0114-KDIP4-3.4012.179.2022.7.S.JZ

Interpretacja indywidualna po wyroku sądu - stanowisko prawidłowe

Szanowni Państwo,

1.  ponownie rozpatruję sprawę Państwa wniosku z 11 marca 2022 r. o wydanie interpretacji indywidualnej - uwzględniam przy tym wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z 20 października 2022 r. sygn. akt I SA/Kr 829/22 (data wpływu prawomocnego orzeczenia - 24 lipca 2026 r.) oraz wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z 19 marca 2026 r. sygn. akt I FSK 1078/23 (data wpływu orzeczenia 17 kwietnia 2026 r.), i

2.  stwierdzam, że Państwa stanowisko jest prawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

16 marca 2022 r. wpłynął Państwa wniosek z 11 marca 2022 r. o wydanie interpretacji indywidualnej, który dotyczy prawa do pełnego odliczenia podatku VAT naliczonego wynikającego z faktur dokumentujących zakupy związane z realizacją inwestycji pn. „(...)”.

Treść wniosku jest następująca:

Opis stanu faktycznego

Gmina (...) jest jednostką samorządu terytorialnego posiadającą osobowość prawną. Gmina (...) jest zarejestrowana jako czynny podatnik VAT w Polsce. Gmina (...) na podstawie ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2020 r. poz. 713 ze zm., dalej jako „u.s.g.”) wykonuje zadania publiczne własne oraz zlecone z zakresu administracji rządowej. Wykonując działania, Gmina działa zarówno w charakterze organu władzy publicznej, jak i jako podatnik VAT na podstawie zawartych umów cywilnoprawnych (stanowiących działalność gospodarczą w świetle przepisów ustawy o VAT).

Jednym z zadań własnych Gminy, zgodnie z art. 7 ust. 1 pkt 11 u.s.g., są zadania z zakresu targowisk i hal targowych. Mając powyższe na uwadze, Gmina (...) zdecydowała się na realizację inwestycji w celu zwiększenia dochodów opodatkowanych podatkiem VAT, polegającej na rozbudowie i modernizacji targowiska położonego na terenie Miasta (...).

Pierwszym krokiem jaki Gmina uczyniła było zawarcie umowy dzierżawy na 10 lat 30 maja 2017 r. pomiędzy Giełdą Rolną „(…)” Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością, REGON: (…), NIP: (…), właścicielem nieruchomości stanowiącej zorganizowaną część przedsiębiorstwa (prowadzenie placu targowego w (…)), a Gminą (…). Wydzierżawiający (dalej (…)) za zgodą Zgromadzenia Wspólników Giełdy Rolnej (…) Sp. z o.o. wyrażoną w uchwale Nr (…) maja 2017 r., oddaje Dzierżawcy (dalej Gmina) nieruchomość - plac targowy do używania, celem zgłoszenia jej przez Dzierżawcę do uczestnictwa w programie UE, umożliwiającego sfinansowanie inwestycji z Programu „Inwestycje w targowiska lub obiekty budowlane przeznaczone na cele promocji lokalnych produktów” w ramach poddziałania „Wsparcie inwestycji w tworzenie, ulepszenie i rozwijanie podstawowych usług lokalnych dla ludności wiejskiej, w tym rekreacji, kultury i powiązanej infrastruktury”.

Wydzierżawiający na potrzeby realizacji ww. programu zezwala Dzierżawcy na wznoszenie obiektów budowlanych, ich eksploatację oraz dokonywanie innych niezbędnych zmian w przedmiocie dzierżawy, pozostających w związku z tym programem.

Gmina zgodnie z przyjętym planem inwestycji, tj. przebudowa placu targowego, celem promocji artykułów rolno-spożywczych wytworzonych przez podmioty prowadzące działalność rolniczą lub gospodarczą poprzez budowę wiaty 2200 m², minimum 12 miejsc parkingowych oraz sanitariaty złożyła wniosek o przyznanie dofinansowania na projekt realizowany w ramach programu PROW 2014-2020 na operację typu „Inwestycje w targowiska lub obiekty budowlane przeznaczone na cele promocji lokalnych produktów” w ramach poddziałania „Wsparcie inwestycji w tworzenie i ulepszanie i rozwijanie podstawowych usług lokalnych dla ludności wiejskiej, w tym rekreacji, kultury i powiązanej infrastruktury objętego PROW na lata 2014-2020, zadania pn.: „(...)”.

