Interpretacja indywidualna
– stanowisko nieprawidłowe

Szanowni Państwo,

stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego zdarzenia przyszłego w podatku od towarów i usług jest nieprawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

1 lipca 2026 r. wpłynął Państwa wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej, który dotyczy ustalenia momentu powstania obowiązku podatkowego z tytułu sprzedaży samochodów. Uzupełnili go Państwo pismem z 4 września 2026 r. (wpływ 4 września 2026 r.) - w odpowiedzi na wezwanie. Treść wniosku jest następująca:

Opis zdarzenia przyszłego

Wnioskodawca (dalej: „Spółka”) w ramach prowadzonej działalności gospodarczej zajmuje się sprzedażą pojazdów samochodowych za pośrednictwem salonów samochodowych jak również wynajmem samochodów oraz ich serwisem. Spółka od 1 stycznia 2022 r. jest opodatkowana CIT w ramach tzw. systemu estońskiego. Specyfika prowadzonej przez Spółkę działalności polega na tym, że przy sprzedaży samochodów to co do zasady, aby klient mógł odebrać pojazd samochodowy, to musi nastąpić zapłata ceny.

Przebieg procesu sprzedaży samochodu:

‒    Klient jako Kupujący zawiera w salonie Spółki umowę sprzedaży samochodu i wpłaca zaliczkę (Spółka wystawia odpowiednio fakturę zaliczkową oraz zamawia odpowiedni samochód u importera lub przygotowuje do procesowania pojazd ze stoku);

‒    W transakcjach ze stałymi, sprawdzonymi Klientami Spółka przy zamówieniu pojazdu przez Klienta nie pobiera żadnej zaliczki i zamawia odpowiedni samochód u importera lub przygotowuje do procesowania pojazd ze stoku;

‒    Po dostarczeniu samochodu do magazynu Spółki Klient zostaje o tym zawiadomiony (telefonicznie lub mailowo, sporadycznie w formie pisma wysłanego pocztą),

‒    Poinformowanie Klienta o gotowości pojazdu do odbioru jest podstawą do wystawienia dokumentu sprzedaży czyli faktury wraz z „Zawiadomieniem o postawieniu pojazdu do dyspozycji”; zgodnie z treścią umowy sprzedaży od tego dnia Kupujący przejmuje prawo do dysponowania ww. pojazdem jak właściciel (par. 2 ust. 5 wzoru umowy),

‒    dokument „Zawiadomienie o postawieniu pojazdu do dyspozycji”, dokumenty te wraz z homologacją, COC itp. są podstawą rejestracji pojazdu w wydziale komunikacji. Termin płatności faktury jest zależny od warunków zakupowych i z reguły wynosi 7 lub 14 dni. W  dacie wystawienia faktury pojazd na podstawie dokumentu DWZ jest zdejmowany z ewidencji magazynowej Spółki i jednocześnie przyjmowany dokumentem DPZ do pozabilansowego magazynu pojazdów obcych, gdzie pojazd czeka na ostateczny odbiór przez Klienta,

‒    w przypadku klientów indywidualnych, którzy dokonają zakupu ze środków własnych albo z kredytu bankowego w udzieleniu którego nie pośredniczy Spółka zawierana jest umowa zastawu samochodu na podstawie której Spółka jak zastawnik przyjmuje samochód w zastaw jako zabezpieczenie długu zastawcy czyli zobowiązania do zapłaty ceny Spółce. Po zapłacie ceny przez klienta umowa zastawu wygasa i klient odbiera samochód o ile w międzyczasie został już przez klienta zarejestrowany we właściwym wydziale komunikacji,

‒    w przypadku klientów korporacyjnych, firm leasingowych oraz wieloletnich klientów realizujących kolejny zakup Spółka odstępuje od umowy zastawu i wówczas odbiór samochodu następuje zaraz po jego rejestracji w wydziale komunikacji. Spółka wystawia faktury, na których data dostawy towaru i data wystawienia faktury są identyczne i zgodne z datą dokumentu „Zawiadomienie o postawieniu do dyspozycji pojazdu”.

Treść dokumentu: „Zawiadomienie o postawieniu do dyspozycji pojazdu

Nabywca:…..Adres:....NIP:....

Uprzejmie zawiadamiam, że pojazd…..model:.... o numerach: Nr rejestracyjny: Nr nadwozia:.... zostaje postawiony w dniu dzisiejszym tj. 28 lutego 2025 do Państwa dyspozycji. W związku z postawieniem do Państwa dyspozycji ww. pojazdu wystawiamy na Państwa fakturę VAT na przedmiotowe auto.

„pieczątka i podpis osoby wystawiającej”.

