0114-KDIP4-3.4012.468.2026.1.AAR

Interpretacja indywidualna
– stanowisko nieprawidłowe

Szanowna Pani,

stwierdzam, że Pani stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego w podatku od towarów i usług jest nieprawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

20 lipca 2026 r. wpłynął Pani wniosek z o wydanie interpretacji indywidualnej, który dotyczy nieuznania otrzymanego przez Panią wynagrodzenia w związku z umową o świadczenie usług prawnych za wynagrodzenie za odpłatne świadczenie usług podlegające opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Treść wniosku jest następująca:

Opis stanu faktycznego

Wnioskodawczyni prowadzi działalność gospodarczą polegającą na świadczeniu usług prawnych, w ramach indywidualnej kancelarii adwokackiej. Z tytułu tej działalności Wnioskodawczyni jest czynnym podatnikiem podatku VAT.

23 lipca 2018 r. Wnioskodawczyni zawarła ze Zleceniodawczynią (dane zanonimizowane z uwagi na wiążącą Wnioskodawczynię tajemnicę adwokacką) umowę nr (...) o świadczenie usług prawnych, na mocy której Zleceniodawczyni zleciła Wnioskodawczyni, a Wnioskodawczyni jako Zleceniobiorczyni zobowiązała się do świadczenia na jej rzecz usług prawnych, polegających na reprezentowaniu Zleceniodawczyni w sprawie z powództwa podmiotu X o zapłatę (dane zanonimizowane z uwagi na wiążącą Wnioskodawczynię tajemnicę adwokacką). Zgodnie z § 4 ust. 1 Umowy z tytułu świadczonej pomocy prawnej Zleceniodawczyni zobowiązała się zapłacić na rzecz Wnioskodawczyni wynagrodzenie:

a.    w kwocie (...) zł netto powiększone o należny w dacie wystawienia faktury podatek VAT – z tytułu świadczenia pomocy prawnej w postępowaniu przed Sądem I instancji,

b.    w kwocie (...) zł netto powiększone o należny w dacie wystawienia faktury podatek VAT – z tytułu świadczenia pomocy prawnej w postępowaniu przed Sądem II instancji,

c.    w kwocie (...) zł netto powiększone o należny w dacie wystawienia faktury podatek VAT – z tytułu świadczenia pomocy prawnej w postępowaniu przed Sądem Najwyższym,

d.    w kwocie 10 % netto powiększonej o należny w dacie wystawienia faktury podatek VAT, liczony od należności głównej będącej przedmiotem sporu, co do której Sąd prawomocnie oddali powództwo podmiotu X lub co do której na skutek ugody roszczenie podmiotu X zostanie ograniczone względem żądania pierwotnego.

Zapłata wynagrodzenia, o jakim mowa w § 4 ust. 1 lit. d. miała nastąpić w terminie 7 dni od dnia uprawomocnienia się orzeczenia kończącego postępowanie w sprawie.

Następnie, aneksem z 23 września 2024 r., mając na względzie przebieg postępowania będącego przedmiotem umowy, strony wprowadziły następujące zmiany do umowy:

a.    § 4 ust. 1 lit. d na końcu dodano: strony postanawiają nadto, że wynagrodzenie będzie płatne w całości w walucie polskiej przy zastosowaniu kursu średniego NBP z dnia, w którym orzeczenie kończące sprawę stało się prawomocne, a w wypadku wniesienia skargi kasacyjnej kurs z dnia, w którym Sąd Najwyższy wyda orzeczenie definitywnie kończące postępowanie główne w sprawie.

b.    § 4 ust. 5 umowy otrzymał brzmienie: „Zapłata wynagrodzenia o jakim mowa w § 4 ust. 1 lit. d. kropkę zastąpiono przecinkiem i dodano: , a gdy z uwagi na przebieg postępowania konieczne będzie podjęcie dalszych czynności, nie później niż w terminie 7 dni od daty ostatniej czynności.”

c.    § 5 ust. 1 na końcu dodano: W sytuacji gdy z uwagi na przebieg postępowania konieczne będzie podjęcie w sprawie dalszych czynności mających na celu jej definitywne zakończenie i wykonanie zapadłych orzeczeń, niniejsza umowa obowiązuje do czasu ich realizacji.”

