0114-KDIP4-2.4012.690.2026.2.AS

Interpretacja indywidualna
– stanowisko prawidłowe

Szanowni Państwo,

stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego w podatku od towarów i usług jest prawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

13 sierpnia 2026 r. wpłynął Państwa wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej w zakresie:

-         prawa do zastosowania na fakturze dokumentującej refakturowane usługi stawki podatku VAT w tej samej wysokości jaka została zastosowana na fakturze dokumentującej wykonanie usługi będącej przedmiotem refaktury – w przypadku doliczenia marży z tytułu pośrednictwa;

-         prawa do zastosowania na fakturze dokumentującej refakturowane usługi właściwej stawki podatku VAT w przypadku zastosowania niewłaściwej stawki podatku VAT przez Podmiot Zbierający/Przetwarzający na fakturze dokumentującej wykonanie usługi;

-         prawa do odliczenia podatku naliczonego wykazanego na fakturze przez Podmiot Zbierający/Przetwarzający – z zawyżoną stawką podatku VAT.

Uzupełnili go Państwo pismem z 8 października 2026 r. – w odpowiedzi na wezwanie.

Treść wniosku jest następująca:

Opis stanu faktycznego

Wnioskodawca (Spółka) jest osobą prawną z siedzibą na terytorium Rzeczypospolitej i podlega w Polsce nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu w podatku dochodowym od osób prawnych. Rok podatkowy jest tożsamy z rokiem kalendarzowym. Spółka jest zarejestrowanym czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług. Usługi wykonywane przez Wnioskodawcę w ramach pośrednictwa w obrocie odpadami są wykorzystywane wyłącznie do czynności opodatkowanych podatkiem VAT. Spółka jest wpisana do Rejestru podmiotów wprowadzających produkty, produkty w opakowaniach i gospodarujących odpadami (Rejestr BDO) w następującym zakresie: Transportujący odpady; Sprzedawca odpadów; Pośrednik w obrocie odpadami; Wytwórca odpadów obowiązany do prowadzenia ewidencji odpadów niepodlegających obowiązkowi uzyskania pozwolenia.

Model współpracy będący przedmiotem niniejszego wniosku obejmuje cztery podmioty, w tym dwóch pośredników w obrocie odpadami w rozumieniu art. 3 ust. 1 pkt 20 ustawy z dnia 14 grudnia 2012 r. o odpadach, dalej jako: „ustawa o odpadach”, pełniących odmienne role na poszczególnych etapach organizacji gospodarowania odpadami:

1.     Klienta - podmiot, który jest wytwórcą odpadów i ich pierwotnym posiadaczem w rozumieniu ustawy o odpadach, zlecający Pośrednikowi organizację procesu gospodarowania nimi;

2.     Pośrednik - pośrednik w obrocie odpadami pozostający w relacji umownej z Klientem oraz zlecający Wnioskodawcy wykonanie określonych czynności związanych z organizacją gospodarowania odpadami;

3.     Wnioskodawcę - pośrednik w obrocie odpadami świadczący na zlecenie Pośrednika, a na rzecz Klienta (wytwórcy odpadów) usługi polegające na organizowaniu wykonania usług gospodarowania odpadami we współpracy z Podmiotami Zbierającymi/Przetwarzającymi;

4.     Podmiot Zbierający/Przetwarzający - podmiot zajmujący się zbieraniem i/lub przetwarzaniem odpadów, posiadający w tym zakresie wymagane prawem zezwolenia, świadczący usługę zagospodarowania odpadów na zlecenie Wnioskodawcy.

Zarówno Pośrednik, jak i Wnioskodawca spełniają definicję pośrednika w obrocie odpadami zawartą w art. 3 ust. 1 pkt 20 ustawy o odpadach. Pośrednik organizuje przetwarzanie odpadów w relacji z Klientem, natomiast Wnioskodawca organizuje wykonanie usług zbierania i/lub przetwarzania odpadów przez Podmioty Zbierające/Przetwarzające, które zagospodarowują odpad Klienta. Wnioskodawca nie prowadzi działalności w zakresie zbierania i przetwarzania odpadów, ponieważ nie posiada zezwoleń wymaganych do wykonywania tego rodzaju działalności. Usługi te (stanowiące gospodarowanie odpadami w rozumieniu art. 3 ust. 1 pkt 2 ustawy o odpadach - zbieranie, przetwarzanie odpadów) są wykonywane wyłącznie przez podmioty posiadające wymagane w tym zakresie zezwolenie na zbieranie odpadów i/lub zezwolenie na przetwarzanie odpadów, o których mowa w art. 41 ustawy o odpadach (dalej łącznie: „Podmiot Zbierający/Przetwarzający”). Podmiot Zbierający/Przetwarzający dokumentuje wykonanie tych usług fakturami, na których - w zależności od podmiotu - posługuje się określeniami „odbiór odpadów" lub „odbiór i zagospodarowanie odpadów”. Niezależnie od nazewnictwa zastosowanego na fakturze, usługi te obejmują czynności stanowiące gospodarowania odpadami. Usługi te Wnioskodawca refakturuje na Pośrednika.

Wnioskodawca, działając we własnym imieniu, ale na zlecenie Pośrednika, świadczy usługi polegające na organizowaniu gospodarowania odpadami wytworzonymi przez Klientów korzystających z usług Pośrednika (pośrednictwo w obrocie odpadami). Pośrednik (a za jego pośrednictwem także Klient) nie ma możliwości wyboru Podmiotu Zbierającego/Przetwarzającego - wyboru tego dokonuje wyłącznie Wnioskodawca i Wnioskodawca odpowiada za ten wybór.

