0114-KDIP4-3.4012.208.2026.2.DG

Interpretacja indywidualna

– stanowisko w części prawidłowe i w części nieprawidłowe

Szanowni Państwo,

stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego zdarzenia przyszłego w podatku od towarów i usług jest:

·      prawidłowe w zakresie:

• uznania, że sprzedaż Nieruchomości nr 1 i nr 2 nie stanowi czynności, o której mowa w art. 6 pkt 1 ustawy o VAT i podlega opodatkowaniu podatkiem VAT na podstawie art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy,
• zwolnienia od podatku VAT dostawy Nieruchomości nr 2 na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy,

oraz

·      nieprawidłowe, w zakresie zwolnienia od podatku VAT dostawy Nieruchomości nr 1 na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10a ustawy.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

2 kwietnia 2026 r. wpłynął Państwa wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej, który dotyczy skutków podatkowych sprzedaży Nieruchomości nr 1 i 2. Uzupełnili go Państwo pismem z 11 maja 2026 r. (wpływ 11 maja 2026 r.) – w odpowiedzi na wezwanie. Treść wniosku jest następująca:

Opis zdarzenia przyszłego

Wnioskodawca jest spółką akcyjną, polskim rezydentem podatkowym. Wnioskodawca jest czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług (dalej „VAT”).

Wnioskodawca jest m.in. właścicielem następujących nieruchomości, będących przedmiotem niniejszego wniosku:

1)  prawo użytkowania wieczystego działki gruntu nr 1 oraz znajdujących się na niej budynków (m.in. budynku magazynowego, hali i budynku produkcyjnego) położonych w (…) przy ul. (…) (Dalej: „Nieruchomość nr 1”),

2)  prawo użytkowania wieczystego działki gruntu nr 2 zabudowanej budowlami w postaci wewnętrznej drogi dojazdowej oraz wagi samochodowej pomostowej, położonych w (…) przy ul. (…) (Dalej: „Nieruchomość nr 2”).

Nieruchomość nr 1 i Nieruchomość nr 2 są też dalej zwane łącznie: „Nieruchomości”.

Nieruchomości zostały nabyte przez Wnioskodawcę w następujący sposób:

Nieruchomość nr 1 została nabyta w drodze umowy oddania gruntu w użytkowanie wieczyste i przeniesienia własności budynków zawartej pomiędzy Wnioskodawcą a Skarbem Państwa – Wojewodą (…), 14 września 1995 r. w formie aktu notarialnego.

Umowa ta została zawarta w celu pokrycia przez Skarb Państwa akcji obejmowanych w kapitale Wnioskodawcy.

Przeniesienie Nieruchomości nr 1 na Wnioskodawcę nie było opodatkowane podatkiem VAT. Także późniejsze opłaty za użytkowanie wieczyste nakładane corocznie na Wnioskodawcę nie są opodatkowane podatkiem VAT.

Nieruchomość nr 2 została nabyta na podstawie umowy oddania gruntu w użytkowanie wieczyste zawartej 9 maja 2017 r. w formie aktu notarialnego. Zgodnie z treścią umowy, opłata z tytułu użytkowania wieczystego Nieruchomości nr 2 podlegała i podlega opodatkowaniu podatkiem VAT.

Zgodnie z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego, Nieruchomość nr 1 usytuowana jest na terenie 001-P/U42 – tereny zabudowy produkcyjno-usługowej, natomiast Nieruchomość nr 2 usytuowana jest na terenie 052-42 o przeznaczeniu przemysł.

Według aktu notarialnego, na podstawie którego Wnioskodawca nabył Nieruchomość nr 2 - była to nieruchomość niezabudowana, natomiast faktycznie nieruchomość ta jest zabudowana w sposób wskazany powyżej.

Wnioskodawca wykorzystywał obie Nieruchomości w prowadzonej działalności gospodarczej przez okres co najmniej 2 lat po ich nabyciu, przy czym działalność Wnioskodawcy co do zasady podlega opodatkowaniu podatkiem VAT.

Nieruchomości nie są wyodrębnione w istniejącym przedsiębiorstwie Wnioskodawcy pod względem organizacyjnym (np. na podstawie statutu, regulaminu lub innego aktu o podobnym charakterze) i nie stanowią wyodrębnionej w jego strukturze jednostki organizacyjnej (np. oddziału wyodrębnionego w KRS). Wnioskodawca nie sporządza osobnego sprawozdania finansowego dla Nieruchomości, a wynik na działalności z nimi związanej ujmuje w wymaganych przez przepisy księgach rachunkowych Wnioskodawcy i sprawozdaniu finansowym obejmującym całą działalność Wnioskodawcy.

Wnioskodawca planuje sprzedaż Nieruchomości nr 1 i Nieruchomości nr 2 podmiotom trzecim, przy czym obie Nieruchomości może nabyć zarówno ten sam podmiot, jak i każdą Nieruchomość może nabyć inny podmiot – w każdym przypadku jest on dalej zwany „Nabywcą”.

Wnioskodawca nie dokonywał w okresie ostatnich dwóch lat (licząc do dnia złożenia niniejszego wniosku) ulepszeń żadnej z przedmiotowych Nieruchomości o wartości przekraczającej 30% ich wartości początkowej. Wnioskodawca nie dokona takich ulepszeń do dnia dostawy Nieruchomości. Równocześnie Wnioskodawca oświadcza, iż nie wie, czy takich ulepszeń, przekraczających 30% wartości początkowej Nieruchomości, nie dokonano w latach wcześniejszych.

Wnioskodawca jest zarejestrowany jako podatnik VAT czynny i będzie zarejestrowanym podatnikiem VAT czynnym w momencie zawarcia umowy sprzedaży.

