0114-KDIP4-3.4012.331.2026.6.JZ

Interpretacja indywidualna

– stanowisko prawidłowe

Szanowni Państwo,

stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego zdarzenia przyszłego w podatku od towarów i usług jest prawidłowe.

Zakres wniosku wspólnego o wydanie interpretacji indywidualnej

22 maja 2026 r. wpłynął Państwa wniosek wspólny o wydanie interpretacji indywidualnej, który dotyczył skutków podatkowych sprzedaży nieruchomości. Uzupełnili go Państwo dwoma pismami z 28 czerwca 2026 r. (wpływ 28 czerwca 2026 r.), oraz pismem z 18 lipca 2026 r (wpływ 18 lipca 2026 r.) – w odpowiedzi na wezwania.

Zainteresowani, którzy wystąpili z wnioskiem

1)  Zainteresowana będąca stroną postępowania:

·      A.A.

2)  Zainteresowana niebędąca stroną postępowania:

·      B.B.

Treść wniosku jest następująca:

Opis zdarzenia przyszłego

Wnioskodawczyni jest osobą fizyczną nieprowadzącą działalności gospodarczej. Wnioskodawczyni nabyła nieruchomość gruntową w drodze spadku (dziedziczenie – Rep. A Nr (...)). Spadkodawca nabył powyższą nieruchomość w drodze spadku w 1977 roku. Nieruchomość stanowi majątek prywatny Wnioskodawczyni. W 2025 roku w wyniku podziału nieruchomości z dotychczasowej księgi wieczystej (...), wydzielono działkę 2, dla której została założona osobna księga wieczysta. Podział miał charakter formalno-prawny.

24 kwietnia 2026 r. została zawarta umowa przedwstępna sprzedaży nieruchomości (Rep. A Nr (...)), dotycząca działki 1. Umowa przyrzeczona (ostatecznie sprzedaż) zostanie zawarta w przyszłości w formie aktu notarialnego. Nieruchomość nie była przedmiotem najmu ani dzierżawy. Wnioskodawczyni nie prowadziła działań typowych dla profesjonalnego obrotu nieruchomościami, w szczególności nie uzbrajała terenu ani nie podejmowała działań marketingowych wykraczających poza zwykle zarządzenie majątkiem prawnym. Wnioskodawczyni powzięła wątpliwość co do skutków podatkowych planowanej sprzedaży nieruchomości w podatku dochodowym od osób fizycznych oraz podatku od towarów i usług.

Uzupełnienie i doprecyzowanie opisu zdarzenia przyszłego

A.A. oświadcza, że:

1)  Nie była i nie jest płatnikiem VAT.

2)  Nieruchomość nie była, nie jest i nie będzie wykorzystywana w działalności rolniczej ze względu na jej niskiej jakości grunty zakwalifikowane jako RIVb i V.

B.B. oświadcza, że:

1)  Nie była i nie jest płatnikiem VAT.

2)  Nieruchomość nie była, nie jest i nie będzie wykorzystywana w działalności rolniczej ze względu na jej niskiej jakości grunty zakwalifikowane jako RIVb i V.

A.A. i B.B. oświadczają:

1)  przedmiotem sprzedaży jest działka 1;

2)  działkę 2 w 2025 roku wydzieliła A.A. ze względów formalno-prawnych. Działki 1 i 2 położone są po dwóch stronach ulicy. Działka 1 nie jest objęta MPZP, działka 2 jest objęta MPZP – Zabudowa Jednorodzinna;

3)  obie Wnioskodawczynie są współwłaścicielkami nieruchomości w udziale ½ każda z nich;

4)  obie Wnioskodawczynie nabyły nieruchomość w drodze spadku po C.C.;

5)  nieruchomość nigdy nie była przedmiotem najmu;

6)  została zawarta przedwstępna umowa sprzedaży. Kupujący zobowiązał się do przeprowadzenia analizy prawnej nieruchomości oraz przeprowadzenia badań niezbędnych do realizacji planów związanych z nieruchomością. Ponadto zobowiązał się do pozyskania wszelkich zgód niezbędnych do realizacji inwestycji, w tym WZ i PB;

7)  Wnioskodawczynie nie występowały o ustalenie MPZP, ani nie występowały o WZ, ZP, PB.