W ramach organizacji usług gospodarowania odpadami, wykonywanych na rzecz Pośrednika, Wnioskodawca sprawuje nadzór nad prawidłowym przygotowaniem do odbioru odpadów wytworzonych przez Klienta wskazanego przez Pośrednika, w tym dokonuje ich kwalifikacji oraz weryfikuje prawidłowość i kompletność dokumentów wystawianych w związku z przekazywaniem odpadów do Podmiotu Zbierającego/Przetwarzającego, przygotowuje zestawienia oraz rozliczenia usług gospodarowania odpadami, nadzoruje poprawność obiegu kart przekazania odpadów. Organizacja przez Pośrednika wykonania usług gospodarowania odpadami wytworzonymi przez Klienta stanowi świadczenie główne Wnioskodawcy, natomiast czynności mające na celu przygotowanie odpadów do odbioru, w szczególności ich kwalifikacja, weryfikacja dokumentacji mają charakter pomocniczy i służą wyłącznie wykonaniu czynności głównej.

Opisana powyżej działalność Wnioskodawcy wypełnia definicję „pośrednika” zawartą w art. 3 ust. 1 pkt 20 ustawy o odpadach - podmiot, który organizuje przetwarzanie odpadów w imieniu innych podmiotów, w tym również podmiot, który nie obejmuje odpadów fizycznie w posiadanie. Jako pośrednik, Wnioskodawca nabywa usługi w zakresie gospodarowania odpadami od Podmiotu Zbierającego/Przetwarzającego, a następnie - działając we własnym imieniu - dokonuje ich odsprzedaży na rzecz Pośrednika, a Pośrednik dalszej odprzedaży na rzecz Klienta.

Do współpracy pomiędzy Wnioskodawcą a jego zleceniodawcami dochodzi w ten sposób, że Klient zleca Pośrednikowi organizację gospodarowania wytworzonymi przez siebie odpadami, a następnie Pośrednik zleca Wnioskodawcy organizację wykonania usług gospodarowania odpadami objętych zleceniem Klienta. Po otrzymaniu zlecenia od Pośrednika, Wnioskodawca, przystępuje do organizacji całego procesu przekazania odpadów do Podmiotu Zbierającego/Przetwarzającego, w tym dokonuje kwalifikacji odpadów, wyszukuje Podmiot Zbierający/Przetwarzający oraz samodzielnie uzgadnia z nim warunki realizacji usługi, każdorazowo w odniesieniu do konkretnego zlecenia, oraz weryfikuje niezbędną dokumentację związaną z przekazaniem odpadów. Ostatecznie, na podstawie umowy zawartej pomiędzy Wnioskodawcą a Podmiotem Zbierającym/Przetwarzającym, Wnioskodawca nabywa usługę gospodarowania odpadami (zbierania lub przetwarzania odpadów) dotyczącą odpadów objętych zleceniem przekazanym przez Pośrednika. Wnioskodawca nie ma bezpośredniego kontaktu z Klientem - wszystkie ustalenia, w tym dotyczące zamówień i rozliczeń, dokonywane są pomiędzy Wnioskodawcą a Pośrednikiem. Z tytułu wykonania opisanej powyżej usługi, Podmiot Zbierający/Przetwarzający wystawia Wnioskodawcy jako nabywcy usługi, fakturę. Usługa nabyta przez Wnioskodawcę, wskazana na fakturze wystawionej przez Podmiot Zbierający/Przetwarzający, jest następnie sprzedawana Pośrednikowi. Wynagrodzenie Wnioskodawcy wykazane na wystawionej przez niego fakturze jest zawsze powiększone o marżę Wnioskodawcy z tytułu pośrednictwa. Wysokość tej marży nie jest stała - jest zmienna i ustalana przez Wnioskodawcę indywidualnie dla każdego zlecenia, w momencie przyjęcia zlecenia od Pośrednika. Przykładowo: jeżeli Podmiot Zbierający/Przetwarzający wystawi Wnioskodawcy fakturę na kwotę X, Wnioskodawca wystawi Pośrednikowi fakturę obejmującą kwotę X powiększoną o marżę Wnioskodawcy ustaloną dla tego zlecenia (kwotę Y), tj. na łączną kwotę X + Y, powiększoną o podatek VAT.

Usługi gospodarowania odpadami nabywane przez Wnioskodawcę od Podmiotu Zbierającego/Przetwarzającego są klasyfikowane do grupowań PKWiU objętych obniżoną 8% stawką podatku VAT na podstawie poz. 27-35 załącznika nr 3 do ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług. W konsekwencji Podmiot Zbierający/Przetwarzający wystawia na rzecz Wnioskodawcy faktury z zastosowaniem obniżonej 8% stawki podatku od towarów i usług właściwej dla świadczonych usług gospodarowania odpadami.

Nabywane przez Wnioskodawcę od Podmiotu Zbierającego/Przetwarzającego usługi, będące następnie przedmiotem dalszej odsprzedaży na rzecz Pośrednika, sprzedawane są w stanie nieprzetworzonym - bez jakichkolwiek modyfikacji ze strony Wnioskodawcy (z zastosowaniem obniżonej stawki 8% podatku VAT).

