0114-KDIP4-3.4012.413.2026.2.APR

Interpretacja indywidualna - stanowisko prawidłowe

Szanowny Panie,

stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego zdarzenia przyszłego w podatku od towarów i usług jest prawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

29 czerwca 2026 r. wpłynął Pana wniosek z 29 czerwca 2026 r. o wydanie interpretacji indywidualnej, który dotyczy skutków podatkowych sprzedaży nieruchomości w drodze sprzedaży licytacyjnej (w sprawie (...)). Uzupełnił go Pan pismem z 7 sierpnia 2026 r. (wpływ 13 sierpnia 2026 r.) - w odpowiedzi na wezwanie. Treść wniosku jest następująca:

Opis zdarzenia przyszłego

Przedmiotem niniejszej interpretacji jest lokal mieszkalny położony: (...), dla którego Sąd Rejonowy w (...) Wydział Ksiąg Wieczystych prowadzi księgę wieczystą o numerze KW (...), którego sprzedaż ma nastąpić w trybie kodeksu postępowania cywilnego.

Nieruchomość: lokal mieszkalny nr (...) stanowiący odrębną własność (w sensie ustawy o własności lokali, t. j. Dz. U. 2026 poz. 232) wraz z udziałem 54/1000 w prawie własności działki gruntu nr 1 w obrębie (...) w (...) oraz z udziałem 54/1000 w częściach budynku i urządzeń, które nie służą wyłącznie do użytku właścicieli lokali, położony w budynku przy ulicy (...) w (...), gmina (...), powiat (...) został nabyty przez dłużnika w dniu 2 lipca 2024 r. na podstawie umowy sprzedaży Rep. A nr (...). Dłużnik oświadczył, że nabycie nieruchomości nie było opodatkowane podatkiem VAT i nie był takowy od tej czynności odprowadzany.

Nieruchomość jest majątkiem osobistym dłużnika.

Dłużnik oświadczył, że nie przysługiwało mu prawo do odliczenia kwoty podatku naliczonego z tego tytułu.

Wedle informacji organu egzekucyjnego poniesione nakłady na ulepszenie budynku w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym nie przekroczyły 30% wartości początkowej budynku bowiem dłużnik w swoim oświadczeniu wskazał, że dokonał nakładów na zakupioną nieruchomość ale nie przekroczyły one 30% wartości początkowej. Remont był dokonany w latach 2024-2025.

Wobec powyższego stanowiska dłużnika należy stwierdzić, że nie przysługiwało dłużnikowi prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego w związku z poniesionymi wydatkami na ulepszenie budynku

Dłużnik w swoim oświadczeniu nie wskazała daty rozpoczęcia użytkowania nieruchomości jednakże budynek ten wzniesiono w latach 60-tych ubiegłego wieku i wtedy nastąpiło pierwsze zasiedlenie.

Dłużnik oświadczył, że prowadzi działalność gospodarczą od 6 października 1999 r. - pośrednictwo ubezpieczeniowe. Działalność ta jest zarejestrowana pod ww. adresem od 2024 r.

Lokal jest wykorzystywany wyłącznie do celów mieszkaniowych i rejestracyjnych wykonywanej działalności.

Dłużnik oświadczył, że jego działalność (działalność ubezpieczeniowa) ustawowo jest zwolniona z opodatkowania podatkiem VAT na mocy art. 43 ust. 1 pkt 37 ustawy o VAT.

Nabyty lokal usytuowany jest na 1 kondygnacji (parter), składa się z:

• 2 pokoi,
• kuchni,
• przedpokoju,
• łazienki,

o łącznej powierzchni użytkowej 53,30 m². Do lokalu przylega loggia. Mieszkanie bezczynszowe. W budynku brak windy.

Zgodnie z zapisami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego gminy (...) dla obszaru (...), uchwalonego Uchwałą nr (...) Rady Miejskiej w (...) z 28 sierpnia 2007 r., w planie tym nieruchomość z przedmiotowym lokalem posiada przeznaczenie - symbol planu MW - tereny zabudowy mieszkaniowej wielorodzinnej.

