0114-KDIP4-3.4012.320.2026.2.DG
Skutki podatkowe sprzedaży udziałów w nieruchomości zabudowanej.
Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe
Szanowny Panie,
stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego zdarzenia przyszłego w podatku od towarów i usług jest prawidłowe.
Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej
22 maja 2026 r. wpłynął Pana wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej, który dotyczy skutków podatkowych sprzedaży udziałów w nieruchomości zabudowanej. Uzupełnił go Pan pismem z 11 lipca 2026 r. (wpływ 17 lipca 2026 r.) – w odpowiedzi na wezwanie. Treść wniosku jest następująca:
Opis zdarzenia przyszłego
Wnioskodawca zwraca się z prośbą o wydanie indywidualnej interpretacji podatkowej dotyczącej zwolnienia z podatku VAT przy sprzedaży udziału w prywatnej nieruchomości w ramach zarządu majątkiem prywatnym.
Nieruchomość rolna jest położona w Polsce w (...) w dzielnicy (...) o pow. 0,3684 ha i jest zabudowana budynkiem mieszkalnym o pow. 80 metrów kwadratowych. Nieruchomość tą na zasadach wspólności małżeńskiej nabyli w 1975 r. pradziadkowie, a po ich śmierci, dzieci, córka B.B., syn C.C. i wnuk D.D. Córka B.B. zmarła w 2000 r. Spadek po niej nabyli brat C.C. i ojciec Wnioskodawcy D.D. w udziałach po 1/2. Po śmierci D.D. w 2010 r. spadek po nim nabył Wnioskodawca. C.C. zmarł w 2014 r. a po nim spadek nabyły jego dzieci po 1/3 co zostało poświadczone aktem dziedziczenia.
Wnioskodawca wspólnie ze spadkobiercami zamierza sprzedać ww. nieruchomość firmie prowadzącej działalność gospodarczą jako majątek prywatny wraz z budynkiem. Nie było prowadzone postępowanie o dział spadku. Stan prawny przedmiotowej nieruchomości nie uległ zmianie. Z rejestru gruntów wynika, że działka ta stanowi grunty orne, pastwiska i tereny mieszkalne. Nieruchomość wyżej opisana jest położona na obszarze, dla którego nie ma obowiązującego planu zagospodarowania przestrzennego, dla przedmiotowej nieruchomości nie została wydana decyzja o ustaleniu lokalizacji inwestycji celu publicznego. Udział w wysokości 1/2 wyżej wymienionej zabudowanej nieruchomości, którą Wnioskodawca nabył w drodze spadku w 2014 r. Na podstawie sporządzonego aktu notarialnego 1 sierpnia 2024 r. została zawarta przedwstępna umowa sprzedaży wspólnie z pozostałymi współwłaścicielami, a firmą A wpisaną do Centralnej Ewidencji i Informacji o Działalności Gospodarczej, REGON (...).
Kupujący po zapoznaniu się ze stanem faktycznym i prawnym, z wypisami z rejestru gruntów, zwłaszcza z charakterem użytków i dostępem do drogi publicznej oraz z przepisami o kształtowaniu ustroju rolnego postanowił, że przyrzeczona umowa sprzedaży zostanie zrealizowana i ostatecznie podpisana po spełnieniu określonych warunków:
1) Zawarcia umowy sprzedaży działki numer 1 z obrębu (...), dla której Sąd Rejonowy dla (...) w (...) prowadzi księgę wieczystą i która sąsiaduje z działką numer 2 z obrębu (...).
2) Uzyskania ostatecznej decyzji o warunkach zabudowy, uzyskania ostatecznej decyzji o pozwoleniu na budowę dla wyżej wymienionych działek, uzyskania ostatecznej decyzji na rozbiórkę budynku posadowionego na działce nr 2, która jest przedmiotem umowy przedwstępnej, uzyskania ostatecznej decyzji o wyłączeniu całych działek 2 i 1 z obrębu (...) z produkcji rolnej, co zostanie ujawnione na wypisach z rejestru gruntu.
Do uzyskania ww. decyzji Sprzedający upoważnili kupującego właściciela firmy A Pana E.E., który zgodnie z umową będzie uczestniczył w uzgodnieniach i wystąpi do Prezydenta (...) o uzyskanie ww. decyzji oraz poniesie koszty i opłaty z tym związane.