A.A. oświadcza:

1)   nieruchomość nie była wykorzystywana w żadnym celu;

2)   nabywca z własnej inicjatywy nawiązał kontakt poprzez portal społecznościowy w celu ustalenia właściciela nieruchomości;

3)   nieruchomość nie była i nie jest wykorzystywana w celu prowadzenia działalności gospodarczej;

4)   nie udzielała żadnego pełnomocnictwa nabywcy ani innym podmiotom;

5)   nie podejmowała żadnych działań mających na celu zwiększenie wartości nieruchomości;

6)   nie sprzedawała innych nieruchomości;

7)   posiada inne nieruchomości:

·      mieszkanie nabyte w ramach zakupu, w celu zamieszkania. Obecnie w nim zamieszkuje;

·      udział ¼ w mieszkaniu nabytym w drodze spadku po C.C. w 2019 roku. Obecnie w mieszkaniu zamieszkuje B.B., która posiada w nim ¾ udziału.

B.B. oświadcza:

1)  nieruchomość nie była wykorzystywana w żadnym celu;

2)  nabywca z własnej inicjatywy nawiązał kontakt poprzez portal społecznościowy w celu ustalenia właściciela nieruchomości;

3)  nieruchomość nie była i nie jest wykorzystywana w celu prowadzenia działalności gospodarczej;

4)  nie udzielała żadnego pełnomocnictwa nabywcy ani innym podmiotom;

5)  nie podejmowała żadnych działań mających na celu zwiększenie wartości nieruchomości;

6)  nie sprzedawała innych nieruchomości;

7)  posiada inne nieruchomości – udział ¾ we własności lokalu mieszkalnego. Udział wynika z przekształcenia prawa do lokalu we własność oraz dziedziczenia po zmarłym małżonku (½ z tytułu wspólności majątkowej i ¼ z tytułu spadku).

Pytanie

Wnioskodawczynie proszą o udzielenie dla każdej z nich odrębnej odpowiedzi na poniższe pytania:

Czy w związku z planowaną sprzedażą nieruchomości Wnioskodawczyni będzie działała jako podatnik podatku od towarów i usług w rozumieniu art. 15 ustawy o podatku od towarów i usług, a w konsekwencji czy sprzedaż będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem VAT zgodnie z art. 5 ust. 1 tej ustawy?

Państwa stanowisko w sprawie

A.A. oświadcza, że w jej ocenie sprzedaż działki stanowić będzie zwykłe wykonywanie prawa własności w ramach majątku prywatnego i nie będzie nosić cech działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ustawy o VAT. Wnioskodawczyni nie prowadzi działalności gospodarczej w zakresie obrotu nieruchomościami, a podział nieruchomości miał charakter formalno-prawny. W związku z powyższym sprzedaż działki nie powinna podlegać opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług na podstawie art. 5 ust. 1 ustawy o VAT.

B.B. oświadcza, że w jej ocenie sprzedaż działki stanowić będzie zwykłe wykonywanie prawa własności w ramach majątku prywatnego i nie będzie nosić cech działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ustawy o VAT. Wnioskodawczyni nie prowadzi działalności gospodarczej w zakresie obrotu nieruchomościami, a podział nieruchomości miał charakter formalno-prawny. W związku z powyższym sprzedaż działki nie powinna podlegać opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług na podstawie art. 5 ust. 1 ustawy o VAT.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 775 ze zm.), zwanej dalej „ustawą”:

Jak stanowi art. 2 pkt 22 ustawy:

W myśl art. 7 ust. 1 ustawy:

Na podstawie art. 2 pkt 6 ustawy:

Towarem jest także udział w prawie własności. Jest to zgodne z normami unijnymi, bowiem w myśl art. 15 ust. 2 Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE L Nr 347 z 11 grudnia 2006 r. s. 1 ze zm.), zwanej dalej „Dyrektywą 2006/112/WE”:

W oparciu o definicję zawartą w art. 2 pkt 6 ustawy, zbycie nieruchomości (gruntów, działek, udziałów w działkach), traktowane jest jako czynność odpłatnej dostawy towarów, o której mowa w art. 7 ust. 1 ustawy, która to czynność podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, na podstawie art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy.

