0114-KDIP4-3.4012.524.2026.1.AAR

Interpretacja indywidualna2026-10-14Dyrektor Krajowej Informacji SkarbowejAktualna

Zastosowanie zwolnienia od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 7 ustawy o VAT do odpłatnej sprzedaży Coins.

Interpretacja indywidualna

- stanowisko nieprawidłowe

Szanowny Panie,

stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego zdarzenia przyszłego w podatku od towarów i usług jest nieprawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

13 sierpnia 2026 r. wpłynął Pana wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej, który dotyczy zastosowania zwolnienia od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 7 ustawy o VAT do odpłatnej sprzedaży Coins. Treść wniosku jest następująca:

Opis zdarzenia przyszłego

Wnioskodawca zamierza rozpocząć prowadzenie jednoosobowej działalności gospodarczej na terytorium Polski. W ramach planowanej działalności zamierza prowadzić odpłatną sprzedaż jednostek Coins (...) funkcjonujących w grze internetowej (…), której producentem, wydawcą i operatorem jest (...) GmbH z siedzibą w Niemczech.

Wnioskodawca zamierza działać w ramach oficjalnego programu (…). Z otrzymanego od (…) projektu umowy (…) wynika, że (…) nabywa od (…) świadczenia związane z grami (…) w celu ich dalszej odsprzedaży klientom we własnym imieniu. Realizacja świadczenia może następować za pośrednictwem infrastruktury (…) prowadzonej przez (…), w tym poprzez bezpośrednie przypisanie danego świadczenia wskazanemu klientowi.

Podstawowym przedmiotem planowanej sprzedaży będą Coins, tj. zbywalne Coins. Wnioskodawca nie będzie twórcą ani emitentem Coins. Jednostki przeznaczone do dalszej sprzedaży będą nabywane w ramach oficjalnego systemu dystrybucji prowadzonego przez (…). Klient będzie składał u Wnioskodawcy zamówienie na określoną liczbę Coins, przykładowo 250, 750, 1500 lub inną liczbę Coins. Cena sprzedaży będzie ustalana przez Wnioskodawcę. Klient będzie dokonywał zapłaty w walucie tradycyjnej, w szczególności PLN lub EUR. Po otrzymaniu zapłaty Wnioskodawca, korzystając z oficjalnej infrastruktury (…), będzie powodował przypisanie zakupionej liczby Coins do wskazanego przez klienta konta lub postaci w systemie (…). Wnioskodawca będzie prowadził sprzedaż we własnym imieniu i na własny rachunek, samodzielnie ustalał ceny i pobierał należności od klientów. Korzyść ekonomiczna będzie wynikała z różnicy pomiędzy kosztem nabycia świadczeń od (…) a ceną ich dalszej sprzedaży.

Coins są cyfrowymi jednostkami funkcjonującymi w ekosystemie (…). Występują m.in. jako (...) oraz Coins. Przedmiotem niniejszego wniosku są wyłącznie Coins. (...) Coins mogą być przekazywane pomiędzy użytkownikami i być przedmiotem obrotu w oficjalnym systemie (…). Mogą służyć do rozliczania nabycia produktów, usług i funkcjonalności w ekosystemie (…) oraz są wykorzystywane jako jednostka rozliczeniowa w oficjalnym (…).

Coins mogą ponadto zostać wykorzystane w oficjalnym mechanizmie (….) prowadzonym przez (…). W ramach tego mechanizmu (...) COINS mogą zostać wyeksportowane do jednostek A. A. jest tokenem działającym w standardzie BEP-20 w sieci BNB Smart Chain. W procesie eksportu odpowiednia liczba (...) Coins zostaje pobrana z systemu (…), a odpowiadające jej A. są przekazywane do wskazanego zewnętrznego portfela blockchain użytkownika. A. może następnie znajdować się poza środowiskiem gry oraz być przedmiotem obrotu poza tym środowiskiem. Mechanizm jest dwukierunkowy. Użytkownik posiadający A. może przeprowadzić proces jego importu do systemu (...), którego skutkiem jest uzyskanie odpowiedniej liczby Coins na koncie (…). (...), przedstawiając mechanizm A., wskazywał, że został on utworzony m.in. z myślą o użytkownikach zainteresowanych wymianą Coins w celu prowadzenia obrotu nimi poza środowiskiem gry.

W konsekwencji, (...) Coins są powiązane z oficjalnym mechanizmem ustanowionym przez ich emitenta, umożliwiającym przekształcenie Coins w zbywalny token blockchainowy oraz ponowne przekształcenie A. w Coins. Jednocześnie Wnioskodawca wskazuje, że Coins mogą być wykorzystywane w środowisku (…) do uzyskiwania określonych produktów, usług i funkcjonalności związanych z grą. Wnioskodawca nie twierdzi, że same Coins są prawnym środkiem płatniczym ani że można nimi bezpośrednio regulować płatności za dowolne towary lub usługi poza systemem (…).

Planowana działalność będzie prowadzona w sposób zorganizowany, ciągły i zarobkowy. Wartość sprzedaży może w przyszłości przekroczyć limit uprawniający Wnioskodawcę do korzystania ze zwolnienia podmiotowego z VAT. Wnioskodawca zamierza kontynuować opisany model sprzedaży również po utracie prawa do zwolnienia podmiotowego ze względu na wartość sprzedaży.

Przedmiotem niniejszego wniosku jest zatem również ustalenie kwalifikacji opisanych transakcji w sytuacji, gdy Wnioskodawcy nie będzie przysługiwało zwolnienie podmiotowe od VAT ze względu na wartość sprzedaży. Zdarzenie przyszłe przedstawione we wniosku dotyczy wyłącznie kwalifikacji na gruncie VAT odpłatnej sprzedaży przez Wnioskodawcę Coins na rzecz klientów w przypadkach, w których miejscem świadczenia i opodatkowania tej sprzedaży jest terytorium Polski.

