). Komentarz do odpowiednika art. 19 MK OECD na gruncie umów dwustronnych w sprawie unikania podwójnego opodatkowania i zapobiegania uchylaniu się od opodatkowania należy rozpocząć od stwierdzenia, że artykuł ten – w odróżnieniu od innych postanowień umów - jest niejednorodnie tytułowany. I tak, przeważa nazwa "funkcje publiczne." Taka wersja występuje m.in. w umowie z 1979 r. z Hiszpanią "Pozostałe umowy używają określenia "pracownicy państwowi" co może wprowadzać w błąd co do rozumienia zakresu przedmiotowego tego artykułu. Po pierwsze, należy stwierdzić, że komentowany przepis nie dotyczy "pracowników państwowych" jako określonej grupy podatników, ale dochodów uzyskiwanych z tytułu usług świadczonych przez osoby fizyczne na rzecz państwa. Po drugie, wbrew nazwie komentowany przepis obejmuje swoim zakresem nie tylko świadczenia z tytułu usług wykonywanych przez "pracowników państwowych" na rzecz umawiającego się państwa, ale także – z wyjątkami - na rzecz jednostek terytorialnych, administracyjnych czy politycznych umawiającego się państwa oraz organów władzy lokalnej (samorząd)". (...)

Ponadto, w Komentarzu do Modelowej Konwencji OECD wskazuje się, że wyrażenie „z funduszy utworzonych przez” w punkcie a ustępu 2 obejmuje sytuację, w której emerytura nie jest wypłacana bezpośrednio przez państwo, jego jednostkę terytorialną lub organ lokalny, lecz przez oddzielne fundusze utworzone przez organy rządowe. Oprócz tego, pierwotny kapitał funduszu nie musi być dostarczony przez państwo, jego jednostkę terytorialną lub organ lokalny. Zdanie obejmuje wypłaty z prywatnie zarządzanego funduszu utworzonego dla organu rządowego.

Wspomniane przepisy dotyczą osób piastujących funkcje publiczne w ramach administracji publicznej (tj. państwowej czy samorządowej). Przepisy podatkowe nie definiują „funkcji publicznych”. W znaczeniu potocznym funkcjonariuszem publicznym jest osoba będąca pracownikiem administracji publicznej, nie pełniąca funkcji wyłącznie usługowych (np. sędzia), a także osoba korzystająca z ochrony prawnej z mocy przepisu szczególnego (np. poseł, senator, radny).

Natomiast definicja funkcjonariusza publicznego została zawarta w art. 115 § 13 pkt 4 ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. – Kodeks karny (Dz. U. z 2025 r. poz. 383 ze zm.).

Zgodnie z tym przepisem:

W Polsce nie mamy też do czynienia z odrębnością form zabezpieczenia emerytalnego dla tych osób oraz w związku z pełnieniem funkcji publicznych (na rzecz państwa, jednostek samorządu terytorialnego) i niewątpliwie problematyczne byłoby dokonanie podziału takiego świadczenia emerytalnego przypadającego np. na okres pełnienia służby publicznej i przypadającego w związku z wykonywaniem pracy na rzecz innego rodzaju podmiotów.

Zatem w przypadku wykonywania zawodu nauczyciela czy wykładowcy na uczelni w Polsce nie mamy do czynienia z pełnieniem funkcji publicznych w rozumieniu art. 19 umowy polsko-hiszpańskiej.

Mając na względzie okoliczności sprawy, z których wynika, że pobiera Pani emeryturę wypłacaną przez Zakład Ubezpieczeń Społecznych z tytułu wieloletniej pracy w zawodzie nauczyciela. Była Pani zatrudniona od dnia 1 lutego 1985 r. do dnia zakończenia stosunku pracy w samorządowych placówkach oświatowych, tj. w Przedszkolu Samorządowym (...), a następnie w Przedszkolu Samorządowym w (...). Placówki te stanowią samorządowe jednostki oświatowe prowadzone przez jednostki samorządu terytorialnego i realizują zadania publiczne w zakresie edukacji i wychowania – w Pani sprawie nie znajdą zastosowania postanowienia art. 19 ust. 2 umowy między Rządem Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej a Rządem Hiszpanii o unikaniu podwójnego opodatkowania w zakresie podatków od dochodu i majątku.

W konsekwencji zastosowanie znajdzie art. 18 umowy polsko-hiszpańskiej. Zgodnie z tym przepisem otrzymywana przez Panią emerytura z Polski po zmianie miejsca zamieszkania na Hiszpanię będzie podlegać opodatkowaniu tylko w Hiszpanii. Tym samym nie będzie podlegała opodatkowaniu w Polsce.

Pani stanowisko jest nieprawidłowe.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Pani przedstawiła i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.

W odniesieniu do powołanej przez Panią interpretacji indywidualnej informuję, że wydana została ona w indywidualnej sprawie i nie ma zastosowania ani konsekwencji wiążących w odniesieniu do żadnego innego zaistniałego stanu faktycznego czy też zdarzenia przyszłego.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 622 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pani sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pani do interpretacji.

• Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

• Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

• w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
• w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.