Pytania

1)     Czy w związku z czynnościami przedstawionymi w opisie stanu faktycznego, Spółka ma prawo do zastosowania na wystawianej przez siebie fakturze, dokumentującej refakturowane usługi (tj. usługi uprzednio nabyte od Podmiotu Zbierającego/Przetwarzającego i odsprzedane na rzecz Pośrednika), stawki podatku VAT w tej samej wysokości, jaka została zastosowana przez Podmiot Zbierający/Przetwarzający na fakturze dokumentującej wykonanie usługi będącej przedmiotem refaktury - w przypadku doliczenia przez Wnioskodawcę do refakturowanych usług marży z tytułu pośrednictwa?

2)     Czy w przypadku zastosowania przez Podmiot Zbierający/Przetwarzający niewłaściwej stawki podatku VAT na fakturze dokumentującej wykonane usługę, która została następnie odsprzedana (refakturowana) przez Wnioskodawcę na rzecz Pośrednika, Wnioskodawca może zastosować na fakturze dokumentującej refakturowaną usługę stawkę podatku VAT właściwą dla tej usługi - inną niż stawka wskazana przez Podmiot Zbierający/Przetwarzający?

3)     W przypadku pozytywnej odpowiedzi na pytanie 2 - czy w przypadku gdy właściwa stawka podatku VAT mająca zastosowanie do usług świadczonych przez Podmiot Zbierający/Przetwarzający będzie niższa niż stawka zastosowana przez Podmiot Zbierający/Przetwarzający w wystawionej na rzecz Wnioskodawcy fakturze, Wnioskodawca będzie uprawniony do odliczenia podatku naliczonego w wysokości określonej fakturze wystawionej przez Podmiot Zbierający/Przetwarzający, czy w wysokości obliczonej przy zastosowaniu właściwej dla danej usługi stawki podatku VAT wynikającej z przepisów prawa podatkowego?

Państwa stanowisko w sprawie

W ocenie Wnioskodawcy, na wystawionej przez siebie fakturze, dokumentującej refakturowane usługi uprzednio nabyte od Podmiotu Zbierającego/Przetwarzającego, Wnioskodawca jest uprawniony do zastosowania tej samej stawki VAT, jaka została zastosowana przez Podmiot Zbierający/Przetwarzający na fakturze dokumentującej usługę będącą przedmiotem refaktury - również w przypadku, gdy Wnioskodawca dolicza do wynagrodzenia zmienną marżę z tytułu pośrednictwa. Usługi świadczone przez Wnioskodawcę stanowią odpłatne świadczenie usług w rozumieniu ustawy o VAT i podlegają opodatkowaniu na zasadach określonych w tej ustawie. Zgodnie z art. 8 ust. 2a ustawy o VAT, w przypadku gdy podatnik, działając we własnym imieniu, ale na rzecz osoby trzeciej, bierze udział w świadczeniu usług, przyjmuje się, że ten podatnik sam otrzymał i wyświadczył te usługi (tak też art. 28 Dyrektywy Rady 2006/112/WE).

Wnioskodawca bierze udział w świadczeniu usług w tym sensie, że organizuje świadczenie usług w zakresie gospodarowania odpadami poprzez zakup tych usług we własnym imieniu od Podmiotu Zbierającego/Przetwarzającego i ich odsprzedaż na rzecz Pośrednika. Tym samym Wnioskodawca działa we własnym imieniu, lecz na rzecz osoby trzeciej, wyczerpując dyspozycję przewidzianą w cyt. wyżej art. art. 8 ust. 2a ustawy o VAT. W takim przypadku należy przyjąć, że Wnioskodawca sam otrzymał i wyświadczył usługę gospodarowania odpadami, co oznacza, że jest traktowany najpierw jako usługobiorca, a następnie jako usługodawca tej samej usługi. Konsekwencją tego jest obowiązek stosowania do tej usługi przepisów podatkowych właściwych dla faktycznego wykonawcy usługi. Doliczenie zmiennej marży do wynagrodzenia za refakturowane usługi nie zmienia faktu, że Wnioskodawca bierze udział w świadczeniu usług, nabywając je we własnym imieniu na rzecz osoby trzeciej.

Zdaniem Wnioskodawcy, z treści art. 8 ust. 2a ustawy o VAT wynika, że skoro ustawodawca zakłada, że podatnik jest wykonawcą usługi, którą świadczy na rzecz osoby trzeciej, to na fakturze dokumentującej tę transakcję powinien zastosować stawkę podatku wynikającą z przepisów prawa podatkowego właściwą dla tej usługi, i nie jest związany stawką zamieszczoną na fakturze wystawionej przez Podmiot Zbierający/Przetwarzający, która jest przedmiotem refakturowania. W przypadku zamieszczenia przez Podmiot Zbierający/Przetwarzający na fakturze dokumentującej usługę objętą refakturowaniem nieprawidłowej - niezgodnej z prawem podatkowym - stawki podatku VAT, Wnioskodawca jest zobowiązany zastosować właściwą stawkę podatku VAT, dokonując dalszej sprzedaży tej usługi na rzecz Pośrednika.

Stawka podatku VAT właściwa dla danej usługi wynika z obiektywnie określonych przepisów prawa podatkowego (w szczególności z art. 41 ustawy o VAT wraz z załącznikami do tej ustawy) i jest przypisana do rodzaju wykonywanej czynności, a nie do treści faktury wystawionej przez inny podmiot. Zastosowanie przez Podmiot Zbierający/Przetwarzający nieprawidłowej stawki podatku VAT stanowi pomyłkę w rozumieniu art. 106j ust. 1 pkt 5 ustawy o VAT, podlegającą korekcie poprzez wystawienie przez ten podmiot faktury korygującej. Błąd ten nie zmienia jednak faktycznego charakteru wykonanej usługi ani nie wpływa na obowiązek Wnioskodawcy zastosowania na własnej fakturze stawki podatku właściwej dla rzeczywiście świadczonej usługi, co wynika z fikcji prawnej przewidzianej w art. 8 ust. 2a ustawy o VAT.