Pytanie

Czy odpłatna sprzedaż przez Wnioskodawcę opisanych w zdarzeniu przyszłym Coins na rzecz klientów, w przypadkach gdy miejscem świadczenia i opodatkowania tej sprzedaży jest terytorium Polski, stanowi świadczenie usług korzystające ze zwolnienia od podatku od towarów i usług na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 7 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług, również w przypadku, gdy Wnioskodawcy nie będzie przysługiwało zwolnienie podmiotowe od VAT ze względu na wartość sprzedaży?

Pana stanowisko w sprawie

Zdaniem Wnioskodawcy odpłatna sprzedaż opisanych w zdarzeniu przyszłym Coins (dalej: „COINS”), gdy miejscem świadczenia i opodatkowania jest Polska, stanowi odpłatne świadczenie usług i korzysta ze zwolnienia od VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 7 ustawy o VAT, również gdy Wnioskodawcy nie przysługuje zwolnienie podmiotowe ze względu na wartość sprzedaży.

COINS są jednostkami cyfrowymi i nie stanowią rzeczy. Ich odpłatne przeniesienie nie stanowi zatem dostawy towarów, lecz świadczenie usług w rozumieniu art. 8 ust. 1 ustawy o VAT.

Art. 43 ust. 1 pkt 7 ustawy o VAT przewiduje zwolnienie dla transakcji, łącznie z pośrednictwem, dotyczących walut, banknotów i monet używanych jako prawny środek płatniczy. Przepis implementuje art. 135 ust. 1 lit. e dyrektywy 2006/112/WE.

Zdaniem Wnioskodawcy przy kwalifikacji COINS należy uwzględnić ich rzeczywisty gospodarczy i funkcjonalny charakter. (...) COINS są zbywalne, mogą być przekazywane pomiędzy użytkownikami i stanowić przedmiot obrotu w oficjalnym (…) gry. Pełnią także funkcję jednostki rozliczeniowej przy różnych transakcjach w ekosystemie (…).

Szczególne znaczenie ma oficjalny mechanizm (…) ustanowiony przez (...). (...) COINS mogą zostać wyeksportowane do A., będącego tokenem BEP-20 funkcjonującym w publicznej sieci BNB Smart Chain. W procesie eksportu odpowiednia liczba COINS zostaje pobrana z systemu (…), natomiast odpowiadające jej A. są przekazywane do zewnętrznego portfela blockchain użytkownika. A. może następnie znajdować się poza środowiskiem gry i być przedmiotem obrotu poza nim. Mechanizm jest dwukierunkowy. Użytkownik posiadający A. może dokonać jego importu do systemu (...), czego skutkiem jest uzyskanie odpowiedniej liczby Coins.

Tym samym COINS pozostają funkcjonalnie i ekonomicznie powiązane z oficjalnym mechanizmem umożliwiającym ich przekształcenie w zbywalny token blockchainowy funkcjonujący poza środowiskiem gry oraz przeprowadzenie procesu odwrotnego. (...), przedstawiając mechanizm A., wskazywał ponadto, że rozwiązanie zostało utworzone m.in. dla użytkowników zainteresowanych wymianą Coins w celu prowadzenia obrotu nimi poza środowiskiem gry.

Wnioskodawca uwzględnia wyrok TSUE z 5 marca 2026 r. w sprawie C-472/24. Trybunał stwierdził, że art. 135 ust. 1 lit. e dyrektywy 2006/112/WE nie obejmuje zwolnieniem transakcji dotyczących jednostek wirtualnej waluty, która może być wykorzystywana wyłącznie w grach wideo dostępnych online. Zdaniem Wnioskodawcy przedstawione zdarzenie posiada jednak istotną cechę wymagającą odrębnej oceny. (...) COINS są elementem ustanowionego przez emitenta dwukierunkowego systemu COINS-A., pozwalającego na eksport COINS do tokena BEP-20 znajdującego się w zewnętrznym portfelu blockchain, obrót A. poza środowiskiem gry, a następnie jego ponowny import prowadzący do uzyskania COINS. Przedstawiony model nie ogranicza się zatem wyłącznie do zamkniętego środowiska gry.

Wnioskodawca nie twierdzi przy tym, że same Coins są prawnym środkiem płatniczym ani że można nimi bezpośrednio regulować dowolne należności poza systemem (…). Istotą stanowiska jest natomiast istnienie oficjalnego, ustanowionego przez emitenta mechanizmu pozwalającego na eksport COINS do zbywalnego tokena blockchainowego funkcjonującego poza środowiskiem gry i przeprowadzenie procesu odwrotnego.

Stanowisko Wnioskodawcy znajduje również oparcie w dotychczasowej praktyce interpretacyjnej dotyczącej profesjonalnego obrotu walutami wirtualnymi z gier komputerowych. W interpretacji indywidualnej z 14 maja 2025 r., sygn. 0111-KDIB3-3.4012.104.2025.2.PJ, Dyrektor KIS uznał możliwość zastosowania zwolnienia z art. 43 ust. 1 pkt 7 ustawy o VAT. Podobnej problematyki dotyczyły interpretacje z 10 stycznia 2024 r., sygn. 0114-KDIP4-3.4012.436.2023.3.MKA oraz z 8 maja 2023 r., sygn. 0114-KDIP4-3.4012.62.2023.4.DM.

Wnioskodawca ma świadomość, że interpretacje te dotyczą innych stanów faktycznych, nie stanowią źródła powszechnie obowiązującego prawa i poprzedzają wyrok C-472/24. Są wskazywane jako element dotychczasowej praktyki interpretacyjnej. W konsekwencji, uwzględniając zbywalność (...) COINS, ich funkcję rozliczeniową, możliwość obrotu oraz przede wszystkim oficjalny i dwukierunkowy mechanizm COINS-A., zdaniem Wnioskodawcy opisana sprzedaż stanowi świadczenie usług korzystające ze zwolnienia na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 7 ustawy o VAT, także po utracie prawa do zwolnienia podmiotowego ze względu na wartość sprzedaży.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest nieprawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t.j. Dz. U. z 2026 r. poz. 1263 ze zm.), zwanej dalej „ustawą”:

Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

Z powyższego przepisu wynika tzw. zasada terytorialności, zgodnie z którą opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlega m.in. odpłatne świadczenie usług, ale tylko w sytuacji, gdy miejscem ich świadczenia (określanym na podstawie przepisów ustawy) jest terytorium kraju.

