0114-KDIP4-3.4012.397.2026.2.DG

Interpretacja indywidualna - stanowisko w części prawidłowe i w części nieprawidłowe

Szanowni Pani,

stwierdzam, że Pani stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych zdarzenia przyszłego w podatku od towarów i usług jest

• prawidłowe w zakresie zastosowania zwolnienia od podatku VAT dla dostawy posiadanych udziałów w pawilonie przy ul. „A” wraz z posiadanymi udziałami w prawie wieczystego użytkowania gruntu, na którym się znajduje, oraz
• nieprawidłowe w zakresie zastosowania zwolnienia od podatku VAT dla dostawy posiadanych udziałów w „pozostałych” pawilonach wraz z posiadanymi udziałami w prawie wieczystego użytkowania gruntów, na których się znajdują.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

19 czerwca 2026 r. wpłynął Pani wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej, który dotyczy skutków podatkowych sprzedaży pawilonów wraz z prawem użytkowania wieczystego gruntu. Uzupełniła go Pani pismem z 7 sierpnia 2026 r. (wpływ 7 sierpnia 2026 r.) - w odpowiedzi na wezwanie. Treść wniosku jest następująca:

Opis zdarzenia przyszłego

Wnioskodawczyni nie prowadzi działalności gospodarczej. W latach 80-tych Wnioskodawczyni we własnym zakresie (systemem gospodarczym) i z własnych środków finansowych, wybudowała budynek pawilonu na gruncie stanowiącym własność Gminy (…). Grunt pod budowę pawilonu został wydzierżawiony od Miejskiego Zarządu Gospodarki Terenowej w (…) na podstawie umów zawartych w latach 80-tych i od tego czasu posiada udział w pawilonie.

W 2000 r. Wnioskodawczyni, wraz z ośmioma osobami, zgłosiła do Gminy (…) żądanie oddania nieruchomości w drodze umowy w użytkowanie wieczyste wraz z przeniesieniem własności budynków (pawilonów). Ponieważ Gmina (…) odmówiła zrealizowania żądania, Wnioskodawczyni, wraz z ośmioma osobami, złożyła pozew do Sądu Rejonowego w (…). Ostatecznym wyrokiem z 30 kwietnia 2009 r., sygn. akt (…) Sąd Rejonowy w (…), Wydział I Cywilny zobowiązał Gminę (…) do złożenia oświadczenia woli, zgodnie z którym Gmina (…) oddaje na rzecz Wnioskodawczyni, posiadacza pawilonu przy ul. „A” na okres 99 lat w użytkowanie wieczyste udział w wysokości 0,09428 w działkach gruntu: nr (…) o pow. 2.131 m², nr (…) o pow. 198 m², nr (…) o pow. 119 m², nr (…) o pow. 124 m², nr (…) o pow. 90 m², nr (…) o pow. 98 m², tj. o łącznej pow. 2.760 m², położonych w (…) przy ul. „A”, (…), (…), (…), (…) oraz przy ul. (…), (…), (…), (…), (…), oraz nieodpłatnie przenosi udział w wysokości 0,09428 we własności posadowionych na tych działkach budynków (tj. pawilonów).

Zgodnie z aktualnym wpisem do księgi wieczystej:

a)  KW (…) - działka oznaczona numerem 1 przy ul. (…), stanowi inne tereny zabudowane budynkiem handlowo-usługowym,

b)  KW (…) - działka oznaczona numerem 2 przy ul. (…) stanowi inne tereny zabudowane budynkiem handlowo-usługowym,

c)  KW (…) - działka oznaczona numerem 3 przy ul. (…), stanowi inne tereny zabudowane budynkiem handlowo-usługowym,

d)  KW (…) - działka oznaczona numerem 4 przy ul. (…) stanowi inne tereny zabudowane budynkiem handlowo-usługowym,

e)  KW (…) - działka oznaczona numerem 5 przy ul. (…), stanowi inne tereny zabudowane budynkiem handlowo-usługowym,

f)   KW (…) - działka oznaczona numerem 6 przy ul. (…), (…), (…) i przy ul. (…) i (…) stanowi inne tereny zabudowane, budynkiem handlowo-usługowym i pozostałymi budynkami niemieszkalnymi.

Wnioskodawczyni wynajmuje posiadany pawilon przy ul. „A” w (…) osobom trzecim przez okres dłuższy niż 2 lata.

Wnioskodawczyni, wraz z pozostałymi ośmioma współużytkownikami wieczystymi gruntów będących jednocześnie współudziałowcami we własności pawilonów, zamierza sprzedać posiadany pawilon i udział posiadany we własności pozostałych pawilonów oraz udział posiadany w prawie użytkowania wieczystego gruntów. Wnioskodawczyni wraz z pozostałymi współudziałowcami prowadzi rozmowy z deweloperem (dalej Kupująca Spółka), których celem jest zawarcie umowy sprzedaży przedmiotowych udziałów w wieczystym użytkowaniu gruntów i udziału we własności pawilonów, w zamian za wybudowanie przez Kupującą Spółkę lokali niemieszkalnych (usługowych) w nowo wybudowanym budynku mieszkalno-usługowym.

Zgodnie z Projektem przedwstępnej umowy sprzedaży, Wnioskodawczyni (zwana w Projekcie jako Sprzedający X) ma złożyć m.in. oświadczenie o następującej treści: „zobowiązuje się sprzedać do dnia ….. lecz nie później niż w terminie 30 dni od dnia spełnienia się łącznie wszystkich warunków, o których mowa w ust. 11, Kupującej Spółce, za łączną cenę ……. netto powiększoną o należny podatek VAT …….. (cena brutto) ………., na którą składają się niżej wskazane kwoty: -………. tytułem nabycia zabudowanej działki gruntu nr ……., -………. tytułem nabycia niezabudowanej działki gruntu ……

Projekt przedwstępnej umowy sprzedaży zawiera zapis o treści: „Strony postanawiają, że łączna cena sprzedaży (…) zostanie w całości zapłacona przez Kupującą Spółkę poprzez wzajemną kompensatę roszczenia o zapłatę ceny, (…) z roszczeniem o zapłatę zaliczki i zadatku na poczet lokali usługowych, zgodnie z treścią § 4.” Natomiast z proponowanej treści § 4 wynika, że „Kupująca Spółka oświadcza, iż na nieruchomościach, będących przedmiotem niniejszej umowy realizować będzie przedsięwzięcie deweloperskie, polegające na budowie wielorodzinnego budynku mieszkalno-usługowego wraz z zagospodarowaniem terenu, w którym to budynku znajdować się będą lokale usługowe opisane w ust. 2 (…).” Stosownie do ust. 2 (§ 4 ww. projektu umowy) Strony postanawiają, że w przyrzeczonej umowie sprzedaży, złożą oświadczenia, na podstawie których:

- Kupująca Spółka zobowiązuje się, że na działkach: 1, 2, 3, 4, 5, 6, 7, 8, 9 wybuduje w terminie do dnia (…) wielorodzinny budynek mieszkalno-usługowy, w którym na pierwszej kondygnacji nadziemnej wyodrębniony zostanie m.in. lokal niemieszkalny o powierzchni ……….. m², który to lokal (wraz z udziałem w nieruchomości wspólnej oraz udziałami w pozostałych nieruchomościach będących przedmiotem niniejszej umowy) Kupująca Spółka zobowiązana będzie sprzedać na rzecz Wnioskodawcy za cenę netto ………. zł (powiększoną o należny podatek VAT). W dalszej treści ww. Projektu umowy zapisano, że Wnioskodawczyni (Sprzedający X), zobowiązuje się do nabycia lokalu 1 na warunkach i za cenę wskazaną w niniejszym akcie, przy czym cena za lokal będzie płatna w następujący sposób: zadatek w wysokości 50% ceny lokalu oraz zaliczka w wysokości 50% ceny lokalu płatna będzie przy zawarciu przyrzeczonej umowie sprzedaży gruntu, o którym mowa wyżej, poprzez wzajemną kompensatę.

