0114-KDIP4-2.4012.600.2026.1.KS

Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

Szanowny Panie,

stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego w podatku od towarów i usług jest prawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

19 lipca 2026 r. wpłynął Pana wniosek z 19 lipca 2026 r. o wydanie interpretacji indywidualnej, który dotyczy prawa do odliczenia 50% podatku VAT naliczonego z tytułu naprawy samochodu osobowego.

Treść wniosku jest następująca:

Opis stanu faktycznego

Wnioskodawca jest właścicielem samochodu osobowego marki (…), stanowiącego środek trwały w prowadzonej działalności gospodarczej. Samochód jest wykorzystywany zarówno do wykonywania czynności opodatkowanych podatkiem VAT w ramach działalności gospodarczej, jak i do celów prywatnych. Wnioskodawca nie prowadzi ewidencji przebiegu pojazdu dla celów pełnego odliczenia VAT i od wydatków związanych z tym pojazdem stosuje ograniczenie do 50% podatku naliczonego.

Samochód został uszkodzony. Naprawa została przeprowadzona przez warsztat samochodowy w ramach likwidacji szkody z dobrowolnego ubezpieczenia autocasco. Polisa AC została zawarta w wariancie, w którym suma ubezpieczenia samochodu została określona w wartości brutto, obejmującej pełną wartość podatku VAT. Polisa wskazywała sumę ubezpieczenia w wysokości 181.100 zł brutto. Przed rozliczeniem naprawy, Wnioskodawca złożył w warsztacie oświadczenie, że samochód jest wykorzystywany w działalności gospodarczej w sposób mieszany, i że Wnioskodawcy przysługuje prawo do odliczenia 50% podatku VAT od wydatków związanych z tym samochodem. Pomimo złożenia tego oświadczenia, ze względu na zawarcie umowy ubezpieczenia AC w wariancie brutto, ubezpieczyciel pokrył bezpośrednio na rzecz warsztatu całą wartość brutto naprawy, obejmującą również pełną kwotę podatku VAT. Naprawa została rzeczywiście wykonana na rzecz Wnioskodawcy. Warsztat wystawił na Wnioskodawcę jako nabywcę usługi fakturę zaliczkową, a następnie fakturę rozliczeniową. Na fakturach jako nabywca wskazana została działalność gospodarcza Wnioskodawcy wraz z jego numerem NIP. Łączna wartość wykonanej naprawy wyniosła 11.273,08 zł brutto. Faktura rozliczeniowa uwzględniała wcześniejszą fakturę zaliczkową w kwocie 5.242,85 zł brutto, natomiast kwota pozostała do rozliczenia na fakturze końcowej wyniosła 6.030,23 zł brutto. Cała należność brutto wynikająca z faktury zaliczkowej i faktury rozliczeniowej została uregulowana przez ubezpieczyciela bezpośrednio na rachunek bankowy warsztatu.

Wnioskodawca nie otrzymał kwoty odszkodowania na własny rachunek bankowy oraz nie zapłacił warsztatowi żadnej części należności z własnych środków. Zapłata przez ubezpieczyciela spowodowała całkowite wygaśnięcie zobowiązania Wnioskodawcy wobec warsztatu. Warsztat nie ma wobec Wnioskodawcy żadnych dalszych roszczeń o zapłatę za wykonaną naprawę. Wnioskodawca posiada faktury wystawione na swoją działalność gospodarczą. Faktury dokumentują rzeczywiście wykonaną usługę naprawy samochodu wykorzystywanego między innymi do wykonywania czynności opodatkowanych VAT. Do dnia złożenia niniejszego wniosku, Wnioskodawca nie odliczył podatku VAT naliczonego wynikającego z opisanych faktur.

Wątpliwość Wnioskodawcy dotyczy tego, czy okoliczność, że cała wartość brutto faktur, wraz z pełną kwotą podatku VAT, została zapłacona bezpośrednio przez ubezpieczyciela zgodnie z wariantem brutto polisy AC, pozbawia Wnioskodawcę prawa do odliczenia 50% podatku naliczonego, pomimo że faktury zostały wystawione na Wnioskodawcę, a samochód jest wykorzystywany w sposób mieszany do działalności opodatkowanej VAT.

Pytanie

Czy w opisanym stanie faktycznym Wnioskodawcy przysługuje, na podstawie art. 86 ust. 1 oraz art. 86a ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług, prawo do odliczenia 50% podatku VAT naliczonego wynikającego z faktury zaliczkowej i faktury rozliczeniowej dokumentujących naprawę samochodu osobowego wykorzystywanego w sposób mieszany, pomimo że cała należność brutto wynikająca z tych faktur została zapłacona bezpośrednio warsztatowi przez ubezpieczyciela, a Wnioskodawca nie zapłacił żadnej części należności z własnych środków?

