0114-KDIP4-2.4012.588.2026.2.AA

Interpretacja indywidualna

– stanowisko w części prawidłowe i w części nieprawidłowe

Szanowni Państwo,

stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego jest prawidłowe w części dotyczącej:

• braku powstania nowego obowiązku podatkowego na gruncie ustawy Ordynacja podatkowa w związku z dokonaniem przez Państwa korekty, o której mowa w art. 89b ust. 1 ustawy;
• zapłaty podatku w terminie wskazanym w art. 103 ust. 1 ustawy w związku z korektą podatku na zasadach określonych w art. 89b ust. 1 ustawy;
• braku możliwości złożenia dwóch deklaracji podatkowych, w których wykazują Państwo oddzielnie kwoty podatku do zapłaty w związku z korektą odliczonej kwoty podatku wynikającej z nieuregulowanej faktury, o której mowa w art. 89b ust. 1 uVAT

oraz nieprawidłowe w części dotyczącej:

• możliwości uwzględnienia korekty, o której mowa w art. 89b ust. 1 ustawy, w deklaracji podatkowej za okres poprzedzający okres wskazany w art. 89b ust. 1 ustawy, w szczególności okres, w którym uwzględnili Państwo podatek naliczony wynikający z faktury dokumentującej dostawę towarów lub świadczenie usług na terytorium kraju, z której należność nie została uregulowana w terminie 90 dni od dnia upływu terminu jej płatności określonej w umowie lub na fakturze;
• możliwości pomniejszenia podatku naliczonego wynikającego z nieuregulowanej należności wynikającej z faktury dokumentującej dostawę towarów lub świadczenie usług na terytorium kraju w rozliczeniu za okres, w którym dokonali Państwo jego odliczenia, po upływie terminu, o którym mowa w art. 89b ust. 1 ustawy;
• konieczności wykazania, jaka część kwoty podatku od towarów i usług podlegająca wpłacie do urzędu skarbowego, wskazanej w deklaracji podatkowej za dany okres, w której uwzględnili Państwo korektę, o której mowa w art. 89b ust. 1 uVAT.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

13 lipca 2026 r. wpłynął Państwa wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej. Treść wniosku jest następująca:

Opis stanu faktycznego

A. spółka z ograniczoną odpowiedzialnością w restrukturyzacji w (…) (NIP: (…)) (Podatnik) jest zarejestrowanym podatnikiem VAT czynnym, który składa deklaracje podatkowe w podatku od towarów i usług za okresy miesięczne i nie jest małym podatnikiem.

W deklaracjach podatkowych VAT-7 za grudzień 2025 roku oraz styczeń i marzec 2026 roku Podatnik uwzględnił łączną wysokość podatku naliczonego do odliczenia (pole nr 48) w kwotach kolejno 599 980 zł, 429 861 zł oraz 435 004 zł, jednak w terminie wskazanym w art. 89b ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (tekst jedn. Dz.U. z 2025 r. poz. 775 ze zm., dalej: uVAT) nie uregulował należności wynikających z niektórych z faktur, z których wcześniej odliczył podatek naliczony.

W sumie Podatnik nie uregulował w terminie, o którym mowa w art. 89b ust. 1 uVAT, należności wynikających z faktur dokumentujących dostawę towarów lub świadczenie usług na terytorium kraju w kwotach:

(a)  3 458 074,62 zł, z których w grudniu 2025 roku odliczył VAT naliczony na kwotę 600 022 zł;

(b)  2 329 193,10 zł, z których w styczniu 2026 roku odliczył VAT naliczony na kwotę 427 423 zł oraz

(c)  2 656 369,95 zł, z których w marcu 2026 roku odliczył VAT naliczony na kwotę 435 004 zł.

Przed upływem terminu, o którym mowa w art. 89b ust. 1 uVAT, a dokładnie 19 grudnia 2025 roku, Podatnik złożył wniosek o otwarcie postępowania sanacyjnego, które zostało otwarte postanowieniem Sądu Rejonowego w (…) z (…), sygn. akt (…). Tym samym postanowieniem sąd wyznaczył zarządcę w osobie A.A. (Wnioskodawca). Terminy zapłaty należności wynikających z faktur dokumentujących dostawę towarów lub świadczenie usług przypadające na 90. dzień od dnia upływu terminów ich płatności określonych w umowach lub fakturach upłynęły już po otwarciu postępowania sanacyjnego Podatnika.

Pytania

1.    Czy zobowiązanie podatkowe w podatku od towarów i usług, które powstało w związku z korektą odliczonej kwoty podatku wynikającej z faktury dokumentującej dostawę towarów lub świadczenie usług na terytorium kraju, z której należność nie została uregulowana w terminie 90 dni od dnia upływu terminu jej płatności określonego w umowie lub na fakturze (art. 89b ust. 1 uVAT), powstaje z chwilą dokonania dostawy towarów lub wykonania usług, z zastrzeżeniem art. 19a ust. 1a, 1b, 5 i 7-11, art. 14 ust. 6, art. 20, art. 21 ust. 1 i art. 138f uVAT, czy z chwilą złożenia deklaracji uwzględniającej korektę, o której mowa w art. 89b ust. 1 uVAT?

2.    Czy podatek od towarów i usług wykazany w deklaracji podatkowej uwzględniającej korektę, o której mowa w art. 89b ust. 1 uVAT, jest płatny w terminie, o którym mowa w art. 103 ust. 1 uVAT, z zastrzeżeniem art. 103 ust. 1a–4 oraz art. 33 i art. 33b uVAT, także w części, w jakiej wynika z tej korekty?

3.    Czy Podatnik może uwzględnić korektę, o której mowa w art. 89b ust. 1 uVAT, w deklaracji podatkowej za okres poprzedzający okres wskazany w art. 89b ust. 1 uVAT, w szczególności okres, w którym uwzględnił podatek naliczony wynikający z faktury dokumentującej dostawę towarów lub świadczenie usług na terytorium kraju, z której należność nie została uregulowana w terminie 90 dni od dnia upływu terminu jej płatności określonej w umowie lub na fakturze (art. 89b ust. 1 uVAT)?

4.    Czy Podatnik po upływie terminu, o którym mowa w art. 89b ust. 1 uVAT, może pomniejszyć podatek naliczony wynikający z nieuregulowanej należności wynikającej z faktury dokumentującej dostawę towarów lub świadczenie usług na terytorium kraju za okres, w którym dokonał jego odliczenia?

5.    Czy w razie korekty odliczonej kwoty podatku wynikającej z nieuregulowanej należności wynikającej z faktury dokumentującej dostawę towarów lub świadczenie usług na terytorium kraju, o której to korekcie mowa w art. 89b ust. 1 uVAT, Podatnik składa dwie deklaracje podatkowe, w których wykazuje oddzielnie kwoty podatku do zapłaty wynikające z:

(a)  deklaracji podatkowej za okres, za który składa deklarację, oraz

(b)  deklaracji podatkowej za okres, za który koryguje odliczoną kwotę podatku wynikającą z faktury, o której mowa w art. 89b ust. 1 uVAT?

6.    W jaki sposób Podatnik powinien wykazać, jaka część kwoty podatku od towarów i usług podlegająca wpłacie do urzędu skarbowego, wskazanej w deklaracji podatkowej za dany okres, w której uwzględnił korektę, o której mowa w art. 89b ust. 1 uVAT, jest płatna w terminie do 25. dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym powstał obowiązek podatkowy (art. 103 ust. 1 uVAT), czyli w terminie do 25. dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym ta deklaracja podatkowa została złożona (art. 99 ust. 1 uVAT), a jaka część w terminie do 25. dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym powstał obowiązek podatkowy, co do której Podatnik wcześniej skorzystał z prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego (art. 86 ust. 1 uVAT), które później utracił na podstawie art. 89b ust. 1 uVAT?

