0114-KDWP.4011.145.2026.2.IG

Interpretacja indywidualna

– stanowisko w części prawidłowe i w części nieprawidłowe

Szanowna Pani,

stwierdzam, że Pani stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest:

• prawidłowe - w zakresie uznania, że świadczenie nie podlega opodatkowaniu jako przychód ze stosunku pracy,
• nieprawidłowe - w pozostałym zakresie.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

13 kwietnia 2026 r. wpłynął Pani wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej. Uzupełniła go Pani pismem z 3 maja 2026 r. (data wpływu 4 maja 2026 r.) – w odpowiedzi na wezwanie oraz pismem z 19 maja 2026 r. Treść wniosku jest następująca:

Opis stanu faktycznego

Studiowała Pani w Holandii około 10 lat temu. W trakcie studiów pracowała tam Pani, odprowadzała podatki oraz otrzymywała stypendium socjalne. Dwa lata temu rząd holenderski przywrócił tzw. basic grant (…) Basic grant państwowe, miesięczne wsparcie dla studentów w Holandii w ramach systemu (…), przeznaczone na min. pokrycie kosztów utrzymania w trakcie studiów. Nie stanowi ono klasycznego stypendium socjalnego, lecz systemowe wsparcie państwowe dla studentów. Nie otrzymywała Pani tego świadczenia w okresie studiów. W 2025 r. wypłacono Pani jednorazowo (dwa przelewy) zaległą kwotę odpowiadającą basic grant jako wyrównanie za okres studiów. Środki zostały przelane na Pani konto bankowe w Polsce (w złotówkach).

Uzupełnienie opisu stanu faktycznego

W roku otrzymania zaległego świadczenia (2025) podlegała Pani nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu w Polsce.

Świadczenie zostało wypłacone za okres Pani studiów licencjackich 2015 -2018.

Według Pani najlepszej wiedzy w tym okresie (podczas studiów) była Pani traktowana jako rezydent podatkowy w Holandii: pracowała Pani w Holandii, przebywała tam Pani dłużej niż 183 dni, rozliczała podatki za okres pracy w Holandii oraz miała Pani przypisany BSN (Burgerservicenummer).

Świadczenie przyznał (…) - holenderska agencja rządowa/organ administracji publicznej właściwy w sprawach wsparcia studentów (m.in. studiefinanciering).

Świadczenie jest przyznawane w ramach holenderskiego systemu wsparcia studenckiego „student finance" („studiefinanciering") obsługiwanego przez (…), zgodnie z zasadami kwalifikacji dla studentów (w tym obywateli UE/EOG).

Należało spełnić warunki dotyczące wieku i rodzaju kształcenia oraz dodatkowo co najmniej jeden z warunków:

a)  zamieszkiwanie w Holandii 5 lub więcej kolejnych lat, albo

b)  posiadanie statusu pracownika migrującego: praca w Holandii co najmniej 32 godz./mies. (albo dochód co najmniej 50% normy zabezpieczenia społecznego), albo

c)  partner/rodzic jako pracownik migrujący (UE/EOG) pracujący co najmniej 32 godz./mies. (albo dochód co najmniej 50% normy).

W Pani przypadku zastosowanie miał warunek b) (status pracownika migrującego).

Źródło: (…)

W latach 2015-2023 w Holandii obowiązywał system, w ramach którego studenci nie otrzymywali basic grant. Z tego tytułu holenderski rząd uznał, że wypłaci rekompensaty finansowe („missed basic grant allowance") osobom, które w tym okresie studiowały oraz były uprawnione do świadczeń typu performance-based grant (tj. supplementary grant i/lub student travel product) przez co najmniej 12 miesięcy, lecz nie otrzymywały basic grant.

Warunkiem przyznania rekompensaty było ponadto uzyskanie dyplomu w terminie 10-letniego okresu dyplomowego (z uwzględnieniem ewentualnych przedłużeń), przy czym dyplom musi dotyczyć uznanego programu: bachelor, master lub associate degree, a program studiów musi być uznany przez holenderskie Ministerstwo Edukacji, Kultury i Nauki.

Wysokość rekompensaty zależy od liczby miesięcy uprawnienia: 34,17 EUR/mies. dla dyplomów uzyskanych w 2025 r. lub wcześniej oraz 35,31 EUR/mies. dla dyplomów uzyskanych w 2026 r.