W ocenie Wnioskodawcy, w przypadku zastosowania przez Podmiot Zbierający/Przetwarzający na fakturze stawki podatku wyższej niż stawka właściwa dla danej usługi, Wnioskodawcy przysługuje prawo do odliczenia podatku naliczonego wykazanego na tej fakturze w pełnej wysokości, o ile spełnione są ogólne przesłanki prawa do odliczenia określone w art. 86 ust. 1 i ust. 2 pkt 1 ustawy o VAT oraz nie zachodzi żadna z przesłanek negatywnych wymienionych w art. 88 ustawy o VAT. Katalog przesłanek negatywnych określony w art. 88 ust. 3a ustawy o VAT ma charakter zamknięty i nie wymienia wśród nich sytuacji, w której podatek naliczony wynika z faktury dokumentującej usługę opodatkowaną inną (wyższą) niż prawidłową stawką podatku VAT, o ile faktura ta odzwierciedla rzeczywiste zdarzenie gospodarcze. Zastosowanie przez wystawcę faktury stawki wyższej niż właściwa nie jest zatem samoistną przesłanką ograniczającą prawo do odliczenia. Z punktu widzenia podmiotu dokonującego odliczenia, kwestia prawidłowości zastosowanej przez wystawcę faktury stawki podatku ma znaczenie drugorzędne - kluczowe jest, aby nabyta usługa podlegała opodatkowaniu i nie korzystała ze zwolnienia od podatku VAT. Powyższe znajduje potwierdzenie w ugruntowanym orzecznictwie, zgodnie z którym system odliczeń ma na celu całkowite uwolnienie podatnika od ciężaru VAT zapłaconego lub należnego w ramach prowadzonej działalności gospodarczej, a wszelkie ograniczenia tego prawa muszą wynikać z wyraźnego przepisu prawa (wyrok TSUE C-50/87; wyrok NSA z 11 stycznia 2013 r., sygn. akt I FSK 269/12). Ewentualna korekta zawyżonej stawki powinna nastąpić w drodze faktury korygującej wystawionej przez Podmiot Zbierający/Przetwarzający. Do czasu otrzymania takiej faktury korygującej Wnioskodawcy przysługuje prawo do odliczenia podatku naliczonego w pełnej wysokości wynikającej z faktury pierwotnej; po otrzymaniu faktury korygującej Wnioskodawca będzie obowiązany do odpowiedniej korekty podatku naliczonego.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 775 ze zm.):

Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zwanym dalej „podatkiem” podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

W myśl art. 7 ust. 1 ustawy:

Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…).

Na podstawie art. 8 ust. 1 ustawy:

Przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7 (…).

Przy tym art. 8 ust. 2a ustawy stanowi, że:

W przypadku gdy podatnik, działając we własnym imieniu, ale na rzecz osoby trzeciej, bierze udział w świadczeniu usług, przyjmuje się, że ten podatnik sam otrzymał i wyświadczył te usługi.

Zgodnie z art. 29a ust. 1 ustawy:

Podstawą opodatkowania, z zastrzeżeniem ust. 2, 3 i 5, art. 30a-30c, art. 32, art. 119 oraz art. 120 ust. 4 i 5, jest wszystko, co stanowi zapłatę, którą dokonujący dostawy towarów lub usługodawca otrzymał lub ma otrzymać z tytułu sprzedaży od nabywcy, usługobiorcy lub osoby trzeciej, włącznie z otrzymanymi dotacjami, subwencjami i innymi dopłatami o podobnym charakterze mającymi bezpośredni wpływ na cenę towarów dostarczanych lub usług świadczonych przez podatnika.

Przepisy dotyczące zasad wystawiania faktur zostały uregulowane w art. 106a-106q ustawy.

Na podstawie art. 106b ust. 1 ustawy:

Podatnik jest obowiązany wystawić fakturę dokumentującą:

1)    sprzedaż, a także dostawę towarów i świadczenie usług, o których mowa w art. 106a pkt 2, dokonywane przez niego na rzecz innego podatnika podatku, podatku od wartości dodanej lub podatku o podobnym charakterze lub na rzecz osoby prawnej niebędącej podatnikiem;

2)    wewnątrzwspólnotową sprzedaż towarów na odległość, chyba że podatnik korzysta z procedury szczególnej, o której mowa w dziale XII w rozdziale 6a;

3)    wewnątrzwspólnotową dostawę towarów na rzecz podmiotu innego niż wskazany w pkt 1;

4)    otrzymanie przez niego całości lub części zapłaty przed dokonaniem czynności, o których mowa w pkt 1 i 2, z wyjątkiem przypadku, gdy zapłata dotyczy:

a)    wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów,

b)    czynności, dla których obowiązek podatkowy powstaje zgodnie z art. 19a ust. 5 pkt 4,

c)    dostaw towarów, dla których obowiązek podatkowy powstaje zgodnie z art. 19a ust. 1b.

