0114-KDWP.4011.1.2026.2.AS1

Interpretacja indywidualna - stanowisko prawidłowe

Szanowna Pani,

stwierdzam, że Pani stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest prawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

16 lutego 2026 r. wpłynął Pani wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej. Uzupełniła go Pani pismem z 3 marca 2026 r. - w odpowiedzi na wezwanie. Treść wniosku jest następująca:

Opis stanu faktycznego

Od 2018 roku jest Pani rozwiedziona. Ma Pani 19-letniego syna, który uczy się w technikum i jeszcze nie pracuje. W trakcie rozwodu, opieka nie została ograniczona ani tacie syna ani Pani, nie było dodatkowej sprawy o alimenty. Sama sprawa rozwodowa trwała 30 min, odbyła się bez orzekania o winie, nie było zasądzonych alimentów. Osobą wskazaną jako osoba z którą syn będzie mieszkał została Pani. Były mąż płaci na syna dobrowolne alimenty w symbolicznej kwocie 400 zł, dodatkowo bezpośrednio na konto syna wpłaca mu „kieszonkowe” ok. 200 zł i płaci rachunek za telefon syna (zostało po staremu).

Pod koniec 2018 r. czyli już po rozwodzie, wyprowadziła się Pani razem z synem do zakupionego na kredyt mieszkania, mieszka tu Pani razem z synem do dziś.

W pierwszych latach po rozwodzie, wsłuchując się w potrzeby syna, zaczęliście Państwo od opieki naprzemiennej. Syn spędzał tydzień u Pani i tydzień u taty. Potem z racji tego, że takie częste zmiany miejsca nie wpływały na syna dobrze, stopniowo zwiększaliście Państwo czas który był z Panią i tak było to 2 tygodnie u Pani, tydzień u taty, potem 3 tygodnie u Pani, tydzień u taty. Wszelkie ustalenia robiliście Państwo sami, bez Sądu, patrząc na potrzeby dziecka.

Od 1,5 roku (mniej więcej od października 2024 r.) syn nie jeździ już do taty, nie mieszka u niego w żadnym zakresie i nie nocuje. Kontakt z tatą ma nadal (Pani również, w każdej sytuacji jeśli chodzi o syna jesteście Państwo w kontakcie) telefoniczny, od czasu do czasu tata zawiezie syna np. na jakąś wizytę lekarską, do fryzjera itp., dzięki temu mają okazje spotkać się w 4 oczy, porozmawiać, podtrzymać relację. Natomiast całą opiekę nad synem, jego utrzymanie (pomijając 400 zł alimentów), organizowanie jego wizyt lekarskich, załatwianie spraw szkolnych, codzienne wsparcie, załatwianie korepetycji i wszystko inne, ogarnia Pani we własnym zakresie i na własny koszt.

Syn od 12 roku życia jest pod opieką specjalistów (psycholog, psychiatra), miał diagnozowane: fobię społeczną, stany depresyjne, obserwacje pod kątem PTSD. Po 5 latach różnych terapii, leków antydepresyjnych, trafiliście Państwo na kolejnego specjalistę psychiatrę który skierował syna na diagnozę spektrum autyzmu. Ta diagnoza się potwierdziła, syn jest w spektrum, wysoko funkcjonujący dlatego nie zostało to poprawnie zdiagnozowane wcześniej.

Lata terapii, umawianie specjalistów, płatność za wizyty, wszystko to brała Pani w większości na siebie (bardzo sporadycznie, jak to tata wiózł syna na wizytę, sam za to wtedy płacił ale proporcja jest tu 95% po Pani stronie, 5% po stronie taty). Podobnie wizyty już w państwowej poradni psychologiczno pedagogicznej (diagnozę prywatną trzeba było zamienić na zaświadczenie oficjalne plus zalecenia dla szkoły), wszelkie wnioski, opinię i cała papierologia - takie tematy zawsze są po Pani stronie.

Mieszka Pani z synem, odpowiada za niego, utrzymuje go, wspiera, umawia na wizyty do lekarza, stomatologa, ortodonty.