Szacowany lokal położony jest w budynku mieszkalnym wielorodzinnym, zlokalizowanym w (...) (gm. (...), powiat (...)), w obszarze wydzielonym przez ulicę (...), (...), (...) oraz (...). Budynek usytuowany w bezpośrednim sąsiedztwie ulicy (...) (droga o średnim natężeniu ruchu ulicznego). Najbliższe sąsiedztwo budynku stanowi zabudowa wielorodzinna o zbliżonej koncepcji architektonicznej i wieku oraz domy jednorodzinne. Możliwość parkowania na parkingu przed budynkiem z przedmiotowym lokalem. Nieruchomość korzystnie usytuowana względem komunikacji:

• bezpośredni dojazd ulicą (...) - nawierzchnia asfaltowa, ulica dwukierunkowa,
• autobusowej, w bezpośrednim sąsiedztwie od nieruchomości przystanki autobusowe przy ulicy (...) - linia nr (...),
• stacja kolejowa „(...)” w odległości 3 km od nieruchomości przy ulicy (...) w (...).

Nieruchomość średnio korzystnie usytuowana względem terenów zieleni.

Wyceniany lokal usytuowany jest w budynku mieszkalnym wielorodzinnym przy ulicy (...). Budynek o wysokości 3 kondygnacji nadziemnych, 1 kondygnacja podziemna. Budynek wzniesiono w latach 60-tych ubiegłego wieku. Wspólnota mieszkaniowa nie została powołana. Dokumentacja dotycząca obiektu budowlanego (tj. książka obiektu budowlanego, przegląd roczny, przegląd pięcioletni, rzut lokalu) nie jest dostępna. Wobec powyższego informacje dotyczące dokładnego wieku budynku, jego parametrów i rozwiązań konstrukcyjnych, a także zakres prowadzonej gospodarki remontowej są niedostępne.

Mieszkanie bezczynszowe. Drzwi wejściowe do klatki z przedmiotowym lokalem - aluminiowe, przeszklone. Na poziomie parteru: ściany malowane farbą (lamperia olejna), posadzki wykończone nawierzchnią lastriko. Schody - stopnie wykończone nawierzchnią lastriko (wylewka betonowa), balustrady stalowe. Brak windy.

Budynek wyposażony jest w:

• instalację wodociągową,
• instalację kanalizacyjną,
• instalację elektryczną,
• instalację ciepłowniczą,
• instalację gazową,
• instalację teletechniczną.

Nieruchomość gruntową przy ulicy (...) opisano w księdze wieczystej nr (...). Grunt stanowi działka ewidencyjna nr 1 w obrębie (...) o powierzchni 0,1250 ha, jako właściciel gruntu wpisani są właściciele wyodrębnionych lokali w przysługujących im udziałach.

Opis lokalu mieszkalnego

Kondygnacja - 1 (parter). Mieszkanie typu M3, usytuowane środkowo. Ekspozycja okien - wschód oraz zachód (lokal dwustronny). Do lokalu przylega loggia.

Struktura lokalu

Pomieszczenia: 2 pokoje, kuchnia, przedpokój oraz łazienka z WC. Brak rzutu graficznego i informacji o powierzchniach poszczególnych pomieszczeń.

Powierzchnia użytkowa: według danych w księdze wieczystej powierzchnia użytkowa lokalu wynosi 53,30 m² i taką powierzchnię przyjęto do obliczeń.

Opis wykończenia elementów lokalu

Lokal wykończony w średnim standardzie. W latach 2024-2025 wykonano remont w zakresie:

• wymiany pieca c.o.,
• wymiany podłóg w całym mieszkaniu,
• malowania ścian,
• nowej zabudowy w kuchni.

W 2026 roku wymieniono drzwi zewnętrzne oraz wewnętrzne. Przedpokój - podłoga wykończona terakotą, ściany malowane farbą. Kuchnia - podłoga wykończona terakotą, ściany malowane farbą. Na wyposażeniu szafki kuchenne wraz ze sprzętem AGD. Łazienka z WC - podłoga wyłożona gresem, ściany wykończone płytkami. Na wyposażeniu umywalka, miska WC, prysznic, grzejnik drabinkowy. Elementy instalacji hydraulicznej oraz urządzenia pomiarowe (liczniki) oraz część podwieszane sufitu są niezabudowane. Pokoje - ściany malowane farbą, podłoga wykończona panelami podłogowymi. Grzejniki - żeberkowe. Okna - PCV. Parapety - lastriko. Drzwi wewnętrzne - częściowo przeszklone, nowego typu, stan dobry. Drzwi zewnętrzne - nowego typu, stan dobry.

