0114-KDIP4-2.4012.602.2026.2.KS
Zwolnienie od podatku świadczonych usług kształcenia oraz brak ich wliczania do limitu sprzedaży, o którym mowa w art. 113 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług.
Interpretacja
indywidualna
– stanowisko prawidłowe
Szanowna Pani,
stwierdzam, że Pani stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego w podatku od towarów i usług jest prawidłowe.
Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej
15 lipca 2026 r. wpłynął Pani wniosek z 15 lipca 2026 r. o wydanie interpretacji indywidualnej, który dotyczy zwolnienia od podatku świadczonych usług kształcenia oraz braku ich wliczania do limitu sprzedaży, o którym mowa w art. 113 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług.
Uzupełniła go Pani pismem z 14 sierpnia 2026 r. (wpływ 19 sierpnia 2026 r.). Treść wniosku jest następująca:
Opis stanu faktycznego
Wnioskodawcą jest Niepubliczna Placówka Kształcenia Ustawicznego (…) prowadzona przez A.A. Placówka została wpisana do ewidencji szkół i placówek niepublicznych, o której mowa w art. 168 ust. 1 ustawy z dnia 14 grudnia 2016 r. - Prawo oświatowe (t.j. Dz. U. z 2025 r. poz. 1043 ze zm.), jako placówka kształcenia ustawicznego w rozumieniu art. 117 ust. 1a pkt 5 tej ustawy. Wpis poprzedzony został wydaniem pozytywnej opinii (…) Kuratora Oświaty, który sprawuje nad placówką nadzór pedagogiczny.
Placówka realizuje kształcenie ustawiczne w formach pozaszkolnych, w postaci kursów umożliwiających uzyskiwanie i uzupełnianie wiedzy w zakresie szycia, krawiectwa i dziedzin pokrewnych. Kursy prowadzone są na podstawie programów nauczania zatwierdzanych przez dyrektora placówki, opracowywanych zgodnie z § 23 rozporządzenia Ministra Edukacji i Nauki z dnia 6 października 2023 r. w sprawie kształcenia ustawicznego w formach pozaszkolnych (Dz. U. z 2023 r. poz. 2175 ze zm.).
Każdy program nauczania określa co najmniej: nazwę formy kształcenia, czas trwania i wymiar godzin, wymagania wstępne, cele kształcenia i efekty uczenia się, plan nauczania, opis efektów kształcenia, wykaz literatury i środków dydaktycznych oraz sposób i formę zaliczenia kursu wraz z warunkami uzyskania zaświadczenia o jego ukończeniu.
Odbiorcami kursów są przede wszystkim osoby fizyczne nieprowadzące działalności gospodarczej, które chcą nabyć lub uzupełnić wiedzę i umiejętności w zakresie szycia i krawiectwa, a w części także osoby kierowane przez przedsiębiorców celem podniesienia kompetencji zawodowych pracowników. Nauka obsługi maszyny do szycia, konstrukcji i modelowania odzieży, kroju oraz technik krawieckich pozwala uczestnikom dokształcić się zawodowo oraz zdobyć umiejętności wykorzystywane w zawodach związanych z branżą odzieżową, krawiecką i projektową (...), a dla osób dotychczas niewykonujących tych zawodów kursy mogą stanowić formę przekwalifikowania zawodowego.
Związek z zawodem i branżą przejawia się w bezpośrednim wykorzystaniu nabywanych umiejętności technicznych i manualnych w pracy zawodowej oraz w możliwości uzyskania lub uaktualnienia wiedzy do celów zawodowych.
Placówka oferuje kursy o zróżnicowanym zakresie i wymiarze godzin (...), zajęcia indywidualne dostosowywane do potrzeb uczestnika oraz kurs szycia online.
Kursy prowadzone są w formie stacjonarnej, obejmującej zajęcia teoretyczne i praktyczne, w salach dydaktycznych i praktycznych wyposażonych w sprzęt krawiecki i pomoce dydaktyczne niezbędne do realizacji programu nauczania. Część kursów realizowana jest w formie zdalnej, z wykorzystaniem metod i technik kształcenia na odległość. W przypadku formy zdalnej uczestnik bierze najpierw udział w szkoleniu przygotowującym do odbycia kursu w tej formie, a po jego zakończeniu - w terminie ustalonym z osobą prowadzącą - przystępuje do egzaminu (sprawdzianu) stacjonarnego sprawdzającego wiedzę i umiejętności, warunkującego faktyczne ukończenie kursu oraz wydanie zaświadczenia o jego ukończeniu.
We wszystkich formach prowadzenia kursów udział wykładowcy jest znaczący i bezpośredni. Zajęcia prowadzą wykładowcy posiadający wiedzę, umiejętności i doświadczenie zawodowe odpowiednie do zakresu tematycznego zajęć, których kwalifikacje są weryfikowane i dokumentowane w aktach placówki. Wykładowca prowadzi zajęcia zgodnie z zatwierdzonym programem nauczania, stosuje aktywne metody nauczania, na bieżąco ocenia wiedzę i umiejętności uczestników oraz udziela im konsultacji indywidualnych. Kursy nie są zatem usługą zasadniczo zautomatyzowaną - przeciwnie, opierają się na bezpośrednim, indywidualnym przekazywaniu wiedzy i umiejętności praktycznych przez wykładowcę oraz na pracy uczestnika pod jego nadzorem. Uczestnicy są oceniani systematycznie, w formach przewidzianych programem nauczania, w szczególności w formie pracy praktycznej, sprawdzianu wiedzy teoretycznej lub obserwacji wykonywanych prac krawieckich. Uczestnik, który uzyskał zaliczenie kursu otrzymuje wydawane przez dyrektora placówki zaświadczenie o ukończeniu kursu, zgodnie z § 23 ust. 3 rozporządzenia zaświadczenia są ewidencjonowane w prowadzonej przez placówkę księdze zaświadczeń.
Warunkiem uczestnictwa w kursie jest zawarcie umowy z placówką i uiszczenie opłaty. Sprzedaż kursów oraz voucherów uprawniających do realizacji wybranego kursu odbywa się m.in. za pośrednictwem strony internetowej placówki – (…). Voucher stanowi wyłącznie dokument uprawniający jego posiadacza do skorzystania z wybranego kursu organizowanego przez Wnioskodawcę i nie stanowi odrębnej usługi od świadczonej usługi kształcenia. Kursy nie są w żadnej części finansowane ze środków publicznych. Placówka nie uzyskała dotychczas akredytacji w rozumieniu przepisów Prawa oświatowego.