Rekompensata przysługuje za okres uprawnienia (co do zasady maksymalnie do 4 lat, z wyjątkami zależnymi od programu/dyplomu). Rekompensata nie jest traktowana jako dochód, jednak może wpływać na stan majątku, co może mieć znaczenie dla rozliczeń i świadczeń zależnych od majątku. Źródło: (…).

Prawo do świadczenia było związane ze statusem studenta oraz spełnieniem warunków dotyczących wieku - tj. w przedziale wieku przewidzianym przez (…) dla danego typu kształcenia (konkretny limit wieku zależy od rodzaju studiów/kształcenia i wynika z regulacji (…)). Jest to element stałego (systemowego) programu wsparcia studentów w Holandii (studiefinanciering) realizowanego przez (…).

Świadczenie w ramach studiefinanciering stanowi wsparcie na koszty związane ze studiowaniem i utrzymaniem, w praktyce (np. basic grant oraz supplementary grant) może być przeznaczone na ogólne koszty życia i nauki (m.in. zakwaterowanie, wyżywienie, materiały edukacyjne).

Świadczenie nie wiązało się z obowiązkiem wykonywania pracy lub usług na rzecz (…). Praca w Holandii stanowiła wyłącznie warunek uprawniający (status pracownika migrującego) do uzyskania świadczenia. Zgodnie z informacją uzyskaną od przedstawiciela (…) oraz zasadami dotyczącymi tego świadczenia, nie jest ono opodatkowane jako dochód i może korzystać ze zwolnienia podatkowego.

Źródło: (…)

Pytanie

Czy powyższe świadczenie podlega opodatkowaniu w Polsce oraz czy należy je wykazać w zeznaniu PIT? Jeśli tak, prosi Pani o wskazanie, w której dokładnie sekcji i w jakim polu należy je wykazać.

Pani stanowisko w sprawie

W Pani ocenie świadczenie to nie stanowi dochodu z tytułu pracy, lecz jest zaległym świadczeniem o charakterze socjalno-edukacyjnym, mającym na celu wsparcie Pani utrzymania za granicą.

Fakt, że zostało wypłacone później, nie zmienia celu tego świadczenia. W związku z tym uważa Pani, że kwota ta nie musi być wykazana w zeznaniu PIT, gdyż nie powinien być od niej odprowadzany podatek.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku jest w części prawidłowe i w części nieprawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 592):

Na podstawie art. 3 ust. 1a ustawy:

W myśl art. 4a ww. ustawy:

Na podstawie art. 9 ust. 1 ww. ustawy:

Treść powyższego przepisu wskazuje, że opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych podlegają wszelkiego rodzaju dochody uzyskane przez podatnika, z wyjątkiem tych, które zostały enumeratywnie wymienione w katalogu zwolnień przedmiotowych zawartym w powyższej ustawie bądź, od których zaniechano poboru podatku.

Na podstawie art. 10 ust. 1 pkt 1 ww. ustawy:

Stosownie do art. 12 ust. 1 ww. ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Z kolei zgodnie art. 10 ust. 1 pkt 9 ww. ustawy:

Zgodnie z art. 20 ust. 1 ww. ustawy:

Stosownie do art. 11 ust. 1 ustawy:

Z opisu zdarzenia wynika, że 10 lat temu studiowała i pracowała Pani w Holandii. W trakcie tych studiów otrzymywała Pani również stypendium socjalne.

W latach 2015-2023 w Holandii obowiązywał system, w ramach którego studenci nie otrzymywali basic grant (państwowe miesięczne wsparcie dla studentów w Holandii przeznaczone na m.in. pokrycie kosztów utrzymania w trakcie studiów przyznawane przez (…) - holenderską agencję rządową/organ administracji publicznej właściwy w sprawach wsparcia studentów (m.in. studiefinanciering).

Dwa lata temu rząd holenderski przywrócił jednak ww. wsparcie dla studentów. Z tego tytułu uznał, że wypłaci rekompensaty finansowe („missed basic grant allowance") osobom, które w tym okresie studiowały oraz były uprawnione do świadczeń typu performance-based grant (tj. supplementary grant i/lub student travel product) przez co najmniej 12 miesięcy, lecz nie otrzymywały basic grant.

Świadczenie nie wiązało się z obowiązkiem wykonywania pracy lub usług na rzecz (…). Praca w Holandii stanowiła wyłącznie warunek uprawniający (status pracownika migrującego) do uzyskania świadczenia. Zgodnie z informacją uzyskaną od przedstawiciela (…) oraz zasadami dotyczącymi tego świadczenia, nie jest ono opodatkowane jako dochód i może korzystać ze zwolnienia podatkowego.

