0114-KDWP.4011.230.2026.2.AS1

Interpretacja indywidualna – stanowisko nieprawidłowe

Szanowna Pani,

stwierdzam, że Pani stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest nieprawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

16 maja 2026 r. wpłynął Pani wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej. Uzupełniła go Pani pismami z 23 maja 2026 r. oraz 26 maja 2026 r. – w odpowiedzi na wezwanie. Treść wniosku jest następująca:

Opis stanu faktycznego (ostatecznie przedstawiony w uzupełnieniu wniosku)

Wyrokiem Sądu Okręgowego w (…), (…), z dnia 11 kwietnia 2025 r. (sygn. akt (…)), rozwiązano przez rozwód małżeństwo Wnioskodawczyni (…) z pozwanym (…) – z wyłącznej winy pozwanego. W punkcie II tego wyroku Sąd zasądził od pozwanego na rzecz Wnioskodawczyni alimenty w kwocie po 3.000 zł miesięcznie.

Wyrok ten uprawomocnił się wyłącznie w części dotyczącej punktu I (tj. rozwiązania małżeństwa przez rozwód), co nastąpiło z dniem 20 maja 2025 r. Od tego dnia Wnioskodawczyni oraz pozwany formalnie i prawnie stali się dla siebie byłymi małżonkami. Pozwany złożył jednak apelację zaskarżającą punkt II wyroku dotyczący wysokości zasądzonych alimentów. Sprawa odwoławcza w tym zakresie jest aktualnie w toku i została skierowana do rozpatrzenia przez Sąd Apelacyjny w (…). W związku z tym, rozstrzygnięcie o alimentach pozostaje na dzień dzisiejszy nieprawomocne.

Z uwagi na powyższe, podstawą wypłaty środków pieniężnych na rzecz Wnioskodawczyni jest Postanowienie Sądu Okręgowego w (…) z dnia 10 kwietnia 2025 r. (sygn. akt (…)) o udzieleniu zabezpieczenia na czas trwania procesu. Sąd w punkcie 1 tego postanowienia zobowiązał pozwanego do łożenia na rzecz Wnioskodawczyni kwoty po 3.000 zł miesięcznie, płatnej do 10. dnia każdego miesiąca z góry, poczynając od dnia 11 lutego 2025 r.

Przedmiotowe postanowienie o zabezpieczeniu na wniosek powódki zostało wydane w oparciu o art. 27 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego. Sąd wprost określił charakter tego świadczenia w sentencji postanowienia jako „zabezpieczenie potrzeb rodziny”. Zażalenie pozwanego na to postanowienie zostało w całości oddalone przez Sąd Apelacyjny w (…), (…), postanowieniem z dnia 2 lipca 2025 r. (sygn. akt (…)).

Jednocześnie Wnioskodawczyni wskazuje, że Sąd Okręgowy w (…) nie ustanowił w trakcie procesu rozdzielności majątkowej między małżonkami (strona pozwana nie wyraziła na to zgody), a wniosek o podział majątku wspólnego w wyroku rozwodowym został pozostawiony bez rozpoznania (dowód: załączony odpis wyroku z dnia 11 kwietnia 2025r.). Na dzień składania niniejszego uzupełnienia między byłymi małżonkami nie toczy się żadne odrębne postępowanie o podział majątku wspólnego z uwagi na brak środków finansowych Wnioskodawczyni na pokrycie kosztów takiego procesu.

Kierując się wyłącznie daleko idącą ostrożnością podatkową oraz niejednoznacznością przepisów, Wnioskodawczyni w rocznym zeznaniu podatkowym PIT-36 za rok 2025 wykazała otrzymywane kwoty zabezpieczenia potrzeb rodziny jako dochód podlegający opodatkowaniu i odprowadziła od nich należny podatek dochodowy (ponad kwotę ówczesnego limitu wolnego, tj. 700 zł). Wnioskodawczyni powzięła jednak uzasadnioną wątpliwość czy kroki te były konieczne, i w przypadku uzyskania pozytywnej interpretacji indywidualnej zamierza niezwłocznie złożyć korektę deklaracji PIT-36 za rok 2025 oraz wniosek o stwierdzenie nadpłaty podatku.