Doprecyzowanie i uzupełnienie opisu zdarzenia przyszłego

1. Wg oświadczenia dłużnika prowadzi działalność gospodarczą od 1999 roku.

2. Wg oświadczenia dłużnika nabył lokal do majątku prywatnego. Dłużnik nabył lokal w celach mieszkaniowych.

3. Wg oświadczenia dłużnika ww. lokal nr (...) jest to tylko miejsce zarejestrowania działalności.

4. Wg oświadczenia dłużnika lokal nie był udostępniany osobom trzecim.

5. Wg oświadczenia dłużnika w odniesieniu do ww. lokalu dłużnik nie zamieszczał wcześniej - celem zbycia - ogłoszenia o sprzedaży w środkach masowego przekazu, tj. w sieci internetowej, prasie, radiu lub telewizji, czy podejmował inne działania marketingowe itp.

6. Wg oświadczenia dłużnika ponosił on wydatki, lecz nie przekroczyły kwoty 30% wartości początkowej. Remont był dokonany w latach 2024-2025. Nie doszło jeszcze do sprzedaży w toku licytacji. Wobec powyższego stanowiska dłużnika należy stwierdzić, ze nie przysługiwało dłużnikowi prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego w związku z poniesionymi wydatkami na ulepszenie budynku.

Pytanie

Czy nieruchomość, której sprzedaż ma być dokonana w trybie egzekucji sądowej, jest opodatkowana podatkiem VAT?

Pana stanowisko w sprawie

Zdaniem Wnioskodawcy, od sprzedaży nieruchomości nie należy odprowadzać podatku, gdyż jej zakup był wyłącznie na cele mieszkaniowe i rejestracyjne działalności, która jest ustawowo zwolniona z opodatkowania VAT.

Dłużnik, również oświadczył, że od sprzedaży ww. nieruchomości w trybie egzekucji komorniczej nie należy odprowadzać podatku VAT.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest prawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Na podstawie uregulowania zawartego w art. 18 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 775 ze zm.), zwanej dalej ustawą:

Z treści powyższego przepisu wynika, że komornik sądowy jest płatnikiem podatku od dostawy towaru dokonywanej w trybie egzekucji, w przypadku, gdy wykonuje czynności egzekucyjne. Przez czynność egzekucyjną należy rozumieć każde formalne, oparte na przepisach procesowych, działanie uprawnionego organu egzekucyjnego wywołujące skutek prawny dla prowadzonej egzekucji.

Definicja płatnika została zawarta w art. 8 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 622 ze zm.), zgodnie z którym:

Przepis art. 18 ustawy wprowadza szczególną na gruncie przepisów ustawy regulację, kiedy to należny podatek pobierany jest i odprowadzany do urzędu skarbowego przez płatnika, a nie przez podatnika. Płatnik pełni w tym przypadku rolę pośrednika pomiędzy podatnikiem a organem podatkowym, przekazując organowi środki pieniężne podatnika. Uzasadnione jest to charakterem odpłatnej dostawy następującej w ramach wykonywania czynności egzekucyjnych. Jeżeli bowiem dłużnik niesolidnie spłaca swoje zobowiązania i w celu wyegzekwowania należności wszczęto przeciwko niemu postępowanie egzekucyjne, to istnieją podstawy do uznania, że nie uiści również podatku należnego w związku z dostawą mającą miejsce w ramach egzekucji.

Z powołanych wyżej przepisów wynika, że komornik sądowy dokonuje transakcji w imieniu podatnika - dłużnika. Prowadzona przez niego sprzedaż towarów będących własnością dłużnika będzie opodatkowana podatkiem od towarów i usług, gdy do rozliczenia tego podatku byłby zobowiązany dłużnik, natomiast w przypadku, gdy powyższa czynność nie podlegałaby opodatkowaniu tym podatkiem lub byłaby od niego zwolniona, komornik sądowy nie będzie obowiązany do odprowadzenia podatku. Jeżeli na dłużniku spoczywa obowiązek podatkowy związany ze sprzedażą towarów, to komornik jest zobowiązany do wystawienia faktury w imieniu i na rzecz dłużnika.