Poza tym Sprzedający upoważnili ww. do reprezentowania Ich przed wszelkimi urzędami administracji państwowej i samorządowej, a zwłaszcza (...) we wszelkich sprawach związanych z uzyskaniem wszelkich pozwoleń, uzgodnień i opinii dotyczącej działki, która jest przedmiotem umowy sprzedaży niezbędnych do zrealizowania zamierzonej inwestycji budowlanej przez kupującego. Poza tym została wyrażona zgoda w umowie przedwstępnej przez współwłaścicieli na udzielanie dalszych pełnomocnictw przez kupującego na rzecz osób fizycznych lub prawnych.
Ponadto Wnioskodawca nadmienia, że udział w nieruchomości nie jest wykorzystywany przez Niego do działalności gospodarczej i jej nie prowadzi, nie była wykorzystywana do celów rolniczych, nie jest rolnikiem ryczałtowym. Stanowi prywatną własność Wnioskodawcy, od dnia nabycia spadku.
Wnioskodawca informuje ponadto, że Jego kuzyn F.F. prowadzi działalność gospodarczą w rozumieniu art. 2 ustawy z dnia 2 lipca 2004 r. o swobodzie działalności gospodarczej oraz w rozumieniu art 15 ust. 2 z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54 poz. 535 ze zm.) jednakże przedmiotowa czynność nie jest związana z prowadzoną przez niego działalnością gospodarczą i nigdy nie była. Przedmiotem jego działalności jest sprzedaż owoców i warzyw PKD 46.31 Z., które nie są uprawiane na tej nieruchomości.
Sprzedaż prywatna udziału w opisanej nieruchomości jest jednorazowa. Od pierwszego zasiedlenia minęły 2 lata, na dzień sprzedaży jest to nieruchomość zabudowana budynkiem mieszkalnym.
W związku z powyższym na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 w związku z art. 29a ust. 8 ustawy o VAT sprzedaż ta będzie korzystała ze zwolnienia z podatku bez względu na wartość sprzedaży.
Uzupełnienie opisu zdarzenia przyszłego
Przedmiotem wniosku jest działka nr 2 z obrębu (...).
Udziały w wysokości 1/2 w przedmiotowej nieruchomości Wnioskodawca nabył w 2012 r. prawomocnym wyrokiem Sądu dla (...), po ojcu D.D., zm. w 2010 r., jako jego jedyny spadkobierca.
Wnioskodawca nie korzystał z udziałów w działce będącej przedmiotem sprzedaży w całym okresie ich posiadania. Nieruchomość jest wykorzystywana na cele mieszkalne przez jednego z współudziałowców - G.G., a F.F. - kolejny współudziałowiec, prowadzi działalność gospodarczą PKD 46.31.Z z siedzibą zarejestrowaną pod tym adresem i jest czynnym podatnikiem VAT.
Wnioskodawca nigdy nie był zarejestrowany jako czynny podatnik podatku VAT.
Udziały w przedmiotowej działce nigdy nie były wykorzystywane przez Wnioskodawcę na cele prowadzonej działalności gospodarczej.
Wnioskodawca nie poczynił przed sprzedażą żadnych działań zmierzających do zwiększenia wartości/ uatrakcyjnienia udziałów w działce będącej przedmiotem sprzedaży.
Wnioskodawca nie prowadził żadnych działań marketingowych. W celu sprzedaży działki ze współwłaścicielami, Wnioskodawca podpisał 10 czerwca 2023 r. umowę pośrednictwa w zbyciu praw do nieruchomości z klauzulą wyłączności, z agencją (...), (...). Zgodnie z zawartą umową na podstawie § 5 pkt 2 i 3 Wnioskodawca wspólnie ze współudziałowcami wyraził zgodę na reklamowanie nieruchomości w Internecie oraz zbieranie kopii i oryginałów dokumentów niezbędnych do realizacji umowy. Ponadto Wnioskodawca upoważnił agencję do składania i odbierania w Jego imieniu wypisu i wyrysu z rejestru gruntów oraz innych dokumentów związanych z nieruchomością.
Nabywcę działki, która jest przedmiotem sprzedaży, Wnioskodawca pozyskał za pośrednictwem ww. agencji.
Nieruchomość, będąca przedmiotem sprzedaży od momentu nabycia do momentu jej zbycia nie była i nie będzie udostępniana osobom trzecim na podstawie umowy najmu, dzierżawy lub innej umowy o podobnym charakterze.