Na mocy art. 8 ust. 1 ustawy:

Nie każda czynność stanowiąca dostawę towarów w rozumieniu art. 7 ww. ustawy bądź świadczenie usług w rozumieniu art. 8 ustawy podlega opodatkowaniu, ale tylko taka, która wykonana jest przez podmiot, który w związku z jej realizacją występuje w charakterze podatnika podatku od towarów i usług.

Pojęcia „podatnik” i „działalność gospodarcza”, na potrzeby podatku od towarów i usług, zdefiniowane zostały w art. 15 ust. 1 i ust. 2 tej ustawy.

Na mocy art. 15 ust. 1 ustawy:

W świetle przytoczonych wyżej przepisów zauważyć należy, że status podatnika podatku od towarów i usług, wynika z okoliczności dokonania czynności podlegających opodatkowaniu tym podatkiem. Dla ustalenia, czy podmiot dokonujący transakcji sprzedaży nieruchomości jest podatnikiem podatku VAT, istotnym jest stwierdzenie, że prowadzi on działalność gospodarczą.

Jak natomiast stanowi art. 15 ust. 2 ustawy:

Określony w ustawie zakres opodatkowania podatkiem od towarów i usług wskazuje, że do tego, aby faktycznie zaistniało opodatkowanie danej czynności, konieczne jest, aby czynność podlegającą opodatkowaniu wykonał podmiot, który dla tej właśnie czynności będzie działał jako podatnik.

Definicja działalności gospodarczej zawarta w ustawie, ma charakter uniwersalny, pozwalający na objęcie pojęciem „podatnik” tych wszystkich podmiotów, które prowadzą określoną działalność, występując w profesjonalnym obrocie gospodarczym. Ponadto, działalność gospodarczą stanowi wykorzystywanie towarów w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

Przez ciągłe wykorzystywanie składników majątku należy rozumieć takie wykorzystywanie majątku, które charakteryzuje się powtarzalnością lub długim okresem trwania. Zatem, czerpanie dochodów ze składnika majątku wskazuje na prowadzenie działalności gospodarczej.

Analizując powyższe przepisy stwierdzić należy, że dostawa towarów podlegać będzie opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług wyłącznie wówczas, gdy dokonywana będzie przez podmiot mający status podatnika, a dodatkowo działającego w takim charakterze w odniesieniu do danej transakcji. Istotnym dla określenia, że w odniesieniu do konkretnej dostawy, mamy do czynienia z podatnikiem podatku od towarów i usług jest stwierdzenie, że prowadzi on działalność gospodarczą w rozumieniu przepisów ustawy.

Na mocy art. 9 ust. 1 Dyrektywy 2006/112/WE:

Jednocześnie, w art. 12 ust. 1 lit. b) powołanej Dyrektywy 2006/112/WE wskazano, że:

W myśl art. 2 ust. 1 lit. a Dyrektywy 2006/112/WE:

Z przytoczonych regulacji prawa wspólnotowego wynika, że podatnikiem podatku od towarów i usług może być każda osoba, która okazjonalnie dokonuje czynności opodatkowanych, przy czym czynności te winny być związane z działalnością zdefiniowaną jako działalność gospodarcza, tj. wszelką działalnością producentów, handlowców i osób świadczących usługi, włącznie z górnictwem, działalnością rolniczą i wykonywaniem wolnych zawodów lub uznanych za takie.

Warunkiem opodatkowania danej czynności podatkiem od towarów i usług w świetle powyższych przepisów jest spełnienie dwóch przesłanek łącznie: po pierwsze dana czynność ujęta jest w katalogu czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, po drugie – czynność została wykonana przez podmiot, który w związku z jej wykonaniem jest podatnikiem podatku od towarów i usług.

Uznanie, czy dany podmiot w odniesieniu do konkretnej czynności działa jako podatnik podatku od towarów i usług, wymaga oceny każdorazowo odnoszącej się do okoliczności faktycznych danej sprawy.

Wobec tego, właściwe jest wykluczenie osób fizycznych z grona podatników podatku VAT w przypadku, gdy dokonują sprzedaży, przekazania, bądź darowizny towarów stanowiących część majątku osobistego, tj. majątku, który nie został nabyty w celu jego odsprzedaży, bądź wykonywania innych czynności w ramach działalności gospodarczej ani też nie został wykorzystany w trakcie jego posiadania na cele działalności gospodarczej.

