0114-KDIP4-2.4012.642.2026.1.SKJ

Interpretacja indywidualna
– stanowisko prawidłowe

Szanowna Pani,

stwierdzam, że Pani stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego zdarzenia przyszłego w podatku od towarów i usług jest prawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

29 lipca 2026 r. wpłynął Pani wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej, który dotyczy opodatkowania podatkiem VAT sprzedaży w postępowaniu egzekucyjnym niezabudowanej działki nr 1.

Komornik Sądowy przy SR w (…) A.A  prowadzi egzekucję z nieruchomości, dla której SR w (...) prowadzi księgę o numerze (…), nr działki 1 o pow. (…) ha oznaczona w księdze wieczystej jako grunty orne.

Treść wniosku jest następująca:

Opis zdarzenia przyszłego

W Ewidencji Gruntów nieruchomość opisana jest jako grunty orne RIVb. Teren działki został ogrodzony płotem panelowym z furtką i bramą metalową przesuwną. Od frontu dojazd do działki odbywa się drogą utwardzoną kostką betonową.

Na działce posadowione są dwa garaże blaszane nietrwale z gruntem związane oraz pozostałości po fundamentach budynku.

Przy granicy działki znajdują się dwie skrzynki: gazowa i elektryczna. Obszar działki jest niezagospodarowany, porośnięty roślinnością segetalną.

Nieruchomość stanowi własność spółki A. Sp. z o. o. z/s w (…) przy ul. (…), NIP: (…).

Dla terenu, na którym zlokalizowana jest nieruchomość obowiązuje Miejscowy Plan Zagospodarowania Przestrzennego (symbol T-17 zabudowa usług produkcyjnych, hurtowych i transportowych).

Z analizy treści księgi wieczystej przedmiotowej nieruchomości, wynika że dłużna spółka nabyła nieruchomość w drodze przetargu od (…) (akt notarialny z (…) 2015 r. sporządzony przez notariusza (…) - brak informacji na temat podatku VAT).

21 listopada 2016 r. została wydana decyzja nr (…) przez Starostę …) zatwierdzająca projekt budowlany i udzielająca pozwolenia na budowę (budynek biurowy z częścią magazynową na działce nr 1). Obiekt budowlany nie powstał. W operacie szacunkowym sporządzonym przez biegłą sądową nieruchomość została określona jako niezabudowana. Organ egzekucyjny nie posiada informacji na temat nieruchomości, tj. czy dłużnik wpisał tę nieruchomość do środków trwałych, czy miało miejsce odliczenie podatku VAT, czy spółka korzysta ze zwolnień podatkowych. Dłużnik nie udzielił komornikowi żadnych wyjaśnień w trybie art. 761 kpc, zaprzestał również odbierania korespondencji pod adresem rejestrowym. Ponadto nie figuruje w rejestrze VAT od 7 listopada 2024 r.

Naczelnik US w (…) w odpowiedzi na żądanie udzielenia wyjaśnień w piśmie z (…) 2026 r. oświadczył, że nie posiada informacji czy nabycie przez A. Sp. z o.o. NIP: (…) w drodze przetargu nieruchomości położonej w (…) przy ul. (…) na podstawie aktu notarialnego z (…) 2015 roku, sporządzonego przez Notariusza (…) Rep. (…) nr (…) zostało udokumentowane fakturą z wykazaną kwotą podatku VAT oraz czy został z tego tytułu rozliczony podatek VAT.

Jednocześnie uprzejmie informuje Pani, że w okresie, w którym została dokonana ww. transakcja, podatnik był zarejestrowanym czynnym podatnikiem podatku VAT oraz złożył do tut. Urzędu Skarbowego deklarację VAT-7 za okres lipiec 2015 roku, w której wykazał nabycie towarów i usług zaliczanych do środków trwałych w wysokości odpowiadającej wartości przedmiotowej transakcji, co uprawdopodabnia że zakup nieruchomości był opodatkowany podatkiem VAT.