Wnioskodawca udzielił pełnomocnictwa do podpisania w Jego imieniu umowy sprzedaży rzeczonej nieruchomości swojej matce, H.H., na wypadek, gdyby nie mógł zrobić tego osobiście. Innych umocowań nie poczynił.
Wnioskodawca nie sprzedawał wcześniej żadnych nieruchomości.
Wnioskodawca nie posiada innych nieruchomości przeznaczonych do sprzedaży.
Budynek mieszkalny posadowiony na przedmiotowej nieruchomości znajdował się na niej w momencie nabycia przez Wnioskodawcę udziałów w tej nieruchomości.
Wnioskodawcy nie przysługiwało odliczenie od podatku z tytułu wybudowania ww. budynku, ponieważ go nie budował.
W całym okresie posiadania udziałów w nieruchomości będącej przedmiotem sprzedaży, Wnioskodawca nie korzystał z budynku na niej posadowionego. Rzeczony budynek jest wykorzystywany przez pozostałych współudziałowców.
W ciągu co najmniej 2 ostatnich lat, nie były ponoszone wydatki na ulepszenie budynku znajdującego się na nieruchomości będącej przedmiotem sprzedaży w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym, stanowiące co najmniej 30% wartości początkowej danego obiektu.
Pytanie ostatecznie sformułowane w uzupełnieniu wniosku
Czy sprzedając udział w opisanej nieruchomości, Wnioskodawca będzie płacił podatek VAT?
Pana stanowisko w sprawie
Wnioskodawca uważa, że z tytułu sprzedaży udziału w opisanej nieruchomości nie zapłaci podatku VAT.
Ocena stanowiska
Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest prawidłowe.
Uzasadnienie interpretacji indywidualnej
Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 775 ze zm.), zwanej dalej „ustawą”:
Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zwanym dalej „podatkiem”, podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.
Jak stanowi art. 2 pkt 22 ustawy:
Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o sprzedaży – rozumie się przez to odpłatną dostawę towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju, eksport towarów oraz wewnątrzwspólnotową dostawę towarów.
W myśl art. 7 ust. 1 ustawy:
Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (...).
Przy czym stosownie do art. 2 pkt 6 ustawy:
Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o towarach - rozumie się przez to rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.
Towarem jest także udział w prawie własności. Jest to zgodne z normami unijnymi, bowiem w myśl art. 15 ust. 2 Dyrektywy 2006/12/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE L Nr 347 z 11 grudnia 2006 r. s. 1 ze zm.), zwanej dalej „Dyrektywą 2006/12/WE”:
Państwa członkowskie mogą uznać za rzeczy:
1) określone udziały w nieruchomości,
2) prawa rzeczowe dające ich posiadaczowi prawo do korzystania z nieruchomości,
3) udziały i inne równoważne udziałom tytuły prawne dające ich posiadaczowi prawne lub faktyczne prawo własności lub posiadania nieruchomości lub jej części.
Zatem, w świetle powołanych powyżej przepisów zbycie nieruchomości (gruntów oraz udziałów w nich) traktowane jest jako czynność odpłatnej dostawy towarów, o której mowa w art. 7 ust. 1 ustawy, która to czynność podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, na podstawie art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy.
Z treści powołanego wyżej przepisu art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy jednoznacznie wynika, że dostawa towarów, co do zasady podlega opodatkowaniu VAT wówczas, gdy czynność ta jest wykonywana odpłatnie (za wynagrodzeniem).
Jednocześnie wskazać należy, że nie każda czynność stanowiąca dostawę towarów w rozumieniu art. 7 ww. ustawy bądź świadczenie usług w rozumieniu art. 8 ustawy podlega opodatkowaniu, ale tylko taka, która wykonana jest przez podmiot, który w związku z jej realizacją występuje w charakterze podatnika podatku od towarów i usług.
Pojęcia „podatnik” i „działalność gospodarcza”, na potrzeby podatku od towarów i usług, zdefiniowane zostały w art. 15 ust. 1 i ust. 2 tej ustawy.
Na mocy art. 15 ust. 1 ustawy:
Podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.
W świetle przytoczonych wyżej przepisów zauważyć należy, że status podatnika podatku od towarów i usług, wynika z okoliczności dokonania czynności podlegających opodatkowaniu tym podatkiem. Dla ustalenia, czy podmiot dokonujący transakcji sprzedaży nieruchomości jest podatnikiem podatku VAT, istotnym jest stwierdzenie, że prowadzi on działalność gospodarczą.