Według art. 2 pkt 1 ustawy:

Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o terytorium kraju - rozumie się przez to terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, z zastrzeżeniem art. 2a.

W myśl art. 7 ust. 1 ustawy:

Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…).

Stosownie do treści art. 2 pkt 6 ustawy:

Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o towarach - rozumie się przez to rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.

Zgodnie z art. 2 pkt 43 i 44 ustawy:

Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o:

43) bonie jednego przeznaczenia - rozumie się przez to bon, w przypadku którego miejsce dostawy towarów lub świadczenia usług, których bon dotyczy, oraz kwota należnego podatku, podatku od wartości dodanej lub podatku o podobnym charakterze z tytułu dostawy tych towarów lub świadczenia tych usług są znane w chwili emisji tego bonu;

44) bonie różnego przeznaczenia - rozumie się przez to bon inny niż bon jednego przeznaczenia.

W myśl art. 8 ust. 1 ustawy:

Przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7, w tym również:

1) przeniesienie praw do wartości niematerialnych i prawnych, bez względu na formę, w jakiej dokonano czynności prawnej;

2) zobowiązanie do powstrzymania się od dokonania czynności lub do tolerowania czynności lub sytuacji;

3) świadczenie usług zgodnie z nakazem organu władzy publicznej lub podmiotu działającego w jego imieniu lub nakazem wynikającym z mocy prawa.

Z treści cytowanego wyżej przepisu wynika, że ustawodawca przyjął generalną zasadę, że usługami są wszelkie odpłatne świadczenia, niebędące dostawą towarów. Stąd też należy przyjąć, że definicja świadczenia usług ma charakter dopełniający definicję dostawy towarów i jest wyrazem realizacji zasady powszechności opodatkowania podatkiem od towarów i usług transakcji dokonywanych przez podatników w ramach prowadzonej działalności gospodarczej.

Pod pojęciem usługi (świadczenia) należy rozumieć każde zachowanie, na które składać się może zarówno działanie (uczynienie, wykonanie czegoś), jak i zaniechanie (nieczynienie, bądź też tolerowanie, znoszenie określonych stanów rzeczy).

Przy ocenie charakteru świadczenia jako usługi należy zwrócić uwagę na to, że usługą jest tylko takie świadczenie, w przypadku którego istnieje bezpośredni konsument, odbiorca świadczenia odnoszący z niego korzyść. Wskazać należy bowiem, że czynnikiem wyróżniającym określoną czynność jako czynność usługową (usługę) jest przede wszystkim to, że świadczenie tej czynności zmierza do bezpośredniego zaspokojenia określonej potrzeby zamawiającego.

Ustawa nie definiuje pojęcia „czynność odpłatna”, jednakże kwestia ta była niejednokrotnie przedmiotem oceny dokonywanej przez TSUE. W wyroku z 3 marca 1994 r. w sprawie C-16/93 (ECR 1994/3/I-743) Trybunał zauważył, że świadczenie usług jest realizowane za „wynagrodzeniem” w rozumieniu art. 2 ust. 1 Szóstej Dyrektywy Rady 77/388/EWG z dnia 17 maja 1977 r. w sprawie harmonizacji ustawodawstw Państw Członkowskich w odniesieniu do podatków obrotowych - wspólny system podatku od wartości dodanej: ujednolicona podstawa wymiaru podatku (Dz. Urz. UE. L z dnia 13 czerwca 1977 r. Nr 145 poz. 1 ze zm.) i podlega w związku z tym opodatkowaniu tylko i wyłącznie wtedy, gdy istnieje związek prawny pomiędzy usługodawcą i usługobiorcą, w ramach którego można mówić o wzajemnym świadczeniu polegającym na tym, że wynagrodzenie otrzymane przez usługodawcę za usługę stanowi wartość faktycznie przekazaną w zamian za usługę świadczoną na rzecz usługobiorcy.

Z powyższego wynika, że dana czynność podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług wówczas, gdy istnieje bezpośredni związek o charakterze przyczynowym pomiędzy świadczoną usługą a otrzymanym świadczeniem wzajemnym w ten sposób, iż zapłacone kwoty stanowią wynagrodzenie za wyodrębnioną usługę świadczoną w ramach stosunku prawnego. Otrzymana zapłata powinna być konsekwencją wykonania usługi. Zauważyć przy tym należy, że usługą będzie tylko takie świadczenie, w przypadku którego istnieje bezpośredni odbiorca (konsument), odnoszący korzyść o charakterze majątkowym. A zatem czynność podlega opodatkowaniu jedynie wówczas, gdy wykonywana jest w ramach umowy zobowiązaniowej, a jedna ze stron transakcji może zostać uznana za bezpośredniego beneficjenta tej czynności. Związek pomiędzy otrzymaną płatnością i świadczeniem na rzecz dokonującego płatności musi mieć charakter bezpośredni i na tyle wyraźny, aby można powiedzieć, że płatność następuje w zamian za to świadczenie.

Wynagrodzenie (zapłata) może mieć postać zarówno świadczenia pieniężnego, jak i rzeczowego (określonego w naturze), np. w przypadku dostawy towaru w zamian za świadczenie usługi czy też w sytuacji zamiany towarów bądź usług. Zatem odpłatną dostawę towaru (odpłatne świadczenie usług) identyfikuje się zarówno w sytuacji klasycznej transakcji (pieniądze za towar/usługę), jak również w sytuacji np. wymiany barterowej.

Nie każda jednak czynność stanowiąca dostawę towarów lub świadczenie usługi w rozumieniu art. 7 ust. 1 oraz art. 8 ust. 1 ustawy o VAT podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Aby dana czynność podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, musi być wykonana przez podatnika.

W świetle zapisów art. 15 ust. 1 ustawy:

Podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.