Państwa stanowisko w sprawie

Na wstępie Wnioskodawca zwraca uwagę, że postępowania sądowe, administracyjne, sądowoadministracyjne i przed sądami polubownymi dotyczące masy sanacyjnej mogą być wszczęte i prowadzone wyłącznie przez zarządcę albo przeciwko niemu. Postępowania te zarządca prowadzi w imieniu własnym na rzecz dłużnika (art. 311 ust. 1 ustawy z dnia 15 maja 2015 r. – Prawo restrukturyzacyjne (tekst jedn. Dz.U. z 2026 r. poz. 533, dalej: p.r.). Postępowanie o wydanie interpretacji indywidualnej, o którym mowa w art. 14b i nast. ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (tekst jedn. Dz.U. z 2026 r. poz. 622, dalej: o.p.), jest rodzajem postępowania podatkowego, a to z kolei rodzajem postępowania administracyjnego, o którym mowa w art. 311 ust. 1 p.r., które dotyczy masy sanacyjnej. W takim przypadku jego stroną może być tylko zarządca masy sanacyjnej, a nie sam podatnik.

Ponadto Wnioskodawca zauważa, że wierzytelności objęte fakturami dokumentującymi dostawę towarów lub świadczenie usług, z których Podatnik odliczył podatek naliczony, są objęte układem z mocy prawa (art. 150 ust. 1 pkt 1 i 2 p.r.) i jako takie do dnia zakończenia albo uprawomocnienia się postanowienia o umorzeniu postępowania sanacyjnego nie mogą zostać zapłacone (art. 252 ust. 1 w zw. z art. 297 p.r.).

Ad 1.

Zdaniem Wnioskodawcy, zobowiązanie podatkowe w podatku od towarów i usług, które powstało w związku z korektą odliczonej kwoty podatku wynikającej z faktury dokumentującej dostawę towarów lub świadczenie usług na terytorium kraju, z której należność nie została uregulowana w terminie 90 dni od dnia upływu terminu jej płatności określonego w umowie lub na fakturze (art. 89b ust. 1 uVAT), powstaje z chwilą dokonania dostawy towarów lub wykonania usług, z zastrzeżeniem art. 19a ust. 1a, 1b, 5 i 7-11, art. 14 ust. 6, art. 20, art. 21 ust. 1 i art. 138f uVAT.

Jak stanowi przepis art. 21 § 1 o.p., zobowiązanie podatkowe może powstać albo z dniem zaistnienia zdarzenia, z którym ustawa podatkowa wiąże powstanie takiego zobowiązania, albo z dniem doręczenia decyzji organu podatkowego, ustalającej wysokość tego zobowiązania. Jeżeli przepisy prawa podatkowego nakładają na podatnika obowiązek złożenia deklaracji, a zobowiązanie podatkowe powstaje w sposób określony w art. 21 § 1 pkt 1 o.p., podatek wykazany w deklaracji jest podatkiem do zapłaty, z zastrzeżeniem art. 21 § 3 o.p. (art. 21 § 2 o.p.). Z przepisu art. 19a ust. 1 uVAT wynika natomiast, że obowiązek podatkowy w podatku od towarów i usług powstaje z chwilą dokonania dostawy towarów lub wykonania usługi, z zastrzeżeniem art. 19a ust. 1a, 1b, 5 i 7-11, art. 14 ust. 6, art. 20, art. 21 ust. 1 i art. 138f uVAT, a podatnicy, o których mowa w art. 15 uVAT, są obowiązani składać w urzędzie skarbowym deklaracje podatkowe za okresy miesięczne w terminie do 25. dnia miesiąca następującego po każdym kolejnym miesiącu, z zastrzeżeniem art. 99 ust. 2-10, art. 130c, art. 133 i art. 138g ust. 2 uVAT (art. 99 ust. 1 uVAT).

Zobowiązanie podatkowe w podatku od towarów i usług powstaje zatem z dniem zaistnienia zdarzenia, z którym uVAT wiąże powstanie takiego zobowiązania (art. 21 § 1 pkt 1 o.p.), czyli z chwilą dokonania dostawy towarów lub wykonania usługi, z zastrzeżeniem art. 19a ust. 1a, 1b, 5 i 7-11, art. 14 ust. 6, art. 20, art. 21 ust. 1 i art. 138f uVAT (art. 19a ust. 1 uVAT).

W ocenie Wnioskodawcy powyższego nie zmienia następczy obowiązek złożenia korekty, o której mowa w art. 89b ust. 1 uVAT. Wspomniana korekta co prawda prowadzi w efekcie do zwiększenia kwoty podatku należnego, ale nie jest przecież zdarzeniem, od którego czy to o.p., czy uVAT uzależnia powstanie zobowiązania podatkowego w podatku od towarów i usług. Korekta odliczonej kwoty podatku, o której mowa w art. 89b ust. 1 uVAT, nie powoduje powstania nowego obowiązku podatkowego, który już przecież powstał, zatem nie może powstać po raz kolejny.

Ad 2.

Zdaniem Wnioskodawcy, podatek od towarów i usług wykazany w deklaracji podatkowej uwzględniającej korektę, o której mowa w art. 89b ust. 1 uVAT, jest płatny w terminie, o którym mowa w art. 103 ust. 1 uVAT, z zastrzeżeniem art. 103 ust. 1a–4 oraz art. 33 i art. 33b uVAT, także w części, w jakiej wynika z tej korekty.

Jak już wyżej napisano, jeżeli przepisy prawa podatkowego nakładają na podatnika obowiązek złożenia deklaracji, a zobowiązanie podatkowe powstaje w sposób określony w art. 21 § 1 pkt 1 o.p., podatek wykazany w deklaracji jest podatkiem do zapłaty, z zastrzeżeniem art. 21 § 3 o.p. (art. 21 § 2 o.p.). Z przepisu art. 103 ust. 1 uVAT wynika natomiast, że podatnicy są obowiązani, bez wezwania naczelnika urzędu skarbowego, do obliczenia i wpłacenia podatku za okresy miesięczne w terminie do 25. dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym powstał obowiązek podatkowy, na rachunek urzędu skarbowego, z zastrzeżeniem jednak przepisów art. 103 ust. 1a–4 oraz art. 33 i art. 33b uVAT (art. 103 ust. 1 uVAT).

Skoro zatem zobowiązanie podatkowe w podatku od towarów i usług, które powstało w związku z korektą odliczonej kwoty podatku wynikającej z faktury dokumentującej dostawę towarów lub świadczenie usług na terytorium kraju, z której należność nie została uregulowana w terminie 90 dni od dnia upływu terminu jej płatności określonego w umowie lub na fakturze (art. 89b ust. 1 uVAT), powstaje z chwilą dokonania dostawy towarów lub wykonania usług, z zastrzeżeniem art. 19a ust. 1a, 1b, 5 i 7-11, art. 14 ust. 6, art. 20, art. 21 ust. 1 i art. 138f uVAT, a podatek jest płatny w terminie do 25. dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym powstał obowiązek podatkowy, z zastrzeżeniem art. 103 ust. 1a-4 oraz art. 33 i art. 33b uVAT (art. 103 ust. 1 uVAT), to w przypadku gdy wskutek korekty, o której mowa w art. 89b ust. 1 uVAT, Podatnik utracił prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego (art. 86 ust. 1 uVAT), to wynikły z tego podatek od towarów i usług jest płatny także w terminie, o którym mowa w art. 103 ust. 1 uVAT, mimo że nie odpowiada on terminowi złożenia deklaracji podatkowej (art. 99 ust. 1 uVAT).