Od czasu rozwodu rozlicza się Pani co roku samodzielnie. W trakcie opieki, którą sprawowaliście Państwo naprzemiennie wie Pani, że nie spełniała Pani warunków rodzica samodzielnie wychowującego dziecko. Natomiast ostatnie 1,5 roku Syn mieszka już tylko z Panią (bez żadnych nawet jednodniowych wyjątków). Kontakt z tatą jest, jeśli poprosi tatę o cokolwiek, tata pomoże. Nie zmienia to faktu że codzienne życie w 100% ogarnia Pani jako mama i je finansuje w każdym zakresie.

Uzupełnienie opisu stanu faktycznego

Prosi Pani o interpretację dotyczącą rozliczenia bieżącego za rok 2025 i możliwość korekty za rok 2024 jako rodzic samotnie wychowujący dziecko.

W okresie, którego dotyczy wniosek, podlegała/będzie Pani podlegała na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu, zgodnie z art. 3 ust. 1 oraz ust. 1a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Mieszka Pani i pracuje w Polsce, podlega Pani i podlegała nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu.

Orzeczenie sądu o rozwodzie między Panią a Pani byłym mężem uprawomocniło się w dniu (…).(…).2018 r.

Jest Pani rozwódką nieprzerwanie od 2018 roku, nie było żadnych zmian w Pani statusie, nie zawarła Pani do tej pory kolejnego związku małżeńskiego, więc była Pani rozwódką w okresie którego dotyczy wniosek.

W okresie, którego dotyczy wniosek uzyskała/uzyska Pani dochody opodatkowane według skali podatkowej. Pracuje Pani na umowie o prace na czas nieokreślony od lat, rozlicza się Pani co roku PIT (od czasu rozwodu rozlicza się Pani indywidualnie)

Pani syn nie utrzymuje się samodzielnie, syn mieszka z Panią, uczy się w technikum, jest na Pani utrzymaniu.

Pani syn mieszka z Panią, to Pani się nim zajmuje, dba o niego i to Pani go utrzymuje, syn nadal uczy się w Technikum więc Pani opieka nad nim nie różni się niczym od tej kiedy syn był niepełnoletni (nie płaci Pani mu alimentów). Jego tata wykonuje natomiast obowiązek alimentacyjny i płaci alimenty w wysokości 400 zł miesięcznie.

Pani syn nie ma orzeczenia o niepełnosprawności, nie ma przyznanej renty.

Pani syn - w okresie, którego dotyczy wniosek - nie otrzymywał, zgodnie z odrębnymi przepisami, zasiłku (dodatku) pielęgnacyjnego lub renty socjalnej.

Pani syn uczy się bez żadnych przerw w nauczaniu, obecnie jest w 4 klasie technikum. W latach 2024/2025 również był uczniem Technikum.

Syn po raz 1 w życiu pracował w wakacje 2025 (1 miesiąc w lipcu 2025) na umowie zlecenie (wg Pani wiedzy na zasadach PIT „0” dla młodych). Zarobił w lipcu 2025 kwotę 5.400 (albo 5.600). To była jego 1 dorywcza praca, na własne potrzeby (nie na własne utrzymanie). W 2024 ani wcześniej nie pracował nigdy i nie zarabiał.

Na pytanie czy - w okresie, którego dotyczy wniosek - w stosunku do Pani lub do Pani syna miały/będą miały zastosowanie przepisy:

a)  art. 30c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych (opodatkowanie dochodów z działalności gospodarczej, działów specjalnych produkcji rolnej podatkiem liniowym) lub ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym (z wyjątkiem przepisów dotyczących najmu prywatnego) - w zakresie osiągniętych w roku podatkowym przychodów, poniesionych kosztów uzyskania przychodów, zobowiązania lub uprawnienia do zwiększania lub pomniejszenia podstawy opodatkowania albo przychodów, zobowiązania lub uprawnienia do dokonywania innych doliczeń lub odliczeń?

b)  ustawy z dnia 24 sierpnia 2006 r. o podatku tonażowym lub ustawy z dnia 6 lipca 2016 r. o aktywizacji przemysłu okrętowego i przemysłów komplementarnych

wskazała Pani, iż nie dotyczy to ani Pani ani Pani syna. Pani pracuje na umowie o pracę, płaci podatki według skali podatkowej. Nie ma Pani działalności gospodarczej ani rolniczej, nic Pani nie wynajmuje. Zarabia Pani tylko z tytułu umowy o prace na czas nieokreślony.