W myśl art. 106b ust. 2 ustawy:

Podatnik nie jest obowiązany do wystawienia faktury w odniesieniu do sprzedaży zwolnionej od podatku na podstawie art. 43 ust. 1, art. 113 ust. 1 i 9, art. 113a ust. 1 lub przepisów wydanych na podstawie art. 82 ust. 3.

Jak wynika z przywołanych wyżej przepisów – co do zasady – podatnik VAT jest zobowiązany wystawiać fakturę dokumentującą sprzedaż towarów i usług na rzecz innego podatnika. Generalnie ustawodawca nie nakłada na podatników obowiązku wystawiania faktur dokumentujących sprzedaż zwolnioną od podatku na podstawie przepisów ustawy lub rozporządzeń wykonawczych do niej oraz sprzedaż realizowaną na rzecz podmiotów niebędących podatnikami VAT. Jednakże nie ma przeszkód, aby w powyższych sytuacjach podatnik wystawiał fakturę.

Elementy składowe faktury zostały wymienione w art. 106e ustawy.

Stosownie do art. 106e ust. 1 pkt 12 ustawy:

Faktura powinna zawierać stawkę podatku albo stawkę podatku od wartości dodanej w przypadku korzystania z procedur szczególnych, o których mowa w dziale XII w rozdziałach 6a, 7 i 9.

Z opisu sprawy wynika, że są Państwo zarejestrowanym podatnikiem VAT czynnym, wpisanym do Rejestru podmiotów wprowadzających produkty w opakowaniach i gospodarujących odpadami (Rejestr BDO) w zakresie: Transportujący odpady; Sprzedawca odpadów; Pośrednik w obrocie odpadami; Wytwórca odpadów obowiązany do prowadzenia ewidencji odpadów niepodlegających obowiązkowi uzyskania pozwolenia. Spełniają Państwo definicję pośrednika w obrocie odpadami zawartą w art. 3 ust. 1 pkt 20 ustawy o odpadach. Nie posiadają Państwo zezwoleń wymaganych do wykonywania działalności w zakresie zbierania i przetwarzania odpadów.

Świadczą Państwo usługę w modelu obejmującym cztery podmioty, w tym dwóch pośredników w obrocie odpadami w rozumieniu art. 3 ust. 1 pkt 20 ustawy o odpadach. Po otrzymaniu zlecenia od Pośrednika, przystępują Państwo do organizacji całego procesu przekazania odpadów do Pomiotu Zbierającego/Przetwarzającego, w tym dokonują kwalifikacji odpadów, wyszukują Podmiot Zbierający/Przetwarzający oraz samodzielnie uzgadniają z nim warunki realizacji usługi, każdorazowo w odniesieniu do konkretnego zlecenia oraz weryfikują niezbędną dokumentację związaną z przekazaniem odpadów. Ostatecznie na podstawie umowy zawartej pomiędzy Państwem a Podmiotem Zbierającym/Przetwarzającym, nabywają Państwo usługę gospodarowania odpadami (zbierania lub przetwarzania odpadów) dotyczącą odpadów objętych zleceniem przekazanym przez Pośrednika. Nie mają Państwo bezpośredniego kontaktu z Klientem, wszystkie ustalenia, w tym dotyczące zamówień i rozliczeń, dokonywane są pomiędzy Państwem a Pośrednikiem. Z tytułu wykonania opisanej usługi Podmiot Zbierający/Przetwarzający wystawia Państwu jako nabywcy fakturę. Nabyta przez Państwa usługa, wskazana na fakturze jest następnie sprzedawana Pośrednikowi. Państwa wynagrodzenie jest zawsze powiększone o marżę z tytułu pośrednictwa. Wysokość marży jest zmienna i ustalana przez Państwa indywidualnie dla każdego zlecenia.

Państwa wątpliwości dotyczą m.in. prawa do zastosowania na fakturze dokumentującej refakturowane usługi, stawki podatku VAT w tej samej wysokości jaka została zastosowana na fakturze dokumentującej wykonanie usługi będącej przedmiotem refaktury – w przypadku doliczenia marży z tytułu pośrednictwa oraz prawa do zastosowania na fakturze dokumentującej refakturowane usługi właściwej stawki podatku VAT w przypadku zastosowania niewłaściwej stawki podatku VAT przez Podmiot zbierający/Przetwarzający na fakturze dokumentującej wykonanie usługi.

Należy wskazać, że wymieniony powyżej art. 8 ust. 2a ustawy jest źródłem praw i obowiązków podatników w odniesieniu do świadczeń określanych mianem „odsprzedaży” lub „refakturowania” usług. W związku z tym należy stwierdzić, że nabycie usług oraz ich późniejsza odsprzedaż powinny być zawsze traktowane jako dwie odrębne transakcje usługowe.

Oznacza to, że podmiot świadczący (sprzedający) daną usługę nabytą we własnym imieniu, lecz na rzecz osoby trzeciej, traktowany jest najpierw jako usługobiorca, a następnie jako usługodawca tej samej usługi. Przeniesienie ciężaru kosztów na inną osobę nie może być zatem w żaden inny sposób potraktowane niż jako świadczenie usługi w tym samym zakresie. Zatem konsekwencją uznania podatnika biorącego udział w odsprzedaży usługi za świadczącego jest wystawienie przez niego faktury dokumentującej wyświadczenie tej usługi.