Z kolei (…) 2026 r. do kancelarii komornika wpłynęło oświadczenie podpisane przez byłą księgową spółki, Panią B.B., w którym to wskazała, że w 2015 r. spółka A. dokonała zakupu gruntu na podstawie faktury VAT. Podatek VAT został odliczony od zakupu, wartość netto przyjęto do ewidencji środków trwałych. Z treści aktu notarialnego wynika, że nieruchomość nabyto za kwotę (…) zł (w tym VAT 23% (…) zł)

Pytanie

Czy po sprzedaży w drodze licytacji opisanej wyżej nieruchomości komornik będzie zobowiązany do wykonania obowiązku płatnika podatku od towarów i usług wskazanego w art. 18 ustawy z 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług, tj. odprowadzić podatek VAT, a jeśli tak to w jakiej stawce i czy nieruchomość należy uznać za grunt zabudowany?

Pani stanowisko w sprawie

W ocenie komornika po sprzedaży w drodze licytacji publicznej wskazanej wyżej nieruchomości (…) należy odprowadzić do Urzędu Skarbowego w (…) podatek VAT
w wysokości 23% ceny sprzedaży.

Za powyższym stanowiskiem przemawiają następujące argumenty:

1)    domniemanie spowodowane brakiem oświadczenia ze strony dłużnej spółki dot. podatku VAT,

2)    nieruchomość objęta Planem Zagospodarowania Przestrzennego,

3)    organ egzekucyjny nie ma wiedzy na temat ewentualnego zwolnienia dłużnej spółki z opodatkowania,

4)    została co do tej nieruchomości wydana decyzja zatwierdzająca obiekty budowlane, w tym magazynowe, a zatem czynności związane z prowadzeniem przez Spółkę działalności gospodarczej.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku jest prawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 18 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 1263) – zwanej dalej „ustawą”:

Z treści powyższego przepisu wynika, że komornik sądowy jest płatnikiem podatku od dostawy towaru dokonywanej w trybie egzekucji, w przypadku, gdy wykonuje czynności egzekucyjne. Przez czynność egzekucyjną należy rozumieć każde formalne, oparte na przepisach procesowych, działanie uprawnionego organu egzekucyjnego wywołujące skutek prawny dla prowadzonej egzekucji.

Definicja płatnika została zawarta w art. 8 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 622 ze zm.), zgodnie z którym:

Przepis art. 18 ustawy wprowadza szczególną na gruncie przepisów tej ustawy regulację, kiedy to należny podatek pobierany jest i odprowadzany do urzędu skarbowego przez płatnika, a nie przez podatnika. Płatnik pełni w tym przypadku rolę pośrednika pomiędzy podatnikiem a organem podatkowym, przekazując organowi środki pieniężne podatnika. Uzasadnione jest to charakterem odpłatnej dostawy następującej w ramach wykonywania czynności egzekucyjnych. Jeżeli bowiem dłużnik niesolidnie spłaca swoje zobowiązania i w celu wyegzekwowania należności wszczęto przeciwko niemu postępowanie egzekucyjne, to istnieją podstawy do uznania, że nie uiści również podatku należnego w związku z dostawą mającą miejsce w ramach egzekucji.

Z powołanych wyżej przepisów wynika, że komornik sądowy dokonuje transakcji w imieniu podatnika – dłużnika. Prowadzona przez niego sprzedaż towarów będących własnością dłużnika będzie opodatkowana podatkiem od towarów i usług, gdy do rozliczenia tego podatku byłby zobowiązany dłużnik; w przypadku, gdy powyższa czynność nie podlegałaby opodatkowaniu tym podatkiem lub byłaby od niego zwolniona, komornik sądowy nie będzie obowiązany do odprowadzenia podatku. Jeżeli na dłużniku spoczywa obowiązek podatkowy związany ze sprzedażą towarów, to komornik jest zobowiązany do wystawienia faktury w imieniu i na rzecz dłużnika.

Tym samym, komornik sądowy zobowiązany jest do przestrzegania przepisów ustawy o podatku od towarów i usług oraz do uwzględnienia w trakcie sprzedaży towarów okoliczności decydujących o jej opodatkowaniu podatkiem VAT.

