0114-KDIP4-3.4012.581.2026.1.DG

Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

Szanowni Państwo,

stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego zdarzenia przyszłego w podatku od towarów i usług jest prawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

10 września 2026 r. wpłynął Państwa wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej, który dotyczy skutków podatkowych sprzedaży zabudowanych działek nr 1 i 2. Treść wniosku jest następująca:

Opis zdarzenia przyszłego

Wnioskodawca jest przedsiębiorcą zarejestrowanym jako podatnik VAT czynny. Wnioskodawca planuje dokonanie sprzedaży należącej do niego nieruchomości (dalej określanej jako Nieruchomość) położonej w (…), ul. (…), objętej księgą wieczystą nr (…). Nieruchomość składa się z działek o następujących numerach: nr 1, 3, 2, 4, 5, 6, 7, 8, 9, 10, 11, 12, 13, 14, 15, 16, 17, 18 oraz 19.

Wnioskodawca jest użytkownikiem wieczystym Nieruchomości oraz budynku położonego na niej, jak również znajdujących się tam pozostałych obiektów budowlanych, w tym dróg wewnętrznych, chodników i parkingu.

W przypadku dwóch działek, tj. działek o nr 1 i na działce nr 2, Wnioskodawca powziął wątpliwości co do kwalifikacji planowanej sprzedaży w zakresie podatku VAT. Z tego powodu przedmiotem niniejszego wniosku jest określenie skutków w zakresie podatku VAT w kontekście planowanej sprzedaży w odniesieniu do dwóch ww. działek, tj.:

1)  Działka nr 1 o powierzchni 0,0048 ha, na której położony obiekt budowlany w postaci stacji transformatorowej, który to obiekt zgodnie z danymi na (...) jest oznaczony symbolem (…). Obiekt ten został wzniesiony przy użyciu materiałów budowlanych, jest trwale związany z gruntem, wydzielony z przestrzeni za pomocą przegród budowlanych oraz posiada fundamenty i dach. W obiekcie mieszczą się urządzenia techniczne wykorzystywane przez przedsiębiorstwo energetyczne, tj. mieści się w tym obiekcie stacja transformatorowa.

2)  Działka nr 2 o powierzchni 0,0319 ha, na której położony obiekt budowlany w postaci blaszanego garażu, który to obiekt zgodnie z danymi na (...) jest oznaczony symbolem (…). Obiekt ten został wzniesiony przy użyciu materiałów budowlanych, tj. został wykonany na konstrukcji metalowej, ma ściany i dach, i został postawiony na wylewce pod jego całą powierzchnią, przy czym wylewka ta pełni funkcję fundamentu.

Opisane obiekty na działce ad 1 i działce ad 2, tj. stacja transformatorowa oraz garaż, nie są ujęte w ewidencji środków trwałych prowadzonej przez Wnioskodawcę. Żaden z tych obiektów nie był przedmiotem nakładów (ulepszeń) dokonywanych w ciągu ostatnich dwóch lat.

Nieruchomości, w tym działki ad 1 i ad 2, była i jest wykorzystywana w działalności Wnioskodawcy jako Oddział Banku w (…).

Wnioskodawca stoi na stanowisku, iż powyżej opisane obiekty budowlane na działkach ad 1 i ad 2, są budynkami w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (co zostanie dokładniej omówione w pkt IV niniejszego Wniosku).