Ad 3.

Zdaniem Wnioskodawcy, Podatnik może uwzględnić korektę, o której mowa w art. 89b ust. 1 uVAT, w deklaracji podatkowej za okres poprzedzający okres wskazany w art. 89b ust. 1 uVAT, w szczególności okres, w którym uwzględnił podatek naliczony wynikający z faktury dokumentującej dostawę towarów lub świadczenie usług na terytorium kraju, z której należność nie została uregulowana w terminie 90 dni od dnia upływu terminu jej płatności określonej w umowie lub na fakturze (art. 89b ust. 1 uVAT).

Co prawda w przepisie art. 89b ust. 1 uVAT wskazano, że korektę, o której tam mowa, uwzględnia się w rozliczeniu za okres, w którym upłynął 90. dzień od dnia upływu terminu płatności określonego w umowie lub na fakturze, jednak zdaniem Wnioskodawcy, wskazany okres ma charakter końcowy i nie uniemożliwia Podatnikowi uwzględnienia korekty w okresie wcześniejszym.

Ad 4.

Zdaniem Wnioskodawcy, Podatnik może pomniejszyć podatek naliczony wynikający z nieuregulowanej należności wynikającej z faktury dokumentującej dostawę towarów lub świadczenie usług na terytorium kraju za okres, w którym dokonał jego odliczenia, także po upływie terminu, o którym mowa w art. 89b ust. 1 uVAT.

Przepis art. 86 ust. 1 uVAT stanowi, że w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15 uVAT, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124 uVAT. Wynika z niego prawo podatnika do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, a nie jego obowiązek, z którego to prawa Podatnik może zrezygnować, także wówczas gdy pierwotnie chciał z niego skorzystać i faktycznie to uczynił.

Ad 5.

W ocenie Wnioskodawcy, w razie korekty odliczonej kwoty podatku wynikającej z nieuregulowanej należności wynikającej z faktury dokumentującej dostawę towarów lub świadczenie usług na terytorium kraju, o której to korekcie mowa w art. 89b ust. 1 uVAT, Podatnik składa jedną deklarację podatkową, w której rozlicza podatek należny za okres, za który ją składa, oraz korektę odliczonej kwoty podatku wynikającej z faktury, o której mowa w art. 89b ust. 1 uVAT.

Jak już zauważono, obowiązek podatkowy w VAT powstaje w zasadzie z chwilą dokonania dostawy towarów lub wykonania usług (art. 19a ust. 1 uVAT) i jest rozliczany w deklaracji podatkowej za okres, w którym powstał (art. 99 ust. 1 uVAT), a wskazana w tej deklaracji kwota podatku (art. 99 ust. 12 uVAT) jest płatna w terminie do 25. dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym powstał obowiązek podatkowy (art. 103 ust. 1 uVAT).

Rozliczenie podatku od towarów i usług oraz ustalenie terminu jego zapłaty nie napotyka trudności w sytuacji, gdy nie dochodzi do korekty odliczonej kwoty podatku, o której mowa w art. 89b ust. 1 uVAT. W przeciwnym razie, gdy dochodzi do takiej korekty, powstaje wątpliwość co do terminu zapłaty podatku. Powstaje bowiem wówczas sytuacja, w której na skutek zdarzeń następczych względem chwili powstania obowiązku podatkowego wzrasta kwota podatku do zapłaty. Związek między chwilą powstania obowiązku podatkowego i deklaracji podatkowej złożonej za okres, w którym on powstał, spajany z reguły przez okres rozliczeniowy zostaje rozerwany. Wskutek uwzględnienia korekty (pomniejszenia) odliczonej kwoty podatku naliczonego dochodzi do podwyższenia kwoty podatku do zapłaty, która jest wykazywana w deklaracji podatkowej za okres, którego dotyczy. Na kwotę podatku do zapłaty wskazaną w takiej deklaracji składają się zarówno suma zobowiązań podatkowych powstałych w okresie rozliczeniowym objętym deklaracją, jak i suma zobowiązań podatkowych powstałych we wcześniejszym okresie, w którym obniżono kwotę podatku należnego o kwotę podatku naliczonego (art. 86 ust. 1 uVAT), podczas gdy termin zapłaty VAT-u wskazany w art. 103 ust. 1 uVAT nie jest ustalany na podstawie daty złożenia deklaracji podatkowej, lecz daty powstania obowiązku podatkowego. Innymi słowy uwzględnienie w deklaracji podatkowej zobowiązania podatkowego nie ma wpływu na termin zapłaty podatku, gdyż decyduje o tym każdorazowo data powstania obowiązku podatkowego. W przypadku korekty, o której mowa w art. 89b ust. 1 uVAT, w deklaracji podatkowej obejmującej okres, w którym powstał obowiązek korekty, uwzględnia się zatem zarówno kwotę podatku należnego od obowiązków podatkowych powstałych w okresie rozliczeniowym, jak i kwotę podatku należnego od obowiązków podatkowych powstałych w okresie wcześniejszym, w którym dokonano odliczenia kwoty podatku naliczonego z faktury, o której mowa w art. 89b ust. 1 uVAT. W przypadku złożenia jednej deklaracji podatkowej naczelnik urzędu skarbowego właściwy do poboru kwoty podatku nie może ustalić, za który okres doszło do podwyższenia kwoty podatku, w szczególności w razie dopuszczenia możliwości dokonania takiej korekty za okres inny niż wskazany w art. 89b ust. 1 uVAT, a w konsekwencji ustalić jaka część kwoty podatku jest płatna w terminie do 25. dnia miesiąca następującego po miesiącu, za który złożono deklarację podatkową, a jaka w terminie do 25. dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym pomniejszono kwotę podatku należnego o kwotę podatku naliczonego od faktury, o której mowa w art. 89b ust. 1 uVAT.

Warto przy tym zauważyć, że do opisanej tu sytuacji, w której kwota podatku do zapłaty wskazana w deklaracji podatkowej, będzie płatna w całości w terminie innym niż 25. dzień miesiąca, w którym złożono bieżącą deklarację podatkową, dojdzie bezsprzecznie, gdy podatek należny w okresie, którego dotyczy deklaracja, w ogóle nie wystąpi. Wówczas kwota podatku do zapłaty w całości wynikać będzie z korekty odliczenia podatku naliczonego (art. 89b ust. 1 uVAT), tj. utraty prawa, o którym mowa w art. 86 ust. 1 uVAT. Podatek naliczony nie jest jednak dla zarejestrowanego podatnika VAT czynnego, który o kwotę tego podatku obniża kwotę podatku należnego, podatkiem, który mógłby podlegać zapłacie, wobec czego w żaden sposób nie wpływa na termin zapłaty jego podatku należnego.

Z podobną sytuacją będziemy mieć do czynienia w przypadku, gdy podatek należny za bieżący okres będzie niewyższy od podatku naliczonego, o który zarejestrowany podatnik VAT czynny będzie mógł obniżyć kwotę podatku należnego w bieżącym okresie (art. 86 ust. 1 uVAT), a w tym okresie zaktualizuje się obowiązek korekty, o której mowa w art. 86b ust. 1 uVAT. Wówczas skorzystanie przez podatnika VAT czynnego z prawa obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego doprowadzi do obniżenia kwoty podatku należnego do zera, zatem wskazana w deklaracji podatkowej kwota podatku do zapłaty będzie w całości wynikiem obowiązku dokonania korekty z art. 89b ust. 1 uVAT.