Nie ma Pani innych dzieci, syn jest jedynakiem i jedynym dzieckiem którym się Pani zajmuje i którego Pani wychowuje.

Pytanie

Czy w opisanej sytuacji spełnia Pani warunki rodzica samotnie wychowującego dziecko i czy w związku z tym może Pani rozliczyć rok 2025 w ten właśnie sposób oraz czy może Pani złożyć korektę za 2024 r. jako rodzic samodzielnie wychowujący dziecko?

Pani stanowisko w sprawie

Z racji tego, że sprawuje Pani opiekę nad synem samodzielnie i nie przerwanie w całym roku 2025 i w dużej części 2024 r. (w 2024 r. ustała opieka naprzemienna, syn nie jeździ już do taty, nawet na pojedyncze noce, jest w 100% z Pani) uważa Pani, że spełnia Pani warunki rodzica samotnie wychowującego dziecko i może Pani się rozliczyć jako taki rodzic, razem z synem, w roku 2025 oraz złożyć korektę do roku 2024.

To Pani go utrzymuje (plus 400 zł miesięcznie alimentów od taty), to Pani organizuje mu życie, posiłki, dba o jego szkołę, o kwestie zdrowotne, wizyty u lekarzy, wizyty w poradniach psychologiczno-pedagogicznych (syn jest w spektrum autyzmu). Tak jak zaznaczyła Pani wcześniej, tata jest w stałym kontakcie z synem, ale poza tym kontaktem nie bierze udziału w realnym, codziennym sprawowaniu opieki.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku jest prawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Podstawową zasadą obowiązującą w przepisach ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t.j. Dz.U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.) jest zasada powszechności opodatkowania, która wyrażona została w art. 9 ust. 1 tej ustawy. Stanowi on, że:

Zgodnie z art. 6 ust. 4c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Stosownie do art. 6 ust. 4d ww. ustawy:

Na mocy art. 6 ust. 4e omawianej ustawy:

W świetle zaś art. 6 ust. 4f powoływanej ustawy:

W myśl art. 6 ust. 8 tej ustawy:

Z powyższego wynika, że ustawodawca uzależnił prawo do skorzystania z preferencyjnych zasad obliczania podatku dochodowego dla osób samotnie wychowujących dzieci od spełnienia łącznie następujących warunków:

• posiadania przez rodzica statusu osoby samotnie wychowującej dziecko/dzieci;
• wychowywania przez rodzica samotnie w roku podatkowym dziecka/dzieci;
• nie uzyskiwania przez rodzica i dziecko (dzieci) przychodów/dochodów, do których zastosowanie mają przepisy art. 30c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym, z wyjątkiem art. 6 ust. 1a tej ustawy w zakresie osiągniętych w roku podatkowym przychodów, poniesionych kosztów uzyskania przychodów, zobowiązania lub uprawnienia do zwiększania lub pomniejszenia podstawy opodatkowania albo przychodów, zobowiązania lub uprawnienia do dokonywania innych doliczeń lub odliczeń;
• nie podlegania przez rodzica i dziecko (dzieci) opodatkowaniu na zasadach wynikających z ustawy z dnia 24 sierpnia 2006 r. o podatku tonażowym lub ustawy z dnia 6 lipca 2016 r. o aktywizacji przemysłu okrętowego i przemysłów komplementarnych.

Należy jednak wskazać, że przepis art. 6 ust. 4c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych nie może być odczytywany w ten sposób, że każda osoba mająca dzieci i znajdująca się w stanie wolnym, określonym w tym przepisie, jest osobą samotnie wychowującą dziecko.

Z istoty pojęcia „osoby samotnie wychowującej dziecko” wynika, że jest to osoba, która w określonej sytuacji, w określonym czasie zupełnie sama (bez udziału drugiej osoby) zajmuje się wychowywaniem dziecka, stale troszczy się o jego byt materialny i rozwój emocjonalny.