Jak stanowi art. 15 ust. 2 ustawy:
Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.
Określony w ustawie zakres opodatkowania podatkiem od towarów i usług wskazuje, że do tego, aby faktycznie zaistniało opodatkowanie danej czynności, konieczne jest, aby czynność podlegającą opodatkowaniu wykonał podmiot, który dla tej właśnie czynności będzie działał jako podatnik. Definicja działalności gospodarczej zawarta w ustawie, ma charakter uniwersalny, pozwalający na objęcie pojęciem „podatnik” tych wszystkich podmiotów, które prowadzą określoną działalność, występując w profesjonalnym obrocie gospodarczym. Ponadto, działalność gospodarczą stanowi wykorzystywanie towarów w sposób ciągły dla celów zarobkowych.
Przez ciągłe wykorzystywanie składników majątku należy rozumieć takie wykorzystywanie majątku, które charakteryzuje się powtarzalnością lub długim okresem trwania. Zatem, czerpanie dochodów ze składnika majątku wskazuje na prowadzenie działalności gospodarczej.
Analizując powyższe przepisy stwierdzić należy, że dostawa towarów podlegać będzie opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług wyłącznie wówczas, gdy dokonywana będzie przez podmiot mający status podatnika, a dodatkowo działającego w takim charakterze w odniesieniu do danej transakcji. Istotnym dla określenia, że w odniesieniu do konkretnej dostawy, mamy do czynienia z podatnikiem podatku od towarów i usług jest stwierdzenie, że prowadzi on działalność gospodarczą w rozumieniu przepisów ustawy.
Na mocy art. 9 ust. 1 Dyrektywy 2006/12/WE:
„Podatnikiem” jest każda osoba prowadząca samodzielnie w dowolnym miejscu jakąkolwiek działalność gospodarczą, bez względu na cel czy też rezultaty takiej działalności.
„Działalność gospodarcza” obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, włącznie z górnictwem, działalnością rolniczą i wykonywaniem wolnych zawodów lub uznanych za takie. Za działalność gospodarczą uznaje się w szczególności wykorzystywanie, w sposób ciągły, majątku rzeczowego lub wartości niematerialnych w celu uzyskania z tego tytułu dochodu.
Jednocześnie, w art. 2 ust. 1 lit. b) powołanej Dyrektywy 2006/12/WE wskazano, że:
Państwa członkowskie mogą uznać za podatnika każdego, kto okazjonalnie dokonuje transakcji związanej z działalnością, o której mowa w art. 9 ust. 1 akapit drugi, w szczególności dostawy terenu budowlanego.
W myśl art. 2 ust. 1 lit. a Dyrektywy 2006/12/WE:
Opodatkowaniu VAT podlegają następujące transakcje: odpłatna dostawa towarów na terytorium państwa członkowskiego przez podatnika działającego w takim charakterze; (…).
Z przytoczonych regulacji prawa wspólnotowego wynika, że podatnikiem podatku od towarów i usług może być każda osoba, która okazjonalnie dokonuje czynności opodatkowanych, przy czym czynności te winny być związane z działalnością zdefiniowaną jako działalność gospodarcza, tj. wszelką działalnością producentów, handlowców i osób świadczących usługi, włącznie z górnictwem, działalnością rolniczą i wykonywaniem wolnych zawodów lub uznanych za takie.
Warunkiem opodatkowania danej czynności podatkiem od towarów i usług w świetle powyższych przepisów jest spełnienie dwóch przesłanek łącznie: po pierwsze dana czynność ujęta jest w katalogu czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, po drugie – czynność została wykonana przez podmiot, który w związku z jej wykonaniem jest podatnikiem podatku od towarów i usług.
Właściwym jest wykluczenie osób fizycznych z grona podatników w przypadku, gdy dokonują sprzedaży, przekazania, bądź darowizny towarów stanowiących część majątku osobistego, tj. majątku, który nie został nabyty w celu jego odsprzedaży, bądź wykonywania innych czynności w ramach działalności gospodarczej ani też nie został wykorzystany w trakcie jego posiadania na cele działalności gospodarczej.