W umowie dotyczącej przyznania powyższego dofinansowania podatek VAT naliczony od wydatków na przedmiotowy projekt nie został ujęty jako wydatek kwalifikowany w ramach tego projektu. Inwestycja została sfinalizowana w części ze środków własnych Gminy, a w części ze wspomnianych powyżej środków. Po oddaniu inwestycji w użytkowanie, Gmina (...) wprowadziła Uchwałą Rady Miejskiej (...) regulamin, zgodnie z którym m.in. powołano administratora targowiska, który jest zobowiązany do pobierania opłat.

Podmioty będące korzystającymi z obiektu w celu wystawiania swoich dóbr i towarów (dalej użytkownicy) będą mogły wynająć, zarezerwować, wjechać i wykorzystywać poszczególne stanowiska wg potrzeb w celu działalności sprzedażowej.

Użytkownicy zobowiązani będą do uiszczania następujących opłat na rzecz Gminy:

1.  opłata targowa za każdy dzień sprzedaży zgodnie z ustawą z dnia 12 stycznia 1991 r. o podatkach i opłatach lokalnych (Dz. U. z 2019 r. poz. 1170 ze zm.). Przy czym, co istotne, pobieranie przez Gminę opłaty targowej nie jest powiązane wprost z planowaną inwestycją. Opłata targowa była pobierana również przed rozpoczęciem inwestycji. Jest to bowiem danina wymagana od wszystkich podmiotów zajmujących się handlem na terenie Gminy, co za tym idzie na terenie ukończonej inwestycji również. Tacza antykryzysowa 6.0, zwana również „Tarczą branżową”, uchwalona Ustawą z dnia 9 grudnia 2020 r. o zmianie ustawy o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych, oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2020 r. poz. 2255), oprócz rozszerzenia dotychczasowych programów pomocowych, wprowadziła zwolnienie z opłaty targowej póki co do 31 grudnia 2021 r. Opłata ta nie podlega ustawie VAT. Od 1 stycznia 2022 r. opłata targowa jest pobierana.

2.  opłaty regulowane Zarządzeniem (...) Burmistrza Gminy i Miasta (...) za:

a)  wjazd na teren targowiska przez sprzedających,

b)  parkowanie przez sprzedających na wyznaczonych parkingach,

c)  najem przez sprzedających stanowisk handlowych oraz najem przez sprzedających powierzchni na targowisku pod ogłoszenia lub reklamy,

d)  rezerwację przez sprzedających stanowisk handlowych,

e)  korzystanie przez kupujących z parkingów i toalet.

Wszystkie opłaty z pkt 2 podlegają ustawie o VAT i będą dokumentowane przez Gminę (...) zgodnie z zasadami wynikającymi z ustawy o VAT.

Reasumując, Gmina (...) zauważa, iż efekty inwestycji będą służyły wyłącznie do czynności opodatkowanych podatkiem VAT, gdyż będą wykorzystywane wyłącznie do działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2020 r. poz. 106 ze zm.) zwanej dalej u.p.t.u.

Pobór opłaty targowej nie może być utożsamiany z faktem wykorzystywania targowiska do celów innych niż działalność gospodarcza, i nie powinien wpływać na prawo do odliczenia podatku naliczonego. Inwestycja nie będzie generować również dochodów z czynności zwolnionych od podatku VAT. Należy podkreślić, iż targowisko było modernizowane w celu uzyskania dochodów opodatkowanych w świetle przepisów u.p.t.u., gdyż opłata targowa była pobierana już przed modernizacją targowiska.

Wszystkie faktury dokumentujące zakup towarów i usług w związku z realizacją zadania pn. „(...)” zostały wystawione na Gminę (...).

Pytanie

Czy w świetle art. 86 u.p.t.u., Gminie (...) przysługiwało prawo do odliczenia w pełnej wysokości podatku naliczonego z tytułu nakładów poniesionych na przebudowę targowiska, bez konieczności stosowania proporcji opisanej w art. 86 ust. 2a u.p.t.u?