Pozostałe postanowienia umowy nie uległy zmianie. Powództwo podmiotu X zostało prawomocnie oddalone, a skarga kasacyjna nie została przyjęta do rozpoznania. Jednocześnie w sprawie zachodziła konieczność podjęcia dalszych czynności procesowych. Tytułem wynagrodzenia Zleceniodawczyni zapłaciła Wnioskodawczyni wynagrodzenia z tytułu świadczenie pomocy prawnej w postępowaniu przed Sądem I instancji, z tytułu świadczenia pomocy prawnej w postępowaniu przed Sądem II instancji oraz z tytułu świadczenia pomocy prawnej w postępowaniu przed Sądem Najwyższym (§ 4 ust. 1 lit. a-c), a także w związku ze spełnieniem się warunku wynagrodzenie, o jakim mowa w § 4 ust. 1 lit d. gdzie wystawiono kolejno faktury:

a.    faktura nr (...)r. na kwotę (...) gr. brutto, w tym VAT (…) gr. tytułem „Zastępstwo prawne zgodnie z umową nr (...) – wynagrodzenie dodatkowe”,

b.    faktura nr (…) r. na kwotę (…) brutto, w tym VAT (…) tytułem „Zastępstwo prawne zgodnie z umową nr (...) - wynagrodzenie dodatkowe”,

c.    faktura nr (…) r. na kwotę (…) gr. brutto, w tym VAT (…) gr. Tytułem „Zastępstwo prawne zgodnie z umową nr (...) - wynagrodzenie dodatkowe, końcowe rozliczenie”.

W połowie 2026 r. Zleceniodawczyni, po zapoznaniu się z kilkoma interpretacjami podatkowymi zwróciła się do Wnioskodawczyni z zapytaniem, czy prawidłowe było zwiększenie wynagrodzenia o jakim mowa § 4 ust. 1 lit. d o kwotę podatku VAT w sytuacji, gdy stanowiło ono premię za wygranie sprawy i nie było powiązane z wyświadczeniem przez Wnioskodawczynię żadnej usługi.

Pytanie

Czy wynagrodzenie, o jakim mowa w § 4 ust. 1 lit d. umowy nr (...) o świadczenie usług prawnych z 23 lipca 2018 r. podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług (VAT)?

Pani stanowisko w sprawie

W ocenie Wnioskodawczyni, wynagrodzenie o jakim mowa w § 4 ust. 1 lit d. umowy nr (...) o świadczenie usług prawnych z 23 lipca 2018 r. nie podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług (VAT).

Zgodnie bowiem z art. 5 ust. 1 pkt 1) ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (dalej: ustawa VAT) opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zwanym dalej „podatkiem”, podlegają: odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

Z kolei w myśl art. 8 ust. 1 ustawy o VAT, przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7, w tym również:

1) przeniesienie praw do wartości niematerialnych i prawnych, bez względu na formę, w jakiej dokonano czynności prawnej;

2) zobowiązanie do powstrzymania się od dokonania czynności lub do tolerowania czynności lub sytuacji;

3) świadczenie usług zgodnie z nakazem organu władzy publicznej lub podmiotu działającego w jego imieniu lub nakazem wynikającym z mocy prawa.

W ocenie Wnioskodawczyni, wynagrodzenie w kwocie 10 % netto powiększonej o należny w dacie wystawienia faktury podatek VAT, liczony od należności głównej będącej przedmiotem sporu, co do której Sąd prawomocnie oddali powództwo podmiotu X (dane zanonimizowane z uwagi na wiążącą Wnioskodawczynię tajemnicę adwokacką) lub co do której na skutek ugody roszczenie podmiotu X (dane zanonimizowane z uwagi na wiążącą Wnioskodawczynię tajemnicę adwokacką) zostanie ograniczone względem żądania pierwotnego, nie podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, nie stanowi bowiem wynagrodzenia za wyświadczenie jakiekolwiek usługi.