Zgodnie z art. 15 ust. 2 ustawy:

Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

Podatnikiem VAT jest zatem podmiot, który wykonuje samodzielnie działalność gospodarczą zdefiniowaną w art. 15 ust. 2 ustawy o VAT. Definicja działalności gospodarczej zawarta w ustawie ma charakter uniwersalny, pozwalający na objęcie pojęciem „podatnik” te wszystkie podmioty, które prowadzą określoną działalność, występując w profesjonalnym obrocie gospodarczym.

Ustawodawca przewidział zwolnienie od podatku dla pewnej grupy podatników. Regulacje w tym zakresie zawarte zostały w art. 113 ustawy.

Na mocy art. 113 ust. 1 ustawy:

Zwalnia się od podatku sprzedaż dokonywaną przez podatnika posiadającego siedzibę działalności gospodarczej na terytorium kraju, u którego wartość sprzedaży, z wyłączeniem podatku, nie przekroczyła w poprzednim ani bieżącym roku podatkowym kwoty 240 000 zł.

Na podstawie art. 113 ust. 2 ustawy:

Do wartości sprzedaży, o której mowa w ust. 1, nie wlicza się:

1)  wewnątrzwspólnotowej sprzedaży towarów na odległość, która nie podlega opodatkowaniu podatkiem na terytorium kraju;

1a) sprzedaży na odległość towarów importowanych, która nie podlega opodatkowaniu podatkiem na terytorium kraju;

2) odpłatnej dostawy towarów i odpłatnego świadczenia usług, zwolnionych od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 lub przepisów wydanych na podstawie art. 82 ust. 3, z wyjątkiem:

a)  transakcji związanych z nieruchomościami,

b)  usług, o których mowa w art. 43 ust. 1 pkt 7, 12 i 38-41,

c)  usług ubezpieczeniowych i reasekuracyjnych

- jeżeli czynności te nie mają charakteru transakcji pomocniczych;

3)  odpłatnej dostawy towarów, które na podstawie przepisów o podatku dochodowym są zaliczane przez podatnika do środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych podlegających amortyzacji.

Stosownie do art. 113 ust. 5 ustawy:

Jeżeli wartość sprzedaży zwolnionej od podatku na podstawie ust. 1 przekroczy kwotę, o której mowa w ust. 1, zwolnienie traci moc począwszy od czynności, którą przekroczono tę kwotę.

Jak stanowi art. 113 ust. 9 ustawy:

Zwalnia się od podatku sprzedaż dokonywaną przez podatnika posiadającego siedzibę działalności gospodarczej na terytorium kraju, rozpoczynającego w trakcie roku podatkowego wykonywanie czynności określonych w art. 5, jeżeli przewidywana przez niego wartość sprzedaży nie przekroczy, w proporcji do okresu prowadzonej działalności gospodarczej w roku podatkowym, kwoty określonej w ust. 1.

Zgodnie z art. 113 ust. 10 ustawy:

Jeżeli faktyczna wartość sprzedaży zwolnionej od podatku na podstawie ust. 9, w proporcji do okresu prowadzonej działalności gospodarczej, przekroczy w trakcie roku podatkowego kwotę określoną w ust. 1, zwolnienie traci moc począwszy od czynności, którą przekroczono tę kwotę.

Z opisu sprawy wynika, zamierza Pan rozpocząć prowadzenie jednoosobowej działalności gospodarczej na terytorium Polski. W ramach planowanej działalności zamierza Pan prowadzić odpłatną sprzedaż jednostek Coins (COINS) funkcjonujących w grze internetowej (…), której producentem, wydawcą i operatorem jest (...) z siedzibą w Niemczech.

Zamierza Pan działać w ramach oficjalnego (...). Z otrzymanego od (...) projektu umowy (…) wynika, że (…) nabywa od (...) świadczenia związane z grami (...) w celu ich dalszej odsprzedaży klientom we własnym imieniu. Realizacja świadczenia może następować za pośrednictwem infrastruktury (…) prowadzonej przez (...), w tym poprzez bezpośrednie przypisanie danego świadczenia wskazanemu klientowi.

Podstawowym przedmiotem planowanej sprzedaży będą Coins, tj. COINS. Nie będzie Pan twórcą ani emitentem COINS. Jednostki przeznaczone do dalszej sprzedaży będą nabywane w ramach oficjalnego systemu dystrybucji prowadzonego przez (...). Klient będzie składał u Pana zamówienie na określoną liczbę Coins, przykładowo 250, 750, 1500 lub inną liczbę COINS. Cena sprzedaży będzie ustalana przez Pana. Klient będzie dokonywał zapłaty w walucie tradycyjnej, w szczególności PLN lub EUR. Po otrzymaniu zapłaty, korzystając z oficjalnej infrastruktury (…), będzie Pan powodował przypisanie zakupionej liczby COINS do wskazanego przez klienta konta lub postaci w systemie (…). Będzie Pan prowadził sprzedaż we własnym imieniu i na własny rachunek, samodzielnie ustalał ceny i pobierał należności od klientów. Pana korzyść ekonomiczna będzie wynikała z różnicy pomiędzy kosztem nabycia świadczeń od (...) a ceną ich dalszej sprzedaży.