Przepis ten reguluje zatem takie sytuacje, kiedy podatnik działając we własnym imieniu, zawiera umowę, na podstawie której zobowiązuje się do zrealizowania pewnego świadczenia, jednak faktycznie świadczenie to realizowane jest przez podmiot trzeci. W takim przypadku, gdy podmiot nabywa usługę, a następnie odsprzedaje ją kontrahentowi w tzw. „stanie nieprzetworzonym”, uznawany jest za podatnika, który usługę taką świadczy. Świadczenie takich usług powinno zostać opodatkowane podatkiem od towarów i usług wg stawki właściwej dla danego rodzaju usług.

Jak wynika z opisu sprawy, działając we własnym imieniu, ale na zlecenie Pośrednika (osoby trzeciej) świadczą Państwo usługi polegające na organizowaniu gospodarowania odpadami wytworzonymi przez Klientów korzystających z usług Pośrednika. Nabywają Państwo usługi w zakresie gospodarowania odpadami od Podmiotu Zbierającego/Przetwarzającego, posiadającego zezwolenia na zbieranie odpadów i/lub zezwolenie na przetwarzanie odpadów. Następnie działając we własnym imieniu dokonują Państwo odsprzedaży tych usług na rzecz Pośrednika, a Pośrednik dalszej odsprzedaży na rzecz Klienta. Nabywane przez Państwa usługi od Podmiotu Zbierającego/Przetwarzającego, będące następnie przedmiotem dalszej odsprzedaży na rzecz Pośrednika, sprzedawane są w stanie nieprzetworzonym – bez jakichkolwiek modyfikacji z Państwa strony. Z tytułu wykonania usługi Podmiot Zbierający/Przetwarzający wystawia Państwu fakturę. Następnie Państwo wystawiają fakturę dla Pośrednika powiększając wynagrodzenie o marżę.

W niniejszej sprawie zatem, Państwo – jako pośrednik – nabywają usługi w zakresie zagospodarowania i przetwarzania odpadów od Podmiotu Zbierającego/Przetwarzającego we własnym imieniu, ale na rzecz osoby trzeciej (Pośrednika). Stosownie do art. 8 ust. 2a ustawy, odsprzedając usługi w stanie nieprzetworzonym, będą Państwo traktowani najpierw jako usługobiorca, a następnie jako usługodawca tej samej usługi w zakresie gospodarki odpadami.

Doliczenie marży do wynagrodzenia za refakturowane usługi nie zmienia ich charakteru, ponieważ strony mają prawo podejmowania decyzji odnośnie ustalenia ceny za wykonanie danej usługi. W przypadku zatem doliczenia marży do wynagrodzenia za świadczoną usługę, podstawą opodatkowania na podstawie art. 29a ust. 1 ustawy jest cała kwota zapłaty należna od usługobiorcy.

Konsekwencją uznania Państwa za świadczącego usługi, jest udokumentowanie transakcji fakturą w myśl art. 106b ust. 1 w zw. z art. 106e ust. 1 pkt 12 ustawy z zastosowaniem stawki podatku VAT właściwej dla tej usługi.

Oznacza to, że w przypadku odsprzedaży usług, o której mowa w art. 8 ust. 2a ustawy, są Państwo obowiązani zastosować stawkę podatku VAT właściwą dla świadczonej usługi, niezależnie od stawki podatku zamieszczonej na fakturze wystawionej przez Podmiot Zbierający/Przetwarzający, będącej przedmiotem refakturowania. Przy czym ustalenie właściwej stawki podatku dla świadczonej usługi ciąży na Państwu jako podatniku VAT.

Na podstawie art. 5a ustawy:

Towary i usługi będące przedmiotem czynności, o których mowa w art. 5, wymienione w klasyfikacji w układzie odpowiadającym Nomenklaturze scalonej (CN) zgodnej z rozporządzeniem Rady (EWG) nr 2658/87 z dnia 23 lipca 1987 r. w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej Taryfy Celnej (Dz. Urz. WE L 256 z 07.09.1987, str. 1, z późn. zm. - Dz. Urz. UE Polskie wydanie specjalne, rozdz. 2, t. 2, str. 382, z późn. zm.) lub w klasyfikacjach wydanych na podstawie przepisów o statystyce publicznej, są klasyfikowane według Nomenklatury scalonej (CN) lub klasyfikacji wydanych na podstawie przepisów o statystyce publicznej, jeżeli dla tych towarów lub usług przepisy ustawy lub przepisy wykonawcze wydane na jej podstawie powołują działy, pozycje, podpozycje lub kody Nomenklatury scalonej (CN) lub symbole klasyfikacji statystycznych.

Zauważyć należy, że przepisy ustawy o podatku od towarów i usług oraz wydane na jej podstawie rozporządzenia w wielu wypadkach odwołują się do grupowań PKWiU przy ustalaniu preferencyjnych stawek podatkowych. Prawidłowa pod względem klasyfikacji statystycznych identyfikacja towarów i usług stanowi warunek niezbędny do określenia wysokości opodatkowania podatkiem VAT w stosunku do towarów i usług, dla których przepisy powołują stosowną klasyfikację statystyczną.

Jak Państwo wskazali, usługi gospodarowania odpadami nabywane od Podmiotu Zbierającego/Przetwarzającego są klasyfikowane do grupowań PKWiU objętych obniżoną stawką podatku VAT na podstawie poz. 27-35 załącznika nr 3 do ustawy o podatku od towarów i usług.

Wobec tego, stosownie do art. 5a ustawy, w przypadku świadczenia usług klasyfikowanych do grupowań PKWiU objętych obniżoną stawką podatku są Państwo obowiązani w pierwszej kolejności dokonać prawidłowej identyfikacji usług pod względem klasyfikacji statystycznych. W przypadku wątpliwości w zakresie określenia właściwego grupowania PKWiU oraz wysokości stawki podatku VAT dla świadczonych usług mogą Państwo złożyć wniosek o wydanie Wiążącej Informacji Stawkowej.