Przez świadczenie usługi należy rozumieć działanie aktywne wykonane na rzecz innego podmiotu. Takim aktywnym działaniem było świadczenie usług prawnych: przez Sądem I instancji, przed Sądem II Instancji oraz przez Sądem Najwyższym za które strony przewidziały w § 4 ust. 1 lit a. b i c Umowy odrębne wynagrodzenie, które bezspornie podlega opodatkowaniu podatkiem VAT, jego ekwiwalentem jest bowiem dostawa Zleceniobiorczyni usługi prawnej. Odmiennie sytuacja ma się z wynagrodzeniem o jakim mowa w § 4 ust. 1 lit d. Umowy. Wynagrodzenie to należało się Wnioskodawczyni wyłącznie w sytuacji, gdyby Sąd wydał prawomocny wyrok oddalający powództwo wytoczone przez podmiot X (dane zanonimizowane z uwagi na wiążącą Wnioskodawczynię tajemnicę adwokacką) przeciwko Zleceniobiorczyni lub na skutek ugody roszczenie podmiotu X (dane zanonimizowane z uwagi na wiążącą Wnioskodawczynię tajemnicę adwokacką) zostałoby ograniczone względem żądania pierwotnego. A zatem warunkowane było wystąpieniem zdarzeń niezależnych od zachowania Wnioskodawczyni. Aby otrzymać to wynagrodzenie Wnioskodawczyni nie była więc zobowiązana do dostarczenia Zleceniobiorczyni jakiejkolwiek usługi, inaczej mówiąc Wnioskodawczyni nie była zobowiązana do żadnego aktywnego działania na rzecz Zleceniodawczyni. Skoro zatem nie doszło w tym zakresie do wyświadczenia usługi, to wynagrodzenie to nie podlega opodatkowaniu podatkiem VAT.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku jest nieprawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z przepisem art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 775 ze zm.), zwanej dalej ustawą:

Na mocy art. 2 pkt 22 ustawy:

W myśl art. 7 ust. 1 ustawy:

W świetle art. 8 ust. 1 ustawy:

Pod pojęciem usługi (świadczenia) należy zatem rozumieć każde zachowanie, na które składać się może zarówno działanie (uczynienie, wykonanie czegoś), jak i zaniechanie (nieczynienie, bądź też tolerowanie, znoszenie określonych stanów rzeczy). Przy ocenie charakteru świadczenia jako usługi należy mieć na względzie, że ustawa zalicza do grona usług każde świadczenie, które nie jest dostawą towarów w myśl art. 7 ustawy. Każde świadczenie niebędące dostawą towarów polegające na działaniu, zaniechaniu lub tolerowaniu czyjegoś zachowania stanowi zatem co do zasady usługę w rozumieniu ustawy, niemniej jednak muszą być przy tym spełnione następujące warunki:

·      w następstwie zobowiązania, w wykonaniu którego usługa jest świadczona, nabywca jest bezpośrednim beneficjentem świadczenia;

·      świadczonej usłudze odpowiada świadczenie wzajemne ze strony nabywcy (wynagrodzenie).

Należy podkreślić, że oba ww. warunki winny być spełnione łącznie, aby świadczenie podlegało jako usługa, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, na podstawie art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy o VAT. Przy czym z treści powołanego wyżej przepisu art. 5 ust. 1 pkt 1 jednoznacznie wynika, że dostawa towarów i świadczenie usług co do zasady podlegają opodatkowaniu VAT wówczas, gdy są wykonywane odpłatnie (z wyjątkiem przypadków ściśle określonych w art. 7 ust. 2 oraz w art. 8 ust. 2 cyt. ustawy).