Przykład:

28 lutego 2025 r. Spółka wystawia fakturę (z 14-dniowym terminem płatności) wraz z „Zawiadomieniem o postawieniu pojazdu do dyspozycji” i przekazuje dokumenty tego samego dnia klientowi. W dniu 28 lutego 2025 r. Spółka wystawia dokument DPZ i auto czeka w magazynie pojazdów obcych na ostateczny odbiór przez nabywcę, który teoretycznie nastąpi dnia 7 marca 2025 r. lub później, po dokonaniu formalności związanych m.in. z rejestracją pojazdu, doposażeniem i dokonaniem zapłaty za ww. auto. 

Pytanie

Czy obowiązek podatkowy w VAT w przypadku sprzedaży samochodu zgodnie z opisem przedstawionym w stanie faktycznym będzie powstawał w momencie wystawienia „Zawiadomienia o postawieniu pojazdu do dyspozycji” oraz faktury VAT sprzedaży zarówno w sytuacji, gdy Spółka zawiera z klientem umowę zastawu, jak i wówczas, gdy takiej umowy nie zawiera?

Państwa stanowisko w sprawie

Regulacje dotyczące momentu powstania obowiązku podatkowego w podatku od towarów i usług zawiera przepis art. 19a znowelizowanej ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j.: Dz. U. z 2024 r. poz. 361 ze zm.) [dalej ustawa VAT].

Zgodnie z ogólną zasadą, zawartą w art. 19a ust. 1 ustawy VAT, obowiązek podatkowy powstaje z chwilą dokonania dostawy towarów lub wykonania usługi, z zastrzeżeniem ust. 1a, 1b, 5 i 7-11, art. 14 ust. 6, art. 20, art. 21 ust. 1 i art. 138f.

Z treści art. 7 ust. 1 powołanej ustawy wynika, że przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (...). Towarami - w myśl art. 2 pkt 6 powołanej ustawy - są rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii. Przez sprzedaż z kolei rozumie się odpłatną dostawę towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju, eksport towarów oraz wewnątrzwspólnotową dostawę towarów - art. 2 pkt 22 ustawy.

Generalna zasada wynikająca z brzmienia powołanego art. 19a ust. 1 ustawy wskazuje, że obowiązek podatkowy powstaje z chwilą dokonania dostawy towarów lub wykonania usługi. Zgodnie z tą regulacją podatek staje się wymagalny w miesiącu dokonania dostawy towaru lub wykonania usługi i, co do zasady, zostanie rozliczony za ten okres rozliczeniowy.

Regulacja art. 19a ust. 1 jest zgodna z art. 63 Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej - (Dz. Urz. UE.L. Nr 347 str. 1 ze zm.), który mówi, że zdarzenie powodujące powstanie obowiązku podatkowego ma miejsce, a VAT staje się wymagalny w momencie dostarczenia towarów lub wykonania usług.

Biorąc pod uwagę powołane przepisy prawa podatkowego w kontekście wskazanego opisu sprawy stwierdzić należy, że w przypadku dostawy samochodów, obowiązek podatkowy powstaje zgodnie z zasadą ogólną wynikającą z art. 19a ust. 1 ustawy VAT. W ustawie brak jest szczególnego przepisu odnoszącego się do momentu powstania obowiązku podatkowego dla tego typu dostaw.

Należy wskazać, że dostawa towarów, o której mowa w art. 7 ust. 1 ustawy, rozumiana jest przez ustawodawcę, jako przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel. W określeniu „jak właściciel” zawiera się możliwość uznania za dostawę faktycznego przeniesienia władztwa nad rzeczą. W rozumieniu ustawy „dostawa” oznacza wszelkiego rodzaju rozporządzanie towarem (sprzedaż, zamiana, darowizna, oraz każdą inną transakcję, która w aspekcie ekonomicznym będzie prowadziła do podobnego rezultatu).

Co należy rozumieć przez „przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel” określił Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej w sprawie C-320/88. W orzeczeniu tym stwierdza się, że dla uznania danej czynności za opodatkowaną dostawę towarów, nie ma znaczenia to, czy dochodzi do przeniesienia własności według prawa właściwego dla danego kraju. Regulacja ta ma zastosowanie do każdego przeniesienia prawa do rozporządzania towarem na inny podmiot, które to przeniesienie skutkuje tym, że strona ta uzyskuje de facto możliwość korzystania z rzeczy tak jak właściciel, nawet jeżeli nie wiąże się to z przeniesieniem własności. W tym orzeczeniu, odnosząc się do dostawy towarów, Trybunał posłużył się terminem przeniesienia „własności w sensie ekonomicznym”, podkreślając tym samym uniezależnienie opodatkowania od przeniesienia własności towarów. Oznacza to więc, że na gruncie przedmiotowego przepisu kluczowym elementem jest przeniesienie, w istocie rzeczy, praktycznej kontroli nad rzeczą i możliwości dysponowania nią.