Państwa stanowisko w sprawie

Zdaniem Gminy (...), w przedstawionym zdarzeniu w świetle art. 86 ust. 1 u.p.t.u., Gminie przysługiwało prawo do odliczenia w pełnej wysokości podatku naliczonego z tytułu nakładów poniesionych na budowę targowiska.

Działalność którą Gmina wykonuje na placu targowym jest skierowana na cele zarobkowe. Pobierane od wszystkich podmiotów handlujących na targowisku opłaty (z wyjątkiem opłaty targowej), są źródłem umów cywilno-prawnych jakie Gmina (...) zawarła i zawiera. Konsekwencją tego jest wykazanie zwiększonej sprzedaży opodatkowanej oraz odprowadzanie zwiększonego podatku VAT.

Gmina (...) utrzymuje stanowisko, iż wydatki na modernizację (przebudowę) targowiska dają prawo do odliczenia wydatków poniesionych na realizację inwestycji na zasadach określonych w art. 86 ust. 1 u.p.t.u.

Wybudowane przez Gminę targowisko jest w całości wykorzystywane do celów działalności gospodarczej. Pobór opłaty targowej nie następuje w związku z wydzierżawianiem nieruchomości, lecz w związku z dokonywaniem sprzedaży na targowisku, zatem Gminie przysługuje pełne prawo do odliczenia podatku naliczonego związanego z wydatkami poniesionymi na budowę i utrzymanie targowiska. Przebudowane przez Gminę targowisko rozumiane jako element majątku przedsiębiorstwa jest w całości wykorzystywane do celów działalności gospodarczej. Zatem konsekwentnie należy uznać, że Gminie przysługuje pełne prawo do odliczenia, w tym w drodze korekty.

Interpretacja indywidualna

Rozpatrzyłem Państwa wniosek - 17 maja 2022 r. wydałem interpretację indywidualną znak 0114‑KDIP4-3.4012.179.2022.1.MAT, w której uznałem Państwa stanowisko za nieprawidłowe.

Interpretację doręczono Państwu 17 maja 2022 r.

Skarga na interpretację indywidualną

13 czerwca 2022 r. wnieśli Państwo skargę na tę interpretację do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie. Skarga wpłynęła 17 czerwca 2022 r.

Postępowanie przed sądami administracyjnymi

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie uchylił zaskarżoną interpretację indywidualną - wyrokiem z 20 października 2022 r. sygn. akt I SA/Kr 829/22.

Wniosłem skargę kasacyjną od tego wyroku do Naczelnego Sądu Administracyjnego.

Naczelny Sąd Administracyjny - wyrokiem z 19 marca 2026 r. sygn. akt I FSK 1078/23 oddalił skargę kasacyjną.

Wyrok, który uchylił interpretację indywidualną stał się prawomocny 19 marca 2026 r.

Prawomocny wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z 20 października 2022 r. sygn. akt I SA/Kr 829/22 wpłynął 24 lipca 2026 r.

Ponowne rozpatrzenie wniosku - wykonanie wyroku

Zgodnie z art. 153 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.):

Wykonuję obowiązek, który wynika z tego przepisu, tj.:

• uwzględniam ocenę prawną i wskazania dotyczące postępowania, które wyraził Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie oraz Naczelny Sąd Administracyjny w ww. wyrokach;
• ponownie rozpatruję Państwa wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej - stwierdzam, że stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t.j. Dz. U. z 2021 r. poz. 685 ze zm.), zwanej dalej „ustawą”:

Jak stanowi art. 7 ust. 1 ustawy:

Natomiast zgodnie z art. 8 ust. 1 ustawy:

Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług zgodnie z zasadą powszechności opodatkowania podlegają wszelkie transakcje, których przedmiotem jest dostawa towarów lub świadczenie usług, pod warunkiem, że są one realizowane przez podatników w rozumieniu ustawy i wykonywane są w ramach działalności gospodarczej w rozumieniu ustawy.

Podstawowe zasady dotyczące odliczania podatku naliczonego zostały sformułowane w art. 86 ust. 1 ustawy.

Zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy:

Stosownie do treści art. 86 ust. 2 pkt 1 ustawy:

Ustawodawca zapewnił podatnikowi prawo do odliczenia podatku naliczonego w całości lub w części, pod warunkiem spełnienia przez niego zarówno przesłanek pozytywnych, wynikających z art. 86 ust. 1 ustawy oraz niezaistnienia przesłanek negatywnych, określonych w art. 88 ustawy. Przepis ten określa listę wyjątków, które pozbawiają podatnika prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.