W kontekście powyższych rozważań nie jest podatnikiem podatku od towarów i usług ten, kto jako osoba fizyczna dokonuje jednorazowych lub okazjonalnych transakcji, za które nie jest przewidziana ściśle regularna zapłata oraz nie prowadzi zorganizowanej czy zarejestrowanej działalności gospodarczej, a tylko np. wyzbywa się majątku osobistego. Dokonywanie określonych czynności incydentalnie, poza sferą prowadzonej działalności gospodarczej, również nie pozwala na uznanie danego podmiotu za podatnika w zakresie tych czynności.
Przyjęcie, że dany podmiot sprzedając grunt działa w charakterze podatnika prowadzącego działalność gospodarczą wymaga ustalenia, czy jego działalność w tym zakresie przybiera formę zawodową (profesjonalną). Przejawem zaś takiej aktywności określonej osoby w zakresie obrotu nieruchomościami, która może wskazywać, że jej czynności przybierają formę zorganizowaną może być np.: nabycie terenu przeznaczonego pod zabudowę, jego uzbrojenie, wydzielenie dróg wewnętrznych, działania marketingowe podjęte w celu sprzedaży działek, wykraczające poza zwykłe formy ogłoszenia, uzyskanie decyzji o warunkach zabudowy terenu, czy wystąpienie o opracowanie planu zagospodarowania przestrzennego dla sprzedawanego obszaru, prowadzenie działalności gospodarczej w zakresie usług deweloperskich lub innych tego rodzaju usług o zbliżonym charakterze. Przy czym, na tego rodzaju aktywność „gospodarczą” wskazywać musi ciąg powyżej przytoczonych okoliczności, a nie stwierdzenie jedynie faktu wystąpienia pojedynczych z nich.
Zatem, w kwestii podlegania opodatkowaniu sprzedaży udziałów w nieruchomości, istotne jest, czy w celu dokonania tej sprzedaży, podjął Pan aktywne działania w zakresie obrotu nieruchomościami, angażując środki podobne do wykorzystywanych przez producenta, handlowca i usługodawcę w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy. Skutkowałoby to koniecznością uznania Pana za podmiot prowadzący działalność gospodarczą w rozumieniu tego przepisu, a więc za podatnika podatku od towarów i usług.
Dodatkowo należy wskazać, że działalność gospodarcza powinna cechować się stałością, powtarzalnością i niezależnością jej wykonywania, bowiem związana jest z profesjonalnym obrotem gospodarczym. Nie jest natomiast działalnością handlową, a zatem i gospodarczą, sprzedaż majątku osobistego, który nie został nabyty w celu jego odsprzedaży, czy też prowadzenia działalności, ani też w trakcie posiadania nie został wykorzystany do działalności gospodarczej.
Z orzeczenia Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej z 15 września 2011 r. w sprawach połączonych Jarosław Słaby przeciwko Ministrowi Finansów (C-180/10) oraz Emilian Kuć i Halina Jeziorska-Kuć przeciwko Dyrektorowi Izby Skarbowej w Warszawie (C-181/10) wynika, że czynności związane ze zwykłym wykonywaniem prawa własności nie mogą same z siebie być uznawane za prowadzenie działalności gospodarczej. Sama liczba i zakres transakcji sprzedaży nie mogą stanowić kryterium rozróżnienia między czynnościami dokonywanymi prywatnie, które znajdują się poza zakresem zastosowania dyrektywy, a czynnościami stanowiącymi działalność gospodarczą. Podobnie – zdaniem Trybunału – okoliczność, że przed sprzedażą zainteresowany dokonał podziału gruntu na działki w celu osiągnięcia wyższej ceny łącznej. Całość powyższych elementów może bowiem odnosić się do zarządzania majątkiem prywatnym zainteresowanego. Inaczej jest natomiast – jak wyjaśnił Trybunał – w wypadku, gdy zainteresowany podejmuje aktywne działania w zakresie obrotu nieruchomościami, angażując środki podobne do wykorzystywanych przez producentów, handlowców i usługodawców w rozumieniu art. 9 ust. 1 akapit drugi Dyrektywy 2006/12/WE Rady. Zatem za podatnika należy uznać osobę, która w celu dokonania sprzedaży gruntów angażuje podobne środki wykazując aktywność w przedmiocie zbycia nieruchomości porównywalną do działań podmiotów zajmujących się profesjonalnie tego rodzaju obrotem.