Innymi słowy pojęcie „przeniesienie prawa do rozporządzania jak właściciel” dotyczy tego rodzaju czynności, która daje otrzymującemu towar prawo do postępowania z nim jak właściciel. Chodzi tutaj przede wszystkim o możliwość faktycznego dysponowania rzeczą, a nie rozporządzania nią w sensie prawnym. Istotą dostawy towarów nie jest bowiem przeniesienie prawa własności, zatem zwrotu „prawo do rozporządzania jak właściciel” nie można interpretować jako „prawa własności”. Idąc dalej należy wskazać, że czynności przejścia własności ekonomicznej nie musi towarzyszyć przejście własności w sensie prawnym, bowiem „dostawa towarów” nie ogranicza się wyłącznie do prawa własności rzeczy.

Jednocześnie należy podkreślić, że dla celów powstania obowiązku podatkowego dokonanie czynności następuje z chwilą jej faktycznego dokonania, za wyjątkiem przypadków, w których przepisy ustawy określają wprost ten moment. W konsekwencji postanowienia umów cywilnoprawnych o uznaniu dostawy towarów za dokonaną pozostają bez znaczenia dla celów powstania obowiązku podatkowego, mogą pełnić jedynie funkcję pomocniczą w przypadku zaistnienia wątpliwości.

Na podstawie art. 106a ustawy VAT, przepisy niniejszego rozdziału stosuje się do:

1) sprzedaży, z wyjątkiem:

a) przypadków, o których mowa w art. 17 ust. 1 pkt 4 i 5 oraz ust. 1a, w których usługodawca lub dokonujący dostawy towarów nie rozlicza podatku należnego i faktura dokumentująca te transakcje nie jest wystawiana przez usługobiorcę lub nabywcę towarów w imieniu i na rzecz usługodawcy lub dokonującego dostawy towarów,

b) czynności rozliczanych w procedurach szczególnych, o których mowa w dziale XII w rozdziałach 6a, 7 i 9, dla których państwem członkowskim identyfikacji w rozumieniu przepisów tych rozdziałów jest państwo członkowskie inne niż Rzeczpospolita Polska;

2) dostawy towarów i świadczenia usług dokonywanych przez podatnika posiadającego na terytorium kraju siedzibę działalności gospodarczej lub stałe miejsce prowadzenia działalności gospodarczej, z którego dokonywane są te czynności, a w przypadku braku na terytorium kraju siedziby działalności gospodarczej oraz stałego miejsca prowadzenia działalności gospodarczej - posiadającego na terytorium kraju stałe miejsce zamieszkania albo zwykłe miejsce pobytu, z którego dokonywane są te czynności, w przypadku gdy miejscem świadczenia jest terytorium:

a) państwa członkowskiego inne niż terytorium kraju, a osobą zobowiązaną do zapłaty podatku od wartości dodanej jest nabywca towaru lub usługobiorca i faktura dokumentująca te czynności nie jest wystawiana przez tego nabywcę lub usługobiorcę w imieniu i na rzecz podatnika,

b) państwa trzeciego;

3) dostawy towarów i świadczenia usług rozliczanych w procedurach szczególnych, o których mowa w dziale XII w rozdziałach 6a i 7, przez podatników zidentyfikowanych na potrzeby tych procedur, dla których państwem członkowskim identyfikacji w rozumieniu przepisów tych rozdziałów jest Rzeczpospolita Polska;

4) sprzedaży na odległość towarów importowanych, rozliczanej w procedurze szczególnej, o której mowa w dziale XII w rozdziale 9, przez podatników zidentyfikowanych na potrzeby tej procedury, dla których państwem członkowskim identyfikacji w rozumieniu przepisów tego rozdziału jest Rzeczpospolita Polska.

