0114-KDIP4-2.4012.650.2026.1.AA

Interpretacja indywidualna
– stanowisko prawidłowe

Szanowna Pani,

stwierdzam, że Pani stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego zdarzenia przyszłego w podatku od towarów i usług jest prawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

31 lipca 2026 r. wpłynął Pani wniosek z 27 lipca 2026 r. o wydanie interpretacji indywidualnej. Treść wniosku jest następująca:

Opis zdarzenia przyszłego

Wnioskodawczyni prowadzi jednoosobową działalność gospodarczą. Przedmiotem prowadzonej działalności jest świadczenie usług kulturalnych polegających na wykonywaniu koncertów muzycznych.

Wnioskodawczyni osobiście uczestniczy w każdym koncercie. Podczas koncertów śpiewa, wykonuje partie instrumentalne na instrumentach perkusyjnych, uczestniczy w scenicznej prezentacji wykonywanych utworów oraz - w zależności od przebiegu koncertu - prowadzi jego fragmenty i zwraca się do publiczności.

Wnioskodawczyni jest artystą wykonawcą w rozumieniu ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach pokrewnych.

Umowy dotyczące wykonania koncertów zawierane są przez Wnioskodawczynię we własnym imieniu, w ramach prowadzonej działalności gospodarczej. Wnioskodawczyni wystawia faktury dokumentujące świadczone usługi.

Mąż Wnioskodawczyni współpracuje z nią na podstawie umowy zlecenia i otrzymuje z tego tytułu wynagrodzenie. Mąż Wnioskodawczyni jest wyłącznym twórcą wszystkich utworów wykonywanych podczas koncertów oraz artystą wykonawcą w rozumieniu ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych. Podczas każdego koncertu mąż Wnioskodawczyni osobiście wykonuje stworzone przez siebie utwory, śpiewa, gra na instrumentach oraz prowadzi koncert jako konferansjer.

Każdy koncert wykonywany jest wspólnie przez Wnioskodawczynię oraz jej męża.

Podczas koncertów wykonywane są wyłącznie utwory autorstwa męża Wnioskodawczyni.

Za wykonanie koncertu organizator wypłaca wynagrodzenie Wnioskodawczyni jako stronie umowy. Z otrzymanego wynagrodzenia Wnioskodawczyni wypłaca mężowi wynagrodzenie wynikające z zawartej umowy zlecenia.

Wnioskodawczyni oraz jej mąż pozostają w związku małżeńskim i obowiązuje ich ustawowa wspólność majątkowa.

Wnioskodawczyni zamierza w przyszłości świadczyć opisane usługi w niezmienionym modelu organizacyjnym.

Pytanie

Czy usługi opisane w przedstawionym zdarzeniu przyszłym korzystają ze zwolnienia od podatku od towarów i usług na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 33 lit. b ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług?

Pani stanowisko w sprawie

Zdaniem Wnioskodawczyni usługi opisane w przedstawionym zdarzeniu przyszłym korzystają ze zwolnienia od podatku od towarów i usług na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 33 lit. b ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług.

Zgodnie z art. 43 ust. 1 pkt 33 lit. b ustawy o podatku od towarów i usług, zwolnione od podatku są usługi kulturalne świadczone przez indywidualnych twórców i artystów wykonawców, w rozumieniu przepisów ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych, wynagradzanych w formie honorariów.

W ocenie Wnioskodawczyni w przedstawionym zdarzeniu przyszłym spełnione są przesłanki zastosowania tego zwolnienia.

Jak wskazano w opisie zdarzenia przyszłego, Wnioskodawczyni świadczy usługi o charakterze kulturalnym polegające na osobistym wykonywaniu koncertów muzycznych oraz jest artystą wykonawcą w rozumieniu ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych.

Koncerty wykonywane są wspólnie z mężem Wnioskodawczyni, który jest wyłącznym twórcą wykonywanych utworów oraz jednocześnie bierze udział w ich wykonaniu jako artysta wykonawca.