W tym miejscu należy zaznaczyć, że pojęcie „majątku prywatnego” nie występuje na gruncie analizowanych przepisów ustawy, jednakże wynika z wykładni art. 15 ust. 2 ustawy, w której zasadnym jest odwołanie się do treści orzeczenia TSUE w sprawie C-291/92, które dotyczyło kwestii opodatkowania sprzedaży przez osobę będącą podatnikiem podatku od wartości dodanej, części majątku niewykorzystywanej do prowadzonej działalności gospodarczej, a służącej jej do celów prywatnych. „Majątek prywatny” to zatem taka część majątku danej osoby fizycznej, która nie jest przez nią przeznaczona ani wykorzystywana dla potrzeb prowadzonej działalności gospodarczej. Ze wskazanego orzeczenia wynika zatem, że podatnik musi w całym okresie posiadania danej nieruchomości wykazywać zamiar wykorzystywania części nieruchomości w ramach majątku osobistego. Przykładem takiego wykorzystania nieruchomości mogłoby być np. wybudowanie domu dla zaspokojenia własnych potrzeb mieszkaniowych. Potwierdzone to zostało również w wyroku TSUE z 21 kwietnia 2005 r. sygn. akt C-25/03 Finanzamt Bergisch Gladbach v. HE, który stwierdził, że majątek prywatny, to mienie wykorzystywane dla zaspokojenia potrzeb własnych.
Ze wskazanych powyżej orzeczeń wynika zatem, że podatnik musi w całym okresie posiadania danej nieruchomości wykazywać zamiar wykorzystywania nieruchomości w ramach majątku osobistego.
Kwestie dotyczące stosunków cywilnoprawnych między podmiotami, w tym kwestie dotyczące przeniesienia własności nieruchomości, reguluje ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 795), zwana dalej: Kodeks cywilny.
Zgodnie z art. 535 Kodeksu cywilnego:
Przez umowę sprzedaży sprzedawca zobowiązuje się przenieść na kupującego własność rzeczy i wydać mu rzecz, a kupujący zobowiązuje się rzecz odebrać i zapłacić sprzedawcy cenę.
W myśl art. 155 § 1 Kodeksu cywilnego:
Umowa sprzedaży, zamiany, darowizny, przekazania nieruchomości lub inna umowa zobowiązująca do przeniesienia własności rzeczy co do tożsamości oznaczonej przenosi własność na nabywcę, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej albo że strony inaczej postanowiły.
Z opisu sprawy wynika, że zamierza Pan sprzedać udział w wysokości 1/2 nieruchomości rolnej, stanowiącej działkę nr 2 z obrębu (...), położonej w (...), w dzielnicy (...) o pow. 0,3684 ha, zabudowanej budynkiem mieszkalnym o pow. 80 metrów kwadratowych. Udział w nieruchomości nabył Pan w 202 r. prawomocnym wyrokiem Sądu, w spadku po ojcu D.D., zm. w 2010 r. Wspólnie z pozostałymi spadkobiercami zamierza Pan sprzedać ww. nieruchomość firmie prowadzącej działalność gospodarczą jako majątek prywatny wraz z budynkiem.
Na podstawie sporządzonego aktu notarialnego 1 sierpnia 2024 r. została zawarta przedwstępna umowa sprzedaży, wspólnie z pozostałymi współwłaścicielami a firmą A. Kupujący po zapoznaniu się ze stanem faktycznym i prawnym, z wypisami z rejestru gruntów, zwłaszcza z charakterem użytków i dostępem do drogi publicznej oraz z przepisami o kształtowaniu ustroju rolnego postanowił, że przyrzeczona umowa sprzedaży zostanie zrealizowana i ostatecznie podpisana po spełnieniu określonych warunków: zawarcia umowy sprzedaży działki numer 1 z obrębu (...) dla której Sąd Rejonowy dla (...) w (...) prowadzi księgę wieczystą i która sąsiaduje z działką Pana i pozostałych współwłaścicieli numer 2 z obrębu (...); uzyskania ostatecznej decyzji o warunkach zabudowy, uzyskania ostatecznej decyzji o pozwoleniu na budowę dla wyżej wymienionych działek; uzyskania ostatecznej decyzji na rozbiórkę budynku posadowionego na działce numer 2, która jest przedmiotem umowy przedwstępnej; uzyskania ostatecznej decyzji o wyłączeniu całych działek 2 i 1 z obrębu (...) z produkcji rolnej co zostanie ujawnione na wypisach z rejestru gruntu.
