0114-KDIP4-3.4012.346.2026.2.JZ

Interpretacja indywidualna - stanowisko prawidłowe

Szanowni Państwo,

stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego zdarzenia przyszłego w podatku od towarów i usług jest prawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

1 czerwca 2026 r. wpłynął Państwa wniosek z 29 maja 2026 r. o wydanie interpretacji indywidualnej, który dotyczy ustalenia, czy należność, którą Spółka obciąży spółkę A, nie będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem VAT z uwagi na fakt, że będzie miała ona charakter rekompensujący Spółce poniesione koszty z tytułu części odsetek od Kredytu nr 1, a w związku z tym Spółka nie będzie świadczyć spółce A żadnych usług z tym związanych. Treść wniosku jest następująca:

Opis zdarzenia przyszłego

B. Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w (...) (gmina (...)) (dawniej: C. Sp. z o.o.) - dalej jako: Wnioskodawca lub Spółka - jest osobą prawną zarejestrowaną w Polsce jako czynny podatnik podatku od towarów i usług (dalej: podatek VAT). Wnioskodawca jest podatnikiem podatku dochodowego od osób prawnych (dalej: podatek CIT).

Spółka jest wpisana do rejestru przedsiębiorców prowadzonego przez Sąd Rejonowy (...), Wydział Gospodarczy Krajowego Rejestru Sądowego pod nr KRS (...).

Spółka ma nadany NIP: (...) oraz numer identyfikacyjny REGON: (...).

Wnioskodawca - zgodnie z danymi ujawnionymi w Rejestrze Przedsiębiorców Krajowego Rejestru Sądowego prowadzi działalność gospodarczą m.in. w następującym zakresie:

• 55.10.Z HOTELE I PODOBNE OBIEKTY ZAKWATEROWANIA
• 56.10.A RESTAURACJE I INNE STAŁE PLACÓWKI GASTRONOMICZNE
• 56.29.Z POZOSTAŁA USŁUGOWA DZIAŁALNOŚĆ GASTRONOMICZNA
• 56.21.Z PRZYGOTOWYWANIE I DOSTARCZANIE ŻYWNOŚCI DLA ODBIORCÓW ZEWNĘTRZNYCH (KATERING)
• 56.30.Z PRZYGOTOWYWANIE I PODAWANIE NAPOJÓW
• 93.13.Z DZIAŁALNOŚĆ OBIEKTÓW SŁUŻĄCYCH POPRAWIE KONDYCJI FIZYCZNEJ
• 96.02.Z FRYZJERSTWO I POZOSTAŁE ZABIEGI KOSMETYCZNE
• 73.1.Z REKLAMA
• 82.30.Z DZIAŁALNOŚĆ ZWIĄZANA Z ORGANIZACJĄ TARGÓW, WYSTAW I KONGRESÓW
• 08.99.Z POZOSTAŁE GÓRNICTWO I WYDOBYWANIE, GDZIE INDZIEJ NIESKLASYFIKOWANE

Główna działalność operacyjna Spółki polega na świadczeniu usług hotelarskich, gastronomicznych i innych usług związanych z obsługą ruchu biznesowego (szkolenia, kongresy, konferencje, sympozja itp.) oraz rekreacją i wypoczynkiem.

W lipcu 2018 r. Wnioskodawca zawarł z Bankiem A umowę kredytową, na podstawie której został mu udzielony kredyt inwestycyjny (dalej: „Kredyt nr 1, umowa kredytowa nr 1”). Kredyt nr 1 został przeznaczony na spłatę kredytu nieodnawialnego zabezpieczonego hipoteką, udzielonego Spółce przez Bankiem B na podstawie umowy kredytowej z lutego 2018 r. (dalej: „Kredyt nr 2, umowa kredytowa nr 2”) oraz na refinansowanie poniesionych nakładów inwestycyjnych związanych z remontem hotelu.

Umowa kredytowa nr 2 została zawarta w lutym 2018 r., z przeznaczeniem na refinansowanie kredytu inwestycyjnego udzielonego Spółce przez Bankiem C w 2009 r., refinansowanie nakładów poniesionych w latach ubiegłych oraz finansowanie bieżącej działalności Wnioskodawcy.

Kwota wynikająca z umowy kredytowej nr 2, w części, w jakiej dotyczyła refinansowania kosztów poniesionych w latach poprzednich oraz bieżącej działalności została wpłacona na rachunek bankowy Spółki i przeznaczona na bieżącą działalność.

W tym też czasie, tj. w pierwszym kwartale 2018 r., Spółka, w związku z zamiarem prowadzenia w przyszłości przez nią inwestycji deweloperskich, podjęła decyzję o zakupie nieruchomości gruntowej położonej w (...) (dalej: „Nieruchomość”). W konsekwencji, na mocy umowy zawartej 9 marca 2018 r. w formie aktu notarialnego przed notariuszem w kancelarii notarialnej w (...), Wnioskodawca nabył przedmiotową Nieruchomość.

Tym samym, w strukturze Spółki doszło do wyodrębnienia dwóch odrębnych (niezależnych) obszarów działalności (tj. świadczenie usług hotelarskich i innych powiązanych z nią usług oraz działalność deweloperska). W konsekwencji, na podstawie uchwały właściwych organów Spółki, w 2019 r., dokonano podziału Spółki poprzez wydzielenie części jej majątku w postaci zorganizowanej części przedsiębiorstwa do A. Sp. z o.o. (dalej: „spółka A”). W wyniku podziału Spółki poprzez wydzielenie, Nieruchomość została przeniesiona do spółki A jako element zorganizowanej części przedsiębiorstwa Wnioskodawcy.