W kontekście powyższych rozważań nie jest podatnikiem podatku od towarów i usług ten, kto jako osoba fizyczna dokonuje jednorazowych lub okazjonalnych transakcji, za które nie jest przewidziana ściśle regularna zapłata oraz nie prowadzi zorganizowanej czy zarejestrowanej działalności gospodarczej, a tylko np. wyzbywa się majątku osobistego. Dokonywanie określonych czynności incydentalnie, poza sferą prowadzonej działalności gospodarczej, również nie pozwala na uznanie danego podmiotu za podatnika w zakresie tych czynności.

Przyjęcie, że dany podmiot sprzedając grunt działa w charakterze podatnika prowadzącego działalność gospodarczą wymaga ustalenia, czy jego działalność w tym zakresie przybiera formę zawodową (profesjonalną). Przejawem zaś takiej aktywności określonej osoby w zakresie obrotu nieruchomościami, która może wskazywać, że jej czynności przybierają formę zorganizowaną może być np.: nabycie terenu przeznaczonego pod zabudowę, jego uzbrojenie, wydzielenie dróg wewnętrznych, działania marketingowe podjęte w celu sprzedaży działek, wykraczające poza zwykłe formy ogłoszenia, uzyskanie decyzji o warunkach zabudowy terenu, czy wystąpienie o opracowanie planu zagospodarowania przestrzennego dla sprzedawanego obszaru, prowadzenie działalności gospodarczej w zakresie usług deweloperskich lub innych tego rodzaju usług o zbliżonym charakterze. Przy czym, na tego rodzaju aktywność „gospodarczą” wskazywać musi ciąg powyżej przytoczonych okoliczności, a nie stwierdzenie jedynie faktu wystąpienia pojedynczych z nich.

Zatem, w kwestii podlegania opodatkowaniu dostawy opisanej działki, istotne jest, czy w celu dokonania tej sprzedaży, Zainteresowane podjęły aktywne działania w zakresie obrotu nieruchomościami, angażując środki podobne do wykorzystywanych przez producentów, handlowców i usługodawców w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy. Skutkowałoby to koniecznością uznania Zainteresowanych za podmioty prowadzące działalność gospodarczą w rozumieniu tego przepisu, a więc za podatników podatku od towarów i usług.

Dodatkowo należy wskazać, że działalność gospodarcza powinna cechować się stałością, powtarzalnością i niezależnością jej wykonywania, bowiem związana jest z profesjonalnym obrotem gospodarczym. Nie jest natomiast działalnością handlową, a zatem i gospodarczą, sprzedaż majątku osobistego, który nie został nabyty w celu jego odsprzedaży, czy też prowadzenia działalności, ani też w trakcie posiadania nie został wykorzystany do działalności gospodarczej.

Z orzeczenia Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej z 15 września 2011 r. w sprawach połączonych Jarosław Słaby przeciwko Ministrowi Finansów (C-180/10) oraz Emilian Kuć i Halina Jeziorska-Kuć przeciwko Dyrektorowi Izby Skarbowej w Warszawie (C-181/10) wynika, że czynności związane ze zwykłym wykonywaniem prawa własności nie mogą same z siebie być uznawane za prowadzenie działalności gospodarczej. Sama liczba i zakres transakcji sprzedaży nie mogą stanowić kryterium rozróżnienia między czynnościami dokonywanymi prywatnie, które znajdują się poza zakresem zastosowania dyrektywy, a czynnościami stanowiącymi działalność gospodarczą. Podobnie – zdaniem Trybunału – okoliczność, że przed sprzedażą zainteresowany dokonał podziału gruntu na działki w celu osiągnięcia wyższej ceny łącznej. Całość powyższych elementów może bowiem odnosić się do zarządzania majątkiem prywatnym zainteresowanego. Inaczej jest natomiast – jak wyjaśnił Trybunał – w wypadku, gdy zainteresowany podejmuje aktywne działania w zakresie obrotu nieruchomościami, angażując środki podobne do wykorzystywanych przez producentów, handlowców i usługodawców w rozumieniu art. 9 ust. 1 akapit drugi Dyrektywy 2006/112/WE Rady. Zatem za podatnika należy uznać osobę, która w celu dokonania sprzedaży gruntów angażuje podobne środki wykazując aktywność w przedmiocie zbycia nieruchomości porównywalną do działań podmiotów zajmujących się profesjonalnie tego rodzaju obrotem, tj. działania wykraczające poza zakres zwykłego zarządu majątkiem prywatnym.