Wnioskodawca jest zarejestrowanym, czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług. Wartość sprzedaży z tytułu prowadzonej działalności w poprzednim roku podatkowym przekroczyła kwotę 200 000 zł (bez podatku VAT), w związku z czym Wnioskodawca nie korzysta ze zwolnienia podmiotowego, o którym mowa w art. 113 ust. 1 ustawy o VAT.
Dotychczas Wnioskodawcę obowiązywał podatek od towarów i usług w rozumieniu przepisów ogólnych. Jednakże, prawo polskie przewiduje sytuacje, w których określone podmioty są zwolnione z podatku VAT.
Zgodnie z art. 43 pkt 26 ustawy, są to jednostki objęte systemem oświaty w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 14 grudnia 2016 r. - Prawo oświatowe, w zakresie kształcenia i wychowania. Wobec tego, ze zwolnienia z podatku VAT mogą korzystać również placówki kształcenia ustawicznego, które są jednostkami objętymi systemem oświaty, o czym świadczy między innymi fakt podporządkowania pod przepisy ustawy - prawo oświatowe oraz pod reżim administracyjnoprawny w tym zakresie, w tym w związku z koniecznością rejestracji placówki według przepisów ustawy - prawo oświatowe.
Drugą formą zwolnienia jest forma określona w art. 43 pkt 29 ustawy, tj. dla placówek kształcenia ustawicznego, które uzyskały akredytację w rozumieniu przepisów ustawy prawo oświatowe - wyłącznie w zakresie usług objętych akredytacją. Przepisy krajowe nie definiują usług kształcenia zawodowego ani przekwalifikowania zawodowego, dlatego należy sięgnąć po przepisy unijne, szczególnie rozporządzenie Rady Nr 282/2011. Zgodnie z art. 44, usługi w tym zakresie obejmują nauczanie związane bezpośrednio z branżą lub zawodem, oraz nauczanie mające na celu uzyskanie lub aktualizację wiedzy zawodowej. Istotne jest, że czas trwania kursu nie ma znaczenia.
W polskim prawie oświatowym (art. 117) wskazane są formy zdobywania kwalifikacji zawodowych, m.in. kursy zawodowe, umiejętnościowe, kompetencji ogólnych czy branżowe szkolenia zawodowe.
Te formy mogą być pomocne przy określaniu, czy usługa podlega zwolnieniu z VAT. Kluczowe jest jednak to, że zakres usług kształcenia zawodowego należy oceniać w kontekście przepisów unijnych, czyli rozporządzenia Rady, gdzie decydującymi czynnikami są: związek z branżą lub zawodem oraz cel zdobywania lub uaktualniania wiedzy zawodowej, niezależnie od czasu trwania kursu.
Wobec powyższego, dla Wnioskodawcy nie jest koniecznym uzyskanie formalnej akredytacji do zwolnienia z podatku VAT.
Kursy prowadzone przez Placówkę opierają się na doszkalaniu i edukacji osób fizycznych, które pomagają im na rynku zawodowym, podnoszą ich kompetencje, dzięki czemu mają one lepsze szanse na uzyskanie lepszej zarobkowo pracy.
Jak wynika z interpretacji indywidualnej - pismo z 11 stycznia 2019 r., wydane przez Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej, znak: 0113-KDIPT1-1.4012.909.2018.1.AK, zwolnienie z VAT usług kształcenia świadczonych przez niepubliczną placówkę kształcenia ustawicznego (...).
Z uregulowań zawartych w wyżej cytowanych przepisach wynika, że zwolnienie od podatku od towarów i usług, obejmuje usługi w zakresie kształcenia i wychowania świadczone przez jednostki objęte systemem oświaty w rozumieniu przepisów o systemie oświaty oraz dostawę towarów i świadczenie usług ściśle z tymi usługami związane. Ograniczenie umożliwiające skorzystanie Z niniejszego zwolnienia ma zatem charakter podmiotowo-przedmiotowy.
Zatem, aby możliwe było skorzystanie z niniejszego zwolnienia, przewidzianego w art. 43 ust. 1 pkt 26 lit. a ustawy, nie wystarcza, by dany podmiot był jednostką objętą systemem oświaty w rozumieniu przepisów o systemie oświaty, podmiot ten musi świadczyć usługi w zakresie kształcenia i wychowania.
Jak wynika z powyższego, kształcenie ustawiczne to kształcenie w szkołach dla dorosłych, a także uzyskiwanie i uzupełnianie wiedzy, umiejętności i kwalifikacji zawodowych w formach pozaszkolnych przez osoby, które spełniły obowiązek szkolny.
Oznacza to, że nie wystarczy sam wpis do rejestru placówek, należy jeszcze faktycznie wykonywać usługi w zakresie kształcenia, m.in. poprzez uzyskiwanie i uzupełnianie, wiedzy, umiejętności i kwalifikacji zawodowych.
Idąc dalej organ wskazuje, że odnosząc zatem przytoczone wyżej regulacje prawne do przedstawionego stanu faktycznego stwierdzić należy, że wykonywane przez Wnioskodawcę kursy mające na celu nabycie przez uczestniczące w nich osoby wiedzy teoretycznej oraz umiejętności praktycznych przydatnych do wykonywania zawodu oraz umożliwiających dalsze kształcenie uznać należy za usługi szkoleniowe w zakresie kształcenia zawodowego uczestniczących w nich osób, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 26 ustawy o VAT. Kształcenie to jest bowiem związane z uzyskiwaniem i uzupełnianiem wiedzy, umiejętności i kwalifikacji zawodowych w formach pozaszkolnych.
Przedmiotowe usługi kształcenia prowadzone przez Wnioskodawcę jako jednostkę objętą systemem oświaty w rozumieniu przepisów ustawy - Prawo Oświatowe, będą zatem korzystać ze zwolnienia od podatku na podstawie z art. 43 ust. 1 pkt 26 lit. a ustawy o VAT, pomimo iż jednostka wykonuje zadania wyłącznie edukacyjne, ale nie spełniające roli wychowawczej. (Tak wynika z interpretacji Izby Skarbowej w Poznaniu z 20 kwietnia 2011 (ILPP4/443-70/11-2/ISN).
Należy w tym miejscu zauważyć, że dla zastosowania zwolnienia od podatku VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 26 lit. a ustawy o VAT, nie jest konieczne, by usługa w zakresie kształcenia była jednocześnie usługą w zakresie wychowania. Na podstawie przedmiotowego przepisu zwolnieniem od podatku mogą być objęte zarówno usługi w zakresie kształcenia, jak i usługi w zakresie wychowania.
Nie jest więc konieczne to, aby jednocześnie kształcić i wychowywać - wystarczy sam element kształcenia, aby podlegać zwolnieniu z podatku VAT.