Umowy z organizatorami koncertów zawiera Wnioskodawczyni w ramach prowadzonej działalności gospodarczej, a otrzymywane od organizatorów wynagrodzenie stanowi honorarium za wykonanie koncertu.

Zdaniem Wnioskodawczyni fakt, że wykonywane utwory są autorstwa jej męża, który współpracuje z nią na podstawie umowy zlecenia oraz uczestniczy w wykonaniu koncertów jako artysta wykonawca, nie wyłącza możliwości zastosowania zwolnienia określonego w art. 43 ust. 1 pkt 33 lit. b ustawy o podatku od towarów i usług.

Również okoliczność, że umowy z organizatorami koncertów zawiera Wnioskodawczyni oraz że to ona wystawia faktury dokumentujące świadczone usługi, nie zmienia charakteru świadczonych przez nią usług jako usług kulturalnych wykonywanych osobiście przez artystę wykonawcę.

W konsekwencji, zdaniem Wnioskodawczyni, opisane we wniosku usługi korzystają ze zwolnienia od podatku od towarów i usług na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 33 lit. b ustawy o podatku od towarów i usług.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku jest prawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 1263), zwanej dalej „ustawą”:

Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zwanym dalej „podatkiem”, podlega odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

W myśl art. 7 ust. 1 ustawy:

Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (...).

Jak stanowi art. 8 ust. 1 ustawy:

Przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7 (...).

Ustawodawca zarówno w treści ustawy, jak i w przepisach wykonawczych do niej, przewiduje dla niektórych czynności obniżone stawki lub zwolnienie od podatku. Jako odstępstwo od zasady powszechności i równości opodatkowania, zastosowanie obniżonej stawki podatku lub zwolnienia od podatku możliwe jest jedynie w przypadku wykonywania czynności ściśle określonych w ww. ustawie oraz w przepisach wykonawczych wydanych na podstawie jej upoważnienia.

Stosownie do treści art. 43 ust. 1 pkt 33 ustawy:

Zwalnia się od podatku usługi kulturalne świadczone przez:

a)    podmioty prawa publicznego lub inne podmioty uznane na podstawie odrębnych przepisów za instytucje o charakterze kulturalnym lub wpisane do rejestru instytucji kultury, prowadzonego przez organizatora będącego podmiotem tworzącym instytucje kultury w rozumieniu przepisów o organizowaniu i prowadzeniu działalności kulturalnej, oraz dostawę towarów ściśle z tymi usługami związaną,

b)    indywidualnych twórców i artystów wykonawców, w rozumieniu przepisów o prawie autorskim i prawach pokrewnych, wynagradzane w formie honorariów, w tym za przekazanie lub udzielenie licencji do praw autorskich lub praw do artystycznego wykonania utworów.

Z kolei na podstawie art. 43 ust. 19 ustawy:

Zwolnienie, o którym mowa w ust. 1 pkt 33, nie ma zastosowania do:

1)    usług związanych z filmami i nagraniami na wszelkich nośnikach;

2)    wstępu:

a)    na spektakle, koncerty, przedstawienia i imprezy w zakresie twórczości i wykonawstwa artystycznego i literackiego,

b)    do wesołych miasteczek, parków rozrywki, cyrków, dyskotek, sal balowych,

c)    do parków rekreacyjnych, na plaże i do innych miejsc o charakterze kulturalnym;

3)    wstępu oraz wypożyczania wydawnictw w zakresie usług świadczonych przez biblioteki, archiwa, muzea i innych usług związanych z kulturą;

4)    usług związanych z produkcją filmów i nagrań na wszelkich nośnikach;

5)    działalności agencji informacyjnych;

6)    usług wydawniczych;

7)    usług radia i telewizji, z zastrzeżeniem ust. 1 pkt 34;

8)    usług ochrony praw.

Warunkiem zastosowania zwolnienia wynikającego z art. 43 ust. 1 pkt 33 ustawy jest zatem spełnienie przesłanki o charakterze przedmiotowym, dotyczącej rodzaju świadczonych usług (kulturalnych), ale także przesłanki podmiotowej odnoszącej się do usługodawcy.