Pojęcie „majątku prywatnego” nie występuje na gruncie analizowanych przepisów ustawy, jednakże wynika z wykładni art. 15 ust. 2 ustawy, w której zasadnym jest odwołanie się do treści orzeczenia TSUE w sprawie C-291/92, które dotyczyło kwestii opodatkowania sprzedaży przez osobę będącą podatnikiem podatku od wartości dodanej, części majątku niewykorzystywanej do prowadzonej działalności gospodarczej, a służącej jej do celów prywatnych. „Majątek prywatny” to zatem taka część majątku danej osoby fizycznej, która nie jest przez nią przeznaczona ani wykorzystywana dla potrzeb prowadzonej działalności gospodarczej. Ze wskazanego orzeczenia wynika zatem, że podatnik musi w całym okresie posiadania danej nieruchomości wykazywać zamiar wykorzystywania części nieruchomości w ramach majątku osobistego. Przykładem takiego wykorzystania nieruchomości mogłoby być np. wybudowanie domu dla zaspokojenia własnych potrzeb mieszkaniowych. Potwierdzone to zostało również w wyroku TSUE z 21 kwietnia 2005 r. sygn. akt C-25/03 Finanzamt Bergisch Gladbach v. HE, który stwierdził, że majątek prywatny, to mienie wykorzystywane dla zaspokojenia potrzeb własnych.

Ze wskazanych powyżej orzeczeń wynika zatem, że podatnik musi w całym okresie posiadania danej nieruchomości wykazywać zamiar wykorzystywania nieruchomości w ramach majątku osobistego.

Kwestie dotyczące stosunków cywilnoprawnych między podmiotami, w tym kwestie dotyczące przeniesienia własności nieruchomości, reguluje ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 795 ze zm.), zwana dalej: Kodeks cywilny.

Zgodnie z art. 535 Kodeksu cywilnego:

W myśl art. 155 § 1 Kodeksu cywilnego:

Z opisu sprawy wynika, że obie Zainteresowane są współwłaścicielkami nieruchomości w udziale ½ każda z nich. Zainteresowane nie były i są płatnikami podatku VAT. Zainteresowane nabyły nieruchomość w drodze spadku po C.C. Przedmiotem sprzedaży jest działka 1. Działka 1 nie jest objęta MPZP. Nieruchomość nie była, nie jest i nie będzie wykorzystywana w działalności rolniczej ze względu na jej niskiej jakości grunty zakwalifikowane jako RIVb i V.

Zainteresowane wskazały, że nieruchomość nigdy nie była przedmiotem najmu ani dzierżawy. Nieruchomość nie była wykorzystywana w żadnym celu przez obie Zainteresowane, nie była i nie jest wykorzystywana w celu prowadzenia działalności gospodarczej przez obie Zainteresowane. Zainteresowane nie występowały o ustalenie MPZP, ani nie występowały o WZ, ZP, PB.

Nabywca z własnej inicjatywy nawiązał kontakt poprzez portal społecznościowy w celu ustalenia właściciela nieruchomości.

24 kwietnia 2026 r. została zawarta umowa przedwstępna sprzedaży nieruchomości dotycząca działki 1. Umowa przyrzeczona (ostatecznie sprzedaż) zostanie zawarta w przyszłości w formie aktu notarialnego. Kupujący zobowiązał się do przeprowadzenia analizy prawnej nieruchomości oraz przeprowadzenia badań niezbędnych do realizacji planów związanych z nieruchomością. Ponadto zobowiązał się do pozyskania wszelkich zgód niezbędnych do realizacji inwestycji, w tym WZ i PB.

Zainteresowane nie udzielały żadnego pełnomocnictwa nabywcy ani innym podmiotom oraz nie podejmowały żadnych działań mających na celu zwiększenie wartości nieruchomości.

Wątpliwości Zainteresowanych dotyczą ustalenia, czy w związku z planowaną sprzedażą nieruchomości Zainteresowane będą działały jako podatnicy podatku od towarów i usług, a w konsekwencji czy sprzedaż ta będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem VAT.

Uznanie, że dany podmiot w odniesieniu do konkretnej czynności działa jako podatnik podatku od towarów i usług, wymaga oceny każdorazowo odnoszącej się do okoliczności faktycznych danej sprawy.