Podsumowując, o ile placówka podlega wpisowi do rejestru placówek oraz wykonuje usługę kształcenia rozumianą również jako uzupełnianie wiedzy i umiejętności - podlega ona zwolnieniu z podatku VAT, a jeśli jest placówką akredytowaną - podlega również zwolnieniu w tym zakresie, w którym są to czynności objęte akredytacją, a mogłyby nie być objęte zwolnieniem na kanwie samej zarejestrowanej placówki.
Nadto, zwolnienie z podatku VAT przysługuje na podstawie podmiotowej, wynikającej z art. 113 ust. 1 ustawy do 200 tysięcy złotych, do kwoty, której nie wlicza się usług zwolnionych z podatku na podstawie art. 43 ust. 1 ustawy.
Nadto, celem potwierdzenia w załączniku Wnioskodawczyni załącza statut placówki oraz opinię Kuratora Oświaty o jej założeniu.
Wnioskodawczyni nadto wskazuje, że jest w posiadaniu interpretacji podatkowej, wydanej w 2025 roku, która w analogicznym stanie faktycznym wskazuje, że podmiot jest zwolniony z podatku VAT powyżej 200 tysięcy złotych rocznie jako placówka kształcenia ustawicznego (0114-KDIP4-2.4012.309.2025.3.MMA), chciałby jednak potwierdzić tę informację.
Doprecyzowanie i uzupełnienie opisu stanu faktycznego
Wnioskodawcą jest Pani A.A. jako osoba prowadząca działalność gospodarczą, a nie Niepubliczna Placówka Kształcenia Ustawicznego (…). Niepubliczna Placówka Kształcenia Ustawicznego (…) jest placówką prowadzoną przez Panią w ramach prowadzonej działalności i nie jest odrębnym od Pani podmiotem.
W związku z powyższym, należy przyjąć, że stroną postępowania oraz Wnioskodawcą w przedmiotowej sprawie jest Pani osobiście, jako przedsiębiorca prowadzący działalność gospodarczą.
Pytania
1) Czy świadczone przez Wnioskodawcę usługi kształcenia w postaci kursów z zakresu szycia, krawiectwa i dziedzin pokrewnych (oraz voucherów uprawniających do ich realizacji), prowadzonych w formie stacjonarnej oraz w formie zdalnej z wykorzystaniem metod i technik kształcenia na odległość, w ramach prowadzonej i wpisanej do ewidencji Niepublicznej Placówki Kształcenia Ustawicznego (…), korzystają ze zwolnienia od podatku od towarów i usług na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 26 lit. a ustawy o VAT?
2) W przypadku odpowiedzi twierdzącej na pytanie nr 1 - czy zwolnienie to przysługuje bez względu na wysokość obrotu osiąganego z tytułu świadczenia tych usług, a tym samym czy wartości sprzedaży zwolnionej nie wlicza się do limitu, o którym mowa w art. 113 ust. 1 ustawy o VAT?
Pani stanowisko w sprawie
Nie jest Pani podatnikiem VAT. Transakcje będą zwolnione od podatku VAT.
Ad. 1
W ocenie Wnioskodawczyni, świadczone przez nią usługi kształcenia w postaci kursów z zakresu szycia, krawiectwa i dziedzin pokrewnych, prowadzonych w formie stacjonarnej oraz zdalnej, w ramach wpisanej do ewidencji Niepublicznej Placówki Kształcenia Ustawicznego (…), korzystają ze zwolnienia od podatku od towarów i usług, na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 26 lit. a ustawy o VAT.
Zwolnienie z art. 43 ust. 1 pkt 26 lit. a ustawy, ma charakter podmiotowo-przedmiotowy. Dla jego zastosowania muszą zostać spełnione łącznie dwie przesłanki: podmiotowa (świadczenie usług przez jednostkę objętą systemem oświaty w rozumieniu Prawa oświatowego) oraz przedmiotowa (świadczenie usług w zakresie kształcenia lub wychowania). Wnioskodawczyni spełnia obie.
Przesłanka podmiotowa jest spełniona, ponieważ placówka jest jednostką objętą systemem oświaty.
Zgodnie z art. 2 pkt 4 Prawa oświatowego, system oświaty obejmuje placówki kształcenia ustawicznego umożliwiające uzyskanie i uzupełnienie wiedzy, umiejętności i kwalifikacji zawodowych lub zmianę kwalifikacji zawodowych. Placówka została założona i wpisana do ewidencji szkół i placówek niepublicznych na podstawie art. 168 ust. 1 Prawa oświatowego, jako placówka kształcenia ustawicznego w rozumieniu art. 117 ust. 1a pkt 5 tej ustawy, a wpis poprzedziła pozytywna opinia (…) Kuratora Oświaty sprawującego nad placówką nadzór pedagogiczny. Tym samym Wnioskodawczyni działa w reżimie administracyjnoprawnym Prawa oświatowego i jest jednostką objętą systemem oświaty.
Przesłanka przedmiotowa również jest spełniona, ponieważ Wnioskodawczyni faktycznie świadczy usługi w zakresie kształcenia - i to w zakresie objętym wpisem do ewidencji. Sam wpis nie wystarcza; konieczne jest rzeczywiste wykonywanie usług kształcenia, polegających na uzyskiwaniu i uzupełnianiu wiedzy, umiejętności i kwalifikacji zawodowych w formach pozaszkolnych.
Wnioskodawczyni prowadzi kursy szycia, kroju, konstrukcji i modelowania odzieży oraz technik krawieckich na podstawie zatwierdzanych programów nauczania, zgodnych z § 23 rozporządzenia Ministra Edukacji i Nauki z dnia 6 października 2023 r. w sprawie kształcenia ustawicznego w formach pozaszkolnych. Kursy kończą się zaliczeniem w formie przewidzianej programem (praca praktyczna, sprawdzian wiedzy, obserwacja prac krawieckich) oraz wydaniem zaświadczenia o ukończeniu kursu. Kursy te służą nabyciu wiedzy teoretycznej i umiejętności praktycznych przydatnych do wykonywania zawodów związanych z branżą odzieżową i krawiecką, a dla części uczestników stanowią formę przekwalifikowania zawodowego.
Dla zastosowania zwolnienia nie jest konieczne, by usługa kształcenia była jednocześnie usługą wychowania — wystarczy sam element kształcenia. Stanowisko to potwierdza ugruntowana praktyka interpretacyjna (m.in. interpretacja Dyrektora KIS z 11 stycznia 2019 r., 0113-KDIPT1-1.4012.909.2018.1.AK).
