0114-KDIP4-3.4012.364.2026.1.DG

Interpretacja indywidualna - stanowisko prawidłowe

Szanowny Panie,

stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego zdarzenia przyszłego w podatku od towarów i usług jest prawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

10 czerwca 2026 r. wpłynął Pana wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej, który dotyczy skutków podatkowych sprzedaży działki nr 1 w drodze licytacji komorniczej. Treść wniosku jest następująca:

Opis zdarzenia przyszłego

Wnioskodawca jest komornikiem sądowym prowadzącym postępowanie egzekucyjne przeciwko dłużnikowi - spółce wpisanej do Krajowego Rejestru Sądowego pod numerem KRS (...). W toku postępowania egzekucyjnego prowadzona jest egzekucja z nieruchomości gruntowej (działka 1) stanowiącej własność dłużnika KW (...). Nieruchomość została nabyta przez dłużnika w 2016 r. Dla nieruchomości obowiązuje miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego, zgodnie z którym nieruchomość położona jest na terenach oznaczonych symbolami:

• 3PU - tereny obiektów produkcyjnych i zabudowy usługowej,
• KDD - teren drogi publicznej klasy dojazdowej.

W toku postępowania egzekucyjnego sporządzono operat szacunkowy. Rzeczoznawca majątkowy zakwalifikował i wycenił nieruchomość jako nieruchomość niezabudowaną. Na nieruchomości znajdują się pozostałości obiektu budowlanego, jednak obiekt ten nie jest ujawniony w ewidencji gruntów i budynków. Nieruchomość jest zaniedbana i porośnięta roślinnością. Z operatu szacunkowego wynika, że istniejący obiekt nie wpływał na kwalifikację nieruchomości jako nieruchomości niezabudowanej. Wnioskodawca nie posiada dokumentów ani informacji pozwalających na ustalenie historii podatkowej nieruchomości, w szczególności:

• czy przy jej nabyciu dłużnikowi przysługiwało prawo do odliczenia podatku VAT,
• czy nieruchomość była wykorzystywana do wykonywania czynności opodatkowanych podatkiem VAT,
• czy ponoszone były nakłady na ulepszenie ewentualnych obiektów znajdujących się na nieruchomości.

Pomimo podjętych czynności Wnioskodawca nie uzyskał od dłużnika informacji niezbędnych do jednoznacznego ustalenia skutków podatkowych planowanej sprzedaży. Nieruchomość zostanie sprzedana w drodze licytacji publicznej prowadzonej na podstawie przepisów Kodeksu postępowania cywilnego. Po skutecznym zakończeniu licytacji i uprawomocnieniu się postanowienia o przysądzeniu własności nastąpi przeniesienie własności nieruchomości na nabywcę. W związku z planowaną sprzedażą egzekucyjną Wnioskodawca powziął wątpliwość, czy sprzedaż opisanej nieruchomości będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, a jeżeli tak, według jakiej stawki podatku.

Pytanie

Czy planowana sprzedaż egzekucyjna nieruchomości gruntowej stanowiącej własność dłużnika, zakwalifikowanej w operacie szacunkowym jako nieruchomość niezabudowana, położonej na terenach oznaczonych w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego symbolami 3PU- tereny obiektów produkcyjnych i zabudowy usługowej oraz KDD - teren drogi publicznej klasy dojazdowej, będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, a jeżeli tak, czy właściwą stawką podatku będzie stawka 23%?

Pana stanowisko w sprawie

Zdaniem Wnioskodawcy planowana sprzedaż egzekucyjna nieruchomości będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług według stawki 23%. Zgodnie z art. 18 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług komornicy sądowi wykonujący czynności egzekucyjne są płatnikami podatku od dostawy dokonywanej w trybie egzekucji towarów będących własnością dłużnika. Przedmiotem planowanej sprzedaży jest nieruchomość gruntowa zakwalifikowana w operacie szacunkowym sporządzonym w toku postępowania egzekucyjnego jako nieruchomość niezabudowana. Jednocześnie zgodnie z obowiązującym miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego nieruchomość położona jest na terenach oznaczonych symbolami 3PU - tereny obiektów produkcyjnych i zabudowy usługowej oraz KDD - teren drogi publicznej klasy dojazdowej.

W myśl art. 2 pkt 33 ustawy o podatku od towarów i usług przez tereny budowlane rozumie się grunty przeznaczone pod zabudowę zgodnie z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego albo decyzją o warunkach zabudowy. W ocenie Wnioskodawcy przedmiotowa nieruchomość stanowi teren budowlany w rozumieniu art. 2 pkt 33 ustawy o VAT. Tym samym nie znajduje zastosowania zwolnienie przewidziane w art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy o VAT, odnoszące się do dostawy terenów niezabudowanych innych niż tereny budowlane.