Ponadto, w Projekcie przedwstępnej umowy sprzedaży Kupująca Spółka zawarła następujące oświadczenia, jakie ma złożyć Wnioskodawczyni:

a)  „Sprzedający X oświadcza, że jest/nie jest czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług (VAT) w rozumieniu ustawy z dnia 11 marca 2004 roku o podatku od towarów i usług”,

b)  „Strony, w zakresie w jakim są podatnikami VAT, złożą w umowie przyrzeczonej oświadczenie w przedmiocie rezygnacji ze zwolnienia z VAT, o którym mowa w art. 43 ust. 10 ustawy z dnia 11 marca 2004 roku od towarów i usług i wobec tego czynność sprzedaży objęta niniejszym aktem jest opodatkowana podatkiem od towarów i usług (VAT) …..”

Wnioskodawczyni nie jest czynnym podatnikiem VAT. Przez ostatnie 2 lata Wnioskodawczyni nie ponosiła, w rozumieniu przepisów podatku dochodowego od osób fizycznych, wydatków na ulepszenie posiadanego pawilonu przy ul. „A” w (…) ani pozostałych pawilonów, w których posiada udziały we własności. Również pozostali współudziałowcy we własności pawilonów nie ponosili takich wydatków przez ostatnie 2 lata.

Uzupełnienie opisu zdarzenia przyszłego

Wnioskodawczyni prowadziła działalność gospodarczą do około 1999 w zakresie handlu odzieżą, po zakończeniu której wynajmuje pawilon osobom trzecim. Wnioskodawczyni nie była czynnym zarejestrowanym podatnikiem podatku VAT.

Pawilon przy ul. „A” w (…) znajduje się na działce 6 jest we współposiadaniu przez Wnioskodawczynię i pozostałe osoby. Zgodnie z wpisem do księgi wieczystej KW (…) w Dziale II „Własność - właściciele – wpisy dotyczące użytkowania wieczystego i własności budynku stanowiącego odrębną nieruchomość” wpisani są:

- Wnioskodawczyni - udział wynosi 9428/100000,

- A.A. – udział wynosi 9551/100000,

- B.B. – udział wynosi 9428/100000,

- C.C. – udział wynosi 9376/100000,

- D.D. – udział wynosi 14846/100000,

- E.E.– udział wynosi 14846/100000,

- F.F. – udział wynosi 9411/100000,

- G.G. – udział wynosi 9604/100000.

Pawilon został wybudowany w celu prowadzenia w nim działalności gospodarczej przez Wnioskodawczynię.

O ile Wnioskodawczyni pamięta, to w związku z oddaniem na jej rzecz w użytkowanie wieczyste udziału w działkach będących przedmiotem sprzedaży Gmina (…) prawdopodobnie wystawiła fakturę VAT, w której wykazała podatek naliczony. Wnioskodawczyni nie odliczyła podatku VAT naliczonego wykazanego w tej fakturze.

Oprócz sprzedaży udziałów we współposiadaniu pawilonu przy ul. „A” wraz z udziałem w prawie wieczystego użytkowania działki nr 6 w (…), przedmiotem sprzedaży będą:

a)  udziały we współposiadaniu pawilonów położonych w (…) wraz z udziałami w prawie wieczystego użytkowania działki 6:

- przy ul. (…) i (…),

- przy ul. (…) (…) i (…),

b)  udziały we współposiadaniu pawilonu położonego w (…) wraz z udziałem w prawie wieczystego użytkowania działki 1 przy ul. (…),

c)  udziały we współposiadaniu pawilonu położonego w (…) wraz z udziałem w prawie wieczystego użytkowania działki 2 przy ul. (…),

d)  udziały we współposiadaniu pawilonu położonego w (…) wraz z udziałem w prawie wieczystego użytkowania działki 3 przy ul. (…),

e)  udziały we współposiadaniu pawilonu położonego w (…) wraz z udziałem w prawie wieczystego użytkowania działki 4 przy ul. (…),

f)   udziały we współposiadaniu pawilonu położonego w (…) wraz z udziałem w prawie wieczystego użytkowania działki 5 przy ul. (…).

Wnioskodawczyni udział w posiadanym pawilonie przy ul. „A”, jaki i udział w wieczystym użytkowaniu działki 6, wykorzystywała w swojej działalności gospodarczej, po zakończeniu której wynajmuje przedmiotowy pawilon osobom trzecim.

Natomiast udziały w pawilonach położonych w (…):

a)  przy ul. (…) i (…) i przy ul. (…) i (…) oraz w prawie wieczystego użytkowania gruntu tj. działki 6,

b)  przy ul. (…) oraz w prawie wieczystego użytkowania działki 1,

c)  przy ul. (…) oraz w prawie wieczystego użytkowania działki 2,

d)  przy ul. (…) oraz w prawie wieczystego użytkowania działki 3,

e)  przy ul. (…) oraz w prawie wieczystego użytkowania działki 4,

f)   przy ul. (…) oraz w prawie wieczystego użytkowania działki 5

- nigdy nie były i nie są wykorzystywane przez Wnioskodawczynię w jakikolwiek sposób.

W tym przypadku z pawilonów oraz z prawa wieczystego użytkowania gruntu korzystają te osoby, które są posiadaczami samoistnymi tych pawilonów zgodnie z wyrokiem Sądu Rejonowego w (…), Wydział I Cywilny z 30 kwietnia 2009 r., sygn. akt (…), tj.:

a)  pawilon przy ul. (…) wraz z udziałem w prawie wieczystego użytkowania działki 1, wykorzystywany jest przez jego posiadacza samoistnego H.H., która użyczyła ten pawilon w 2018 r. ojcu w celu wynajęcia go przez ojca osobom trzecim,

b)  przy ul. (…) wraz z udziałem w prawie wieczystego użytkowania działki 2, wykorzystywany jest przez jego posiadacza samoistnego C.C., który wykorzystywał ten pawilon w swojej działalności do ok. roku 2022-2023,

c)  przy ul. (…) wraz z udziałem w prawie wieczystego użytkowania działki 3, wykorzystywany był przez jego posiadacza samoistnego I.I., który wynajmował ten pawilon osobom trzecim do ok. 2023-2024 r.,

d)  przy ul. (…) wraz z udziałem w prawie wieczystego użytkowania działki 4, wykorzystywany jest przez jego posiadacza samoistnego G.G., który wykorzystywał pawilon w swojej działalności gospodarczej, a po jej zakończeniu wynajmuje osobom trzecim,

e)  przy ul. (…) wraz z udziałem w prawie wieczystego użytkowania działki 5, wykorzystywany jest przez jego posiadacza samoistnego B.B., który wykorzystuje go w swojej działalności gospodarczej,

f)   pawilon przy ul. (…) (tj. udział w tym pawilonie) wraz z udziałem w prawie wieczystego użytkowania gruntu, tj. działki 6, wykorzystywany był przez jego posiadacza samoistnego Panią A.A. w działalności gospodarczej, po zakończeniu której wynajmuje pawilon osobom trzeci,

g)  pawilony: przy ul. (…) i ul. (…) i (…) (tj. udziały w tych pawilonach) są w posiadaniu Gminy (…), jako właściciela działki nr 6; pawilony po ich wybudowaniu były wykorzystywane w działalności gospodarczej przez pierwszych posiadaczy, a następnie sprzedane osobom trzecim. Obecnie pawilony przy z ul. (…) i (…) są wynajmowane innym podmiotom gospodarczym, a pawilon przy ul. (…) od około 2-3 lat nie jest wykorzystywany (nie jest użytkowany).