Pytanie (ostatecznie sformułowane w uzupełnieniu wniosku)

Czy środki finansowe w wysokości 3.000 zł miesięcznie, wypłacane Wnioskodawczyni przez byłego małżonka na podstawie Postanowienia Sądu Okręgowego w (…) z dnia 10 kwietnia 2025 r. (sygn. akt (…)) tytułem zabezpieczenia potrzeb rodziny (na podstawie art. 27 k.r.o. w zw. z przepisami o zabezpieczeniu k.p.c.), otrzymywane w okresie po uprawomocnieniu się wyroku rozwodowego (czyli po 20 maja 2025 r.), podlegają w całości zwolnieniu z podatku dochodowego od osób fizycznych na mocy art. 21 ust. 1 pkt 127a ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (ustawa o PIT) i w związku z tym nie powinny być wykazywane jako dochód do opodatkowania w rocznym zeznaniu PIT-36?

Pani stanowisko w sprawie (ostatecznie przedstawione w uzupełnieniu wniosku)

W ocenie Wnioskodawczyni, otrzymywane świadczenie z tytułu zabezpieczenia potrzeb rodziny w kwocie 3.000 zł miesięcznie, realizowane na podstawie postanowienia sądu w czasie trwania niezakończonego sporu o alimenty, podlega w całości zwolnieniu z podatku dochodowego od osób fizycznych na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 127a ustawy o PIT. W konsekwencji Wnioskodawczyni uważa, że niesłusznie opodatkowała ten przychód w deklaracji PIT-36 za 2025 rok, a po otrzymaniu pozytywnej interpretacji ma pełne prawo do złożenia korekty tego zeznania rocznego.

Zgodnie z art. 21 ust. 1 pkt 127a ustawy o PIT, wolne od podatku dochodowego są alimenty na rzecz osób innych niż dzieci, otrzymane na podstawie wyroku sądu lub ugody sądowej, do wysokości nieprzekraczającej miesięcznie 3.800 zł.

Przedmiotowe świadczenie spełnia wszystkie kryteria tego zwolnienia z następujących powodów:

1.  Alimentacyjny charakter zaspokajania potrzeb rodziny (art. 27 k.r.o.): W doktrynie prawa rodzinnego oraz w utrwalonej, jednolitej linii orzeczniczej sądów administracyjnych (w tym Naczelnego Sądu Administracyjnego) przyjmuje się, że obowiązek przewidziany w art. 27 k.r.o. ma charakter stricte alimentacyjny. Służy on zapewnieniu środków utrzymania i zaspokojeniu niezbędnych potrzeb życiowych. Co kluczowe, środki te nie prowadzą do przysporzenia majątkowego lub wzbogacenia Wnioskodawczyni, lecz stanowią wyłącznie realizację obligatoryjnego wsparcia finansowego wymuszonego sytuacją życiową i faktem orzeczenia rozwodu z wyłącznej winy męża.

2.  Postanowienie o zabezpieczeniu jako podstawa prawna: Choć przepis ustawy o PIT posługuje się sformułowaniem „na podstawie wyroku sądu”, to w pojęciu tym mieszczą się również prawomocne i podlegające wykonaniu postanowienia sądu o udzieleniu zabezpieczenia roszczeń na czas trwania procedury sądowej. Odmienna interpretacja bezpodstawnie różnicowałaby sytuację podatników znajdujących się w identycznym położeniu materialnym tylko z powodu czasu trwania procedur odwoławczych (oczekiwanie na rozprawę przed Sądem Apelacyjnym w (..)).

3.  Mieszczenie się w ustawowym limicie kwotowym: Przyznana przez Sąd Okręgowy w (…) kwota zabezpieczenia wynosi 3 000 zł miesięcznie. Kwota ta bezpośrednio i w całości mieści się w ustawowym limitowanym progu zwolnienia podatkowego, który wynosi do 3 800 zł miesięcznie.

4.  Status byłego małżonka: Otrzymywane od 20 maja 2025 r. (data uprawomocnienia się rozwodu) kwoty są wypłacane na rzecz byłego małżonka, co bezpośrednio wpisuje się w dyspozycję art. 21 ust. 1 pkt 127a ustawy o PIT (alimenty na rzecz osób innych niż dzieci).