W dorobku orzecznictwa Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej (np. wyrok z 8 marca 1988 r. w sprawie C-102/86 Apple and Pear Development Council przeciwko Commissioners of Customs and Excise), przyjmuje się, że odpłatność ma miejsce wtedy, gdy istnieje bezpośredni związek pomiędzy dostawą towarów lub świadczeniem usług a otrzymanym wynagrodzeniem, przy czym wynagrodzenie jakkolwiek musi być wyrażone w pieniądzu, to jednak nie musi być w tej formie dokonane. Należy podkreślić, że na gruncie przepisów o podatku od towarów i usług bez znaczenia pozostaje to, czy kwota uzyskanego wynagrodzenia (cena) została skalkulowana tak, że stanowi tylko koszt wytworzenia towaru lub wykonania usługi, czy została powiększona także o zysk sprzedającego.

Skoro przepisy nie określają formy zapłaty za świadczoną usługę, należy uznać, że zobowiązanie usługobiorcy może mieć postać świadczenia nie tylko określonej sumy pieniędzy, ale także świadczenie innej usługi (usługi wzajemnej). Oznacza to, że z danego stosunku prawnego, na podstawie którego wykonywana jest usługa, musi wynikać wyraźna, bezpośrednia korzyść na rzecz świadczącego usługę. Ponadto, aby dana czynność (świadczenie) podlegała opodatkowaniu podatkiem VAT, musi istnieć bezpośredni związek o charakterze przyczynowym pomiędzy świadczoną usługą a świadczeniem wzajemnym. Otrzymana zapłata powinna być konsekwencją wykonania świadczenia.

Odpłatność określana jest przez strony umowy i jeśli strony ustalą zapłatę, wówczas wykonane świadczenie staje się odpłatne. W przypadku istnienia świadczenia wzajemnego otrzymanego przez świadczącego usługę, należy uznać czynności wykonywane w ramach zawartej umowy za odpłatne świadczenie usług określone w art. 8 ust. 1 ustawy, podlegające opodatkowaniu na zasadach ogólnych.

Zatem za czynność podlegającą opodatkowaniu VAT uważane mogą być takie sytuacje, w których:

• istnieje związek prawny między dostawcą i odbiorcą bądź między usługodawcą i usługobiorcą, w ramach którego następuje świadczenie wzajemne,
• wynagrodzenie otrzymane przez dostawcę/usługodawcę stanowi wartość faktycznie przekazaną w zamian za dokonywane dostawy bądź świadczone usługi na rzecz odbiorcy,
• istnieje bezpośrednia i jasno zindywidualizowana korzyść po stronie dostawcy towaru lub usługi,
• odpłatność za otrzymane świadczenie (towar lub usługę) pozostaje w bezpośrednim związku z czynnością, która miałaby być opodatkowana tym podatkiem,
• istnieje możliwość wyrażenia w pieniądzu wartości tego świadczenia wzajemnego.

Zakres opodatkowania podatkiem VAT wyznacza nie tylko czynnik przedmiotowy – opodatkowaniu podlega odpłatna dostawa towarów lub odpłatne świadczenie usług, ale także czynnik podmiotowy – czynności muszą być wykonywane przez podatnika.

Stosownie do treści art. 15 ust. 1 ustawy o VAT:

Zgodnie z ust. 2 powołanego artykułu:

Z opisu sprawy wynika, prowadzi Pani działalność gospodarczą polegającą na świadczeniu usług prawnych, w ramach indywidualnej kancelarii adwokackiej. Z tytułu tej działalności jest Pani czynnym podatnikiem podatku VAT. 23 lipca 2018 r. zawarła Pani ze Zleceniodawczynią umowę nr (...) o świadczenie usług prawnych, na mocy której Zleceniodawczyni zleciła Pani, a Pani jako Zleceniobiorczyni zobowiązała się do świadczenia na jej rzecz usług prawnych, polegających na reprezentowaniu Zleceniodawczyni w sprawie z powództwa podmiotu X o zapłatę. Zgodnie z § 4 ust. 1 Umowy z tytułu świadczonej pomocy prawnej Zleceniodawczyni zobowiązała się zapłacić na Pani rzecz wynagrodzenie:

a. w kwocie (...) zł netto powiększone o należny w dacie wystawienia faktury podatek VAT – z tytułu świadczenia pomocy prawnej w postępowaniu przed Sądem I instancji,

b. w kwocie (...) zł netto powiększone o należny w dacie wystawienia faktury podatek VAT – z tytułu świadczenia pomocy prawnej w postępowaniu przed Sądem II instancji,