Wnioskodawczyni nie podejmowała jakichkolwiek czynności w celu pozyskania nabywcy udziałów w prawie wieczystego użytkowania ww. działek oraz pawilonów. Inicjatywę w celu pozyskania nabywcy podjął mąż Pani A.A., który z własnej inicjatywy zgłosił się do developera z zapytaniem, czy byłby zainteresowany nabyciem przedmiotowych pawilonów i prawa użytkowania wieczystego gruntów od wszystkich współposiadaczy.

Wnioskodawczyni nie podejmowała jakichkolwiek działań marketingowych, nie umieszczała ogłoszeń o sprzedaży w środkach masowego przekazu, tj. w sieci internetowej, prasie, radiu i telewizji.

Pawilony, w których Wnioskodawczyni posiada udziały we współposiadaniu pozostałych pawilonów oraz w prawie wieczystego użytkowania uraz udziały we współposiadaniu pozostałych pawilonów, tj. pawilon:

a)  przy ul. (…) i (…) i przy ul. (…) i (…)wraz z udziałem w prawie wieczystego użytkowania gruntu tj. działki 6,

b)  przy ul. ul. (…) wraz z udziałem w prawie wieczystego użytkowania działki 1,

c)  przy ul. (…) wraz z udziałem w prawie wieczystego użytkowania działki 2,

d)  przy ul. (…) wraz z udziałem w prawie wieczystego użytkowania działki 3,

e)  przy ul. (…) wraz z udziałem w prawie wieczystego użytkowania działki 4,

f)   przy ul. (…) wraz z prawem wieczystego użytkowania działki 5

- nie były i nie są udostępniane przez Wnioskodawczynię osobom trzecim na podstawie umowy najmu, dzierżawy ani innej umowy o podobnym charakterze. Jak wskazano powyżej, pozostałe pawilony, w których Wnioskodawczyni posiada udziały we współposiadaniu i udział w prawie wieczystego użytkowania ww. działek były i są wykorzystywane przez ich posiadaczy samoistnych zgodnie z wyrokiem Sądu Rejonowego w (…), Wydział I Cywilny z dnia 30 kwietnia 2009 r., sygn. akt (…).

Pawilon przy ul. „A”, w którego posiadaniu jest Wnioskodawczyni, stanowi przedmiot wynajmu zgodnie z umową zawartą w 2023 r. Umowa została zawarta na czas nieokreślony z osobą inną niż przyszły nabywca, tj. z osobą fizyczną, która prowadzi jednoosobową działalność gospodarczą zaewidencjonowaną w CEIDG. Umowa jest odpłatna, tzn. najemca uiszcza co miesiąc czynsz z tytułu najmu. Wnioskodawczyni nie dokumentuje wynajmu fakturą VAT ponieważ nie jest czynnym podatnikiem podatku VAT. Stroną umowy jest wyłącznie Wnioskodawczyni i Wnioskodawczyni wyłącznie uzyskuje wynagrodzenie z tytułu wynajmu. Współposiadacze pawilonu nie otrzymują wynagrodzenia z tytułu jego wynajmu, w związku z czym nie dokumentują wynajmu pawilonu fakturami.

W „Projekcie przedwstępnej umowy sprzedaży” brak jest jakichkolwiek zapisów dotyczących udzielania pełnomocnictw przyszłemu nabywcy lub innym podmiotom do działania w imieniu Wnioskodawczyni w związku z transakcją sprzedaży przedmiotowych nieruchomości, w związku z czym Wnioskodawczyni nie zamierza takich pełnomocnictw udzielać.

Wnioskodawczyni posiada:

• dom jednorodzinny z gruntem położony w (…),
• udział w prawie własności domu po zmarłych rodzicach.

Wnioskodawczyni nie sprzedawała nieruchomości.

Pytanie

Czy w opisanym stanie przyszłym, sprzedaż posiadanego pawilonu oraz udziałów we własności pozostałych pawilonów wraz z posiadanymi udziałami w prawie wieczystego użytkowania gruntów, w zamian za nowo wybudowany lokal niemieszkalny, będzie zwolniona od opodatkowania podatkiem od towarów i usług na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 w zw. z art. 43 ust. 10 i art. 29a ust. 8 ustawy o podatku od towarów i usług?

Pani stanowisko w sprawie

Zdaniem Wnioskodawczyni, w opisanym stanie przyszłym, sprzedaż posiadanego pawilonu oraz udziałów we własności pozostałych pawilonów i udziału w prawie wieczystego użytkowania gruntów, w zamian za lokal niemieszkalny, który ma być wybudowany przez Kupującą Spółkę, zwolnione będzie od opodatkowania podatkiem od towarów i usług na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 w zw. z art. 43 ust. 10 i art. 29a ust. 8 ustawy o podatku od towarów i usług (dalej jako uVAT).

Stosownie do treści art. 2 pkt 22 uVAT, pod pojęciem „sprzedaży”, rozumie się odpłatną dostawę towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju, eksport towarów oraz wewnątrzwspólnotową dostawę towarów.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 uVAT, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlega odpłatna dostawa towarów oraz odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

W myśl art. 113 ust. 1 uVAT, zwalnia się od podatku sprzedaż dokonywaną przez podatnika posiadającego siedzibę działalności gospodarczej na terytorium kraju, u którego wartość sprzedaży, z wyłączeniem podatku, nie przekroczyła w poprzednim ani bieżącym roku podatkowym kwoty 240.000 zł. Jednocześnie art. 113 ust. 13 pkt 1 lit. c) uVAT stanowi, iż zwolnienia, o których mowa powyżej, nie stosuje się do podatników dokonujących dostawy budynków, budowli lub ich części, w przypadkach, o których mowa w art. 10 lit. a i b. Z łącznego odczytania powołanych przepisów wynika, że w przypadku odpłatnego zbycia budynków, budowli lub ich części, bez względu na to czy wartość sprzedaży przekroczy kwotę 240.000 zł czy też jej nie przekroczy, nie stosuje się zwolnienia podmiotowego, o którym mowa w art. 113 ust. 13 pkt 1 lit. c) uVAT. Oznacza to, że co do zasady odpłatna dostawa budynków, budowli lub ich części podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług z uwzględnieniem wyjątków przewidzianych w ustawie.

Rozważenia zatem wymaga, czy w niniejszej sprawie, do opisanej przyszłej sprzedaży posiadanego pawilonu przy ul. „A” w (…) i udziału we własności pozostałych pawilonów oraz udziału w wieczystym użytkowaniu gruntów, zastosowanie znajdzie zwolnienie przedmiotowe, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 10 w zw. z art. 43 ust. 10 uVAT, a w przypadku prawa użytkowania wieczystego gruntów, zastosowanie znajdzie art. 29a ust. 8 uVAT.

W myśl art. 43 ust. 1 pkt 10 uVAT, zwalnia się od podatku VAT dostawę budynków, budowli lub ich części, z wyjątkiem gdy:

a)  dostawa jest dokonywana w ramach pierwszego zasiedlenia lub przed nim,

b)  pomiędzy pierwszym zasiedleniem a dostawą budynku, budowli lub ich części upłynął okres krótszy niż 2 lata.

Definicję „pierwszego zasiedlenia” zawiera art. 2 pkt 14 uVAT, który stanowi, że pod pojęciem „pierwsze zasiedlenie” rozumie się oddanie do użytkowania pierwszemu nabywcy lub użytkownikowi lub rozpoczęcie użytkowania na potrzeby własne budynków, budowli lub ich części, po ich:

a)  wybudowaniu lub

b)  ulepszeniu, jeżeli wydatki poniesione na ulepszenie, w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym, stanowiły co najmniej 30% wartości początkowej.