Stosownie do art. 106b ust. 1 ustawy VAT podatnik jest obowiązany wystawić fakturę dokumentującą:

1) sprzedaż, a także dostawę towarów i świadczenie usług, o których mowa w art. 106a pkt 2, dokonywane przez niego na rzecz innego podatnika podatku, podatku od wartości dodanej lub podatku o podobnym charakterze lub na rzecz osoby prawnej niebędącej podatnikiem;

2) wewnątrzwspólnotową sprzedaż towarów na odległość, chyba że podatnik korzysta z procedury szczególnej, o której mowa w dziale XII w rozdziale 6a;

3) wewnątrzwspólnotową dostawę towarów na rzecz podmiotu innego niż wskazany w pkt 1;

4) otrzymanie przez niego całości lub części zapłaty przed dokonaniem czynności, o których mowa w pkt 1 i 2, z wyjątkiem przypadku, gdy zapłata dotyczy:

a) wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów,

b) czynności, dla których obowiązek podatkowy powstaje zgodnie z art. 19a ust. 5 pkt 4,

c) dostaw towarów, dla których obowiązek podatkowy powstaje zgodnie z art. 19a ust. 1b;

W świetle art. 106i ust. 1 ustawy, fakturę wystawia się nie później niż 15. dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym dokonano dostawy towaru lub wykonano usługę, z zastrzeżeniem ust. 2-9. Jednocześnie w ust. 7 ww. artykułu postanowiono, że faktury nie mogą być wystawione wcześniej niż 60. dnia przed:

‒    dokonaniem dostawy towaru lub wykonaniem usługi;

‒    otrzymaniem, przed dokonaniem dostawy towaru lub wykonaniem usługi, całości lub części zapłaty.

Powyższe oznacza, że przepisy ustawy o podatku od towarów i usług nie sprzeciwiają się wystawieniu faktury przed dokonaniem dostawy towaru lub wykonaniem usługi oraz otrzymaniem zapłaty (całości lub części).

Należy mieć jednakże na względzie, że wystawienie faktury nie może nastąpić wcześniej niż 60 dni przed ww. czynnościami.

Odnosząc się do powyższych rozważań wskazać należy, że z konstrukcji podatku od towarów i usług wynika, że podatnik, który wykonuje czynności podlegające opodatkowaniu podatkiem VAT, zobowiązany jest opodatkować daną czynność w momencie powstania obowiązku podatkowego. Powołany przepis art. 19a ust. 1 ustawy VAT formułuje zasadę ogólną, zgodnie z którą obowiązek podatkowy powstaje z chwilą dokonania dostawy towaru bądź wykonania usługi, co oznacza, że podatek staje się wymagalny w rozliczeniu za okres, w którym dokonana została dostawa towarów bądź świadczenie usług i powinien być rozliczony za ten okres.

Wystawienie faktury potwierdzającej zawarcie umowy sprzedaży towarów oraz otrzymanie „Zawiadomienia o postawieniu pojazdu do dyspozycji” należy rozumieć jako przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel w rozumieniu art. 7 ust. 1 ustawy. Potwierdza to także treść umowy sprzedaży, zgodnie z którą od tego dnia Kupujący przejmuje prawo do dysponowania ww. pojazdem jak właściciel (par. 2 ust. 5 wzoru umowy).

W konsekwencji, obowiązek podatkowy z tytułu ww. sprzedaży będzie powstawał z dniem postawienia go do jego dyspozycji, który będzie tożsamy z datą wystawienia faktury zarówno w sytuacji, gdy Spółka zawiera z klientem umowę zastawu jak i wówczas, gdy takiej umowy nie zawiera.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest nieprawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t.j. Dz. U. z 2026 r. poz. 1263), zwanej dalej „ustawą”:

Według art. 2 pkt 22 ustawy:

W myśl art. 7 ust. 1 ustawy:

Przy czym na mocy art. 2 pkt 6 ustawy:

Z treści powołanego wyżej przepisu art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy jednoznacznie wynika, że dostawa towarów i świadczenie usług, co do zasady, podlegają opodatkowaniu podatkiem VAT wówczas, gdy czynności te są wykonywane odpłatnie.

Aby czynność podlegała opodatkowaniu, musi istnieć bezpośredni związek o charakterze przyczynowym pomiędzy jej wykonaniem a otrzymanym świadczeniem wzajemnym. W ten sposób zapłacone kwoty stanowią rzeczywiste wynagrodzenie za wyodrębnioną czynność w ramach stosunku prawnego lub dochodzi do wymiany świadczeń wzajemnych. Otrzymana zapłata powinna być konsekwencją wykonania świadczenia. Wynagrodzenie musi być należne za wykonanie tego świadczenia.

Aby uznać dane świadczenie za odpłatne, musi istnieć stosunek prawny pomiędzy świadczącym usługę a odbiorcą, a w zamian za wykonanie usługi powinno zostać wypłacone wynagrodzenie. Przy czym przepisy ustawy nie określają postaci wynagrodzenia.