Biorąc pod uwagę powyższe, zakwalifikowanie przez Wnioskodawczynię tych kwot jako dochodu do opodatkowania w PIT-36 za rok 2025 nastąpiło niesłusznie i wynikało jedynie z daleko posuniętej przezorności, celem uniknięcia sporu z organem egzekucyjnym. W świetle przedstawionych przepisów, przychód ten korzysta w całości ze zwolnienia przedmiotowego.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku jest nieprawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z zasadą powszechności opodatkowania wyrażoną w art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 592):

W myśl art. 11 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Zatem stwierdzić należy, że opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody uzyskane przez podatnika, z wyjątkiem tych, które zostały enumeratywnie wymienione przez ustawodawcę w katalogu zwolnień przedmiotowych ustawy, bądź od których zaniechano poboru podatku w drodze rozporządzenia.

Rodzaje źródeł przychodów zostały określone w art. 10 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Zgodnie z pkt 9 tego artykułu, źródłem przychodów są „inne źródła”.

Jak stanowi art. 20 ust. 1 ww. ustawy:

Użycie w powyższym przepisie sformułowania „w szczególności”, wskazuje, że definicja przychodów z innych źródeł ma charakter otwarty i nie ma przeszkód, aby do tej kategorii zaliczyć również przychody inne niż wymienione wprost w art. 20 ust. 1 ww. ustawy. Oznacza to, że przychodem z innych źródeł będzie każde przysporzenie majątkowe, mające konkretny wymiar finansowy, otrzymane jako świadczenie pieniężne, rzeczowe lub też jako świadczenie nieodpłatne, czy częściowo odpłatne.

Wątpliwość Pani budzi kwestia, czy środki finansowe w wysokości 3 000 zł miesięcznie, wypłacane Pani przez byłego małżonka na podstawie Postanowienia Sądu Okręgowego w (…) z dnia 10 kwietnia 2025 r. (sygn. akt (…)) tytułem zabezpieczenia potrzeb rodziny (na podstawie art. 27 k.r.o. w zw. z przepisami o zabezpieczeniu k.p.c.), otrzymywane w okresie po uprawomocnieniu się wyroku rozwodowego (czyli po 20 maja 2025 r.), podlegają w całości zwolnieniu z podatku dochodowego od osób fizycznych na mocy art. 21 ust. 1 pkt 127a ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (ustawa o PIT) i w związku z tym nie powinny być wykazywane jako dochód do opodatkowania w rocznym zeznaniu PIT-36.

Zgodnie z art. 2 ust. 1 pkt 7 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Z literalnego brzmienia przywołanego przepisu wynika zatem, że wyłączeniu spod działania przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych podlegają wyłącznie świadczenia na zaspokojenie potrzeb rodziny, o których mowa w art. 27 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego, objęte wspólnością majątkową małżeńską.

Możliwość skorzystania z wyłączenia określonego w art. 2 ust. 1 pkt 7 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych uzależniona jest od łącznego spełnienia wszystkich zawartych w tym przepisie przesłanek, a mianowicie:

1)  przyznane świadczenie musi być przeznaczone na zaspokojenie potrzeb rodziny,

2)  potrzeby rodziny muszą być zgodne z określonymi w art. 27 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego,

3)  świadczenie musi być objęte wspólnością majątkową małżeńską.

Kwestie stosunków majątkowych w małżeństwie reguluje ustawa z dnia 25 lutego 1964 r. – Kodeks rodzinny i opiekuńczy (t.j. Dz. U. z 2026 r. poz. 236).

Zgodnie z art. 31 § 1 ww. Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego:

Natomiast stosownie do art. 31 § 2 ww. ustawy:

W myśl art. 52 § 1 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego:

Według art. 52 § 2 ww. Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego:

Obowiązek zaspokajania potrzeb rodziny został uregulowany w art. 27 i 28 ww. ustawy. Jego celem jest zapewnienie środków materialnych umożliwiających prawidłowe funkcjonowanie rodziny jako całości oraz zaspokojenie uzasadnionych potrzeb poszczególnych członków, przy zachowaniu zasady równej stopy życiowej.

Stosownie do art. 27 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego:

Jeżeli jeden z małżonków pozostających we wspólnym pożyciu nie spełnia ciążącego na nim obowiązku przyczyniania się do zaspokajania potrzeb rodziny, wówczas, zgodnie z treścią art. 28 § 1 ww. ustawy, sąd może nakazać, ażeby wynagrodzenie za pracę albo inne należności przypadające temu małżonkowi były w całości lub w części wypłacane do rąk drugiego małżonka.