W myśl art. 88 ust. 3a pkt 2 ustawy:

W świetle art. 88 ust. 4 ustawy:

Zatem, prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione określone warunki, tzn. odliczenia tego dokonuje podatnik podatku od towarów i usług, oraz gdy towary i usługi, z których nabyciem podatek został naliczony, są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych. Warunkiem umożliwiającym podatnikowi skorzystanie z prawa do odliczenia podatku naliczonego jest związek zakupów z wykonywanymi czynnościami opodatkowanymi, tzn. których następstwem jest określenie podatku należnego (powstanie zobowiązania podatkowego).

Przedstawiona wyżej zasada wyklucza możliwość dokonania obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego związanego z towarami i usługami, które nie są wykorzystywane do czynności opodatkowanych, czyli w przypadku ich wykorzystania do czynności zwolnionych od podatku VAT oraz niepodlegających temu podatkowi. Ponadto, zgodnie z ww. regulacją wynikającą z art. 88 ust. 4 ustawy, z prawa do odliczenia podatku skorzystać mogą wyłącznie podatnicy, którzy są zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni. Jednocześnie z zasady tej wynika, że odliczenie podatku naliczonego może być częściowe, tzn. w tej części, w jakiej dane towary lub usługi, z którymi związany jest podatek naliczony są wykorzystywane do realizacji czynności opodatkowanych, z pominięciem tej części podatku od tych towarów i usług, w jakiej towary te (usługi) są wykorzystywane do wykonywania czynności nieopodatkowanych podatkiem VAT.

Doprecyzowaniem powołanego wyżej art. 86 ust. 1 ustawy jest art. 86 ust. 2a ustawy, zgodnie z którym:

Powołany wyżej art. 86 ust. 2a ustawy wprost określa, co stanowi kwotę podatku naliczonego w przypadku nabycia towarów i usług, wykorzystywanych zarówno do celów wykonywanej przez podatnika działalności gospodarczej, jak i do celów innych.

Zgodnie z tą normą, w przypadku nabycia towarów i usług, wykorzystywanych zarówno do celów wykonywanej przez podatnika działalności gospodarczej, jak i do celów innych niż działalność gospodarcza (z wyjątkiem wykorzystania na cele osobiste, do których może mieć zastosowanie art. 7 ust. 2 i art. 8 ust. 2 ustawy), w sytuacji gdy przypisanie tych towarów i usług w całości do działalności gospodarczej nie jest możliwe, kwotę podatku naliczonego oblicza się zgodnie ze sposobem określenia zakresu wykorzystywania nabywanych towarów i usług do celów działalności gospodarczej.

Dla stwierdzenia, czy działalność lub transakcje stanowią „cele inne niż związane z działalnością gospodarczą” znaczenie ma, czy mieszczą się one w przedmiocie działalności danej jednostki.

Cele prowadzonej działalności gospodarczej należy rozpatrywać w kontekście definicji działalności gospodarczej, określonej w art. 15 ust. 2 i ust. 3 ustawy. W związku z prowadzeniem działalności gospodarczej, u podatnika mogą wystąpić działania czy sytuacje, które nie generują opodatkowania podatkiem VAT. „Towarzyszą” one działalności gospodarczej i nie stanowią obok niej odrębnego przedmiotu działalności podatnika. Nie podlegają one opodatkowaniu podatkiem VAT, jednakże ich występowanie nie oznacza, że u podatnika występują czynności wykonywane poza działalnością gospodarczą. Za czynności zrównane z czynnościami wykonywanymi w ramach działalności gospodarczej uznaje się także nieodpłatną dostawę towarów lub nieodpłatne świadczenie usług na cele osobiste, w przypadkach, o których mowa w art. 7 ust. 2 i art. 8 ust. 2 ustawy. Uzasadnia to fakt, że chociaż czynności te z definicji nie mają związku z działalnością gospodarczą, w przypadkach określonych w tych przepisach następuje obowiązek naliczenia VAT. Natomiast przez cele inne rozumie się sferę działalności danego podmiotu niebędącą działalnością gospodarczą w rozumieniu art. 15 ust. 2 i ust. 3 ustawy (przykładowo działalność podmiotu w charakterze organu władzy czy nieodpłatną działalność statutową).