Aby w niniejszej sprawie doszło do pierwszego zasiedlenia, musi zaistnieć chociaż jedna z poniższych przesłanek tj.:

• pawilon musiałby być wybudowany i oddany do używania po raz pierwszy nie później niż 2 lata wstecz, lub
• w ciągu ostatnich 2 lat musiałby być ulepszony.

Wyjaśnienia wymaga, pojęcie „ulepszenie” w rozumieniu przepisów podatku dochodowego. Zgodnie z art. 22g ust. 17 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, jeżeli środki trwałe uległy ulepszeniu w wyniku przebudowy, rozbudowy, rekonstrukcji, adaptacji lub modernizacji, wartość początkową tych środków, ustaloną zgodnie z ust. 1, 3-9 i 11-15, powiększa się o sumę wydatków na ich ulepszenie, w tym także o wydatki na nabycie części składowych lub peryferyjnych, których jednostkowa cena nabycia przekracza 10.000 zł. Środki trwałe uważa się za ulepszone, gdy suma wydatków poniesionych na ich przebudowę, rozbudowę, rekonstrukcję, adaptację lub modernizację w danym roku podatkowym przekracza 10.000 zł i wydatki te powodują wzrost wartości użytkowej w stosunku do wartości z dnia przyjęcia środków trwałych do używania, mierzonej w szczególności okresem używania, zdolnością wytwórczą, jakością produktów uzyskiwanych za pomocą ulepszonych środków trwałych i kosztami ich eksploatacji.

Należy wskazać, że ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych nie zawiera definicji pojęcia „ulepszenie”. Ponieważ w prawie podatkowym przyjmuje się pierwszeństwo wykładni językowej normy prawnej, to zasadnym jest odwołanie się do definicji słownikowych pojęcia „ulepszenie”. Zgodnie ze „Słownikiem języka polskiego” (wyd. PWN, Warszawa 1989, t. I-III) pojęcie:

• „przebudowa” oznacza - zmianę istniejącego stanu czegoś na inny, ulepszenie, poprawienie czegoś;
• „rozbudowa” oznacza - powiększenie, rozszerzenie budowli, obszaru już zabudowanego, dobudowywanie nowych elementów , budowanie nowych obiektów;
• „rekonstrukcja” oznacza - odtworzenie czegoś na podstawie dochowanych fragmentów, szczątków, przekazów, form pochodnych itp., zwłaszcza odbudowanie, odtworzenie na takich podstawach zniszczonych, częściowo lub całkowicie, budynków albo dzieł sztuki;
• „adaptacja” oznacza - przystosowanie do innego użytku, przerobienie dla nadania innego charakteru zwłaszcza utworu literackiego, budynku;
• „modernizacja” oznacza - unowocześnienie, uwspółcześnienie czegoś, gdzie unowocześnienie to czynić coś nowoczesnym przystosowywać do współczesności, do teraźniejszości.

Jak wynika z opisu stanu przyszłego, Wnioskodawczyni przez ostatnie 2 lata nie ponosiła wydatków na ulepszenie posiadanego pawilonu oraz pawilonów, we własności których posiada udziały, tj. nie dokonywała: przebudowy, rozbudowy, rekonstrukcji, adaptacji ani modernizacji. Również pozostali współudziałowcy we własności pawilonów, przez ostatnie 2 lata nie ponosili wydatków, o których mowa wyżej.

Oznacza to, że nie została spełniona przesłanka „ulepszenia”. Ponieważ, Wnioskodawczyni wybudowała i wykorzystuje posiadany pawilon od lat 80-tych XX wieku, to należy stwierdzić, że oddanie do użytkowania pierwszemu nabywcy lub użytkownikowi lub rozpoczęcie użytkowania na potrzeby własne nastąpiło w okresie dłuższym niż 2 lata, w związku z czym, również ta przesłanka nie została spełniona.

Należy również wskazać, że ustawodawca w art. 43 ust. 10 uVAT przyznał stronom transakcji, po spełnieniu przesłanek określonych w tym przepisie, prawo do wyboru opodatkowania podatkiem od towarów i usług dostawy budynków, budowli lub ich części, pomimo ustawowego ich zwolnienia w art. 43 ust. 1 pkt 10. Stosownie do treści art. 43 ust. 10 uVAT, podatnik może zrezygnować ze zwolnienia od podatku, o którym mowa w ust. 1 pkt 10, i wybrać opodatkowanie dostawy budynków, budowli lub ich części, pod warunkiem że dokonujący dostawy i nabywca budynku, budowli lub ich części:

1) są zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni;

2) złożą:

a)  przed dniem dokonania dostawy tych obiektów właściwemu dla ich nabywcy naczelnikowi urzędu skarbowego lub

b)  w akcie notarialnym, do zawarcia którego dochodzi w związku z dostawą tych obiektów - zgodne oświadczenie, że wybierają opodatkowanie dostawy budynku, budowli lub ich części.

Z powyższego przepisu wynika jednoznacznie, że warunkiem rezygnacji ze zwolnienia od opodatkowania podatkiem VAT jest to, aby obie strony transakcji sprzedaży były zarejestrowane jako podatnicy VAT czynni i złożyły zgodne oświadczenie o rezygnacji ze zwolnienia.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku jest w części prawidłowe i w części nieprawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 775 ze zm.), zwanej dalej „ustawą”:

Według art. 2 pkt 22 ustawy:

W myśl art. 7 ust. 1 ustawy:

Przy czym stosownie do art. 2 pkt 6 ustawy:

Zatem, grunt spełnia definicję towaru wynikającą z art. 2 pkt 6 ustawy, a jego sprzedaż, jak również oddanie gruntu w użytkowanie wieczyste oraz zbycie prawa użytkowania wieczystego, stanowi dostawę towarów, o której mowa w art. 7 ust. 1 ustawy.

Towarem jest także udział w prawie własności. Jest to zgodne z normami unijnymi, bowiem w myśl art. 15 ust. 2 Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE L Nr 347 z 11 grudnia 2006 r. s. 1 ze zm.), zwanej dalej „Dyrektywą 2006/112/WE”:

Zatem, w świetle powołanych powyżej przepisów zbycie nieruchomości (a więc m.in. gruntów, prawa wieczystego użytkowania gruntów, budynków oraz udziałów w nich) traktowane jest jako czynność odpłatnej dostawy towarów, o której mowa w art. 7 ust. 1 ustawy, która to czynność podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, na podstawie art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy.

Na mocy art. 8 ust. 1 ustawy:

Jednocześnie wskazać należy, że nie każda czynność stanowiąca dostawę towarów w rozumieniu art. 7 ww. ustawy bądź świadczenie usług w rozumieniu art. 8 ustawy podlega opodatkowaniu, ale tylko taka, która wykonana jest przez podmiot, który w związku z jej realizacją występuje w charakterze podatnika podatku od towarów i usług.

Pojęcia „podatnik” i „działalność gospodarcza”, na potrzeby podatku od towarów i usług, zostały określone w art. 15 ust. 1 i ust. 2 ustawy.

Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy:

W świetle przytoczonych wyżej przepisów zauważyć należy, że status podatnika podatku od towarów i usług, wynika z okoliczności dokonania czynności podlegających opodatkowaniu tym podatkiem. Dla ustalenia, czy podmiot dokonujący transakcji sprzedaży nieruchomości jest podatnikiem podatku VAT, istotnym jest stwierdzenie, że prowadzi on działalność gospodarczą.

W rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy:

Określony w ustawie zakres opodatkowania podatkiem od towarów i usług wskazuje, że do tego, aby faktycznie zaistniało opodatkowanie danej czynności, konieczne jest, aby czynność podlegającą opodatkowaniu wykonał podmiot, który dla tej właśnie czynności będzie działał jako podatnik.

Definicja działalności gospodarczej zawarta w ustawie, ma charakter uniwersalny, pozwalający na objęcie pojęciem „podatnik” tych wszystkich podmiotów, które prowadzą określoną działalność, występując w profesjonalnym obrocie gospodarczym. Ponadto, działalność gospodarczą stanowi wykorzystywanie towarów w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

Przez ciągłe wykorzystywanie składników majątku należy rozumieć takie wykorzystywanie majątku, które charakteryzuje się powtarzalnością lub długim okresem trwania. Zatem, czerpanie dochodów ze składnika majątku wskazuje na prowadzenie działalności gospodarczej.

Zatem dostawa towarów podlegać będzie opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług wyłącznie wówczas, gdy dokonywana będzie przez podmiot mający status podatnika, a dodatkowo działającego w takim charakterze w odniesieniu do danej transakcji. Istotnym dla określenia, że w odniesieniu do konkretnej dostawy, mamy do czynienia z podatnikiem podatku od towarów i usług jest stwierdzenie, że prowadzi on działalność gospodarczą w rozumieniu przepisów ustawy.

Na podstawie art. 9 ust. 1 Dyrektywy 2006/112/WE:

Jednocześnie, w art. 12 ust. 1 lit. b) powołanej Dyrektywy 2006/112/WE wskazano, że:

W myśl art. 2 ust. 1 lit. a Dyrektywy 2006/112/WE:

Z przytoczonych regulacji prawa wspólnotowego wynika, że podatnikiem podatku od towarów i usług może być każda osoba, która okazjonalnie dokonuje czynności opodatkowanych, przy czym czynności te winny być związane z działalnością zdefiniowaną jako działalność gospodarcza, tj. wszelką działalnością producentów, handlowców i osób świadczących usługi, włącznie z górnictwem, działalnością rolniczą i wykonywaniem wolnych zawodów lub uznanych za takie.

Warunkiem opodatkowania danej czynności podatkiem od towarów i usług w świetle powyższych przepisów jest spełnienie dwóch przesłanek łącznie: po pierwsze dana czynność ujęta jest w katalogu czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, po drugie - czynność została wykonana przez podmiot, który w związku z jej wykonaniem jest podatnikiem podatku od towarów i usług.

Właściwym zatem jest wykluczenie osób fizycznych z grona podatników w przypadku, gdy dokonują sprzedaży, przekazania, bądź darowizny towarów stanowiących część majątku osobistego, tj. majątku, który nie został nabyty w celu jego odsprzedaży, bądź wykonywania innych czynności w ramach działalności gospodarczej ani też nie został wykorzystany w trakcie jego posiadania na cele działalności gospodarczej.

W kontekście powyższych rozważań nie jest podatnikiem podatku od towarów i usług ten, kto jako osoba fizyczna dokonuje jednorazowych lub okazjonalnych transakcji, za które nie jest przewidziana ściśle regularna zapłata oraz nie prowadzi zorganizowanej czy zarejestrowanej działalności gospodarczej, a tylko np. wyzbywa się majątku osobistego. Dokonywanie określonych czynności incydentalnie, poza sferą prowadzonej działalności gospodarczej, również nie pozwala na uznanie danego podmiotu za podatnika w zakresie tych czynności.

Przyjęcie, że dany podmiot sprzedając nieruchomość działa w charakterze podatnika prowadzącego działalność gospodarczą wymaga ustalenia, czy jego działalność w tym zakresie przybiera formę zawodową (profesjonalną). Przejawem zaś takiej aktywności określonej osoby w zakresie obrotu nieruchomościami, która może wskazywać, że jej czynności przybierają formę zorganizowaną może być np.: nabycie terenu przeznaczonego pod zabudowę, jego uzbrojenie, wydzielenie dróg wewnętrznych, działania marketingowe podjęte w celu sprzedaży działek, wykraczające poza zwykłe formy ogłoszenia, uzyskanie decyzji o warunkach zabudowy terenu, czy wystąpienie o opracowanie planu zagospodarowania przestrzennego dla sprzedawanego obszaru, prowadzenie działalności gospodarczej w zakresie usług deweloperskich lub innych tego rodzaju usług o zbliżonym charakterze. Przy czym, na tego rodzaju aktywność „gospodarczą” wskazywać musi ciąg powyżej przytoczonych okoliczności, a nie stwierdzenie jedynie faktu wystąpienia pojedynczych z nich.

Zatem, w kwestii podlegania opodatkowaniu sprzedaży opisanych nieruchomości, istotne jest, czy w celu dokonania tej sprzedaży, podjęła Pani aktywne działania w zakresie obrotu nieruchomościami, angażując środki podobne do wykorzystywanych przez producenta, handlowca i usługodawcę w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy. Skutkowałoby to koniecznością uznania Pani za podmiot prowadzący działalność gospodarczą w rozumieniu tego przepisu, a więc za podatnika podatku od towarów i usług.

Dodatkowo wskazania wymaga, że działalność gospodarcza powinna cechować się stałością, powtarzalnością i niezależnością jej wykonywania, bowiem związana jest z profesjonalnym obrotem gospodarczym. Nie jest natomiast działalnością handlową, a zatem i gospodarczą, sprzedaż majątku osobistego, który nie został nabyty w celu jego odsprzedaży, czy też prowadzenia działalności, ani też w trakcie posiadania nie został wykorzystany do działalności gospodarczej.

Pojęcie „majątku prywatnego” nie występuje na gruncie analizowanych przepisów ustawy o VAT, jednakże wynika z wykładni art. 15 ust. 2 ustawy o VAT, w której zasadnym jest odwołanie się do treści orzeczenia TSUE w sprawie C-291/92 (Finanzamt Uelzen v. Dieter Armbrecht), które dotyczyło kwestii opodatkowania sprzedaży przez osobę będącą podatnikiem podatku od wartości dodanej, części majątku niewykorzystywanej do prowadzonej działalności gospodarczej, a służącej jej do celów prywatnych. „Majątek prywatny” to zatem taka część majątku danej osoby fizycznej, która nie jest przez nią przeznaczona ani wykorzystywana dla potrzeb prowadzonej działalności gospodarczej. Ze wskazanego orzeczenia wynika zatem, że podatnik musi w całym okresie posiadania danej nieruchomości wykazywać zamiar wykorzystywania części nieruchomości w ramach majątku osobistego. Przykładem takiego wykorzystania nieruchomości mogłoby być np. wybudowanie domu dla zaspokojenia własnych potrzeb mieszkaniowych. Potwierdzone to zostało również w wyroku TSUE z dnia 21 kwietnia 2005 r., sygn. akt C-25/03 Finanzamt Bergisch Gladbach v. HE, który stwierdził, że majątek prywatny to mienie wykorzystywane dla zaspokojenia potrzeb własnych.

Ze wskazanych powyżej orzeczeń wynika zatem, że podatnik musi w całym okresie posiadania danej nieruchomości wykazywać zamiar wykorzystywania nieruchomości w ramach majątku osobistego.