W konsekwencji sprzedaż egzekucyjna opisanej nieruchomości będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług według podstawowej stawki VAT, tj. 23%.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest prawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 18 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 775 ze zm.) - zwanej dalej „ustawą”:

Z treści powyższego przepisu wynika, że komornik sądowy jest płatnikiem podatku od dostawy towaru dokonywanej w trybie egzekucji, w przypadku, gdy wykonuje czynności egzekucyjne. Przez czynność egzekucyjną należy rozumieć każde formalne, oparte na przepisach procesowych, działanie uprawnionego organu egzekucyjnego wywołujące skutek prawny dla prowadzonej egzekucji.

Definicja płatnika została zawarta w art. 8 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 622 ze zm.), zgodnie z którym:

Przepis art. 18 ustawy wprowadza szczególną na gruncie przepisów tej ustawy regulację, kiedy to należny podatek pobierany jest i odprowadzany do urzędu skarbowego przez płatnika, a nie przez podatnika. Płatnik pełni w tym przypadku rolę pośrednika pomiędzy podatnikiem a organem podatkowym, przekazując organowi środki pieniężne podatnika. Uzasadnione jest to charakterem odpłatnej dostawy następującej w ramach wykonywania czynności egzekucyjnych. Jeżeli bowiem dłużnik niesolidnie spłaca swoje zobowiązania i w celu wyegzekwowania należności wszczęto przeciwko niemu postępowanie egzekucyjne, to istnieją podstawy do uznania, że nie uiści również podatku należnego w związku z dostawą mającą miejsce w ramach egzekucji.

Z powołanych wyżej przepisów wynika, że komornik sądowy dokonuje transakcji w imieniu podatnika - dłużnika. Prowadzona przez niego sprzedaż towarów będących własnością dłużnika będzie opodatkowana podatkiem od towarów i usług, gdy do rozliczenia tego podatku byłby zobowiązany dłużnik; w przypadku, gdy powyższa czynność nie podlegałaby opodatkowaniu tym podatkiem lub byłaby od niego zwolniona, komornik sądowy nie będzie obowiązany do odprowadzenia podatku. Jeżeli na dłużniku spoczywa obowiązek podatkowy związany ze sprzedażą towarów, to komornik jest zobowiązany do wystawienia faktury w imieniu i na rzecz dłużnika.

Tym samym, komornik sądowy zobowiązany jest do przestrzegania przepisów ustawy o podatku od towarów i usług oraz do uwzględnienia w trakcie sprzedaży towarów okoliczności decydujących o jej opodatkowaniu podatkiem VAT.

Zgodnie z treścią art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy:

Według art. 2 pkt 22 ustawy:

W myśl art. 7 ust. 1 ustawy:

Stosownie do treści art. 2 pkt 6 ustawy:

W świetle powołanych powyżej przepisów nieruchomości, a więc grunty, budynki, budowle lub ich części spełniają definicję towaru wynikającą z art. 2 pkt 6 ustawy, a ich sprzedaż jest traktowana jako odpłatna dostawa towarów, o której mowa w art. 7 ust. 1 ustawy o VAT.

Zatem należy stwierdzić, że w sytuacji, gdy przedmiotem dostawy są towary w rozumieniu powołanego wyżej przepisu i gdy czynność ta prowadzi do przeniesienia prawa do rozporządzania tymi towarami jak właściciel, mamy do czynienia z dostawą w ujęciu art. 7 ust. 1 ustawy podlegającą opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.

Jednak nie każda czynność stanowiąca dostawę towarów w rozumieniu art. 7 ustawy podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, ponieważ, aby dana czynność podlegała opodatkowaniu tym podatkiem, musi być wykonana przez podmiot, który w związku z jej wykonaniem jest podatnikiem podatku od towarów i usług.

Pojęcia „podatnik” i „działalność gospodarcza”, na potrzeby podatku od towarów i usług, zostały określone w art. 15 ust. 1 i ust. 2 ustawy.

Według przepisu art. 15 ust. 1 ustawy:

Stosownie do art. 15 ust. 2 ustawy:

W kontekście powyższego, uwzględniając definicję działalności gospodarczej, należy stwierdzić, że dostawa towarów będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług tylko w sytuacji, gdy dokonana zostanie przez podmiot o statusie podatnika, który będzie działał w takim charakterze w odniesieniu do tej konkretnie czynności. Natomiast dla stwierdzenia, że dla danej transakcji podmiot jest podatnikiem podatku od towarów i usług, konieczne jest prowadzenie przez niego działalności gospodarczej w rozumieniu przepisów ustawy.