Coins są cyfrowymi jednostkami funkcjonującymi w ekosystemie (…). Występują m.in. jako (...) oraz Coins. Przedmiotem Pana wniosku są wyłącznie Coins. (...) COINS mogą być przekazywane pomiędzy użytkownikami i być przedmiotem obrotu w oficjalnym systemie (…) gry (…). Mogą służyć do rozliczania nabycia produktów, usług i funkcjonalności w ekosystemie (…) oraz są wykorzystywane jako jednostka rozliczeniowa w oficjalnym (…). Coins mogą ponadto zostać wykorzystane w oficjalnym mechanizmie A. prowadzonym przez (...). W ramach tego mechanizmu (...) COINS mogą zostać wyeksportowane do jednostek (A.). A. jest tokenem działającym w standardzie BEP-20 w sieci BNB Smart Chain. W procesie eksportu odpowiednia liczba (...) COINS zostaje pobrana z systemu (…), a odpowiadające jej A. są przekazywane do wskazanego zewnętrznego portfela blockchain użytkownika. A. może następnie znajdować się poza środowiskiem gry oraz być przedmiotem obrotu poza tym środowiskiem. Mechanizm jest dwukierunkowy. Użytkownik posiadający A. może przeprowadzić proces jego importu do systemu (...), którego skutkiem jest uzyskanie odpowiedniej liczby Coins na koncie (…). (...), przedstawiając mechanizm A., wskazywał, że został on utworzony m.in. z myślą o użytkownikach zainteresowanych wymianą Coins w celu prowadzenia obrotu nimi poza środowiskiem gry. W konsekwencji, (...) COINS są powiązane z oficjalnym mechanizmem ustanowionym przez ich emitenta, umożliwiającym przekształcenie COINS w zbywalny token blockchainowy oraz ponowne przekształcenie A. w Coins. Coins mogą być wykorzystywane w środowisku (…) do uzyskiwania określonych produktów, usług i funkcjonalności związanych z grą.

Planowana przez Pana działalność będzie prowadzona w sposób zorganizowany, ciągły i zarobkowy. Zdarzenie przyszłe przedstawione we wniosku dotyczy wyłącznie kwalifikacji na gruncie VAT odpłatnej sprzedaży przez Pana Coins na rzecz klientów w przypadkach, w których miejscem świadczenia i opodatkowania tej sprzedaży jest terytorium Polski. Wartość sprzedaży może w przyszłości przekroczyć limit uprawniający Pana do korzystania ze zwolnienia podmiotowego z VAT. Zamierza Pan kontynuować opisany model sprzedaży również po utracie prawa do zwolnienia podmiotowego ze względu na wartość sprzedaży.

Pana wątpliwości dotyczą tego, czy odpłatna sprzedaż Coins na rzecz klientów, w przypadkach gdy miejscem świadczenia i opodatkowania tej sprzedaży jest terytorium Polski, stanowi świadczenie usług korzystające ze zwolnienia od podatku od towarów i usług na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 7 ustawy, również w przypadku, gdy nie będzie Panu przysługiwało zwolnienie podmiotowe od VAT ze względu na wartość sprzedaży.

Jak stanowi art. 2 ust. 2 pkt 26 ustawy z dnia 1 marca 2018 r. o przeciwdziałaniu praniu pieniędzy oraz finansowaniu terroryzmu (t. j. Dz.U. z 2025 r. poz. 644 ze zm.):

Ilekroć w ustawie jest mowa o walucie wirtualnej - rozumie się przez to cyfrowe odwzorowanie wartości, które nie jest:

a) prawnym środkiem płatniczym emitowanym przez NBP, zagraniczne banki centralne lub inne organy administracji publicznej,

b) międzynarodową jednostką rozrachunkową ustanawianą przez organizację międzynarodową i akceptowaną przez poszczególne kraje należące do tej organizacji lub z nią współpracujące,

c) pieniądzem elektronicznym w rozumieniu ustawy z dnia 19 sierpnia 2011 r. o usługach płatniczych,

d) instrumentem finansowym w rozumieniu ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o obrocie instrumentami finansowymi,

e) wekslem lub czekiem

- oraz jest wymienialne w obrocie gospodarczym na prawne środki płatnicze i akceptowane jako środek wymiany, a także może być elektronicznie przechowywane lub przeniesione albo może być przedmiotem handlu elektronicznego.

Z przytoczonej wyżej definicji walut wirtualnych wynika, że nie stanowią one pieniędzy ani wartości pieniężnych.

Mając na uwadze okoliczności sprawy należy stwierdzić, że w odniesieniu do sprzedaży Coins będzie Pan działać w charakterze podatnika, o którym mowa w art. 15 ust. 1 ustawy o VAT. Będzie Pan działać jako podmiot profesjonalny w odniesieniu do sprzedaży Coins, a podejmowana działalność będzie prowadzona w sposób samodzielny, ciągły i zorganizowany do celów zarobkowych.

Jednocześnie wskazać należy, że wykonywane czynności nie będą stanowić dostawy towarów, w rozumieniu art. 7 ust. 1 ustawy o VAT, ponieważ w opisanym zdarzeniu Coins nie stanowią towaru.

Jak wskazano wcześniej, w art. 8 ust. 1 ustawy VAT, przyjęto generalną zasadę, zgodnie z którą usługami są wszelkie odpłatne świadczenia, niebędące dostawą towarów. Stąd też stwierdzić należy, że definicja „świadczenia usług” ma charakter dopełniający definicję „dostawy towarów” i jest wyrazem realizacji zasady powszechności opodatkowania podatkiem od towarów i usług, transakcji wykonywanych przez podatników w ramach prowadzonej działalności gospodarczej. Zatem, określeniem „usługi” w przepisach ustawy o podatku od towarów i usług objęto obszerny krąg czynności, obejmujący swym zakresem zarówno czynności określone przez stosowne klasyfikacje statystyczne, jak i cały szereg innych świadczeń, które nie są ujęte w tych klasyfikacjach.

Zatem, opisane przez Pana czynności, polegające na sprzedaży Coins, za które Klient będzie dokonywał zapłaty w walucie tradycyjnej, w szczególności PLN lub EUR, będą stanowiły świadczenie usług, w rozumieniu art. 8 ust. 1 ustawy o VAT i ze względu na ich odpłatny charakter będą podlegały opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, według art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy o VAT, w sytuacji gdy miejscem ich świadczenia będzie terytorium kraju.

W tym miejscu należy zaznaczyć, że zarówno w treści ustawy o podatku od towarów i usług, jak i przepisach wykonawczych do niej, ustawodawca przewiduje dla niektórych czynności zwolnienie od podatku.