Działki ad 1 i ad 2 (jak i cała Nieruchomość) są objęte Miejscowym Planem Zagospodarowania Przestrzennego „(...)” Miasta (…), (Uchwała Rady Miejskiej w (…) nr (…) z dnia 25 listopada 1999 roku), zgodnie z którym przeznaczenie działek jest następujące:

• działki nr 1, nr 7, nr 13 i nr 10 pod teren usług finansowych – symbol w planie C.21.U,
• ­działki nr 3, nr 4, nr 6, nr 9, nr 12, nr 15 i nr 18 w zakresie dotyczącym poszczególnych ich części pod teren usług finansowych – symbol w planie C.21.U i komunikacji drogowej (drogi dojazdowe, ulice publiczne) oraz parkingi publiczne – symbol w planie Z10 KD, KP i 005 KL,
• działki nr 2, nr 5, nr 8, nr 11, nr 14, nr 17 i nr 19 pod teren komunikacji drogowej (drogi dojazdowe, ulice publiczne) oraz parkingi publiczne – symbol w planie Z10 KD, KP,
• ­działka nr 16 w zakresie dotyczącym poszczególnych jej części pod teren usług finansowych – symbol w planie C.21.U i teren komunikacji drogowej (drogi dojazdowe, ulice publiczne) oraz parkingi publiczne – symbol w planie Z10 KD, KP.

Wnioskodawca prowadzi negocjacje z podmiotem zainteresowanym nabyciem Nieruchomości, którym to podmiotem jest Powiat (…) (dalej: Nabywca). Zgodnie z planowaną umową sprzedaży, którą Wnioskodawca zawrze z Nabywcą, użytkowanie wieczyste wraz z własnością budynków i budowli, przejdą na Nabywcę. W umowie przedwstępnej Nabywca i Wnioskodawca przyjmą rozwiązanie, zgodnie z którym w zakresie kwalifikacji VAT przy sprzedaży działek ad 1 i ad 2 zastosują się do interpretacji indywidualnej przepisów prawa podatkowego, która zostanie wydana na niniejszy wniosek.

Pytanie

Czy planowana sprzedaż działek ad 1 i ad 2 będzie zwolniona z podatku VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy o VAT?

Państwa stanowisko w sprawie

W ocenie Wnioskodawcy planowana sprzedaż działek ad 1 i ad 2 będzie zwolniona z podatku VAT, tj. odpowiedź na postawione pytanie powinna być pozytywna.

Uzasadnienie

W ocenie Wnioskodawcy kwalifikując każdą z działek ad 1 i ad 2 należy stwierdzić, że każda z tych działek jest zajęta pod budynek (względnie budowlę) w rozumieniu ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane, a zatem kwalifikacji należy dokonać poprzez ocenę tych budynków (względnie budowli).

Obiekty na działce ad 1 i ad 2 jako budynki, względnie jako budowle.

Wnioskodawca stoi na stanowisku, iż powyżej opisane obiekty na działkach ad 1 i ad 2, są budynkami w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane, względnie są budowlami w rozumieniu tej ustawy.

Zgodnie z przepisami ww. ustawy (art. 3 pkt 2) „ilekroć w ustawie jest mowa o: (...) budynku - należy przez to rozumieć taki obiekt budowlany, który jest trwale związany z gruntem, wydzielony z przestrzeni za pomocą przegród budowlanych oraz posiada fundamenty i dach.”. Również w przypadku definicji budowli (art. 3 pkt 3 ww. ustawy) przyjmuje się, że kluczowym kryterium jest trwałe związanie z gruntem.

Biorąc pod uwagę obiekty znajdujące się na działce ad 1 i ad 2, należy stwierdzić, że spełniają one podane w ww. przepisie kryteria, w szczególności kryterium trwałego połączenia z gruntem.

W konsekwencji są to budynki, względnie budowle, w rozumieniu ustawy Prawo budowlane. Prowadzi to do konkluzji, że także w rozumieniu przepisów ustawy o VAT obiekty te powinny być uznane za budynki (względnie budowle).

Za takim wnioskiem przemawia przede wszystkim fakt, że obiekty znajdujące się na działkach ad 1 i ad 2 są ujęte w ewidencji gruntów i budynków, nadane im zostały symbole odpowiednio: (…) oraz (…).