Po podziale Spółki poprzez wydzielenie, Wnioskodawca nieprzerwanie realizował (i nadal realizuje) zadania i cele związane ze swoim głównym profilem działalności, tj. usługami hotelarskimi. Jednocześnie, w latach 2020-2025 Spółka zaliczała wartość odsetek od udzielonego kredytu do kosztów uzyskania przychodów, uznając, że pozostają one w związku przyczynowo- skutkowym z prowadzoną działalnością gospodarczą oraz osiąganymi przychodami, w związku z czym ujmowała je jako koszty podatkowe w dacie ich poniesienia.

Następnie, w 2025 roku, wobec Spółki została przeprowadzona kontrola celno-skarbowa w zakresie rzetelności deklarowanych podstaw opodatkowania oraz prawidłowość obliczania i wpłacania podatku dochodowego od osób prawnych za 2022 r. i 2023 r.

Kontrola została zakończona 28 sierpnia 2025 r. poprzez sporządzenie przez Organ wyniku kontroli celno-skarbowej za ww. lata. Po przeprowadzeniu kontroli, Organ uznał, iż:

a)  kwota w wysokości X zł, stanowiąca, w ocenie Organu, część kredytu, zaciągniętego na podstawie umowy kredytowej nr 2 została w całości przeznaczona 7 marca 2018 r. (data przelewu na konto Kancelarii Notarialnej) na zakup 9 marca 2018 r., Nieruchomości,

b)  kredyt nr 2 (w tym również ww. kwota X zł przeznaczona na zakup Nieruchomości), zaciągnięty na podstawie umowy kredytowej nr 2 został w całości spłacony ze środków pochodzących z kredytu zaciągniętego na podstawie umowy kredytowej nr 1,

c)  powyższe oznacza, że odsetki zaliczane w koszty za 2022 r. i 2023 r. kredytu nr 1, zaciągniętego na podstawie umowy kredytowej nr 1 zawartej z Bankiem C w lipcu 2018 r. dotyczą w części ww. kwoty X zł spłaconej tym kredytem przeznaczonej na zakup Nieruchomości,

d)  Nieruchomość, nabyta przez Spółkę 9 marca 2018 r. m. in. ze środków pieniężnych w kwocie X zł, uzyskanych przez Spółkę na podstawie kredytu zaciągniętego na podstawie umowy kredytowej nr 2 zawartej z Bankiem B, została wydzielona ze Spółki w postaci zorganizowanej części jej przedsiębiorstwa i przeszła na spółkę A na podstawie ww. aktu notarialnego, co z kolei oznacza, że nie była własnością Spółki w 2022 r. i 2023 r.

Organ mając na uwadze powyższe uznał, że stosownie do postanowień art. 15 ust. 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t.j. Dz. U. z 2022 r. poz. 2587 ze zm.), odsetki od Kredytu nr 1, zaciągniętego na podstawie umowy kredytowej nr 1, zawartej z Bankiem C w lipcu 2018 r., w części w jakiej dotyczą kwoty X zł, nie stanowią kosztów uzyskania przychodów z innych źródeł Spółki za 2022 r. i 2023 r. Ponadto wskazał, iż odsetki od Kredytu nr 1, zaciągniętego na podstawie umowy kredytowej nr 1 z lipca 2018 r., w części w jakiej dotyczą one ww. kwoty X zł, nie mają związku z przychodami Spółki za 2022 r. i 2023 r. Stwierdził, że kwota ta dotyczyła nabycia Nieruchomości, która nie stanowiła składnika majątku Spółki w 2022 r. i 2023 r., a w związku z tym Nieruchomość nie może przyczyniać się do uzyskiwania przychodów przez Spółkę za te lata.

Jednocześnie Organ zwrócił uwagę, że doszło do podziału Spółki przez wydzielenie, w wyniku którego Nieruchomość - co do której Organ przyjął, iż została nabyta ze środków pochodzących z kredytu - została przeniesiona do spółki A w ramach zorganizowanej części przedsiębiorstwa. Okoliczność ta, zdaniem Organu, dodatkowo potwierdzała związek przedmiotowego kredytu z nabyciem wskazanej Nieruchomości.

Spółka, pomimo iż pierwotnie nie zgadzała się z powyższymi ustaleniami Organu to jednak, w terminie 14 dni od dnia doręczenia wyniku kontroli, dokonała korekty uprzednio złożonych deklaracji podatkowych, a dodatkowo, poza kontrolą, Wnioskodawca dokonał korekty złożonych deklaracji za lata 2020, 2021 i 2024.

W związku z powyższym, w szczególności iż Nieruchomość została przeniesiona na spółkę A w drodze podziału przez wydzielenie, to spółka A od roku 2019 korzystała i nadal korzysta z Nieruchomości w ramach swojej działalności gospodarczej oraz czerpie z niej wymierne korzyści. Z biznesowego punktu widzenia Wnioskodawca planuje zatem obciążyć spółkę A kosztami z tytułu odsetek od Kredytu nr 1 - zaciągniętego na podstawie umowy kredytowej nr 1 - w części w jakiej dotyczą kwoty X zł (tj. odpowiadającej wartości w jakiej sfinansowany został zakup Nieruchomości). Planowane obciążenie będzie dotyczyć kosztów odsetek ponoszonych przez Wnioskodawcę w latach 2020-2025 oraz lat następnych, obliczonych według stosownej proporcji ww. kwoty w stosunku do całości zaciągniętego kredytu.

Strony, tj. Wnioskodawca oraz spółka A doszły do porozumienia, że zasadne będzie, aby ekonomiczny ciężar kosztów odsetek od Kredytu nr 1, w przedmiotowej sytuacji, w której kredyt ten był związany z Nieruchomością, został poniesiony przez spółkę A.

Mając na względzie powyższe, Wnioskodawca - zgodnie i w porozumieniu ze spółką A - planuje zawrzeć Porozumienie, na podstawie którego Spółka obciąży spółkę A kosztami z tytułu odsetek od Kredytu nr 1 - w części w jakiej dotyczą kwoty X zł (tj. odpowiadającej wartości na sfinansowanie Nieruchomości). Obciążenie będzie dotyczyć kosztów odsetek ponoszonych przez Wnioskodawcę w latach 2020-2025 oraz lat następnych.