Jak wynika z zacytowanego już wyżej art. 2 ust. 1 pkt 7 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych nie stosuje się do świadczeń na zaspokojenie potrzeb rodziny, o których mowa w art. 27 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego, objętych wspólnością majątkową małżeńską.

Jednocześnie wskazać należy, że w myśl powołanego wcześniej przepisu art. 20 ust. 1 do kategorii przychodu z innych źródeł należą alimenty. Tym samym alimenty stanowią przychód w rozumieniu art. 11 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Nie oznacza to jednak, że wszystkie alimenty podlegają opodatkowaniu. Niektóre z nich, wymienione w katalogu zwolnień przedmiotowych zawartym w art. 21 ust. 1 ww. ustawy, korzystają ze zwolnienia od podatku.

Zgodnie z art. 21 ust. 1 pkt 127 ww. ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Zgodnie z art. 60 § 1 ustawy Kodeks rodzinny i opiekuńczy:

W myśl natomiast § 2 ww. przepisu:

Z zacytowanych przepisów wynika, że zwolnieniem, o którym mowa w art. 21 ust. 1 pkt 127 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, objęte są również uzyskane alimenty – rozumiane jako świadczenia od byłego małżonka. Zgodnie jednakże z zapisem art. 21 ust. 1 pkt 127 lit. b) ww. ustawy, warunkiem zwolnienia z podatkowania takich alimentów jest otrzymywanie ich na podstawie wyroku lub ugody sądowej, do wysokości nieprzekraczającej miesięcznie 700 zł.

Dla zastosowania zwolnienia, o którym mowa w art. 21 ust. 1 pkt 127 lit. b) ww. ustawy, istotne jest ustalenie czy wysokość alimentów nie przekracza miesięcznie 700 zł. Nie jest istotna kwota wypłacana w danym miesiącu, ale miesięczna kwota zasądzonych wyrokiem sądu alimentów. W konsekwencji, gdy podatnik otrzymuje w jednym miesiącu kwoty należne za kilka miesięcy, bądź lat, a w orzeczeniu sądu przyznano alimenty w wysokości nieprzekraczającej 700 zł miesięcznie, to przychód z tego tytułu nie podlega opodatkowaniu. W sytuacji, gdy kwota zasądzonych alimentów jest wyższa niż 700 zł miesięcznie, wówczas ze zwolnienia może skorzystać kwota 700 zł miesięcznych alimentów (co daje maksymalnie kwotę 8 400 zł rocznie, wyliczoną jako 12 miesięcy x 700 zł), bowiem jak wynika z przepisu art. 21 ust. 1 pkt 127 lit. b ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych: wolne od podatku dochodowego są alimenty (…) do wysokości nieprzekraczającej miesięcznie 700 zł. Bez znaczenia dla celów podatkowych jest zatem fakt skumulowania ich wypłaty, bowiem podstawę opodatkowania z tego tytułu stanowi nadwyżka należnych za każdy miesiąc alimentów ponad kwotę 700 zł.

Podkreślić przy tym należy, że wszelkie wyłączenia i zwolnienia podatkowe są odstępstwem od zasady powszechności opodatkowania, a przepisy ich dotyczące powinny być interpretowane ściśle, zgodnie przede wszystkim z ich wykładnią językową. Wykluczone jest w tym przypadku zastosowanie wykładni rozszerzającej, jak i zawężającej.

W przedmiotowej sprawie konieczne jest wyjaśnienie, czy otrzymuje Pani świadczenie alimentacyjne przyznane na podstawie wyroku sądu lub ugody sądowej, do których mają zastosowanie przepisy ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, czy też otrzymane świadczenie mieści się w kategorii świadczeń na zaspokojenie potrzeb rodziny, o których mowa w art. 27 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego, do których nie mają zastosowania przepisy ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych (a zatem nie podlegają one opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych).

Z opisu sprawy wynika, że:

1)  Wyrokiem Sądu Okręgowego w (…), (…), z dnia 11 kwietnia 2025 r. (sygn. akt (…)), rozwiązano przez rozwód Pani małżeństwo z pozwanym. Wyrok ten uprawomocnił się wyłącznie w części dotyczącej punktu I (tj. rozwiązania małżeństwa przez rozwód), co nastąpiło z dniem 20 maja 2025 r. Pozwany złożył apelację zaskarżającą punkt II wyroku dotyczący wysokości zasądzonych alimentów. Sprawa odwoławcza w tym zakresie jest aktualnie w toku i została skierowana do rozpatrzenia przez Sąd Apelacyjny w (…). W związku z tym, rozstrzygnięcie o alimentach pozostaje na dzień dzisiejszy nieprawomocne.