Natomiast z sytuacją, gdy kwota podatku do zapłaty wskazana w jednej deklaracji podatkowej będzie płatna w różnych terminach, z których co najmniej jeden nie będzie 25. dniem miesiąca, w którym złożono deklarację podatkową, będziemy mieli do czynienia np. wtedy, gdy podatek naliczony w okresie, który obejmuje deklaracja podatkowa, w ogóle nie wystąpi, lecz wystąpi podatek należny, albo podatek naliczony w danym okresie będzie niższy od podatku należnego za ten okres. W obu przypadkach na sumę podatku do zapłaty będzie składała się kwota podlegająca zapłacie do 25. dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym powstał obowiązek podatkowy, który jest jednocześnie terminem złożenia deklaracji podatkowej (art. 99 ust. 1 uVAT) (bieżący podatek należny) oraz kwota podlegająca zapłacie do 25. dnia miesiąca, w którym powstał obowiązek podatkowy, który nie jest jednak terminem złożenia deklaracji podatkowej za bieżący okres (podatek należny, którego obowiązek zapłaty powstał wskutek korekty, o której mowa w art. 89b ust. 1 uVAT).

Mimo to Wnioskodawca stoi na stanowisku, że Podatnik za okres, w którym dokonał korekty odliczonej kwoty podatku, o której mowa w art. 89b ust. 1 uVAT, może złożyć tylko jedną deklarację podatkową, o której mowa w art. 99 i nast. uVAT. Jest tak dlatego, że żaden przepis prawa podatkowego nie dopuszcza złożenia więcej niż jednej takiej deklaracji, a problemy z ustaleniem terminu płatności nie mogą być wystarczającym powodem do wprowadzenia pozaprawnego obowiązku złożenia dwóch deklaracji za ten sam okres rozliczeniowy.

Warto tu zauważyć, że o ile – jak już zauważono – przepisy samego prawa podatkowego nie dopuszczają możliwości złożenia więcej niż jednej deklaracji podatkowej w VAT za ten sam okres, o tyle podstawę do złożenia dwóch takich deklaracji za ten sam okres zamieszczono w przepisach szczególnych. W tym przypadku istotny jest przepis art. 77 ust. 3 p.r. Stanowi on, że jeżeli rozliczenie należności publicznoprawnych – a taką jest przecież VAT (skądinąd w przepisie art. 77 ust. 1 p.r. wprost wskazano podatki) – wymaga sporządzenia deklaracji lub innego tego typu dokumentu obejmujących rozliczenie, obie części wierzytelności, o której mowa w art. 77 ust. 1 p.r., ujmuje się w odrębnych deklaracjach lub innych tego typu dokumentach. Wierzytelność, o której mowa w art. 77 ust. 1 p.r., to wierzytelność, za okres rozliczeniowy, w trakcie którego zostało otwarte postępowania restrukturyzacyjne. W tym przypadku byłaby to więc m.in. wierzytelność z tytułu VAT-u za marzec br.

Co prawda elementy stanu faktycznej tej sprawy obejmują także ten okres, co mogłoby skłaniać do poglądu, jakoby możliwe było złożenie dwóch deklaracji podatkowych za marzec br., jednak taka zbieżność czasowa jest tu akurat nieistotna. Jest tak przede wszystkim dlatego, że celem regulacji z art. 77 ust. 3 p.r. jest rozdzielenie wierzytelności za okres, w którym zostało otwarte postępowanie restrukturyzacyjne, na dwie części: (1) powstałą przed otwarciem postępowania, zatem objętą układem, oraz (2) powstałą po otwarciu postępowania, zatem pozostającą poza układem, podczas gdy istotą sformułowanych we wniosku pytań pozostaje nie to, jak rozliczyć sam VAT za okres, w którym zostało otwarte postępowanie sanacyjnej, lecz to, jak rozliczyć korektę, o której mowa w art. 89b ust. 1 uVAT. Zresztą nawet zastosowanie w tym przypadku art. 77 ust. 3 p.r. do korekty, o której mowa w art. 89b ust. 1 uVAT, w rozliczeniu za marzec br. nie daje odpowiedzi na to, jak postąpić z innymi okresami, na które siłą rzeczy nie przypada dzień otwarcia postępowania sanacyjnego Podatnika, czyli grudniem ub. r. i styczniem br.

Ad 6.

Ze stanowiska Wnioskodawcy, zajętego odnośnie do pytania piątego wyłania się wątpliwość co do tego, w jaki sposób Podatnik winien wykazać naczelnikowi urzędu skarbowego właściwemu do poboru podatku od towarów i usług, jaka część tego podatku podlegająca wpłacie do urzędu skarbowego i ujęta w jednej deklaracji podatkowej winna zostać zapłacona w terminie do 25. dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym powstał obowiązek podatkowy, który w tym przypadku jest tożsamy z miesiącem, w którym Podatnik złożył deklarację podatkową, a jaka w terminie do 25. dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym powstał obowiązek podatkowy, który jednak nie jest miesiącem, w którym Podatnik złożył deklarację podatkową. Skoro bowiem deklarację podatkową w podatku od towarów i usług składa się w terminie 25. dnia miesiąca następującego po każdym kolejnym miesiącu (art. 99 ust. 1 uVAT), a terminem zapłaty jest 25. dzień miesiąca następującego po miesiącu, w którym powstał obowiązek podatkowy (art. 103 ust. 1 uVAT), który to obowiązek powstaje przede wszystkim z chwilą dokonania dostawy towarów lub wykonania usługi (art. 19a ust. 1 uVAT), to w razie uwzględnienia w deklaracji podatkowej korekty, o której mowa w art. 89b ust. 1 uVAT, dochodzi do sytuacji, w której wykazana w takiej deklaracji kwota podatku podlegająca wpłacie do urzędu skarbowego uwzględnia zarówno podatek od towarów i usług, co którego obowiązek podatkowy powstał w miesiącu, za który została złożona, czyli w miesiącu poprzedzającym jej złożenie, jak i podatek od towarów i usług, co do którego obowiązek podatkowy powstał wcześniej, jednak Podatnik go nie zapłacił, ponieważ skorzystał z prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego (art. 86 ust. 1 uVAT), a dopiero później wskutek aktualizacji przesłanek z art. 89b ust. 1 uVAT utracił prawo do takiego obniżenia, co z kolei doprowadziło do obowiązku zapłaty także tej części podatku.

Odpowiedzi na przedstawioną wątpliwość nie udzielają wprost przepisy prawa, dlatego też w ocenie Wnioskodawcy wykazanie w takim przypadku terminów i kwot podatku od towarów i usług ujętych w jednej deklaracji, a podlegających zapłacie w różnych terminach może nastąpić w drodze podania (art. 168 § 1 o.p.) z załączonymi dowodami, które przyczynią się do wyjaśnienia sprawy, a nie są sprzeczne z prawem (art. 180 i nast. o.p.).