Obciążenie to będzie swoistego rodzaju rekompensatą dla Wnioskodawcy, za poniesione przez Wnioskodawcę koszty finansowania dłużnego związane z zakupem Nieruchomości, z tytułu posiadania której od samego początku korzyści uzyskiwała spółka A.

Pytania (oznaczone we wniosku nr 2 i 3)

2.  Czy prawidłowe jest stanowisko Wnioskodawcy, iż należność, którą Spółka obciąży spółkę A, nie będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem VAT z uwagi na fakt, iż będzie miała ona charakter rekompensujący Spółce poniesione koszty z tytułu części odsetek od Kredytu nr 1, a w związku z tym Wnioskodawca nie będzie świadczyć Spółce A żadnych usług z tym związanych?

3.  Jeżeli Organ uzna stanowisko Wnioskodawcy w zakresie pytania nr 2 za nieprawidłowe, to czy prawidłowe jest stanowisko Wnioskodawcy, iż należność z tytułu części odsetek od Kredytu nr 1, którą Spółka obciąży spółkę A, będzie korzystała ze zwolnienia z opodatkowania podatkiem VAT, jako usługa finansowa, o której mowa w art. 43 ust. 1 pkt 38 ustawy o VAT, gdyż obciążenie będzie odpowiadało wysokości odsetek od kredytu poniesionych przez Spółkę we wskazanej części, mając charakter finansowania dłużnego?

Państwa stanowisko w sprawie

Ad 2.

Zdaniem Wnioskodawcy, należność, którą Spółka obciąży spółkę A, nie będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem VAT z uwagi na fakt, iż będzie miała ona charakter rekompensujący Spółce poniesione koszty z tytułu części odsetek od Kredytu nr 1, a w związku z tym Wnioskodawca nie będzie świadczyć Spółce A żadnych usług z tym związanych.

Ad 3.

Zdaniem Wnioskodawcy, w przypadku uznania przez Organ stanowiska przedstawionego w pytaniu nr 2 za nieprawidłowe, należność z tytułu części odsetek od Kredytu nr 1, którą Spółka obciąży spółkę A, będzie korzystała ze zwolnienia z opodatkowania podatkiem VAT, jako usługa finansowa, o której mowa w art. 43 ust. 1 pkt 38 ustawy o VAT, ponieważ obciążenie będzie odpowiadało wysokości odsetek od kredytu poniesionych przez Spółkę we wskazanej części, mając charakter finansowania dłużnego, pomimo swojego rekompensującego charakteru.

Ad 2.

Na wstępie, należy wskazać, iż opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają czynności wymienione w art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy o podatku VAT, w szczególności odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju. Przez dostawę towarów zgodnie z art. 7 ust. 1 ustawy o VAT rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel, natomiast przez świadczenie usług na podstawie art. 8 ust. 1 ustawy o VAT rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów rozumieniu art. 7 tej ustawy, w tym również:

• przeniesienie praw do wartości niematerialnych i prawnych, bez względu na formę, w jakiej dokonano czynności prawnej;
• zobowiązanie do powstrzymania się od dokonania czynności lub do tolerowania czynności lub sytuacji;
• świadczenie usług zgodnie z nakazem organu władzy publicznej lub podmiotu działającego w jego imieniu bądź nakazem wynikającym z mocy prawa.

Wśród czynności opodatkowanych podatkiem VAT nie zostały wprost wymienione rekompensaty, zadośćuczynienia, odszkodowania czy kary umowne.

Dlatego też należy rozważyć, czy należność o charakterze rekompensującym koszty poniesione przez Wnioskodawcę z tytułu części odsetek, którą obciążona zostanie spółka A, będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem VAT.

Stosując wykładnię językową pojęcia „rekompensata”, należy wskazać, iż zgodnie ze słownikiem internetowym PWN oznacza ona:

1. „zrównoważenie lub wyrównanie braku, niedoboru lub ujemnego charakteru czegoś”,

2. „zlikwidowanie poniesionych przez kogoś strat lub doznanych krzywd”,

3. „to, co równoważy braki, straty lub krzywdy”.

Zatem celem rekompensaty jest np. wyrównanie strat, szkód bądź innych ciężarów ekonomicznych poniesionych przez drugą stronę transakcji, umowy czy czynności. W ocenie Wnioskodawcy, rekompensata może przybrać charakter naprawczy i nie wiąże się z jakimkolwiek wzajemnym świadczeniem.

Oczywiście, trzeba wskazać, iż nie każda należność określana jako rekompensata pozostaje poza zakresem opodatkowania podatkiem VAT. W określonych sytuacjach świadczenie takie może zostać uznane za wynagrodzenie za dostawę towarów lub świadczenie usług, jeżeli pomiędzy stronami istnieje stosunek prawny przewidujący świadczenia wzajemne.

Dla uznania danej czynności za odpłatne świadczenie usług konieczne jest bowiem istnienie związku pomiędzy wykonywanym świadczeniem a otrzymanym wynagrodzeniem. Oznacza to, że po stronie odbiorcy świadczenia musi występować konkretny beneficjent odnoszący określoną korzyść, natomiast otrzymywana płatność powinna stanowić ekwiwalent za wykonane świadczenie. Powinien zachodzić bezpośredni związek pomiędzy świadczoną usługą i przekazywanym wynagrodzeniem.

Tym samym opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług będzie podlegało tylko to świadczenie (usługa), w którego przypadku istnieje odbiorca odnoszący z niego choćby potencjalną korzyść.