Natomiast w odniesieniu do nabywcy poszczególnych Nieruchomości, możliwe są dwie sytuacje:

1)  nabywca nie będzie zarejestrowanym podatnikiem VAT czynnym, albo

2)  nabywca będzie zarejestrowanym podatnikiem VAT czynnym, ale nie złoży oświadczenia o wyborze opodatkowania VAT w części podlegającej zwolnieniu, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy o VAT, spełniającego wymogi określone w art. 43 ust. 10 i 11 ustawy o VAT.

Zawierając Umowę sprzedaży Wnioskodawca będzie działać w ramach prowadzonej działalności gospodarczej.

Uzupełnienie opisu zdarzenia przyszłego

Wnioskodawcy przysługiwało prawo do odliczenia podatku VAT naliczonego w związku z nabyciem działki nr 2.

Wnioskodawcy przysługiwało i przysługuje prawo do odliczenia podatku VAT naliczonego w związku z ponoszonymi opłatami z tytułu użytkowania wieczystego działki nr 2.

Na działce 1 znajdują się zarówno budynki, jak i budowle, zgodnie z poniższą listą:

1)  budynki to:

a)  budynek biurowy (Budynek Zarządu);

b)  budynek narzędziowni (Budynek biurowo-magazynowy);

c)  budynek produkcyjny-kuźnia;

d)  budynek hali głównej;

e)  budynek wyciągu;

f)   budynek kotłowni;

g)  budynek wagi;

h)  budynek remizy;

i)    budynek magazynu spedycyjnego (z rampami);

j)    budynek portierni;

2)  budowle to:

a)  komin;

b)  ogrodzenie zakładu;

c)  sieć energii elektrycznej, w tym oświetlenie zakładu;

d)  sieć telekomunikacyjna;

e)  sieć kanalizacji sanitarnej;

f)   sieć kanalizacji deszczowej;

g)  sieć instalacji wodociągowej;

h)  sieć ciepłownicza.

Droga oraz pomostowa waga samochodowa znajdujące się na działce nr 2 stanowią budowle w rozumieniu ww. ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane.

Zarówno droga jak i waga znajdowały się na działce nr 2 w momencie ich nabycia przez Wnioskodawcę w drodze ustanowienia na rzecz Wnioskodawcy użytkowania wieczystego, tj. 9 maja 2017 r.

Wnioskodawca nie ma wiedzy na temat kiedy została wybudowana droga. Wnioskodawca jej nie wybudował. Wnioskodawcy nie przysługiwało prawo odliczenia podatku naliczonego w związku z nakładami na wybudowanie drogi, ponieważ Wnioskodawca nie ponosił tych nakładów.

Natomiast jak wskazano powyżej, Wnioskodawcy przysługiwało i przysługuje prawo odliczenia podatku naliczonego w związku z ustanowieniem i trwaniem użytkowania wieczystego działki nr 2, której elementem jest droga.

Wnioskodawca poniósł nakłady na wybudowanie wagi; została ona oddana do używania 1 lipca 2008 r. zgodnie z treścią ewidencji środków trwałych. Od poniesionych nakładów Wnioskodawca odliczył podatek naliczony.

Zgodnie z przepisem art. 2 pkt 14 ustawy o VAT, przez pierwsze zasiedlenie rozumie się „... oddanie do użytkowania pierwszemu nabywcy lub użytkownikowi lub rozpoczęcie użytkowania na potrzeby własne budynków, budowli lub ich części, po ich:

a)  wybudowaniu lub

b)  ulepszeniu, jeżeli wydatki poniesione na ulepszenie, w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym, stanowiły co najmniej 30% wartości początkowej”.

Natomiast do 1 września 2019 r. wstęp do wyliczenia zawartego w tym przepisie brzmiał odmiennie: „oddanie do użytkowania, w wykonaniu czynności podlegających opodatkowaniu, pierwszemu nabywcy lub użytkownikowi budynków, budowli lub ich części, po ich:”.

Trzeba jednak wskazać, że poprzednie brzmienie omawianego przepisu, ustanawiające wymóg dokonania czynności opodatkowanej było sprzeczne z prawem, co wynika wprost z wyroku Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej z 16 listopada 2017 r., sygn. C-308/16. Również Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z 21 marca 2019 r., sygn. I FSK 1573/14 stwierdził, iż „... Wadliwa jest implementacja do krajowego porządku prawnego art. 12 ust. 1 i 2 oraz art. 135 ust. 1 lit. j dyrektywy VAT w zakresie, w jakim przepisy polskiej ustawy o VAT uzależniają zwolnienie z podatku od wartości dodanej dostawy budynków od spełnienia warunku, zgodnie z którym pierwsze zasiedlenie tych budynków następuje w ramach czynności podlegającej opodatkowaniu”.

W związku z tym, w opinii Wnioskodawcy należy przyjąć, iż pierwsze zasiedlenie następuje także w sytuacji rozpoczęcia użytkowania budowli na własne potrzeby.

Wnioskodawca nie ma wiedzy na temat kiedy i przez kogo droga została oddana do użytkowania, i czy nastąpiło to w wykonaniu czynności opodatkowanych.

Wnioskodawca oddał do użytkowania wagę 1 lipca 2008 r., zgodnie z treścią ewidencji środków trwałych. W okresie do 2021 r. Wnioskodawca wykorzystywał wagę na potrzeby własnej działalności (wykonując czynności opodatkowane VAT) oraz wynajmując wagę podmiotom trzecim (najem opodatkowany VAT). Od 2021 r., Wnioskodawca wynajmuje wagę podmiotom trzecim (najem opodatkowany VAT).

Przez cały okres posiadania ww. obiektów, były one i są wykorzystywane wyłącznie dla działalności opodatkowanej podatkiem VAT. Nie były one wykorzystywane do czynności zwolnionych z podatku VAT.