Pana stanowisko w sprawie

Zdaniem Wnioskodawcy, w opisanym stanie faktycznym przysługuje mu prawo do odliczenia 50% podatku VAT naliczonego wynikającego z faktury zaliczkowej i faktury rozliczeniowej dokumentujących naprawę samochodu osobowego.

Zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług, w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi przysługuje prawo do obniżenia podatku należnego o podatek naliczony.

Stosownie do art. 86 ust. 2 pkt 1 lit. a tej ustawy, kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku wynikających z faktur otrzymanych przez podatnika z tytułu nabycia towarów i usług.

Wnioskodawca jest nabywcą usługi naprawy samochodu. Naprawa została rzeczywiście wykonana na jego rzecz, a faktury zostały wystawione na Wnioskodawcę jako czynnego podatnika VAT. Naprawiony samochód jest wykorzystywany między innymi do wykonywania czynności opodatkowanych VAT.

Zgodnie z art. 86a ust. 1 pkt 1 ustawy, w przypadku wydatków związanych z pojazdami samochodowymi kwotę podatku naliczonego stanowi 50% kwoty podatku wynikającej z faktury otrzymanej przez podatnika.

Z kolei art. 86a ust. 2 pkt 3 ustawy, zalicza do takich wydatków między innymi usługi naprawy i konserwacji pojazdów. Wnioskodawca wykorzystuje samochód w sposób mieszany, dlatego nie domaga się odliczenia całego podatku VAT, lecz wyłącznie 50% podatku naliczonego wynikającego z faktur.

Przepisy art. 86 i art. 86a ustawy o podatku od towarów i usług, nie uzależniają prawa do odliczenia podatku naliczonego od tego, aby należność za nabyte towary lub usługi została zapłacona bezpośrednio z rachunku bankowego podatnika albo z jego własnych środków.

Zdaniem Wnioskodawcy, zapłata należności przez ubezpieczyciela bezpośrednio na rachunek warsztatu, stanowi jedynie sposób rozliczenia szkody i wykonania zobowiązania wynikającego z umowy ubezpieczenia. Nie zmienia ona faktu, że nabywcą usługi naprawy pozostaje Wnioskodawca, na którego została wystawiona faktura. Ubezpieczyciel nie został wskazany na fakturach jako nabywca usługi. Uregulował jedynie zobowiązanie Wnioskodawcy wobec warsztatu. Okoliczność, że zapłata została dokonana przez osobę trzecią, nie powoduje, że faktura przestaje dokumentować nabycie usługi przez Wnioskodawcę. Otrzymanie świadczenia ubezpieczeniowego i prawo do odliczenia podatku naliczonego stanowią odrębne zagadnienia. Sposób sfinansowania nabytej usługi nie zmienia jej związku z wykonywaniem przez Wnioskodawcę czynności opodatkowanych.

W konsekwencji Wnioskodawca uważa, że przysługuje mu prawo do odliczenia 50% podatku VAT naliczonego wynikającego z faktury zaliczkowej i faktury rozliczeniowej, mimo że całą należność brutto zapłacił bezpośrednio warsztatowi ubezpieczyciel.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest prawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 775 ze zm.), zwanej dalej ustawą:

Stosownie do art. 86 ust. 2 pkt 1 ustawy:

Z powyższych przepisów wynika, że prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione określone warunki, tzn. odliczenia tego dokonuje zarejestrowany, czynny podatnik podatku od towarów i usług oraz gdy towary i usługi, z których nabyciem podatek został naliczony, są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych. Przedstawiona wyżej zasada wyklucza zatem możliwość dokonania obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego związanego z towarami i usługami, które nie są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych czyli w przypadku ich wykorzystania do czynności zwolnionych od podatku oraz niepodlegających opodatkowaniu.

Podatnik posiada prawo do odliczenia podatku naliczonego pod warunkiem spełnienia przez niego zarówno tzw. przesłanek pozytywnych, to jest m.in. tego, że zakupy są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych oraz niezaistnienia przesłanek negatywnych, określonych w art. 88 ustawy.

Kwestie dotyczące prawa do odliczenia podatku naliczonego od wydatków związanych z pojazdami samochodowymi zostały uregulowane w art. 86a ustawy.