Odpłatność oznacza wykonanie czynności (dostawy towarów oraz świadczenia usług) za wynagrodzeniem. W znaczeniu potocznym wynagrodzenie to zapłata za pracę, należność. Natomiast odpłatny to taki, który wymaga zapłacenia, zwrotu kosztów, płatny. Zatem pod pojęciem odpłatności rozumieć należy prawo, aby podmiot sprzedający towar lub świadczący usługę żądał zapłaty ceny lub ekwiwalentu (np. w postaci świadczenia wzajemnego) od nabywcy towaru, odbiorcy usługi lub osoby trzeciej.

W dorobku orzecznictwa Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej (np. wyrok z 8 marca 1988 r. w sprawie C-102/86 Apple and Pear Development Council przeciwko Commissioners of Customs and Excise), przyjmuje się, że odpłatność ma miejsce wtedy, gdy istnieje bezpośredni związek pomiędzy dostawą towarów lub świadczeniem usług a otrzymanym wynagrodzeniem, przy czym wynagrodzenie jakkolwiek musi być wyrażone w pieniądzu, to jednak nie musi być w tej formie dokonane. Należy podkreślić, że na gruncie przepisów o  podatku od towarów i usług bez znaczenia pozostaje to, czy kwota uzyskanego wynagrodzenia (cena) została skalkulowana tak, że stanowi tylko koszt wytworzenia towaru lub wykonania usługi, czy została powiększona także o zysk sprzedającego.

Zatem za czynność podlegającą opodatkowaniu VAT uważane mogą być takie sytuacje, w których:

‒    istnieje związek prawny między dostawcą towaru i jego odbiorcą / między usługodawcą i usługobiorcą, w ramach którego następuje świadczenie wzajemne,

‒    wynagrodzenie otrzymane przez dostawcę / usługodawcę stanowi wartość faktycznie przekazaną w zamian za usługi świadczone na rzecz odbiorcy towaru / usługobiorcy,

‒    istnieje bezpośrednia i jasno zindywidualizowana korzyść po stronie dostawcy towaru lub usługi,

‒    odpłatność za otrzymane świadczenie (towar lub usługę) pozostaje w bezpośrednim związku z czynnością, która miałaby być opodatkowana tym podatkiem,

‒    istnieje możliwość wyrażenia w pieniądzu wartości tego świadczenia wzajemnego.

Wobec powyższego, dostawa towarów lub świadczenie usług podlegają opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług wtedy, gdy są wykonane odpłatnie, oraz gdy pomiędzy dostawcą towaru lub świadczącym usługę i ich beneficjentem (odbiorcą) istnieje jawny lub dorozumiany stosunek prawny (umowa), w ramach którego spełniane są świadczenia wzajemne.

Wskazać należy, że nie każda jednak czynność stanowiąca dostawę towarów lub świadczenie usługi w rozumieniu art. 7 ust. 1 oraz art. 8 ust. 1 ustawy podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Aby dana czynność podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, musi być wykonana przez podatnika.

Na mocy art. 15 ust. 1 ustawy,

Zgodnie z art. 15 ust. 2 ustawy,

Jak wynika z opisu sprawy, w ramach prowadzonej działalności gospodarczej zajmują się Państwo sprzedażą pojazdów samochodowych za pośrednictwem salonów samochodowych jak również wynajmem samochodów oraz ich serwisem. Specyfika prowadzonej przez Państwa działalności polega na tym, że przy sprzedaży samochodów, co do zasady aby klient mógł odebrać pojazd samochodowy, to musi nastąpić zapłata ceny.

W związku z tym opisali Państwo przebieg procesu sprzedaży samochodu:

‒    Klient jako Kupujący zawiera w Państwa salonie umowę sprzedaży samochodu i wpłaca zaliczkę (Państwo wystawiają odpowiednio fakturę zaliczkową oraz zamawiają odpowiedni samochód u importera lub przygotowują do procesowania pojazd ze stoku);

‒    W transakcjach ze stałymi, sprawdzonymi Klientami przy zamówieniu pojazdu przez Klienta nie pobierają Państwo żadnej zaliczki i zamawiają odpowiedni samochód u importera lub przygotowują do procesowania pojazd ze stoku;

‒    Po dostarczeniu samochodu do Państwa magazynu Klient zostaje o tym zawiadomiony (telefonicznie lub mailowo, sporadycznie w formie pisma wysłanego pocztą),

‒    Poinformowanie Klienta o gotowości pojazdu do odbioru jest podstawą do wystawienia dokumentu sprzedaży czyli faktury wraz z „Zawiadomieniem o postawieniu pojazdu do dyspozycji”; zgodnie z treścią umowy sprzedaży od tego dnia Kupujący przejmuje prawo do dysponowania ww. pojazdem jak właściciel,