Tym samym Państwa, stanowisko w zakresie pytań oznaczonych we wniosku nr 1 i nr 2 jest prawidłowe.

Przechodząc z kolei do kwestii prawa do odliczenia podatku naliczonego wykazanego na fakturze przez Podmiot Zbierający/Przetwarzający – z zawyżoną stawką podatku VAT należy wskazać, że podstawowe zasady dotyczące odliczania podatku naliczonego zostały sformułowane w art. 86 ust. 1 ustawy, zgodnie z którym:

W zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.

Stosownie do art. 86 ust. 2 pkt 1 ustawy:

Kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku wynikających z faktur otrzymanych przez podatnika z tytułu:

a)  nabycia towarów i usług,

b)  dokonania całości lub części zapłaty przed nabyciem towaru lub wykonaniem usługi.

Z powołanego przepisu art. 86 ust. 1 ustawy wynika, że prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione określone warunki, tzn. odliczenia tego dokonuje podatnik podatku od towarów i usług oraz gdy towary i usługi, z których nabyciem podatek został naliczony, są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych.

Przedstawiona wyżej zasada wyklucza zatem możliwość dokonania obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego związanego z towarami i usługami, które nie są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, czyli w przypadku ich wykorzystania do czynności zwolnionych od podatku VAT oraz niepodlegających temu podatkowi.

Ustawodawca zapewnił podatnikowi prawo do odliczenia podatku naliczonego w całości lub w części, pod warunkiem spełnienia przez niego zarówno przesłanek pozytywnych, wynikających z art. 86 ust. 1 ustawy oraz niezaistnienia przesłanek negatywnych, określonych w art. 88 ustawy. Przepis ten określa listę wyjątków, które pozbawiają podatnika prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.

Zgodnie z art. 88 ust. 3a pkt 2 ustawy:

Nie stanowią podstawy do obniżenia podatku należnego oraz zwrotu różnicy podatku lub zwrotu podatku naliczonego faktury i dokumenty celne w przypadku gdy:

1) sprzedaż została udokumentowana fakturami lub fakturami korygującymi:

a) wystawionymi przez podmiot nieistniejący;

b) (uchylona)

2) transakcja udokumentowana fakturą nie podlega opodatkowaniu albo jest zwolniona od podatku;

3) (uchylony)

4) wystawione faktury, faktury korygujące lub dokumenty celne:

a) stwierdzają czynności, które nie zostały dokonane - w części dotyczącej tych czynności,

b) podają kwoty niezgodne z rzeczywistością - w części dotyczącej tych pozycji, dla których podane zostały kwoty niezgodne z rzeczywistością,

c) potwierdzają czynności, do których mają zastosowanie przepisy art. 58 i 83 Kodeksu cywilnego - w części dotyczącej tych czynności;

5) faktury, faktury korygujące wystawione przez nabywcę zgodnie z odrębnymi przepisami nie zostały zaakceptowane przez sprzedającego;

6) (uchylony)

7) wystawiono faktury, w których została wykazana kwota podatku w stosunku do czynności opodatkowanych, dla których nie wykazuje się kwoty podatku na fakturze - w części dotyczącej tych czynności.

W świetle art. 88 ust. 4 ustawy:

Obniżenia kwoty lub zwrotu różnicy podatku należnego nie stosuje się również do podatników, którzy nie są zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni, zgodnie z art. 96, z wyłączeniem przypadków, o których mowa w art. 86 ust. 2 pkt 7.

Należy podkreślić, że jedną z fundamentalnych zasad konstrukcji podatku od towarów i usług jest prawo podatnika do odliczenia podatku zapłaconego w cenie przy nabyciu towarów i usług związanych z działalnością gospodarczą, z czynnościami opodatkowanymi.

Podstawowa zasada wspólnego systemu VAT, jaką jest zasada neutralności podatku, jest rozumiana jako stosowanie podatku od towarów i usług na wszystkich etapach obrotu gospodarczego z równoczesnym prawem do potrącenia podatku zawartego w poprzedniej fazie obrotu. Wszelkie ograniczenia prawa do odliczenia podatku naliczonego wpływają na neutralność tego podatku i mogą wynikać jedynie z wyraźnej regulacji ustawowej.

Analiza powołanego art. 88 ustawy prowadzi do wniosku, że w dyspozycji tego przepisu, jako przesłanki wyłączającej prawo nabywcy (podatnika) do odliczenia podatku naliczonego, nie ujęto przypadku, gdy podatek naliczony wynika z faktur dokumentujących nabycie towarów i usług, które są opodatkowane inną niż przyjęta przez sprzedawcę stawką podatku od towarów i usług.

Na zakres prawa do odliczenia w sposób bezpośredni wpływa również pojmowanie statusu danego podmiotu jako podatnika podatku od towarów i usług wykonującego czynności opodatkowane. Tylko podatnik w rozumieniu art. 15 ustawy, ma prawo do odliczenia podatku naliczonego. Co do zasady status podatnika związany jest z prowadzeniem przez dany podmiot działalności gospodarczej w rozumieniu ustawy.

W opisie sprawy wskazali Państwo, że są zarejestrowanym podatnikiem VAT czynnym. Usługi wykonywane przez Państwa w ramach pośrednictwa obrocie odpadami są wykorzystywane wyłącznie do czynności opodatkowanych podatkiem VAT.