Tym samym, komornik sądowy zobowiązany jest do przestrzegania przepisów ustawy o podatku od towarów i usług oraz do uwzględnienia w trakcie sprzedaży licytacyjnej towarów okoliczności decydujących o jej opodatkowaniu podatkiem VAT.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy:

Zgodnie z art. 2 pkt 22 ustawy:

W myśl art. 7 ust. 1 ustawy:

Przy czym stosownie do treści art. 2 pkt 6 ustawy:

W świetle powołanych powyżej przepisów nieruchomości, a więc grunty, budynki, budowle lub ich części (lokale) spełniają definicję towaru wynikającą z art. 2 pkt 6 ustawy, a ich sprzedaż jest traktowana jako odpłatna dostawa towarów, o której mowa w art. 7 ust. 1 ustawy o VAT.

Zatem należy stwierdzić, że w sytuacji, gdy przedmiotem dostawy są towary w rozumieniu powołanego wyżej przepisu i gdy czynność ta prowadzi do przeniesienia prawa do rozporządzania tymi towarami jak właściciel, mamy do czynienia z dostawą w ujęciu art. 7 ust. 1 ustawy podlegającą opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.

Nie każda czynność stanowiąca dostawę towarów, w rozumieniu art. 7 ustawy, podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, ponieważ, aby dana czynność podlegała opodatkowaniu tym podatkiem, musi być wykonana przez podmiot, który w związku z jej wykonaniem jest podatnikiem podatku od towarów i usług.

Pojęcia „podatnik” i „działalność gospodarcza”, na potrzeby podatku od towarów i usług, zostały określone w art. 15 ust. 1 i ust. 2 ustawy.

Według zapisu art. 15 ust. 1 ustawy:

Zgodnie z art. 15 ust. 2 ustawy:

Definicja działalności gospodarczej, zawarta w ustawie o podatku od towarów i usług ma charakter uniwersalny, pozwalający na objęcie pojęciem „podatnik” tych wszystkich podmiotów, które prowadzą określoną działalność, występując w profesjonalnym obrocie gospodarczym. Tym samym, nie jest działalnością handlową, a zatem i gospodarczą sprzedaż majątku osobistego, który nie został nabyty ani też wykorzystany w trakcie jego posiadania w celu jego odsprzedaży i nie jest związany z prowadzoną działalnością gospodarczą.

Wobec tego, właściwe jest wykluczenie osób fizycznych z grona podatników podatku VAT w przypadku, gdy dokonują sprzedaży, przekazania, bądź darowizny towarów stanowiących część majątku osobistego, tj. majątku, który nie został nabyty w celu jego odsprzedaży, bądź wykonywania innych czynności w ramach działalności gospodarczej. W tym kontekście, nie jest podatnikiem podatku od towarów i usług ten, kto jako osoba fizyczna dokonuje jednorazowych, okazjonalnych transakcji, za które nie jest przewidziana ściśle regularna zapłata oraz nie prowadzi zorganizowanej działalności gospodarczej. Jednakże każdy, kto dokonuje czynności, które zmierzają do wykorzystania nieruchomości dla celów działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy jest uznany za podatnika podatku od towarów i usług.

Zatem wykorzystywanie majątku prywatnego stanowi również działalność gospodarczą, jeżeli jest dokonywane w sposób ciągły dla celów zarobkowych. Podstawowym kryterium dla opodatkowania sprzedaży nieruchomości jest ustalenie, czy działanie to można uznać za wykorzystywanie majątku w sposób ciągły do celów zarobkowych, czy majątek nabyty został i faktycznie wykorzystany na potrzeby własne, czy też z przeznaczeniem do działalności gospodarczej. Należy zaznaczyć, że sprzedaż składników wykorzystywanych w działalności gospodarczej podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.