Odnośnie obiektu budowlanego na działce ad 2 należy zwrócić uwagę, iż kryteria definicyjne z art. 3 pkt 2 ww. ustawy należy uznać za spełnione, w tym w świetle orzecznictwa sądów administracyjnych, które doprowadziło do ustalenia znaczenia pojęcia „fundament”. Otóż w wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 3 grudnia 2024 r., sygn. akt II OSK 739/22, Sąd stwierdził, że:

„(...) kwestia fundamentów i trwałego związania danego obiektu budowlanego z gruntem była przedmiotem licznych wypowiedzi orzecznictwa sądów administracyjnych formułowanych na potrzeby oceny robót budowlanych polegających na wykonaniu innych obiektów budowlanych niż budynki, w tym urządzeń reklamowych (zob. np. wyroki NSA: z 8 czerwca 2011 r., sygn. akt II OSK 1005/10, czy z 11 maja 2012 r. o sygn. akt II OSK 323/11). W orzecznictwie przyjmuje się, że cecha "trwałego związania z gruntem" oznacza posadowienie obiektu na tyle trwale, by zapewnić mu stabilność i możliwość przeciwdziałania czynnikom zewnętrznym mogącym go zniszczyć lub spowodować przesunięcie czy przemieszczenie na inne miejsce. Cechę trwałości związania z gruntem należy oceniać nie tylko poprzez niemożliwość łatwego przeniesienia obiektu (oderwania go od gruntu), ale także poprzez to, czy wielkość obiektu, jego konstrukcja, przeznaczenie i względy bezpieczeństwa wymagają takiego trwałego związania. Przyjmuje się bowiem, że o tym czy obiekt budowlany jest trwale związany z gruntem nie decyduje metoda i sposób związania go z gruntem, ale to czy wielkość tego obiektu, jego konstrukcja, przeznaczenie i względy bezpieczeństwa wymagają takiego trwałego związania z gruntem. Oznacza to, że połączenie z gruntem musi być w sensie fizycznym na tyle trwałe, by zapewnić mu stabilność i możliwość przeciwdziałania czynnikom zewnętrznym mogącym go zniszczyć lub spowodować przesunięcie czy przemieszczenie na inne miejsce. Sąd orzekający podziela pogląd, który jest już zresztą utrwalony w judykaturze, że brak fundamentów nie przesądza o braku możliwości zakwalifikowania obiektu budowlanego jako garażu. Garaż, który nie jest posadowiony na fundamentach nie jest wprawdzie budynkiem, ale obiektem budowlanym o cechach budowli.”

Jak podnosi się w ww. orzecznictwie (tj. ww. cytowanym wyroku NSA z 3 grudnia 2024 r., jak również wyroków wskazanych przez Sąd w cytowanym fragmencie uzasadnienia) w poszczególnych wypadkach mogą pojawić się wątpliwości, czy dany obiekt budowlany jest budynkiem, czy raczej jest budowlą, lecz jednocześnie wskazuje się, że przepisy definiujące poszczególne obiekty budowlane powinny być rozumiane w taki sposób, aby dany obiekt był kwalifikowany przede wszystkim z uwagi na jego funkcję, a nie jedynie na podstawie ścisłego rozróżniania kategorii techniczno-budowlanych. Jeśli zatem w świetle reguł techniczno-budowlanych może nie być pewne, czy dany element budowlany można uznać za „fundament”, to nie można pominąć kryterium funkcjonalnego, tj. czy sposób wykonania wskazuje na to, że obiekt jest powiązany trwale z gruntem, a jednocześnie nie jest użytkowany tylko czasowo, jako „tymczasowy obiekt budowlany” (art. 3 pkt 5 ww. ustawy).