Pytania

1.  Czy planowana sprzedaż każdej z Nieruchomości będzie podlegała opodatkowaniu VAT na podstawie art. 5 ust. 1 pkt 1 w zw. z art. 6 pkt 1 ustawy o VAT?

2.  Czy dostawa każdej z Nieruchomości będzie zwolniona z podatku VAT: Nieruchomości nr 2 na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 Ustawy o VAT, natomiast Nieruchomości nr 1 na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10a Ustawy o VAT?

Państwa stanowisko w sprawie

1.  Planowana sprzedaż każdej z Nieruchomości będzie podlegała opodatkowaniu VAT na podstawie art. 5 ust. 1 pkt 1 w zw. z art. 6 pkt 1 ustawy o VAT.

2.  Dostawa każdej Nieruchomości będzie zwolniona z podatku VAT: Nieruchomości nr 2 na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 Ustawy o VAT, natomiast Nieruchomości nr 1 na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10a Ustawy o VAT.

Uzasadnienie stanowiska Wnioskodawcy

Ad 1.

Zdaniem Wnioskodawcy, żadna z Nieruchomości, które Wnioskodawca zamierza przenieść na odpowiedniego nabywcę w związku z zawarciem Umowy sprzedaży nie stanowi przedsiębiorstwa w rozumieniu art. 55 (1) Kodeksu cywilnego, ani zorganizowanej części przedsiębiorstwa w rozumieniu art. 2 pkt 27e ustawy o VAT wobec czego podlega opodatkowaniu podatkiem VAT na podstawie art. 5. ust. 1 pkt 1 w zw. z art. 7 pkt 1 ustawy o VAT. Nieruchomości nie są bowiem wyodrębnione w przedsiębiorstwie Wnioskodawcy ani w aspekcie finansowym, ani organizacyjnym.

Ad 2.

Zdaniem Wnioskodawcy, dostawa Nieruchomości będzie zwolniona z podatku VAT.

Jak wskazano w opisie zdarzenia przyszłego, Wnioskodawca na podstawie posiadanych dokumentów nie jest w stanie określić, czy w okresie pomiędzy nabyciem każdej z Nieruchomości, a ostatnimi 2 latami nie dokonywano ulepszeń Nieruchomości o wartości przekraczającej 30% wartości początkowej Nieruchomości. Wnioskodawca jest jednak pewny, że takich ulepszeń nie dokonano w ostatnich 2 latach przed złożeniem niniejszego wniosku i nie będą one dokonywane przed dostawą Nieruchomości.

Nieruchomość nr 2

Pierwsze zasiedlenie Nieruchomości nr 2 nastąpiło w toku czynności opodatkowanej podatkiem VAT - umowy oddania gruntu w użytkowanie wieczyste zawartej 9 maja 2017 r. w formie aktu notarialnego. Nawet jeśli w rezultacie ulepszeń dokonanych w latach kolejnych dostawa Nieruchomości mogłaby skutkować kolejnym pierwszym zasiedleniem w rozumieniu art. 2 pkt 14 lit. b ustawy o VAT, to jednak ze względu na przekroczenie 2-letniego okresu pomiędzy dokonaniem ulepszeń a dostawą Nieruchomości, dostawa ta wciąż będzie spełniała warunki dla zwolnienia wynikające z art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy o VAT.

Zgodnie z art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy o VAT, zwolnieniu z VAT podlega dostawa budynków, budowli lub ich części, z wyjątkiem, gdy:

a)  dostawa jest dokonywana w ramach pierwszego zasiedlenia lub przed nim,

b)  pomiędzy pierwszym zasiedleniem a dostawą budynku, budowli lub ich części upłynął okres krótszy niż dwa lata.

Stosownie do art. 2 pkt 14 ustawy o VAT, przez pierwsze zasiedlenie rozumie się oddanie do użytkowania, w wykonaniu czynności podlegających opodatkowaniu, pierwszemu nabywcy lub użytkownikowi budynków, budowli lub ich części, po ich:

a)  wybudowaniu lub

b)  ulepszeniu, jeżeli wydatki poniesione na ulepszenie, w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym, stanowiły co najmniej 30% wartości początkowej.

Jak wskazano w opisie zdarzenia przyszłego, strony transakcji nie wybiorą opcji opodatkowania transakcji podatkiem VAT.

W konsekwencji, dostawa Nieruchomości nr 2 będzie zwolniona z podatku VAT.

Nieruchomość nr 1

W przypadku Nieruchomości nr 1 będzie miało zastosowanie zwolnienie z podatku VAT wskazane w art. 43 ust. 1 pkt 10a ustawy o VAT.

Zgodnie z tym przepisem, zwalnia się od podatku dostawę budynków, budowli lub ich części nieobjętą zwolnieniem, o którym mowa w pkt 10, pod warunkiem że:

a)  w stosunku do tych obiektów nie przysługiwało dokonującemu ich dostawy prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego,

b)  dokonujący ich dostawy nie ponosił wydatków na ich ulepszenie, w stosunku do których miał prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, a jeżeli ponosił takie wydatki, to były one niższe niż 30% wartości początkowej tych obiektów.

Jak wskazano w opisie zdarzenia przyszłego, nabycie Nieruchomości nr 1, a także późniejsze opłaty z tytułu użytkowania wieczystego nie było opodatkowane podatkiem VAT. To oznacza, że spełniona jest przesłanka do zastosowania zwolnienia z podatku.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest w części prawidłowe i w części nieprawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t.j. Dz. U. z 2025 r. poz. 775 ze zm.), zwanej dalej ustawą:

Stosownie do art. 2 pkt 22 ustawy:

Jak stanowi art. 7 ust. 1 pkt 6 i 7 ustawy:

Zatem w sytuacji, gdy przedmiotem dostawy są towary w rozumieniu powołanego wyżej przepisu i gdy czynność ta prowadzi do przeniesienia prawa do rozporządzania tymi towarami jak właściciel, mamy do czynienia z dostawą w ujęciu art. 7 ust. 1 ustawy, podlegającą opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.