Bez znaczenia dla zwolnienia pozostaje forma świadczenia części kursów na odległość. Pojęcie usługi elektronicznej odnosi się wyłącznie do formy świadczenia, a nie do jego treści i nie zmienia kwalifikacji usługi dla potrzeb zwolnienia. Usługa nie traci statusu zwolnionej tylko dlatego, że jest świadczona drogą elektroniczną. Co więcej, kursy Wnioskodawczyni nie są usługami elektronicznymi w rozumieniu art. 7 ust. 1 rozporządzenia wykonawczego Rady (UE) nr 282/2011, ponieważ nie są zasadniczo zautomatyzowane - udział wykładowcy jest znaczący i bezpośredni, a w formie zdalnej kurs kończy się stacjonarnym egzaminem sprawdzającym wiedzę i umiejętności.
Ad. 2
W ocenie Wnioskodawczyni, zwolnienie przysługuje bez względu na wysokość obrotu osiąganego z tytułu świadczenia tych usług, a ich wartości nie wlicza się do limitu, o którym mowa w art. 113 ust. 1 ustawy o VAT.
Zwolnienie z art. 43 ust. 1 pkt 26 lit. a ustawy, ma charakter przedmiotowy i nie jest uzależnione od wysokości obrotu — jest niezależne od zwolnienia podmiotowego z art. 113 ust. 1 ustawy, z którego Wnioskodawczyni nie korzysta, gdyż wartość jej sprzedaży przekroczyła 200.000 zł.
Zgodnie zaś z art. 113 ust. 2 pkt 2 ustawy, do wartości sprzedaży, o której mowa w art. 113 ust. 1, nie wlicza się odpłatnego świadczenia usług zwolnionych na podstawie art. 43 ust. 1 ustawy. W konsekwencji wartości usług kształcenia, zwolnionych na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 26 lit. a ustawy, nie uwzględnia się przy obliczaniu limitu sprzedaży, a zwolnienie tych usług przysługuje niezależnie od osiąganego z ich tytułu obrotu.
Mając na uwadze powyższe, Wnioskodawczyni stoi na stanowisku, że świadczone przez nią w ramach placówki kształcenia ustawicznego usługi kształcenia (kursy szycia, krawiectwa i dziedzin pokrewnych oraz vouchery uprawniające do ich realizacji), korzystają ze zwolnienia od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 26 lit. a ustawy o VAT, niezależnie od wysokości osiąganego z ich tytułu obrotu.
Stanowisko to znajduje potwierdzenie w interpretacji indywidualnej Dyrektora KIS z 1 lipca 2025 r. (0114-KDIP4-2.4012.309.2025.3.MMA), wydanej w analogicznym stanie faktycznym wobec placówki kształcenia ustawicznego prowadzącej kursy, którą jednak Wnioskodawca - z uwagi na ochronny charakter interpretacji wyłącznie dla jej adresata - pragnie potwierdzić we własnej sprawie.
Ocena stanowiska
Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku jest prawidłowe.
Uzasadnienie interpretacji indywidualnej
Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 775 ze zm.), zwanej dalej „ustawą”:
Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zwanym dalej „podatkiem”, podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.
W myśl art. 7 ust. 1 ustawy :
Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (...).
Stosownie do art. 8 ust. 1 ustawy:
Przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7 (…).
Na podstawie art. 7 ust. 1 rozporządzenia Rady (UE) nr 282/2011 z 15 marca 2011 r. ustanawiającego środki wykonawcze do Dyrektywy 2006/112/WE Rady w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (t. j. Dz. Urz. UE L 77 z 23 marca 2011 r., str. 1 ze zm.) – zwanego dalej rozporządzeniem 282/2011:
do „usług świadczonych drogą elektroniczną”, o których mowa w dyrektywie 2006/112/WE, należą usługi świadczone za pomocą Internetu lub sieci elektronicznej, których świadczenie – ze względu na ich charakter - jest zasadniczo zautomatyzowane i wymaga minimalnego udziału człowieka, a ich wykonanie bez wykorzystania technologii informacyjnej jest niemożliwe.
Stosownie do art. 7 ust. 2 ww. rozporządzenia Rady (UE) nr 282/2011:
Ust. 1 obejmuje w szczególności:
a) ogólnie dostawy produktów w formie cyfrowej, łącznie z oprogramowaniem, jego modyfikacjami lub nowszymi wersjami;
b) usługi umożliwiające lub wspomagające obecność przedsiębiorstw lub osób w sieci elektronicznej, takich jak witryna lub strona internetowa;
c) usługi generowane automatycznie przez komputer i przesyłane poprzez Internet lub sieć elektroniczną w odpowiedzi na określone dane wprowadzone przez usługobiorcę;
d) odpłatne przekazywanie prawa do wystawiania na aukcji towarów lub usług za pośrednictwem witryny internetowej działającej jako rynek online, na którym potencjalni kupujący przedstawiają swoje oferty przy wykorzystaniu automatycznych procedur oraz na którym strony są informowane o dokonaniu sprzedaży za pomocą poczty elektronicznej generowanej automatycznie przez komputer;
e) pakiety usług internetowych oferujące dostęp do informacji, w których element telekomunikacyjny ma charakter pomocniczy i drugorzędny (to znaczy pakiety wykraczające poza oferowanie samego dostępu do Internetu i obejmujące inne elementy, takie jak strony, które umożliwiają dostęp do aktualnych wiadomości, informacji meteorologicznych lub turystycznych, gier, umożliwiają hosting witryn internetowych, dostęp do grup dyskusyjnych; itp.);
f) usługi wyszczególnione w załączniku I.
Natomiast z art. 7 ust. 3 rozporządzenia 282/2011 wynika, że:
ust. 1 nie ma zastosowania do:
a) usług nadawczych;
b) usług telekomunikacyjnych;
c) towarów, w przypadku których zamawianie i obsługa zamówienia odbywają się elektronicznie;
d) płyt CD-ROM, dyskietek i podobnych nośników fizycznych;
e) materiałów drukowanych, takich jak książki, biuletyny, gazety lub czasopisma;
f) płyt CD i kaset magnetofonowych;
g) kaset wideo i płyt DVD;
h) gier na płytach CD-ROM;
i) usług świadczonych przez specjalistów, takich jak prawnicy i doradcy finansowi, którzy udzielają swym klientom porad za pomocą poczty elektronicznej;
j) usług edukacyjnych, w ramach których treść kursu przekazywana jest przez nauczyciela za pomocą Internetu lub sieci elektronicznej (tzn. przez zdalne połączenie);
k) usług fizycznych off-line naprawy sprzętu komputerowego;
l) hurtowni danych off-line;
m)usług reklamowych, w szczególności w gazetach, na plakatach i w telewizji;
n) usług centrum wsparcia telefonicznego;
o) usług edukacyjnych obejmujących wyłącznie kursy korespondencyjne, takie jak kursy za pośrednictwem poczty;
p) konwencjonalnych usług aukcyjnych, przy których niezbędny jest bezpośredni udział, niezależnie od sposobu składania ofert;
q) (uchylona)
r) (uchylona)
s) (uchylona)
t) biletów wstępu na imprezy kulturalne, artystyczne, sportowe, naukowe, edukacyjne, rozrywkowe lub podobne, zarezerwowanych online;
u) zakwaterowania, wynajmu samochodów, usług restauracyjnych, przewozu osób lub podobnych usług zarezerwowanych online.