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe w części dotyczącej:

• braku powstania nowego obowiązku podatkowego na gruncie ustawy Ordynacja podatkowa w związku z dokonaniem przez Państwa korekty, o której mowa w art. 89b ust. 1 ustawy;
• zapłaty podatku w terminie wskazanym w art. 103 ust. 1 ustawy w związku z korektą podatku na zasadach określonych w art. 89b ust. 1 ustawy;
• braku możliwości złożenia dwóch deklaracji podatkowych, w których wykazują Państwo oddzielnie kwoty podatku do zapłaty w związku z korektą odliczonej kwoty podatku wynikającej z nieuregulowanej faktury, o której mowa w art. 89b ust. 1 uVAT

oraz nieprawidłowe w części dotyczącej:

• możliwości uwzględnienia korekty, o której mowa w art. 89b ust. 1 ustawy, w deklaracji podatkowej za okres poprzedzający okres wskazany w art. 89b ust. 1 ustawy, w szczególności okres, w którym uwzględnili Państwo podatek naliczony wynikający z faktury dokumentującej dostawę towarów lub świadczenie usług na terytorium kraju, z której należność nie została uregulowana w terminie 90 dni od dnia upływu terminu jej płatności określonej w umowie lub na fakturze;
• możliwości pomniejszenia podatku naliczonego wynikającego z nieuregulowanej należności wynikającej z faktury dokumentującej dostawę towarów lub świadczenie usług na terytorium kraju w rozliczeniu za okres, w którym dokonali Państwo jego odliczenia, po upływie terminu, o którym mowa w art. 89b ust. 1 ustawy;
• konieczności wykazania, jaka część kwoty podatku od towarów i usług podlegająca wpłacie do urzędu skarbowego, wskazanej w deklaracji podatkowej za dany okres, w której uwzględnili Państwo korektę, o której mowa w art. 89b ust. 1 uVAT.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Ad. 1

W myśl art. 4 ww. ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 622 ze zm.):

Obowiązkiem podatkowym jest wynikająca z ustaw podatkowych nieskonkretyzowana powinność przymusowego świadczenia pieniężnego w związku z zaistnieniem zdarzenia określonego w tych ustawach.

Natomiast zgodnie z art. 5 Ordynacji podatkowej:

Zobowiązaniem podatkowym jest wynikające z obowiązku podatkowego zobowiązanie podatnika do zapłacenia na rzecz Skarbu Państwa, województwa, powiatu albo gminy podatku w wysokości, w terminie oraz w miejscu określonych w przepisach prawa podatkowego.

Na podstawie art. 21 § 1 ust. 1 pkt 1 Ordynacji podatkowej:

Zobowiązanie podatkowe powstaje z dniem zaistnienia zdarzenia, z którym ustawa podatkowa wiąże powstanie takiego zobowiązania.

Natomiast § 2 i 3 tego artykułu stanowią, że:

Jeżeli przepisy prawa podatkowego nakładają na podatnika obowiązek złożenia deklaracji, a zobowiązanie podatkowe powstaje w sposób określony w § 1 pkt 1, podatek wykazany w deklaracji jest podatkiem do zapłaty, z zastrzeżeniem § 3.

Jeżeli w postępowaniu podatkowym organ podatkowy stwierdzi, że podatnik, mimo ciążącego na nim obowiązku, nie zapłacił w całości lub w części podatku, nie złożył deklaracji albo że wysokość zobowiązania podatkowego jest inna niż wykazana w deklaracji, albo powstałego zobowiązania nie wykazano, organ podatkowy wydaje decyzję, w której określa wysokość zobowiązania podatkowego.

Zgodnie z art. 99 ust. 1 ustawy z 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 775 ze zm.), zwanej dalej „ustawą”:

Podatnicy, o których mowa w art. 15, są obowiązani składać w urzędzie skarbowym deklaracje podatkowe za okresy miesięczne w terminie do 25. dnia miesiąca następującego po każdym kolejnym miesiącu, z zastrzeżeniem ust. 2-10, art. 130c, art. 133 i art. 138g ust. 2.

Natomiast w myśl art. 103 ust. 1 ustawy:

Podatnicy oraz podmioty wymienione w art. 108 są obowiązani, bez wezwania naczelnika urzędu skarbowego, do obliczania i wpłacania podatku za okresy miesięczne w terminie do 25. dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym powstał obowiązek podatkowy, na rachunek urzędu skarbowego, z zastrzeżeniem ust. 1a-4 oraz art. 33 i art. 33b.

Przywołane wyżej przepisy art. 99 ust. 1 i art. 103 ust. 1 ustawy o VAT stanowią w zakresie podatku od towarów i usług korespondencję ze wskazanym wcześniej art. 5 Ordynacji podatkowej, zobowiązują one bowiem podatników tego podatku do dokonania rozliczenia podatkowego poprzez złożenie w urzędzie skarbowym deklaracji podatkowej oraz wpłacenia podatku bez wezwania naczelnika urzędu, co do zasady za okresy miesięczne, w terminie wskazanym w tych przepisach.

Zasady rozliczenia podatku w odniesieniu do nieściągalnych wierzytelności, określanej często jako tzw. „ulga na złe długi”, zostały określone w przepisach art. 89a i art. 89b ustawy.

Stosowanie do art. 89b ust. 1 ustawy:

W przypadku nieuregulowania należności wynikającej z faktury dokumentującej dostawę towarów lub świadczenie usług na terytorium kraju w terminie 90 dni od dnia upływu terminu jej płatności określonego w umowie lub na fakturze, dłużnik jest obowiązany do korekty odliczonej kwoty podatku wynikającej z tej faktury, w rozliczeniu za okres, w którym upłynął 90 dzień od dnia upływu terminu płatności określonego w umowie lub na fakturze.

Na podstawie art. 89b ust. 1a ustawy:

Przepisu ust. 1 nie stosuje się, jeżeli dłużnik uregulował należność najpóźniej w ostatnim dniu okresu rozliczeniowego, w którym upłynął 90 dzień od dnia upływu terminu płatności tej należności.

W myśl art. 89b ust. 2 ustawy:

W przypadku częściowego uregulowania należności w terminie 90 dni od dnia upływu terminu jej płatności określonego w umowie lub na fakturze, korekta dotyczy podatku naliczonego przypadającego na nieuregulowaną część należności. Przepis ust. 1a stosuje się odpowiednio.

Zgodnie z art. 89b ust. 4 ustawy:

W przypadku uregulowania należności po dokonaniu korekty, o której mowa w ust. 1, podatnik ma prawo do zwiększenia kwoty podatku naliczonego w rozliczeniu za okres, w którym należność uregulowano, o kwotę podatku, o której mowa w ust. 1. W przypadku częściowego uregulowania należności podatek naliczony może zostać zwiększony w odniesieniu do tej części.

Z przytoczonych wyżej przepisów wynika, że w przypadku nieuregulowania należności w terminie 90 dni od dnia upływu terminu jej płatności określonego w umowie lub na fakturze, dłużnik jest zobowiązany do korekty odliczonej kwoty podatku wynikającej z tej faktury, w rozliczeniu za okres, w którym upłynął 90 dzień od dnia upływu terminu płatności określonego w umowie lub na fakturze.

Podkreślenia wymaga, że powyższe przepisy mają na celu uregulowanie sytuacji, do których dochodzi często w obrocie gospodarczym, a mianowicie, gdy kontrahent pomimo wcześniejszego zobowiązania nie uiszcza zapłaty za dostarczony towar, czy też wykonaną usługę. Jest to sytuacja wyjątkowo niekorzystna dla sprzedawcy, ponieważ nie tylko traci on pieniądze, ale również jest zobowiązany do zapłaty podatku VAT należnego, jaki powstał z tytułu przeprowadzonej transakcji. Jednocześnie nabywca towaru lub usługi ma możliwość odliczenia podatku naliczonego. Nie ma znaczenia dla celów poboru VAT kwestia, czy podatnik otrzymał zapłatę za dostarczony nabywcy towar lub wykonaną na jego rzecz usługę. Takie nieuregulowane wierzytelności określa się mianem „złych długów”.

Zauważyć należy, że przepis ten nakazując dłużnikowi dokonanie korekty odliczonej kwoty podatku wynikającej z nieuregulowanej faktury, jednoznacznie wskazuje, że korekty tej należy dokonać w rozliczeniu za okres, w którym upłynął 90 dzień od dnia upływu terminu płatności określonego w umowie lub na fakturze.