Na podstawie art. 2 pkt 6 ustawy:

W świetle przedstawionych powyżej przepisów, zarówno grunty (również prawo użytkowania wieczystego), jak i budynki i budowle bądź ich części, spełniają definicję towaru wynikającą z art. 2 pkt 6 ustawy, a ich sprzedaż stanowi dostawę towarów, o której mowa w art. 7 ust. 1 ustawy. Tym samym, na gruncie ustawy o podatku od towarów i usług, zbycie nieruchomości stanowi dostawę towarów.

Stosownie do art. 8 ust. 1 ustawy:

Jednocześnie przepis art. 6 ustawy wskazuje na wyłączenia określonych czynności spod zakresu przepisów ustawy o podatku od towarów i usług. Są w nim wskazane czynności, które co do zasady należą do grupy czynności podlegających opodatkowaniu, mieszczące się w zakresie odpłatnej dostawy towarów czy też odpłatnego świadczenia usług, z uwagi jednak na stosowne wyłączenie, czynności te nie podlegają opodatkowaniu.

I tak, na mocy art. 6 pkt 1 ustawy:

Zatem w przypadku, gdy przedmiotem transakcji jest zbycie przedsiębiorstwa lub zorganizowanej części przedsiębiorstwa, czynność ta nie podlega przepisom ustawy o podatku od towarów i usług.

Pojęcie „transakcja zbycia” należy rozumieć w sposób zbliżony do terminu „dostawy towarów” w ujęciu art. 7 ust. 1 ustawy, tzn. „zbycie” obejmuje wszelkie czynności, w ramach których następuje przeniesienie prawa do rozporządzania towarem jak właściciel, np. sprzedaż, zamianę, darowiznę, przeniesienie własności w formie wkładu niepieniężnego, czyli aportu.

Ze względu na szczególny charakter przepisu art. 6 pkt 1 ustawy, powinien on być interpretowany ściśle, co oznacza, że ma zastosowanie wyłącznie w przypadku zbycia (a zatem wszelkich czynności, w ramach których następuje przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel) przedsiębiorstwa (w rozumieniu Kodeksu cywilnego) lub zorganizowanej jego części, zdefiniowanej w art. 2 pkt 27e ustawy.

Przepisy ustawy o podatku od towarów i usług nie zawierają definicji „przedsiębiorstwa”, zatem dla potrzeb przepisów podatkowych należy stosować definicję zawartą w art. 55¹ ustawy z 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 1071 ze zm.), zgodnie z którym:

Na mocy art. 6 pkt 1 ustawy, ustawodawca wyłączył ponadto z opodatkowania podatkiem od towarów i usług zbycie zorganizowanej części przedsiębiorstwa.

W myśl art. 2 pkt 27e ustawy:

Podstawowym wymogiem wynikającym z powyższego przepisu jest więc to, aby zorganizowana część przedsiębiorstwa stanowiła zespół składników materialnych i niematerialnych (w tym zobowiązań).

Elementami zespołu składników materialnych i niematerialnych, stanowiących zorganizowaną część przedsiębiorstwa, powinny być w szczególności aktywa trwałe, obrotowe, a także czynnik ludzki, czyli kadra pracownicza.

Zorganizowana część przedsiębiorstwa, jako przedmiot zbycia, musi stanowić całość pod względem organizacyjnym i funkcjonalnym, co oznacza, że najistotniejsze dla przedmiotowego zagadnienia jest ustalenie, czy zbywany majątek stanowi na tyle zorganizowany kompleks praw, obowiązków i rzeczy, że zdolny jest do realizacji zadań gospodarczych przypisywanych przedsiębiorstwu.

Podstawowym wymogiem dla uznania, że transakcja dotyczy zorganizowanej części przedsiębiorstwa jest więc to, aby obejmowała ona zespół składników materialnych i niematerialnych (w tym zobowiązania). Kolejnym warunkiem jest wydzielenie tego zespołu w istniejącym przedsiębiorstwie. Wydzielenie to ma zachodzić na trzech płaszczyznach: organizacyjnej, finansowej i funkcjonalnej (przeznaczenie do realizacji określonych zadań gospodarczych).

Wyodrębnienie organizacyjne oznacza, że zorganizowana część przedsiębiorstwa ma swoje miejsce w strukturze organizacyjnej podatnika jako dział, wydział, oddział itp. Przy czym, w doktrynie zwraca się uwagę, że organizacyjne wyodrębnienie powinno być dokonane na bazie statutu, regulaminu lub innego aktu o podobnym charakterze. Organizacyjny aspekt wyodrębnienia oznacza, że składniki tworzące „część przedsiębiorstwa” powinny posiadać cechę zorganizowania. Cecha ta powinna występować w „istniejącym przedsiębiorstwie”, a więc w ramach prowadzonej działalności i dotyczyć określonego zespołu składników tworzących część tego przedsiębiorstwa.

Wyodrębnienie finansowe nie oznacza samodzielności finansowej, ale sytuację, w której przez odpowiednią ewidencję zdarzeń gospodarczych możliwe jest przyporządkowanie przychodów i kosztów oraz należności i zobowiązań do zorganizowanej części przedsiębiorstwa.

Ponadto, wymagane jest, aby zorganizowana część przedsiębiorstwa mogła stanowić potencjalnie niezależne przedsiębiorstwo samodzielnie realizujące zadania gospodarcze, których realizacji służy w istniejącym przedsiębiorstwie. Powyższe oznacza, że przez zorganizowaną część przedsiębiorstwa można rozumieć wyłącznie tę część przedsiębiorstwa, która jest przede wszystkim wyodrębniona organizacyjnie, ale także posiada wewnętrzną samodzielność finansową.