c. w kwocie (...) zł netto powiększone o należny w dacie wystawienia faktury podatek VAT – z tytułu świadczenia pomocy prawnej w postępowaniu przed Sądem Najwyższym,

d. w kwocie 10 % netto powiększonej o należny w dacie wystawienia faktury podatek VAT, liczony od należności głównej będącej przedmiotem sporu, co do której Sąd prawomocnie oddali powództwo podmiotu X lub co do której na skutek ugody roszczenie podmiotu X zostanie ograniczone względem żądania pierwotnego.

Zapłata wynagrodzenia, o jakim mowa w § 4 ust. 1 lit. d. miała nastąpić w terminie 7 dni od dnia uprawomocnienia się orzeczenia kończącego postępowanie w sprawie.

Następnie, aneksem z 23 września 2024 r., mając na względzie przebieg postępowania będącego przedmiotem umowy, strony wprowadziły następujące zmiany do umowy:

a. § 4 ust. 1 lit. d na końcu dodano: strony postanawiają nadto, że wynagrodzenie będzie płatne w całości w walucie polskiej przy zastosowaniu kursu średniego NBP z dnia, w którym orzeczenie kończące sprawę stało się prawomocne, a w wypadku wniesienia skargi kasacyjnej kurs z dnia, w którym Sąd Najwyższy wyda orzeczenie definitywnie kończące postępowanie główne w sprawie.

b. § 4 ust. 5 umowy otrzymał brzmienie: „Zapłata wynagrodzenia o jakim mowa w § 4 ust. 1 lit. d. kropkę zastąpiono przecinkiem i dodano: , a gdy z uwagi na przebieg postępowania konieczne będzie podjęcie dalszych czynności, nie później niż w terminie 7 dni od daty ostatniej czynności.”

c. § 5 ust. 1 na końcu dodano: W sytuacji gdy z uwagi na przebieg postępowania konieczne będzie podjęcie w sprawie dalszych czynności mających na celu jej definitywne zakończenie i wykonanie zapadłych orzeczeń, niniejsza umowa obowiązuje do czasu ich realizacji.”

Pozostałe postanowienia umowy nie uległy zmianie. Powództwo podmiotu X zostało prawomocnie oddalone, a skarga kasacyjna nie została przyjęta do rozpoznania. Jednocześnie w sprawie zachodziła konieczność podjęcia dalszych czynności procesowych. Tytułem wynagrodzenia Zleceniodawczyni zapłaciła Pani wynagrodzenia: z tytułu świadczenia pomocy prawnej w postępowaniu przed Sądem I instancji, z tytułu świadczenia pomocy prawnej w postępowaniu przed Sądem II instancji oraz z tytułu świadczenia pomocy prawnej w postępowaniu przed Sądem Najwyższym (§ 4 ust. 1 lit. a-c), a także w związku ze spełnieniem się warunku – wynagrodzenie, o jakim mowa w § 4 ust. 1 lit d., gdzie wystawiła Pani faktury z wykazanym na nich podatkiem VAT.

Pani wątpliwości dotyczą ustalenia, czy otrzymana kwota wynagrodzenia, o której mowa w § 4 ust. 1 lit d. umowy, stanowiącego premię za wygranie sprawy, stanowi wynagrodzenie za odpłatne świadczenie usług podlegające opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.

Odnosząc się do Pani wątpliwości należy wskazać, że dla oceny skutków podatkowych otrzymanej przez Panią kwoty zasadnicze znaczenie ma ustalenie, czy stanowi ona wynagrodzenie za odpłatne świadczenie usług w rozumieniu art. 8 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług, czy też ma charakter pozostający poza zakresem opodatkowania tym podatkiem.

Jak wynika z utrwalonego orzecznictwa Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej, dane świadczenie podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, jeżeli pomiędzy stronami istnieje stosunek prawny, w ramach którego dochodzi do wymiany świadczeń wzajemnych, a otrzymane wynagrodzenie stanowi rzeczywisty ekwiwalent świadczenia wykonywanego na rzecz drugiej strony.