Z kolei w punkcie 5 załącznika II do rozporządzenia 282/2011 Dyrektywy 2006/112/WE Rady wymienione zostały następujące usługi, które zalicza się do usług świadczonych drogą elektroniczną:
a) automatyczne nauczanie na odległość, którego funkcjonowanie wymaga użycia Internetu lub podobnej sieci elektronicznej, wymagające niewielkiego bądź niewymagające żadnego udziału człowieka, łącznie z klasami wirtualnymi, z wyjątkiem sytuacji, gdzie Internet lub podobna sieć elektroniczna wykorzystywana jest jako proste narzędzie służące komunikowaniu się nauczyciela z uczniem;
b) ćwiczenia wypełniane przez ucznia online i sprawdzane automatycznie, bez udziału człowieka.
W kontekście formy świadczenia usług, należy wskazać, że zgodnie z art. 98 ust. 2 Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE L 347 z 11 grudnia 2006 s. 1 ze zm.), zwanej dalej Dyrektywą:
2. Oprócz dwóch stawek obniżonych, o których mowa w ust. 1 niniejszego artykułu, państwa członkowskie mogą stosować stawkę obniżoną niższą niż stawka minimalna 5 % oraz zwolnienie z prawem do odliczenia VAT zapłaconego na poprzednim etapie do dostaw towarów lub świadczenia usług ujętych w maksymalnie siedmiu punktach w załączniku III.
Stawka obniżona niższa niż stawka minimalna 5 % oraz zwolnienie z prawem do odliczenia VAT zapłaconego na poprzednim etapie mogą być stosowane wyłącznie w odniesieniu do dostaw towarów lub świadczenia usług ujętych w następujących punktach w załączniku III:
a) pkt 1–6 oraz pkt 10c;
b) inne punkty załącznika III objęte możliwościami przewidzianymi w art. 105a ust. 1.
Do celów akapitu drugiego lit. b) niniejszego ustępu transakcje dotyczące budynków mieszkalnych, o których mowa w art. 105a ust. 1 akapit drugi, uznaje się za objęte pkt 10 załącznika III.
Państwa członkowskie stosujące w dniu 1 stycznia 2021 r. stawki obniżone niższe niż stawka minimalna 5 % lub przyznające zwolnienia z prawem do odliczenia VAT zapłaconego na poprzednim etapie w odniesieniu do dostaw towarów lub świadczenia usług ujętych w więcej niż siedmiu punktach w załączniku III ograniczą stosowanie tych stawek obniżonych lub przyznawanie tych zwolnień w celu zapewnienia zgodności z akapitem pierwszym niniejszego ustępu do dnia 1 stycznia 2032 r. lub do dnia przyjęcia przepisów ostatecznych, o których mowa w art. 402, w zależności od tego, która z tych dat przypadnie wcześniej. Państwa członkowskie mogą swobodnie określać w odniesieniu do jakich dostaw towarów lub do jakiego świadczenia usług będą nadal stosować te stawki obniżone lub przyznawać te zwolnienia.
Dyrektywa 2006/112/WE stanowi zatem, że do usług świadczonych drogą elektroniczną nie stosuje się stawek obniżonych. Przepisy ww. dyrektywy nie wprowadzają jednak expressis verbis ograniczenia stosowania zwolnienia w odniesieniu do kategorii usług zwolnionych, świadczonych drogą elektroniczną.
Pojęcie usługi elektronicznej w rozumieniu przepisów ustawy odnosi się wyłącznie do formy świadczenia, a nie do jego treści. Stąd też należy stwierdzić, że identyfikacja danej czynności jako usługi elektronicznej (według nomenklatury unijnej: usługi świadczonej drogą elektroniczną), nie skutkuje zmianą kwalifikacji prawnej tej czynności dla potrzeb stosowania innych przepisów ustawy.
Powyższe oznacza, że usługa nie traci statusu usługi zwolnionej tylko dlatego, że jest świadczona drogą elektroniczną. W konsekwencji, jeżeli określona usługa wymieniona w art. 43 ust. 1 ustawy, będzie świadczona drogą elektroniczną, w odniesieniu do tej usługi zastosowanie znajdzie zwolnienie od podatku VAT.
Z powyższych uregulowań wynika, że przez usługę należy rozumieć każde świadczenie na rzecz danego podmiotu niebędące dostawą towarów. Z uwagi na powyższe unormowania, pod pojęciem usługi (świadczenia) należy rozumieć każde zachowanie się na rzecz innej osoby, na które składać się może zarówno działanie (uczynienie, wykonanie czegoś na rzecz innej osoby), jak i zaniechanie (nieczynienie, bądź też tolerowanie, znoszenie określonych stanów rzeczy).
Zarówno w treści ustawy, jak i w przepisach wykonawczych do niej, ustawodawca przewidział dla niektórych czynności zwolnienie od podatku.
Zakres i zasady zwolnienia od podatku od towarów i usług dostawy towarów lub świadczenia usług zostały określone m.in. w art. 43 ustawy.
Na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 26 ustawy:
Zwalnia się od podatku usługi świadczone przez:
a) jednostki objęte systemem oświaty w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 14 grudnia 2016 r. – Prawo oświatowe, w zakresie kształcenia i wychowania,
b) uczelnie, jednostki naukowe Polskiej Akademii Nauk oraz instytuty badawcze, w zakresie kształcenia
– oraz dostawę towarów i świadczenie usług ściśle z tymi usługami związane.
Wskazania wymaga, że ograniczenie wynikające z art. 43 ust. 1 pkt 26 lit. a ustawy, umożliwiające skorzystanie ze zwolnienia ma charakter przedmiotowo-podmiotowy. Aby możliwe było skorzystanie z niniejszego zwolnienia nie wystarczy by dany podmiot był jednostką objętą systemem oświaty, podmiot ten musi świadczyć usługi w zakresie kształcenia i wychowania. Powyższy przepis ma więc zastosowanie wyłącznie do tych usług, które są przedmiotem zakresu działania podmiotu jako jednostki objętej systemem oświaty, tj. w ramach uzyskanego wpisu. Nadto zwolnienie to dotyczy tylko i wyłącznie tych usług kształcenia, które podmiot będący jednostką objętą systemem oświaty wskazał we wpisie do ewidencji placówek oświatowych. W zakresie bowiem tylko tych usług kształcenia, podatnik działa jako jednostka objęta systemem oświaty w rozumieniu ustawy Prawo oświatowe, a w konsekwencji tylko w tym zakresie jest podmiotem, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 26 lit. a ustawy.