Jak rozstrzygnięto powyżej, refakturując usługi w zakresie gospodarowania odpadami działają Państwo we własnym imieniu, ale na rzecz osoby trzeciej (Pośrednika). Stosownie do art. 8 ust. 2a ustawy przyjmuje się, że biorą Państwo udział w świadczeniu usług wykonanych przez Podmiot Zbierający/Przetwarzający, tj. nabywają i jednocześnie wykonują te usługi na rzecz Pośrednika.

Należy również mieć na uwadze, że opisane we wniosku usługi w zakresie gospodarowania odpadami nie zostały wymienione w ustawie i rozporządzeniach wykonawczych do ustawy jako zwolnione od podatku od towarów i usług.

Z uwagi na powołane przepisy należy stwierdzić, że w sytuacji zastosowania przez Podmiot Zbierający/Przetwarzający stawki wyższej niż prawidłowa dla świadczonej usługi, przysługuje Państwu prawo do odliczenia kwoty podatku naliczonego, wynikającego z faktury dokumentującej nabycie usług związanych z czynnościami opodatkowanymi podatkiem od towarów i usług. Zastosowanie błędnej, zawyżonej stawki podatku przez wystawcę faktury nie pozbawia Państwa prawa do odliczenia podatku naliczonego, gdyż nie stanowi to negatywnej przesłanki, uniemożliwiającej odliczenie tego podatku, wymienionej w art. 88 ustawy. Dla istnienia prawa do odliczenia podatku naliczonego wynikającego z faktury, obok fundamentalnych przesłanek takich jak status odliczającego jako czynnego, zarejestrowanego podatnika VAT, związek zakupionych towarów i usług z czynnościami opodatkowanymi (u odliczającego) i faktycznie zrealizowana transakcja, to istotne znaczenie ma to, by nabyta usługa lub towar podlegały opodatkowaniu i nie korzystały przy tym ze zwolnienia od tego podatku. Kwestia wysokości zastosowanej stawki – z punktu widzenia podmiotu dokonującego odliczenia – ma drugorzędne znaczenie.

Wskazać przy tym należy, że celem faktury jest przede wszystkim udokumentowanie rzeczywistego przebiegu zdarzeń gospodarczych, zarówno pod względem przedmiotu transakcji, jak i podmiotów biorących w niej udział. Z powyższego wynika, że o prawidłowości faktur wystawianych i otrzymywanych przez podatników powinny decydować przede wszystkim ustalenia, czy dokumenty te potwierdzają rzeczywiste transakcje handlowe między określonymi podmiotami.

Z uwagi na przedstawiony opis sprawy oraz powołane przepisy prawa stwierdzić należy, że w omawianej sprawie warunki uprawniające do odliczenia podatku VAT naliczonego są spełnione, ponieważ – jak Państwo wskazali – są Państwo zarejestrowani jako czynny podatnik dla potrzeb podatku VAT, a nabywane usługi są wykorzystywane do czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem VAT. W związku z powyższym, w przypadku zastosowania zawyżonej stawki podatku przez wystawcę faktury, przysługuje Państwu prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego wykazanego na fakturze, pod warunkiem, że nie wystąpią pozostałe przesłanki wskazane w przepisie art. 88 ustawy.

Ponadto zgodnie z art. 106j ust. 1 pkt 5 ustawy:

W przypadku gdy po wystawieniu faktury stwierdzono pomyłkę w jakiejkolwiek pozycji faktury – podatnik wystawia fakturę korygującą.

Zatem, w przypadku, gdy otrzymają Państwo od Podmiotu Zbierającego/Przetwarzającego fakturę korygującą, będą Państwo zobowiązani do korekty podatku naliczonego wykazanego w ww. fakturze.

Zatem, Państwa stanowisko w zakresie pytania nr 3 jest prawidłowe.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Państwo przedstawili i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia.

Wydana interpretacja dotyczy tylko sprawy będącej przedmiotem wniosku (zapytania) Zainteresowanego. Inne kwestie przedstawione w opisie sprawy oraz własnym stanowisku, które nie zostały objęte pytaniem nie mogą być – zgodnie z art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej – rozpatrzone. W szczególności, niniejsza interpretacja nie rozstrzyga w zakresie określenia właściwego grupowania PKWiU oraz wysokości stawki podatku VAT dla świadczonych usług, ponieważ zgodnie z art. 14b ust. 1a Ordynacji podatkowej, w zakresie objętym wiążącymi informacjami stawkowymi, o których mowa w przepisach ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług nie wydaje się interpretacji indywidualnych.

Należy zauważyć, że zgodnie z art. 14b § 3 ustawy Ordynacja podatkowa:

Składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego oraz do przedstawienia własnego stanowiska w sprawie oceny prawnej tego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego.

Jestem ściśle związany przedstawionym we wniosku stanem faktycznym. Ponoszą Państwo ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym jego przedstawieniem. Zatem, wydając przedmiotową interpretację oparłem się na wynikającym z treści wniosku opisie stanu faktycznego. W przypadku, gdy w toku postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, bądź celno-skarbowej zostanie określony odmienny stan sprawy, interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków prawnych. Ponadto, w sytuacji zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego w opisie sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

·     Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 622 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego i zastosują się Państwo do interpretacji.

·     Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:

1) z zastosowaniem art. 119a;

2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;

3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

·     Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w (…). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

·        w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

·        w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.