‒    dokument „Zawiadomienie o postawieniu pojazdu do dyspozycji”, dokumenty te wraz z homologacją, COC itp. są podstawą rejestracji pojazdu w wydziale komunikacji. Termin płatności faktury jest zależny od warunków zakupowych i z reguły wynosi 7 lub 14 dni. W  dacie wystawienia faktury pojazd na podstawie dokumentu DWZ jest zdejmowany z Państwa ewidencji magazynowej i jednocześnie przyjmowany dokumentem DPZ do pozabilansowego magazynu pojazdów obcych, gdzie pojazd czeka na ostateczny odbiór przez Klienta,

‒    w przypadku klientów indywidualnych, którzy dokonają zakupu ze środków własnych albo z kredytu bankowego, w udzieleniu którego Państwo nie pośredniczą, zawierana jest umowa zastawu samochodu, na podstawie której Państwo jak zastawnik przyjmują samochód w zastaw jako zabezpieczenie długu zastawcy czyli zobowiązania do zapłaty ceny Spółce. Po zapłacie ceny przez klienta umowa zastawu wygasa i klient odbiera samochód, o ile w międzyczasie został już przez klienta zarejestrowany w właściwym wydziale komunikacji,

‒    w przypadku klientów korporacyjnych, firm leasingowych oraz wieloletnich klientów realizujących kolejny zakup odstępują Państwo od umowy zastawu i wówczas odbiór samochodu następuje zaraz po jego rejestracji w wydziale komunikacji. Wystawiają Państwo faktury, na których data dostawy towaru i data wystawienia faktury są identyczne i zgodne z datą dokumentu „Zawiadomienie o postawieniu do dyspozycji pojazdu”.

Państwa wątpliwości dotyczą tego, czy obowiązek podatkowy w VAT w przypadku sprzedaży samochodu, zgodnie z opisem przedstawionym w stanie faktycznym, będzie powstawał w momencie wystawienia „Zawiadomienia o postawieniu pojazdu do dyspozycji” oraz faktury VAT sprzedaży zarówno w sytuacji, gdy Spółka zawiera z klientem umowę zastawu, jak i wówczas, gdy takiej umowy nie zawiera.

Zgodnie z zasadą ogólną zawartą w art. 19a ust. 1 ustawy:

Z konstrukcji podatku od towarów i usług wynika, że podatnik, który wykonuje czynności podlegające opodatkowaniu podatkiem VAT, zobowiązany jest opodatkować daną czynność w momencie powstania obowiązku podatkowego. Powyższy przepis formułuje zasadę ogólną, zgodnie z którą, obowiązek podatkowy powstaje z chwilą dokonania dostawy towaru bądź wykonania usługi, co oznacza, że podatek staje się wymagalny w rozliczeniu za okres, w  którym dokonana została dostawa towarów bądź świadczenie usług i powinien być rozliczony za ten okres.

Jak stanowi art. 19a ust. 8 ustawy

Jeżeli więc przed dokonaniem dostawy towaru lub wykonaniem usługi otrzymano całość lub część zapłaty, w szczególności: przedpłatę, zaliczkę, zadatek, ratę, obowiązek podatkowy powstaje z chwilą jej otrzymania w odniesieniu do otrzymanej faktycznie kwoty. Ustawa o podatku od towarów i usług nie zawiera ogólnej definicji wykonania usługi. Ustalenie tego momentu wymaga zatem każdorazowo uwzględnienia charakteru danego świadczenia oraz okoliczności faktycznych związanych z jego realizacją.

Zatem, w myśl cyt. wyżej przepisów art. 19a ust. 1 i ust. 8 ustawy, obowiązek podatkowy z tytułu dostawy towarów powstaje z chwilą dokonania dostawy tych towarów, tj. z chwilą przeniesienia prawa do rozporządzania nimi jak właściciel. Natomiast jeżeli przed dokonaniem dostawy zostanie uiszczona całość lub część należnej zapłaty, obowiązek powstanie z tą chwilą i w części otrzymanej zapłaty.

Stosownie do art. 106b ust. 1 ustawy:

W świetle art. 106i ust. 1 ustawy:

Przy czym w myśl ust. 2 ww. artykułu:

Jednocześnie w ust. 7 ww. artykułu postanowiono, że:

Powyższe oznacza, że przepisy ustawy o podatku od towarów i usług nie sprzeciwiają się wystawieniu faktury przed dokonaniem dostawy towaru lub wykonaniem usługi oraz otrzymaniem zapłaty (całości lub części). Należy mieć jednakże na względzie, że wystawienie faktury nie może nastąpić wcześniej niż 60 dni przed ww. czynnościami.