Natomiast ze zwolnienia przewidzianego w art. 43 ust. 1 pkt 26 lit. b ustawy, korzystać mogą uczelnie, jednostki naukowe Polskiej Akademii Nauk oraz instytuty badawcze, o ile świadczone przez te podmioty usługi są usługami w zakresie kształcenia.
Regulacja art. 43 ust. 1 pkt 26 ustawy, stanowi implementację prawa unijnego, gdyż w świetle art. 132 ust. 1 lit. i) Dyrektywy 2006/112/WE Rady w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej z dnia 28 listopada 2006 r. (Dz. Urz. UE. L. Nr 347 str. 1 ze zm.), zwanej dalej Dyrektywą 2006/112/WE Rady:
Zwolnione jest kształcenie dzieci lub młodzieży, kształcenie powszechne lub wyższe, kształcenie zawodowe lub przekwalifikowanie, łącznie ze świadczeniem usług i dostawą towarów ściśle z taką działalnością związanych, prowadzone przez odpowiednie podmioty prawa publicznego lub inne instytucje działające w tej dziedzinie, których cele uznane są za podobne przez dane państwo członkowskie.
Cytowany przepis umiejscowiony został w rozdziale 2 tego aktu, zatytułowanym „Zwolnienia dotyczące określonych czynności wykonywanych w interesie publicznym”, co oznacza, że usługi szkoleniowe na gruncie Dyrektywy 2006/112/WE Rady podlegają zwolnieniu od podatku wyłącznie, gdy są wykonywane w interesie publicznym, tzn. wypełniają obowiązki, jakie ciążą na danym państwie wobec jego obywateli. W żadnym przepisie Dyrektywy 2006/112/WE Rady nie została jednak wskazana definicja „interesu publicznego”, nie zostały również określone podmioty, które mogą działać „w interesie publicznym”. Oznacza to, że zarówno komercyjne przedsiębiorstwa, jak i niekomercyjne organizacje mogą prowadzić działalność z zakresu „interesu publicznego”.
Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej wielokrotnie podkreślał, że zakres zwolnień przewidzianych w Dyrektywie nie może być interpretowany w sposób rozszerzający. Czynności zwolnione zgodnie z Dyrektywą stanowią autonomiczne pojęcia prawa wspólnotowego, a ich ujednolicona interpretacja ma służyć unikaniu rozbieżności w stosowaniu systemu podatku od wartości dodanej w poszczególnych państwach członkowskich. Zgodnie z utrwalonym orzecznictwem „pojęcia używane do opisania zwolnień wymienionych w art. 13 szóstej dyrektywy powinny być interpretowane w sposób ścisły, ponieważ stanowią one odstępstwa od ogólnej zasady, zgodnie z którą podatkiem VAT objęta jest każda dostawa towarów i każda usługa świadczona odpłatnie przez podatnika” (wyrok TSUE z dnia 19 listopada 2009 r. C-461/08 w sprawie Don Bosco Onroerend Goed BV).
Z przedstawionych wyżej przepisów wynika, że warunkiem zastosowania zwolnienia od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 26 lit. a ustawy jest nie tylko spełnienie przesłanki o charakterze przedmiotowym dotyczącej rodzaju świadczonych usług, tj. kształcenia, ale także przesłanki podmiotowej odnoszącej się do usługodawcy, który musi być jednostką objętą systemem oświaty w rozumieniu przepisów Prawo oświatowe. Niespełnienie chociażby jednej z ww. przesłanek powoduje, że zwolnienie nie ma zastosowania.
W świetle art. 1 pkt 10 ustawy z 14 grudnia 2016 r. Prawo oświatowe (t. j. Dz. U. 2026 r., poz. 820 ze zm.):
System oświaty zapewnia w szczególności możliwość uzupełniania przez osoby dorosłe wykształcenia ogólnego, zdobywania lub zmiany kwalifikacji zawodowych i specjalistycznych.
W myśl art. 2 pkt 4 ww. ustawy Prawo oświatowe:
System oświaty obejmuje placówki kształcenia ustawicznego, centra kształcenia zawodowego oraz branżowe centra umiejętności umożliwiające uzyskanie i uzupełnienie wiedzy, umiejętności i kwalifikacji zawodowych lub zmianę kwalifikacji zawodowych.
Zgodnie z art. 4 pkt 30 i 31 ustawy Prawo oświatowe:
Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa bez bliższego określenia o:
- kształceniu ustawicznym – należy przez to rozumieć kształcenie w szkołach dla dorosłych, branżowych szkołach II stopnia i szkołach policealnych, a także uzyskiwanie i uzupełnianie wiedzy, umiejętności i kwalifikacji zawodowych lub zmianę kwalifikacji zawodowych w formach pozaszkolnych przez osoby, które spełniły obowiązek szkolny;
- formach pozaszkolnych – należy przez to rozumieć formy uzyskiwania i uzupełniania wiedzy, umiejętności i kwalifikacji zawodowych lub zmiany kwalifikacji zawodowych, o których mowa w art. 117 ust. 1a.
Na mocy art. 8 ust. 1 ustawy Prawo oświatowe:
Szkoła i placówka może być szkołą i placówką publiczną albo niepubliczną.
Na podstawie art. 117 ust. 1 ustawy Prawo oświatowe:
Kształcenie ustawiczne jest organizowane i prowadzone w:
1) publicznych i niepublicznych szkołach dla dorosłych, branżowych szkołach II stopnia i szkołach policealnych,
2) formach pozaszkolnych realizowanych przez publiczne i niepubliczne placówki kształcenia ustawicznego, centra kształcenia zawodowego i branżowe centra umiejętności oraz publiczne i niepubliczne szkoły prowadzące kształcenie zawodowe, z zastrzeżeniem ust. 2 pkt 3 i 4.
W myśl art. 117 ust. 1a ustawy Prawo oświatowe:
Kształcenie ustawiczne prowadzi się w następujących formach pozaszkolnych:
1) kwalifikacyjny kurs zawodowy;
2) kurs umiejętności zawodowych;
3) kurs kompetencji ogólnych;
4) turnus dokształcania teoretycznego młodocianych pracowników;
4a) branżowe szkolenie zawodowe;
5) kurs, inny niż wymienione w pkt 1-3, umożliwiający uzyskiwanie i uzupełnianie wiedzy, umiejętności i kwalifikacji zawodowych lub zmianę kwalifikacji zawodowych.