Zgodnie z treścią art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy:

Według art. 2 pkt 22 ustawy:

W myśl art. 7 ust. 1 ustawy:

Stosownie do treści art. 2 pkt 6 ustawy:

W świetle powołanych powyżej przepisów nieruchomości, a więc grunty, budynki, budowle lub ich części spełniają definicję towaru wynikającą z art. 2 pkt 6 ustawy, a ich sprzedaż jest traktowana jako odpłatna dostawa towarów, o której mowa w art. 7 ust. 1 ustawy o VAT.

Zatem należy stwierdzić, że w sytuacji, gdy przedmiotem dostawy są towary w rozumieniu powołanego wyżej przepisu i gdy czynność ta prowadzi do przeniesienia prawa do rozporządzania tymi towarami jak właściciel, mamy do czynienia z dostawą w ujęciu art. 7 ust. 1 ustawy podlegającą opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.

Jednak nie każda czynność stanowiąca dostawę towarów w rozumieniu art. 7 ustawy podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, ponieważ, aby dana czynność podlegała opodatkowaniu tym podatkiem, musi być wykonana przez podmiot, który w związku z jej wykonaniem jest podatnikiem podatku od towarów i usług.

Pojęcia „podatnik” i „działalność gospodarcza”, na potrzeby podatku od towarów i usług, zostały określone w art. 15 ust. 1 i ust. 2 ustawy.

Według przepisu art. 15 ust. 1 ustawy:

Stosownie do art. 15 ust. 2 ustawy:

W kontekście powyższego, uwzględniając definicję działalności gospodarczej, należy stwierdzić, że dostawa towarów będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług tylko w sytuacji, gdy dokonana zostanie przez podmiot o statusie podatnika, który będzie działał w takim charakterze w odniesieniu do tej konkretnie czynności. Natomiast dla stwierdzenia, że dla danej transakcji podmiot jest podatnikiem podatku od towarów i usług, konieczne jest prowadzenie przez niego działalności gospodarczej w rozumieniu przepisów ustawy.

Określony w ustawie zakres opodatkowania podatkiem od towarów i usług wskazuje, że do tego, aby faktycznie zaistniało opodatkowanie danej czynności konieczne jest, aby czynność podlegającą opodatkowaniu wykonał podmiot, który dla tej właśnie czynności będzie działał jako podatnik.

Definicja działalności gospodarczej, zawarta w ustawie, ma charakter uniwersalny, pozwalający na objęcie pojęciem „podatnik” tych wszystkich podmiotów, które prowadzą określoną działalność, występując w profesjonalnym obrocie gospodarczym. Ponadto, działalność gospodarczą stanowi wykorzystywanie towarów w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

Należy zaznaczyć, że sprzedaż składników wykorzystywanych w działalności gospodarczej podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług .

Odnosząc regulacje zawarte w art. 15 ust. 1 i ust. 2 ustawy do art. 18 ustawy wskazać należy, że w przypadku, gdy dłużnik – właściciel nieruchomości – jest podatnikiem podatku VAT, wówczas komornik jest płatnikiem podatku VAT z tytułu dostawy tej nieruchomości.

Z opisu sprawy wynika, że prowadzi Pani postępowanie egzekucyjne przeciwko dłużnikowi – spółce A. Sp. z o.o. z siedzibą w (…). W toku postępowania egzekucyjnego prowadzona jest egzekucja z nieruchomości – działki nr 1, stanowiącej własność dłużnika. Nieruchomość została nabyta przez dłużnika w 2015 r. W operacie szacunkowym sporządzonym przez biegłą sądową nieruchomość została określona jako niezabudowana.

Pani wątpliwości dotyczą ustalenia, czy po sprzedaży w drodze licytacji opisanej wyżej nieruchomości komornik będzie zobowiązany do wykonania obowiązku płatnika podatku od towarów i usług, tj. odprowadzić podatek VAT oraz czy nieruchomość należy uznać za grunt zabudowany.