Jak wynika z cytowanych wyżej przepisów, w przypadku dostawy samochodów obowiązek podatkowy powstaje zgodnie z zasadą ogólną wynikającą z art. 19a ust. 1 ustawy. W ustawie brak jest szczególnego przepisu odnoszącego się do momentu powstania obowiązku podatkowego w tym zakresie. Oznacza to, że obowiązek podatkowy z tytułu dostawy samochodów powstaje z chwilą dokonania ich dostawy, czyli zgodnie z definicją zawartą w art. 7 ust. 1 ustawy – z chwilą przeniesienia prawa do rozporządzania samochodem jak właściciel.

Jak wskazał TSUE w sprawie C-320/88 Shipping and Forwarding Safe BV, pojęcie dostawy obejmuje przeniesienie faktycznego władztwa ekonomicznego nad rzeczą, umożliwiającego nabywcy dysponowanie nią jak właściciel.

Na podstawie art. 14 ust. 1 Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE L z 2006 r. nr 347/1):

Z brzmienia tego przepisu Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej wynosi, że pojęcie dostawy towaru nie odnosi się do przeniesienia własności w formach przewidzianych w prawie krajowym, lecz obejmuje każdą czynność polegającą na przeniesieniu dobra materialnego przez stronę, która przyznaje drugiej stronie prawo do faktycznego rozporządzania nim, jak gdyby była właścicielem tego dobra. Jak wskazał TSUE – cel szóstej dyrektywy mógłby zostać zagrożony, gdyby stwierdzenie dostawy towaru, która jest jedną z czynności podlegających opodatkowaniu, zależało od spełnienia warunków zmieniających się w zależności od prawa cywilnego danego państwa członkowskiego. (wyroki w sprawie C- 20/88 Shipping and Forwarding Enterprise Safe, pkt 7 i 8; w sprawie C-291/92 Armbrecht, pkt 13 i 14; w sprawie C-185/01 Auto Lease Holland, pkt 32 i 33, w sprawie C-25/03 HE, pkt 64).

O tym, czy doszło do dostawy, decydują rzeczywiste okoliczności danej transakcji. Nie każde uzyskanie przez nabywcę określonych uprawnień dotyczących towaru oznacza jeszcze przeniesienie prawa do rozporządzania nim jak właściciel.

Aby zatem wyjaśnić Państwa wątpliwości należy ustalić, w którym momencie dochodzi do przeniesienia prawa do rozporządzania towarem (samochodem) jak właściciel.

Z opisu sprawy wynika, że po dostarczeniu samochodu do Państwa magazynku, Klient zostaje o tym zawiadomiony. Poinformowanie tego Klienta o gotowości pojazdu do odbioru jest podstawą do wystawienia faktury wraz z „Zawiadomieniem o postawieniu pojazdu do dyspozycji”. W dacie wystawienia faktury pojazd jest zdejmowany z ewidencji magazynowej Spółki i przyjmowany do pozabilansowego magazynu pojazdów obcych, gdzie czeka na ostateczny odbiór przez Klienta.

Przy czym w przypadku klientów indywidualnych, którzy dokonają zakupu ze środków własnych albo z kredytu bankowego, w udzieleniu którego Państwo nie pośredniczą, zawierana jest umowa zastawu samochodu, na podstawie której jak zastawnik przyjmują Państwo samochód w zastaw jako zabezpieczenie długu zastawcy, czyli zobowiązania do zapłaty Państwu ceny. Po zapłacie ceny przez klienta umowa zastawu wygasa i klient odbiera samochód o ile w międzyczasie został już przez klienta zarejestrowany we właściwym wydziale komunikacji. Natomiast w przypadku klientów korporacyjnych, firm leasingowych oraz wieloletnich klientów realizujących kolejny zakup, odstępują Państwo od umowy zastawu i wówczas odbiór samochodu następuje zaraz po jego rejestracji w wydziale komunikacji.

W obu przypadkach zatem samochód nadal pozostaje w Państwa posiadaniu, a wydanie pojazdu nastąpi dopiero po: zapłacie ceny i rejestracji pojazdu w wydziale komunikacji, bądź samej rejestracji w wydziale komunikacji (w zależności od ww. przypadku). Do chwili wydania pojazdu zachowują więc Państwo faktyczne władztwo nad samochodem. Wprawdzie przekazanie faktury umożliwia nabywcy dokonanie rejestracji pojazdu, jednak powyższe nie oznacza jeszcze, że nabywca uzyskał możliwość faktycznego dysponowania samochodem. Przepisy Prawa o ruchu drogowym regulują przesłanki dopuszczenia pojazdu do ruchu i określają dokumenty wymagane przy jego rejestracji. Nie przesądzają natomiast momentu dokonania dostawy dla potrzeb podatku od towarów i usług. W konsekwencji samo przekazanie faktury umożliwiającej rejestrację pojazdu nie przesądza jeszcze o dokonaniu dostawy towarów. Wskazali Państwo, że termin płatności faktury zależy od warunków zakupowych i wynosi 7 lub 14 dni. Wystawienie faktury dokumentuje określone zdarzenie gospodarcze jednak nie powoduje powstania obowiązku podatkowego, jeżeli nie doszło jeszcze do dokonania dostawy ani do otrzymania zapłaty.