W 2025 r. wypłacono Pani jednorazowo (dwa przelewy) zaległą kwotę odpowiadającą basic grant, jako wyrównanie za okres studiów licencjackich w latach 2015 -2018. Środki zostały przelane na Pani konto bankowe w Polsce. W roku otrzymania świadczenia była Pani polskim rezydentem podatkowym.

W związku z tym, że świadczenie, które opisała Pani we wniosku otrzymała Pani z Holandii, w przedmiotowej sprawie zastosowanie będzie miała Konwencja z dnia 13 lutego 2002 r. między Rzecząpospolitą Polską a Królestwem Niderlandów w sprawie unikania podwójnego opodatkowania i zapobiegania uchylaniu się od opodatkowania w zakresie podatków od dochodu (Dz.U. z 2003 r., Nr 216, poz. 2120).

Zauważyć należy, że ww. Konwencja polsko-holenderska została zmieniona Protokołem między Rzecząpospolitą Polską a Królestwem Niderlandów o zmianie Konwencji między Rzecząpospolitą Polską a Królestwem Niderlandów w sprawie unikania podwójnego opodatkowania i zapobiegania uchylaniu się od opodatkowania w zakresie podatków od dochodu, podpisanej w Warszawie dnia 13 lutego 2002 roku, oraz Protokołu, podpisanego w Warszawie dnia 13 lutego 2002 roku z dnia 29 października 2020 r. (Dz.U. z 2022 r. poz. 906).

W tym przypadku zastosowanie znajdzie art. 21 Konwencji, regulujący opodatkowanie tzw. innych dochodów.

W myśl art. 21 ust. 1 ww. Konwencji:

Z opisu sprawy jednoznacznie wynika, że rekompensata:

• nie stanowi wynagrodzenia za pracę,
• nie była wypłacona w ramach stosunku pracy ani innego stosunku o charakterze zobowiązaniowym,
• praca wykonywana w Holandii stanowiła wyłącznie przesłankę uzyskania statusu uprawniającego do świadczeń studenckich.

W związku z powyższym Pani stanowisko, iż wyżej wymienione świadczenie nie podlega opodatkowaniu jako przychód ze stosunku pracy (w zakresie źródła przychodu) jest prawidłowe.

Podlega jednak opodatkowaniu w Polsce jako przychód z innych źródeł, o którym mowa w art. 20 ust. 1 w związku z art. 10 ust. 1 pkt 9 ustawy oraz w myśl art. 21 umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania między Polską a Holandią.

Kolejna kwestia dotyczy rozstrzygnięcia, czy uzyskany przez Panią przychód może korzystać ze wskazanych we wniosku zwolnień przedmiotowych z art. 21 ust. 1 pkt 39 oraz z art. 21 ust. 1 pkt 23a lit. a) ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Zgodnie z art. 21 ust. 1 pkt 39 ustawy PIT :

Zastosowanie tego przepisu wymaga, aby świadczenie stanowiło stypendium w rozumieniu przepisów ustawy PIT. W oparciu o powyższy przepis ze zwolnienia korzystają zatem:

• stypendia i zapomogi, o których mowa w ustawie z dnia 20 lipca 2018 r. - Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce, w tym stypendia przyznawane przez osobę fizyczną lub osobę prawną niebędącą państwową ani samorządową osobą prawną, o ile zasady ich przyznawania zostały zatwierdzone przez ministra właściwego do spraw szkolnictwa wyższego i nauki,
• stypendia otrzymywane w ramach programów lub przedsięwzięć, o których mowa w art. 376 ust. 1 ustawy Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce.

Na podstawie art. 86 ust. 1 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce (t. j. Dz. U. z 2024 r., poz. 1571 ze zm.):

W przypadku stypendiów finansowanych przez osobę fizyczną lub osobę prawną niebędącą państwową ani samorządową osobą prawną – na podstawie art. 97 ust. 2 ustawy – minister na wniosek osoby przyznającej stypendium zatwierdza zasady jego przyznawania.