W konsekwencji, aby dane świadczenie podlegało opodatkowaniu VAT jako usługa, muszą zostać spełnione łącznie następujące przesłanki:

• w następstwie zobowiązania, w którego wykonaniu usługa jest świadczona, druga strona (nabywca) jest bezpośrednim beneficjentem świadczenia;
• świadczonej usłudze odpowiada świadczenie wzajemne ze strony nabywcy (wynagrodzenie).

Można więc wysnuć twierdzenie, że jeżeli wypłata rekompensaty jest czynnością, której nie towarzyszy otrzymanie świadczenia wzajemnego w postaci dostawy towarów lub świadczenia usług, to nie jest opodatkowana podatkiem od towarów i usług.

Innymi słowy, jeżeli otrzymana rekompensata ma charakter wyłącznie kompensacyjny, np. służy wyrównaniu poniesionych kosztów lub ekonomicznego ciężaru określonych wydatków i nie wiąże się z wykonaniem żadnego świadczenia wzajemnego, w szczególności dostawy towarów lub świadczenia usług, wówczas należność taka pozostaje poza zakresem opodatkowania podatkiem VAT.

Powyższe rozważania znajdują swoje potwierdzenie w piśmie Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z 24 lutego 2023 r. (pismo Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej, 0114-KDIP4-3.4012.744.2022.2.DM), z którego wynika, iż „ aby uznać dane świadczenie za odpłatne świadczenie usług, musi istnieć stosunek prawny pomiędzy świadczącym usługę a odbiorcą, a w zamian za wykonanie usługi powinno zostać wypłacone wynagrodzenie. Musi istnieć bezpośredni związek pomiędzy świadczoną usługą i przekazanym za nią wynagrodzeniem. Tak więc, czynność podlega opodatkowaniu jedynie wówczas, gdy wykonywana jest w ramach umowy zobowiązaniowej, a jedna ze stron transakcji może zostać uznana za bezpośredniego beneficjenta tej czynności. Przy czym związek pomiędzy otrzymywaną płatnością a świadczeniem na rzecz dokonującego płatności musi mieć charakter bezpośredni i na tyle wyraźny, aby można powiedzieć, że płatność następuje w zamian za to świadczenie. [...]

W rozpatrywanym przypadku nie mamy zatem do czynienia z transakcją ekwiwalentną - świadczeniem w zamian za wynagrodzenie, gdyż wypłata Rekompensaty nie jest powiązana z żadnym świadczeniem ze strony B. Z całą pewnością Rekompensata nie stanowi wynagrodzeni a za dostawę towarów. Natomiast, jak wyżej wskazano, aby uznać dane świadczenie za odpłatne świadczenie usług, z danego stosunku prawnego, na podstawie którego wykonywana jest usługa, musi wynikać wyraźna, bezpośrednia korzyść dla świadczącego usługę. Zatem odpłatne świadczenie usług może zostać opodatkowane wtedy, gdy pomiędzy świadczącym usługę i jej beneficjentem istnieje stosunek prawny, w ramach którego spełniane są świadczenia wzajemne. W przedstawionych okolicznościach sprawy elementy powyższe nie występują. Nie istnieje związek pomiędzy kwotą podlegającą zapłacie, a otrzymaniem świadczenia wzajemnego. Tym samym w niniejszej sprawie nie dochodzi również do świadczenia usług, w rozumieniu art. 8 ust. 1 ustawy”.

Przenosząc przedstawione rozważania na grunt niniejszej sprawy, należy wskazać, iż w przypadku Wnioskodawcy należność, którą zamierza obciążyć spółkę A, będzie miała rekompensacyjny charakter. Jej celem będzie bowiem „wyrównanie” Spółce ekonomicznego ciężaru kosztów części odsetek związanych z Nieruchomością wykorzystywaną przez spółkę A, która to spółka jako jedyna osiągnęła z tego tytułu wymierne korzyści. Jednocześnie Wnioskodawca nie będzie wykonywał na rzecz spółki A żadnego świadczenia wzajemnego - żadnej dostawy towarów ani świadczenia usług, które mogłyby zostać uznane za czynności podlegające opodatkowaniu podatkiem VAT.

Tym samym, zdaniem Wnioskodawcy, należność, którą Spółka obciąży spółkę A, nie będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem VAT z uwagi na fakt, iż będzie miała ona charakter rekompensujący Spółce poniesione koszty z tytułu części odsetek od Kredytu nr 1.

Ad 3.

Jak wskazano w opisie zdarzenia przyszłego, Wnioskodawca zamierza obciążyć spółkę A należnością mającą charakter rekompensaty, ale o wartości odpowiadającej części odsetek od Kredytu nr 1 poniesionych przez Wnioskodawcę.

Podstawowym stanowiskiem Wnioskodawcy pozostaje twierdzenie, iż należność ta ma charakter rekompensacyjny i pozostaje poza zakresem opodatkowania VAT. Nie można jednak wykluczyć sytuacji, w której Organ uzna, że planowana rekompensata będzie miała charakter usługi, jako czynność podlegającą opodatkowaniu VAT.

Dlatego też, należy powtórzyć jak i poprzednio, iż przez świadczenie usług na podstawie art. 8 ust. 1 ustawy o VAT rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów rozumieniu art. 7 tej ustawy, w tym również:

• przeniesienie praw do wartości niematerialnych i prawnych, bez względu na formę, w jakiej dokonano czynności prawnej;
• zobowiązanie do powstrzymania się od dokonania czynności lub do tolerowania czynności lub sytuacji;
• świadczenie usług zgodnie z nakazem organu władzy publicznej lub podmiotu działającego w jego imieniu bądź nakazem wynikającym z mocy prawa.

Zasadą więc jest, że świadczenie usług podlega opodatkowaniu VAT. Nie mniej jednak, zarówno w treści ustawy, jak i w przepisach wykonawczych do niej, ustawodawca przewidział w odniesieniu do niektórych czynności zwolnienie od podatku. Regulacje w zakresie zwolnień od podatku zostały zawarte m.in. w art. 43.