W kwestii opodatkowania dostawy nieruchomości istotne jest, czy zbywca w celu dokonania sprzedaży podjął aktywne działania w zakresie obrotu nieruchomościami, angażując środki podobne do wykorzystywanych przez producenta, handlowca i usługodawcę w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy, co skutkuje koniecznością uznania go za podmiot prowadzący działalność gospodarczą w rozumieniu tego przepisu, a więc za podatnika podatku od towarów i usług, czy też sprzedaż nastąpiła w ramach zarządu majątkiem prywatnym.

W zakresie opodatkowania transakcji sprzedaży nieruchomości wypowiedział się Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej w orzeczeniu z 15 września 2011 r. w sprawach połączonych C‑180/10 i C-181/10. TSUE orzekł, że czynności związane ze zwykłym wykonywaniem prawa własności nie mogą same z siebie być uznawane za prowadzenie działalności gospodarczej. Sama liczba i zakres transakcji sprzedaży nie mogą stanowić kryterium rozróżnienia między czynnościami dokonywanymi prywatnie, które znajdują się poza zakresem zastosowania Dyrektywy, a czynnościami stanowiącymi działalność gospodarczą. Podobnie - zdaniem Trybunału - okoliczność, że przed sprzedażą zainteresowany dokonał podziału gruntu na działki w celu osiągnięcia wyższej ceny łącznej. Całość powyższych elementów może bowiem odnosić się do zarządzania majątkiem prywatnym zainteresowanego.

Inaczej jest natomiast - wyjaśnił Trybunał - w wypadku gdy zainteresowany podejmuje aktywne działania w zakresie obrotu nieruchomościami, angażując środki podobne do wykorzystywanych przez producentów, handlowców i usługodawców w rozumieniu art. 9 ust. 1 akapit drugi Dyrektywy. Zatem za podatnika należy uznać osobę, która w celu dokonania sprzedaży gruntów angażuje podobne środki wykazując aktywność w przedmiocie zbycia nieruchomości porównywalną do działań podmiotów zajmujących się profesjonalnie tego rodzaju obrotem, tj. działania wykraczające poza zakres zwykłego zarządu majątkiem prywatnym. Chodzi tu przykładowo o nabycie terenu przeznaczonego pod zabudowę, jego uzbrojenie, wydzielenie dróg wewnętrznych, działania marketingowe podjęte w celu sprzedaży działek, wykraczające poza zwykłe formy ogłoszenia, uzyskanie decyzji o warunkach zabudowy terenu, czy wystąpienie o opracowanie planu zagospodarowania przestrzennego dla sprzedawanego obszaru, prowadzenie działalności gospodarczej w zakresie usług deweloperskich lub innych tego rodzaju usług o zbliżonym charakterze. Przy czym na tego rodzaju aktywność „handlową” wskazywać musi ciąg powyżej przykładowo przytoczonych okoliczności, a nie stwierdzenie jedynie faktu wystąpienia pojedynczych z nich.

Jak wyjaśniono wyżej - odwołując się zarówno do treści przepisów ustawy, jak i stanowiska judykatury - w przypadku osób fizycznych, które dokonują sprzedaży, przekazania, bądź darowizny towarów stanowiących część majątku osobistego, tj. majątku, który nie został nabyty w celu jego odsprzedaży bądź wykonywania innych czynności w ramach działalności gospodarczej, należy szczególnie wnikliwie przeanalizować okoliczności w jakich będzie realizowana transakcja. Co do zasady bowiem osoby fizyczne, które dokonują transakcji w ramach zarządu majątkiem prywatnym, wykluczone są z grona podatników VAT.

Z okoliczności sprawy wynika, że przedmiotem sprzedaży licytacyjnej (w sprawie (...)) będzie nieruchomość stanowiąca lokal mieszkalny nr (...) położony przy ul. (...) w (...), wraz z udziałem 54/1000 w prawie własności działki gruntu nr 1 oraz z udziałem 54/1000 w częściach budynku i urządzeń, które nie służą wyłącznie do użytku właścicieli lokali. Lokal został nabyty przez dłużnika 2 lipca 2024 r. Nabycie nieruchomości nie było opodatkowane podatkiem VAT i nie był takowy od tej czynności odprowadzany. Dłużnikowi nie przysługiwało mu prawo do odliczenia kwoty podatku naliczonego z tego tytułu. Nieruchomość jest majątkiem osobistym dłużnika.