2)  Z uwagi na powyższe, podstawą wypłaty środków pieniężnych na Pani rzecz jest Postanowienie Sądu Okręgowego w (…) z dnia 10 kwietnia 2025 r. (sygn. akt (…)) o udzieleniu zabezpieczenia na czas trwania procesu.

3)  Przedmiotowe postanowienie o zabezpieczeniu na wniosek powódki zostało wydane w oparciu o art. 27 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego. Sąd wprost określił charakter tego świadczenia w sentencji postanowienia jako „zabezpieczenie potrzeb rodziny”.

4)  Sąd Okręgowy w (…) nie ustanowił w trakcie procesu rozdzielności majątkowej między małżonkami (strona pozwana nie wyraziła na to zgody), a wniosek o podział majątku wspólnego w wyroku rozwodowym został pozostawiony bez rozpoznania (dowód: załączony odpis wyroku z dnia 11 kwietnia 2025 r.). Na dzień składania niniejszego uzupełnienia między byłymi małżonkami nie toczy się żadne odrębne postępowanie o podział majątku wspólnego z uwagi na brak środków finansowych z Pani strony na pokrycie kosztów takiego procesu.

Biorąc pod uwagę powyższe stwierdzić należy, że środki pieniężne otrzymywane przez Panią po dniu uprawomocnienia się wyroku rozwodowego w zakresie rozwiązania małżeństwa nadal są wypłacane na podstawie postanowienia o udzieleniu zabezpieczenia wydanego w oparciu o art. 27 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego, a nie na podstawie prawomocnego orzeczenia zasądzającego alimenty. Rozstrzygnięcie dotyczące alimentów nie jest bowiem prawomocne, gdyż zostało zaskarżone apelacją przez byłego małżonka i pozostaje przedmiotem postępowania odwoławczego. Świadczenie to od chwili jego przyznania miało charakter zabezpieczenia potrzeb rodziny w rozumieniu art. 27 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego, a jego charakter prawny nie uległ zmianie wyłącznie z uwagi na częściowe uprawomocnienie się wyroku rozwodowego. Jednocześnie postanowienie o zabezpieczeniu zostało wydane w okresie trwania małżeństwa oraz obowiązywania między stronami wspólności majątkowej małżeńskiej. W konsekwencji otrzymywane przez Panią kwoty należy nadal traktować jako świadczenie przyznane tytułem zabezpieczenia potrzeb rodziny, a nie jako alimenty zasądzone prawomocnym wyrokiem sądu.

Zasądzone na rzecz Pani kwoty, stanowią świadczenie na zaspokojenie potrzeb rodziny, o której mowa w art. 27 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego i zostały przyznane w momencie obowiązywania wspólności majątkowej małżeńskiej, to stosownie do dyspozycji art. 2 ust. 1 pkt 7 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych świadczenie to nie podlega opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych.

Pani stanowisko, że świadczenie to podlega zwolnieniu z opodatkowania na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 127 należało uznać za nieprawidłowe.

Odnosząc się natomiast do kwestii skorygowania zeznania PIT-36 za 2025 r. należy wskazać, że zgodnie z art. 81 § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2026 r., poz. 622):

Stosownie do art. 81 § 2 ww. ustawy:

Przy czym, w myśl z art. 3 pkt 5 tej ustawy:

Stosownie do art. 70 § 1 Ordynacji podatkowej:

Korekta deklaracji może dotyczyć każdej jej pozycji, o ile odrębne przepisy nie stanowią inaczej. Może więc ona dotyczyć kwot odliczeń od dochodu z tytułu ulgi podatkowej. Skorygowanie deklaracji polega na ponownym poprawnym wypełnieniu formularza z zaznaczeniem, że w tym przypadku mamy do czynienia z korektą uprzednio złożonej deklaracji.

Korektę deklaracji składa się wówczas, gdy następują – w wyniku jakichkolwiek zdarzeń gospodarczych – zmiany w zakresie danych wykazanych w tych deklaracjach (np. po stronie przychodów, kosztów ich uzyskania, zwolnień, odliczeń, wysokości podatku należnego).