Mając na uwadze powyższe stwierdzić należy, że w obu przypadkach, tj. dla obiektu na działce ad 1 i dla obiektu na działce ad 2, spełnione jest kryterium trwałego związania z gruntem. Tym samym niezależnie od pojawiających się tego rodzaju wątpliwości mamy do czynienia z obiektem budowlanym, który jest budynkiem lub budowlą. W przypadku obiektu budowlanego na działce ad 2 za kwalifikacją jako budynek przemawia dodatkowo (oprócz powiazania z gruntem oraz posiadania ścian i dachu) fakt, iż także organy publiczne prowadzące ewidencję gruntów i budynków uznały, że obiekt ten jest budynkiem, i w taki sposób ujęły go w danych ewidencyjnych nadając oznaczenie (…).

Powyższej konkluzji nie stoi na przeszkodzie okoliczność, że opisane obiekty na działce ad 1 i na działce ad 2 nie są ujęte w prowadzonej przez Wnioskodawcę ewidencji środków trwałych, ponieważ taki wymóg nie wynika z przepisów ustawy o VAT, tj. także obiekty nie będące środkami trwałymi są uznawane za budynki lub budowle, o których mowa w art. 2 pkt 14 i art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy o VAT. Niezależnie jednak od tego faktu Wnioskodawca, jako podmiot będący w posiadaniu Nieruchomości, ma pełną wiedzę o stanie tych obiektów budowlanych oraz o ewentualnie dokonywanych nakładach, tj. w tym przypadku o fakcie braku nakładów w ciągu ostatnich dwóch lat (faktycznie okres bez nakładów jest znacznie dłuższy, niemniej jednak Wnioskodawca na potrzeby niniejszego wniosku dokonał weryfikacji jedynie opisanego okresu dwuletniego, jako iż taki okres wypełnia kryterium z art. 2 pkt 14 i art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy o VAT).

Mając na uwadze powyższe sprzedaż działki ad 1 i działki ad 2, dokonywana w ramach sprzedaży Nieruchomości, powinna być kwalifikowana w świetle przepisów ustawy o VAT jako zwolniona z podatku VAT.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 1263 ze zm.), zwanej dalej „ustawą”:

Jak stanowi art. 2 pkt 22 ustawy:

W myśl art. 7 ust. 1 pkt 6 i 7 ustawy:

Zatem w sytuacji, gdy przedmiotem dostawy są towary w rozumieniu powołanego wyżej przepisu i gdy czynność ta prowadzi do przeniesienia prawa do rozporządzania tymi towarami jak właściciel, mamy do czynienia z dostawą w ujęciu art. 7 ust. 1 ustawy, podlegającą opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.

Na podstawie art. 2 pkt 6 ustawy:

W świetle przedstawionych powyżej przepisów, zarówno grunty (również prawo użytkowania wieczystego), jak i budynki i budowle bądź ich części, spełniają definicję towaru wynikającą z art. 2 pkt 6 ustawy, a ich sprzedaż stanowi dostawę towarów, o której mowa w art. 7 ust. 1 ustawy. Tym samym, na gruncie ustawy o podatku od towarów i usług, zbycie nieruchomości stanowi dostawę towarów.

Należy podkreślić jednak, że nie każda czynność stanowiąca dostawę, w rozumieniu art. 7 ustawy, podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, bowiem aby dana czynność była opodatkowana tym podatkiem, musi być wykonana przez podmiot, który w związku z jej wykonaniem jest podatnikiem podatku od towarów i usług.

Pojęcia „podatnik” i „działalność gospodarcza”, na potrzeby podatku od towarów i usług, zostały określone w art. 15 ust. 1 i 2 ustawy.

Stosownie do treści art. 15 ust. 1 ustawy:

Według art. 15 ust. 2 ustawy:

Określony w ustawie zakres opodatkowania podatkiem od towarów i usług wskazuje, że do tego, aby faktycznie zaistniało opodatkowanie danej czynności, konieczne jest, aby czynność podlegającą opodatkowaniu wykonał podmiot, który dla tej właśnie czynności będzie działał jako podatnik.