Z powołanych powyżej przepisów wynika, że opodatkowanie danej czynności podatkiem od towarów i usług uwarunkowane jest łącznym spełnieniem dwóch przesłanek. Po pierwsze konkretna czynność musi być dokonana przez podmiot, który w związku z jej wykonaniem jest podatnikiem podatku od towarów i usług, po wtóre - winna być ujęta w katalogu czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem VAT.

Zatem w pierwszej kolejności należy rozważyć kwestię, czy w odniesieniu do sprzedaży opisanej nieruchomości dłużnik będzie działał jako podatnik podatku od towarów i usług, a tym samym sprzedaż ta wykonana zostanie w ramach działalności gospodarczej.

Mając na uwadze, że dłużnikiem jest spółka, należy stwierdzić, że w niniejszej sprawie dojdzie do sprzedaży majątku przedsiębiorstwa dłużnika.

Zatem przy dostawie opisanej nieruchomości spełnione zostaną przesłanki do uznania dłużnej spółki za podatnika podatku od towarów i usług, o którym mowa w art. 15 ust. 1 ustawy, prowadzącego działalność gospodarczą w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy, bowiem dokonana sprzedaż będzie dotyczyć składnika majątku przedsiębiorstwa dłużnika.

W konsekwencji, dla dostawy ww. nieruchomości – działki nr 1 w drodze licytacji komorniczej spełnione będą przesłanki do uznania tej czynności za podlegającą opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, na podstawie art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy, jako odpłatna dostawa towarów, o której mowa w art. 7 ust. 1 ustawy.

Przepisy ustawy o podatku od towarów i usług oraz rozporządzeń wykonawczych do tej ustawy, przewidują dla niektórych towarów i usług zwolnienie od podatku.

Zastosowanie zwolnienia od podatku, jako odstępstwo od zasady powszechności i równości opodatkowania, możliwe jest jedynie w przypadku wykonywania czynności ściśle określonych w ustawie oraz w przepisach wykonawczych wydanych na podstawie jej upoważnienia.

Zakres i zasady zwolnienia od podatku od towarów i usług dostawy towarów lub świadczenia usług zostały określone m.in. w art. 43 ustawy.

Jak wynika z okoliczności sprawy, prowadzi Pani egzekucję z nieruchomości – działki nr 1. Na działce posadowione są dwa garaże blaszane nietrwale z gruntem związane oraz pozostałości po fundamentach budynku. Teren działki został ogrodzony płotem panelowym z furtką i bramą. Przy granicy działki znajdują się dwie skrzynki: gazowa i elektryczna. Obszar działki jest niezagospodarowany, porośnięty roślinnością segetalną. W ewidencji gruntów nieruchomość opisana jest jako grunty orne.

W pierwszej kolejności rozstrzygnąć należy, czy działka nr 1 stanowi nieruchomość zabudowaną, czy też niezabudowana.

W kwestii sposobu opodatkowania nieruchomości niezabudowanych przywołać należy art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy, zgodnie z którym:

Oznacza to, że zwolnienie od podatku przysługuje względem takiej dostawy, której przedmiotem jest grunt niezabudowany i jednocześnie o przeznaczeniu innym niż budowlane. Zatem ze zwolnienia od podatku korzystać będą dostawy gruntów o charakterze rolnym, leśnym, itp.

Na podstawie art. 2 pkt 33 ustawy:

Opodatkowane są zatem dostawy, których przedmiotem są nieruchomości gruntowe niezabudowane, będące terenami budowlanymi w rozumieniu ww. art. 2 pkt 33 ustawy, pozostałe natomiast dostawy gruntów niezabudowanych, innych niż tereny budowlane – są zwolnione od podatku.

Zgodnie z art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 538 ze zm.):

Jak stanowi art. 4 ust. 1 ww. ustawy:

W myśl art. 4 ust. 2 ww. ustawy:

O przeznaczeniu nieruchomości stanowią zatem akty prawa miejscowego: miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego – jako źródło prawa miejscowego, a w przypadku jego braku, decyzja o warunkach zabudowy – jako akt indywidualny prawa administracyjnego.