Zgodnie z art. 209 ust. 1 ustawy:

W myśl art. 212 i art. 213 ustawy:

Zgodnie z art. 359 ust. 1 i art. 360 ust. 1 tej ustawy:

Stosownie natomiast do art. 420 ust. 1 ustawy:

Z analizy wniosku wynika, że otrzymane świadczenie pozostaje w związku z okresem studiowania w Holandii i spełnieniem warunków edukacyjnych, ma jednak charakter rekompensaty systemowej za brak wcześniejszego elementu finansowania (basic grant), a nie klasycznego stypendium wypłacanego w toku kształcenia (nie jest wypłatą zaległego świadczenia za okres studiów). Rekompensata ta dodatkowo została wypłacona już po zakończonych studiach kiedy była Pani polskim rezydentem podatkowym w formie jednorazowej wypłaty.

Skoro zatem art. 21 ust. 1 pkt 39 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych odwołuje się wprost do ustawy Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce zwalniając z opodatkowania konkretne wymienione w tej ustawie rodzaje świadczeń uznać należy, że ze zwolnienia przedmiotowego nie mogą korzystać świadczenia w postaci rekompensaty systemowej za brak wcześniejszego elementu finansowania (basic grant) podczas studiów w Holandii. Nie można bowiem uznać, że jest to stypendium, o którym mowa w ustawie Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce.

Wobec powyższego, świadczenie wypłacone w 2025 r. przez holenderską agencję rządową (…) nie może korzystać ze wskazanego we wniosku zwolnienia przedmiotowego na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 39 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Niezależnie od powyższego, zauważyć należy, że ustawodawca w art. 21 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych zawarł szeroki katalog zwolnień przedmiotowych, jednak stanowią one odstępstwo od zasady powszechności opodatkowania. Oznacza to, że przepisy dotyczące tych zwolnień powinny być interpretowane ściśle, zgodnie z ich wykładnią językową. Wykluczone jest w tym wypadku stosowanie wykładni rozszerzającej jak i zawężającej.

Katalog ten zawiera również zwolnienia przedmiotowe dotyczące stypendiów, nie ujętych w ustawie Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce.

Są to m.in. zwolnienia zawarte w art. 21 ust. 1 ustawy obejmujące:

• stypendia i inne środki finansowe, o których mowa w art. 18 ust. 2 pkt 1 ustawy z dnia 7 lipca 2017 r. o Narodowej Agencji Wymiany Akademickiej (Dz.U. z 2023 r. poz. 843) – pkt 39a) ustawy;

• stypendia przyznawane przez instytuty naukowe Polskiej Akademii Nauk oraz instytuty badawcze, z ich funduszy stypendialnych – pkt 39b ustawy;
• stypendia, o których mowa w art. 70b ustawy z dnia 30 kwietnia 2010 r. o Polskiej Akademii Nauk (Dz.U. z 2020 r. poz. 1796) – pkt 39c ustawy;
• stypendia i inne świadczenia otrzymywane w ramach programu wymiany stypendialnej Polsko-Amerykańskiej Komisji Fulbrighta – pkt 39d ustawy;
• stypendia, o których mowa w art. 15 ust. 1 ustawy z dnia 9 listopada 2017 r. o Instytucie Solidarności i Męstwa imienia Witolda Pileckiego (Dz.U. z 2022 r. poz. 475) – pkt 39e ustawy;
• stypendia otrzymywane w ramach programów stypendialnych Centrum Dialogu im. Juliusza Mieroszewskiego – pkt 39ea ustawy;
• stypendia doktorskie i inne środki finansowe otrzymane w ramach konkursów na stypendia doktorskie organizowanych przez Narodowe Centrum Nauki oraz stypendia naukowe otrzymane na podstawie regulaminów przyjętych przez Radę Narodowego Centrum Nauki – pkt 39f ustawy;
• przychody z tytułu nagród, stypendiów i grantów przyznawanych na podstawie ustawy z dnia 28 kwietnia 2022 r. o Akademii Kopernikańskiej (Dz.U. poz. 1459 oraz z 2023 r. poz. 1369) – pkt 39g ustawy;
• stypendia, o których mowa w art. 22 ust. 1 ustawy z dnia 7 października 2022 r. o Instytucie Rozwoju Języka Polskiego im. świętego Maksymiliana Marii Kolbego (Dz.U. poz. 2463 oraz z 2023 r. poz. 1672) – pkt 39h ustawy.

Żaden z ww. przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych nie dotyczy zwolnienia z podatku świadczenia, który jest przedmiotem tej interpretacji.

Przepisy te potwierdzają jednak, że ze zwolnienia na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 39 ustawy, korzystają jedynie stypendia wskazane w ustawie Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce. Dla stypendiów niewymienionych w tej ustawie ustawodawca przewidział bowiem odrębne zwolnienia przedmiotowe.