Na zakres prawa do odliczeń w sposób bezpośredni wpływa również pojmowanie statusu danego podmiotu jako podatnika podatku od towarów i usług wykonującego czynności opodatkowane. Tylko podatnik w rozumieniu art. 15 ustawy, ma prawo do odliczenia podatku naliczonego. Co do zasady status podatnika związany jest z prowadzeniem przez dany podmiot działalności gospodarczej w rozumieniu ustawy.

W myśl art. 15 ust. 1 ustawy:

Na podstawie art. 15 ust. 2 ustawy:

Zgodnie z art. 15 ust. 6 ustawy:

Oznacza to, że organ będzie uznany za podatnika podatku od towarów i usług w dwóch przypadkach, tj. gdy wykonuje czynności inne niż te, które mieszczą się w ramach jego zadań oraz, gdy wykonuje czynności mieszczące się w ramach jego zadań, ale czyni to na podstawie umów cywilnoprawnych.

Powyższy zapis jest odzwierciedleniem art. 13 Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej - (Dz. Urz. UE. L. Nr 347 z 11 grudnia 2006 s. 1 ze zm.), zgodnie z którym:

Z powołanych regulacji wynika, że organy władzy publicznej są wyłączone z kręgu podatników podatku od towarów i usług, wyłącznie przy wykonywaniu czynności nałożonych przepisami prawa, dla realizacji których zostały powołane. Jest to wyłączenie podmiotowo-przedmiotowe. Organy te są natomiast podatnikami podatku od towarów i usług w przypadku wykonywania czynności na podstawie zawartych umów cywilnoprawnych. Kryterium podziału stanowi więc charakter wykonywanych czynności: czynności o charakterze publicznoprawnym wyłączają te podmioty z kategorii podatników, natomiast czynności o charakterze cywilnoprawnym skutkują uznaniem tych podmiotów za podatników podatku od towarów i usług, a realizowane przez nie odpłatne dostawy towarów i świadczenia usług podlegają opodatkowaniu tym podatkiem.

Wyłączenie z opodatkowania podatkiem VAT jednostek samorządu terytorialnego jest możliwe tylko wtedy, gdy wykonują one czynności w ramach przypisanych im specyficznych zadań i funkcji samorządowych (publicznych) i tylko w odniesieniu do tych czynności, które nie są wykonywane na podstawie zawartych przez gminę umów cywilnoprawnych.

W myśl art. 2 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (t.j. Dz. U. z 2022 r. poz. 559 ze zm.):

Stosownie do art. 6 ust. 1 ww. ustawy o samorządzie gminnym:

Zgodnie z art. 7 ust. 1 pkt 11 ww. ustawy o samorządzie gminnym:

Zakres aktywności podejmowanych przez Gminę należy oceniać według kryterium celowości, ze szczególnym uwzględnieniem, czy ich realizacja służy zaspokajaniu zbiorowych potrzeb mieszkańców Gminy. Zgodnie z tą zasadą, każde działanie podejmowane przez Gminę w imieniu własnym, na własną odpowiedzialność i finansowane z budżetu Gminy, należy uznać za działanie publiczne służące zaspokajaniu potrzeb wspólnoty samorządowej, które jest wykonywane przez jednostkę samorządu terytorialnego jako zadanie własne wykonywane w ramach władztwa publicznego.

Z opisu sprawy wynika, że są Państwo zarejestrowani jako czynny podatnik VAT. Wykonują Państwo zadania publiczne własne oraz zlecone z zakresu administracji rządowej. Wykonując działania, działają Państwo zarówno w charakterze organu władzy publicznej, jak i jako podatnik VAT na podstawie zawartych umów cywilnoprawnych (stanowiących działalność gospodarczą w świetle przepisów ustawy o VAT).

Jednym z Państwa zadań własnych są zadania z zakresu targowisk i hal targowych. Zdecydowali się Państwo na realizację inwestycji w celu zwiększenia dochodów opodatkowanych podatkiem VAT, polegającej na rozbudowie i modernizacji targowiska położonego na terenie Miasta.