Dłużnik prowadzi działalność gospodarczą od 6 października 1999 r. - pośrednictwo ubezpieczeniowe. Działalność ta jest zarejestrowana pod ww. adresem od 2024 r. Działalność dłużnika (działalność ubezpieczeniowa) ustawowo jest zwolniona z opodatkowania podatkiem VAT na mocy art. 43 ust. 1 pkt 37 ustawy. Lokal jest wykorzystywany wyłącznie do celów mieszkaniowych i rejestracyjnych wykonywanej działalności. Ww. lokal nr (...) jest to tylko miejsce zarejestrowania działalności.

Dłużnik nabył lokal do majątku prywatnego, w celach mieszkaniowych. Lokal nie był udostępniany osobom trzecim. W odniesieniu do ww. lokalu dłużnik nie zamieszczał wcześniej - celem zbycia - ogłoszenia o sprzedaży w środkach masowego przekazu, tj. w sieci internetowej, prasie, radiu lub telewizji, czy podejmował inne działania marketingowe itp.

Pana wątpliwości dotyczą ustalenia, czy opisana nieruchomość której sprzedaż ma być dokonana w trybie egzekucji sądowej jest opodatkowana podatkiem VAT.

Uznanie, że dany podmiot w odniesieniu do konkretnej czynności działa jako podatnik podatku od towarów i usług, wymaga oceny każdorazowo odnoszącej się do okoliczności faktycznych danej sprawy.

Jak wynika z analizy wyżej cytowanych przepisów, dostawa towarów (np. nieruchomości) podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług wyłącznie wówczas, gdy dokonywana jest przez podmiot mający status podatnika, a dodatkowo działający w takim charakterze w odniesieniu do danej transakcji. Istotnym dla określenia, że w odniesieniu do konkretnej dostawy mamy do czynienia z podatnikiem podatku VAT jest stwierdzenie, że prowadzi on działalność gospodarczą w rozumieniu przepisów ustawy. Dopiero po zdefiniowaniu podmiotu jako podatnika VAT - co do zasady - mają dla określenia jego praw i obowiązków zastosowanie przepisy ustawy o podatku od towarów i usług.

Dla uznania czynności za wykonywaną w ramach działalności gospodarczej nie ma bowiem znaczenia częstotliwość jej wykonywania, lecz zamiar z jakim została zrealizowana i okoliczności w jakich ją wykonano. Oznacza to, że w przedmiotowej sprawie należy przeanalizować całokształt działań jakie dłużnik podjął w odniesieniu do sprzedawanej przez Pana nieruchomości.

W przypadku osób fizycznych, które dokonują sprzedaży, przekazania, bądź darowizny towarów stanowiących część majątku osobistego, tj. majątku, który nie został nabyty w celu jego odsprzedaży, bądź wykonywania innych czynności w ramach działalności gospodarczej, należy szczególnie wnikliwie przeanalizować okoliczności w jakich będzie realizowana transakcja. Co do zasady bowiem, osoby fizyczne, które dokonują transakcji w ramach zarządu majątkiem prywatnym, wykluczone są z grona podatników VAT. Jednocześnie wykorzystywanie składników majątku, tj. takie wykorzystywanie majątku, które charakteryzuje się powtarzalnością lub długim okresem trwania, które polega na czerpaniu dochodów ze składnika majątku wskazuje na prowadzenie działalności gospodarczej.

W tym miejscu należy zaznaczyć, że pojęcie „majątku prywatnego” nie występuje na gruncie analizowanych przepisów ustawy, jednakże wynika z wykładni art. 15 ust. 2 ustawy, w której zasadnym jest odwołanie się do treści orzeczenia TSUE w sprawie C-291/92 (Finanzamt Uelzen v. Dieter Armbrecht), które dotyczyło kwestii opodatkowania sprzedaży przez osobę będącą podatnikiem podatku od wartości dodanej, części majątku niewykorzystywanej do prowadzonej działalności gospodarczej, a służącej jej do celów prywatnych. Ze wskazanego orzeczenia wynika zatem, że podatnik musi w całym okresie posiadania danej nieruchomości wykazywać zamiar wykorzystywania części nieruchomości w ramach majątku osobistego. Przykładem takiego wykorzystania nieruchomości mogłoby być np. wybudowanie domu dla zaspokojenia własnych potrzeb mieszkaniowych. Potwierdzone to zostało również w wyroku TSUE z 21 kwietnia 2005 r., sygn. akt C-25/03 Finanzamt Bergisch Gladbach v. HE, który stwierdził, że majątek prywatny to mienie wykorzystywane dla zaspokojenia potrzeb własnych.