W myśl art. 86a ust. 1 pkt 1 ustawy:

Stosownie do art. 86a ust. 2 ustawy:

Zgodnie z art. 2 pkt 34 ustawy:

Na podstawie art. 86a ust. 3 ustawy:

W świetle art. 86a ust. 4 ustawy:

Zatem zgodnie z powyższymi regulacjami podatnikowi przysługuje ograniczone do 50% prawo do odliczenia podatku w odniesieniu do wszystkich wydatków związanych z pojazdami samochodowymi przeznaczonymi do użytku „mieszanego”.

Dla celów stosowania tego ograniczenia za wykorzystywanie „mieszane” należy rozumieć, że w odniesieniu do pojazdu wykorzystywanego w działalności gospodarczej istnieje możliwość jego użycia również do celów niezwiązanych z tą działalnością, np. do celów prywatnych. Wystarczy przy tym możliwość nawet tylko jednorazowego użycia pojazdu do celów prywatnych, aby uznać, że pojazd może być wykorzystywany w sposób „mieszany”. Nie jest przy tym istotny moment, w którym użycie to ma miejsce podczas całego okresu użytkowania przez podatnika danego pojazdu, żeby uznać ten pojazd za wykorzystywany do celów „mieszanych”. Przyjmuje się, że każdy pojazd samochodowy o dopuszczalnej masie całkowitej do 3,5 tony - ze względu na swoje cechy konstrukcyjne - służy co do zasady użytkowi „mieszanemu”, a zatem wszystkie wydatki z nim związane podlegają ograniczeniu w odliczaniu do 50%.

W świetle powyższego, w sytuacji gdy ponoszone wydatki nie stanowią wydatków związanych z pojazdami samochodowymi, wówczas podatnikowi przysługuje prawo do odliczenia podatku naliczonego, na podstawie art. 86 ust. 1 ustawy, pod warunkiem spełnienia przez niego zarówno tzw. przesłanek pozytywnych, to jest m.in. tego, że zakupy są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych oraz niezaistnienia przesłanek negatywnych, określonych w art. 88 ustawy.

Wyraził Pan wątpliwość, czy przysługuje Panu prawo do odliczenia 50% podatku VAT naliczonego wynikającego z faktur dokumentujących naprawę samochodu osobowego wykorzystywanego w sposób mieszany, w przypadku gdy cała należność brutto wynikająca z faktur została zapłacona bezpośrednio warsztatowi przez ubezpieczyciela, a Pan nie zapłacił żadnej części należności z własnych środków.

Odnosząc się do powyższych wątpliwości należy ustalić, czy wydatki na naprawę ww. samochodu zapłacone przez ubezpieczyciela, stanowią wydatki związane z pojazdami samochodowymi, o których mowa w art. 86a ust. 2 ustawy.

Z treści art. 86a ust. 2 pkt 3 ustawy wynika, że do wydatków związanych z pojazdami samochodowymi, o których mowa w art. 86a ust. 1 ustawy, zalicza się wydatki dotyczące nabycia lub importu paliw silnikowych, oleju napędowego i gazu, wykorzystywanych do napędu tych pojazdów, usług naprawy lub konserwacji tych pojazdów oraz innych towarów i usług związanych z eksploatacją lub używaniem tych pojazdów. Ustawodawca wprost objął dyspozycją tego przepisu wydatki dotyczące usług naprawy pojazdów samochodowych, o których mowa w art. 86a ust. 1 ustawy. Podkreślić należy, że możliwość zakwalifikowanie wydatków na naprawę samochodu, do wydatków związanych z pojazdami samochodowymi, nie została uzależniona od tego kto poniósł te wydatki.

Z opisu sprawy wynika, że jest Pan właścicielem samochodu osobowego, stanowiącego środek trwały w prowadzonej działalności gospodarczej. Samochód jest wykorzystywany zarówno do wykonywania czynności opodatkowanych podatkiem VAT w ramach działalności gospodarczej, jak i do celów prywatnych. Samochód został uszkodzony, a jego naprawa została przeprowadzona przez warsztat samochodowy w ramach likwidacji szkody z dobrowolnego ubezpieczenia autocasco. Ubezpieczyciel pokrył bezpośrednio na rzecz warsztatu całą wartość brutto naprawy, obejmującą również pełną kwotę podatku VAT. Warsztat wystawił na Pana jako nabywcę usługi fakturę zaliczkową, a następnie fakturę rozliczeniową. Na fakturach jako nabywca wskazana została Pana działalność gospodarcza wraz z NIP. Cała należność brutto wynikająca z ww. faktury została uregulowana przez ubezpieczyciela bezpośrednio na rachunek bankowy warsztatu. Nie otrzymał Pan kwoty odszkodowania na własny rachunek bankowy oraz nie zapłacił Pan warsztatowi żadnej części należności z własnych środków. Zapłata przez ubezpieczyciela spowodowała całkowite wygaśnięcie Pana zobowiązania wobec warsztatu. Warsztat nie ma wobec Pana żadnych dalszych roszczeń o zapłatę za wykonaną naprawę. Faktury dokumentują rzeczywiście wykonaną usługę naprawy samochodu wykorzystywanego między innymi do wykonywania czynności opodatkowanych VAT.