30 maja 2017 r. zawarli Państwo umowę dzierżawy z właścicielem nieruchomości. Wydzierżawiający oddaje Dzierżawcy nieruchomość - plac targowy do używania, celem zgłoszenia jej przez Dzierżawcę do uczestnictwa w programie UE, umożliwiającego sfinansowanie inwestycji z Programu „Inwestycje w targowiska lub obiekty budowlane przeznaczone na cele promocji lokalnych produktów” w ramach poddziałania „Wsparcie inwestycji w tworzenie, ulepszenie i rozwijanie podstawowych usług lokalnych dla ludności wiejskiej, w tym rekreacji, kultury i powiązanej infrastruktury”.

Zgodnie z przyjętym planem inwestycji, tj. przebudową placu targowego, złożyli Państwo wniosek o przyznanie dofinansowania na projekt „(...)”. Inwestycja została sfinalizowana w części z Państwa środków własnych, a w części ze wspomnianych powyżej środków. Po oddaniu inwestycji w użytkowanie, wprowadzili Państwo regulamin, zgodnie z którym m.in. powołano administratora targowiska, który jest zobowiązany do pobierania opłat. Podmioty będące korzystającymi z obiektu w celu wystawiania swoich dóbr i towarów będą mogły wynająć, zarezerwować, wjechać i wykorzystywać poszczególne stanowiska wg potrzeb w celu działalności sprzedażowej.

Użytkownicy zobowiązani będą do uiszczania następujących opłat na rzecz Gminy:

1.  opłata targowa za każdy dzień sprzedaży,

2.  opłaty za:

a)  wjazd na teren targowiska przez sprzedających,

b)  parkowanie przez sprzedających na wyznaczonych parkingach,

c)  najem przez sprzedających stanowisk handlowych oraz najem przez sprzedających powierzchni na targowisku pod ogłoszenia lub reklamy,

d)  rezerwację przez sprzedających stanowisk handlowych,

e)  korzystanie przez kupujących z parkingów i toalet.

Wszystkie opłaty z pkt 2 podlegają ustawie VAT i będą dokumentowane przez Państwa zgodnie z zasadami wynikającymi z ustawy o VAT. Efekty inwestycji będą służyły wyłącznie do czynności opodatkowanych podatkiem VAT, gdyż będą wykorzystywane wyłącznie do działalności gospodarczej. Pobór opłaty targowej nie może być utożsamiany z faktem wykorzystywania targowiska do celów innych niż działalność gospodarcza, i nie powinien wpływać na prawo do odliczenia podatku naliczonego. Inwestycja nie będzie generować również dochodów z czynności zwolnionych od podatku VAT. Należy podkreślić, iż targowisko było modernizowane w celu uzyskania dochodów opodatkowanych w świetle przepisów u.p.t.u., gdyż opłata targowa była pobierana już przed modernizacją targowiska. Wszystkie faktury dokumentujące zakup towarów i usług w związku z realizacją zadania zostały wystawione na Państwa.

Państwa wątpliwości dotyczą prawa do pełnego odliczenia podatku VAT naliczonego wynikającego z faktur dokumentujących zakupy związane z realizacją inwestycji pn. „(...)”.

Z wcześniej przytoczonych przepisów wynika, że gmina wykonując we własnym imieniu i na własny rachunek czynności spełniające definicję działalności gospodarczej, określonej w art. 15 ust. 2 ustawy, działa w charakterze podatnika VAT.

Pobierane opłaty regulowane Zarządzeniem (...) za wjazd na teren targowiska przez sprzedających, parkowanie przez sprzedających, najem czy rezerwację stanowisk handlowych czy korzystanie przez kupujących z parkingów i toalet, na podstawie zawartych umów cywilnoprawnych, stanowią zatem wynagrodzenie za odpłatne świadczenie usług, o którym mowa w art. 8 ust. 1 ustawy, które podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług na mocy przepisu art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy. Ani przepisy ustawy, ani też rozporządzeń wykonawczych do ustawy nie przewidują zwolnienia od podatku dla ww. usług. Zatem pobierane opłaty stanowią wynagrodzenie za odpłatne świadczenie usług, o którym mowa w art. 8 ust. 1 ustawy, niekorzystające ze zwolnienia od podatku. Biorąc pod uwagę powyższe, opisane targowisko wykorzystywane jest do czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.