W skład grupy podmiotów uprawnionych do zwolnienia weszli indywidualni twórcy i artyści wykonawcy, w rozumieniu przepisów o prawie autorskim i prawach pokrewnych, wynagradzani w formie honorariów, w tym za przekazanie lub udzielenie licencji do praw autorskich lub praw do artystycznego wykonania utworów.

Ustawa o podatku od towarów i usług oraz przepisy wykonawcze nie definiują pojęć „kultura” i „usługa kulturalna”. Zatem przy dokonywaniu interpretacji przepisu art. 43 ust. 1 pkt 33 lit. b ustawy, posłużyć się należy wykładnią literalną, odwołując się do językowego znaczenia tych pojęć.

Zgodnie z jej regułami, odnosząc się do znaczenia terminu „usługi kulturalne” w języku potocznym, możemy stwierdzić, że pod pojęciem tym kryją się usługi odnoszące się do kultury, w zakresie kultury, itp. Natomiast kultura to „całokształt materialnego i duchowego dorobku ludzkości, a także ogół wartości zasad i norm współżycia przyjętych przez dane zbiorowości; wszystko to, co powstaje dzięki pracy człowieka, co jest wytworem jego myśli i działalności. Kultura dzieli się na: materialną, której zakres pokrywa się z pojęciem cywilizacja, i duchową – ogół wytworów i osiągnięć z dziedziny sztuki, nauki, moralności funkcjonujących w postaci dzieł artystycznych, wierzeń, obyczajów, a także uznanych wartości, takich jak: prawda, sprawiedliwość, wolność, równość itp. (Roman Smolski, Marek Smolski, Elżbieta Helena Stadtműller „Słownik Encyklopedyczny Edukacja Obywatelska” Wydawnictwo Europa, Warszawa 1999). Encyklopedia Popularna w haśle „kultura” podaje, że jest to „całokształt materialnego i duchowego dorobku ludzkości gromadzony, utrwalany i wzbogacany w ciągu jej dziejów, przekazywany z pokolenia na pokolenie; w skład tak pojętej kultury wchodzą nie tylko wytwory materialne i instytucje społeczne, ale także zasady współżycia społecznego, sposoby postępowania, wzory, kryteria ocen estetycznych i moralnych przyjęte w danej zbiorowości i wyznaczające obowiązujące zachowania” (Encyklopedia Popularna PWN, Wydanie XV, Państwowe Wydawnictwo Naukowe, Warszawa 1982).

Przez potoczne rozumienie pojęcia „kultura” możemy zatem uznać całokształt wytworów materialnych i umysłowych społeczności.

W sytuacji, gdy wykładnia językowa nie przynosi oczekiwanych rezultatów, wskazanym jest sięgnięcie do wykładni systemowej oraz funkcjonalnej. W tym celu należy sięgnąć do ustaw wprost lub pośrednio odnoszących się do działalności prowadzonej w sferze kulturalnej, np. ustawy o organizowaniu i prowadzeniu działalności kulturalnej.

Zgodnie z art. 1 ust. 1 ustawy z dnia 25 października 1991 r. o organizowaniu i prowadzeniu działalności kulturalnej (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 457 ze zm.):

Działalność kulturalna w rozumieniu niniejszej ustawy polega na tworzeniu, upowszechnianiu i ochronie kultury.

Analizując możliwość zwolnienia świadczonych usług należy wskazać, że art. 1 ust. 1 ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach pokrewnych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 24 ze zm.), do której odwołuje się ustawodawca w treści art. 43 ust. 1 pkt 33 lit. b ustawy stanowi, że:

Przedmiotem prawa autorskiego jest każdy przejaw działalności twórczej o indywidualnym charakterze, ustalony w jakiejkolwiek postaci, niezależnie od wartości, przeznaczenia i sposobu wyrażenia (utwór).

W myśl art. 1 ust. 2 pkt 7-9ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych:

W szczególności przedmiotem prawa autorskiego są utwory muzyczne i słowno-muzyczne, sceniczne, sceniczno-muzyczne, choreograficzne i pantomimiczne, audiowizualne (w tym filmowe).