Zgodnie art. 43 ust. 1 pkt 38 ustawy o VAT, zwalnia się od podatku usługi udzielania kredytów lub pożyczek pieniężnych oraz usługi pośrednictwa w świadczeniu usług udzielania kredytów lub pożyczek pieniężnych, a także zarządzanie kredytami lub pożyczkami pieniężnymi przez kredytodawcę lub pożyczkodawcę.

Z racji tego, iż planowana rekompensata będzie w swej wartości odpowiadać części odsetek związanych z kredytem nr 1 - powiązanym z Nieruchomością, ich równowartość będzie niejako przeniesiona na spółkę A. Co prawda nie będziemy mieć tutaj do czynienia z typowym „refakturowaniem” (Wnioskodawca nie otrzymał od banku faktury tytułem wspomnianych odsetek), to jednak można w domyśle przyjąć, że obciążenie to będzie miało bardzo zbliżony charakter do refaktury (będzie obciążeniem 1 do 1).

Dlatego w ocenie Wnioskodawcy, warto w tym miejscu odnieść się do wspomnianej instytucji tzw. „refakturowania”. Dotyczy ono przeniesienia poniesionych wydatków na inny podmiot. Refakturowanie jak wskazuje semantycznie przedimek „re” to powrót, zwrot, a więc powrót do jakiegoś stanu rzeczy. Refakturowanie może odbywać się przez wystawienie faktury, na której ujmuje się usługi będące przedmiotem refakturowania w takiej samej wartości, jakie widnieją na fakturze ich zakupu.

Mając powyższe na względzie, Spółka wskazuje, że czynność obciążenia innego podmiotu należnościami z tytułu odsetek zachowuje charakter usługi, a dokładnie w analizowanym przypadku - usługi finansowej. Skoro usługa bazowa jest zwolniona z podatku VAT (odsetki od kredytu), to jej przeniesienie na inny podmiot 1 do 1 również powinno korzystać z tego samego zwolnienia.

Zdaniem Wnioskodawcy, należy również podkreślić, iż w zakresie zwolnienia z podatku VAT usług finansowych ustawodawca nie przewidział ograniczenia podmiotowego, określając wyłącznie zakres przedmiotowy tego zwolnienia.

Ustawodawca, formułując treść art. 43 ust. 1 pkt 38 ustawy o VAT, nie określił warunku podmiotowego, nie ma tu wskazanego konkretnego podmiotu, który świadcząc usługę finansową korzystałby ze zwolnienia od podatku. Z powyższego wynika, że do zastosowania tego zwolnienia nie ma znaczenia, kto świadczy usługę, ani też to, na czyją rzecz usługa jest świadczona. W każdym przypadku usługa finansowa podlega zwolnieniu od podatku VAT.

W ocenie Wnioskodawcy oznacza to, iż w przypadku „refakturowania” usługi finansowej (właściwie przeniesienia tej usługi 1 do 1 na inny podmiot) podmiot „refakturujący”(przenoszący), który jest traktowany jako „świadczący usługę” - może korzystać ze zwolnienia od podatku.

W konsekwencji, gdyby Organ uznał, że omawiana należność (którą Spółka ma obciążyć spółkę A) pomimo jej rekompensującego charakteru, pozostającego poza zakresem VAT, będzie świadczeniem usługi jako czynność podlegająca opodatkowaniu, to - zdaniem Wnioskodawcy - należałoby ją zakwalifikować jako usługę o charakterze finansowym, tym samym obciążenie należnościami powinno korzystać ze zwolnienia z opodatkowania podatkiem VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 38 ustawy o VAT.

Podsumowując, zdaniem Wnioskodawcy, w przypadku uznania przez Organ stanowiska przedstawionego w pytaniu nr 2 za nieprawidłowe, należność z tytułu części odsetek od Kredytu nr 1, którą Spółka obciąży spółkę A, będzie korzystała ze zwolnienia z opodatkowania podatkiem VAT, jako usługa finansowa o której mowa w art. 43 ust. 1 pkt. 38 ustawy o VAT, w przypadku, gdyby transakcja ta miała charakter „refaktury" odsetek poniesionych przez Spółkę.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 775 ze zm.), zwanej dalej „ustawą”:

W myśl art. 7 ust. 1 ustawy:

Przy czym na podstawie art. 2 pkt 6 ustawy:

Natomiast na mocy art. 8 ust. 1 ustawy:

Z tak szeroko sformułowanej definicji wynika, że przez świadczenie usług należy przede wszystkim rozumieć określone zachowanie podatnika na rzecz odrębnego podmiotu, które zasadniczo wynika z dwustronnego stosunku zobowiązaniowego, zakładającego istnienie podmiotu będącego odbiorcą (nabywcą usługi), jak również podmiotu świadczącego usługę.

Wobec tego, każde świadczenie niebędące dostawą towarów polegające na działaniu, zaniechaniu lub tolerowaniu czyjegoś zachowania stanowi, co do zasady, usługę w rozumieniu ustawy o podatku od towarów i usług. Niemniej muszą być przy tym spełnione następujące warunki:

• w następstwie zobowiązania, w wykonaniu którego usługa jest świadczona, druga strona (nabywca) jest bezpośrednim beneficjentem świadczenia,
• świadczonej usłudze odpowiada świadczenie wzajemne ze strony nabywcy (wynagrodzenie).

Oba ww. warunki powinny być spełnione łącznie, aby świadczenie podlegało, jako usługa, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, na podstawie art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy.

Przy czym z treści powołanego przepisu art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy jednoznacznie wynika, że dostawa towarów i świadczenie usług, co do zasady, podlegają opodatkowaniu VAT wówczas, gdy są wykonywane odpłatnie.