W nawiązaniu do kolejnego wskazanego przez Panią zwolnienia przedmiotowego, zgodnie z art. 21 ust. 1 pkt 23a lit. a) ustawy PIT:

Wysokość stanowiącą równowartość diety z tytułu podróży służbowych poza granicami kraju, określa rozporządzenie Ministra Pracy i Polityki Społecznej z dnia 29 stycznia 2013 r. w sprawie należności przysługujących pracownikowi zatrudnionemu w państwowej lub samorządowej jednostce sfery budżetowej z tytułu podróży służbowej (t. j. Dz. U. z 2023 r. poz. 2190), za każdy dzień, w którym było otrzymywane stypendium.

Wobec tego, że ogólnej definicji stypendium nie można znaleźć ani w przepisach prawa podatkowego, ani w przepisach innych gałęzi prawa, dla ustalenia jego znaczenia należy posłużyć się wykładnią językową. „Stypendium” oznacza okresową pomoc finansową z funduszów państwowych, społecznych lub prywatnych głównie dla studentów, uczniów, pracowników nauki. Z prawnego punktu widzenia chodzi zatem o świadczenie okresowe, głównie pieniężne, spełniane na rzecz oznaczonej osoby i mające na celu wspieranie jej działań służących zdobywaniu wiedzy bądź twórczości naukowej lub artystycznej.

Termin stypendium użyty w art. 21 ust. 1 pkt 23a lit. a) ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych oznacza więc pomoc finansową w postaci okresowego świadczenia (głównie) pieniężnego spełnianego na rzecz oznaczonej osoby i mającego na celu wspieranie jej działań służących m.in. zdobywaniu wiedzy, twórczości naukowej, realizacji badań naukowych.

Podkreślić należy, że przepis art. 21 ust. 1 pkt 23a lit. a) ustawy PIT dotyczy stypendiów otrzymywanych w związku z czasowym pobytem za granicą.

Z opisu sprawy wynika, że otrzymane przez Panią świadczenie nie ma bezpośredniego związku czasowego z Pani pobytem za granicą, gdyż jego wypłata nastąpiła już po zakończeniu studiów oraz nie mieści się w pojęciu stypendium w rozumieniu ustawy PIT.

W związku z powyższym nie ma podstaw do zastosowania wskazanego przez Panią zwolnienia z art. 21 ust. 1 pkt 23a lit. a).

Podsumowując, w przedstawionym stanie faktycznym nie zostały spełnione przesłanki zastosowania zwolnień przewidzianych w art. 21 ust. 1 pkt 23a lit. a) oraz art. 21 ust. 1 pkt 39 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Jednocześnie brak jest innych zwolnień, które mogłyby znaleźć zastosowanie do otrzymanej przez Panią rekompensaty w jakiejkolwiek jej części.

Otrzymane przez Panią w 2025 r. jednorazowe świadczenie stanowi przychód z innych źródeł, o którym mowa w art. 20 ust. 1 w związku z art. 10 ust. 1 pkt 9 ustawy.

Uzyskany przychód podlega zatem opodatkowaniu wg. skali i należy go wykazać w zeznaniu PIT-36 w wierszu: „Inne źródła, niewymienione w wierszach od 1 do 9”.

W konsekwencji Pani stanowisko, zgodnie z którym świadczenie nie podlega opodatkowaniu i nie powinno być wykazane w zeznaniu podatkowym, należało uznać za nieprawidłowe.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pani przedstawiła i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.

Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny/zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji pokrywa/będzie się pokrywało z opisem stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego podanym przez Panią w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swą aktualność.

Zgodnie z art. 14f § 2b pkt 3 ustawy Ordynacja podatkowa:

Należna opłata od wniosku w zakresie podatku dochodowego od osób fizycznych wynosi 40 zł (iloczyn ustawowej opłaty (40 zł) x ilość stanów faktycznych (1) x liczba osób zainteresowanych (1)). 13 kwietnia 2026 r. dokonała Pani wpłaty w wysokości 40 zł, następnie 8 maja 2026 r. dokonała Pani kolejnej wpłaty w wysokości 40 zł.

W związku z powyższym nienależną opłatę w kwocie 40 zł, stosownie do art. 14f § 2a Ordynacji podatkowej zwrócimy zgodnie z dyspozycją zawartą we wniosku na rachunek bankowy, z którego jej dokonano.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

• Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 622). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pani sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pani do interpretacji.

• Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

• Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w (…). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143; dalej jako „PPSA”). Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

• w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
• w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego.

Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.