Według art. 8 ust. 1 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych:

Prawo autorskie przysługuje twórcy, o ile ustawa nie stanowi inaczej.

Na podstawie art. 8 ust. 2 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych:

Domniemywa się, że twórcą jest osoba, której nazwisko w tym charakterze uwidoczniono na egzemplarzach utworu lub której autorstwo podano do publicznej wiadomości w jakikolwiek inny sposób w związku z rozpowszechnianiem utworu.

Ustawodawca posłużył się syntetyczną definicją utworu, określając w sposób generalny cechy konieczne wyróżniające utwór od innych rezultatów działalności człowieka.

Aby określone dzieło mogło być przedmiotem prawa autorskiego musi posiadać następujące cechy:

• mieć źródło w pracy człowieka (twórcy),
• stanowić przejaw działalności twórczej,
• posiadać indywidualny charakter.

Jak stanowi art. 85 ust. 1 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych:

Każde artystyczne wykonanie utworu lub dzieła sztuki ludowej pozostaje pod ochroną niezależnie od jego wartości, przeznaczenia i sposobu wyrażenia.

Na mocy art. 85 ust. 2 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych:

Artystycznymi wykonaniami, w rozumieniu ust. 1, są w szczególności: działania aktorów, recytatorów, dyrygentów, instrumentalistów, wokalistów, tancerzy i mimów oraz innych osób w sposób twórczy przyczyniających się do powstania wykonania.

Stosownie do art. 86 ust. 1 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych:

Artyście wykonawcy przysługuje, w granicach określonych przepisami ustawy, wyłączne prawo do:

1)    ochrony dóbr osobistych, w szczególności w zakresie:

a)    wskazywania go jako wykonawcy, z wyłączeniem przypadków, gdy pominięcie jest zwyczajowo przyjęte,

b)    decydowania o sposobie oznaczenia wykonawcy, w tym zachowania anonimowości albo posłużenia się pseudonimem,

c)    sprzeciwiania się jakimkolwiek wypaczeniom, przeinaczeniom i innym zmianom wykonania, które mogłyby naruszać jego dobre imię;

2)    korzystania z artystycznego wykonania i rozporządzania prawami do niego na następujących polach eksploatacji:

a)    w zakresie utrwalania i zwielokrotniania - wytwarzania określoną techniką egzemplarzy artystycznego wykonania, w tym zapisu magnetycznego oraz techniką cyfrową,

b)    w zakresie obrotu egzemplarzami, na których artystyczne wykonanie utrwalono - wprowadzania do obrotu, użyczania lub najmu egzemplarzy,

c)    w zakresie rozpowszechniania artystycznego wykonania w sposób inny niż określony w lit. b - nadawania, reemitowania oraz odtwarzania, chyba że są one dokonywane za pomocą wprowadzonego do obrotu egzemplarza, a także publicznego udostępniania utrwalenia artystycznego wykonania w taki sposób, aby każdy mógł mieć do niego dostęp w miejscu i w czasie przez siebie wybranym.

Z treści ww. przepisów można zatem wywieść, że twórcą w rozumieniu ustawy jest każda osoba prowadząca faktycznie działalność twórczą, czyli działalność, której efektem jest powstanie utworu w rozumieniu art. 1 ust. 1 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych. Użyte w tym przepisie określenie „przejaw działalności twórczej”, należy rozumieć jako uzewnętrzniony rezultat działalności człowieka o charakterze kreacyjnym.

W myśl art. 86 ust. 2 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych:

Artyście wykonawcy służy prawo do wynagrodzenia za korzystanie z artystycznego wykonania lub za rozporządzanie prawami do takiego wykonania określone w umowie albo przyznane w przepisach ustawy.