Określony w ustawie zakres opodatkowania podatkiem od towarów i usług wskazuje, że do tego, aby faktycznie zaistniało opodatkowanie danej czynności konieczne jest, aby czynność podlegającą opodatkowaniu wykonał podmiot, który dla tej właśnie czynności będzie działał jako podatnik.

Definicja działalności gospodarczej, zawarta w ustawie, ma charakter uniwersalny, pozwalający na objęcie pojęciem „podatnik” tych wszystkich podmiotów, które prowadzą określoną działalność, występując w profesjonalnym obrocie gospodarczym. Ponadto, działalność gospodarczą stanowi wykorzystywanie towarów w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

Należy zaznaczyć, że sprzedaż składników wykorzystywanych w działalności gospodarczej podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług .

Odnosząc regulacje zawarte w art. 15 ust. 1 i ust. 2 ustawy do art. 18 ustawy wskazać należy, że w przypadku, gdy dłużnik - właściciel nieruchomości - jest podatnikiem podatku VAT, wówczas komornik jest płatnikiem podatku VAT z tytułu dostawy tej nieruchomości.

Z opisu sprawy wynika, że prowadzi Pan postępowanie egzekucyjne przeciwko dłużnikowi - spółce wpisanej do Krajowego Rejestru Sądowego. W toku postępowania egzekucyjnego prowadzona jest egzekucja z nieruchomości gruntowej - działki o nr 1, stanowiącej własność dłużnika. Nieruchomość została nabyta przez dłużnika w 2016 r. Dla nieruchomości obowiązuje miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego, zgodnie z którym nieruchomość położona jest na terenach oznaczonych symbolami:

• 3PU - tereny obiektów produkcyjnych i zabudowy usługowej,
• KDD - teren drogi publicznej klasy dojazdowej.

Rzeczoznawca majątkowy zakwalifikował i wycenił nieruchomość jako nieruchomość niezabudowaną. Nie posiada Pan dokumentów ani informacji pozwalających na ustalenie historii podatkowej nieruchomości, w szczególności:

• ­czy przy jej nabyciu dłużnikowi przysługiwało prawo do odliczenia podatku VAT,
• czy nieruchomość była wykorzystywana do wykonywania czynności opodatkowanych podatkiem VAT,
• czy ponoszone były nakłady na ulepszenie ewentualnych obiektów znajdujących się na nieruchomości.

Pomimo podjętych czynności nie uzyskał Pan od dłużnika informacji niezbędnych do jednoznacznego ustalenia skutków podatkowych planowanej sprzedaży. Nieruchomość zostanie sprzedana w drodze licytacji publicznej prowadzonej na podstawie przepisów Kodeksu postępowania cywilnego.

Pana wątpliwości dotyczą ustalenia, czy sprzedaż w drodze licytacji ww. nieruchomości będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem VAT, a jeśli tak to w jaki sposób.

Z powołanych powyżej przepisów wynika, że opodatkowanie danej czynności podatkiem od towarów i usług uwarunkowane jest łącznym spełnieniem dwóch przesłanek. Po pierwsze konkretna czynność musi być dokonana przez podmiot, który w związku z jej wykonaniem jest podatnikiem podatku od towarów i usług, po wtóre - winna być ujęta w katalogu czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem VAT.

Zatem w pierwszej kolejności należy rozważyć kwestię, czy w odniesieniu do sprzedaży opisanej nieruchomości dłużnik będzie działał jako podatnik podatku od towarów i usług, a tym samym sprzedaż ta wykonana zostanie w ramach działalności gospodarczej.

Mając na uwadze, że dłużnikiem jest spółka, należy stwierdzić, że w niniejszej sprawie dojdzie do sprzedaży majątku przedsiębiorstwa dłużnika.

Zatem przy dostawie opisanej nieruchomości spełnione zostaną przesłanki do uznania dłużnej spółki za podatnika podatku od towarów i usług, o którym mowa w art. 15 ust. 1 ustawy, prowadzącego działalność gospodarczą w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy, bowiem dokonana sprzedaż będzie dotyczyć składników majątku przedsiębiorstwa dłużnika.

W konsekwencji, dla dostawy ww. nieruchomości w drodze licytacji komorniczej spełnione będą przesłanki do uznania tej czynności za podlegającą opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, na podstawie art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy, jako odpłatna dostawa towarów, o której mowa w art. 7 ust. 1 ustawy.