W myśl art. 43 ust. 1 pkt 7 ustawy o VAT:

Zwalnia się od podatku transakcje, łącznie z pośrednictwem, dotyczące walut, banknotów i monet używanych jako prawny środek płatniczy, z wyłączeniem banknotów i monet będących przedmiotami kolekcjonerskimi, za które uważa się monety ze złota, srebra lub innego metalu oraz banknoty, które nie są zwykle używane jako prawny środek płatniczy lub które mają wartość numizmatyczną.

Wskazane wyżej regulacje stanowią odzwierciedlenie krajowego porządku prawnego przepisów Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE L Nr 347 z 11 grudnia 2006 r. str. 1 ze zm.), zwanej dalej Dyrektywą 2006/112/WE Rady.

Zgodnie z art. 131 Dyrektywy 2006/112/WE Rady:

Zwolnienia przewidziane w rozdziałach 2-9 stosuje się bez uszczerbku dla innych przepisów wspólnotowych i na warunkach ustalanych przez państwa członkowskie w celu zapewnienia prawidłowego i prostego stosowania tych zwolnień oraz zapobieżenia wszelkim możliwym przypadkom uchylania się od opodatkowania, unikania opodatkowania i nadużyć.

W myśl art. 135 ust. 1 lit. e Dyrektywy 2006/112/WE Rady:

Państwa członkowskie zwalniają transakcje, łącznie z pośrednictwem, dotyczące walut, banknotów i monet używanych jako prawne środki płatnicze, z wyłączeniem banknotów i monet będących przedmiotami kolekcjonerskimi, za które uważa się monety ze złota, srebra lub innych metali, jak również banknoty, które nie są zwykle używane jako prawny środek płatniczy lub które przedstawiają wartość numizmatyczną.

Potwierdzeniem powyższego jest orzeczenie Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej z 22 października 2015 r. w sprawie C-264/14 Hedqvist, w którym TSUE rozpatrywał kwestię opodatkowania czynności wymiany waluty wirtualnej Bitcoin na walutę tradycyjną i odwrotnie.

W ww. wyroku TSUE orzekł, że transakcje polegające na wymianie waluty tradycyjnej na walutę wirtualną „bitcoin” i odwrotnie dokonywane za zapłatą kwoty marży, którą stanowi różnica pomiędzy ceną, po której nabywana jest waluta, a ceną po jakiej jest sprzedawana, stanowią odpłatne świadczenie usług. Usługi takie są zwolnione od podatku na mocy art. 135 ust. 1 lit. e) Dyrektywy 2006/112/WE.

Co istotne, tezy wyroku nie ograniczają się wyłącznie do waluty Bitcoin i dotyczą (po spełnieniu warunków wskazanych w wyroku) także innych walut nietradycyjnych. W pkt 49 wyroku TSUE stwierdził bowiem, że:

(…) transakcje dotyczące walut nietradycyjnych, czyli innych niż pieniądze, które są prawnymi środkami płatniczymi w jednym lub kilku krajach, o ile waluty te zostały zaakceptowane przez strony transakcji jako alternatywny środek płatniczy wobec prawnych środków płatniczych i ich jedynym przeznaczeniem jest funkcja środka płatniczego, stanowią transakcje finansowe.

TSUE stwierdził, również, że:

(…) z kontekstu i celu art. 135 ust. 1 lit. e Dyrektywy wynika, że wykładnia tego przepisu, według której obejmuje on transakcje dotyczące tylko walut tradycyjnych, częściowo pozbawiłaby go skutków. (...) jedynym przeznaczeniem wirtualnej waluty Bitcoin jest funkcja środka płatniczego oraz, że jest ona w tym celu akceptowana przez niektórych przedsiębiorców. W konsekwencji należy dojść do wniosku, że art. 135 ust. 1 lit. e dyrektywy VAT obejmuje również świadczenie usług takich jak w postępowaniu głównym, które polegają na wymianie walut tradycyjnych na jednostki wirtualnej waluty Bitcoin i odwrotnie, dokonywane za zapłatą kwoty odpowiadającej marży wynikającej z różnicy pomiędzy ceną, po jakiej dany przedsiębiorca nabywa waluty, a ceną, po jakiej je sprzedaje klientom (pkt 51-53 wyroku).

W tym miejscu należy zauważyć, że co prawda powołany wyżej wyrok TSUE w sprawie Hedqvist C-264/14 dotyczy wirtualnej waluty „Bitcoin”, jednakże w ocenie tut. organu, stanowisko TSUE przedstawione w tym wyroku zachowuje swoją aktualność w odniesieniu do innych walut wirtualnych.

W analizowanej sprawie należy ponadto zwrócić uwagę na orzeczenie Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej z 5 marca 2026 r. w sprawie C-472/24. Spór, w przedmiocie którego zapadło ww. orzeczenie dotyczył możliwości zastosowania zwolnienia z podatku VAT w przypadku transakcji polegających na kupnie i sprzedaży jednostek waluty wirtualnej (zwanej „złotem”), wykorzystywanej wyłącznie w grze wideo „Runescape”. Chodziło o transakcje polegające na wymianie pewnych jednostek („złota”), uznawanych przez podatnika za walutę wirtualną, na walutę realną. Sąd odsyłający dodatkowo zastanawiał się również, czy ww. jednostki waluty wirtualnej mogą być kwalifikowane jako „bon”, w szczególności „bon różnego przeznaczenia”.

W ww. wyroku TSUE orzekł, że:

1)    Artykuł 135 ust. 1 lit. e) dyrektywy Rady 2006/112/WE z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej, zmienionej dyrektywą Rady (UE) 2016/1065 z dnia 27 czerwca 2016 r., należy interpretować w ten sposób, że: transakcje polegające na wymianie walut realnych w celu zapłaty za jednostki wirtualnej waluty, która może być wykorzystywana wyłącznie w grach wideo dostępnych online, nie są objęte przewidzianym w tym przepisie zwolnieniem z podatku od wartości dodanej.