W tym miejscu należy zauważyć, że - jak wynika z opisu sprawy - na targowisku jest również pobierana opłata targowa.

Stosownie do art. 15 ust. 1 ustawy z dnia 12 stycznia 1991 r. o podatkach i opłatach lokalnych (t.j. Dz. U. z 2019 r. poz. 1170 ze zm.):

Na podstawie ust. 2 ww. artykułu

W myśl art. 15 ust. 2b ustawy o podatkach i opłatach lokalnych:

Zgodnie z art. 15 ust. 3 ustawy o podatkach i opłatach lokalnych:

Opłata targowa jest więc szczególną formą daniny publicznej, pobieraną od podmiotów dokonujących sprzedaży na targowiskach lub innych wydzielonych miejscach. Wysokość opłaty ustala właściwa miejscowo rada gminy (rada miasta) w trybie określonym ustawowo. Gmina pobierając opłatę targową nie działa jako podatnik podatku od towarów i usług, lecz jako organ władzy publicznej, o którym mowa w art. 15 ust. 6 ustawy. Jednakże mimo pobierania od podmiotów dokonujących sprzedaży na targowisku opłaty targowej, z opisu sprawy wynika, że pozostałe opłaty regulowane Zarządzeniem (...) pobierane są od wszystkich podmiotów handlujących na targowisku, ewentualnie od klientów (toalety i parkingi), zatem wydatki ponoszone w zw. z realizacją inwestycji polegającej na przebudowie targowiska, związane są wyłącznie z czynnościami opodatkowanymi, tj. z odpłatnym udostępnianiem miejsc na targowisku.

Zgodnie z powołanymi powyżej przepisami prawa, odliczenie podatku VAT naliczonego na zasadach określonych w art. 86 ust. 1 ustawy uwarunkowane jest tym, aby nabywane towary i usługi były wykorzystywane przez zarejestrowanego, czynnego podatnika podatku VAT, w ramach działalności gospodarczej, do wykonywania czynności opodatkowanych podatkiem od towarów i usług.

W omawianej sprawie oba warunki, o których mowa w art. 86 ust. 1 ustawy są spełnione, ponieważ są Państwo zarejestrowanym czynnym podatnikiem VAT, a targowisko będące przedmiotem opisanej inwestycji jest wykorzystywane przez Państwa wyłącznie do czynności opodatkowanych podatkiem od towarów i usług.

W konsekwencji przysługuje Państwu - na podstawie art. 86 ust. 1 ustawy - prawo do odliczenia podatku naliczonego z tytułu wydatków związanych z realizacją zadania pn.: „(...)”. Przy czym prawo do odliczenia podatku naliczonego przysługuje Państwu, pod warunkiem niezaistnienia przesłanek negatywnych określonych w art. 88 ustawy.

Powyższe stanowisko potwierdza WSA w Krakowie w orzeczeniu z 20 października 2022 r. sygn. akt I SA/Kr 829/22, zapadłym w niniejszej sprawie, w którym wskazał:

Dalej WSA wyjaśnił, że:

I w konsekwencji WSA doszedł do wniosku, że:

Stanowisko WSA w Krakowie potwierdził NSA w również zapadłym w niniejszej sprawie wyroku z 19 marca 2026 r. sygn. akt I FSK 1078/23.

Państwa stanowisko jest prawidłowe.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Należy zaznaczyć, że niniejsza interpretacja dotyczy wyłącznie sprawy będącej przedmiotem wniosku, w zakresie zadanego przez Państwa pytania i stanowiska przedstawionego w odniesieniu do zadanego pytania w zakresie podatku od towarów i usług. Inne kwestie, nieobjęte pytaniem nie mogą być - zgodnie z art. 14b § 1 ustawy Ordynacja podatkowa - rozpatrzone.

Wszystkie informacje niezbędne z punktu widzenia przepisów, których interpretacji Państwo oczekują powinny wynikać z opisu stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego a nie np. ze stanowiska czy załączonych dokumentów. Zatem, należy zauważyć, że Organ nie prowadzi postepowania dowodowego i nie analizuje załączników.

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Państwo przedstawili i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

• Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 622 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosują się Państwo do interpretacji.
• Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

• Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

• w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
• w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.