Analiza powołanych przepisów w kontekście przedstawionych okoliczności sprawy prowadzi do wniosku, że moment, w którym będzie dochodzić do dostawy towaru, rozumianej jako przeniesienie do rozporządzania towarem jak właściciel, będzie miał miejsce z chwilą przekazania samochodu do dysponowania klientowi.

W konsekwencji, stosownie do art. 19a ust. 1 ustawy, momentem powstania obowiązku podatkowego z tytułu sprzedaży samochodu będzie dzień fizycznego wydania pojazdu nabywcy, ponieważ wówczas samochód zostaje postawiony do dyspozycji klienta i zostaje przeniesione na tego Klienta prawo do rozporządzania samochodem jak właściciel. Przy czym w sytuacji, gdy przed dokonaniem dostawy towaru (rozumianej jak wyżej) zostanie uiszczona całość lub część należnej zapłaty, wówczas zgodnie z art. 19a ust. 8 ww. ustawy, obowiązek podatkowy powstanie z chwilą zapłaty w odniesieniu do otrzymanej kwoty.

W opisie sprawy przywołali Państwo przykład, w którym podali Państwo:

W przedstawionym przykładzie samo wystawienie faktury nie jest wystarczające dla powstania obowiązku podatkowego. Dla powstania obowiązku podatkowego nie jest też wystarczające zawiadomienie o pozostawieniu pojazdu do dyspozycji. Jak wskazano we wskazanym przykładzie, ostateczny odbiór przez nabywcę teoretycznie nastąpi dnia 7 marca 2025 r. lub później, po dokonaniu formalności związanych m.in. z rejestracją pojazdu, doposażeniem i dokonaniem zapłaty za ww. auto.

Zatem w przypadku przykładu wskazanego we wniosku warunek dostawy towarów zostanie definitywnie spełniony  w dniu ostatecznego odbioru pojazdu, czyli 7 marca 2025 r. lub później.

Fakt, że pojazd będzie już czekał w magazynie pojazdów obcych i nabywca będzie mógł dokonać formalności związanych m.in. z rejestracją pojazdu, doposażeniem i dokonaniem zapłaty nie oznacza jeszcze, że powstał już obowiązek podatkowy w VAT z tytułu sprzedaży samochodu.

W konsekwencji, nie można zgodzić się z Państwem, że obowiązek podatkowy w VAT w przypadku sprzedaży samochodu zgodnie z przedstawionym opisem będzie powstawał w momencie wystawienia faktury oraz „Zawiadomienia o postawieniu pojazdu do dyspozycji” oraz zarówno w sytuacji, gdy Spółka zawiera z klientem umowę zastawu jak i wówczas, gdy takiej umowy nie zawiera.

Momentem powstania obowiązku podatkowego z tytułu sprzedaży samochodu będzie, stosownie do art. 19a ust. 1 ustawy, dzień fizycznego wydania pojazdu nabywcy, ponieważ wówczas samochód zostaje postawiony do dyspozycji klienta i zostaje przeniesione na klienta prawo do rozporządzania tym samochodem jak właściciel. W przypadku natomiast, w którym otrzymają Państwo całość lub część zapłaty przed terminem wydania pojazdu, obowiązek podatkowy, zgodnie z art. 19a ust. 8 ustawy o VAT, powstanie z chwilą jej otrzymania, w odniesieniu jedynie do otrzymanej kwoty.

Państwa stanowisko jest nieprawidłowe.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Państwo przedstawili, i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.

Niniejsza interpretacja została wydana na podstawie przedstawionego we wniosku opisu sprawy, co oznacza, że w przypadku, gdy w toku postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, kontroli celno-skarbowej zostanie określony odmienny stan sprawy, interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków prawnych. Organ jest ściśle związany przedstawionym we wniosku opisem stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego. Ponoszą Państwo ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu sprawy. Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego podanym przez Państwa w złożonym wniosku. Ponadto, w sytuacji zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego w opisie sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

‒    Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy
z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 622 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosują się Państwo do interpretacji.

‒    Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

‒    Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w (…). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

‒    w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

‒    w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.