Z orzeczenia Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej z 15 września 2011 r. w sprawach połączonych Jarosław Słaby przeciwko Ministrowi Finansów (C-180/10) oraz Emilian Kuć i Halina Jeziorska-Kuć przeciwko Dyrektorowi Izby Skarbowej w Warszawie (C-181/10) wynika, że czynności związane ze zwykłym wykonywaniem prawa własności nie mogą same z siebie być uznawane za prowadzenie działalności gospodarczej. Sama liczba i zakres transakcji sprzedaży nie mogą stanowić kryterium rozróżnienia między czynnościami dokonywanymi prywatnie, które znajdują się poza zakresem zastosowania dyrektywy, a czynnościami stanowiącymi działalność gospodarczą. Podobnie - zdaniem Trybunału - okoliczność, że przed sprzedażą zainteresowany dokonał podziału gruntu na działki w celu osiągnięcia wyższej ceny łącznej sama z siebie nie jest decydująca. Całość powyższych elementów może bowiem odnosić się do zarządzania majątkiem prywatnym zainteresowanego.

Inaczej jest natomiast - wyjaśnił Trybunał - w wypadku, gdy zainteresowany podejmuje aktywne działania w zakresie obrotu nieruchomościami, angażując środki podobne do wykorzystywanych przez producentów, handlowców i usługodawców w rozumieniu art. 9 ust. 1 akapit drugi Dyrektywy 2006/112/WE. Przykładowo podane zostały działania polegające na uzbrojeniu terenu albo na działaniach marketingowych. Działania takie nie należą do zakresu zwykłego zarządu majątkiem prywatnym.

Kwestie dotyczące stosunków cywilnoprawnych między podmiotami, w tym kwestie dotyczące przeniesienia własności nieruchomości, reguluje ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 795), zwana dalej: Kodeks cywilny.

Zgodnie z art. 535 Kodeksu cywilnego:

W myśl art. 155 § 1 Kodeksu cywilnego:

Z opisu sprawy wynika, że w latach 80-tych we własnym zakresie i z własnych środków finansowych, wybudowała Pani budynek pawilonu przy ul. „A” w (…), znajdujący się na działce nr 6. Ww. pawilon wybudowała Pani w celu prowadzenia w nim działalności gospodarczej. Do około 1999 r. prowadziła Pani działalność gospodarczą w zakresie handlu odzieżą, nie była Pani z tego tytułu zarejestrowana jako czynny podatnik podatku VAT.

Pawilon przy ul. „A” w (…) jest wpisany do księgi wieczystej KW (…) i stanowi współwłasność Pani oraz innych osób. Obecnie wraz z pozostałymi współwłaścicielami zamierza Pani sprzedać udziały w ww. pawilonie wraz z udziałem w prawie wieczystego użytkowania działki nr 6.

Zamierza sprzedać Pani również:

a)  udziały we współposiadaniu pawilonów położonych w (…) wraz z udziałami w prawie wieczystego użytkowania działki 6:

- przy ul. (…) i (…),

- przy ul. (…) i (…),

b)  udziały we współposiadaniu pawilonu położonego w (…) wraz z udziałem w prawie wieczystego użytkowania działki 1 przy ul. (…),

c)  udziały we współposiadaniu pawilonu położonego w (…) wraz z udziałem w prawie wieczystego użytkowania działki 2 przy ul. (…),

d)  udziały we współposiadaniu pawilonu położonego w (…) wraz z udziałem w prawie wieczystego użytkowania działki 3 przy ul. (…),

e)  udziały we współposiadaniu pawilonu położonego w (…) wraz z udziałem w prawie wieczystego użytkowania działki 4 przy ul. (…),

f)   udziały we współposiadaniu pawilonu położonego w (…) wraz z udziałem w prawie wieczystego użytkowania działki 5 przy ul. (…).

W celu sprzedaży ww. nieruchomości zawarła Pani wraz z pozostałymi współwłaścicielami przedwstępną umowę sprzedaży. Kupująca spółka planuje wybudować na tych nieruchomościach wielorodzinny budynek mieszkalno-usługowy.

Pani wątpliwości dotyczą ustalenia, czy sprzedaż udziałów w pawilonie przy ul. „A” w (…) jak również sprzedaż udziałów w „pozostałych” pawilonach wraz z posiadanymi udziałami w prawie użytkowania wieczystego gruntów (tj. działek nr 6, 1, 2, 3, 4 i 5) będzie zwolniona od podatku VAT.

Odnosząc się do Pani wątpliwości, w pierwszej kolejności należy ustalić, czy w odniesieniu do sprzedaży udziałów w przedmiotowych pawilonach będzie Pani spełniać przesłanki do uznania Pani za podatnika podatku od towarów i usług, w zakresie ww. czynności.

Uznanie, że dany podmiot w odniesieniu do konkretnej czynności działa jako podatnik podatku od towarów i usług, wymaga oceny każdorazowo odnoszącej się do okoliczności faktycznych danej sprawy.

Jak wyjaśniono wyżej - odwołując się zarówno do treści przepisów ustawy, jak i stanowiska judykatury - w przypadku osób fizycznych, które dokonują sprzedaży, przekazania, bądź darowizny towarów stanowiących część majątku osobistego, tj. majątku, który nie został nabyty w celu jego odsprzedaży, bądź wykonywania innych czynności w ramach działalności gospodarczej, należy szczególnie wnikliwie przeanalizować okoliczności, w jakich będzie realizowana transakcja. Co do zasady bowiem osoby fizyczne, które dokonują transakcji w ramach zarządu majątkiem prywatnym, wykluczone są z grona podatników VAT.

Analiza przedstawionego opisu sprawy, obowiązujących przepisów oraz tez wynikających z powołanego orzecznictwa prowadzi do wniosku, że w stosunku do sprzedaży udziałów w „pozostałych” pawilonach (tj. pawilonie: przy ul. (…) i (…), przy ul. (…) i (…), przy ul. (…), przy ul. (…), przy ul. (…), przy ul. (…), oraz przy ul. (…)), w sensie prawnym brak jest przesłanek pozwalających uznać Panią za podatnika w rozumieniu art. 15 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług.

Należy wskazać, że w analizowanej sprawie w stosunku do „pozostałych” pawilonów nie podejmowała Pani samodzielnie działań charakterystycznych dla podmiotów profesjonalnie zajmujących się obrotem nieruchomościami. Powyższe pawilony nigdy nie były wykorzystywane przez Panią w jakikolwiek sposób. Przez ostatnie 2 lata nie ponosiła Pani również wydatków na ulepszenie pawilonów, w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym od osób fizycznych. „Pozostałe” pawilony nie były także i nie są udostępniane przez Panią osobom trzecim na podstawie umowy najmu, dzierżawy ani innej umowy o podobnym charakterze.

Ponadto nie podejmowała Pani jakichkolwiek działań marketingowych w celu sprzedaży udziałów w „pozostałych” pawilonach, w szczególności nie umieszczała Pani ogłoszeń o sprzedaży w środkach masowego przekazu, tj. w sieci internetowej, prasie, radiu i telewizji. Inicjatywę w celu pozyskania nabywcy ww. pawilonów podjął mąż Pani A.A. (jednej ze współwłaścicielek), który z własnej inicjatywy zgłosił się do developera z zapytaniem, czy byłby zainteresowany nabyciem przedmiotowych pawilonów wraz z prawem wieczystego użytkowania gruntów.

W związku z powyższymi okolicznościami stwierdzić należy, że w odniesieniu do sprzedaży udziałów w „pozostałych” pawilonach nie wystąpił ciąg zdarzeń, które jednoznacznie przesądzają, że sprzedaż przez Panią swoich udziałów w „pozostałych” pawilonach wypełnia przesłanki działalności gospodarczej. Nie podjęła Pani bowiem w stosunku do ww. pawilonów takich aktywnych działań w zakresie obrotu nieruchomościami, które świadczyłyby o angażowaniu środków w sposób podobny do wykorzystywanych przez handlowców. Całokształt okoliczności przedstawionych we wniosku wskazuje, że Pani aktywność w stosunku do „pozostałych” pawilonów w pełni mieści się w granicach zarządu majątkiem prywatnym, a stanowisko to pozostaje w zgodzie z przywołanym wyrokiem TSUE w sprawach C‑180/10 i C-181/10.