Definicja działalności gospodarczej, zawarta w ustawie, ma charakter uniwersalny, pozwalający na objęcie pojęciem „podatnik” tych wszystkich podmiotów, które prowadzą określoną działalność, występując w profesjonalnym obrocie gospodarczym. Ponadto, działalność gospodarczą stanowi wykorzystywanie towarów w sposób ciągły dla celów zarobkowych. Przez ciągłe wykorzystywanie składników majątku należy rozumieć takie wykorzystywanie majątku, które charakteryzuje się powtarzalnością lub długim okresem trwania. Zatem, czerpanie dochodów ze składnika majątku wskazuje na prowadzenie działalności gospodarczej.

Należy zaznaczyć, że sprzedaż składników wykorzystywanych w działalności gospodarczej podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.

Z opisu sprawy wynika, że są Państwo zarejestrowani jako podatnik VAT czynny. Planują Państwo sprzedaż zabudowanych nieruchomości, tj. działek nr 1 i 2.

Na ww. działkach, będących przedmiotem sprzedaży znajdują się obiekty budowlane, tj. na działce nr 1 – stacja transformatorowa, a na działce nr 2 - blaszany garaż. Jak Państwo wskazali - opisane ww. obiekty budowlane znajdujące się na działkach nr 1 i 2, są budynkami w rozumieniu przepisów Prawo budowlane. Żaden z tych obiektów nie był przedmiotem nakładów (ulepszeń) dokonywanych w ciągu ostatnich dwóch lat.

Państwa wątpliwości dotyczą ustalenia, czy sprzedaż działek nr 1 i 2 będzie zwolniona od podatku VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy o VAT.

Z okoliczności sprawy, wynika że prowadzą Państwo działalność gospodarczą, a opisane Nieruchomości będące przedmiotem sprzedaży są w tej działalności wykorzystywane. Tym samym, w opisanej sytuacji planowane zbycie działek nr 1 i 2 będzie dostawą dokonywaną w ramach działalności gospodarczej, o której mowa w art. 15 ust. 2 ustawy, przez podatnika podatku od towarów i usług w rozumieniu art. 15 ust. 1 ustawy. W konsekwencji powyższego, zbycie przez Państwa ww. działek będzie stanowić dostawę towarów, o której mowa w art. 7 ust. 1 ustawy, podlegającą opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy.

Czynność, która podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług może korzystać ze zwolnienia od tego podatku albo może być opodatkowana z zastosowaniem właściwej stawki podatku.

Zakres i zasady zwolnienia od podatku od towarów i usług dostawy towarów lub świadczenia usług zostały określone m.in. w art. 43 ustawy.

W art. 43 ust. 1 pkt 10 i pkt 10a ustawy, ustawodawca przewidział zwolnienie od podatku VAT dla dostawy nieruchomości zabudowanych spełniających określone w przepisach warunki.

Stosownie do treści art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy:

Z powołanego uregulowania wynika, że dostawa budynków, budowli lub ich części jest generalnie zwolniona od podatku od towarów i usług. Wyjątek stanowi dostawa dokonywana w ramach pierwszego zasiedlenia lub przed nim oraz jeżeli pomiędzy pierwszym zasiedleniem a dostawą budynku, budowli lub ich części upłynął okres krótszy niż 2 lata. Zatem dla ustalenia zasad opodatkowania dostawy budynków, budowli lub ich części kluczowym jest ustalenie, kiedy nastąpiło pierwsze zasiedlenie i jaki upłynął okres od tego momentu.

Zgodnie z art. 2 pkt 14 ustawy:

Z powyższego przepisu wynika, że pierwszym zasiedleniem jest pierwsze zajęcie nieruchomości do używania. „Pierwsze zasiedlenie” budynku, budowli lub ich części ma więc miejsce zarówno w sytuacji, w której po wybudowaniu budynku, budowli lub ich części oddano go w najem, jak i w przypadku wykorzystywania budynku, budowli lub ich części na potrzeby własnej działalności gospodarczej podatnika – bowiem w obydwu przypadkach doszło do korzystania z budynku, budowli lub ich części.