2)    Artykuł 30a dyrektywy 2006/112, zmienionej dyrektywą 2016/1065, należy interpretować w ten sposób, że: jednostki wirtualnej waluty, która może być wykorzystywana wyłącznie w grach wideo dostępnych online, gdy zapewniają dostęp do niektórych funkcji w ramach tej gry, nie są objęte zakresem pojęcia „bonu”, a w szczególności pojęcia „bonu różnego przeznaczenia” w rozumieniu tego przepisu, w związku z czym podatek od wartości dodanej od tych transakcji powinien być pobierany zgodnie z zasadą ogólną przewidzianą w art. 73 wspomnianej dyrektywy.

W uzasadnieniu ww. wyroku TSUE przypomniał, że zwolnienie, o którym mowa w art. 135 ust. 1 lit. e) dyrektywy VAT, może obejmować transakcje dotyczące walut nierealnych, jeżeli są spełnione dwie kumulatywne przesłanki, a mianowicie, po pierwsze, waluty te zostały zaakceptowane przez strony transakcji jako środek alternatywny wobec prawnych środków płatniczych, a po drugie, waluty te nie mają innego celu niż środek płatności.

TSUE wskazał również, że:

28 Z informacji przedstawionych przez sąd odsyłający wynika, że „złoto” nie ma innego celu niż wykorzystywanie go w ramach gry wideo dostępnej online i że w związku z tym nie stanowi ono, poza środowiskiem gry, akceptowanej waluty jako środka płatniczego w celu nabywania rzeczywistych towarów lub usług. Ponadto stwierdzenie to wydaje się znajdować potwierdzenie w fakcie, że warunki korzystania z tej gry przewidują w istocie, że produkty związane z tą grą, do których zalicza się „złoto”, nie należą do graczy. W tych okolicznościach, z zastrzeżeniem weryfikacji przez sąd odsyłający, „złoto” nie spełnia zatem przesłanek, o których mowa w pkt 26 niniejszego wyroku.

29 W konsekwencji transakcje kupna i sprzedaży „złota” nie mogą być zwolnione z podatku na podstawie art. 135 ust. 1 lit. e) dyrektywy VAT.

Z orzeczenia TSUE C-472/24 wynika zatem, że nie każde wirtualne aktywo może być traktowane jako waluta wirtualna i korzystać ze zwolnienia z podatku VAT. Kluczowe znaczenie ma to, czy dane aktywo pełni funkcję środka płatniczego w obrocie gospodarczym. Argument ten wynika z wcześniejszego orzeczenia TSUE w sprawie C-264/14. Trybunał orzekł, że transakcje dotyczące walut nierealnych, czyli innych niż pieniądze, które są prawnymi środkami płatniczymi w jednym lub kilku krajach, o ile waluty te zostały zaakceptowane przez strony transakcji jako alternatywny środek płatniczy wobec prawnych środków płatniczych i ich jedynym przeznaczeniem jest funkcja środka płatniczego, stanowią transakcje finansowe (pkt 49 wyroku C-264/14). Tym samym zwolnienie, o którym mowa w art. 135 ust. 1 lit. e) dyrektywy VAT, może obejmować transakcje dotyczące walut nierealnych, jeżeli są spełnione dwie kumulatywne przesłanki, a mianowicie, po pierwsze, waluty te zostały zaakceptowane przez strony transakcji jako środek alternatywny wobec prawnych środków płatniczych, a po drugie, waluty te nie mają innego celu niż środek płatności (pkt 26 wyroku C-472/24).

Z opisu sprawy wynika, że Coins pełnią rolę środka płatniczego w ekosystemie (…) - COINS mogą być przekazywane pomiędzy użytkownikami i być przedmiotem obrotu w oficjalnym systemie (…) gry (…). Mogą służyć do rozliczania nabycia produktów, usług i funkcjonalności w ekosystemie (…) oraz są wykorzystywane jako jednostka rozliczeniowa w oficjalnym (…). Coins mogą ponadto zostać wykorzystane w oficjalnym mechanizmie A. prowadzonym przez (...). W ramach tego mechanizmu (...) COINS mogą zostać wyeksportowane do jednostek A. A. jest tokenem działającym w standardzie BEP-20 w sieci BNB Smart Chain. W procesie eksportu odpowiednia liczba (...) COINS zostaje pobrana z systemu (…), a odpowiadające jej A. są przekazywane do wskazanego zewnętrznego portfela blockchain użytkownika. A. może następnie znajdować się poza środowiskiem gry oraz być przedmiotem obrotu poza tym środowiskiem. Mechanizm jest dwukierunkowy. Użytkownik posiadający A. może przeprowadzić proces jego importu do systemu (...), którego skutkiem jest uzyskanie odpowiedniej liczby Coins na koncie (…) . (...), przedstawiając mechanizm A., wskazywał, że został on utworzony m.in. z myślą o użytkownikach zainteresowanych wymianą Coins w celu prowadzenia obrotu nimi poza środowiskiem gry.

Z przedstawionych okoliczności wynika zatem, że Coins nie mają innego celu niż wykorzystywanie ich w ramach zamkniętego ekosystemu gry (…) i że w związku z tym nie stanowią one, poza tym środowiskiem, akceptowanej waluty jako środka płatniczego w celu nabywania rzeczywistych towarów lub usług. Sam Pan wskazał, że nie twierdzi, że same Coins są prawnym środkiem płatniczym ani że można nimi bezpośrednio regulować płatności za dowolne towary lub usługi poza systemem (…). Mogą służyć do rozliczania nabycia produktów, usług i funkcjonalności w ekosystemie oraz są wykorzystywane jako jednostka rozliczeniowa w oficjalnym (…).