Do uzyskania ww. decyzji upoważnił Pan wraz z pozostałymi współwłaścicielami kupującego właściciela firmy A Pana E.E., który zgodnie z umową będzie uczestniczył w uzgodnieniach i wystąpi do Prezydenta (...) o uzyskanie ww. decyzji oraz poniesie koszty i opłaty z tym związane. Poza tym upoważnił Pan wraz z pozostałymi współwłaścicielami ww. do reprezentowania Pana oraz współwłaścicieli przed wszelkimi urzędami administracji państwowej i samorządowej we wszelkich sprawach związanych z uzyskaniem wszelkich pozwoleń, uzgodnień i opinii dotyczących działki, która jest przedmiotem umowy sprzedaży niezbędnych do zrealizowania zamierzonej inwestycji budowlanej przez kupującego. W umowie przedwstępnej przez współwłaścicieli została wyrażona zgoda na udzielanie dalszych pełnomocnictw przez kupującego na rzecz osób fizycznych lub prawnych.
Czynność sprzedaży udziału w zabudowanej nieruchomości jest sprzedażą jednorazową i należy do majątku prywatnego. Nie prowadzi Pan działalności gospodarczej i nie był Pan nigdy zarejestrowany jako czynny podatnik podatku VAT. Udział w nieruchomości nie jest wykorzystywany przez Pana do działalności gospodarczej, ani do celów rolniczych.
Budynek mieszkalny posadowiony na przedmiotowej nieruchomości znajdował się na działce w momencie nabycia przez Pana udziałów w tej nieruchomości. W całym okresie posiadania udziałów w nieruchomości, nie korzystał Pan z ww. budynku. Rzeczony budynek jest wykorzystywany przez pozostałych współudziałowców. W ciągu co najmniej 2 ostatnich lat, nie były ponoszone wydatki na ulepszenie budynku znajdującego się na nieruchomości w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym, stanowiące co najmniej 30% jego wartości początkowej.
Pana wątpliwości dotyczą ustalenia, czy przy sprzedaży udziału w opisanej nieruchomości będzie Pan zobowiązany do zapłaty podatku od towarów i usług.
Odnosząc się do Pana wątpliwości w przedmiotowej sprawie należy ustalić, czy w odniesieniu do sprzedaży udziałów w opisanej nieruchomości będzie Pan spełniał przesłanki do uznania Pana za podatnika podatku od towarów i usług, w zakresie ww. czynności.
Uznanie, że dany podmiot w odniesieniu do konkretnej czynności działa jako podatnik podatku od towarów i usług, wymaga oceny każdorazowo odnoszącej się do okoliczności faktycznych danej sprawy.
Jak wyjaśniono wyżej – odwołując się zarówno do treści przepisów ustawy, jak i stanowiska judykatury – w przypadku osób fizycznych, które dokonują sprzedaży, przekazania, bądź darowizny towarów stanowiących część majątku osobistego, tj. majątku, który nie został nabyty w celu jego odsprzedaży, bądź wykonywania innych czynności w ramach działalności gospodarczej, należy szczególnie wnikliwie przeanalizować okoliczności, w jakich będzie realizowana transakcja. Co do zasady bowiem osoby fizyczne, które dokonują transakcji w ramach zarządu majątkiem prywatnym, wykluczone są z grona podatników VAT.
Analiza przedstawionego opisu sprawy, obowiązujących przepisów oraz tez wynikających z powołanego orzecznictwa prowadzi do wniosku, że w stosunku do sprzedaży udziałów w opisanej działce w sensie prawnym brak jest przesłanek pozwalających uznać Pana za podatnika w rozumieniu art. 15 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług. Z przedstawionego opisu sprawy nie wynika taka Pana aktywność, która wykraczałaby poza ramy czynności związanych ze zwykłym wykonywaniem prawa własności.
W analizowanej sprawie istotne jest to, że nie prowadzi Pan działalności gospodarczej, nie jest Pan rolnikiem ryczałtowym i nigdy nie był Pan zarejestrowany jako czynny podatnik podatku VAT. Udziały w przedmiotowej nieruchomości nigdy nie były wykorzystywane przez Pana do celów prowadzonej działalności gospodarczej, ani do celów rolniczych. Nie korzystał Pan z udziałów w opisanej działce, nieruchomość jest wykorzystywana przez pozostałych współudziałowców.