Jednocześnie należy mieć na uwadze, że wymienione powyżej zwolnienie uregulowane w art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy ma charakter zwolnienia fakultatywnego, gdyż zgodnie z art. 43 ust. 10 ustawy:

Stosownie do art. 43 ust. 11 ustawy:

Tak więc ustawodawca daje podatnikom, dokonującym dostawy budynków/budowli lub ich części spełniających przesłanki do korzystania ze zwolnienia od podatku wskazanego w art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy – po spełnieniu określonych warunków – możliwość rezygnacji ze zwolnienia i opodatkowania transakcji na zasadach ogólnych. Podkreślić należy, że z uwagi na przywołane uregulowania, rezygnacji ze zwolnienia od podatku, o której mowa w art. 43 ust. 10 ustawy, można dokonać wyłącznie w odniesieniu do zwolnienia od podatku określonego na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy.

W tym miejscu należy zauważyć, że w przypadku nieruchomości niespełniających przesłanek do zwolnienia od podatku na podstawie powołanego wyżej przepisu art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy, ustawodawca umożliwia podatnikom – po spełnieniu określonych warunków – skorzystanie ze zwolnienia wskazanego w pkt 10a tego przepisu.

Jak stanowi art. 43 ust. 1 pkt 10a ustawy:

Prawo do zwolnienia od podatku, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 10a ustawy, przysługuje zatem wówczas, gdy w stosunku do obiektów, będących przedmiotem sprzedaży, nie przysługiwało dokonującemu ich dostawy prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego oraz dokonujący ich dostawy nie ponosił wydatków na ulepszenie tych obiektów, w stosunku do których miał prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, a jeżeli ponosił takie wydatki, to były one niższe niż 30% wartości początkowej tych obiektów.

Nadmienić w tym miejscu należy, że dla dostawy nieruchomości, które nie spełniają przesłanek do objęcia ich zwolnieniem od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 lub 10a ustawy, ustawodawca przewidział również możliwość zastosowania zwolnienia od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy.

Stosownie do art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy:

Dla zastosowania zwolnienia od podatku VAT, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy, dla dostawy towarów, spełnione muszą być łącznie dwa warunki wskazane w tym przepisie, tj.:

·      towary muszą służyć wyłącznie działalności zwolnionej od podatku, w żadnym momencie ich posiadania nie można zmienić ich przeznaczenia oraz sposobu wykorzystywania,

·      brak prawa do odliczenia podatku VAT naliczonego przy nabyciu (imporcie, wytworzeniu) tych towarów.

Niespełnienie choćby jednego z powyższych warunków daje podstawę do wyłączenia dostawy towarów ze zwolnienia od podatku VAT przewidzianego w ww. art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy.

Z powołanych wyżej przepisów wynika, że jeżeli dostawa budynków, budowli lub ich części będzie mogła korzystać ze zwolnienia od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy, wówczas badanie przesłanek wynikających z przepisu art. 43 ust. 1 pkt 10a oraz art. 43 ust.1 pkt 2 ustawy stanie się bezzasadne.

Kwestię opodatkowania dostawy gruntu, na którym posadowione zostały budynki lub budowle albo ich części rozstrzyga art. 29a ust. 8 ustawy, w myśl którego:

W świetle tego przepisu, przy sprzedaży budynków lub budowli albo ich części, dokonywanej wraz z dostawą gruntu, na którym są one posadowione, grunt dzieli byt prawny budynków, budowli albo ich części w zakresie opodatkowania podatkiem od towarów i usług. Oznacza to, że do dostawy gruntu stosuje się analogiczną stawkę podatku, jak przy dostawie budynków, budowli lub ich części trwale z gruntem związanych. Jeżeli dostawa budynków albo budowli lub ich części korzysta ze zwolnienia od podatku, ze zwolnienia takiego korzysta również dostawa gruntu, na którym dany obiekt jest posadowiony. Przy czym przepis ten odnosi się również do prawa wieczystego użytkowania gruntu.