Natomiast wyodrębnienie funkcjonalne należy rozumieć jako przeznaczenie do realizacji określonych zadań gospodarczych. Zorganizowana część przedsiębiorstwa musi stanowić funkcjonalnie odrębną całość – obejmować elementy niezbędne do samodzielnego prowadzenia działań gospodarczych, którym służy w strukturze przedsiębiorstwa.

Aby część mienia przedsiębiorstwa mogła być uznana za jego zorganizowaną część, musi ona – obiektywnie oceniając – posiadać potencjalną zdolność do funkcjonowania jako samodzielny podmiot gospodarczy. Składniki majątkowe materialne i niematerialne wchodzące w skład zorganizowanej części przedsiębiorstwa muszą umożliwić nabywcy podjęcie działalności gospodarczej w ramach odrębnego przedsiębiorstwa.

W związku z powyższym, w rozumieniu przepisów podatkowych, aby określony zespół składników majątkowych mógł zostać zakwalifikowany jako zorganizowana część przedsiębiorstwa, nie jest wystarczające jakiekolwiek zorganizowanie masy majątkowej, ale musi się ona odznaczać pełną odrębnością niezbędną do samodzielnego funkcjonowania w obrocie gospodarczym.

Zorganizowaną część przedsiębiorstwa tworzą więc składniki, będące we wzajemnych relacjach, takich by można było mówić o nich jako o zespole, a nie o zbiorze przypadkowych elementów, których jedyną cechą wspólną jest własność jednego podmiotu gospodarczego.

Zatem, na gruncie ustawy o podatku od towarów i usług mamy do czynienia z zorganizowaną częścią przedsiębiorstwa, jeżeli spełnione są łącznie następujące przesłanki:

• istnieje zespół składników materialnych i niematerialnych, w tym zobowiązania;
• zespół ten jest organizacyjnie i finansowo wyodrębniony w istniejącym przedsiębiorstwie;
• składniki te przeznaczone są do realizacji określonych zadań gospodarczych;
• zespół tych składników mógłby stanowić niezależne przedsiębiorstwo samodzielnie realizujące ww. zadania gospodarcze.

Brak zaistnienia którejkolwiek z omawianych powyżej przesłanek wyklucza uznanie zespołu składników majątkowych przedsiębiorstwa za jego zorganizowaną część w rozumieniu art. 2 pkt 27e ustawy.

Ponadto, przy ocenie czy składniki majątku powinny być uznane za zorganizowaną część przedsiębiorstwa, o której mowa w art. 2 pkt 27e ustawy, uwzględnić należy następujące okoliczności:

• zamiar kontynuowania przez nabywcę działalności prowadzonej dotychczas przez zbywcę przy pomocy składników majątkowych będących przedmiotem transakcji oraz
• faktyczną możliwość kontynuowania tej działalności w oparciu o składniki będące przedmiotem transakcji.

Wskazanej oceny należy dokonać na moment przeprowadzenia transakcji. Tym samym, w przypadku, gdy konieczne dla kontynuowania działalności gospodarczej jest angażowanie przez nabywcę innych składników majątku, które nie są przedmiotem transakcji lub podejmowanie dodatkowych działań, brak jest możliwości stwierdzenia, że w danym przypadku zespół składników majątkowych stanowi zorganizowaną część przedsiębiorstwa.

Aby ocenić czy w danej, konkretnej sytuacji mamy do czynienia ze zbyciem przedsiębiorstwa lub jego zorganizowanej części, należy dokładnie przeanalizować zarówno to jakie składniki majątku będą przedmiotem transakcji, ale także czy istniejące między nimi funkcjonalne zależności pozwolą na kontynuowanie działalności zbywanego przedsiębiorstwa lub jego zorganizowanej części. Przy dokonaniu tej analizy pomocne, a czasami nawet niezbędne mogą okazać się orzeczenia TSUE.

W zakresie braku obowiązku opodatkowania czynności zbycia przedsiębiorstwa lub jego zorganizowanej części wypowiedział się Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej w wyroku z 27 listopada 2003 r. w sprawie C-497/01, Zita Modes Sarl, w którym stwierdził, że:

W wyroku tym przyjęto, że jeżeli państwo członkowskie wprowadziło do swojego systemu VAT opcję zawartą w pierwszym zdaniu art. 5 ust. 8 Szóstej Dyrektywy uznając, że w przypadku wydania całości majątku nie ma miejsca dostawa towarów w rozumieniu regulacji VAT, to zasada ta ma zastosowanie - nie wyłączając możliwości ograniczenia jej stosowania do okoliczności zawartych w zdaniu drugim tego samego paragrafu - do każdego wydania przedsiębiorstwa lub samodzielnej części przedsiębiorstwa, włączając składniki materialne i niematerialne, które łącznie stanowią przedsiębiorstwo lub część przedsiębiorstwa, mogącego samodzielnie prowadzić działalność gospodarczą. Nabywca musi jednak wyrazić zamiar dalszego prowadzenia nabytego przedsiębiorstwa lub jego części, a nie jego bezpośredniej likwidacji i sprzedaży zapasów. TSUE wskazał, że:

W wyroku tym, dokonując wykładni funkcjonalnej art. 5 ust. 8 Szóstej Dyrektywy, TSUE uznał, że:

Trybunał podkreślił, że przeniesienie, o jakim mowa w art. 19 Dyrektywy 2006/112/WE, dotyczy między innymi części przedsiębiorstwa, a istotne znaczenie ma funkcjonalne powiązanie składników majątkowych, umożliwiające realizację określonego zadania gospodarczego.