Wskazać w tym miejscu należy, że podstawowym warunkiem, którego spełnienie należy analizować w zakresie prawa do odliczenia podatku naliczonego, jest związek dokonywanych nabyć towarów i usług ze sprzedażą uprawniającą do takiego odliczenia, czyli sprzedażą generującą podatek należny. Dla prawa do odliczenia nie ma znaczenia źródło finansowania wydatków na nabycie towarów i usług. Tym samym pokrycie tych wydatków, nie ze środków własnych, nie pozbawia prawa do odliczenia podatku.

Jak już wskazałem, podatnikowi na mocy art. 86a ust. 1 pkt 1 ustawy, przysługuje ograniczone do 50% prawo do odliczenia podatku w odniesieniu do wszystkich wydatków związanych z pojazdami samochodowymi przeznaczonymi do użytku „mieszanego”. Prawo do odliczenia 50% kwot podatku naliczonego od wydatków związanych z pojazdami samochodowymi przeznaczonymi do użytku „mieszanego”, przysługuje bez względu na to, kto faktycznie poniósł te wydatki. Istotne jest to, czy istnieje związek poniesionego wydatku na naprawę pojazdu z czynnościami opodatkowanymi podmiotu, który chce skorzystać z odliczenia podatku naliczonego. Przepisu ustawy o podatku od towarów i usług, nie uzależniają prawa do odliczenia podatku naliczonego od uregulowania należności z faktury bezpośrednio przez podatnika, będącego usługobiorcą.

Mając na uwadze powyższe stwierdzić należy, że skoro jest Pan nabywcą usługi naprawy ww. samochodu, naprawa została rzeczywiście wykonana na Pana rzecz oraz udokumentowana fakturami wystawionymi na Pana jako czynnego podatnika VAT, a samochód jest wykorzystywany w sposób mieszany, to z tytułu wydatków na jego naprawę poniesionych przez ubezpieczyciela, przysługuje prawo do odliczenia 50% podatku VAT naliczonego, na podstawie art. 86a ust. 1 pkt 1 w związku z w art. 86a ust. 2 pkt 3 ustawy. Wydatki poniesione przez ubezpieczyciela na naprawę Pana samochodu, stanowią wydatki związane z pojazdami samochodowymi, o których mowa w art. 86a ust. 2 pkt 3 ustawy.

W związku z tym, że samochód osobowy wykorzystywany jest przez Pana w sposób mieszany, to w odniesieniu do wydatków związanych z naprawą pojazdu w świetle przedstawionych okoliczności sprawy należy uznać, że poniesione przez ubezpieczyciela wydatki wynikające z faktur dokumentujących naprawę pojazdu, stanowią wydatki związane z pojazdami samochodowymi, o których mowa w art. 86a ust. 2 pkt 3 ustawy. W rezultacie do ww. wydatków znajdzie zastosowanie art. 86a ust. 1 ustawy, ustanawiający ograniczenie w odliczeniu podatku naliczonego do 50% kwoty podatku naliczonego.

Tym samym, Pana stanowisko należy uznać za prawidłowe.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pan przedstawił i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.

Zastrzec należy, że Organ nie analizował załączników dołączonych przez Pana do wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej. Wszystkie informacje niezbędne z punktu widzenia przepisów, których interpretacji Pan oczekuje, powinny wynikać z opisu stanu faktycznego a nie z załączonych dokumentów. Zatem, należy zauważyć, że Organ nie prowadzi postępowania dowodowego i nie analizuje załączników.

Interpretacja indywidualna została wydana na podstawie przedstawionego we wniosku opisu sprawy, co oznacza, że w przypadku, gdy w toku postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, kontroli celno-skarbowej zostanie określony odmienny stan sprawy, interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków prawnych. Organ jest ściśle związany przedstawionym we wniosku opisem stanu faktycznego. Ponosi Pani ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu sprawy. Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem stanu faktycznego podanym przez Pana w złożonym wniosku. Ponadto, w sytuacji zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego w opisie sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

• Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz.U. z 2026 r. poz. 622 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego i zastosuje się Pan do interpretacji.
• Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

• Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego (…). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

• w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
• w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.