Analiza sprawy w kontekście powołanych przepisów oraz wyroków TSUE z 15 września 2011 r. w sprawach C-180/10 i C-181/10 prowadzi do wniosku, że sprzedaż nieruchomości należącej do dłużnika - lokalu mieszkalnego - w realiach opisanej sprawy nie będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, gdyż brak jest przesłanek, aby w związku z tą transakcją uznać dłużnika za podatnika tego podatku, o którym mowa w art. 15 ust. 1 ustawy, prowadzącego działalność gospodarczą w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy.

Z okoliczności sprawy nie wynika bowiem taka aktywność dłużnika, która wykraczałaby poza ramy czynności związanych ze zwykłym wykonywaniem prawa własności. Dłużnik nabył ww. lokal 2 lipca 2024 r. do majątku osobistego, w celach mieszkaniowych. Nabycie nieruchomości nie było opodatkowane podatkiem od towarów i usług, a dłużnikowi nie przysługiwało prawo do odliczenia podatku naliczonego w związku z jej nabyciem. Dłużnik prowadzi działalność gospodarczą w zakresie pośrednictwa ubezpieczeniowego od 1999 r. i działalność ta jest zarejestrowana pod adresem przedmiotowego lokalu od 2024 r. Zgodnie jednak z przedstawionymi informacjami lokal jest wykorzystywany wyłącznie do celów mieszkaniowych oraz jako miejsce zarejestrowania działalności gospodarczej. Lokal nie jest faktycznie wykorzystywany do wykonywania działalności gospodarczej, nie był udostępniany osobom trzecim, a dłużnik nie podejmował w stosunku do niego działań marketingowych mających na celu jego zbycie.

Okoliczności sprawy wskazują więc, że nieruchomość dłużnika nie była wykorzystywana w celach zarobkowych, do osiągnięcia korzyści majątkowych. Oznacza to więc, że działania dłużnika wobec posiadanej nieruchomości należy uznać za działania związane z wykonywaniem przysługującego mu prawa własności.

W związku z tym, zbycie przedmiotowego lokalu mieszkalnego wraz z udziałem w prawie własności gruntu oraz udziałem w częściach wspólnych budynku nie będzie dokonane w ramach działalności gospodarczej, lecz w ramach rozporządzania własnym majątkiem dłużnika i będzie działaniem w sferze prywatnej, do której unormowania ustawy o podatku od towarów i usług nie mają zastosowania.

Analiza okoliczności sprawy oraz obowiązujących w tym zakresie przepisów prawa prowadzi do wniosku, że w odniesieniu do transakcji sprzedaży nieruchomości stanowiącej lokal mieszkalny wraz z udziałem w prawie własności gruntu oraz udziałem w częściach wspólnych budynku, dłużnik nie będzie występować w charakterze podatników podatku od towarów i usług, w rozumieniu art. 15 ust. 1 ustawy, prowadzącego działalność gospodarczą, o której mowa w art. 15 ust. 2 ustawy. Zatem dokonywana w toku postępowania egzekucyjnego sprzedaż nieruchomości stanowiącej lokal mieszkalny wraz z udziałem w prawie własności gruntu oraz udziałem w częściach wspólnych budynku nie będzie podlegać będzie opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług na podstawie art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy jako odpłatna dostawa towarów, o której mowa w art. 7 ust. 1 ustawy.

Pana stanowisko jest prawidłowe.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Pan przedstawił i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.

Jednocześnie wskazuję, że interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze stanem faktycznym/zdarzeniem przyszłym podanym przez Pana w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

• Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (t. j. Dz.U. z 2026 r. poz. 622 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pan do interpretacji.
• Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

• Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w (…). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

• w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
• w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.