Stosownie do art. 117 ust. 3 ustawy Prawo oświatowe:
Kształcenie ustawiczne może być prowadzone w formie dziennej, stacjonarnej lub zaocznej, a w przypadku form pozaszkolnych - także z wykorzystaniem metod i technik kształcenia na odległość. Turnus dokształcania młodocianych pracowników może być prowadzony wyłącznie w formie dziennej.
Zgodnie z art. 168 ust. 1 ustawy Prawo oświatowe:
Osoby prawne i osoby fizyczne mogą zakładać szkoły i placówki niepubliczne po uzyskaniu wpisu do ewidencji prowadzonej przez jednostkę samorządu terytorialnego obowiązaną do prowadzenia odpowiedniego typu publicznych szkół i placówek.
Na podstawie art. 168 ust. 9 ustawy Prawo oświatowe:
Organ, o którym mowa w ust. 1, dokonuje wpisu do ewidencji w ciągu 30 dni od daty zgłoszenia oraz z urzędu doręcza zgłaszającemu zaświadczenie o wpisie do ewidencji, a kopię zaświadczenia przekazuje właściwemu kuratorowi oświaty oraz organowi podatkowemu.
Z powyższych przepisów wynika, że placówki niepubliczne mogą być zakładane i prowadzone przez osoby fizyczne lub osoby prawne po uzyskaniu wpisu do ewidencji prowadzonej przez jednostkę samorządu terytorialnego.
Ze zwolnienia, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 26 ustawy mogą korzystać jedynie usługi w zakresie kształcenia oraz dostawa towarów i świadczenie usług ściśle z nimi związanych. Ponadto podkreślenia wymaga, że przepis art. 43 ust. 1 pkt 26 lit. a ustawy ma zastosowanie wyłącznie do tych usług, które są przedmiotem zakresu działania podmiotu jako jednostki objętej systemem oświaty, tj. w ramach uzyskanego wpisu.
Wyraziła Pani wątpliwość, czy świadczone usługi kształcenia w postaci kursów z zakresu szycia, krawiectwa i dziedzin pokrewnych (oraz voucherów uprawniających do ich realizacji), prowadzonych w formie stacjonarnej oraz w formie zdalnej z wykorzystaniem metod i technik kształcenia na odległość, w ramach prowadzonej i wpisanej do ewidencji Niepublicznej Placówki Kształcenia Ustawicznego (…), korzystają ze zwolnienia od podatku od towarów i usług na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 26 lit. a ustawy.
Z treści wniosku wynika, że prowadzi Pani Niepubliczną Placówką Kształcenia Ustawicznego. Placówka została wpisana do ewidencji szkół i placówek niepublicznych, o której mowa w art. 168 ust. 1 ustawy z dnia 14 grudnia 2016 r. - Prawo oświatowe, jako placówka kształcenia ustawicznego w rozumieniu art. 117 ust. 1a pkt 5 tej ustawy. Placówka realizuje kształcenie ustawiczne w formach pozaszkolnych, w postaci kursów umożliwiających uzyskiwanie i uzupełnianie wiedzy w zakresie szycia, krawiectwa i dziedzin pokrewnych. Usługi kształcenia w postaci kursów z zakresu szycia, krawiectwa i dziedzin pokrewnych (oraz voucherów uprawniających do ich realizacji), prowadzonych w formie stacjonarnej oraz w formie zdalnej z wykorzystaniem metod i technik kształcenia na odległość, świadczy Pani w ramach prowadzonej i wpisanej do ewidencji Niepublicznej Placówki Kształcenia Ustawicznego.
Zatem w opisanej sytuacji spełnione zostało kryterium podmiotowe, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 26 lit. a ustawy VAT.
Kształcenie to całość doświadczeń składających się na proces zdobywania wiedzy, umiejętności oraz rozumienia otaczającego świata. Kształcenie obejmuje zarówno proces nauczania, jak i uczenia się, zaś wychowanie to jedna z form działalności społecznej, na którą składa się wiele zabiegów i procesów mających na celu wpływanie na fizyczny, umysłowy i moralny rozwój pokoleń.
Odnośnie drugiej przesłanki - przedmiotowej - uzasadniającej zwolnienie, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 26 ustawy VAT, należy wskazać, że odbiorcami kursów są osoby fizyczne nieprowadzące działalności gospodarczej, które chcą nabyć lub uzupełnić wiedzę i umiejętności w zakresie szycia i krawiectwa, a w części także osoby kierowane przez przedsiębiorców celem podniesienia kompetencji zawodowych pracowników. Nauka obsługi maszyny do szycia, konstrukcji i modelowania odzieży, kroju oraz technik krawieckich pozwala uczestnikom dokształcić się zawodowo oraz zdobyć umiejętności wykorzystywane w zawodach związanych z branżą odzieżową, krawiecką i projektową (...), a dla osób dotychczas niewykonujących tych zawodów kursy mogą stanowić formę przekwalifikowania zawodowego. Kursy prowadzone są w formie stacjonarnej, część kursów realizowana jest w formie zdalnej, z wykorzystaniem metod i technik kształcenia na odległość. W przypadku formy zdalnej uczestnik bierze najpierw udział w szkoleniu przygotowującym do odbycia kursu w tej formie, a po jego zakończeniu - w terminie ustalonym z osobą prowadzącą - przystępuje do egzaminu (sprawdzianu) stacjonarnego sprawdzającego wiedzę i umiejętności, warunkującego faktyczne ukończenie kursu oraz wydanie zaświadczenia o jego ukończeniu. Sprzedaż kursów oraz voucherów uprawniających do realizacji wybranego kursu odbywa się m.in. za pośrednictwem strony internetowej placówki. Voucher stanowi wyłącznie dokument uprawniający jego posiadacza do skorzystania z wybranego kursu organizowanego przez Wnioskodawcę i nie stanowi odrębnej usługi od świadczonej usługi kształcenia.
Zatem, w analizowanym przypadku ww. kursy stanowią usługi w zakresie kształcenia, o których mowa w art. 43 ust. 1 pkt 26 lit. a ustawy.
Wskazać przy tym należy, że istotny jest charakter i cel świadczonej usługi, a nie fakt jej świadczenia w formie zdalnej. O zastosowaniu zwolnienia od podatku dla świadczonych usług nie może przesądzać rodzaj środków komunikacji, przy wykorzystaniu których dana usługa jest wykonywana. Internet stanowi jedyni narzędzie, jaki można wykorzystać w celu świadczenia usługi kształcenia.