Jak wyjaśniono wyżej – odwołując się zarówno do treści przepisów ustawy, jak i stanowiska judykatury – w przypadku osób fizycznych, które dokonują sprzedaży, przekazania, bądź darowizny towarów stanowiących część majątku osobistego, tj. majątku, który nie został nabyty w celu jego odsprzedaży, bądź wykonywania innych czynności w ramach działalności gospodarczej, należy szczególnie wnikliwie przeanalizować okoliczności, w jakich będzie realizowana transakcja. Co do zasady bowiem osoby fizyczne, które dokonują transakcji w ramach zarządu majątkiem prywatnym, wykluczone są z grona podatników VAT.

Istotne w niniejszej sprawie jest to, że Zainteresowane nie dokonywały żadnych działań mających na celu zwiększenie wartości nieruchomości. Nabywca działki zgłosił się sam. Zainteresowane nie oddawały również działki w najem czy dzierżawę. Nikomu nie udzieliły żadnego pełnomocnictwa. Nieruchomość nie była i nie jest wykorzystywana w celu prowadzenia działalności gospodarczej przez Zainteresowane.

W związku z powyższymi okolicznościami stwierdzić należy, że w odniesieniu do planowanej sprzedaży działki 1 nie wystąpił ciąg zdarzeń, który jednoznacznie będzie przesądzał, że sprzedaż ww. działki wypełni przesłanki działalności gospodarczej. Zainteresowane nie podjęły takich aktywnych działań w zakresie obrotu nieruchomościami, które świadczyłyby o angażowaniu środków w sposób podobny do wykorzystywanych przez handlowców. Całokształt powyższych okoliczności wskazuje, że aktywność Zainteresowanych w pełni mieści się w granicach zarządu majątkiem prywatnym, a stanowisko to pozostaje w zgodzie z przywołanym wyrokiem TSUE w sprawach C-180/10 i C-181/10.

Zatem dokonując sprzedaży działki Zainteresowane będą korzystać z przysługującego Im prawa do rozporządzania majątkiem osobistym, co nie będzie wykonywaniem działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy. Brak tego statusu pozbawi Zainteresowane cech podatnika podatku VAT, o którym mowa w art. 15 ust. 1 ustawy, w zakresie sprzedaży działki, a dostawę tej działki - cech czynności podlegającej opodatkowaniu, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy.

W konsekwencji, sprzedaż działki o nr 1, nie będzie czynnością podlegającą opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.

Państwa stanowisko jest prawidłowe.

Niniejsze rozstrzygnięcie jest spójne z ugruntowaną linią orzeczniczą sądów administracyjnych (por. wyroki NSA z 6 listopada 2024 r., sygn. akt I FSK 1014/21, z 24 października 2024 r., sygn. akt I FSK 265/21, z 11 października 2024 r., sygn. akt I FSK 364/21, z 21 października 2024 r., sygn. akt I FSK 347/21, z 23 lipca 2024 r., sygn. akt I FSK 1677/20, z 10 września 2024 r., sygn. akt I FSK 1675/20).

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Państwo przedstawili i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.

Jestem ściśle związany przedstawionym we wniosku opisem zdarzenia przyszłego, Państwo ponoszą ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym jego przedstawieniem. Zatem, wydając przedmiotową interpretację oparłem się na wynikającym z treści wniosku opisie sprawy. W przypadku, gdy w toku postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, bądź celno-skarbowej zostanie określony odmienny stan sprawy, interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków prawnych. Ponadto, w sytuacji zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego w opisie sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.

Niniejszą interpretacją rozstrzygnięto wniosek w zakresie podatku od towarów i usług. Natomiast w zakresie podatku dochodowego od osób fizycznych zostało wydane odrębne rozstrzygnięcie.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

·      Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 622 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem zdarzenia przyszłego. Z funkcji ochronnej będą mogli skorzystać Ci z Państwa, którzy zastosują się do interpretacji.

·      Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

·      Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację przez Zainteresowanego, który jest stroną postępowania

Pani A.A. (Zainteresowana będąca stroną postępowania – art. 14r § 2 Ordynacji podatkowej) ma prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”). Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

·      w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

·      w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a, art. 14b § 1 i art. 14r Ordynacji podatkowej.