Przepis art. 6 ust. 4c ustawy wymienia enumeratywnie osoby, którym przysługuje status osób samotnie wychowujących dzieci, odwołując się zarówno do statusu cywilnoprawnego osoby wychowującej dzieci (panna, kawaler, wdowa, wdowiec, rozwódka, rozwodnik), jak również do tego, że osoba ta musi faktycznie wychowywać dzieci samotnie, tj. bez wsparcia drugiego z rodziców. Jest to więc taka osoba, która stale troszczy się o byt materialny i rozwój emocjonalny dziecka, bez udziału (wsparcia) drugiej osoby.

Natomiast, kiedy każdy rodzic jest zaangażowany w proces wychowawczy dziecka oznacza, że w roku podatkowym dziecko wychowywane jest wspólnie przez oboje rodziców, a nie samotnie przez któregokolwiek z nich.

Przy wychowywaniu dziecka należy wziąć pod uwagę całokształt działań i czynności wykonywanych przez każdego z rodziców, w tym także tych o charakterze niewymiernym jak kształtowanie osobowości, światopoglądu, systemu wartości, postaw emocjonalnych. W sytuacji, gdy każdy z rodziców aktywnie oraz w porównywalnym stopniu uczestniczy w wychowywaniu dziecka - co przejawia się między innymi dzieleniem się wszelkimi obowiązkami związanymi z procesem wychowawczym dziecka, niezależnie od tego u kogo pod czyją w danym momencie roku podatkowego opieką dziecko przebywa - nie można mówić o samotnym wychowywaniu dziecka przez któregokolwiek z rodziców.

Przyjęcie odmiennej wykładni stałoby w sprzeczności z uzasadnieniem wprowadzenia tej ulgi, z którego jednoznacznie wynika, że ustawodawca kierował ją tylko do osób, które samotnie troszczą się o codzienne zaspokojenie potrzeb dzieci, posiadając ściśle określony status cywilny.

Wychowywanie dziecka nie sprowadza się jedynie do „jego utrzymania” czy też czasowego (doraźnego) przebywania z nim, lecz obejmuje ogół czynności zmierzających do należytego ukształtowania człowieka w sferze duchowej i psychicznej oraz zapewnienia mu materialnych podstaw rozwoju.

Do skorzystania z tej preferencji, niewystarczające jest więc samo legitymowanie się określonym stanem cywilnym. Równie istotne jest samotne troszczenie się o byt materialny i rozwój emocjonalny dziecka bez udziału innej osoby, tj. w szczególności ojca lub matki dziecka.

Z istoty pojęcia „osoby samotnie wychowującej dziecko” wynika, że jest to osoba, która w określonej sytuacji, w określonym czasie, tj. w roku podatkowym, sama (bez udziału drugiej osoby), zajmuje się wychowywaniem dziecka. Przepis ten wymienia enumeratywnie osoby, którym przysługuje status osób samotnie wychowujących dzieci, odwołując się zarówno do statusu cywilnoprawnego osoby wychowującej dzieci, jak również do tego, że osoba ta w roku podatkowym musi faktycznie wychowywać dzieci samotnie, tj. bez wsparcia drugiego z rodziców.

Użycie określenia „osoba samotnie wychowująca dzieci” oznacza zatem, że intencją ustawodawcy było przyznanie prawa do rozliczenia dochodów jako osoba samotnie wychowująca dziecko jednemu z rodziców lub opiekunów prawnych, który faktycznie wychowuje dziecko.

W przypadku, gdy żadne z rodziców nie jest pozbawione władzy rodzicielskiej, rodzic, który faktycznie w roku podatkowym dziecko wychowuje, czyli sprawuje nad nim ciągłą opiekę, stale troszczy się o byt materialny i rozwój emocjonalny dziecka, ma prawo do przedmiotowej preferencji podatkowej. W sytuacji, gdy dziecko pozostaje pod stałą, codzienną opieką jednego rodzica, a drugi rodzic jest zobowiązany do płacenia alimentów oraz zajmowania się dzieckiem doraźnie (np. według postanowień porozumienia rodzicielskiego), status samotnego rodzica ma ten, który wykonuje wszystkie obowiązki, dzięki którym dziecko będzie wychowywane w sposób zapewniający jego prawidłowy rozwój. Fakt utrzymywania kontaktów pomiędzy dzieckiem i drugim rodzicem, nie pozbawia pierwszego rodzica - przy którym dziecko mieszka - prawa do opodatkowania swoich dochodów na zasadach określonych w art. 6 ust. 4 i ust. 4d ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Jednocześnie przepisy ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych nie uzależniają prawa podatnika do preferencyjnego opodatkowania jego dochodów od tego, czy przez cały rok był osobą samotnie wychowującą dziecko. Wystarczające jest zatem, aby taki stan zaistniał w ciągu roku, a nie trwał przez cały rok.