W związku z tym, dokonując sprzedaży udziałów w „pozostałych” pawilonach (tj. pawilonie: przy ul. (…) i (…), przy ul. (…) i (…), przy ul. (…), przy ul. (…), przy ul. (…), przy ul. (…), oraz przy ul. (…)) będzie Pani korzystać z przysługującego Pani prawa do rozporządzania własnym majątkiem, która to czynność oznacza działanie w sferze prywatnej, do której nie mają zastosowania przepisy ustawy o podatku od towarów i usług.

Tym samym, w ramach sprzedaży swoich udziałów w „pozostałych” pawilonach nie będzie Pani działać w charakterze podatnika VAT i w konsekwencji, dostawa przez Panią ww. udziałów nie będzie podlegać opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. W konsekwencji również dostawa posiadanych przez Panią udziałów w prawie wieczystego użytkowania gruntów, na których znajdują się „pozostałe” pawilony nie będzie podlegać opodatkowaniu VAT.

Inaczej jest natomiast w stosunku do sprzedaży udziałów w pawilonie przy ul. „A”, który wybudowała Pani z własnych środków i we własnym zakresie, w celu prowadzenia swojej działalności gospodarczej. Działalność gospodarczą prowadziła Pani do ok. 1999 r., po zakończeniu tej działalności wynajmuje Pani pawilon osobom trzecim. W 2023 r. zawarła Pani na czas nieokreślony umowę najmu ww. pawilonu z osobą inną niż przyszły nabywca, tj. z osobą fizyczną, która prowadzi jednoosobową działalność gospodarczą. Umowa jest odpłatna, najemca uiszcza co miesiąc czynsz z tytułu najmu. Stroną umowy jest wyłącznie Pani i tylko Pani uzyskuje wynagrodzenie z tytułu wynajmu ww. pawilonu. Nie dokumentuje Pani wynajmu fakturą VAT, ponieważ nie jest Pani czynnym podatnikiem podatku VAT.

W tym miejscu wskazać należy, że zgodnie z art. 659 § 1 ustawy Kodeks cywilny:

Najem jest więc umową dwustronnie zobowiązującą i wzajemną, odpowiednikiem świadczenia wynajmującego, polegającego na oddaniu rzeczy do używania, jest świadczenie najemcy, polegające na płaceniu umówionego czynszu. Z powyższego wynika, że umówiony między stronami czynsz jest wynagrodzeniem za możliwość korzystania z cudzej rzeczy i stanowi świadczenie wzajemne należne za używanie rzeczy przez jego najemcę. Co istotne, umowa najmu jest cywilnoprawną umową nakładającą na strony - zarówno wynajmującego, jak i najemcę - określone przepisami obowiązki.

W kontekście analizowanej sprawy, należy zwrócić uwagę na treść zdania drugiego definicji pojęcia „działalność gospodarcza”, w której mówi się o wykorzystywaniu m.in. towarów w sposób ciągły do celów zarobkowych. Zatem, czerpanie dochodów ze składnika majątku wskazuje na prowadzenie działalności gospodarczej. Takie wykorzystywanie towarów ma miejsce poprzez oddanie ich w stosunki obligacyjne (najem, dzierżawa, leasing itp.).

Zatem najem nieruchomości stanowi odpłatne świadczenie usług, o którym mowa w art. 8 ust. 1 ustawy i świadczony jest w ramach działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy, a tym samym podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług na mocy przepisu art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy. Najem polega bowiem na wykorzystywaniu przedmiotu umowy w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

Wykorzystywanie przez Panią pawilonu przy ul. „A” początkowo do prowadzenia swojej działalności gospodarczej, a następnie oddanie ww. pawilonu w najem, spowodowało że wykorzystywała Pani swoje udziały w opisanym pawilonie w prowadzonej działalności gospodarczej, a nie wyłącznie w ramach majątku osobistego. W konsekwencji dokonując dostawy udziałów ww. pawilonie nie będzie Pani zbywać majątku osobistego, ale majątek wykorzystywany przez Panią w działalności gospodarczej.

Tym samym, w przedmiotowej sprawie w zakresie sprzedaży przez Panią swoich udziałów w pawilonie przy ul. „A” wystąpią przesłanki stanowiące podstawę uznania Pani za podatnika w rozumieniu art. 15 ust. 1 ustawy, prowadzącego działalność gospodarczą, w myśl art. 15 ust. 2 ustawy, i czynność sprzedaży przez Panią udziałów w ww. pawilonie będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem VAT, jako odpłatna dostawa towarów na podstawie art. 5 ust. 1 pkt 1 w związku z art. 7 ust. 1 ustawy.

Co istotne wykonywana czynność, która podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług może korzystać ze zwolnienia od tego podatku albo może być opodatkowana z zastosowaniem właściwej stawki podatku.

Przepisy ustawy o podatku od towarów i usług oraz rozporządzeń wykonawczych do tej ustawy, przewidują dla niektórych dostaw towarów i świadczenia usług zwolnienie od podatku. Zastosowanie zwolnienia od podatku, jako odstępstwo od zasady powszechności i równości opodatkowania, możliwe jest jedynie w przypadku wykonywania czynności ściśle określonych w ustawie oraz w przepisach wykonawczych wydanych na podstawie jej upoważnienia.

Zakres i zasady zwolnienia od podatku od towarów i usług dostawy towarów lub świadczenia usług zostały określone m.in. w art. 43 ustawy.

W art. 43 ust. 1 pkt 10 i pkt 10a ustawy, ustawodawca przewidział zwolnienie od podatku VAT dla dostawy nieruchomości zabudowanych spełniających określone w przepisach warunki.

Stosownie do treści art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy:

Jak wynika z powyższych uregulowań, zwolnienie wynikające z art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy stosuje się w odniesieniu do dostawy całości lub części budynków i budowli, jeżeli w stosunku do nich doszło do ich pierwszego zasiedlenia, przy czym okres pomiędzy pierwszym zasiedleniem, a dostawą nie jest krótszy niż 2 lata. Wykluczenie z tego zwolnienia następuje w sytuacjach, gdy dostawa jest dokonywana w ramach pierwszego zasiedlenia lub przed nim oraz w sytuacji, gdy od momentu pierwszego zasiedlenia do chwili sprzedaży nie minęły co najmniej 2 lata.

Zgodnie z art. 2 pkt 14 ustawy:

Z powyższego przepisu wynika, że pierwszym zasiedleniem jest pierwsze zajęcie nieruchomości do używania. „Pierwsze zasiedlenie” budynku, budowli lub ich części ma więc miejsce zarówno w sytuacji, w której po wybudowaniu budynku, budowli lub ich części oddano go w najem, jak i w przypadku wykorzystywania budynku, budowli lub ich części na potrzeby własnej działalności gospodarczej podatnika - bowiem w obydwu przypadkach doszło do korzystania z budynku, budowli lub ich części.

Jednocześnie, wymienione powyżej zwolnienie uregulowane w art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy ma charakter zwolnienia fakultatywnego, gdyż zgodnie z art. 43 ust. 10 ustawy:

Stosownie do art. 43 ust. 11 ustawy:

W tym miejscu należy zauważyć, że w przypadku nieruchomości niespełniających przesłanek do zwolnienia od podatku na podstawie powołanego wyżej przepisu art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy, ustawodawca umożliwia podatnikom - po spełnieniu określonych warunków - skorzystanie ze zwolnienia wskazanego w pkt 10a tego przepisu.