W celu ustalenia, czy w analizowanej sprawie dla dostawy działek nr 1 i 2 zastosowanie znajdzie zwolnienie od podatku, należy rozstrzygnąć, czy i kiedy w odniesieniu do budynków posadowionych na ww. działkach miało miejsce pierwsze zasiedlenie.

W opisie sprawy wskazali Państwo, że obiekty budowlane (stacja transformatorowa i garaż) znajdujące się na działkach nr 1 i 2 stanowią budynki w rozumieniu przepisów Prawo budowlane. Ponadto wskazali Państwo, że żaden z tych obiektów nie był przedmiotem nakładów (ulepszeń) dokonywanych w ciągu ostatnich dwóch lat. Wskazali Państwo również, że faktycznie okres bez nakładów jest znacznie dłuższy, niemniej jednak na potrzeby niniejszego wniosku dokonali Państwo weryfikacji jedynie opisanego okresu dwuletniego, jako że taki okres wypełnia kryterium z art. 2 pkt 14 i art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy o VAT.

Biorąc pod uwagę powołane wyżej przepisy prawa oraz przedstawiony opis sprawy stwierdzić należy, że dostawa stacji transformatorowej i garażu znajdujących się na działkach nr 1 i 2 nie będzie dokonywana w ramach pierwszego zasiedlenia ani przed nim, a pomiędzy pierwszym zasiedleniem a planowaną dostawą ww. obiektów upłyną więcej niż 2 lata. W konsekwencji, dla transakcji sprzedaży stacji transformatorowej i garażu zostaną spełnione warunki do zastosowania zwolnienia od podatku VAT, na podstawie cyt. art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy.

Z uwagi na fakt, że dostawa ww. stacji transformatorowej oraz garażu będzie korzystała ze zwolnienia od podatku VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy, to analiza zwolnienia od podatku tej dostawy wynikająca z przepisów art. 43 ust. 1 pkt 10a i pkt 2 ustawy jest bezzasadna.

Ponadto jak wskazano powyżej, sprzedaż gruntu (jak również zbycie prawa użytkowania wieczystego gruntu) będzie podlegała opodatkowaniu według tych samych regulacji jak budynki na nim posadowione. W związku z powyższym, sprzedaż prawa użytkowania wieczystego działek nr 1 i 2, na których znajdują się ww. obiekty budowlane, również będzie zwolniona od podatku na podstawie wskazanego art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy.

W konsekwencji, w przedmiotowej sprawie dostawa prawa użytkowania wieczystego działek nr 1 i 2 będzie stanowić czynność podlegającą opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 w zw. z art. 7 ust. 1 ustawy, i będzie korzystała ze zwolnienia od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy.

Państwa stanowisko jest prawidłowe.

Należy nadmienić, że jeżeli będą spełnione warunki, o których mowa w art. 43 ust. 10 i ust. 11 ustawy, będą Państwo mogli wraz z nabywcą zrezygnować ze zwolnienia od podatku, i wybrać opodatkowanie podatkiem VAT tej dostawy. W takim wypadku planowana sprzedaż będzie podlegała opodatkowaniu według właściwej stawki podatku VAT.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Państwo przedstawili i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.

Niniejsza interpretacja została wydana na podstawie przedstawionego we wniosku opisu sprawy, co oznacza, że w przypadku, gdy w toku postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, kontroli celno-skarbowej zostanie określony odmienny stan sprawy, interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków prawnych. Organ jest ściśle związany przedstawionym we wniosku opisem stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego. Ponoszą Państwo ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu sprawy. Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego podanym przez Państwa w złożonym wniosku. Ponadto, w sytuacji zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego w opisie sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

·     Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 622 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosują się Państwo do interpretacji.

·     Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

·    Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w (…). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

·      w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

·      w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.