Zatem korekta, o której mowa w ww. art. 89b ust. 1 ustawy o VAT, choć nawiązuje do wcześniejszego zdarzenia jakim było odliczenie podatku naliczonego z faktury, nie powoduje jednak zmiany rozliczenia podatkowego dłużnika za okres rozliczeniowy w którym dokonał on odliczenia podatku naliczonego wynikającego z tej faktury, lecz wpływa wprost na rozliczenie podatkowe okresu rozliczeniowego w którym upływa 90. dzień od dnia upływu terminu jej płatności.

Dodatkowo należy wskazać, że na podatniku VAT ciąży obowiązek złożenia deklaracji podatkowej, w której ma on obowiązek wykazać wszystkie zdarzenia, które spowodowały powstanie obowiązku podatkowego, jak również inne okoliczności, które mają wpływ na wysokość zobowiązania podatkowego, w tym również kwoty wynikającej z obowiązku zastosowania art. 89b ustawy o VAT, tzw. ulgi na złe długi, która zmniejsza kwotę podatku naliczonego w danym okresie rozliczeniowym, a tym samym powoduje zwiększenie kwoty podatku podlegającego wpłacie do urzędu skarbowego lub zmniejszenie nadwyżki podatku naliczonego nad należnym.

Ograniczenie możliwości odliczenia podatku naliczonego przez dłużnika nie ma charakteru trwałego, a jego zakres wyznaczony jest nieuregulowaną przez dłużnika częścią zobowiązania. Przepis art. 89b ust. 4 ustawy stanowi bowiem, że w przypadku uregulowania należności po dokonaniu korekty, o której mowa w ust. 1, podatnik ma prawo do zwiększenia kwoty podatku naliczonego w rozliczeniu za okres, w którym należność uregulowano, o kwotę podatku, o której mowa w ust. 1. W przypadku częściowego uregulowania należności podatek naliczony może zostać zwiększony w odniesieniu do tej części.

Z opisu sprawy wynika, że:

• są Państwo zarejestrowanym podatnikiem VAT czynnym, który składa deklaracje podatkowe w podatku od towarów i usług za okresy miesięczne i nie jest małym podatnikiem;
• w deklaracjach podatkowych VAT-7 za grudzień 2025 roku oraz styczeń i marzec 2026 roku uwzględnili Państwo łączną wysokość podatku naliczonego do odliczenia w kwotach kolejno 599 980 zł, 429 861 zł oraz 435 004 zł, jednak w terminie wskazanym w art. 89b ust. 1 ustawy nie uregulowali Państwo należności wynikających z niektórych z faktur, z których wcześniej odliczyli podatek naliczony;
• w sumie nie uregulowali Państwo w terminie, o którym mowa w art. 89b ust. 1 ustawy, należności wynikających z faktur dokumentujących dostawę towarów lub świadczenie usług na terytorium kraju w kwotach:

o        3 458 074,62 zł, z których w grudniu 2025 roku odliczyli Państwo VAT naliczony na kwotę 600 022 zł;

o   2 329 193,10 zł, z których w styczniu 2026 roku odliczyli Państwo VAT naliczony na kwotę 427 423 zł oraz

o   2 656 369,95 zł, z których w marcu 2026 roku odliczyli Państwo VAT naliczony na kwotę 435 004 zł.

• Przed upływem terminu, o którym mowa w art. 89b ust. 1 uVAT, a złożyli Państwo wniosek o otwarcie postępowania sanacyjnego, które zostało otwarte postanowieniem Sądu Rejonowego z 27 marca 2026 r.;
• terminy zapłaty należności wynikających z faktur dokumentujących dostawę towarów lub świadczenie usług przypadające na 90. dzień od dnia upływu terminów ich płatności określonych w umowach lub fakturach upłynęły już po otwarciu postępowania sanacyjnego.

Państwa wątpliwości w pierwszej kolejności dotyczą ustalenia, czy zobowiązanie podatkowe w podatku od towarów i usług, które powstało w związku z korektą odliczonej kwoty podatku wynikającej z faktury dokumentującej dostawę towarów lub świadczenie usług na terytorium kraju, z której należność nie została uregulowana w terminie 90 dni od dnia upływu terminu jej płatności określonego w umowie lub na fakturze (art. 89b ust. 1 uVAT), powstanie z chwilą dokonania dostawy towarów lub wykonania usług, z zastrzeżeniem art. 19a ust. 1a, 1b, 5 i 7-11, art. 14 ust. 6, art. 20, art. 21 ust. 1 i art. 138f uVAT, czy z chwilą złożenia deklaracji uwzględniającej korektę, o której mowa w art. 89b ust. 1 uVAT.

Na gruncie cyt. wyżej ustawy o podatku od towarów i usług, terminy i zdarzenia, które determinują powstanie obowiązku podatkowego zostały wymienione w dziale IV w art. 19a – 21 ustawy.

Natomiast przepisy dotyczące obowiązku dokonania korekty w związku z tzw. ulgą na złe długi, znajdują się w dziale IX pt. Odliczenie i zwrot podatku, odliczanie częściowe, ustawy.

Zatem dokonując wykładni systemowej przepisów prawa, która zakłada, że przepis w danym akcie prawnym nie jest umiejscowiony przypadkowo, lecz wynika z racjonalnego działania prawodawcy należy wnioskować, że obowiązek dokonania korekty podatku naliczonego na podstawie art. 89b ustawy o VAT nie powoduje powstania obowiązku podatkowego na gruncie podatku od towarów i usług.

W związku z realizacją obowiązku wynikającego z art. 89b ustawy, nie powstaje nowe zobowiązanie podatkowe. Działanie to nie kreuje nowej, odrębnej relacji prawnopodatkowej, ani nowego zobowiązania w rozumieniu art. 21 § 1 Ordynacji podatkowej, jest jedynie modyfikacją (korektą) rozliczenia podatku VAT za dany okres, wynikającą z faktu, że podatnik utracił czasowo prawo do pomniejszenia podatku należnego o podatek naliczony z niezapłaconej faktury.

Korekta, o której mowa w ww. art. 89b ust. 1 ustawy o VAT, choć nawiązuje do wcześniejszego zdarzenia jakim było odliczenie podatku naliczonego z faktury, nie powoduje jednak zmiany rozliczenia podatkowego dłużnika za okres rozliczeniowy w którym dokonał on odliczenia podatku naliczonego wynikającego z tej faktury, lecz wpływa wprost na rozliczenie podatkowe okresu rozliczeniowego w którym upływa 90. dzień od dnia upływu terminu jej płatności.

Zatem realizacja przez Państwa obowiązku wynikającego z art. 89b ustawy ma wprawdzie wpływ na wysokość podatku podlegającego wpłacie do urzędu skarbowego lub wysokość nadwyżki podatku naliczonego nad należnym, natomiast nie powoduje powstania obowiązku podatkowego na gruncie ustawy Ordynacja podatkowa.

Zatem Państwa stanowisko w zakresie pytania nr 1 jest prawidłowe.

Ad. 2

Państwa wątpliwości dotyczą również ustalenia, czy podatek od towarów i usług wykazany w deklaracji podatkowej uwzględniającej korektę, o której mowa w art. 89b ust. 1 ustawy, jest płatny w terminie, o którym mowa w art. 103 ust. 1 ustawy, z zastrzeżeniem art. 103 ust. 1a–4 oraz art. 33 i art. 33b uVAT, także w części, w jakiej wynika z tej korekty

Analiza przedstawionych okoliczności sprawy w kontekście powołanych przepisów prawa wskazuje, iż podatek VAT powinien zostać zapłacony do 25 dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym powstał obowiązek podatkowy, czyli w przypadku korekty, podatek VAT należny wynikający z tej korekty również powinien być zapłacony w tym terminie.