W wyroku z 10 listopada 2011 r., w sprawie C-444/10 Finanzamt Lüdenscheid przeciwko Christel Schriever, TSUE wywiódł, że:

Jak wskazuje Trybunał, stwierdzenie, że nastąpiło przekazanie przedsiębiorstwa lub jego samodzielnej części w rozumieniu art. 19 Dyrektywy 112, wymaga, by całość przekazanych składników pozwalała na prowadzenie samodzielnej działalności gospodarczej. W wyroku tym Trybunał wywiódł, że jeżeli działalność gospodarcza tego nie wymaga, przedmiotem zbycia nie muszą być wszystkie składniki z nią związane, aby czynność ta wyłączona była z opodatkowania na podstawie art. 5 ust. 8 Szóstej Dyrektywy.

Powyższe wskazuje, że dany zespół składników materialnych i niematerialnych pozwala z uwagi na swoje zorganizowanie, infrastrukturę itp. na prowadzenie określonej działalności gospodarczej. Podkreśla się przy tym, że możliwość stanowienia przez ten zespół składników niezależnego przedsiębiorstwa samodzielnie realizującego zadania gospodarcze powinna mieć wymiar rzeczywisty, a nie jedynie potencjalny. Oznacza to, że majątek ten powinien stanowić już u zbywcy zorganizowany zespół składników gotowych realizować określone zadania gospodarcze jako samodzielne przedsiębiorstwo, a po jego zbyciu możliwe musi być kontynuowanie działalności gospodarczej przez nabywcę przedsiębiorstwa.

Zatem o tym, czy nastąpiło zbycie przedsiębiorstwa lub zorganizowanej części przedsiębiorstwa decydują każdorazowo okoliczności faktyczne związane z konkretną transakcją. Podatnik obowiązany jest do prawidłowego określenia przedmiotu opodatkowania, co wiąże się z koniecznością prawidłowego zdefiniowania dokonywanej czynności.

Z opisu sprawy wynika, że są Państwo czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług. Zamierzają Państwo zbyć prawo użytkowania wieczystego działek nr 1 i 2 wraz ze znajdującymi się na tych Nieruchomościach budynkami i budowlami.

Nieruchomość nr 1 nabyli Państwo 14 września 1995 r. w drodze umowy oddania gruntu w użytkowanie wieczyste i przeniesienia własności budynków zawartej z Wojewodą (…). Nabycie ww. nieruchomości nie było opodatkowane podatkiem VAT, również opłaty za użytkowanie wieczyste nie są opodatkowane podatkiem VAT.

Nieruchomość nr 2 nabyli Państwo 9 maja 2017 r. na podstawie umowy oddania gruntu w użytkowanie wieczyste w formie aktu notarialnego. Opłata z tytułu użytkowania wieczystego ww. nieruchomości podlegała i podlega opodatkowaniu podatkiem VAT. Przysługiwało Państwu prawo do odliczenia podatku VAT naliczonego w związku z nabyciem działki nr 2, jak również przysługiwało i przysługuje Państwu prawo do odliczenia podatku VAT naliczonego w związku z ponoszonymi opłatami z tytułu użytkowania wieczystego ww. działki. W okresie ostatnich dwóch lat nie dokonywali Państwo ulepszeń żadnej z przedmiotowych Nieruchomości o wartości przekraczającej 30% ich wartości początkowej.

Obie Nieruchomości wykorzystywali Państwo w prowadzonej działalności gospodarczej przez okres co najmniej 2 lat po ich nabyciu, działalność ta co do zasady podlega opodatkowaniu podatkiem VAT. Nieruchomości nie są wyodrębnione w Państwa przedsiębiorstwie pod względem organizacyjnym (np. na podstawie statutu, regulaminu lub innego aktu o podobnym charakterze) i nie stanowią wyodrębnionej w jego strukturze jednostki organizacyjnej (np. oddziału wyodrębnionego w KRS). Nie sporządzają Państwo osobnego sprawozdania finansowego dla przedmiotowych Nieruchomości, a wynik na działalności z nimi związanej ujmują Państwo w wymaganych przez przepisy księgach rachunkowych i sprawozdaniu finansowym.

Państwa wątpliwości w pierwszej kolejności dotyczą ustalenia, czy sprzedaż Nieruchomości (tj. działki nr 1 i działki nr 2) będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem VAT na podstawie art. 5 ust. 1 pkt 1 w zw. z art. 6 pkt 1 ustawy o VAT.

Analiza przedstawionych okoliczności sprawy oraz powołanych przepisów prowadzi do wniosku, że opisany przedmiot transakcji nie będzie stanowił przedsiębiorstwa w rozumieniu art. 55¹ Kodeksu cywilnego. W opisie sprawy wskazali Państwo, że są Państwo właścicielem m.in. nieruchomości, które będą przedmiotem sprzedaży, tj. prawa użytkowania wieczystego działek nr 1 i 2 wraz ze znajdującymi się na nich budynkami i budowlami. Okoliczności sprawy wskazują zatem, że przedmiotem transakcji będzie wyłącznie część składników Państwa przedsiębiorstwa, nie jego całość. Należy zatem stwierdzić, że opisane we wniosku składniki majątkowe, będące przedmiotem planowanej sprzedaży, nie będą stanowiły przedsiębiorstwa w rozumieniu art. 55¹ Kodeksu cywilnego.

Opisany przedmiot sprzedaży nie będzie stanowił również zorganizowanej części przedsiębiorstwa w rozumieniu ustawy, ze względu na niespełnienie przesłanek zawartych w art. 2 pkt 27e ustawy. Przedmiot sprzedaży zgodnie z Państwa wskazaniem, nie jest wyodrębniony w Państwa przedsiębiorstwie pod względem organizacyjnym (np. na podstawie statutu, regulaminu lub innego aktu o podobnym charakterze) i nie stanowi wyodrębnionej w jego strukturze jednostki organizacyjnej (np. oddziału wyodrębnionego w KRS). Nie sporządzają Państwo osobnego sprawozdania finansowego dla przedmiotowych Nieruchomości, a wynik na działalności z nimi związanej ujmują Państwo w wymaganych przez przepisy księgach rachunkowych i sprawozdaniu finansowym.