W tym miejscu warto wyjaśnić, że stosownie do treści wyroku Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej z 28 marca 1996 r. w sprawie C-468/93 Gemeente Emmen – „teren budowlany” oznacza każdy nieuzbrojony lub uzbrojony teren uznany przez państwa członkowskie za teren z przeznaczeniem pod zabudowę. Zatem, także w świetle orzeczeń Trybunału Sprawiedliwości, za teren budowlany uznać można jedynie taki, który regulacjami prawa krajowego został przeznaczony pod zabudowę.

W związku z tym, ustawa o podatku od towarów i usług nakazuje oceniać przeznaczenie określonego gruntu niezabudowanego wyłącznie w oparciu o istniejący plan zagospodarowania przestrzennego oraz wydane decyzje o warunkach zabudowy nieruchomości.

W konsekwencji, generalnie opodatkowane podatkiem VAT są dostawy, których przedmiotem są nieruchomości gruntowe niezabudowane, przy czym opodatkowane są wyłącznie te, których przedmiotem są tereny budowlane, czyli tereny przeznaczone pod zabudowę zgodnie z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego, a w przypadku braku takiego planu – zgodnie z decyzją o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, o których mowa w przepisach o planowaniu
i zagospodarowaniu przestrzennym. Pozostałe natomiast dostawy gruntów niezabudowanych, dla których nie obowiązuje plan zagospodarowania przestrzennego oraz nie wydano decyzji o warunkach zabudowy – są zwolnione od podatku VAT.

Tym samym również w świetle orzeczeń Trybunału Sprawiedliwości, za teren budowlany uznać można jedynie taki, który regulacjami prawa krajowego został przeznaczony pod zabudowę.

Wprowadzony do ustawy art. 2 pkt 33 ustawy, w zgodny sposób odpowiada zatem treści
ww. orzeczenia, gdyż cechę przeznaczenia pod zabudowę ustalić należy na podstawie określonych wprost w ustawie dokumentów prawa miejscowego.

Rozpatrując pojęcie „grunty przeznaczone pod zabudowę” należy odwołać się do definicji zawartych w ustawie z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 524 ze zm.), zwanej dalej ustawą Prawo budowlane.

W myśl art. 3 pkt 1, pkt 2 i pkt 3 ustawy Prawo budowlane:

W tym miejscu wskazać należy, że jak zauważył Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej w wyroku z 12 lipca 2012 r. w sprawie C-326/11 J.J. Komen en Zonen Beheer Heerhugowaard BV:

Jak wynika z opisu sprawy, na działce nr 2012/12 znajdują się pozostałości po fundamentach budynku oraz dwóch garaży blaszanych nietrwale z gruntem związanych. Obiekt budowlany nie powstał, a w operacie szacunkowym sporządzonym przez biegłą sądową nieruchomość została określona jako niezabudowana.

Zatem należy stwierdzić, że dwa garaże blaszane nietrwale z gruntem związane oraz niedokończona inwestycja budowlana w postaci fundamentów, czyli rozpoczętej budowy budynku, nie wypełni definicji obiektu budowlanego.

Zatem w przypadku, gdy przedmiotem dostawy jest nieruchomość na której znajdują się dwa garaże blaszane nietrwale z gruntem związane oraz pozostałości po fundamentach, które w myśl przepisów prawa budowlanego nie wypełniają definicji budynku, budowli lub ich części, dla potrzeb klasyfikacji prawnopodatkowej taki teren należy traktować jako teren niezabudowany.

Ponadto analiza przedstawionych okoliczności sprawy oraz powołanych przepisów prawa podatkowego prowadzi do wniosku, że nie można uznać działki nr 2014/12 za teren niezabudowany inny niż teren budowlany, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy. Powyższe wynika przede wszystkim z faktu, że ww. nieruchomość objęta jest miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego i przeznaczona jest na zabudowę usług produkcyjnych, hurtowych i transportowych. Oznacza to, że działka nr 2014/12 stanowi teren budowlany, zdefiniowany w art. 2 pkt 33 ustawy.