W analizowanej sprawie nie można zgodzić się z Panią, że kwota określona procentowo w umowie wskazana w § 4 ust. 1 lit. d., nie stanowi zapłaty za świadczenie usług w rozumieniu art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy w zw. z art. 8 ust. 1 ustawy. O charakterze danego świadczenia na gruncie podatku od towarów i usług nie decyduje bowiem nazwa przyjęta przez strony umowy, lecz rzeczywista treść ekonomiczna oraz charakter istniejącego pomiędzy stronami stosunku prawnego.

W przedstawionym we stanie faktycznym, mamy do czynienia ze świadczeniem usługi, gdyż Zleceniodawczyni wypłacając Pani część wynagrodzenia wskazanego w § 4 ust. 1 lit. d. zawartej umowy (premię za wygranie sprawy) wypłaciła to wynagrodzenie na Pani rzecz w związku ze spełnieniem się warunku w nim wskazanym. Należy zwrócić tu uwagę na fakt, że w przypadku opisanym we wniosku możemy wskazać konkretnego beneficjenta tej usługi – Zleceniodawczynię, która na podstawie zawartej z Panią dwustronnej umowy, zobowiązała się do wypłacenia konkretnie określonego wynagrodzenia za konkretne zdarzenie określone w umowie – jakim jest wygranie przez Panią sprawy i korzystny dla Zleceniodawczyni wynik postępowania sądowego. Występuje zatem bezpośredni związek między korzyścią materialną uzyskaną przez Zleceniodawczynię a działaniem Pani, jako osoby reprezentującej Zleceniodawczynię w postępowaniu, które do tej korzyści doprowadziło.

Istotnym jest także w niniejszej sytuacji fakt istnienia dwustronnego porozumienia wiążącego strony stosunku prawnego (tj. zgodnego oświadczenia stron umowy dotyczącego konieczności zapłaty wynagrodzenia (określonego procentowo od kwoty należności głównej będącej przedmiotem sporu) w razie uzyskania korzystnego dla Zleceniodawczyni rozstrzygnięcia, w wyniku którego Sąd prawomocnie oddali powództwo podmiotu X lub na skutek ugody roszczenie podmiotu X zostanie ograniczone względem żądania pierwotnego), nie jest natomiast rezultatem jednostronnego niewywiązywania się lub nienależytego wywiązania się przez stronę z ciążących na niej obowiązków.

Wynagrodzenie wynikające z łączącej strony umowy należy traktować jako zapłatę za świadczenie usług podlegające opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Spełniona bowiem została przesłanka istnienia związku pomiędzy wypłatą należności a otrzymaniem świadczenia wzajemnego, co jest warunkiem koniecznym do uznania, że wypłata tej kwoty stanowi wynagrodzenie za czynności podlegające opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.

Wobec tego otrzymane przez Panią, jako czynnego podatnika podatku VAT, wynagrodzenie warunkowe wskazane w § 4 ust. 1 lit. d. umowy stanowi zapłatę za świadczenie usług, o których mowa w art. 8 ust. 1 ustawy, podlegające opodatkowaniu VAT na podstawie art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy.

Pani stanowisko jest nieprawidłowe.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pani przedstawiła i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.

Jestem ściśle związany przedstawionym we wniosku opisem stanu faktycznego. Ponosi Pani ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu sprawy. Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, o ile rzeczywisty opis sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem sprawy podanym przez Panią w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, wydana interpretacja traci swą aktualność.

Jednocześnie podkreślam, że niniejsza interpretacja została wydana na podstawie przedstawionego we wniosku opisu sprawy co oznacza, że w przypadku gdy w toku postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, kontroli celno-skarbowej zostanie określony odmienny stan sprawy, interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków prawnych.

Ponadto, stosownie do art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej:

W przedmiotowej sprawie powyższa interpretacja indywidualna wywiera zatem skutek prawny wyłącznie dla Pani.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

• Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz.U. z 2026 r. poz. 622 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pani sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pani do interpretacji.
• Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

• Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w (…). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

• w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
• w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.