Ponadto nie podejmował Pan żadnych działań zmierzających do zwiększenia wartości/uatrakcyjnienia przedmiotowej działki, ani nie prowadził Pan żadnych działań marketingowych. W celu sprzedaży działki podpisał Pan z pozostałymi współwłaścicielami umowę pośrednictwa z agencją „B”, za pośrednictwem której został pozyskany nabywca przedmiotowej nieruchomości. Ponadto opisana nieruchomość od momentu nabycia do momentu jej zbycia nie była i nie będzie udostępniana osobom trzecim na podstawie umowy najmu, dzierżawy lub innej umowy o podobnym charakterze.
W związku z powyższymi okolicznościami stwierdzić należy, że w odniesieniu do sprzedaży przez Pana udziału w opisanej nieruchomości (tj. działki nr 2 z obrębu (...)) nie wystąpił ciąg zdarzeń, które jednoznacznie przesądzają, że sprzedaż przez Pana swoich udziałów w nieruchomości wypełnia przesłanki działalności gospodarczej. Nie podjął Pan takich aktywnych działań w zakresie obrotu nieruchomościami, które świadczyłyby o angażowaniu środków w sposób podobny do wykorzystywanych przez handlowców. Całokształt okoliczności przedstawionych we wniosku wskazuje, że Pana aktywność w pełni mieści się w granicach zarządu majątkiem prywatnym, a stanowisko to pozostaje w zgodzie z przywołanym wyrokiem TSUE w sprawach C-180/10 i C-181/10.
W związku z tym, dokonując sprzedaży udziałów w przedmiotowej nieruchomości, będzie Pan korzystać z przysługującego Panu prawa do rozporządzania własnym majątkiem, co nie jest wykonywaniem działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy. Brak tego statusu pozbawia Pana cech podatnika podatku VAT, o którym mowa w art. 15 ust. 1 ustawy, w zakresie sprzedaży udziałów w ww. nieruchomości, a tę dostawę - cech czynności podlegającej opodatkowaniu, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy.
Tym samym, dokonując sprzedaży swoich udziałów w opisanej nieruchomości (tj. działce nr 2 z obrębu (...)) nie będzie Pan działać w charakterze podatnika VAT i w konsekwencji, dostawa ta nie będzie podlegać opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.
Pana stanowisko jest prawidłowe.
Dodatkowe informacje
Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Pan przedstawił i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
Niniejsza interpretacja została wydana na podstawie przedstawionego we wniosku opisu sprawy, co oznacza, że w przypadku, gdy w toku postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, kontroli celno-skarbowej zostanie określony odmienny stan sprawy, interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków prawnych. Organ jest ściśle związany przedstawionym we wniosku opisem stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego. Ponosi Pan ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu sprawy. Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego podanym przez Pana w złożonym wniosku. Ponadto, w sytuacji zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego w opisie sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.
Mając na uwadze, że wniosek o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego został złożony przez Pana, zaznaczam, że interpretacja nie wywiera skutku prawnego dla innych współwłaścicieli działki.
W związku z tym, że należna wpłata od niniejszego wniosku wynosi 40,00 zł, a wpłacił Pan kwotę 80 zł, to kwota 40,00 zł jest wpłatą nienależną, stanowi nadpłatę w rozumieniu art. 14f § 2b pkt 3 Ordynacji podatkowej i podlega zwrotowi – zgodnie z Pana dyspozycją - na rachunek, z którego dokonano opłaty za wniosek.
Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
· Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 622 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pan do interpretacji.
· Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
Przepisów art. 14k–14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:
1) z zastosowaniem art. 119a;
2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
· Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
Przepisów art. 14k–14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.
Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację
Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):
· w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
· w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).
Podstawa prawna dla wydania interpretacji
Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 1 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.
Rozliczaj podatki zgodnie z przepisami — w programie TaxMachine
Interpretacje pomagają zrozumieć przepisy; TaxMachine pomaga je zastosować w praktyce — prowadzi księgi, liczy podatki i generuje deklaracje, a stawki, druki i przepisy aktualizuje na bieżąco.
- ✓ Księga przychodów i rozchodów, ryczałt oraz pełna księgowość
- ✓ Faktury i e-faktury KSeF, JPK_V7 i JPK_KR
- ✓ PIT, CIT, VAT i inne deklaracje + wysyłka e-Deklaracje z pobraniem UPO
- ✓ Środki trwałe i amortyzacja, płace i ZUS
- ✓ Automatyczne aktualizacje stawek, druków i przepisów