Zatem, jeśli ze złożonej deklaracji, uwzględniającej korektę, o której mowa w art. 89b ust. 1 ustawy,  wynika podatek do zapłaty, wówczas są Państwo zobowiązani do zapłaty tego podatku zgodnie ze wskazanym przepisem art. 103 ust. 1 ustawy.

Zatem dokonując korekty podatku na zasadach określonych w art. 89b ust. 1 ustawy, powinni Państwo – stosownie do obowiązujących przepisów - uwzględnić podatek VAT przy obliczeniu zobowiązania podatkowego za dany okres i wpłacić go w terminie wskazanym w art. 103 ust. 1 ustawy.

Zatem Państwa stanowisko w zakresie pytania nr 2 jest prawidłowe, gdyż prawidłowo wskazali Państwo, że podatek jest płatny w terminie, o którym mowa w art. 103 ust. 1 ustawy. Należy jednak zaznaczyć, że ww. termin odpowiada terminowi złożenia deklaracji podatkowej.

Ad. 3 i 4

Państwa wątpliwości dotyczą również ustalenia, czy mogą Państwo uwzględnić korektę, o której mowa w art. 89b ust. 1 ustawy, w deklaracji podatkowej za okres poprzedzający okres wskazany w art. 89b ust. 1 ustawy, w szczególności okres, w którym uwzględnili Państwo podatek naliczony wynikający z faktury dokumentującej dostawę towarów lub świadczenie usług na terytorium kraju, z której należność nie została uregulowana w terminie 90 dni od dnia upływu terminu jej płatności określonej w umowie lub na fakturze oraz czy po upływie terminu, o którym mowa w art. 89b ust. 1 ustawy, mogą Państwo pomniejszyć podatek naliczony wynikający z nieuregulowanej należności wynikającej z faktury dokumentującej dostawę towarów lub świadczenie usług na terytorium kraju w rozliczeniu za okres, w którym dokonali Państwo jego odliczenia.

Przepis art. 89b ust. 1 ustawy nakłada obowiązek skorygowania podatku naliczonego w przypadku nieuregulowania należności przez dłużnika w określonej sytuacji. Należy wskazać, że termin „uregulowanie”, którym posługuje się ustawodawca w powołanych powyżej przepisach jest pojęciem szerokim, obejmującym wszelkie typy rozliczeń, takich jak: gotówka, czek gotówkowy, dowód wpłaty na rachunek bankowy, polecenie przelewu, polecenie zapłaty, czek rozrachunkowy, akredytywa, weksel własny, weksel trasowany, okresowe rozliczenia saldami, rozliczenia planowe, karta płatnicza, potrącenie (kompensata). Przez termin „uregulowanie”, o którym mowa w powołanych wyżej przepisach należy więc rozumieć każdą dopuszczalną prawnie formę efektywnego spełnienia świadczenia skutkującego wygaśnięciem zobowiązania.

Jak wcześniej wskazano, korekta, o której mowa w ww. art. 89b ust. 1 ustawy o VAT, choć nawiązuje do wcześniejszego zdarzenia jakim było odliczenie podatku naliczonego z faktury, nie powoduje jednak zmiany rozliczenia podatkowego dłużnika za okres rozliczeniowy w którym dokonał on odliczenia podatku naliczonego wynikającego z tej faktury, lecz wpływa wprost na rozliczenie podatkowe okresu rozliczeniowego w którym upływa 90. dzień od dnia upływu terminu jej płatności.

Wyjaśnienia wymaga, że wykładnia językowa art. 89b ustawy nie budzi wątpliwości. Z przepisu art. 89b ust. 1 ustawy wynika, że dłużnik jest zobowiązany do korekty odliczonej kwoty podatku wynikającej z nieuregulowanej faktury w rozliczeniu za okres, w którym upłynął 90 dzień od dnia upływu terminu płatności określonego w umowie lub na fakturze. Oznacza to, że dłużnik dokonując korekty musi dokonać jej w konkretnej deklaracji, tj. w deklaracji za okres, w którym upłynął 90. dzień od terminu płatności wierzytelności określonego w umowie lub na fakturze. Ww. przepis nie przewiduje możliwości dokonania korekty odliczonej kwoty podatku w rozliczeniu za okresy inne niż okres, w którym upłynął 90 dzień od dnia upływu terminu płatności.

Zatem, nie mogą Państwo uwzględnić korekty, o której mowa w art. 89b ust. 1 ustawy w deklaracji podatkowej za okres poprzedzający okres wskazany w tym przepisie.

Zatem Państwa stanowisko w zakresie pytań nr 3 i 4 jest nieprawidłowe.

Ad. 5 i 6

Państwa wątpliwości dotyczą również ustalenia, czy w razie korekty odliczonej kwoty podatku wynikającej z nieuregulowanej należności wynikającej z faktury dokumentującej dostawę towarów lub świadczenie usług na terytorium kraju, o której to korekcie mowa w art. 89b ust. 1 uVAT, powinni Państwo złożyć dwie deklaracje podatkowe, w których wykazują Państwo oddzielnie kwoty podatku do zapłaty wynikające z deklaracji podatkowej za okres, za który składa deklarację oraz deklaracji podatkowej za okres, za który koryguje odliczoną kwotę podatku wynikającą z faktury, o której mowa w art. 89b ust. 1 uVAT oraz w jaki sposób powinni Państwo wykazać, jaka część kwoty podatku od towarów i usług podlegająca wpłacie do urzędu skarbowego, wskazanej w deklaracji podatkowej za dany okres, w której uwzględnili Państwo korektę, o której mowa w art. 89b ust. 1 uVAT, jest płatna w terminie do 25. dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym powstał obowiązek podatkowy, czyli w terminie do 25. dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym ta deklaracja podatkowa została złożona, a jaka część w terminie do 25. dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym powstał obowiązek podatkowy, co do której wcześniej skorzystali Państwo z prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, które później utracili na podstawie art. 89b ust. 1 uVAT.

Zgodnie z art. 99 ust. 1 ustawy:

Podatnicy, o których mowa w art. 15, są obowiązani składać w urzędzie skarbowym deklaracje podatkowe za okresy miesięczne w terminie do 25. dnia miesiąca następującego po każdym kolejnym miesiącu, z zastrzeżeniem ust. 2-10, art. 130c, art. 133 i art. 138g ust. 2.

Według art. 99 ust. 7c i 12 ustawy:

7c. Deklaracje podatkowe, o których mowa w ust. 1-3, zawierają dane niezbędne do rozliczenia podatku, obliczenia jego wysokości, w tym wysokości podstawy opodatkowania, podatku należnego i podatku naliczonego, a także dane dotyczące podatnika.

12. Zobowiązanie podatkowe, kwotę zwrotu różnicy podatku, kwotę zwrotu podatku naliczonego lub różnicy podatku, o której mowa w art. 87 ust. 1, przyjmuje się w kwocie wynikającej z deklaracji podatkowej, chyba że organ podatkowy określi je w innej wysokości.

Zgodnie z art. 109 ust. 3 ustawy:

Podatnicy, z wyjątkiem podatników wykonujących wyłącznie czynności zwolnione od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 lub przepisów wydanych na podstawie art. 82 ust. 3 oraz podatników, u których sprzedaż jest zwolniona od podatku na podstawie art. 113 ust. 1 i 9 albo art. 113a ust. 1, są obowiązani prowadzić ewidencję zawierającą dane pozwalające na prawidłowe rozliczenie podatku i sporządzenie informacji podsumowującej, w szczególności dane dotyczące:

1)    rodzaju sprzedaży i podstawy opodatkowania, wysokości kwoty podatku należnego, w tym korekty podatku należnego, z podziałem na stawki podatku;

2)    kwoty podatku naliczonego obniżającego kwotę podatku należnego, w tym korekty podatku naliczonego;

3)    kontrahentów;

4)    dowodów sprzedaży i zakupów.