Przepisy ustawy o podatku od towarów i usług oraz rozporządzeń wykonawczych do tej ustawy, przewidują dla niektórych towarów i usług zwolnienie od podatku.

Zastosowanie zwolnienia od podatku, jako odstępstwo od zasady powszechności i równości opodatkowania, możliwe jest jedynie w przypadku wykonywania czynności ściśle określonych w ustawie oraz w przepisach wykonawczych wydanych na podstawie jej upoważnienia.

Zakres i zasady zwolnienia od podatku od towarów i usług dostawy towarów lub świadczenia usług zostały określone m.in. w art. 43 ustawy.

W kwestii sposobu opodatkowania nieruchomości niezabudowanych przywołać należy art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy, zgodnie z którym:

Oznacza to, że zwolnienie od podatku przysługuje względem takiej dostawy, której przedmiotem jest grunt niezabudowany i jednocześnie o przeznaczeniu innym niż budowlane. Zatem ze zwolnienia od podatku korzystać będą dostawy gruntów o charakterze rolnym, leśnym, itp.

Na podstawie art. 2 pkt 33 ustawy:

Opodatkowane są zatem dostawy, których przedmiotem są nieruchomości gruntowe niezabudowane, będące terenami budowlanymi w rozumieniu ww. art. 2 pkt 33 ustawy, pozostałe natomiast dostawy gruntów niezabudowanych, innych niż tereny budowlane - są zwolnione od podatku.

Zgodnie z art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 538 ze zm.):

Jak stanowi art. 4 ust. 1 ww. ustawy:

W myśl art. 4 ust. 2 ww. ustawy:

O przeznaczeniu nieruchomości stanowią zatem akty prawa miejscowego: miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego - jako źródło prawa miejscowego, a w przypadku jego braku, decyzja o warunkach zabudowy - jako akt indywidualny prawa administracyjnego.

W tym miejscu warto wyjaśnić, że stosownie do treści wyroku Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej z 28 marca 1996 r. w sprawie C-468/93 Gemeente Emmen - „teren budowlany” oznacza każdy nieuzbrojony lub uzbrojony teren uznany przez państwa członkowskie za teren z przeznaczeniem pod zabudowę. Zatem, także w świetle orzeczeń Trybunału Sprawiedliwości, za teren budowlany uznać można jedynie taki, który regulacjami prawa krajowego został przeznaczony pod zabudowę.

W związku z tym, ustawa o podatku od towarów i usług nakazuje oceniać przeznaczenie określonego gruntu niezabudowanego wyłącznie w oparciu o istniejący plan zagospodarowania przestrzennego oraz wydane decyzje o warunkach zabudowy nieruchomości.

W konsekwencji, generalnie opodatkowane podatkiem VAT są dostawy, których przedmiotem są nieruchomości gruntowe niezabudowane, przy czym opodatkowane są wyłącznie te, których przedmiotem są tereny budowlane, czyli tereny przeznaczone pod zabudowę zgodnie z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego, a w przypadku braku takiego planu - zgodnie z decyzją o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, o których mowa w przepisach o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym. Pozostałe natomiast dostawy gruntów niezabudowanych, dla których nie obowiązuje plan zagospodarowania przestrzennego oraz nie wydano decyzji o warunkach zabudowy - są zwolnione od podatku VAT.

Analiza przedstawionych okoliczności sprawy oraz powołanych przepisów prawa podatkowego prowadzi do wniosku, że nie można uznać działki nr 1 za teren niezabudowany inny niż teren budowlany, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy. Powyższe wynika przede wszystkim z faktu, że ww. nieruchomość objęta jest miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego i przeznaczona jest na tereny obiektów produkcyjnych i zabudowy usługowej oraz dróg publicznych. Oznacza to, że działka nr 1 stanowi teren budowlany, zdefiniowany w art. 2 pkt 33 ustawy.

Zatem, dostawa przedmiotowej nieruchomości (tj. działki nr 1) w drodze licytacji publicznej nie będzie korzystała ze zwolnienia od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy, gdyż zwolnienie to stosuje się tylko do dostawy terenów niezabudowanych innych niż tereny budowlane.

Z uwagi na okoliczność, że nie zaistnieją przesłanki umożliwiające zastosowanie zwolnienia od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy, należy rozpatrzyć warunki do zastosowania zwolnienia od podatku dla dostawy nieruchomości wynikające z przepisu art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy.