Z opisu sprawy wynika, że ma Pani 19-letniego syna, który uczy się w technikum i jeszcze nie pracuje. W trakcie rozwodu, opieka nie została ograniczona ani tacie syna ani Pani, nie było dodatkowej sprawy o alimenty. Osobą wskazaną jako osoba z którą syn będzie mieszkał została Pani. Były mąż płaci na syna dobrowolne alimenty w symbolicznej kwocie 400zł, dodatkowo bezpośrednio na konto syna wpłaca mu „kieszonkowe” ok. 200 zł i płaci rachunek za telefon syna. Pod koniec 2018 r czyli już po rozwodzie, wyprowadziła się Pani razem z synem do zakupionego na kredyt mieszkania, mieszka tu Pani razem z synem do dziś.

W pierwszych latach po rozwodzie, wsłuchując się w potrzeby syna, zaczęliście Państwo od opieki naprzemiennej. Syn spędzał tydzień u Pani i tydzień u taty. Potem z racji tego, że takie częste zmiany miejsca nie wpływały na syna dobrze, stopniowo zwiększaliście Państwo czas który był z Panią. Od 1,5 roku (mniej więcej od października 2024 r.) syn nie jeździ już do taty, nie mieszka u niego w żadnym zakresie i nie nocuje. Kontakt z tatą ma nadal (Pani również, w każdej sytuacji jeśli chodzi o syna jesteście Państwo w kontakcie). Natomiast całą opiekę nad synem, jego utrzymanie (pomijając 400 zł alimentów), organizowanie jego wizyt lekarskich, załatwianie spraw szkolnych, codzienne wsparcie, załatwianie korepetycji i wszystko inne, ogarnia Pani we własnym zakresie i na własny koszt. Mieszka Pani z synem, odpowiada za niego, utrzymuje go, wspiera, umawia na wizyty do lekarza, stomatologa, ortodonty. Nie ma Pani innych dzieci, syn jest jedynakiem i jedynym dzieckiem którym się Pani zajmuje i którego Pani wychowuje.

Pani syn po raz pierwszy w życiu pracował w wakacje 2025 (1 miesiąc w lipcu 2025) na umowie zlecenie (wg Pani wiedzy na zasadach PIT „0” dla młodych). Zarobił w lipcu 2025 kwotę 5.400 zł (albo 5.600 zł). To była jego pierwsza dorywcza praca, na własne potrzeby (nie na własne utrzymanie). W 2024 ani wcześniej nie pracował nigdy i nie zarabiał.

Zatem przysługuje Pani prawo do skorzystania z preferencyjnego rozliczenia jako osoba samotnie wychowująca dziecko stosownie do art. 6 ust. 4c i ust. 4d tej ustawy za lata 2024-2025.

Dochód osiągnięty przez Pani pełnoletniego syna z tytułu umowy zlecenia w 2025 r. nie pozbawia Panią prawa do rozliczania dochodów na preferencyjnych warunkach, o którym mowa w ww. przepisach. Jak wynika z opisu sprawy - uzyskiwane przez Pani pełnoletniego syna dochody korzystające ze zwolnienia od podatku na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 148 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, nie przekraczają dwunastokrotności kwoty renty socjalnej określonej w ustawie o rencie socjalnej w wysokości obowiązującej w grudniu 2025 r., tj. 22.546,92 zł.