Jak stanowi art. 109 ust. 3b ustawy:

Podatnicy, o których mowa w art. 99 ust. 1, są obowiązani przesyłać, na zasadach określonych w art. 99 ust. 11c, za każdy miesiąc do urzędu skarbowego, za pomocą środków komunikacji elektronicznej, ewidencję, o której mowa w ust. 3, łącznie z deklaracją podatkową, w terminie do złożenia tej deklaracji.

Zgodnie z art. 81 § 1 Ordynacji podatkowej:

Jeżeli odrębne przepisy nie stanowią inaczej, podatnicy, płatnicy i inkasenci mogą skorygować uprzednio złożoną deklarację.

Z art. 81 § 2 Ordynacji podatkowej wynika, że:

Skorygowanie deklaracji następuje przez złożenie korygującej deklaracji.

Podatek od towarów i usług należy do grupy podatków powstających z mocy prawa, który pobierany jest w trybie tzw. samoobliczenia. Istotną rolę w tym podatku odgrywają deklaracje podatkowe. Przy ich pomocy podatnik określa i zgłasza organowi podatkowemu (deklaruje) wysokość zobowiązania podatkowego.

Z cytowanych wyżej przepisów wynika, że każda deklaracja odnosi się do konkretnego, zamkniętego już okresu rozliczeniowego, który w przypadku deklaracji JPK_V7 jest okresem miesięcznym. W związku z powyższym deklaracja musi uwzględniać stan prawny istniejący w momencie zamknięcia okresu rozliczeniowego.

Deklaracja podatkowa stanowi opis zdarzeń zaistniałych w określonym przedziale czasowym, oceniany z punktu widzenia przepisów podatkowych w tym przedziale czasowym obowiązujących, a który w efekcie ma doprowadzić do wykonania przez podatnika obowiązku zapłaty podatku lub zrealizowania przez niego swego uprawnienia do uzyskania od organu podatkowego zwrotu podatku.

Wskazane wyżej przepisy art. 81 Ordynacji podatkowej formułują ogólną zasadę prawa podatnika do korygowania wcześniej złożonych deklaracji. Korekta deklaracji zastępuje deklarację pierwotną, co oznacza, że za wiążące uznaje się dane zawarte w deklaracji skorygowanej. W konsekwencji złożona korekta wywołuje skutki prawne w miejsce deklaracji pierwotnej, która traci moc obowiązującą.

Wskazane wyżej przepisy statuują ogólną zasadę, prawo podatnika do korygowania uprzednio złożonych deklaracji. Korekta pliku JPK_VAT z deklaracją podatkową zastępuje poprzednio złożony plik JPK_VAT z deklaracją, czyli za prawidłowe uważane są te dane, które zostały wykazane w skorygowanym pliku JPK_VAT z deklaracją. Składając korektę pliku JPK_VAT z deklaracją podatkową podatnik oświadcza, że jego wiedza w zakresie skonkretyzowania zobowiązania podatkowego uległa zmianie, a także wyraża wolę nadania swojemu uprzedniemu oświadczeniu wiedzy w tym przedmiocie odmiennego brzmienia. Zatem skorzystanie przez podatnika z wprowadzonej przez ustawodawcę instytucji korekty pliku JPK_VAT z deklaracją powoduje, że złożony przez niego korygujący plik JPK_VAT z deklaracją zastępuje pierwotny (korygowany) plik JPK_VAT z deklaracją podatkową i pociąga za sobą skutki prawne, pozbawiając jednocześnie pierwotny plik JPK_VAT z deklaracją mocy prawnej.

Odnosząc się do Państwa wątpliwości należy wskazać, że dokonując korekty odliczonej kwoty podatku wynikającej z nieuregulowanej należności na podstawie art. 89b ust. 1 ustawy, kwotę korekty wykazują Państwo w deklaracji podatkowej składanej za okres, w którym upłynął 90. dzień od dnia upływu terminu płatności określonego w fakturach. Za dany okres rozliczeniowy składa się jedną deklarację, w związku z czym nie powinni Państwo wykazywać kwoty korekty na odrębnej deklaracji podatkowej.

Natomiast jeżeli nie dokonali Państwo stosownej korekty odliczonej kwoty podatku wynikającej z nieuregulowanej należności na podstawie art. 89b ust. 1 ustawy w deklaracji podatkowej za okres, w którym upłynął 90. dzień od umownego terminu płatności, wówczas powinni Państwo złożyć korektę tej deklaracji. Korekta deklaracji zastąpi deklarację pierwotną, złożoną za okres rozliczeniowy, w którym upłynął 90. dzień od terminu płatności wierzytelności określonego w umowie lub na fakturze. Należy przy tym zauważyć, że złożenie deklaracji bieżącej i korekty za inny okres to dwie odrębne czynności, w takim przypadku także nie dochodzi do złożenia dwóch deklaracji podatkowych za ten sam okres.

Deklaracje podatkowe zawierają dane niezbędne do rozliczenia podatku. Z deklaracji w sposób jasny i czytelny powinno wynikać jakie czynności miały wpływ na wysokość zobowiązania podatkowego lub kwoty zwrotu w danym okresie rozliczeniowym, za który składana jest deklaracja. Wpisy w deklaracji powinny być zatem dokonywane rzetelnie i prawidłowo, tylko wówczas deklaracja daje obraz czynności, które miały wpływ na wysokość zobowiązania podatkowego lub kwoty zwrotu. Przy tym należy wskazać, że dane, które podatnik wpisuje do deklaracji podatkowej składanej w urzędzie skarbowym wynikają z prowadzonej przez niego ewidencji sprzedaży i ewidencji zakupów VAT.

Jak rozstrzygnięto powyżej, jeśli ze złożonej deklaracji, uwzględniającej korektę, o której mowa w art. 89b ust. 1 ustawy, wynika podatek do zapłaty, wówczas są Państwo zobowiązani do zapłaty tego podatku zgodnie ze wskazanym przepisem art. 103 ust. 1 ustawy. Ww. przepis nie zawiera wyłączenia, również co do obowiązku zapłaty podatku wynikającego z korekty deklaracji, o której mowa w art. 89b ustawy.

Mając na uwadze powyższe nie ma konieczności wykazywania Naczelnikowi Urzędu Skarbowego odrębną drogą dodatkowych informacji w zakresie terminów i kwot płatności zobowiązania podatkowego, gdyż podatek do zapłaty wynikający z jednej deklaracji jest płatny w tym samym terminie. Ponadto wszystkie niezbędne informacje powinny być zawarte w deklaracji podatkowej.

Zatem Państwa stanowisko w zakresie pytania nr 5 jest prawidłowe. Natomiast Państwa stanowisko w zakresie pytania nr 6 jest nieprawidłowe

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Państwo przedstawili i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.

Interpretacja dotyczy wyłącznie kwestii będącej przedmiotem Państwa zapytania, inne kwestie nieobjęte pytaniami oraz stanowiskiem nie były przedmiotem interpretacji.

Ponadto, interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem stanu faktycznego podanym przez Państwa w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

• Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz.U. z 2026 r. poz. 622 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego i zastosują się Państwo do interpretacji.
• Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:

1)    z zastosowaniem art. 119a;

2)    w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;

3)    z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

• Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w (…). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

• w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
• w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.