Aby uznać dane świadczenie za odpłatne, musi istnieć stosunek prawny pomiędzy świadczącym usługę a odbiorcą, a w zamian za wykonanie usługi powinno zostać wypłacone wynagrodzenie. Przy czym przepisy ustawy nie określają postaci wynagrodzenia.

W dorobku orzecznictwa Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej (np. wyrok z 8 marca 1988 r. w sprawie C-102/86 Apple and Pear Development Council przeciwko Commissioners of Customs and Excise), przyjmuje się, że odpłatność ma miejsce wtedy, gdy istnieje bezpośredni związek pomiędzy dostawą towarów lub świadczeniem usług a otrzymanym wynagrodzeniem, przy czym wynagrodzenie jakkolwiek musi być wyrażone w pieniądzu, to jednak nie musi być w tej formie dokonane. Co istotne, na gruncie przepisów o podatku od towarów i usług bez znaczenia pozostaje to, czy kwota uzyskanego wynagrodzenia (cena) została skalkulowana tak, że stanowi tylko koszt wytworzenia towaru lub wykonania usługi, czy została powiększona także o zysk sprzedającego.

Skoro przepisy nie określają formy zapłaty za świadczoną usługę, należy uznać, że zobowiązanie usługobiorcy może mieć postać świadczenia nie tylko określonej sumy pieniędzy, ale także świadczenie innej usługi (usługi wzajemnej). Oznacza to, że z danego stosunku prawnego, na podstawie którego wykonywana jest usługa, musi wynikać wyraźna, bezpośrednia korzyść na rzecz świadczącego usługę. Ponadto, aby dana czynność (świadczenie) podlegała opodatkowaniu podatkiem VAT, musi istnieć bezpośredni związek o charakterze przyczynowym pomiędzy świadczoną usługą a świadczeniem wzajemnym. Otrzymana zapłata powinna być konsekwencją wykonania świadczenia.

Odpłatność określana jest przez strony umowy i jeśli strony ustalą zapłatę, wówczas wykonane świadczenie staje się odpłatne. W przypadku istnienia świadczenia wzajemnego otrzymanego przez świadczącego usługę, należy uznać czynności wykonywane w ramach zawartej umowy za odpłatne świadczenie usług określone w art. 8 ust. 1 ustawy, podlegające opodatkowaniu na zasadach ogólnych.

Zatem za czynność podlegającą opodatkowaniu VAT uważane mogą być takie sytuacje, w których:

• istnieje związek prawny między dostawcą towaru i jego odbiorcą / między usługodawcą i usługobiorcą, w ramach którego następuje świadczenie wzajemne,
• wynagrodzenie otrzymane przez dostawcę / usługodawcę stanowi wartość faktycznie przekazaną w zamian za usługi świadczone na rzecz odbiorcy towaru / usługobiorcy,
• istnieje bezpośrednia i jasno zindywidualizowana korzyść po stronie dostawcy towaru lub usługi,
• odpłatność za otrzymane świadczenie (towar lub usługę) pozostaje w bezpośrednim związku z czynnością, która miałaby być opodatkowana tym podatkiem,
• istnieje możliwość wyrażenia w pieniądzu wartości tego świadczenia wzajemnego.

Definicja świadczenia usług ma charakter dopełniający definicję dostawy towarów i jest wyrazem realizacji zasady powszechności opodatkowania podatkiem od towarów i usług transakcji wykonywanych przez podatników w ramach ich działalności gospodarczej. Przez świadczenie należy zatem rozumieć każde zachowanie niebędące dostawą towarów i świadczone na rzecz innego podmiotu. Powołane przepisy wskazują, że pojęcie świadczenia usług ma bardzo szeroki zakres, gdyż nie obejmuje wyłącznie działań podatnika, lecz również zobowiązanie do powstrzymania się od dokonywania czynności lub do tolerowania czynności lub sytuacji. Usługą będzie tylko takie świadczenie, w przypadku którego istnieje bezpośredni konsument, odbiorca świadczenia odnoszący korzyść o charakterze majątkowym. W związku z powyższym czynność podlega opodatkowaniu jedynie wówczas, gdy wykonywana jest w ramach umowy zobowiązaniowej, a jedna ze stron transakcji może zostać uznana za bezpośredniego beneficjenta tej czynności. Przy czym związek pomiędzy otrzymywaną płatnością a świadczeniem na rzecz dokonującego płatności musi mieć charakter bezpośredni i na tyle wyraźny, aby można powiedzieć, że płatność następuje w zamian za to świadczenie.

Należy jednak przede wszystkim wskazać, że zakres opodatkowania podatkiem VAT wyznacza nie tylko czynnik przedmiotowy - opodatkowaniu podlega odpłatna dostawa towarów lub odpłatne świadczenie usług, ale także czynnik podmiotowy - czynności muszą być wykonywane przez podatnika.

Stosownie do treści art. 15 ust. 1 ustawy:

Według art. 15 ust. 2 ustawy:

W świetle powyższego stwierdzić należy, że każdy kto dokonuje czynności dla celów działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy, powinien być uznany, co do zasady, za podatnika podatku od towarów i usług.

Jak wynika z opisu sprawy są Państwo osobą prawną zarejestrowaną w Polsce jako czynny podatnik podatku od towarów i usług. Główna Państwa działalność operacyjna polega na świadczeniu usług hotelarskich, gastronomicznych i innych usług związanych z obsługą ruchu biznesowego - szkolenia, kongresy, konferencje, sympozja itp., oraz rekreacją i wypoczynkiem.

W lipcu 2018 r. zawarli Państwo z Bankiem umowę kredytową, na podstawie której został udzielony kredyt inwestycyjny. Kredyt nr 1 został przeznaczony na spłatę kredytu nieodnawialnego zabezpieczonego hipoteką, udzielonego Spółce na podstawie umowy kredytowej z lutego 2018 r. -Kredyt nr 2, oraz na refinansowanie poniesionych nakładów inwestycyjnych związanych z remontem hotelu.