Okoliczności sprawy wskazują zatem, że przedmiot transakcji nie może funkcjonować jako samodzielny podmiot gospodarczy, nie będzie bowiem na tyle zorganizowany, aby umożliwiał prowadzenie działalności bez dodatkowych zasobów.

W rozpatrywanej sprawie Nieruchomości, które będą przedmiotem sprzedaży, nie będą stanowiły przedsiębiorstwa w rozumieniu art. 55¹ Kodeksu cywilnego ani zorganizowanej części przedsiębiorstwa, której definicję zawiera art. 2 pkt 27e ustawy. Tym samym, do planowanej transakcji nie będzie miał zastosowania art. 6 pkt 1 ustawy. Planowana sprzedaż Nieruchomości nie będzie wyłączona z opodatkowania podatkiem VAT, w związku z tym, zbycie działki nr 1 i działki nr 2 będzie podlegać opodatkowaniu podatkiem VAT na podstawie art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy.

Państwa stanowisko w zakresie pytania nr 1 prawidłowe.

Państwa wątpliwości w dalszej kolejności dotyczą ustalenia, czy sprzedaż Nieruchomości (tj. działki nr 1 i działki nr 2) będzie podlegała zwolnieniu od podatku VAT.

Dla dostawy nieruchomości zabudowanych budynkami, budowlami lub ich częściami ustawodawca przewidział możliwość zwolnienia od podatku w oparciu o przepis art. 43 ust. 1 pkt 10 i art. 43 ust. 1 pkt 10a ustawy.

Stosownie do treści art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy:

Z powołanego uregulowania wynika, że dostawa budynków, budowli lub ich części jest generalnie zwolniona od podatku od towarów i usług. Wyjątek stanowi dostawa dokonywana w ramach pierwszego zasiedlenia lub przed nim oraz jeżeli pomiędzy pierwszym zasiedleniem a dostawą budynku, budowli lub ich części upłynął okres krótszy niż 2 lata. Zatem dla ustalenia zasad opodatkowania dostawy budynków, budowli lub ich części kluczowym jest ustalenie, kiedy nastąpiło pierwsze zasiedlenie i jaki upłynął okres od tego momentu.

Zgodnie z art. 2 pkt 14 ustawy:

Z powyższego przepisu wynika, że pierwszym zasiedleniem jest pierwsze zajęcie nieruchomości do używania. „Pierwsze zasiedlenie” budynku, budowli lub ich części ma więc miejsce zarówno w sytuacji, w której po wybudowaniu budynku, budowli lub ich części oddano go w najem, jak i w przypadku wykorzystywania budynku, budowli lub ich części na potrzeby własnej działalności gospodarczej podatnika – bowiem w obydwu przypadkach doszło do korzystania z budynku, budowli lub ich części.

Jednocześnie należy mieć na uwadze, że wymienione powyżej zwolnienie uregulowane w art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy ma charakter zwolnienia fakultatywnego, gdyż zgodnie z art. 43 ust. 10 ustawy:

Stosownie do art. 43 ust. 11 ustawy:

Tak więc ustawodawca daje podatnikom, dokonującym dostawy budynków/budowli lub ich części spełniających przesłanki do korzystania ze zwolnienia od podatku wskazanego w art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy – po spełnieniu określonych warunków – możliwość rezygnacji ze zwolnienia i opodatkowania transakcji na zasadach ogólnych. Podkreślić należy, że z uwagi na przywołane uregulowania, rezygnacji ze zwolnienia od podatku, o której mowa w art. 43 ust. 10 ustawy, można dokonać wyłącznie w odniesieniu do zwolnienia od podatku określonego na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy.

W tym miejscu należy zauważyć, że w przypadku nieruchomości niespełniających przesłanek do zwolnienia od podatku na podstawie powołanego wyżej przepisu art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy, ustawodawca umożliwia podatnikom – po spełnieniu określonych warunków – skorzystanie ze zwolnienia wskazanego w pkt 10a tego przepisu.

Jak stanowi art. 43 ust. 1 pkt 10a ustawy:

Prawo do zwolnienia od podatku, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 10a ustawy, przysługuje wówczas, gdy w stosunku do obiektów, będących przedmiotem sprzedaży, nie przysługiwało dokonującemu ich dostawy prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego oraz dokonujący ich dostawy nie ponosił wydatków na ulepszenie tych obiektów, w stosunku do których miał prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, a jeżeli ponosił takie wydatki, to były one niższe niż 30% wartości początkowej tych obiektów.

Nadmienić w tym miejscu należy, że dla dostawy nieruchomości, które nie spełniają przesłanek do objęcia ich zwolnieniem od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 lub 10a ustawy, ustawodawca przewidział również możliwość zastosowania zwolnienia od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy.

Stosownie do art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy:

Dla zastosowania zwolnienia od podatku VAT, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy, dla dostawy towarów, spełnione muszą być łącznie dwa warunki wskazane w tym przepisie, tj.:

·      towary muszą służyć wyłącznie działalności zwolnionej, w żadnym momencie ich posiadania nie można zmienić ich przeznaczenia oraz sposobu wykorzystywania,

·      brak prawa do odliczenia podatku VAT naliczonego przy nabyciu (imporcie, wytworzeniu) tych towarów.

Niespełnienie choćby jednego z powyższych warunków daje podstawę do wyłączenia dostawy towarów ze zwolnienia od podatku VAT przewidzianego w ww. art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy.

Z powołanych wyżej przepisów wynika, że jeżeli dostawa budynków, budowli lub ich części będzie mogła korzystać ze zwolnienia od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy, wówczas badanie przesłanek wynikających z przepisu art. 43 ust. 1 pkt 10a oraz art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy stanie się bezzasadne.