Należy jednoznacznie podkreślić, że wszelkie ulgi i zwolnienia podatkowe są odstępstwem od zasady powszechności opodatkowania, wynikającej z art. 84 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 2 kwietnia 1997 r. (Dz. U. Nr 78 poz. 483 ze zm.), stanowiącego, że:

Oznacza to, że wszelkie odstępstwa od tej zasady, muszą bezwzględnie wynikać z przepisów prawa i być interpretowane ściśle z jego literą. Co więcej, zgodnie z konstrukcją i systematyką ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, wszelkie ulgi i zwolnienia podatkowe stanowią wyjątek od generalnej zasady powszechności opodatkowania wyrażonej w art. 9 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Stąd też, korzystanie z każdej preferencji podatkowej, w tym ulgi przewidzianej w art. 6 ust. 4c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, uzależnione jest od spełnienia wszystkich przesłanek wymaganych do jej zastosowania. Tak więc, przepisy regulujące prawo do preferencyjnego rozliczenia powinny być interpretowane ściśle; niedopuszczalna jest ich interpretacja rozszerzająca.

W kwestii korekty rozliczeń lat poprzednich należy wskazać, że zgodnie z art. 81 § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r., poz. 111 ze zm.):

Stosownie do art. 81 § 2 ww. ustawy:

Przy czym, w myśl z art. 3 pkt 5 tej ustawy:

Stosownie do art. 70 § 1 Ordynacji podatkowej:

Korekta deklaracji może dotyczyć każdej jej pozycji, o ile odrębne przepisy nie stanowią inaczej. Może więc ona dotyczyć kwot odliczeń od dochodu z tytułu ulgi podatkowej. Skorygowanie deklaracji polega na ponownym poprawnym wypełnieniu formularza z zaznaczeniem, że w tym przypadku mamy do czynienia z korektą uprzednio złożonej deklaracji.

Korektę deklaracji składa się wówczas, gdy następują - w wyniku jakichkolwiek zdarzeń gospodarczych - zmiany w zakresie danych wykazanych w tych deklaracjach (np. po stronie przychodów, kosztów ich uzyskania, zwolnień, odliczeń, wysokości podatku należnego).

Przepisy Ordynacji podatkowej nie określają szczególnych terminów, w których przysługuje powyższe uprawnienie. Należy więc powiązać tę możliwość ze zobowiązaniem podatkowym, którego deklaracja (zeznanie) dotyczy. Prawo do korekty deklaracji (zeznania) istnieje tak długo, jak długo istnieje zobowiązanie podatkowe, czyli 5 lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym upłynął termin płatności podatku (art. 70 § 1 Ordynacji podatkowej).

Mając zatem na uwadze opis stanu faktycznego i powołane przepisy prawa stwierdzam, że w 2024 r. przysługiwało Pani prawo do preferencyjnego rozliczenia się jako osoba samotnie wychowująca dziecko, na zasadach określonych w art. 6 ust. 4c i ust. 4d ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Tym samym jest Pani uprawniona do złożenia korekty zeznania podatkowego za 2024 r. Z preferencyjnego rozliczenia jako osoba samotnie wychowująca dziecko będzie Pani również mogła skorzystać w 2025 r. Spełniała i spełnia Pani bowiem wymagane w ustawie warunki posiadania odpowiedniego stanu cywilnego oraz samotnego wychowywania dziecka, a także nie mają do Pani zastosowania wyłączenia wskazane w art. 6 ust. 4f i ust. 8 tej ustawy.

Pani stanowisko jest prawidłowe.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pani przedstawiła i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.

Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze stanem faktycznym podanym przez wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona interpretacja traci swoją aktualność.

Przy wydawaniu niniejszej interpretacji tutejszy organ dokonał wyłącznie analizy okoliczności podanych we wniosku. Rolą postępowania w sprawie wydania indywidualnej interpretacji przepisów prawa podatkowego nie jest bowiem ustalanie, czy przedstawiony we wniosku stan faktyczny jest zgodny ze stanem rzeczywistym. W ramach postępowania o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego organ nie przeprowadza postępowania dowodowego, lecz opiera się jedynie na stanie faktycznym przedstawionym we wniosku. Ustalenie stanu rzeczywistego stanowi domenę ewentualnego postępowania podatkowego. To na podatniku ciąży obowiązek udowodnienia w toku tego postępowania okoliczności faktycznych, z których wywodzi on dla siebie korzystne skutki prawne.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

• Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pani sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pani do interpretacji.
• Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

• Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

• w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
• w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.