Umowa kredytowa nr 2 została zawarta w lutym 2018 r., z przeznaczeniem na refinansowanie kredytu inwestycyjnego udzielonego Państwu w 2009 r., refinansowanie nakładów poniesionych w latach ubiegłych oraz finansowanie bieżącej Państwa działalności.

Kwota wynikająca z umowy kredytowej nr 2, w części, w jakiej dotyczyła refinansowania kosztów poniesionych w latach poprzednich oraz bieżącej działalności została wpłacona na Państwa rachunek bankowy i przeznaczona na bieżącą działalność.

W tym też czasie, tj. w pierwszym kwartale 2018 r., w związku z zamiarem prowadzenia w przyszłości przez Państwa inwestycji deweloperskich, podjęli Państwo decyzję o zakupie nieruchomości gruntowej położonej w (...). W konsekwencji, na mocy umowy zawartej 9 marca 2018 r. w formie aktu notarialnego, nabyli Państwo przedmiotową Nieruchomość.

Tym samym, w Państwa strukturze doszło do wyodrębnienia dwóch odrębnych (niezależnych) obszarów działalności - tj. świadczenie usług hotelarskich i innych powiązanych z nią usług oraz działalność deweloperska. W konsekwencji, na podstawie uchwały właściwych organów, w 2019 r., dokonano Państwa podziału poprzez wydzielenie części majątku Spółki w postaci zorganizowanej części przedsiębiorstwa do spółki A. W wyniku Państwa podziału poprzez wydzielenie, Nieruchomość została przeniesiona do spółki A jako element zorganizowanej części Państwa przedsiębiorstwa.

Następnie, w 2025 roku została wobec Państwa przeprowadzona kontrola celno-skarbowa w zakresie rzetelności deklarowanych podstaw opodatkowania oraz prawidłowość obliczania i wpłacania podatku dochodowego od osób prawnych za 2022 r. i 2023 r. Kontrola została zakończona 28 sierpnia 2025 r. poprzez sporządzenie przez Organ wyniku kontroli celno-skarbowej za ww. lata. Organ uznał, że stosownie do postanowień art. 15 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, odsetki od Kredytu nr 1, zaciągniętego na podstawie umowy kredytowej nr 1, zawartej w lipcu 2018 r., w części w jakiej dotyczą kwoty X zł, nie stanowią kosztów uzyskania przychodów z innych Państwa źródeł za 2022 r. i 2023 r. Ponadto wskazał, iż odsetki od Kredytu nr 1, zaciągniętego na podstawie umowy kredytowej nr 1 z lipca 2018 r., w części w jakiej dotyczą one ww. kwoty X zł, nie mają związku z Państwa przychodami za 2022 r. i 2023 r. Stwierdził, że kwota ta dotyczyła nabycia Nieruchomości, która nie stanowiła składnika Państwa majątku w 2022 r. i 2023 r., a w związku z tym Nieruchomość nie może przyczyniać się do uzyskiwania przychodów przez Państwa za te lata.

Jednocześnie Organ zwrócił uwagę, że doszło do Państwa podziału przez wydzielenie, w wyniku którego Nieruchomość - co do której Organ przyjął, iż została nabyta ze środków pochodzących z kredytu - została przeniesiona do spółki A w ramach zorganizowanej części przedsiębiorstwa. Okoliczność ta, zdaniem Organu, dodatkowo potwierdzała związek przedmiotowego kredytu z nabyciem wskazanej Nieruchomości.

W związku z powyższym, w szczególności iż Nieruchomość została przeniesiona na spółkę A w drodze podziału przez wydzielenie, to spółka A od roku 2019 korzystała i nadal korzysta z Nieruchomości w ramach swojej działalności gospodarczej oraz czerpie z niej wymierne korzyści. Z biznesowego punktu widzenia planują Państwo zatem obciążyć spółkę A kosztami z tytułu odsetek od Kredytu nr 1 - zaciągniętego na podstawie umowy kredytowej nr 1 - w części w jakiej dotyczą kwoty X zł (tj. odpowiadającej wartości w jakiej sfinansowany został zakup Nieruchomości). Planowane obciążenie będzie dotyczyć kosztów odsetek ponoszonych przez Państwa w latach 2020-2025 oraz lat następnych, obliczonych według stosownej proporcji ww. kwoty w stosunku do całości zaciągniętego kredytu.

Zgodnie i w porozumieniu ze spółką A, planują Państwo zawrzeć Porozumienie, na podstawie którego obciążą Państwo spółkę A kosztami z tytułu odsetek od Kredytu nr 1 - w części w jakiej dotyczą kwoty X zł (tj. odpowiadającej wartości na sfinansowanie Nieruchomości). Obciążenie będzie dotyczyć kosztów odsetek ponoszonych przez Państwa w latach 2020-2025 oraz lat następnych. Obciążenie to będzie swoistego rodzaju rekompensatą dla Państwa, za poniesione przez Państwa koszty finansowania dłużnego związane z zakupem Nieruchomości, z tytułu posiadania której od samego początku korzyści uzyskiwała spółka A.

Państwa wątpliwości dotyczą tego, czy należność, którą obciążą Państwo spółkę A, nie będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem VAT z uwagi na fakt, iż będzie miała charakter rekompensujący Państwu poniesione koszty z tytułu części odsetek od Kredytu nr 1, a w związku z tym nie będą Państwo świadczyli spółce A żadnych usług z tym związanych. Jednocześnie - jeżeli Państwa stanowisko w zakresie pytania nr 1 zostanie uznane za nieprawidłowe, to czy należność z tytułu części odsetek od Kredytu nr 1, którą obciążą Państwo spółkę A, będzie korzystała ze zwolnienia z opodatkowania podatkiem VAT, jako usługa finansowa, o której mowa w art. 43 ust. 1 pkt 38 ustawy o VAT, gdyż obciążenie będzie odpowiadało wysokości odsetek od kredytu poniesionych przez Państwa we wskazanej części, mając charakter finansowania dłużnego.