Przepisy Ordynacji podatkowej nie określają szczególnych terminów, w których przysługuje powyższe uprawnienie. Należy więc powiązać tę możliwość ze zobowiązaniem podatkowym, którego deklaracja (zeznanie) dotyczy. Prawo do korekty deklaracji (zeznania) istnieje tak długo, jak długo istnieje zobowiązanie podatkowe, czyli 5 lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym upłynął termin płatności podatku (art. 70 § 1 Ordynacji podatkowej). Okoliczności skutkujące przerwaniem lub zawieszeniem biegu przedawnienia wymienione zostały w art. 70 i art. 70a ww. ustawy. Korekta zeznania rocznego może być więc dokonana do czasu przedawnienia zobowiązania podatkowego. Podatnik zatem może skutecznie skorygować wysokość zobowiązania podatkowego, o ile zobowiązanie to nie uległo przedawnieniu.

Mając na uwadze przedstawiony opis stanu faktycznego i powołane przepisy prawa wskazać należy, że zasądzone na rzecz Pani kwoty, stanowiące świadczenie na zaspokojenie potrzeb rodziny, o której mowa w art. 27 Kodeksu rodzinnego, stosownie do dyspozycji art. 2 ust. 1 pkt 7 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych nie podlegają opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych. W konsekwencji jest Pani uprawniona do złożenia korekty zeznania PIT-36 za 2025 r. poprzez wyłączenie tych kwot z dochodu podlegającego opodatkowaniu. Jak wskazano powyżej, możliwość skutecznego skorygowania zeznania rocznego PIT-36 przysługuje do czasu przedawnienia zobowiązania podatkowego.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pani przedstawiła i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.

Wydana interpretacja dotyczy tylko sprawy będącej przedmiotem wniosku w kontekście ostatecznie przedstawionego pytania i własnego stanowiska dotyczącego skutków podatkowych kwoty otrzymanej w związku z zawartym porozumieniem. Inne kwestie przedstawione we wniosku, które nie zostały objęte pytaniem nie mogą być – zgodnie z art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej – rozpatrzone.

Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe wyłącznie wobec Pani i tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny (zdarzenie przyszłe) sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze stanem faktycznym (zdarzeniem przyszłym) podanym przez Panią w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego, udzielona odpowiedź traci swą aktualność.

Przy wydawaniu niniejszej interpretacji tutejszy organ dokonał wyłącznie analizy okoliczności podanych we wniosku. Rolą postępowania w sprawie wydania indywidualnej interpretacji przepisów prawa podatkowego nie jest bowiem ustalanie, czy przedstawiony we wniosku stan faktyczny/zdarzenie przyszłe jest zgodny ze stanem rzeczywistym. W ramach postępowania o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego organ nie przeprowadza postępowania dowodowego, lecz opiera się jedynie na stanie faktycznym/zdarzeniu przyszłym przedstawionym we wniosku. Ustalenie stanu rzeczywistego stanowi domenę ewentualnego postępowania podatkowego. To na podatniku ciąży obowiązek udowodnienia w toku tego postępowania okoliczności faktycznych, z których wywodzi on dla siebie korzystne skutki prawne.

W odniesieniu do wskazanego przez Panią w sformułowanym pytaniu przepisu art. 21, ust. 1 pkt 127a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, należy zaznaczyć, że taki przepis nie istnieje. Jednakże, biorąc pod uwagę treść opisu sprawy, jak i przepisy prawa podatkowego wskazane przez Panią jako przedmiot wniosku, wskazanie art. 21, ust. 1 pkt 127a, jako podstawy do zwolnienia od podatku dochodowego, uznałem za oczywistą omyłkę pisarską, przyjmując, że przedmiotem interpretacji i podstawą do zwolnienia miał być przepis art. art. 21, ust. 1 pkt 127 lit. b ustawy.

Ponadto informuję, że dokumenty dołączone przez Panią do wniosku nie podlegają analizie i weryfikacji w ramach postępowania o wydanie interpretacji indywidualnej przepisów prawa podatkowego.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

• Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2026 r. poz. 622). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pani sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pani do interpretacji.
• Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

• Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2026 r. poz. 143; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

• w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
• w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.