Stosownie do art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy:

Dla zastosowania zwolnienia od podatku VAT, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy, dla dostawy towarów, spełnione muszą być łącznie dwa warunki wskazane w tym przepisie, tj.:

• towary muszą służyć wyłącznie działalności zwolnionej, w żadnym momencie ich posiadania nie można zmienić ich przeznaczenia oraz sposobu wykorzystywania,
• brak prawa do odliczenia podatku VAT naliczonego przy nabyciu (imporcie, wytworzeniu) tych towarów.

Niespełnienie choćby jednego z powyższych warunków daje podstawę do wyłączenia dostawy towarów ze zwolnienia od podatku VAT przewidzianego w ww. art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy.

W okolicznościach opisanej we wniosku sprawy wskazać również należy art. 43 ust. 21 ustawy, w myśl którego:

Powyższe oznacza, że dostawa towarów dokonana w trybie egzekucji jest opodatkowana podatkiem od towarów i usług, jeżeli udokumentowane działania w celu potwierdzenia zwolnienia podjęte przez komornika lub organ egzekucyjny były z powodu dłużnika bezskuteczne.

W analizowanej sprawie przedstawiony opis zdarzenia przyszłego nie pozwala jednoznacznie stwierdzić, czy sprzedaż przez Pana w drodze licytacji komorniczej działki nr 1, będzie korzystać ze zwolnienia od podatku VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy, gdyż brak jest informacji niezbędnych do dokonania takiej oceny na podstawie ww. przepisów.

W opisie sprawy wskazał Pan bowiem, że nie posiada Pan wiedzy czy dłużnikowi przysługiwało prawo do odliczenia VAT w związku z nabyciem przedmiotowej nieruchomości. Nie wie Pan również, czy dłużnik wykorzystywał działkę nr 1 wyłącznie do czynności zwolnionych z podatku. Pomimo podjętych działań nie uzyskał Pan od dłużnika informacji niezbędnych do jednoznacznego ustalenia skutków podatkowych dla planowanej transakcji sprzedaży przedmiotowej nieruchomości.

Zatem, przedstawione przez Pana informacje dotyczące nieruchomości nie są wystarczające do stwierdzenia, czy w związku z jej sprzedażą będzie możliwość zastosowania zwolnienia od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy, czy też nie. Brak powyższych informacji wynika z obiektywnego braku możliwości ich uzyskania. Okoliczności sprawy wskazują, że podejmował Pan działania w celu pozyskania powyższych informacji, jednakże nie udało się Panu uzyskać tych informacji od dłużnika.

W związku z powyższym, w sprawie znajdzie zastosowanie art. 43 ust. 21 ustawy, tj. przyjęcie, że warunki zastosowania zwolnień określonych w art. 43 ust. 1 pkt 9 i pkt 2 ustawy nie będą spełnione, skoro podjęte przez Pana jako komornika udokumentowane działania nie doprowadziły, na skutek braku możliwości uzyskania niezbędnych informacji od dłużnika, do potwierdzenia spełnienia warunków zastosowania do dostawy nieruchomości zwolnienia od podatku.

Jednocześnie zaznaczyć należy, że kwestia oceny podjętych przez Pana działań nie była przedmiotem analizy.

Tym samym, w analizowanym przypadku sprzedaż w drodze licytacji komorniczej działki nr 1 nie będzie korzystała ze zwolnienia od podatku i będzie podlegała opodatkowaniu właściwą stawką podatku VAT, stosownie do art. 43 ust. 21 ustawy.

Pana stanowisko jest prawidłowe.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Pan przedstawił i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.

Niniejsza interpretacja została wydana na podstawie przedstawionego we wniosku opisu sprawy, co oznacza, że w przypadku, gdy w toku postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, kontroli celno-skarbowej zostanie określony odmienny stan sprawy, interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków prawnych. Organ jest ściśle związany przedstawionym we wniosku opisem stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego. Ponosi Pan ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu sprawy. Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego podanym przez Pana w złożonym wniosku. Ponadto, w sytuacji zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego w opisie sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.

Stosownie do art. 14b § 1a Ordynacji podatkowej:

Tym samym, kwestia ustalenia wysokości stawki podatku VAT dla dostawy towarów lub świadczenia usług od 1 lipca 2020 r. może być rozstrzygnięta tylko w ramach wydania wiążącej informacji stawkowej określonej w art. 42a ustawy o VAT.

Stosownie do art. 42a ustawy o VAT:

Zatem wydana interpretacja indywidualna nie rozstrzyga w zakresie ustalenia stawki podatku VAT właściwej dla opisanej transakcji zbycia Nieruchomości.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

• Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 622 ze zm). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pan do interpretacji.
• Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

• Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego (…). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

• w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
• w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.