Biorąc pod uwagę przedstawiony opis sprawy oraz powołane przepisy należy stwierdzić, że w przypadku zawarcia przez Państwa porozumienia, na podstawie którego obciążą Państwo spółkę A kosztami z tytułu odsetek od Kredytu nr 1 - w części w jakiej dotyczą kwoty odpowiadającej wartości na sfinansowanie Nieruchomości - nie będzie dochodziło do świadczenia usług ani dostawy towarów przez Państwa na rzecz spółki A, co za tym idzie, czynność ta nie będzie posiadała cech czynności podlegających opodatkowaniu, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy

W analizowanej sprawie, nie będą Państwo wykonywać na rzecz spółki A żadnych czynności, które podlegałyby opodatkowaniu podatkiem VAT, za które przysługiwałoby Państwu wynagrodzenie w formie kwoty otrzymanej z tytułu poniesionych odsetek od Kredytu nr 1 w części odpowiadającej wartości sfinansowanej Nieruchomości, będącej w posiadaniu i wykorzystywanej przez spółkę A - jak sami Państwo wskazali - będzie ona swoistego rodzaju rekompensatą dla Państwa, za poniesione przez Państwa koszty finansowania dłużnego związane z zakupem Nieruchomości.

Jak Państwo wskazali w opisie sprawy, środki uzyskane z Kredytu nr 1, zostały przeznaczone na spłatę Kredytu nr 2, jednocześnie za część środków uzyskanych z Kredytu 2, 9 marca 2018 r. nabyli Państwo Nieruchomość, która następnie została przeniesiona do spółki A jako element zorganizowanej części Państwa przedsiębiorstwa. Odsetki od zaciągniętego Kredytu 1, są kosztami historycznie związanymi z finansowaniem Nieruchomości, zaś celem zaciągniętego Kredytu 2 było m.in. nabycie Nieruchomości, a nie uzyskanie przyszłej rekompensaty od spółki A. Zatem otrzymana należność w wysokości kwoty odsetek od Kredytu nr 1 w części odpowiadającej wartości sfinansowanej Nieruchomości, nie stanowi wynagrodzenia za konkretne świadczenie realizowane przez Państwa na rzecz spółki A, bądź za konkretną dostawę towaru, nie można jej powiązać z konkretną czynnością wykonywaną na rzecz spółki A. W konsekwencji nie zachodzi bezpośredni związek o charakterze przyczynowo-skutkowym pomiędzy stronami - nie ma tutaj świadczenia wzajemnego.

W omawianej sprawie, w 2019 r. dokonano podziału Spółki przez wydzielenie, a Nieruchomość sfinansowana środkami z Kredytu 2, a następnie z części Kredytu 1, została przeniesiona do spółki A jako element zorganizowanej części Państwa przedsiębiorstwa. Od 2019 r. spółka A korzysta z tej Nieruchomości w ramach swojej działalności gospodarczej i czerpie z niej korzyści. W związku z tym w zawartym Porozumieniu ustalili Państwo wraz ze spółką A, że zasadne będzie ponoszenie ekonomicznego ciężaru kosztów odsetek od Kredytu 1, w zakresie w jakim kredyt ten związany jest z Nieruchomością, właśnie przez spółkę A. W tej sytuacji, kiedy spółka A pokrywać będzie część odsetek od kredytu (w części w jakiej kredyt dotyczy Nieruchomości) nie będzie się to wiązało z żadnym świadczeniem wzajemnym z Państwa strony. Spółka A nie otrzyma w zamian żadnych towarów (Nieruchomość otrzymała w ramach dokonanego w 2019 r. podziału Państwa Spółki przez wydzielenie jako element zorganizowanej części przedsiębiorstwa), usług ani prawa do dysponowania środkami z kredytu. Sama więc czynność technicznego przekazywania środków pieniężnych (odsetek od Kredytu 1 - w zakresie a jakim kredyt ten dotyczył sfinansowania Nieruchomości) nie będzie podlegać opodatkowaniu VAT. Nie będzie tu dochodziło bowiem do odpłatnej dostawy towarów ani do odpłatnego świadczenia usług w rozumieniu ustawy o VAT.

Zatem mając na uwadze przedstawione we wniosku okoliczności sprawy oraz obowiązujące przepisy prawa podatkowego należy stwierdzić, że opisane we wniosku obciążenie przez Państwa spółki A kwotami stanowiącymi równowartość poniesionych przez Państwa odsetek od zaciągniętego Kredytu nr 1, w części odpowiadającej sfinansowaniu Nieruchomości, nie będzie podlegać opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. W związku z tym ww. należności, nie będą stanowiły zapłaty za świadczenie usług w rozumieniu art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy w zw. z art. 8 ust. 1 ustawy.

Państwa stanowisko w zakresie pytania oznaczonego we wniosku nr 2 jest prawidłowe.

Odstępuję od odpowiedzi na pytanie nr 3 wniosku, ponieważ oczekiwali Państwo odpowiedzi na nie tylko w przypadku uznania stanowiska do pytania nr 2 za nieprawidłowe.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Państwo przedstawili i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji stanu prawnego.

Jestem ściśle związany przedstawionym we wniosku opisem zdarzenia przyszłego. Ponoszą Państwo ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu zdarzenia przyszłego. Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, o ile rzeczywisty stan sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze zdarzeniem przyszłym podanym przez Państwa w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swą aktualność.

W zakresie podatku dochodowego od osób prawnych zostało wydane odrębne rozstrzygnięcie.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

• Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 622 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosują się Państwo do interpretacji.
• Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

• Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

• w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
• w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.