Kwestię opodatkowania dostawy gruntu, na którym posadowione zostały budynki lub budowle albo ich części rozstrzyga art. 29a ust. 8 ustawy, w myśl którego:

W świetle tego przepisu, przy sprzedaży budynków lub budowli albo ich części, dokonywanej wraz z dostawą gruntu, na którym są one posadowione, grunt dzieli byt prawny budynków, budowli albo ich części w zakresie opodatkowania podatkiem od towarów i usług. Oznacza to, że do dostawy gruntu stosuje się analogiczną stawkę podatku, jak przy dostawie budynków, budowli lub ich części trwale z gruntem związanych. Jeżeli dostawa budynków albo budowli lub ich części korzysta ze zwolnienia od podatku, ze zwolnienia takiego korzysta również dostawa gruntu, na którym dany obiekt jest posadowiony. Przy czym przepis ten odnosi się również do prawa wieczystego użytkowania gruntu.

W celu ustalenia, czy w analizowanej sprawie dla dostawy Nieruchomości zastosowanie znajdzie zwolnienie od podatku, należy rozstrzygnąć, czy i kiedy w odniesieniu do budynków i budowli posadowionych na działkach miało miejsce pierwsze zasiedlenie.

Z opisu sprawy wynika, że prawo wieczystego użytkowania działki nr 1 nabyli Państwo 14 września 1995 r. Nabycie ww. nieruchomości nie było opodatkowane podatkiem VAT, również opłaty za użytkowanie wieczyste nie są opodatkowane podatkiem VAT. Nieruchomość nr 1 została nabyta w drodze umowy oddania gruntu w użytkowanie wieczyste i przeniesienia własności budynków.

Działkę nr 2 nabyli Państwo 9 maja 2017 r. W związku z nabyciem tej nieruchomości przysługiwało Państwu prawo do odliczenia podatku VAT naliczonego. Przysługiwało i przysługuje Państwu również prawo do odliczenia podatku VAT naliczonego w związku z ponoszonymi opłatami z tytułu użytkowania wieczystego ww. działki. Wraz z działką nr 2 nabyli Państwo również znajdującą się na niej drogę oraz pomostową wagę samochodową, które – jak Państwo wskazali – stanowią budowle w rozumieniu ustawy Prawo budowlane.

Wskazali Państwo również, że wykorzystywali obie Nieruchomości w prowadzonej działalności gospodarczej przez okres co najmniej 2 lat po ich nabyciu, przy czym działalność co do zasady podlega opodatkowaniu podatkiem VAT. Ponadto, nie dokonywali Państwo w okresie ostatnich dwóch lat ulepszeń żadnej z przedmiotowych Nieruchomości o wartości przekraczającej 30% ich wartości początkowej i nie dokonają Państwo takich ulepszeń do dnia dostawy Nieruchomości.

Biorąc pod uwagę powołane wyżej przepisy prawa oraz przedstawiony opis sprawy stwierdzić należy, że dostawa budynków i budowli znajdujących się na działkach nr 1 i nr 2 nie będzie dokonywana w ramach pierwszego zasiedlenia ani przed nim, a pomiędzy pierwszym zasiedleniem a planowaną dostawą ww. budynków i budowli upłyną więcej niż 2 lata. W konsekwencji, dla transakcji sprzedaży wskazanych budynków i budowli zostaną spełnione warunki do zastosowania zwolnienia od podatku VAT, na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy.

Z uwagi na fakt, że dostawa budynków i budowli znajdujących się na działkach nr 1 i nr 2 będzie korzystała ze zwolnienia od podatku VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy, to analiza zwolnienia od podatku tej dostawy wynikająca z przepisów art. 43 ust. 1 pkt 10a i pkt 2 ustawy jest bezzasadna.

Ponadto, jak wskazano powyżej, sprzedaż gruntu (jak również zbycie prawa użytkowania wieczystego gruntu) będzie podlegała opodatkowaniu według tych samych regulacji jak budynki i budowle na nim posadowione. W związku z powyższym, zbycie prawa użytkowania wieczystego działek nr 1 i nr 2, na których znajdują się budynki i budowle, również będzie zwolniona od podatku na podstawie wskazanego art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy.

W konsekwencji, w przedmiotowej sprawie dostawa Nieruchomości nr 1 i 2 będzie stanowić czynność podlegającą opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 w zw. z art. 7 ust. 1 ustawy, i będzie korzystała ze zwolnienia od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy.

Zatem Państwa stanowisko w zakresie pytania nr 2 jest:

• ­prawidłowe w kwestii zwolnienia od podatku VAT dostawy Nieruchomości nr 2 na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy o VAT, oraz
• nieprawidłowe w kwestii zwolnienia od podatku VAT dostawy Nieruchomości nr 1 na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10a ustawy o VAT.

Należy nadmienić, że jeżeli będą spełnione warunki, o których mowa w art. 43 ust. 10 i ust. 11 ustawy, będą Państwo mogli wraz z nabywcą zrezygnować ze zwolnienia od podatku, i wybrać opodatkowanie podatkiem VAT tej dostawy. W takim wypadku planowana sprzedaż będzie podlegała opodatkowaniu według właściwej stawki podatku VAT.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Państwo przedstawili i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.

Niniejsza interpretacja została wydana na podstawie przedstawionego we wniosku opisu sprawy, co oznacza, że w przypadku, gdy w toku postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, kontroli celno-skarbowej zostanie określony odmienny stan sprawy, interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków prawnych. Organ jest ściśle związany przedstawionym we wniosku opisem stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego. Ponoszą Państwo ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu sprawy. Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego podanym przez Państwa w złożonym wniosku. Ponadto, w sytuacji zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego w opisie sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

·     Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 622). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosują się Państwo do interpretacji.

·     Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

·     Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w (…). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

·     w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

·     w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.