Pana zdaniem przedstawiony we wniosku model nie ogranicza się wyłącznie do zamkniętego środowiska gry - co wg Pana odróżnia opisaną sytuację od tej, której dotyczy powołany wyrok TSUE w sprawie C-472/24. Z powyższym nie można się jednak zgodzić. Coins mogą co prawda zostać wykorzystane w oficjalnym mechanizmie A. prowadzonym przez (...) i w ramach tego mechanizmu mogą zostać wyeksportowane do jednostek A. - a więc mogą zostać wyprowadzone poza środowisko gry. W procesie eksportu odpowiednia liczba COINS zostaje pobrana z systemu (…), a odpowiadające jej A. są przekazywane do wskazanego zewnętrznego portfela blockchain użytkownika. A. może znajdować się poza środowiskiem gry oraz być przedmiotem obrotu poza tym środowiskiem. Mechanizm jest dwukierunkowy. Użytkownik posiadający A. może przeprowadzić proces jego importu do systemu (...), którego skutkiem jest uzyskanie odpowiedniej liczby Coins na koncie (…). Powyższe wskazuje, że wymiana COINS na A. (eksport) a następnie proces importu A., czego skutkiem jest uzyskanie Coins na koncie (…) - związane są niewątpliwie z zamkniętym środowiskiem gry.

Nie można zatem zgodzić się z Pana stanowiskiem, w którym twierdzi Pan, że uwzględniając zbywalność COINS, ich funkcję rozliczeniową, możliwość obrotu oraz oficjalny i dwukierunkowy mechanizm COINS-A., opisana sprzedaż stanowi świadczenie usług korzystające ze zwolnienia na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 7 ustawy o VAT.

Tym samym w świetle powyższego orzecznictwa TSUE nie można przyjąć, że usługi, które zamierza Pan świadczyć, będą stanowić transakcje finansowe dotyczące walut, które na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 7 ustawy będą korzystać ze zwolnienia od podatku VAT. W konsekwencji sprzedaż Coins (transakcje polegająca na wymianie waluty tradycyjnej - w szczególności PLN lub EUR - za Coins), które mogą być wykorzystane wyłącznie w grze komputerowej, nie będzie objęta zwolnieniem, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 7 ustawy.

Wskazać również należy, że Coins nie będą objęte zakresem pojęcia „bonu”, a w szczególności pojęcia „bonu różnego przeznaczenia” w rozumieniu ustawy. Coins stanowi bowiem jeden z elementów środowiska gry (…) (jak wynika z okoliczności, Coins nie ma wartości poza ekosystemem (…)). Jest częścią tej gry i stanowi ulegającą zużyciu korzyść, czyli świadczenie otrzymane przez beneficjenta i wykorzystane przez niego jako takie w ramach tej gry. Nie służy zatem podobnie jak bon, przysporzeniu późniejszej korzyści w postaci usługi, która nie została jeszcze określona.

W świetle powyższego należy uznać, że w przedmiotowej sprawie sprzedaż przez Pana Coins, będzie stanowić usługę podlegającą opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, która nie będzie objęta zwolnieniem od tego podatku, na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 7 ustawy i będzie podlegała opodatkowaniu według właściwej stawki podatku VAT w przypadku, gdy miejscem świadczenia a zarazem opodatkowania tej usługi będzie terytorium Polski. Utrata przez Pana prawa do zwolnienia podmiotowego ze względu na wartość sprzedaży nie ma wpływu na ocenę kwestii zwolnienia sprzedaży Coins, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 7 ustawy.

Pana stanowisko jest nieprawidłowe.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Pan przedstawił i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji stanu prawnego.

Zgodnie z art. 14b § 3 ustawy Ordynacja podatkowa, składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Organ jest ściśle związany przedstawionym we wniosku stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego). Wnioskodawca ponosi ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego. Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, o ile rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze stanem faktycznym/opisem zdarzenia przyszłego podanym przez Pana w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego w opisie sprawy, udzielona odpowiedź traci swą aktualność.

Odnośnie powołanych interpretacji indywidualnych, należy zauważyć, że interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane są w indywidualnych sprawach podatników i niewątpliwie kształtują sytuację prawną tych podatników w sprawach będących przedmiotem rozstrzygnięcia, lecz dotyczą konkretnych stanów faktycznych i nie mają mocy prawa powszechnie obowiązującego co oznacza, że należy je traktować indywidualnie. Zatem powołane interpretacje indywidualne nie mogą mieć wpływu na ocenę prawną rozpatrzonej sprawy.

Jednocześnie wyjaśniam, że interpretacje rozbieżne bądź wątpliwe mogą być poddane weryfikacji w trybie art. 14e § 1 Ordynacji podatkowej, zgodnie z którym Szef Krajowej Administracji Skarbowej może z urzędu zmienić wydaną interpretację indywidualną, jeżeli stwierdzi jej nieprawidłowość, uwzględniając w szczególności orzecznictwo sądów, Trybunału Konstytucyjnego lub Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej. Oznacza to, że interpretacje indywidualne wydane przez upoważniony do tego organ, każdorazowo podlegają analizie i weryfikacji, a w przypadku stwierdzenia nieprawidłowości, Szef Krajowej Administracji Skarbowej może zmienić nieprawidłową interpretację indywidualną.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

  • Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2026 r. poz. 622 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pan do interpretacji.
  • Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:

1) z zastosowaniem art. 119a;

2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;

3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

  • Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w (…). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

  • w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
  • w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.

Rozliczaj podatki zgodnie z przepisami — w programie TaxMachine

Interpretacje pomagają zrozumieć przepisy; TaxMachine pomaga je zastosować w praktyce — prowadzi księgi, liczy podatki i generuje deklaracje, a stawki, druki i przepisy aktualizuje na bieżąco.

  • ✓ Księga przychodów i rozchodów, ryczałt oraz pełna księgowość
  • ✓ Faktury i e-faktury KSeF, JPK_V7 i JPK_KR
  • ✓ PIT, CIT, VAT i inne deklaracje + wysyłka e-Deklaracje z pobraniem UPO
  • ✓ Środki trwałe i amortyzacja, płace i ZUS
  • ✓ Automatyczne aktualizacje stawek, druków i przepisów

Źródło: System Informacji Celno-Skarbowej EUREKA (MF/KIS). Dokument urzędowy — reprodukcja dozwolona (art. 4 ustawy o prawie autorskim).

Interpretacja indywidualna chroni wyłącznie jej adresata i tylko przy zgodności stanu faktycznego z wnioskiem. Cudza interpretacja ma charakter informacyjny.