W opisie sprawy podała Pani informacje, z których wynika, że:

• przedmiotem prowadzonej przez Panią działalności gospodarczej jest świadczenie usług kulturalnych polegających na wykonywaniu koncertów muzycznych;
• osobiście uczestniczy Pani w każdym koncercie. Podczas koncertów śpiewa Pani, wykonuje partie instrumentalne na instrumentach perkusyjnych, uczestniczy w scenicznej prezentacji wykonywanych utworów oraz - w zależności od przebiegu koncertu - prowadzi jego fragmenty i zwraca się do publiczności;
• jest Pani artystą wykonawcą w rozumieniu ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych;
• każdy koncert wykonywany jest wspólnie przez Panią oraz Pani męża;
• Pani mąż współpracuje z Panią na podstawie umowy zlecenia i otrzymuje z tego tytułu wynagrodzenie;
• Pani mąż jest wyłącznym twórcą wszystkich utworów wykonywanych podczas koncertów oraz artystą wykonawcą w rozumieniu ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych. Podczas każdego koncertu Pani mąż osobiście wykonuje stworzone przez siebie utwory, śpiewa, gra na instrumentach oraz prowadzi koncert jako konferansjer;
• podczas koncertów wykonywane są wyłącznie utwory autorstwa Pani męża;
• umowy dotyczące wykonania koncertów zawierane są przez Panią we własnym imieniu, w ramach prowadzonej działalności gospodarczej;
• wystawia Pani faktury dokumentujące świadczone usługi;
• za wykonanie koncertu organizator wypłaca Pani wynagrodzenie jako stronie umowy. Z otrzymanego wynagrodzenia wypłaca Pani mężowi wynagrodzenie wynikające z zawartej umowy zlecenia;
• w przyszłości zamierza Pani świadczyć opisane usługi w niezmienionym modelu organizacyjnym.

Mając na uwadze przedstawiony opis sprawy oraz powołane przepisy prawa należy zauważyć, że w ramach świadczonych usług opisanych we wniosku podejmuje Pani szereg czynności, które prowadzą do realizacji jednego celu, tj. wystawienia przedstawień artystycznych w postaci koncertów muzycznych, które stanowią usługi kulturalne. Wykonywane przez Panią usługi przyczyniają się do upowszechniania dorobku kulturalnego.

Jak wynika z okoliczności przedstawionych we wniosku, w ramach prowadzonej przez siebie jednoosobowej działalności gospodarczej wykonuje Pani koncerty muzyczne wraz z mężem. Pani jest stroną zawieranych umów, wystawia Pani faktury z tytułu świadczenia usług, otrzymuje Pani wynagrodzenie od organizatora, a następnie wypłaca Pani mężowi wynagrodzenie wynikające z zawartej z nim umowy zlecenia. Zatem opisanych usług na rzecz organizatora nie świadczy Pani z mężem jako zespół muzyczny, ale Pani jako artysta wykonawca.

Zatem, jak wynika z przedstawionego opisu sprawy, działa Pani jako indywidualny twórca i artysta wykonawca w rozumieniu przepisów ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych, a dodatkowo w wyniku świadczonych usług tworzy Pani utwór w postaci koncertu muzycznego. Okoliczność, że podczas koncertów wykonywane są wyłącznie utwory autorstwa Pani męża nie ma wpływu na charakter świadczonych przez Panią usług. Ponadto, wynagrodzenie od organizatora za wykonanie koncertu stanowi Pani honorarium, a opisane przez Panią usługi nie mieszczą się w kategorii usług wymienionych w art. 43 ust. 19 ustawy.

Tym samym, skoro świadczone przez Panią usługi polegające na wykonywaniu koncertów muzycznych stanowią usługi kulturalne, do których nie znajdzie zastosowania art. 43 ust. 19 ustawy, a które świadczy Pani jako indywidualny twórca i artysta wykonawca w rozumieniu przepisów ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych, otrzymując wynagrodzenie w formie honorarium, to usługi te korzystają i będą korzystać ze zwolnienia od podatku VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 33 lit. b ustawy.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Pani przedstawiła i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.

Ponadto, interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem zdarzenia przyszłego podanym przez Panią w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

·     Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz.U. z 2026 r. poz. 622 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pani sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pani do interpretacji.

·     Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:

1)    z zastosowaniem art. 119a;

2)    w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;

3)    z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

·      Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w (…). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

·       w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

·       w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.