Jak stanowi art. 43 ust. 1 pkt 10a ustawy:

Prawo do zwolnienia od podatku, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 10a ustawy, przysługuje wówczas, gdy w stosunku do obiektów, będących przedmiotem sprzedaży, nie przysługiwało dokonującemu ich dostawy prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego oraz dokonujący ich dostawy nie ponosił wydatków na ulepszenie tych obiektów, w stosunku do których miał prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, a jeżeli ponosił takie wydatki, to były one niższe niż 30% wartości początkowej tych obiektów.

Z powołanych wyżej przepisów wynika, że jeżeli dostawa budynków, budowli lub ich części będzie mogła korzystać ze zwolnienia z art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy, wówczas badanie przesłanek wynikających z przepisu art. 43 ust. 1 pkt 10a stanie się bezzasadne.

Ponadto, dla dostawy nieruchomości, które nie spełniają przesłanek do objęcia ich zwolnieniem od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 lub 10a ustawy, ustawodawca przewidział możliwość zastosowania zwolnienia od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy.

Stosownie do art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy:

Dla zastosowania zwolnienia od podatku VAT, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy, dla dostawy towarów, spełnione muszą być łącznie dwa warunki wskazane w tym przepisie, tj.:

• towary muszą służyć wyłącznie działalności zwolnionej, w żadnym momencie ich posiadania nie można zmienić ich przeznaczenia oraz sposobu wykorzystywania,
• brak prawa do odliczenia podatku VAT naliczonego przy nabyciu (imporcie, wytworzeniu) tych towarów.

Niespełnienie choćby jednego z powyższych warunków daje podstawę do wyłączenia dostawy towarów ze zwolnienia od podatku VAT przewidzianego w ww. art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy.

Z powołanych wyżej przepisów wynika, że jeżeli dostawa budynków, budowli lub ich części będzie mogła korzystać ze zwolnienia od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy, wówczas badanie przesłanek wynikających z przepisu art. 43 ust. 1 pkt 10a oraz art. 43 ust. 1 pkt 2 stanie się bezzasadne.

Kwestię opodatkowania dostawy gruntu, na którym posadowione zostały budynki lub budowle albo ich części rozstrzyga art. 29a ust. 8 ustawy, w myśl którego:

W świetle tego przepisu, przy sprzedaży budynków lub budowli albo ich części, dokonywanej wraz z dostawą gruntu, na którym są one posadowione, grunt dzieli byt prawny budynków, budowli albo ich części w zakresie opodatkowania podatkiem od towarów i usług. Oznacza to, że do dostawy gruntu stosuje się analogiczną stawkę podatku, jak przy dostawie budynków, budowli lub ich części trwale z gruntem związanych. Jeżeli dostawa budynków albo budowli lub ich części korzysta ze zwolnienia od podatku, ze zwolnienia takiego korzysta również dostawa gruntu, na którym dany obiekt jest posadowiony. Przy czym przepis powyższy ma zastosowanie również w przypadku prawa użytkowania wieczystego gruntu.

W celu ustalenia, czy w analizowanej sprawie dla dostawy udziałów w pawilonie przy ul. „A” posadowionego na działce nr 6 zastosowanie znajdzie zwolnienie od podatku od towarów i usług na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy, należy rozstrzygnąć, czy i kiedy miało miejsce pierwsze zasiedlenie tego pawilonu.

Z przedstawionego opisu sprawy wynika, że pawilon przy ul. „A” wybudowała Pani w latach 80-tych, we własnym zakresie i z własnych środków. Przez ostatnie 2 lata nie ponosiła Pani, ani pozostali współwłaściciele, wydatków na ulepszenie ww. pawilonu, w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym.

Biorąc pod uwagę powołane wyżej przepisy prawa oraz przedstawiony opis sprawy stwierdzić należy, że dostawa przez Panią udziałów w pawilonie przy ul. „A” nie będzie dokonywana w ramach pierwszego zasiedlenia ani przed nim, i od dnia pierwszego zasiedlenia do dnia sprzedaży miną co najmniej 2 lata. Zatem, dla transakcji sprzedaży przez Panią swoich udziałów w opisanym wyżej pawilonie zostaną spełnione warunki do zastosowania zwolnienia od podatku VAT, na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy.

Jak wskazano powyżej, prawo użytkowania wieczystego gruntu będące przedmiotem sprzedaży będzie podlegało opodatkowaniu według tych samych regulacji jak budynek na nim posadowiony.

W związku z powyższym, również sprzedaż udziałów w prawie użytkowania wieczystego gruntu oznaczonego jako działka nr 6, będzie zwolniona od podatku na podstawie wskazanego art. 43 ust. 1 pkt 10 w zw. z art. 29a ust. 8 ustawy.

Zatem, sprzedaż udziałów w pawilonie przy ul. „A” oraz udziałów w prawie wieczystego użytkowania gruntu (tj. działce nr 6), będzie zwolniona od opodatkowania podatkiem od towarów i usług na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 w zw. z art. 29a ust. 8 ustawy, pod warunkiem, że wraz z Kupującą Spółką nie złoży Pani oświadczenia o rezygnacji ze zwolnienia od opodatkowania, o którym mowa w art. 43 ust. 10 ustawy.

Podsumowując, dostawa posiadanych przez Panią udziałów w „pozostałych” pawilonach jak również dostawa posiadanych udziałów w prawie wieczystego użytkowania gruntów, na których znajdują się „pozostałe” pawilony nie będzie podlegać opodatkowaniu VAT. Natomiast dostawa posiadanych przez Panią udziałów w pawilonie przy ul. „A” będzie zwolniona od podatku VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy, w związku z tym również dostawa posiadanych przez Panią udziałów w prawie użytkowania wieczystego gruntu oznaczonego jako działka 6, będzie zwolniona od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 w zw. z art. 29a ust. 8 ustawy, pod warunkiem, że wraz z Kupującą Spółką nie złoży Pani oświadczenia o rezygnacji ze zwolnienia od opodatkowania, o którym mowa w art. 43 ust. 10 ustawy.

Zatem Pani stanowisko jest:

• prawidłowe w zakresie zastosowania zwolnienia od podatku VAT dla dostawy posiadanych udziałów w pawilonie przy ul. „A” wraz z posiadanymi udziałami w prawie wieczystego użytkowania gruntu, na którym pawilon się znajduje, oraz
• nieprawidłowe w zakresie zastosowania zwolnienia od podatku VAT dla dostawy posiadanych udziałów w „pozostałych” pawilonach wraz z posiadanymi udziałami w prawie wieczystego użytkowania gruntów, na których pawilony się znajdują.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Pani przedstawiła i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.

Wydana interpretacja dotyczy tylko sprawy będącej przedmiotem Pani wniosku (pytania). Inne kwestie, które nie zostały objęte pytaniem, nie mogą być - zgodnie z art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej - rozpatrzone.

Ponadto interpretacja została wydana na podstawie przedstawionego we wniosku opisu sprawy, co oznacza, że w przypadku, gdy w toku postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, kontroli celno-skarbowej zostanie określony odmienny stan sprawy, interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków prawnych. Jest ściśle związany przedstawionym we wniosku opisem stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego. Ponosi Pani ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu sprawy. Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego podanym przez Panią w złożonym wniosku. Ponadto, w sytuacji zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego w opisie sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.

Wydana interpretacja dotyczy tylko Pani, która wystąpiła z wnioskiem o wydanie interpretacji indywidualnej w swojej sprawie, i nie wywołuje skutków prawnych dla innych podmiotów uczestniczących w sprzedaży pawilonów wraz z prawem użytkowania wieczystego gruntu.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

• Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 622 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pani sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pani do interpretacji.
• Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

• Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w (…). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

• w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
• w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.