W konsekwencji, świadczone usługi kształcenia w postaci kursów z zakresu szycia, krawiectwa i dziedzin pokrewnych, w tym te świadczone na rzecz posiadacza voucheru uprawniającego do ich skorzystania, prowadzonych w formie stacjonarnej oraz w formie zdalnej w ramach prowadzonej i wpisanej do ewidencji Niepublicznej Placówki Kształcenia Ustawicznego korzystają ze zwolnienia od podatku od towarów i usług na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 26 lit. a ustawy, gdyż są świadczone przez jednostkę objętą systemem oświaty w rozumieniu przepisów ustawy Prawo oświatowe.
Pani wątpliwości dotyczą również kwestii, czy ww. zwolnienie przysługuje bez względu na wysokość obrotu osiąganego z tytułu świadczenia tych usług, a tym samym czy wartości sprzedaży zwolnionej nie wlicza się do limitu, o którym mowa w art. 113 ust. 1 ustawy.
Zgodnie z art. 113 ust. 1 ustawy:
Zwalnia się od podatku sprzedaż dokonywaną przez podatnika posiadającego siedzibę działalności gospodarczej na terytorium kraju, u którego wartość sprzedaży, z wyłączeniem podatku, nie przekroczyła w poprzednim ani bieżącym roku podatkowym kwoty 240.000 zł.
Na mocy art. 113 ust. 2 pkt 2 ustawy:
Do wartości sprzedaży, o której mowa w ust. 1, nie wlicza się:
1) wewnątrzwspólnotowej sprzedaży towarów na odległość, która nie podlega opodatkowaniu podatkiem na terytorium kraju;
1a) sprzedaży na odległość towarów importowanych, która nie podlega opodatkowaniu podatkiem na terytorium kraju;
2) odpłatnej dostawy towarów i odpłatnego świadczenia usług, zwolnionych od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 lub przepisów wydanych na podstawie art. 82 ust. 3, z wyjątkiem:
a) transakcji związanych z nieruchomościami,
b) usług, o których mowa w art. 43 ust. 1 pkt 7, 12 i 38-41,
c) usług ubezpieczeniowych i reasekuracyjnych
- jeżeli czynności te nie mają charakteru transakcji pomocniczych;
3) odpłatnej dostawy towarów, które na podstawie przepisów o podatku dochodowym są zaliczane przez podatnika do środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych podlegających amortyzacji.
Zatem w treści art. 113 ust. 2 pkt 2 ustawy został wymieniony katalog usług, których nie wlicza się do limitu sprzedaży pozwalającego na korzystanie ze zwolnienia podmiotowego z VAT. Przy obliczaniu limitu obrotów określonych w art. 113 ust. 1 nie uwzględnia się m.in. odpłatnego świadczenia usług, zwolnionych od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 ustawy (z wyjątkiem usług, o których mowa w art. 43 ust. 1 pkt 7, 12 i 38-41).
Ponadto na mocy art. 113 ust. 13 pkt 2 ustawy:
Zwolnień, o których mowa w ust. 1 i 9, nie stosuje się do podatników:
2) świadczących usługi:
a) prawnicze,
b) w zakresie doradztwa, z wyjątkiem doradztwa rolniczego związanego z uprawą i hodowlą roślin oraz chowem i hodowlą zwierząt, a także związanego ze sporządzaniem planu zagospodarowania i modernizacji gospodarstwa rolnego,
c) jubilerskie,
d) ściągania długów, w tym factoringu;
3) (uchylony)
Zatem, w treści art. 113 ust. 2 pkt 2 ustawy został wymieniony katalog usług, których nie wlicza się do limitu sprzedaży pozwalającego na korzystanie ze zwolnienia podmiotowego z VAT. Przy obliczaniu limitu obrotów określonych w art. 113 ust. 1 nie uwzględnia się m.in. odpłatnego świadczenia usług, zwolnionych od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 ustawy.
Jak wskazałem powyżej, świadczone przez Panią usługi kształcenia, korzystają ze zwolnienia od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 19 lit. c ustawy.
W rezultacie należy uznać, że zwolnienie od podatku przysługuje bez względu na wysokość obrotu osiąganego z tytułu świadczenia tych usług, a tym samym do limitu sprzedaży, o którym mowa w art. 113 ust. 1 ustawy nie należy wliczać wartości usług zwolnionych od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 26 lit. a ustawy, tj. usług usługi kształcenia w postaci kursów z zakresu szycia, krawiectwa i dziedzin pokrewnych, w tym świadczonych na rzecz posiadacza voucheru uprawniającego do ich skorzystania.
Tym samym, Pani stanowisko należy uznać za prawidłowe.
Dodatkowe informacje
Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pani przedstawiła i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.
Zastrzec należy, że Organ nie analizował załączników dołączonych przez Panią do wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej. Wszystkie informacje niezbędne z punktu widzenia przepisów, których interpretacji Pani oczekuje, powinny wynikać z opisu stanu faktycznego a nie z załączonych dokumentów. Zatem, należy zauważyć, że Organ nie prowadzi postępowania dowodowego i nie analizuje załączników.
Interpretacja indywidualna została wydana na podstawie przedstawionego we wniosku opisu sprawy, co oznacza, że w przypadku, gdy w toku postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, kontroli celno-skarbowej zostanie określony odmienny stan sprawy, interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków prawnych. Organ jest ściśle związany przedstawionym we wniosku opisem stanu faktycznego. Ponosi Pani ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu sprawy. Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem stanu faktycznego podanym przez Panią w złożonym wniosku. Ponadto, w sytuacji zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego w opisie sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.
Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
· Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz.U. z 2026 r. poz. 622 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pani sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego i zastosuje się Pani do interpretacji.
· Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:
1) z zastosowaniem art. 119a;
2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
· Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.
Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację
Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego (…). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):
· w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
· w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).
Podstawa prawna dla wydania interpretacji
Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.
Rozliczaj podatki zgodnie z przepisami — w programie TaxMachine
Interpretacje pomagają zrozumieć przepisy; TaxMachine pomaga je zastosować w praktyce — prowadzi księgi, liczy podatki i generuje deklaracje, a stawki, druki i przepisy aktualizuje na bieżąco.
- ✓ Księga przychodów i rozchodów, ryczałt oraz pełna księgowość
- ✓ Faktury i e-faktury KSeF, JPK_V7 i JPK_KR
- ✓ PIT, CIT, VAT i inne deklaracje + wysyłka e-Deklaracje z pobraniem UPO
- ✓ Środki trwałe i amortyzacja, płace i ZUS
- ✓ Automatyczne aktualizacje stawek, druków i przepisów