Zatem, dostawa przedmiotowej nieruchomości (tj. działki nr 2014/12) w drodze licytacji publicznej nie będzie korzystała ze zwolnienia od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy, gdyż zwolnienie to stosuje się tylko do dostawy terenów niezabudowanych innych niż tereny budowlane.

Z uwagi na okoliczność, że nie zaistnieją przesłanki umożliwiające zastosowanie zwolnienia od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy, należy rozpatrzyć warunki do zastosowania zwolnienia od podatku dla dostawy nieruchomości wynikające z przepisu art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy.

Stosownie do art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy:

Dla zastosowania zwolnienia od podatku VAT, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy, dla dostawy towarów, spełnione muszą być łącznie dwa warunki wskazane w tym przepisie, tj.:

• towary muszą służyć wyłącznie działalności zwolnionej, w żadnym momencie ich posiadania nie można zmienić ich przeznaczenia oraz sposobu wykorzystywania,
• brak prawa do odliczenia podatku VAT naliczonego przy nabyciu (imporcie, wytworzeniu) tych towarów.

Niespełnienie choćby jednego z powyższych warunków daje podstawę do wyłączenia dostawy towarów ze zwolnienia od podatku VAT przewidzianego w ww. art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy.

Powyższe oznacza, że zwolnienie, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy nie może mieć zastosowania do zbycia towaru przez podatnika, jeżeli transakcja sprzedaży, w wyniku której nabył on wcześniej ten towar, nie była opodatkowana podatkiem od towarów i usług.

W analizowanej sprawie działka została nabyta przez dłużną spółkę w wyniku transakcji opodatkowanej podatkiem VAT oraz odliczyła podatek VAT naliczony.

Zatem dla dostawy działki nr 1 nie znajduje również zastosowania zwolnienie od podatku VAT o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy, z uwagi na fakt, iż nie został spełniony co najmniej jeden z warunków, o których mowa w tym przepisie.

W konsekwencji stwierdzić należy, że sprzedaż przez Panią niezabudowanej działki nr 1 w trybie licytacji publicznej będzie stanowiła czynność podlegającą opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zgodnie z art. 5 ust. 1 w związku z art. 7 ust. 1 ustawy, która nie będzie korzystać ze zwolnienia od podatku od towarów i usług na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 9 oraz pkt 2 ustawy.

Zatem, będzie Pani zobowiązana do zapłaty podatku VAT od sprzedaży działki nr 1.

Podsumowując, w przypadku planowanej sprzedaży egzekucyjnej nieruchomości gruntowej niezabudowanej, opisanej w zdarzeniu przyszłym, stanowiącej własność A. Sp. z o.o., dokonywanej w ramach licytacji publicznej przez Komornika Sądowego w ramach postępowania egzekucyjnego, będzie Pani zobowiązana do wystąpienia jako płatnik podatku od towarów i usług na podstawie art. 18 ustawy o podatku od towarów i usług i naliczenia podatku VAT.

Pani stanowisko jest prawidłowe.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Pani przedstawiła i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.

Jednocześnie wskazuję, że interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy zdarzenie przyszłe sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywać się będzie ze zdarzeniem przyszłym podanym przez Panią w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.

Ponadto informuję, że stosownie do art. 14b § 1a Ordynacji podatkowej:

Tym samym, kwestia ustalenia wysokości stawki podatku VAT dla dostawy towarów lub świadczenia usług od 1 lipca 2020 r. może być rozstrzygnięta tylko w ramach wydania wiążącej informacji stawkowej określonej w art. 42a ustawy.

Wniosek może Pani złożyć wyłącznie w formie elektronicznej, poprzez e-Urząd Skarbowy:  https://www.podatki.gov.pl/e-urzad-skarbowy/.

Zatem wydana interpretacja indywidualna nie rozstrzyga w zakresie ustalenia stawki podatku VAT właściwej dla sprzedaży działki nr 1 w drodze licytacji komorniczej

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

• Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 622 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pani sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pani do interpretacji.
• Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

• Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w (…). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

• w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
• w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.